အခန်း ၂၃— အီဂျစ်ပြည်၏ ဘေးဆယ်ပါး

 

ဤအခန်းသည် ထွက်မြောက်ရာကျမ်း အခန်း ၅ မှ ၁၀ အထိကို အခြေခံထားသည်။

အာရုန်သည် ကောင်းကမတမန်တို့၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ခံယူပြီးနောက် ဟိုရပ်တောင်အနီးရှိ တောကန္တာရဆိတ်ငြိမ်ရာ အရပ်တွင် မိမိ၏အစ်ကိုနှင့်တွေ့ဆုံရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် მოსေက အာရုန်အား "ထာဝရဘုရားသည် မိမိကိုစေလွှတ်တော်မူသော စကားရှိသမျှတို့နှင့်၊ မိမိအား မှာထားတော်မူသော နိမိတ်လက္ခဏာရှိသမျှတို့ကို" ပြောပြလေ၏။ (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၄:၂၈) သူတို့သည် ဣသရေလလူကြီးများကို စုဝေးစေရန် အီဂျစ်ပြည်သို့ အတူတကွ ခရီးဆက်ကြလေသည်။ "ထိုအခါ လူတို့သည် ယုံကြည်ကြ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလလူတို့အား ကြွလာတော်မူသည်ကို၎င်း၊ သူတို့၏ဆင်းရဲခြင်းကို ရှုမြင်တော်မူသည်ကို၎င်း ကြားသိရလျှင်၊ ဦးညွှတ်၍ ကိုးကွယ်ကြ၏။" (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၄:၃၁)

ဘုရင်ထံသို့ သတင်းစကားပါရှိသော ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ဘုရင်တို့၏ဘုရင်ထံမှ သံတမန်များအဖြစ် ဖာရောဘုရင်၏ နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်- "ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားက၊ ငါ့လူတို့သည် တောတွင် ငါ့အား ပွဲခံရမည့်အကြောင်း လွှတ်လိုက်ပါဟု မိန့်တော်မူ၏။"

"ငါသည် ဣသရေလလူတို့ကို လွှတ်ရမည့်အကြောင်း အဘယ်ကြောင့် ထာဝရဘုရား၏စကားကို နားထောင်ရမည်နည်း။ ထာဝရဘုရားကို ငါမသိ၊ ဣသရေလလူတို့ကိုလည်း ငါမလွှတ်ပါ" ဟု ဘုရင်က တောင်းဆို၏။

သူတို့၏ အဖြေမှာ "ဟေဗြဲလူတို့၏ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် တွေ့ဆုံတော်မူပြီ။ သို့ဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ရအောင် တောသို့ သုံးရွာခရီးသွားခွင့်ကို ပေးတော်မူပါ။ သို့မဟုတ်လျှင် မဟာကပ်ရောဂါဘေး သို့မဟုတ် ထားဘေးဖြင့် ငါတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်တော်မူလိမ့်မည်" ဟူ၏။

ဘုရင်၏ အမျက်ဒေါသ ထွက်လာလေသည်။ "အို မောရှေနှင့် အာရုန်၊ သင်တို့သည် လူများကို သူတို့၏အလုပ်မှ အဘယ်ကြောင့် တားဆီးသနည်း။ သင်တို့၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများဆီသို့ သွားကြလော့" ဟု သူက ဆို၏။ ဤပြည်ပရောက်လူစိမ်းများ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် နိုင်ငံတော်သည် ဆုံးရှုံးနစ်နာမှု ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ သူက "ကြည့်ရှုလော့၊ ယခုအခါ ပြည်သူလူထုသည် များပြားလျက်ရှိကြ၏။ သင်တို့မူကား သူတို့ကို သူတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှ အနားယူစေကြ၏" ဟု ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သည်။

သူတို့၏ ကျွန်ဘဝတွင် ဣသရေလလူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မေ့ပျောက်ခဲ့ကြပြီး ဇာပတ်နေ့ကိုလည်း ယေဘုယျအားဖြင့် လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အလုပ်ကြပ်ကိုင်သူများ၏ တင်းကျပ်တောင်းဆိုမှုများက ဇာပတ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းရန် မဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏စကားကို နားထောင်ခြင်းသည် ကယ်တင်ခြင်းရရှိရေး၏ အခြေအနေဖြစ်ကြောင်း မိမိလူမျိုးအား ပြသခဲ့ပြီး ဇာပတ်နေ့စောင့်ထိန်းမှုကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများသည် သူတို့အား ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ (နောက်ဆက်တွဲ မှတ်ချက် ၁ ကို ကြည့်ပါ)။

စိုးရိမ်မကင်းဖြစ်လာသော ဘုရားသခင်၏ရန်သူ ဖာရောဘုရင်သည် ဣသရေလလူတို့အား သူတို့၏အလုပ်မှ ပုန်ကန်ရန် ကြံစည်နေကြသည်ဟု သံသယဝင်ခဲ့သည်။ အန္တရာယ်ရှိသော ကြံစည်မှုများအတွက် အချိန်မပေးတော့ကြောင်း သူတွေ့မြင်စေမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ကြိုးတုပ်နှောင်မှုကို တင်းကျပ်စေရန်နှင့် သူတို့၏ လွတ်လပ်သောစိတ်ဓာတ်ကို ချေမှုန်းရန် အစီအမံများကို ချက်ချင်းကျင့်သုံးခဲ့သည်။ အသုံးအများဆုံး အဆောက်အအုံဆောက်လုပ်ရေးပစ္စည်းမှာ နေလှန်းထားသော အုတ်ဖြစ်ပြီး အုတ်ထုတ်လုပ်ခြင်းလုပ်ငန်းတွင် ကျွန်များစွာကို အလုပ်ခန့်ထားခဲ့သည်။ အုတ်များကို ပုံစံမပျက်စေရန် မြေစေးနှင့် ကောက်ရိုးမြှုပ်နှံထားရသဖြင့် ကောက်ရိုးပမာဏများစွာ လိုအပ်သည်။ ယခုအခါ ဘုရင်က ကောက်ရိုးကို ထပ်မံမပေးတော့ရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး အလုပ်သမားများသည် ကောက်ရိုးကို ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေရမည်ဖြစ်ကာ အုတ်ပမာဏကိုမူ ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက်တောင်းခံခဲ့သည်။

အီဂျစ်အလုပ်ကြပ်ကိုင်သူများသည် အလုပ်များကိုကြီးကြပ်ရန် ဟေဗြဲအရာရှိများကို ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ဘုရင်၏တောင်းဆိုချက်ကို အသက်သွင်းသောအခါ လူတို့သည် ကောက်ရိုးအစား မုန့်ညက်ရိုးများကို ရှာဖွေရန် ပြန့်ကျဲသွားကြသော်လည်း ပုံမှန်လုပ်ငန်းပမာဏကို ပြီးမြောက်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြပေ။ ဤသို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းအတွက် ဟေဗြဲအရာရှိများကို ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်နှက်ခဲ့ကြသည်။

ဤအရာရှိများသည် မိမိတို့၏ မကျေနပ်ချက်များကို တင်ပြရန် ဘုရင်ထံသို့ သွားကြလေသည်။ သူတို့၏ ကန့်ကွက်ပြောဆိုမှုကို ဖာရောက ကဲ့ရဲ့ပြက်ရယ်ပြုခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်– "သင်တို့သည် ပျင်းရိကြ၏၊ သင်တို့သည် ပျင်းရိကြ၏။ ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် သွား၍ ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ကြကုန်အံ့ဟု ဆိုကြ၏။" သူတို့အား အလုပ်သို့ ပြန်သွားရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး သူတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို မည်သည့်အခြေအနေတွင်မျှ ပေါ့ပါးစေမည်မဟုတ်ပေ။ ပြန်လာစဉ် သူတို့သည် မောရှေနှင့်အာရုန်တို့နှင့် တွေ့ဆုံကြပြီး "သင်တို့ကို ထာဝရဘုရား ရှုမြင်၍ စီရင်တော်မူပါစေသော။ အကြောင်းမူကား၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖာရောဘုရင်၏မျက်စိရှေ့၌၎င်း၊ သူ၏အစေခံတို့၏မျက်စိရှေ့၌၎င်း ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်စေကြပြီ။ ကျွန်ုပ်တို့ကို သတ်ရန် သူတို့လက်ထဲသို့ ထားကို အပ်နှင်းကြပြီတကား" ဟု အသံကုန်အော်ဟစ်ကြ၏။

မောရှေသည် စိတ်ဆင်းရဲခဲ့ရသည်။ လူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ တစ်ပြည်လုံးတွင် လူကြီးလူငယ်မရွေး စိတ်ပျက်အားငယ်သည့် ငိုကြွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အားလုံးက သူတို့၏ အခြေအနေဆိုးရွားလာခြင်းအတွက် သူ၌ တာဝန်ရှိသည်ဟု စွပ်စွဲရာတွင် တစ်သံတည်းထွက်ကြလေသည်။ စိတ်နှလုံးနာကျင်လျက် သူသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်– "အို ထာဝရဘုရား၊ အဘယ်ကြောင့် ဤလူမျိုးကို ဤမျှလောက် ဆိုးရွားစွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တော်မူသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်တော်မူသနည်း။ အကြောင်းမူကား၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို အကြောင်းပြု၍ ဖာရောဘုရင်ထံသို့ ရောက်လာသည်မှစ၍ ဤလူမျိုးကို သူသည် ဆိုးညစ်စွာ ပြုခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည်လည်း ကိုယ်တော်၏လူမျိုးကို လုံးဝ ကယ်တင်တော်မမူပါတကား။"

အဖြေမှာ "ယခုမူကား ဖာရောဘုရင်အား ငါပြုမည့်အရာကို သင်မြင်ရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သူသည် လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ခိုင်မာစွာဖြင့် သူတို့ကို လွှတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ခိုင်မာစွာဖြင့် သူတို့အား မိမိပြည်မှ နှင်ထုတ်ရမည်" ဟူ၏။

ဣသရေလလူကြီးများသည် သူတို့၏ဘိုးဘေးများအား ပေးထားသော ကတိတော်များနှင့် အီဂျစ်ပြည်မှ သူတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သော ယောသပ်၏ ပရောဖက်ပြုချက်စကားများကို ထပ်မံပြောကြားခြင်းဖြင့် မိတို့၏ညီအစ်ကိုများ ယိုင်နဲ့နေသော ယုံကြည်ခြင်းကို ထောက်ပံ့ကူညီရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ အချို့က နားထောင်၍ ယုံကြည်ကြသည်။ အချို့ကမူ မျှော်လင့်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။ မိတို့၏ ကျွန်များကြားတွင် ပြောဆိုနေကြသည်များကို ကြားသိရသော အီဂျစ်လူတို့သည် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို လှောင်ပြောင်ကြပြီး သူတို့၏ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို မထီလေးစား ငြင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ "သင်တို့၏ဘုရားသခင်သည် တရားမျှတ၍ ကရုဏာကြီးမားပြီး အီဂျစ်ဘုရားတို့ထက် သာ၍ကြီးမားသော တန်ခိုးကိုပိုင်ဆိုင်သည်မှန်လျှင် အဘယ်ကြောင့် သင်တို့ကို လူလွတ်များဖြစ်အောင် မလုပ်ပေးသနည်း" ဟု ပြက်ရယ်ပြုပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဣသရေလလူတို့ မိစ္ဆာဘုရားများဟု ခေါ်ဆိုကြသော နတ်ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ကြသော်လည်း ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး အာဏာစက်ကြီးမားသော လူမျိုးတစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ နတ်ဘုရားများသည် သူတို့ကို သာယာဝပြောမှုဖြင့် ကောင်းကြီးပေးခဲ့ကြပြီး ဣသရေလလူများကို ကျွန်များအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။ ဖာရောဘုရင်ကိုယ်တိုင်က ဟေဗြဲလူတို့၏ ဘုရားသခင်သည် သူ့လက်ထဲမှ သူတို့ကို မကယ်တင်နိုင်ဟု ဝါကြွားခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော စကားများသည် ဣသရေလလူအများ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ အမှန်ပင် သူတို့သည် ကျွန်များဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ ကလေးသူငယ်များသည် အသတ်ခံခဲ့ရပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်တာမှာလည်း ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများ၏ ကျွန်ဘဝတွင် သူတို့ကို ထိုကဲ့သို့ စွန့်ပစ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာသွားခဲ့ခြင်းကြောင့်၊ တပါးအမျိုးသားများနှင့် လက်ထပ်လိုသည့် သဘောထားရှိခဲ့ကြပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုဆီသို့ ဦးဆောင်ခံခဲ့ရခြင်းကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို ကျွန်ဘဝသို့ ရောက်ရှိစေရန် ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင်ထံတွင် သစ္စာရှိကြသူများက နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူ၏ ထမ်းပိုးကို ကိုယ်တော်သည် မကြာမီ ချိုးဖျက်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူတို့သည် မိမိတို့၏ ညီအစ်ကိုများကို ခိုင်မာစွာ အာမခံခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဟေဗြဲလူတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းကို ခံယူရန် အချိန်တန်သေးသည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့တွင် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခြင်း အလွန်နည်းပါးနေသေးသည်။ တပါးနိုင်ငံသို့ ပြောင်းရွှေ့ရခြင်းနှင့်အတူ ကြုံတွေ့ရမည့် အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရသည်ထက် ကျွန်ဘဝဖြင့် ဆက်လက်နေထိုင်ရန်သာ အများစုက ကျေနပ်နေကြပြီး အချို့၏ အလေ့အထများသည် အီဂျစ်လူတို့၏ အလေ့အထများနှင့် အလွန်တူလာကြသဖြင့် အီဂျစ်ပြည်တွင်သာ နေထိုင်ရန် ပိုမိုနှစ်သက်ကြလေသည်။ ထို့ကြောင့် အီဂျစ်ဘုရင်၏ အာဏာရှင်ဆန်သော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုမိုအပြည့်အဝ ဖော်ထုတ်ရန်နှင့် မိမိလူမျိုးအား ကိုယ်တော်တိုင် ထင်ရှားစေရန်အတွက် ထာဝရဘုရားသည် ဖြစ်ရပ်များကို လမ်းညွှန်ကွပ်ကဲတော်မူခဲ့သည်။ အီဂျစ်လူမျိုးများ၏ ဖောက်ပြန်မှုကြောင့် ဣသရေလလူအများစုသည် အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်ခွာရန် မလိုလားကြသည်သာ မဟုတ်လျှင် မောရှེ၏ တာဝန်သည် ဤမျှခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။ ကျမ်းစာက "သူတို့သည် စိတ်ဆင်းရဲခြင်းနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ကျွန်ဘဝကြောင့်... နားမထောင်ကြပါ" ဟု ဆိုထားသည်။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် မောရှེထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာပြန်သည်— "သွားလော့၊ အီဂျစ်ဘုရင် ဖာရောထံသို့ စကားပြောလော့၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို သူ၏ပြည်မှ လွှတ်ရမည်။" စိတ်ဓာတ်ကျလျက် သူက "ကြည့်ရှုလော့၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် အကျွန်ုပ်စကားကို နားမထောင်ကြပါ။ ဖာရောဘုရင်သည် အကျွန်ုပ်စကားကို အဘယ်သို့ နားထောင်မည်နည်း" ဟု ပြန်လည်ပြောကြားခဲ့သည်။ အာရုန်ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဖာရောဘုရင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိကာ "ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား သူ၏ပြည်မှ လွှတ်ရမည်" ဟု တစ်ဖန်တောင်းဆိုရန် သူ့အား မိန့်ကြားခဲ့သည်။

ဖာရောဘုရင်သည် အီဂျစ်ပြည်ကို ကယ်တင်နိုင်သေးသည်

ဘုရားသခင်သည် အီဂျစ်ပြည်ပေါ်သို့ စီရင်ချက်များချမှတ်ပြီး မိမိ၏တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစွာပြသခြင်းဖြင့် ဣသရေလလူတို့ကို မထုတ်ဆောင်မချင်း အဆိုပါဘုရင်သည် အလျှော့ပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ့အား အသိပေးခဲ့သည်။ ကပ်ဆယ်ပါးအနက် တစ်ပါးချင်းစီ မကျရောက်မီတွင် ဖာရောဘုရင်သည် မိမိဆန္ဒရှိပါက ၎င်းဘေးမှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန်အတွက် မောရှေသည် ကပ်ဘေး၏သဘောသဘာဝနှင့် သက်ရောက်မှုများကို ကြိုတင်ပြောပြရမည်ဖြစ်သည်။ ငြင်းပယ်ခံရသော ပြစ်ဒဏ်တိုင်းနောက်တွင် သူ၏မာန်မာနထောင်လွှားသော စိတ်နှလုံး နိမ့်ကျသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းရှင်အား စစ်မှန်အသက်ရှင်သော ဘုရားသခင်အဖြစ် ဝန်ခံသည်အထိ ပိုမိုပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်တစ်ခု ထပ်မံလိုက်ပါလာမည်ဖြစ်သည်။ အခြားသောလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသောတန်ခိုးလုပ်ရပ်များကို ကြောက်ရွံ့လာစေရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးများသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ လှည့်ထွက်လာကာ စစ်မှန်သောကိုးကွယ်မှုကို ပြုလုပ်လာစေရန်အတွက် ထာဝရဘုရားသည် အီဂျစ်ပြည်သူတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို ပြစ်ဒဏ်ခတ်ပြီး သူတို့၏ ဝါကြွားမှုကို တိတ်ဆိတ်စေမည်ဖြစ်သည်။

မောရှေနှင့်အာရုန်တို့သည် အီဂျစ်ဘုရင်၏ ခမ်းနားသော နန်းတော်ခန်းမထဲသို့ တစ်ဖန်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် မြင့်မားသော တိုင်ကြီးများနှင့် တောက်ပသော အဆင်တန်ဆာများ၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူတို့၏ အဖိုးတန်ပန်းချီကားများနှင့် ရုပ်ထုဆစ်လက်ရာများ ဝန်းရံလျက် ကျွန်ပြုခံထားရသော လူမျိုး၏ ကိုယ်စားလှယ်နှစ်ဦး ရပ်နေကြသည်။ ဘုရင်က သူတို့၏ ဘုရားသခင်ပေးအပ်သော တာဝန်ကို သက်သေပြရန်အတွက် အံ့ဖွယ်နိမိတ်ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ယခုအခါ အာရုန်သည် တောင်ဝှေးကိုယူ၍ ဖာရောဘုရင်ရှေ့တွင် ချပစ်လိုက်ရာ မြွေတစ်ကောင် ဖြစ်လာလေသည်။ ဘုရင်သည် သူ၏ "ပညာရှိများနှင့် ပရောဖက်များ" ကို ခေါ်လိုက်ရာ "သူတို့သည် မိမိတို့၏တောင်ဝှေးများကို ချကြပြီး မြွေများ ဖြစ်လာကြ၏။ သို့သော် အာရုန်၏တောင်ဝှေးက သူတို့၏တောင်ဝှေးများကို မျိုချလိုက်၏။" ယခင်ကထက် ပိုမိုဆိုးသွမ်းလာသော ဘုရင်က သူ၏မှော်ဆရာများသည် မောရှေနှင့်အာရုန်တို့နှင့် တန်ခိုးချင်းတူသည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏ အစေခံများကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားသူများအဖြစ် ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့အား အနာတရမဖြစ်စေရန် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်က တားဆီးထားခဲ့သည်။

စာတန်၏ လှည့်စားတုပမှုများ

မှော်ဆရာများသည် သူတို့၏တောင်ဝှေးများကို အမှန်တကယ် မြွေဖြစ်လာအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် လှည့်စားသူကြီး၏ အကူအညီဖြင့် မှော်ပညာကိုသုံး၍ ဤကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်ပေါ်လာအောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ မကောင်းမှု၏မင်းသားသည် ပြုတ်ကျလာသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး၏ ပညာနှင့်တန်ခိုးရှိသမျှကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ဖန်ဆင်းရန် သို့မဟုတ် အသက်ပေးရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာပိုင်ဆိုင်သော အခွင့်အာဏာဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် တုပမှုကို ဖန်တီးပြခဲ့သည်။

လူ့မျက်စိမြင်ကွင်းတွင် တောင်ဝှေးများသည် မြွေများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် မြွေများဖြစ်ကြသည်ဟု ဖာရောဘုရင်နှင့် သူ၏နန်းတော်သားများက ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရားက စစ်မှန်သောမြွေကို အတုအယောင်မြွေများ မျိုချစေခဲ့သော်လည်း ဤအရာကို ဖာရောဘုရင်က ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်၏ အလုပ်တစ်ခုအဖြစ် မမြင်ဘဲ သာလွန်ကောင်းမွန်သော မှော်ပညာတစ်မျိုး၏ ရလဒ်အဖြစ်သာ ရှုမြင်ခဲ့သည်။

ဖာရောဘုရင်သည် မောရှေမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်ဖန်ဆင်းခဲ့သော အံ့ဖွယ်နိမိတ်များကို လျစ်လျူရှုရန် အကြောင်းပြချက်တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ စာတန်သည် သူလိုချင်သည့်အရာကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ မောရှေနှင့်အာရုန်တို့သည် မှော်ဆရာများနှင့် ပရောဖက်များသာဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့ဆောင်ယူလာသော သတင်းစကားသည် သာလွန်ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးထံမှ လာသည်ဟု ယူဆ၍မရကြောင်း သူက ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ထိုနည်းအားဖြင့် စာတန်၏ တုပမှုကြောင့် ဖာရောဘုရင်သည် ဆုံးမမှုကို မခံယူဘဲ သူ၏စိတ်နှလုံးကို တင်းမာခဲယဉ်းစေခဲ့သည်။ မောရှေနှင့်အာရုန်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကိုလည်း တုန်လှုပ်စေရန် စာတန်က မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

မကောင်းမှု၏မင်းသားသည် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် အပြစ်၏အုပ်စိုးမှုကို ချိုးဖျက်မည့်သူဖြစ်သော ခရစ်တော်ကို မောရှေက ပုံဆောင်ခဲ့ကြောင်း ကောင်းစွာသိရှိထားခဲ့သည်။ ခရစ်တော်ပေါ်လာသည့်အခါ ကြီးမားသော အံ့ဖွယ်နိမိတ်များသည် ဘုရားသခင်က စေလွှတ်တော်မူကြောင်း ကမ္ဘာကြီးကို သက်သေပြလိမ့်မည်ကို သူသိခဲ့သည်။ မောရှေမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်မှုကို တုပခြင်းအားဖြင့် စာတန်သည် ဣသရေလလူတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းကို တားဆီးရန်သာမက နောင်လာမည့်ခေတ်များတွင် ခရစ်တော်၏အံ့ဖွယ်နိမိတ်များသည် လူသားတို့၏တန်ခိုးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု ထင်မြင်စေခြင်းဖြင့် ခရစ်တော်၏အံ့ဖွယ်နိမိတ်များကို ယုံကြည်ခြင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ကပ်ဘေးများသည် အီဂျစ်ပြည်ကို ကျရောက်ခြင်း

နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် မောရှေနှင့်အာရုန်တို့သည် မြစ်ကမ်းပါးသို့ သွားရောက်ရန် ညွှန်ကြားခြင်းခံခဲ့ရသည်။ နိုင်းမြစ်ရေလျှံခြင်းသည် အီဂျစ်ပြည်တစ်ခုလုံးအတွက် အစားအစာနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာ၏ ရင်းမြစ်ဖြစ်သောကြောင့် ထိုမြစ်ကို ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ကိုးကွယ်ကြပြီး ဘုရင်သည်လည်း နေ့စဉ် ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ရန် ထိုနေရာသို့ ကြွလာလေ့ရှိသည်။ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ဘုရင်ထံသို့ သတင်းစကားကို ထပ်မံပြောကြားခဲ့ပြီးနောက် တောင်ဝှေးကိုဆန့်ထုတ်၍ ရေကိုရိုက်လိုက်ကြသည်။ မြစ်တော်သည် သွေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ငါးများသေဆုံးကာ ရေသည် အနံ့ဆိုးထွက်လာခဲ့သည်။ အိမ်များအတွင်းရှိ ရေများနှင့် ရေကန်များထဲတွင် ရှိသော ရေများလည်း သို့ကလောက်ပင် သွေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သို့သော် "အီဂျစ်ပြည်၏ မှော်ဆရာများသည် မိမိတို့၏မှော်အတတ်ဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ပြုကြ၏။" "ဖာရောဘုရင်လည်း လှည့်၍ မိမိအိမ်သို့ ဝင်သွား၏။ ဤအမှုကိုလည်း အရေးမစိုက်ပေ။" ကပ်ဘေးသည် ခုနစ်ရက်တိုင်အောင် တည်ရှိခဲ့သော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ပေ။

တောင်ဝှေးကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ မြစ်ထဲမှ ဖားများထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အိမ်များကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာကြပြီး အိပ်ခန်းများကို သိမ်းပိုက်ကြကာ မီးဖိုများနှင့် မုန့်နယ်ကန်များထဲအထိ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ဖားများကို အီဂျစ်လူတို့က သန့်ရှင်းမြတ်နိုးအပ်သော သတ္တဝါများအဖြစ် ရှုမြင်ကြသကြောင့် မသတ်ဘဲနေကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ချွဲကျိသော အဆိုပါ ဘေးဥပဒ်ဆိုးများသည် ဖာရောဘုရင်၏ နန်းတော်ထဲအထိ ပြည့်နှက်နေကြပြီး ဘုရင်သည် ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားပေးရန် အလွန်လိုလားစိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ မှော်ဆရာများသည် ဖားများကို ဖန်ဆင်းပြနိုင်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားရန်မူ မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြပေ။

ဤအရာကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဖာရောဘုရင်သည် အတန်ငယ် စိတ်နိမ့်ကျသွားခဲ့သည်။ သူသည် မောရှေနှင့်အာရုန်တို့ကို ခေါ်ခိုင်းပြီး "ငါ့ထံမှ၎င်း၊ ငါ့လူတို့ထံမှ၎င်း ဖားများကို ဖယ်ရှားပေးမည့်အကြောင်း ထာဝရဘုရားကို ဆုတောင်းပေးကြပါ။ သို့ပြုလျှင် လူတို့သည် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်စေရန် ငါလွှတ်ပါမည်" ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ ကပ်ဘေးကို ဖယ်ရှားပေးရန် မည်သည့်အချိန်တွင် ဆုတောင်းပေးရမည်ကို သတ်မှတ်ပေးရန် သူတို့က တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဘုရင်က နက်ဖြန်နေ့ကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့ပြီး ဖားများအလိုလို ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဣသရေလလူတို့၏ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် အရှုံးပေးရသည့် ပြင်းထန်သော သိက္ခာကျဆင်းခြင်းမှ လွတ်မြောက်သွားစေရန် လျှို့ဝှက်စွာ မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ကပ်ဘေးသည် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်အထိ ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့ပြီး အီဂျစ်ပြည်တစ်ဝန်းလုံးရှိ ဖားများ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ၎င်းတို့၏ ပုပ်ပွနေသော အလောင်းများသည် လေထုကို ညစ်ညမ်းစေခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရားသည် ၎င်းတို့ကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း မြေမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲစေနိုင်သော်လည်း ဘုရင်နှင့် သူ၏လူမျိုးတို့က ဤအရာကို မှော်ဆရာများ၏ အလုပ်ကဲ့သို့ မှော်ပညာ၏ ရလဒ်ဟု မပြောဆိုစေရန်အတွက် ကိုယ်တော်သည် ဤကဲ့သို့ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ ဖားများသေဆုံးပြီးနောက် အပုံလိုက် စုဆောင်းသိမ်းဆည်းခံခဲ့ရရာ ဤအလုပ်သည် မှော်ပညာဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ဖာရောဘုရင်သည် အနားယူချိန်ရရှိကြောင်းကို မြင်သောအခါ မိမိ၏စိတ်နှလုံးကို တင်းမာစေခဲ့သည်။" ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်အရ အာရုန်သည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အီဂျစ်ပြည်တစ်ဝန်းလုံးရှိ မြေမှုန့်များသည် ပိုးစုန်းကြူးများ (သို့မဟုတ်) လှေးပိုးများ ဖြစ်လာကြသည်။ ဖာရောဘုရင်သည် ဤကဲ့သို့ပင် ပြုလုပ်ရန် မှော်ဆရာများကို ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြပေ။ မှော်ဆရာများက "ဤအရာသည် ဘုရားသခင်၏ လက်ညှိုးတော်ပင်ဖြစ်သည်" ဟု ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဘုရင်သည် မယိမ်းမယိုင်ဘဲ ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် စီရင်ချက်တစ်ခု ကျရောက်လာပြန်သည်။ ယင်ကောင်များသည် အိမ်များအတွင်း ပြည့်နှက်သွားကြသဖြင့် "ယင်ကောင်အုပ်စုများကြောင့် ပြည်တော်သည် ပျက်စီးယိုယွင်းခဲ့ရသည်။" ဤယင်ကောင်များသည် ကြီးမားပြီး အဆိပ်ပြင်းကာ ကိုက်ခဲမှုမှာ အလွန်ပင် နာကျင်စေတတ်သည်။ ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ထားသည့်အတိုင်း ဤဘေးဥပဒ်သည် ဂေါရှင်ပြည်ဘက်သို့ မရောက်ရှိခဲ့ပေ။

ဖာရောဘုရင်သည် မိမိ၏စိတ်နှလုံးကို တင်းမာစေခြင်း

ဖာရောဘုရင်သည် အီဂျစ်ပြည်၌ ယဇ်ပူဇော်ရန် ဣသရေလလူတို့ကို အခွင့်ပေးခဲ့သော်လည်း သူတို့က ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။ "ထိုသို့ပြု၍ မဖြစ်နိုင်ပါ" ဟု မောရှေက ဆို၏။ "ကြည့်ရှုလော့၊ အီဂျစ်လူတို့ ရွံရှာတတ်သော တိရစ္ဆာန်များကို သူတို့မျက်စိရှေ့မှာ ငါတို့သည် ယဇ်ပူဇော်ကြမည်လော။ သို့ပြုလျှင် သူတို့သည် ငါတို့ကို ကျောက်ခဲနှင့်ပစ်၍ သတ်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်လော။" ဟေဗြဲလူတို့ ယဇ်ပူဇော်ရမည့် တိရစ္ဆာန်များသည် အီဂျစ်လူတို့ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးအပ်သော တိရစ္ဆာန်များထဲတွင် ပါဝင်နေကြသည်။ မတော်တဆပင်ဖြစ်စေ တစ်ကောင်ကိုသတ်မိပါက သေဒဏ်ပေးထိုက်သော ပြစ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

မောရှေက တောသို့ သုံးရွာခရီးသွားရန် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဘုရင်က သဘောတူခဲ့ပြီး ကပ်ဘေးကို ဖယ်ရှားပေးရန် ဘုရားသခင်၏ အစေခံများကို တောင်းပန်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ကတိပေးခဲ့ကြသော်လည်း လှည့်ဖြားတတ်သော သဘောဖြင့် မဆက်ဆံရန် သူ့အား သတိပေးခဲ့ကြသည်။ ကပ်ဘေးရပ်တန့်သွားခဲ့သော်လည်း ဘုရင်၏စိတ်နှလုံးသည် စဉ်ဆက်မပြတ် ပုန်ကန်မှုကြောင့် တင်းမာခဲယဉ်းလာခဲ့ပြီး အလျှော့ပေးရန် ငြင်းဆန်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

ပိုမိုဆိုးရွားသော ဘေးဥပဒ်တစ်ခု ဆက်လက်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်— အီဂျစ်တိရစ္ဆာန်အားလုံးတို့အပေါ် မဟာကပ်ရောဂါ ကျရောက်ခြင်းပင်တည်း။ သန့်ရှင်းသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် ဝန်တင်တိရစ္ဆာန်များဖြစ်ကြသော နွားမများ၊ နွားထီးများ၊ သိုးများ၊ မြင်းများ၊ ကုလားအုတ်များနှင့် မြည်းများသည် ပျက်စီးဆုံးပါးသွားခဲ့ကြသည်။ ဟေဗြဲလူတို့သည် ဤဘေးမှ ကင်းလွတ်ခွင့်ရရှိမည်ဟု အတိအလင်း ဖော်ပြထားခဲ့ပြီး ဖာရောဘုရင်သည် ဣသရေလလူတို့၏ အိမ်များဆီသို့ လူစေလွှတ်၍ စစ်ဆေးခဲ့ရာ ဤအချက်၏ မှန်ကန်မှုကို သက်သေပြနိုင်ခဲ့သည်။ "ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ တိရစ္ဆာန်ထဲတွင် တစ်ကောင်မျှမသေပါ။" သို့သော် ဘုရင်သည် ခေါင်းမာဆဲပင် ဖြစ်သည်။

မောရှေသည် မီးဖိုမှပြာများကို ယူ၍ "ဖာရောဘုရင်ရှေ့တွင် ကောင်းကင်သို့ ပက်ကြဲရန်" ထပ်မံညွှန်ကြားခြင်းခံခဲ့ရသည်။ အမှုန်အမွှားလေးများသည် အီဂျစ်ပြည်တစ်ဝန်းလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကျရောက်ရာအရပ်တိုင်းတွင် "လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့၌ အနာစိမ်းများ ပေါက်ထွက်လာစေသော" အနာစိမ်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ယဇ်ပူဟောဆရာများနှင့် မှော်ဆရာများသည် ဖာရောဘုရင်၏ ခေါင်းမာမှုကို အားပေးခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ စီရင်ချက်တစ်ခုသည် သူတို့ထံတိုင်အောင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းပြီး နာကျင်စေသော ရောဂါဆိုးဖြင့် ရိုက်ခတ်ခြင်းခံခဲ့ရသောကြောင့် ၎င်းတို့သည် ဣသရေလလူတို့၏ ဘုရားသခင်ကို ဆက်လက်မတိုက်လှန်နိုင်တော့ပေ။ မှော်ဆရာများသည် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကိုပင် မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ဖာရောဘုရင်၏ စိတ်နှလုံးသည် ပို၍တင်းမာလာခဲ့သည်။ ယခုအခါ ထာဝရဘုရားက သူ့ထံသို့ သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည်— "ယခုအခါ ငါ့ကပ်ဘေးရှိသမျှကို သင်၏စိတ်နှလုံးပေါ်၌၎င်း၊ သင်၏အစေခံတို့ပေါ်၌၎င်း၊ သင်၏လူမျိုးများပေါ်၌၎င်း ငါလွှတ်မည်။ သို့ဖြစ်၍ မြေကြီးတစ်ဝန်းလုံး၌ ငါ့ကဲ့သို့သောသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှမရှိကြောင်းကို သင်သိရလိမ့်မည်။ ... ဤအကြောင်းကြောင့်ပင်လျှင် ငါ၏တန်ခိုးကို သင့်၌ပြသရန်နှင့် ငါ၏နာမတော်ကို မြေကြီးတစ်ဝန်းလုံး၌ ကျော်ကြားစေရန်အတွက် သင့်ကို ငါထမြောက်စေခဲ့ပြီ။" ဣသရေလလူတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတိအကျတွင် သူ့အား ပလ္လင်ပေါ်တင်ပေးရန် ဘုရားသခင်၏ ကြိုတင်စီမံမှုက ဖြစ်ရပ်များကို ညွှန်ကွပ်ကဲတော်မူခဲ့သည်။

ဤမာနကြီးသော အာဏာရှင်သည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ခေါင်းမာမှုမှတစ်ဆင့် ထာဝရဘုရားသည် အီဂျစ်ပြည်၌ မိမိ၏အံ့ဖွယ်အမှုများကို ထင်ရှားစေရန်အတွက် သူ၏အသက်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၏ ယိုယွင်းဖောက်ပြန်စေသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို လှည့်စားခံရခြင်းမရှိစေရန်အတွက် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးများသည် အီဂျစ်လူတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို ခံစားခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖာရောဘုရင်နှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ထာဝရဘုရားသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကို မုန်းတီးတော်မူခြင်းနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို အပြစ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ထားခြင်းကို ထင်ရှားပြသခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်သည် ဖာရောဘုရင်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ "ငါသည် သူ၏စိတ်နှလုံးကို တင်းမာစေမည်၊ သို့မှသာ သူသည် လူတို့ကို လွှတ်မည်မဟုတ်" ဟု မိန့်ကြားခဲ့သည်။ (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၄:၂၁) ဘုရင်၏စိတ်နှလုံးကို တင်းမာစေရန်အတွက် अलဘူတတန်ခိုးတော်ကို အသုံးပြုခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူသည် ပထမဆုံး အံ့ဖွယ်နိမိတ်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့စဉ်က စိုက်ပျိုးခဲ့သော ပုန်ကန်မှုမျိုးစေ့များသည် သူတို့၏ ရိတ်သိမ်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ခေါင်းမာမှုတစ်ခုမှ နောက်တစ်ခုသို့ ဆက်လက်တိုးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏စိတ်နှလုံးသည် ပိုမိုတင်းမာလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးနေကြသော သားဦးတို့၏ အေးစက်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရှုရမည့်အချိန် ရောက်ရှိလာသည်အထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ခေါင်းမာမှု မည်သို့ ကြီးထွားလာပုံ

ဘုရားသခင်သည် အပြစ်ကို ဆုံးမလျက် မိမိ၏အစေခံများမှတစ်ဆင့် လူသားတို့အား စကားပြောကြားတော်မူ၏။ အမှန်ပြင်ဆင်မှုကို ခံယူရန် ငြင်းဆန်ပါက မိမိ၏လုပ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျိုးဆက်ကို ဆန့်ကျင်ရန် မြင့်မြတ်သောတန်ခိုးတော်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိ၏စိတ်နှလုံးကို တင်းမာစေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သွေးဆောင်မှုကို တစ်ကြိမ်လက်ခံခဲ့ဖူးသူသည် ဒုတိယအကြိမ်တွင် ပိုမိုလွယ်ကူစွာ အလျှော့ပေးလိမ့်မည်။ အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲလုပ်ခြင်းသည် သူ၏ခုခံနိုင်စွမ်းကို လျော့ပါးစေပြီး မျက်စိကွယ်စေကာ ဆုံးမမှုကို တားဆီးပိတ်ပင်စေသည်။ ဤရိတ်သိမ်းမှုကို တားဆီးရန် ဘုရားသခင်သည် မည်သည့်အံ့ဖွယ်နိမိတ်ကိုမျှ မလုပ်ဆောင်ပေ။ "လူသည် ကိုယ်စိုက်သည့်အတိုင်း ကိုယ်ပြန်ရိတ်ရ၏။" (ဂလာတိကျမ်း ၆:၇) ဤကဲ့သို့သော အကြောင်းရင်းကြောင့် လူအများအပြားသည် တစ်ချိန်က သူတို့၏စိတ်နှလုံးကို လှုပ်ခတ်စေခဲ့သော သမ္မာတရားများကို လျစ်လျူရှုသည့် သဘောထားဖြင့် နားထောင်ကြတော့သည်။ သူတို့သည် သမ္မာတရားကို လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ခြင်းတို့ကို စိုက်ပျိုးခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့သည် သူတို့ပြန်လည်ရိတ်သိမ်းရမည့် ရလဒ်များပင် ဖြစ်ပေသည်။

မိမိတို့ဆန္ဒရှိသည့်အခါ ဆိုးညစ်သောလမ်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဟူသော အသိဖြင့် အပြစ်ရှိသော ကိုယ်ကျင့်တရားကို နှစ်သိမ့်ပေးကြသူများသည် ကြီးမားသောပုန်ကန်သူ၏ဘက်တွင် မိမိတို့၏ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ပံ့ပိုးပေးပြီးနောက် အန္တရာယ်များ ဝန်းရံလာသည့်အခါ ခေါင်းဆောင်ကို ပြောင်းလဲကြမည်ဟု တွေးတောကြသည်။ သို့သော် ဤအရာကို လွယ်ကူစွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်ပေ။ အပြစ်နှင့်ယှဉ်သော ပျော်မွေ့မှုအသက်တာသည် ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကို များစွာပုံဖော်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် ယေရှု၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို မခံယူနိုင်ကြတော့ပေ။ သူတို့၏ လမ်းခရီးတွင် အလင်းရောင် တစ်စုံတစ်ရာ မတောက်ပခဲ့ပါက ကရုဏာတော်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်ပေမည်။ သို့သော် အလင်းကို ကြာမြင့်စွာ မထီမဲ့မြင်ပြုပြီးနောက်တွင် ၎င်းကို နောက်ဆုံး၌ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဖာရောဘုရင်အား မိုးသီးမုန်တိုင်းဘေး ကျရောက်မည့်အကြောင်း သတိပေးခဲ့သည်— "ယခုပင် လူစေလွှတ်၍ သင်၏တိရစ္ဆာန်များကို စုသိမ်းကြလော့။ ... အကြောင်းမူကား လယ်ပြင်၌ရှိ၍ အိမ်သို့မဆောင်ခဲ့ရသေးသော လူနှင့်တိရစ္ဆာန်ဟူသမျှတို့အပေါ်သို့ မိုးသီးများကျဆောက်လာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် သေဆုံးကြလိမ့်မည်။" ယခင်က ဤကဲ့သို့သော မိုးသီးမုန်တိုင်းမျိုးကို မည်သူမျှ မတွေ့မြင်ခဲ့ဖူးပေ။ သတင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ထာဝရဘုရား၏စကားတော်ကို ယုံကြည်သူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ တိရစ္ဆာန်များကို စုသိမ်းခဲ့ကြပြီး သတိပေးမှုကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူများမှာမူ ၎င်းတို့ကို လယ်ပြင်တွင် ချန်ထားခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် စီရင်ချက်ကျရောက်နေစဉ်အတွင်း ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို ထင်ရှားစေခဲ့ပြီး လူမည်မျှသည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့လာကြသည်ကို ပြသခဲ့သည်။

မုန်တိုင်းကျရောက်လာခဲ့ရာ မိုးခြိမ်းခြင်း၊ မိုးသီးကြွေခြင်းနှင့် မီးလျှံများ ရောနှောလျက်ရှိနေပြီး "အီဂျစ်ပြည်သည် လူမျိုးတစ်ရပ်ဖြစ်လာ sejak ကတည်းက ဤကဲ့သို့သော မိုးသီးမုန်တိုင်းမျိုး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ မိုးသီးများသည် အီဂျစ်ပြည်တစ်ဝန်းလုံးရှိ လယ်ပြင်၌ရှိသမျှသော လူနှင့်တိရစ္ဆာန်များကို ရိုက်ခတ်ခဲ့ပြီး မိုးသီးများသည် လယ်ပြင်ရှိ သစ်ပင်နှင့် ပန်းမန်ဟူသမျှကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။" ပျက်စီးခြင်းနှင့် ဆိတ်သုဉ်းခြင်းတို့သည် ဖျက်ဆီးသောကောင်းကင်တမန်၏ လမ်းခရီးကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။ ဂေါရှင်ပြည်တစ်ခုတည်းသာလျှင် ဘေးမှ ကင်းလွတ်ခဲ့သည်။

ဖာရောဘုရင် နောက်ဆုံးတွင် အလျှော့ပေးခြင်း

အီဂျစ်ပြည်တစ်ခုလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်ရှေ့တွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားခဲ့ကြသည်။ ဖာရောဘုရင်သည် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးထံသို့ အမြန်ဆုံးလူစေလွှတ်၍ ခေါ်ခဲ့သည်— "ငါသည် ယခုအကြိမ်တွင် အပြစ်ပြုမိပြီ။ ထာဝရဘုရားသည် ဖြောင့်မတ်တော်မူ၏။ ငါနှင့်ငါ့လူတို့မူကား ဆိုးသွမ်းကြ၏။ မိုးကြိုးပစ်ခြင်းနှင့် မိုးသီးကြွေခြင်းများ ထပ်မံမကျရောက်စေရန် (လုံလောက်ပြီဖြစ်သောကြောင့်) ထာဝရဘုရားကို တောင်းပန်ပေးကြပါ။ သင်တို့ကို ငါလွှတ်မည်ဖြစ်ပြီး သင်တို့လည်း နောက်ထပ် ဆက်လက်မနေရတော့ပါ။"

ဤတိုက်ပွဲသည် ပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးကြောင်း မောရှေ သိရှိထားခဲ့သည်။ ဖာရောဘုရင်၏ ဝန်ခံမှုများနှင့် ကတိပြုချက်များသည် သူ၏စိတ်နှလုံးတွင် အခြေခံကျသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခတို့ကြောင့် သူ၏ထံမှ အတင်းအကျပ် ထွက်ပေါ်လာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖာရောဘုရင်အား နောက်ထပ်ခေါင်းမာရန် အကြောင်းပြချက် မပေးလိုသောကြောင့် သူ၏တောင်းဆိုချက်ကို ခွင့်ပြုပေးမည်ဟု မောရှေ ကတိပေးခဲ့သည်။ ပရောဖက်သည် မုန်တိုင်း၏ ဒေါသကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထွက်သွားခဲ့ပြီး ဖာရောဘုရင်နှင့် သူ၏တပ်သားအားလုံးတို့သည် မိမိ၏အစေခံကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် ထာဝရဘုရား၏ တန်ခိုးတော်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ သက်သေခံခဲ့ကြရသည်။ မောရှေသည် "ထာဝရဘုရားဆီသို့ လက်များကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ မိုးကြိုးပစ်ခြင်းနှင့် မိုးသီးကျခြင်းတို့ ငြိမ်းသွားပြီး မိုးလည်း မြေပေါ်သို့ မကျတော့ပေ။" သို့သော် ဘုရင်သည် မိမိ၏ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမှ ပြန်လည်သက်သာလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏စိတ်နှလုံးသည် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလလူများနှင့် အီဂျစ်လူတို့အကြားတွင် ထားရှိသော ကွာခြားချက်ကို ထင်ရှားသော သက်သေအဖြစ် ပြသမည်ဖြစ်ပြီး ဟေဗြဲလူများသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ရှိနေကြောင်း လူမျိုးအားလုံး သိရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသေးသော အစိမ်းရောင်အပင်ဟူသမျှကို စားသုံးပစ်မည့် ကျံဖလံပိုးကပ်ဘေးတစ်ခုကို စေလွှတ်မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ၎င်းတို့သည် အိမ်များကိုသာမက နန်းတော်ထဲအထိ ပြည့်နှက်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ "ယနေ့အထိ မြေပေါ်တွင် ရှိခဲ့ကြသည့်အချိန်မှစ၍ သင်၏ဘိုးဘေးများ၊ သင်၏ဘိုးဘေးတို့၏ ဘိုးဘေးများ မတွေ့မြင်ဖူးသေးသော" ကပ်ဘေးမျိုး ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း မောရှေက ဘုရင်အား သတိပေးခဲ့သည်။

ဖာရောဘုရင်၏ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်များသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ချားသွားခဲ့ကြသည်။ နိုင်ငံတော်သည် တိရစ္ဆာန်များ သေဆုံးမှုကြောင့် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ လူများစွာတို့သည် မိုးသီးကြောင့် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ သစ်တောများ ကျိုးကျပျက်စီးခဲ့ပြီး သီးနှံများလည်း ပျက်စီးခဲ့ရသည်။ ဟေဗြဲလူတို့၏ အလုပ်ဖြင့် ရရှိခဲ့သမျှသော အရာများကို ၎င်းတို့သည် လျင်မြန်စွာ ဆုံးရှုံးနေကြရသည်။ တစ်ပြည်လုံးသည် အငတ်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ မင်းညီမင်းသားများနှင့် နန်းတွင်းအမတ်များသည် ဘုရင်ကို ဝိုင်းရံလျက်— "ဤသူသည် ကျွန်ုပ်တို့အား မည်သည့်အချိန်အထိ ထောင်ချောက်ဆင်နေမည်နည်း။ လူတို့ကို လွှတ်လိုက်ပါ၊ သို့မှသာ သူတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်နိုင်ကြလိမ့်မည်။ အီဂျစ်ပြည် ပျက်စီးသွားပြီဆိုတာကို သင် မသိသေးဘူးလော" ဟု တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။

မောရှေနှင့်အာရုန်တို့ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ခေါ်ယူခဲ့ပြီး ဘုရင်က သူတို့အား— "သွားကြလော၊ သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ကြလော။ သို့သော် မည်သူတို့ သွားကြမည်နည်း" ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။

ဖာရောဘုရင်သည် မိမိ၏စိတ်နှလုံးကို တစ်ဖန် တင်းမာစေခြင်း

အဖြေမှာ— "ကျွန်ုပ်တို့၏ လူငယ်များနှင့် လူကြီးများ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ သားသမီးများနှင့်အတူ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ သိုးစုများနှင့် နွားစုများပါ သွားကြပါမည်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားအား ငါတို့သည် ပွဲခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း" ဟူ၏။

ဘုရင်သည် အမျက်ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ သူက— "ထိုသို့ မဖြစ်ရပါ: သင်တို့အထဲမှ အလုပ်လုပ်နိုင်သော ယောကျ်ားများသာ သွားကြပြီး ထာဝရဘုရားကို ဝတ်ပြုကြလော့။ ထိုအရာကို မဟုတ်လော သင်တို့လိုချင်ခဲ့ကြသည်" ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ဖာရောဘုရင်၏ ရှေ့တော်မှ နှင်ထုတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဖာရောဘုရင်သည် သူတို့၏ သုခချမ်းသာကို အလွန်ဂရုစိုက်ဟန်နှင့် သူတို့၏ ကလေးသူငယ်များကို ကြင်နာစွာ စောင့်ရှောက်ဟန်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ယောကျ်ားများ ပြန်လာရေးအတွက် အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများကို အာမခံအဖြစ် ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရန် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ မောရှေသည် မိမိ၏တောင်ဝှေးကို ပြည်တော်ပေါ်သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အရှေ့လေက ကျံဖလံပိုးများကို ဆောင်ယူလာခဲ့သည်— "ထိုပိုးများသည် အလွန်ဆိုးရွားလှ၏။ ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ထိုကဲ့သို့သော ကျံဖလံပိုးမျိုး မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ နောင်တွင်လည်း ဤကဲ့သို့သော ပိုးမျိုး မရှိရတော့ပေ။" ၎င်းတို့သည် အီဂျစ်ပြည် မှောင်မိုက်သွားသည်အထိ ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးအုပ်သွားခဲ့ကြပြီး ကျန်ရှိနေသေးသော အစိမ်းရောင်အပင်ဟူသမျှကို စားသုံးပစ်ခဲ့ကြသည်။

ဖာရောဘုရင်သည် ပရောဖက်ထံသို့ အမြန်ဆုံးလူစေလွှတ်၍— "ငါသည် သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို၎င်း၊ သင်တို့ကို၎င်း အပြစ်ပြုမိပြီ။ ဤသေဘေးတစ်ခုတည်းကိုသာ ငါ့ထံမှ ဖယ်ရှားပေးမည့်အကြောင်း သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို တောင်းပန်ပေးကြပါ" ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ထိုသို့ ဆုတောင်းပေးခဲ့ကြပြီး ပြင်းထန်သော အနောက်လေက ကျံဖလံပိုးများကို ပင်လယ်နီဘက်သို့ လွှင့်ထုတ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရင်သည် မိမိ၏ ခေါင်းမာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆက်လက်စွဲကိုင်ထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။

အီဂျစ်ပြည်သူတို့သည် စိတ်ပျက်အားငယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြပြီး အနာဂတ်အတွက် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ နိုင်ငံတော်သည် ဖာရောဘုရင်ကို သူတို့၏ ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးအဖြစ် ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သဘာဝတရား၏ တန်ခိုးအားလုံးကို မိမိအလိုတော်အတိုင်း အစေခံအဖြစ် အသုံးပြုနေသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအား သူ ဆန့်ကျင်နေကြောင်း လူများစွာတို့ သဘောပေါက်လာကြသည်။ ဟေဗြဲကျွန်များသည် ကယ်တင်ခြင်းရရှိမည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်ကို ပိုမိုခိုင်မာလာစေခဲ့ကြသည်။ အီဂျစ်ပြည်တစ်ဝန်းလုံးတွင် ကျွန်ပြုခံထားရသော လူမျိုးသည် တက်ကြွလာပြီး သူတို့၏ မတရားခံရမှုအတွက် လက်စားချေမည်ဟူသော လျှို့ဝှက်ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ နေရာတိုင်းတွင် လူတို့က "နောက်ထပ် ဘာဆက်ဖြစ်လာမလဲ" ဟု မေးမြန်းနေကြသည်။

ရုတ်တရက် အလွန်ထူထဲပြီး မည်းမှောင်နေသော "လက်နှင့်စမ်း၍ရနိုင်သော မှောင်မိုက်ခြင်း" သည် ပြည်တော်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလာခဲ့သည်။ "သုံးရက်တိုင်အောင် လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်နှာချင်းမမြင်ကြရ၊ မည်သူမျှ မိမိနေရာမှ မထကြပေ။ သို့သော် ဣသရေလအမျိုးသားအားလုံးတို့၏ နေရာဌာနများတွင်မူ အလင်းရောင် ရှိနေခဲ့သည်။" နေနှင့်လတို့သည် အီဂျစ်လူတို့အတွက် ကိုးကွယ်ရာ အရာဝတ္ထုများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤဆန်းကြယ်သော မှောင်မိုက်ခြင်းတွင် လူများနှင့် သူတို့၏ နတ်ဘုရားများသည် အတူတကွ ရိုက်ခတ်ခြင်း ခံခဲ့ကြရသည်။ (နောက်ဆက်တွဲ မှတ်ချက် ၂ ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ဤစီရင်ချက်သည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတရားနှင့် ဖျက်ဆီးလိုစိတ် မရှိခြင်းကို ပြသသည့် သက်သေတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးနှင့် အပြင်းထန်ဆုံးသော ကပ်ဘေးများကို မကျရောက်စေမီ ပြည်သူလူထုအား ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန်နှင့် နောင်တရရန်အတွက် ကိုယ်တော်သည် အချိန်ပေးတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။

မှောင်မိုက်ကျရောက်သည့် သုံးရက်မြောက်နေ့၏ အဆုံးတွင် ဖာရောဘုရင်သည် မောရှေကို ခေါ်ယူခဲ့ပြီး သိုးစုများနှင့် နွားစုများကို ချန်ထားခဲ့ရန် အიိန်းအမာခံသတ်မှတ်ချက်ဖြင့် လူတို့ထွက်ခွာသွားခြင်းကို သဘောတူခဲ့သည်။ သို့သော် ခိုင်မာပြတ်သားသော ဟေဗြဲလူက— "ခွာတစ်ဖတ်မျှပင် ကျန်ရစ်မည်မဟုတ်ပါ" ဟု ပြန်လည်ပြောကြားခဲ့သည်။ ဘုရင်၏ အမျက်ဒေါသသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ "ငါ့ထံမှ ထွက်သွားလော့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတိထားတော့၊ ငါ့မျက်နှာကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံမတွေ့ရစေနဲ့၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ငါ့မျက်နှာကို သင်မြင်ရမည့်နေ့၌ သင်သေရလိမ့်မည်" ဟု သူက အော်ဟစ်ခဲ့သည်။

အဖြေမှာ— "ကိုယ်တော် မိန့်တာ မှန်ပါတယ်။ အကျွန်ုပ်လည်း ကိုယ်တော်၏မျက်နှာကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတွေ့ရတော့မည် မဟုတ်ပါ" ဟူ၏။

မောရှေဟူသော ဤလူသည် အီဂျစ်ပြည်တွင်၊ ဖာရောဘုရင်၏ အစေခံများရှေ့တွင်နှင့် ပြည်သူလူထု၏ မျက်စိရှေ့တွင် အလွန်တရာ ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကပ်ဘေးများကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်စွမ်းရှိသူ တစ်ဦးတည်းအဖြစ် လူတို့က သူ့အား ရှုမြင်ကြသောကြောင့် ဘုရင်သည် သူ့အား အနာတရဖြစ်စေရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဣသရေလလူများကို အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်ခွာခွင့်ပြုရန် သူတို့က လိုလားနေခဲ့ကြသည်။ မောရှေ၏ တောင်းဆိုချက်များကို နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ဆန့်ကျင်ခဲ့သူများမှာ ဘုရင်နှင့် ပုရောဟိတ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။