ဥပုသ်နေ့ကဲ့သို့ပင် ရက်သတ္တပတ်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းအစကတည်းက စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပြီး သမ္မာကျမ်းစာသမားစဉ်တစ်လျှောက်လုံး ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် ပထမဆုံး ရက်သတ္တပတ်ကို တိုင်းတာသတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် စာသားအတိုင်း ရက်ပေါင်း ခုနစ်ရက် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်းအတွက် ရက်ပေါင်း ခြောက်ရက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သတ္တမမြောက်နေ့တွင် ဘုရားသခင်သည် အနားယူတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် လူသားများအတွက် အနားယူရာနေ့အဖြစ် သီးသန့်ခွဲဝေပေးတော်မူခဲ့သည်။ "အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင် မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့်တကွ၊ ထိုအရပ်တို့၌ ရှိသမျှတို့ကို ရက်ပေါင်း ခြောက်ရက်အတွင်း၌ ဖန်ဆင်း၍၊ သတ္တမနေ့၌ အနားယူတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဥပုသ်နေ့ကို ကောင်းကြီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။" ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀း၈-၁၁။
ဖန်ဆင်းခြင်းနေ့ရက်များသည် စာသားအတိုင်းဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်သောအခါ ဤအကြောင်းပြချက်သည် လှပပြီး အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝသည်ဟု ထင်ရှားလာပါသည်။ ရက်သတ္တပတ်တစ်ခုစီ၏ ပထမ ရက်ပေါင်း ခြောက်ရက်ကို လူသားများ လုပ်ကိုင်ရန်အတွက် ပေးထားပါသည်။ သတ္တမမြောက်နေ့တွင် လူသားသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ အနားယူခြင်းကို အောက်မေ့ရန်အတွက် အလုပ်လုပ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ပထမဆုံးရက်သတ္တပတ်၏ ဖြစ်ရပ်များသည် နှစ်ပေါင်း သောင်းပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်ဟူသော ယူဆချက်သည် အန္တရာယ်အရှိဆုံးနှင့် သစ္စာဖောက်မှုအဆိုးဆုံး ပုံစံတစ်မျိုးပင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်း၏စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝသည် အလွန်ပင် ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာကို ယုံကြည်ပါသည်ဟု ဆိုကြသော လူများစွာတို့ကပင် လက်ခံပြီး ပို့ချနေကြပါသည်။ "ထာဝရဘုရား၏ ဗျာဒိတ်တော်အားဖြင့် ကောင်းကင်ဖြစ်လေ၏။ နုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ကောင်းကင်တန်ဆာအပေါင်းတို့ ဖြစ်လေ၏။" ဆာလံကျမ်း ၃၃း၆။ ကမ္ဘာမြေကြီးသည် ရှုပ်ထွေးရာမှ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည့် ရှည်လျားသော ကာလများကို သမ္မာကျမ်းစာက အသိအမှတ်မပြုပါ။ ဖန်ဆင်းခြင်းနေ့ရက် ဆက်တိုက်တစ်ခုချင်းစီအတွက် ကျမ်းစာမှတ်တမ်းတွင် နောက်ဆက်တွဲလာသမျှသော အခြားနေ့ရက်များကဲ့သို့ပင် ညနှင့်မနက်တို့ ပါဝင်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားပါသည်။
ဘူမိဗေဒပညာရှင်များက ကမ္ဘာမြေကြီးသည် မော်ဇက်မှတ်တမ်း ( მოსေး၏ မှတ်တမ်း ) ပြသထားသည်ထက် ပို၍အလွန် သက်တမ်းရင့်ကြောင်း မြေကြီးမှ သက်သေအထောက်အထားများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ယခုလက်ရှိ ရှိနေကြသည်ထက် များစွာကြီးမားသော လူနှင့် တိရစ္ဆာန်တို့၏ အရိုးများကို တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအချက်မှစ၍ ကမ္ဘာမြေကြီးသည် ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်းတွင် ဖော်ပြထားသော ကာလမတိုင်မီကပင် လူဦးရေပြည့်နှက်နေခဲ့သည်ဟု ကောက်ချက်ချကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုက ကျမ်းစာကို ယုံကြည်သည်ဟု ဆိုကြသော လူများစွာတို့ကို ဖန်ဆင်းခြင်းနေ့ရက်များသည် ကြီးမား၍ အကန့်အသတ်မရှိသော ကာလများဖြစ်သည်ဟူသော ရပ်တည်ချက်ကို လက်ခံလာစေရန် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
သို့သော် သမ္မာကျမ်းစာသမားစဉ်မှလွဲ၍ ဘူမိဗေဒပညာက မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြသနိုင်ပါ။ မြေကြီးထဲတွင် တွေ့ရှိရသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများသည် လက်ရှိအခြေအနေနှင့် များစွာကွဲပြားခြားနားသော အခြေအနေများ၏ သက်သေအထောက်အထားကို ပေးစွမ်းသော်လည်း၊ ဤအခြေအနေများ တည်ရှိခဲ့သည့် အချိန်ကာလကိုမှု မှုတ်သွင်းခံ မှတ်တမ်းမှသာလျှင် သင်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းသမားစဉ်တွင် ဘူမိဗေဒသက်သက်ဖြင့် ဘယ်သောအခါမျှ အကြွင်းမဲ့မသိနိုင်သော အရာများကို မှုတ်သွင်းခံ ဉာဏ်ပညာဖြင့် ရှင်းပြထားခဲ့သည်။ နောဧ၏ ကာလများတွင် လူများ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် လက်ရှိရှိနေသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားသော သစ်ပင်များကို မြေမြုပ်ခဲ့ကြပြီး၊ ထို့ကြောင့် နောက်လာမည့် လူမျိုးဆက်သစ်များအတွက် ရေလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ရေလွှမ်းမိုးခံရကာ ပျက်စီးခဲ့ကြသည်ဟူသော သက်သေအဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားရှိခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤအရာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းက မှုတ်သွင်းခံသမားစဉ်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မာစေရန် ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် လူတို့သည် ၎င်းတို့၏ အချည်းနှီးသော ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုဖြင့် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီက လူများကျူးလွန်ခဲ့ကြသည့် အမှားအတိုင်းပင် ကျူးလွန်မိကြသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့အား ကောင်းကျိုးအဖြစ် ပေးသမျှသော အရာများကို မှားယွင်းစွာ အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် ကျိန်စာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်ကြလေသည်။
သဘာဝအကြောင်းတရားများ၏ ရလဒ်အဖြစ် ဖန်ဆင်းခြင်းကို ရှင်းပြရန် အဆက်မပြတ် ကြိုးပမ်းမှုများ ရှိနေပြီး လူ့ဆင်ခြင်တုံတရားကို ခရစ်ယာန်ဟု ဝန်ခံကြသူများကပင် ကျမ်းစာပါ အချက်အလက်များကို ဆန့်ကျင်လျက် လက်ခံကြသည်။ များစွာသောသူတို့သည် ပရောဖက်ပြုချက်များကို၊ အထူးသဖြင့် ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းကို ဆန့်ကျင်ကြပြီး ၎င်းတို့ကို ကျွန်ုပ်တို့ နားမလည်နိုင်ဟု ကြေညာကြသည်။ သို့သော် ဤလူများပင်လျှင် မောရှေ၏မှတ်တမ်းကို ဆန့်ကျင်လျက် ဘူမိဗေဒပညာရှင်များ၏ မှန်းဆချက်များကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လက်ခံကြသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းလုပ်ငန်းကို ဘုရားသခင် မည်သို့ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်ကို လူသားတို့အား ဘယ်သောအခါမျှ အတိအလင်း မပြခဲ့ပေ။ လူ့သိပ္ပံပညာသည် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို မရှာဖွေနိုင်ပါ။ တရားဟောရာ ၂၉:၂၉ ကို ကြည့်ပါ။
ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခံလက်ရာများကို သိပ္ပံနည်းကျမူများဖြင့် ရှင်းပြရန် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို စွန့်လွှတ်ကြသူများသည် အသိအမှတ်ပြုစရာဇယား သို့မဟုတ် တိမ်းညွှတ်စရာသံလိုက်အိမ်မြောင် မရှိဘဲ မသိရသေးသောသမုဒ္ဒရာပေါ်တွင် မျောပါနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြီးမားဆုံးသောဉာဏ်ပညာရှိသူတို့သည်ပင်လျှင် ၎င်းတို့၏ သုတေသနပြုမှုတွင် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ဖြင့် လမ်းပြခြင်းမခံရပါက သိပ္ပံနှင့် ဗျာဒိတ်တော်တို့၏ ဆက်နွှယ်မှုကို ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် ရောထွေးသွားကြသည်။ တတိယနှင့် အသစ်သော ပဋိညာဉ်ကျမ်း (ဓမ္မဟောင်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်း) ၏ မှတ်တမ်းများကို သံသယဝင်ကြသူများသည် နောက်တစ်လှမ်းတက်လှမ်းကာ ဘုရားသခင် ရှိတော်မူခြင်းကိုပင် သံသယဝင်လာကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကျောက်ဆူးကို ဆုံးရှုံးသွားကြပြီးနောက် မယုံကြည်ခြင်းဆိုသည့် ကျောက်ဆောင်များပေါ်တွင် လွင့်မျောနေကြရန် စွန့်ပစ်ခြင်းခံကြရသည်။
သမ္မာကျမ်းစာသည် လူတို့၏ သိပ္ပံပညာဆိုင်ရာ အယူအဆများဖြင့် စစ်ဆေးခြင်းကို ခံရမည်မဟုတ်ပါ။ သံသယဝါဒီများသည် သိပ္ပံ သို့မဟုတ် ဗျာဒိတ်တော်ကို မပြည့်စုံစွာ နားလည်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့ကြားတွင် ကွဲလွဲချက်များကို တွေ့ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် မှန်ကန်စွာ နားလည်ပါက ၎င်းတို့သည် ပြီးပြည့်စုံသော သဟဇာတဖြစ်မှုရှိကြသည်။ မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ရေးသားခဲ့ပြီး မှန်ကန်သော ဘူမိဗေဒသီအိုရီသည် သူ၏ဖော်ပြချက်များနှင့် မကိုက်ညီနိုင်သော ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များကို မည်သည့်အခါမျှ တောင်းဆိုမည်မဟုတ်ပါ။
စစ်မှန်သောသိပ္ပံနှင့် သမ္မာကျမ်းစာတို့ သဘောတူညီကြသည်
ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်တွင် ပညာရှင်များ ဘယ်သောအခါမျှ မဖြေဆိုနိုင်သော မေးခွန်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။ နေ့စဉ်ဘဝ၏ သာမန်အရာများထဲတွင်ပင် ကျဉ်းမြောင်းသောဉာဏ်ပညာဖြင့် ပညာတတ်ကြီးများ လုံးဝနားမလည်နိုင်သည့် အရာများစွာ ရှိနေသည်။
သို့သော် သိပ္ပံပညာရှင်များသည် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာကို ၎င်းတို့ နားလည်နိုင်သည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ တရားဥပဒေများဖြင့်သာ ကန့်သတ်ခံထားရသည်ဟူသော အယူအဆသည် လွှမ်းမိုးနေသည်။ လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ တည်ရှိမှုကို ငြင်းပယ်ခြင်း သို့မဟုတ် လျစ်လျူရှုခြင်း သို့မဟုတ် လူ့နှလုံးသားပေါ်သို့ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော် လှုပ်ရှားမှုအပါအဝင် အရာအားလုံးကို ရှင်းပြရန် စဉ်းစားကြပြီး ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို လေးစားမှု မရှိတော့ပေ။
သဘာဝ၏ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုများသည် ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်၍မရသော တည်ငြိမ်သော ဥပဒေများနှင့်အညီ ဆောင်ရွက်ကြသည်ဟု လူများစွာက သွန်သင်ကြသည်။ ဤသည်မှာ မမှန်ကန်သော သိပ္ပံပညာ ဖြစ်သည်။ သဘာဝသည် သူမ၏ ဖန်ဆင်းရှင်၏ အစေခံ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ဥပဒေများကို ဖျက်သိမ်းခြင်းမရှိဘဲ ကိုယ်တော်၏ ကိရိယာတန်ဆာပလာများအဖြစ် ၎င်းတို့ကို ဆက်လက်အသုံးပြုနေပါသည်။ သဘာဝတရားတွင် ခမည်းတော်နှင့် သားတော်တို့၏ အဆက်မပြတ် လုပ်ဆောင်မှုများ ရှိနေသည်။ ခရစ်တော်က "ငါ့ခမည်းတော်သည် ယခုတိုင်အောင် လုပ်ဆောင်တော်မူ၏၊ ငါလည်း လုပ်ဆောင်၏" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ယောဟန် ၅:၁၇။
ဤလောကနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းအလုပ်သည် ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သည်။
"ကမ္ဘာဦးတည်းကပင် အမှုအရာတို့သည် ပြီးစီးကြပြီ" ဟု ဟေဗြဲသြဝါဒစာ ၄:၃ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် ဖန်ဆင်းထားသော အရာများကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရာတွင် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို ဆက်လက်အသုံးပြုဆဲ ဖြစ်သည်။ အသက်ရှူခြင်းတိုင်း၊ နှလုံးခုန်ခြင်းတိုင်းသည် "ငါတို့သည် ကိုယ်တော်ကိုအမှီပြု၍ အသက်ရှင်လျက်၊ လှုပ်ရှားလျက်၊ တည်ရှိလျက်ရှိကြ၏" ဟု တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၇:၂၈ တွင် ဆိုထားသည့်အတိုင်း ခပ်သိမ်းသော ဖန်ဆင်းရာတို့ကို အလုံးစုံစောင့်ရှောက်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သက်သေအထောက်အထားများ ဖြစ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် ဂြိုဟ်များကို လမ်းပြပေးပြီး ၎င်းတို့၏နေရာတွင် တည်ရှိစေသည်။ ကိုယ်တော်သည် "သူတို့၏ ဗိုလ်ခြေတို့ကို အရေအတွက်အားဖြင့် ထုတ်ဆောင်တော်မူ၏။ ကြီးမြတ်သောတန်ခိုးတော်နှင့် သူတို့အပေါင်းတို့ကို နာမည်နှင့်ခေါ်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် တန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံတော်မူ၏။ တစ်လုံးတစ်ပါးမျှ မလွတ်ရ" ဟု ဟေရှာယကျမ်း ၄၀:၂၆ တွင် ဆိုထားသည်။
ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့် အပင်များ စိမ်းလန်းစိုပြည်ခြင်း၊ အရွက်များ ပေါ်ထွက်လာခြင်းနှင့် ပန်းပွင့်များ ပွင့်လန်းခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် "တောင်ပေါ်မှာ မြက်ပင်ကိုပေါက်စေ" (ဆာလံကျမ်း ၁၄၇:၈) ပြီး ချိုင့်ဝှမ်းများကို သီးနှံထွက်ထွန်းစေတော်မူ၏။ "တောတိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့သည် ... ဘုရားသခင်ထံမှ မိမိတို့စားစရာကို ရှာကြ၏" (ဆာလံကျမ်း ၁၀၄:၂၀၊ ၂၁) ဟု ဖော်ပြထားရာ အသေးဆုံးအင်းဆက်ပိုးမွှားမှစ၍ လူသားအထိ သက်ရှိသတ္တဝါတိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏ ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်မှုကို နေ့စဉ် မှီခိုနေကြရသည်။
မှန်သမျှသော သိပ္ပံပညာသည် ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းလက်ရာများနှင့် ကိုက်ညီပြီး မှန်သမျှသော ပညာရေးသည် ကိုယ်တော်၏ အုပ်စိုးမှုကို နာခံခြင်းဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးသည်။ သိပ္ပံပညာသည် အံ့သြဖွယ်ရာ အသစ်များကို ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင်တွင် ဖွင့်ပြပေးသည်။ ၎င်းသည် အမြင့်သို့ပျံဝဲပြီး နက်နဲရာအသစ်များကို ရှာဖွေစူးစမ်းသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော မည်သည့်အရာကိုမျှ ၎င်း၏ သုတေသနမှ မထုတ်ဆောင်လာပေ။ သဘာဝတရား၏ စာအုပ်နှင့် ရေးသားထားသော နှုတ်ကပတ်တော်တို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အလင်းကို ပေးဆောင်ကြသည်။
လူသားတို့သည် အမြဲတမ်း ရှာဖွေစူးစမ်းနေကြဆဲ၊ အမြဲတမ်း သင်ယူနေကြဆဲဖြစ်ပြီး ဤလောကထက် ကျော်လွန်၍ အကန့်အသတ်မရှိသော အရာများ ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းအလုပ်များသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် ကြီးမြတ်ခြင်းကို သက်သေခံကြသည်။ ဆာလံကျမ်း ၁၉:၁ ကို ကြည့်ပါ။ ရေးသားထားသော နှုတ်ကပတ်တော်ကို မိမိတို့၏ အတိုင်ပင်ခံအဖြစ် ခံယူကြသောသူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို နားလည်ရန် သိပ္ပံပညာတွင် အကူအညီကို တွေ့ရှိကြလိမ့်မည်။ "ကမ္ဘာဦးတည်းကပင် ဘုရားသခင်၏ မမြင်နိုင်သောဂုဏ်အသရေတော်တည်းဟူသော ထာဝရတန်ခိုးနှင့် ဘုရားသခင်၏ သဘောတော်တို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရာများကို ထောက်၍ သိမြင်နိုင်ကြသည်" ဟု ရောမဇာတိပုဂ္ဂိုလ်တို့အား ရေးလိုက်သော စာစောင် ၁:၂၀ တွင် ဖော်ပြထားသည်။
No comments:
Post a Comment