အခန်း ၁၃— ဣဇာတ်ကို ပူဇော်ခြင်း- ယုံကြည်ခြင်း စမ်းသပ်မှု

 

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၆၊ ၁၇:၁၈-၂၀၊ ၂၁:၁-၁၄၊ ၂၂:၁-၁၉ တို့ကို အခြေခံထားသည်။

အာဗြဟ္မ်သည် သားတစ်ယောက်ရမည်ဟူသော ကတိတော်ကို လက်ခံခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ အချိန်အခါနှင့် နည်းလမ်းတော်အတိုင်း မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပြည့်စုံစေရန် မစောင့်ဆိုင်းခဲ့ပေ။ ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် အချိန်အနည်းငယ် ကြန့်ကြာမှုကို ခွင့်ပြုခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ထိုဆင်းရဲဒုက္ခကို သည်းခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ့အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာသောအခါ စာရာသည် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံစေရန်အတွက် မိမိ၏ ကျွန်မတစ်ဦးကို အာဗြဟ္မ်၏ ဒုတိယဇနီးအဖြစ် သိမ်းပိုက်စေရန် အကြံပြုခဲ့သည်။ ဗဟုဇနီးစနစ်သည် အပြစ်ဟု မယူဆတော့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ တရားဥပဒေကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး မိသားစု၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ဖျက်ဆီးတတ်ပေသည်။ အာဗြဟ္မ်နှင့် ဟာဂར་တို့၏ လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှုသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အိမ်ထောင်စုအတွက်သာမက နောင်လာနောက်သား လူမျိုးဆက်များအတွက်ပါ ဆိုးကျိုးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

အာဗြဟ္မ်၏ ဇနီးအဖြစ် သူမ၏ ရာထူးအသစ်ကြောင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်ကာ မိမိမှဆင်းသက်လာမည့် ကြီးမြတ်သောလူမျိုး၏ မိခင်ဖြစ်လာမည်ဟု မျှော်လင့်လျက် ဟာဂར་သည် မာန်မာနထောင်လွှားလာခဲ့သည်။ အပြန်အလှန် မနာလိုဝန်တိုမှုများသည် တစ်ချိန်က သိုက်သိုက်ဝန်းဝန်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခဲ့ရသော အိမ်ထောင်ရေးကို ဆိတ်ငြိမ်မှုမရှိအောင် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ နှစ်ဦးစလုံး၏ ညည်းတွားပြောဆိုမှုများကို နားထောင်ရန် တွန်းအားပေးခံရသော အာဗြဟ္မ်သည် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ပြန်လည်ရရှိစေရန် အချည်းနှီး ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ဟာဂར་နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ခြင်းမှာ စာရာ၏ တောင်းဆိုချက်ကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမသည် ယခုအခါတွင် အာဗြဟ္မ်ကို အပြစ်ရှိသူအဖြစ် အပြစ်တင်ခဲ့သည်။ သူမသည် မိမိ၏ပြိုင်ဘက်ကို နှင်ထုတ်လိုခဲ့သည်။ သို့သော် ဟာဂར་သည် သူ၏သား၊ သူ၏ အလွန်အမင်းမျှော်လင့်ထားသည့် ကတိတော်ခံရသောသား၏ မိခင်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သောကြောင့် အာဗြဟ္မ်သည် ဤသို့ပြုလုပ်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် စာရာ၏ ကျွန်မဖြစ်ဆဲဖြစ်သောကြောင့် သူမကို မယားကြီး၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ဆက်လက်ထားရှိခဲ့သည်။ "စာရာသည် ဟာဂར་ကို ညှဉ်းဆဲသောကြောင့်၊ ဟာဂར་သည် ထွက်ပြေးလေ၏။"

သူမသည် တောကန္တာရသို့ ထွက်သွားပြီး စမ်းရေတွင်းတစ်ခုအနားတွင် အဖော်အမှားမရှိ၊ အဖော်အပေါင်းမရှိဘဲ အနားယူနေစဉ် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ထင်ရှားပေါ်လာခဲ့သည်။ "စာရာ၏ ကျွန်မ ဟာဂར་" ဟု ခေါ်ဆိုလျက် "သင်၏သခင်မထံသို့ ပြန်သွားလော့၊ သူမ၏လက်အောက်၌ ကိုယ်ကိုနှိမ့်ချလော့" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ဆုံးမစကားနှင့်အတူ နှစ်သိမ့်စကားများလည်း ရောနှောပါရှိခဲ့သည်- "ထာဝရဘုရားသည် သင်၏ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြားတော်မူပြီ။" "သင်၏ အမျိုးအနွယ်ကို လူအများအပြားဖြစ်စေခြင်းငှာ အလွန်ပွားများစေမည်။" သူမသည် မိမိ၏သားကို ဣရှမေလဟု ခေါ်ဆိုရန် တိုက်တွန်းခံခဲ့ရသည်၊ အကြောင်းမှာ "ဘုရားသခင်သည် နားညောင်းတော်မူပြီ" ဟူလိုသတည်း။

အာဗြဟ္မ်သည် အသက် တစ်ရာခန့်ရှိသောအခါ သားတစ်ယောက်ရမည်ဟူသော ကတိတော်ကို ထပ်မံ မိန့်ကြားခဲ့သည်- "သင်၏ဇနီး စာရာသည် သားကို အမှန်တကယ် ဖွားမြင်လိမ့်မည်။ သူ့ကို ဣဇာက်ဟူ၍ နာမည်မှည့်ရမည်။ ငါ၏ပဋိညာဉ်ကိုလည်း သူ့အားဖြင့် ငါတည်စေမည်။" "ဣရှမေလနှင့်စပ်လျဉ်း၍လည်း၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် သူ့ကို ကောင်းကြီးပေးပြီ... သူ့ကိုလည်း ကြီးမြတ်သောလူမျိုး ဖြစ်စေမည်" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

ဗဟိုပြု၍ ဝမ်းနည်းခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းသော လူများစုအိမ်ထောင်ရေး

အိတ်ဇက် မွေးဖွားလာခြင်းက အာဗြဟမ်နှင့် စာရာတို့၏ တဲများကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စေခဲ့သော်လည်း ဟာဂါအတွက်မူ ဤဖြစ်ရပ်သည် သူမ၏ ချစ်မြတ်နိုးစွာ ရည်မှန်းချက်များကို လုံးဝပျက်စီးစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အိရှမေလသည် အာဗြဟမ်၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ဆက်ခံမည့်သူနှင့် သူ၏အမျိုးအနွယ်တို့အား ကတိထားတော်မူသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ရရှိမည့်သူဟူ၍ လူအများက ယူဆခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ရုတ်တရက် ဖယ်ရှားခြင်းခံခဲ့ရလေပြီ။ မိခင်နှင့် သားတို့သည် စာရာ၏ ရင်သွေးကို မုန်းတီးကြ၏။

သာမန်ထက်ပိုသော အထွေထွေ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာမှုများသည် သူတို့၏ မနာလိုဝန်တိုမှုကို ပိုမိုတိုးပွားစေခဲ့ပြီး အိရှမေလသည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ကို ခံစားရမည့်သူအား လူအများရှေ့တွင် ရဲရဲတင်းတင်း လှောင်ပြောင်ဝံ့သည်အထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အိရှမေလ၏ မငြိမ်သက်သော သဘောသဘာဝတွင် အမြဲမပြတ် ရန်ဖြစ်စရာများကို စာရာက မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ဟာဂါနှင့် အိရှမေလတို့အား ထွက်သွားစေရန် အာဗြဟမ်ထံတွင် တောင်းဆိုခဲ့လေသည်။

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီးသည် ကြီးစွာသော စိတ်ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ရ၏။ သူ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရဆဲဖြစ်သော မိမိ၏သား အိရှမေလကို သူ မည်သို့နှင်ထုတ်ရမည်နည်း။ သူ၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများကြားတွင် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို တောင်းခံခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးအားဖြင့် စာရာ၏ ဆန္ဒအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရန် ထာဝရဘုရားက သူ့အား လမ်းညွှန်ပြသခဲ့ပြီး ထိုသို့ပြုမှသာလျှင် သူ၏မိသားစုအတွင်း၌ သဟဇာတဖြစ်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းတို့ ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။ အိရှမေလသည် ဘုရားသခင်၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံရမည်မဟုတ်ဘဲ ကြီးမြတ်သော လူမျိုးတစ်မျိုး၏ ဖခင်ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟူသော ကတိတော်ကို ကောင်းကင်တမန်က ပေးခဲ့သည်။ အာဗြဟမ်သည် နာခံခဲ့သော်လည်း ပြင်းထန်သော ဆင်းရဲဒုက္ခ မပါဘဲ မဟုတ်ပေ။ ဟာဂါနှင့် သူ၏သားတို့ကို လွှတ်လိုက်ရစဉ်က ဖခင်၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်လေးလံ ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

အိမ်ထောင်ရေး ဆက်ဆံမှု၏ မြတ်နုသန့်ရှင်းမှုသည် ခေတ်အပေါင်းတို့အတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်လာစေရန် ဖြစ်ပေသည်။ ဤဆက်ဆံရေး၏ အခွင့်အရေးများနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများကို ကြီးမားသော စွန့်လွှတ်မှုများဖြင့်ပင်လျှင် သေချာစွာ စောင့်ရှောက်ရမည် ဖြစ်သည်။ စာရာသည် အာဗြဟမ်၏ တစ်ဦးတည်းသော စစ်မှန်သော ဇနီးဖြစ်၏။ သူမ၏ အခွင့်အရေးများကို အခြားမည်သူမျှ မျှဝေခံစားပိုင်ခွင့် မရှိပေ။ အာဗြဟမ်၏ မေတ္တာများကို အခြားသူတစ်ဦးထံသို့ ပေးအပ်ခြင်းကို သူမ မလိုလားခဲ့ဘဲ သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ကို နှင်ထုတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းအတွက် ထာဝရဘုရားက သူမအား အပြစ်တင်ဆုံးမခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

မျိုးဆက်သـက်ဆက်အတွက် စံနမူနာတစ်ခု

အာဗြဟမ်သည် နောင်လာမည့်မျိုးဆက်များအတွက် ယုံကြည်ခြင်း၏စံနမူနာအဖြစ် ရပ်တည်ရန်ဖြစ်၏။ သို့သော် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် အပြည့်အစုံ မစုံလင်သေးပေ။ ဟာဂར་နှင့် လက်ထပ်ခြင်းတွင် သူသည် ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်ကြောင်း ပြသခဲ့ဖူး၏။ အမြင့်ဆုံးစံနှုန်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်ရန် ဘုရားသခင်သည် သူ့အား လူသားတစ်ဦးခံရပ်ဖူးသမျှထဲတွင် အနီးစပ်ဆုံးနှင့် အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်သော အခြားစမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြင့် စမ်းသပ်တော်မူခဲ့သည်။ ညဉ့်အချိန် ရူပါရုံတွင် သူ၏သားကို ပြသရမည့်တောင်ပေါ်၌ မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ် ပူဇော်ရန် ညွှန်ကြားခြင်းခံခဲ့ရသည်။

အာဗြဟမ်သည် အသက် တစ်ရာနှစ်ဆယ် (၁၂၀) သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ လူငယ်ဘဝ၏ ရဲရင့်တက်ကြွမှုများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အင်အားပြည့်ဝသော လူပျိုဘဝတွင် နောင်အသက်အရွယ်ကြီးလာသောအခါ စိတ်ဓာတ်ကျစေမည့် အခက်အခဲများနှင့် ဘေးဥပဒ်များကို ရဲဝံ့စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်ပေမည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟမ်၏ သက်တော်ကြီးရင့်လာပြီး အနားယူလိုသည့်အချိန်သို့ ရောက်မှသာလျှင် အပြင်းထန်ဆုံး စမ်းသပ်မှုကို ခွင့်ပြုခဲ့လေသည်။

ထိုဘိုးဘေးသည် အလွန်ကြွယ်ဝချမ်းသာပြီး တိုင်းပြည်၏ အစိုးရမင်းများကပါ တန်ခိုးကြီးသောမင်းသားတစ်ပါးအဖြစ် ရိုသေလေးစားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်ဘုံသည် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခြင်းနှင့် သည်းခံခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသော သူ၏ဘဝကို ကောင်းချီးမင်္ဂလာများဖြင့် ဆင်မြန်းပေးခဲ့ဟန်တူပေသည်။

အာဗြဟမ်သည် ဣဇာတ်ကို ပူဇော်ရန် အမိန့်ခံရခြင်း

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် နာခံလျက် အာဗြဟမ်သည် မိမိ၏ဇာတိမြေကိုစွန့်ခွာပြီး အမွေခံရမည့်ပြည်တွင် ဧည့်သည်တစ်ဦးကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။ ကတိထားတော်မူသော သားတော်ဖွားမြင်လာရန် သူသည် ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်အရ သူသည် ਇਸมา႑ (ဣရှမေလ) ကို လွှတ်လိုက်လေသည်။ ယခုအခါတွင်မူ ဘိုးဘေးသည် မိမိ၏မျှော်လင့်ချက်များ အကောင်အထည်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရမည့်အချိန်၌ အခြားအရာအားလုံးထက် ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခု သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရောက်ရှိနေလေပြီ။

ထိုအမိန့်တော်သည် ဖခင်၏နှလုံးသားကို ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းပူပန်မှုဖြင့် လှိုက်စားစေခဲ့မည်မှာ သေချာပါသည်- "သင့်သား၊ သင်ချစ်သော တစ်ဦးတည်းသောသား ဣဇာတ်ကိုယူ၍ ... ထိုအရပ်၌ မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ် ပူဇော်လော့။" ဣဇာတ်သည် သူ၏အိမ်ထောင်အတွက် အလင်းရောင်ဖြစ်ပြီး၊ အိုမင်းမစွမ်းသော အရွယ်၏ နှစ်သိမ့်ရာဖြစ်ကာ၊ ကတိတော်မင်္ဂလာကို အမွေခံမည့်သူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုသား၏သွေးကို မိမိလက်ဖြင့်ပင် သွန်းလောင်းရန် အမိန့်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မဖြစ်နိုင်သည့်အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရပေသည်။

စတား (စတန်) သည် သူလှည့်စားခံရကြောင်း အကြံပေးရန် အနားတွင် ရှိနေခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် "လူအသက်ကို မသတ်ရ" ဟု θံ (ဘုရားသခင်၏) ပညတ်တရားက ဆိုထားသောကြောင့်တည်း။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်တပင်တားမြစ်ထားသော အရာကို တောင်းဆိုမည် မဟုတ်ပေ။ တဲအပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာပြီးနောက် အာဗြဟမ်သည် သူ၏အမျိုးအနွယ်သည် ကောင်းကင်ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ များပြားလိမ့်မည်ဟူသော ကတိတော်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရခဲ့သည်။ ဤကတိတော်သာလျှင် ဣဇာတ်အားဖြင့် ပြည့်စုံရမည်ဆိုပါက သူမည်ကဲ့သို့ သေဆုံးရမည်နည်း။ အာဗြဟမ်သည် မြေပေါ်တွင် ပျပ်ဝပ်လျက် ဤဆိုးဝါးသော တာဝန်ကို သူလုပ်ဆောင်ရမည်ဆိုပါက ထိုအမိန့်တော်အတွက် အတည်ပြုချက်တစ်စုံတစ်ရာရရှိရန် ယခင်က ဘယ်သောအခါမျှ မလုပ်ဖူးလောက်အောင် ပြင်းပြင်းပြပြ ဆုတောင်းခဲ့လေသည်။ သောဒုံမြို့ကို ဖျက်ဆီးမည့် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြရန် စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ဤသားတော် ဣဇာတ်၏ ကတိတော်ကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသော ကောင်းကင်တမန်များကို သူအမှတ်ရခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် သူတွေ့ဆုံခဲ့ရာ အရပ်သို့ သူသွားရောက်ခဲ့ပြီး နောက်ထပ်လမ်းညွှန်ချက် တစ်စုံတစ်ရာကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်မှာ သူ၏နားထဲတွင် "သင့်သား၊ သင်ချစ်သော တစ်ဦးတည်းသောသား ဣဇာတ်ကိုယူလော့" ဟု ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုအမိန့်တော်ကို နာခံရပေမည်။ နေ့သစ်ရောက်ရှိလာတော့မည်ဖြစ်ရာ သူသည် ခရီးဆက်ရပေတော့မည်။

ဣဇာတ်သည် လူငယ်နှင့် အပြစ်ကင်းစင်သူတို့၏ စိတ်အေးချမ်းသာစွာဖြင့် အိပ်စက်ခြင်းကို အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။ ခဏတာမျှ ဖခင်ဖြစ်သူသည် မိမိ၏သားတော်၏ ချစ်စဖွယ်မျက်နှာကို ငေးကြည့်ပြီးနောက် တုန်ီယင်စွာဖြင့် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဆာရာထံသို့ သွားခဲ့ပြီး သူမသည်လည်း အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။ သူမကို နှိုးရမည်လော။ သူသည် မိမိ၏နှလုံးသားကို သူမအားဖွင့်ဟပြောပြကာ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာဝန်ဝတ္တရားကြီးကို သူမနှင့်အတူ မျှဝေခံစားရန် အလွန်ပင် တောင့်တခဲ့သော်လည်း ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။ ဣဇာတ်သည် သူမ၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်ပြီး မိခင်၏မေတ္တာသည် ဤယဇ်ပူဇော်မှုကို ငြင်းပယ်ကောင်း ငြင်းပယ်ပေလိမ့်မည်။

သီတင်းသုံးရက်

အာဗြဟမ်သည် နောက်ဆုံး၌ မိမိ၏သားကိုခေါ်၍ တောင်ဝေးတစ်တောင်ပေါ်တွင် ယဇ်ပူဇော်ရန် အမိန့်တော်ရှိကြောင်း ပြောပြလေ၏။ ဣဇာက်သည် မိမိ၏ဖခင်နှင့်အတူ ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုရန် အကြိမ်ကြိမ် သွားခဲ့ဖူးပြီဖြစ်ရာ ဤအချက်က မည်သည့်အံ့အားသင့်မှုကိုမျှ မဖြစ်စေခဲ့ပေ။ ထင်းများကို အဆင်သင့်လုပ်၍ မြည်းပေါ်တွင်တင်ကာ အစေခံနှစ်ဦးနှင့်အတူ သူတို့ ခရီးထွက်ခဲ့ကြ၏။

ဖခင်နှင့်သားတို့သည် လေးလံသောဆიდကွယ်ရာကို ကြံဆတွေးတောလျက် စကားမပြောဘဲ တိတ်တဆိတ် ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။ သူ၏အကြံအစည်တို့သည် ဂုဏ်ယူတတ်၍ ကြင်နာတတ်သော မိခင်အကြောင်းနှင့် သူတစ်ဦးတည်း ပြန်လာရမည့်နေ့ရက်အပေါ်၌ ရှိနေခဲ့၏။ မိခင်၏သားအသက်ကို နုတ်ယူလိုက်သည့်အခါ ဓားသည် သူမ၏နှလုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိနေခဲ့၏။

ထိုနေ့ရက်—အာဗြဟမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသမျှထဲတွင် အရှည်ကြာဆုံးနေ့ရက်သည် နှေးကွေးစွာဖြင့် နေ့ကုန်ဆုံးသည်အထိ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။ လူငယ်သည် မိခင်ထံသို့ ဘေးကင်းစွာဖြင့် ပြန်လာနိုင်ပြီဟု ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက ပြောလာမည့်အရေးကို မျှော်လင့်လျက် သူသည် ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ညဉ့်ကို ကုန်လွန်စေခဲ့၏။ သို့သော်လည်း သူ၏ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံနေရသော ဝိညာဉ်အတွက် မည်သည့်သက်သာရာမှ ရောက်မလာခဲ့ပေ။

နောက်ထပ် ရှည်လျားသောတစ်နေ့။ နောက်ထပ် စိတ်နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတို့ဖြင့် ကုန်လွန်ရသောညတစ်ည။ သူ့အား သားသမီးမရှိသူ ဖြစ်စေမည့် အမိန့်တော်သည် သူ၏နားထဲတွင် ဟိန်းထွက်နေခဲ့သည်။ သံသယများနှင့် မယုံကြည်ခြင်းများကို တိုးတိုးပြောရန် စာတန်သည် အနားသို့ရောက်လာသော်လည်း အာဗြဟမ်သည် သူ၏အကြံပြုချက်များကို တွန်းလှန်ခဲ့၏။

တတိယမြောက်နေ့ခရီးကို စတင်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် မောရိယာတောင်ပေါ်၌ ဝုန်းဝုန်းဝါးဝါး လွှမ်းခြုံနေသော ဘုန်းတော်ထင်ရှားသည့် မိုးတိမ်တောင်တစ်လုံးဖြစ်သည့် ကတိထားတော်မူသော လက္ခဏာကို ထိုမဟာပုရောဟိတ်ကြီး မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ပြောဆိုတော်မူသောစကားသံသည် ကောင်းကင်ဘုံမှဖြစ်ကြောင်း သူသိခဲ့၏။

ယခုအချိန်အထိပင် သူသည် ဘုရားသခင်ကို မညည်းညူခဲ့ပေ။ ဤသားသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ပေးသနားခံရခြင်းဖြစ်သည် မဟုတ်လား။ အဖိုးတန်လက်ဆောင်ကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်သည် မိမိ၏ပိုင်ဆိုင်မှုကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းပိုင်ခွင့် မရှိပေဘူးလော။ ထို့နောက် ယုံကြည်ခြင်းက “ဣဇာက်အားဖြင့် သင်၏အမျိုးအနွယ်သည် ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကိုခံရမည်”—ပင်လယ်သဲသောင်ပြင်ပေါ်ရှိ သဲမှုန်များကဲ့သို့ ရေတွက်၍မကုန်နိုင်သော အမျိုးအနွယ်ဟူသော ကတိတော်ကို ထပ်မံရွတ်ဆိုခဲ့၏။ ဣဇာက်သည် အံ့ဖွယ်အမှု၏သားဖြစ်ပြီး၊ အသက်ကိုပေးသတည်းဟူသော တန်ခိုးတော်သည် ၎င်းကို ပြန်လည်မပေးအပ်နိုင်ပေဘူးလော။ အာဗြဟမ်သည် “ဘုရားသခင်သည် သေခြင်းမှပင် ထမြောက်စေနိုင်တော်မူသည်ဟု မှတ်ယူလျက်” ဟီဘရူး ၁၁:၁၉ ရှိ ဘုရားသခင်၏စကားတော်ကို ခိုင်မြဲစွာဆုပ်ကိုင်ခဲ့၏။

သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်မှတပါး အခြားမည်သူမျှ မိမိ၏သားကို သေခြင်းသို့အပ်နှံရာတွင် ဖခင်၏စတေးခြင်းသည် မည်မျှကြီးမားကြောင်းကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်မှတပါး အခြားမည်သူမျှ ဤခွဲခွာရသည့်အခိုက်အတန့်ကို မမြင်တွေ့စေရန် အာဗြဟမ်သည် ဆန္ဒရှိခဲ့၏။ သူ၏အစေခံများကို နောက်တွင်နေခဲ့ရန် မှာကြားလျက် “ငါနှင့်လူငယ်သည် ထိုနေရာသို့သွား၍ ကိုးကွယ်ပြီးလျှင် သင်တို့ရှိရာသို့ ပြန်လာမည်” ဟု ဆိုခဲ့၏။

ထင်းများကို ဣဇာက်ပေါ်တွင်တင်၍၊ ဖခင်က ဓားနှင့်မီးကိုယူကာ တောင်ထိပ်ဘက်သို့ အတူတကွ တက်သွားခဲ့ကြ၏။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုလူငယ်က “အဘ ... မီးနှင့်ထင်းကိုတွေ့ရပါပြီ။ သို့သော် မီးရှို့ရာယဇ်အတွက် သိုးသငယ်သည် အဘယ်မှာရှိပါသနည်း” ဟု ပြောဆိုခဲ့၏။

ဤသည်မှာ မည်မျှကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုပင်တကား။ “အဘ” ဟူသော ချစ်စဖွယ်စကားလုံးများသည် အာဗြဟမ်၏နှလုံးသားကို မည်မျှထိအောင် ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ပါသနည်း။ မပြောရသေးပါ—သူသည် ယခုအချိန်တွင် မပြောနိုင်သေးပေ။ “ငါ့သား၊ ဘုရားသခင်သည် မီးရှို့ရာယဇ်အတွက် သိုးသငယ်ကို မိမိကိုယ်တိုင် စီစဉ်ပေးတော်မူလိမ့်မည်” ဟု သူပြောခဲ့၏။

ချိန်းဆိုထားသောနေရာတွင် သူတို့သည် ယဇ်ပလ္လင်ကိုတည်ဆောက်၍ ထင်းများကို အပေါ်၌ တင်ကြ၏။ ထို့နောက် တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် အာဗြဟမ်သည် ဘုရားသခင်၏စကားစကားကို ဖွင့်ပြပြောဆိုခဲ့၏။

နာခံရန် လေ့ကျင့်ပေးထားခြင်း

အိုင်ဇက်သည် မိမိ၏ကံကြမ္မာကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အံ့သြခြင်းတို့ဖြင့် သိရှိခဲ့ရသော်လည်း အဘယ်ခုခံမှုကိုမျှ မပြုခဲ့ပေ။ သူသည် ဆန္ဒရှိခဲ့ပါက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သုံးရက်တာ၏ ရုန်းကန်မှုကြောင့် မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော အိုမင်းသူသည် ထိုတက်ကြွသော လူငယ်၏ဆန္ဒကို မဆန့်ကျင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် အိုင်ဇက်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အသင့်နာခံတတ်ရန် လေ့ကျင့်ပေးခြင်းခံခဲ့ရပြီး ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်သည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ သူသည် အလိုလိုနေရင်း ငြိမ်သက်စွာ သဘောတူလက်ခံခဲ့သည်။ သူသည် အာဗြဟ္}}={ရာဟံ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို မျှဝေခံစားသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိမိ၏အသက်ကို ဘုရားသခင်ထံ ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ဆက်ကပ်ရခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ နောက်ဆုံးမေတ္တာစကားများကို ပြောကြားခဲ့ကြပြီး၊ နောက်ဆုံးမျက်ရည်များကို သုတ်င်ခဲ့ကြကာ၊ နောက်ဆုံးဖက်လှဲမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီတည်း။ ဖခင်ဖြစ်သူသည် ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက “အာဗြဟ္မာ၊ အာဗြဟ္မာ” ဟု ကောင်းကင်ဘုံမှ ခေါ်ဆိုလိုက်၏။ သူကလည်း “အကျွန်ုပ် ရှိပါ၏” ဟု အမြန်တုံ့ပြန်ဖြေကြားခဲ့သည်။ အသံတော်က ထပ်မံ၍ “ထိုသူငယ်အပေါ်သို့ လက်မချနှင့်၊ သူ့အား မည်သည့်အရာမျှလည်း မပြုနှင့်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် သင့်သား၊ သင်၏တစ်ဦးတည်းသောသားကို ငါ့ထံမှ မနှမြောဘဲ အပ်နှထာခြင်းကိုထောက်၍၊ သင်သည် ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့ရိုသေကြောင်း ယခု ငါသိ၏” ဟု မိန့်ဆိုခဲ့သည်။

ထို့နောက် အာဗြဟ္မာသည် “ချုံပုတ်တွင် ညှိမိနေသော သိုးထီးတစ်ကောင်” ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ၎င်းကို မိမိ၏သားနေရာ၌ “အမြန်ပင် ပူဇော်သက္ကာဆက်ကပ်ခဲ့သည်”။ မိမိ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်းတို့ကြောင့် အာဗြဟ္မာသည် ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာကို “ယေဟောဝါယေရ” ဆိုသည့် “ထာဝရဘုရားသည် စီမံတော်မူလိမ့်မည်” ဟု အမည်သစ်ပေးခဲ့သည်။

အာဗြဟ္မာအား ပေးခဲ့သော ကတိတော်ကို ထပ်မံအတည်ပြုခြင်း

မောရိယတောင်ပေါ်တွင် ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟ္မာနှင့် သူ၏အမျိုးအနွယ်တို့အပေါ် ကျရောက်မည့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ကျိန်ဆိုခြင်းဖြင့် တစ်ဖန်အတည်ပြုခဲ့သည် - “ဤအမှုကိုပြု၍ သင်၏သား၊ သင်၏တစ်ဦးတည်းသောသားကို မနှမြောဘဲ အပ်နှံခဲ့သောကြောင့်... ငါသည် သင့်ကို ကောင်းချီးပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်ကြယ်များကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ပင်လယ်သဲသောင်ပြင်ကဲ့သို့လည်းကောင်း သင့်အမျိုးအနွယ်ကို အလွန်တရာ တိုးပွားများပြားစေမည်။ သင်၏အမျိုးအနွယ်သည်လည်း သူတို့၏ ရန်သူတို့၏ မြို့တံခါးကို ပိုင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။ မြေကြီးပေါ်ရှိ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည်လည်း သင်၏အမျိုးအနွယ်အားဖြင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ခံစားရကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ငါ၏စကားသံကို နာခံခဲ့ပြီ” ဟု မိန့်ဆိုခဲ့သည်။

အာဗြဟ္မာ၏ ကြီးမားသော ယုံကြည်ခြင်း အလုပ်သည် လာမည့်ခေတ်အဆက်ဆက်ရှိ ဘုရားသခင်၏ အစေခံတို့၏ လမ်းခရီးကို ထွန်းလင်းပြသပေးသော အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုသဖွယ် ရပ်တည်လျက်ရှိသည်။ ထိုသုံးရက်တာ ခရီးစဉ်အတွင်း အာဗြဟ္မာသည် ဘုရားသခင်ကို သံသယဝင်ရန်နှင့် ဆင်ခြေပေးရန် လုံလောက်သော အချိန်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။ မိမိ၏သားကို သတ်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ကာဣန်ကဲ့သို့ လူသတ်သမားတစ်ဦးအဖြစ် ရှုမြင်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏သွန်သင်ချက်များကိုလည်း ငြင်းပယ်ခံရကာ လူအများ၏ အထင်အမြင်သေးခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ကာ အခြားသူများအပေါ် ကောင်းကျိုးပြုနိုင်စွမ်းကို ပျက်စီးစေလိမ့်မည်ဟု သူတွေးတောမိခဲ့ပေမည်။ အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်ခြင်းက နာခံခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးသင့်သည်ဟု သူဆင်ခြေပေးခဲ့ပေမည်။ သို့သော် ထိုဘိုးဘေးကြီးသည် ဆင်ခြေများနောက်တွင် ခိုလှုံမနေခဲ့ပေ။ အာဗြဟ္မာသည်လည်း သာမန်လူသားတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ပင် စိတ်ခံစားချက်များနှင့် ဆက်နွှယ်မှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏နာကျင်နေသော နှလုံးသားနှင့် အချေအတင် ငြင်းခုံမနေခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ တောင်းဆိုချက်များအားလုံးတွင် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ကြောင်း သူသိရှိခဲ့သည်။

“အာဗြဟ္မာသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သဖြင့် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းဟူ၍ မှတ်တော်မူ၏။ ထိုကြောင့် သူသည် ဘုရားသခင်၏ မိတ်ဆွေဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရ၏” (ယာကုပ် ၂း၂၃)။ တမန်တော်ပေါလုကလည်း “ထိုကြောင့် ယုံကြည်ခြင်းရှိသောသူတို့သည် အာဗြဟ္မာ၏ သားမြေးများဖြစ်ကြ၏” ဟု ဆိုထားသည် (ဂလာတိ ၃း၇)။ သို့သော် အာဗြဟ္မာ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် သူ၏အလုပ်အကိုင် (အကျင့်စာရိတ္တ) များအားဖြင့် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။ “ငါတို့၏ဘိုးဘေး အာဗြဟ္မာသည် မိမိ၏သား အိုင်ဇက်ကိုယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ တင်လှူပူဇော်သောအခါ အကျင့်အားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်သည်မဟုတ်လော။ ယုံကြည်ခြင်းသည် သူ၏အကျင့်တို့နှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ အကျင့်များအားဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းသည် စုံလင်ပြည့်စုံလာခဲ့သည်ကို သင်မြင်ရသည်တည်း” (ယာကုပ် ၂း၂၁၊ ၂၂)။

များစွာသောသူတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အကျင့်တို့၏ ဆက်နွှယ်မှုကို နားမလည်ကြပေ။ သူတို့က “ခရစ်တော်ကိုသာ ယုံကြည်ပါ၊ သို့ပြုလျှင် သင်သည် ဘေးကင်းလုံခြုံပေမည်။ ပညတ်တရားကို စောင့်ထိန်းခြင်းနှင့် သင်၌ မည်သည့်အရာမျှ မဆိုင်ပါ” ဟု ပြောဆိုကြသည်။ သို့သော် စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းသည် နာခံခြင်းဖြင့် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာမည်ဖြစ်သည်။ သစ္စာတရား၏ ဖခင်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ ထာဝရဘုရားက “အာဗြဟ္မာသည် ငါ၏စကားသံကို နာခံ၍ ငါ၏တာဝန်ကိုလည်းကောင်း၊ ငါ၏ပညတ်၊ တရားနှင့် ဥပဒေများကိုလည်းကောင်း စောင့်ထိန်းခဲ့၏” ဟု မိန့်ဆိုထားသည် (ကမ္ဘာဦး ၂၆း၅)။ မေတ္တာတရားကို အလေးအနက်ထား၍ မိန့်ဆိုခဲ့သော တမန်တော်ယောဟန်ကလည်း “ဘုရားသခင်ကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာဟူသည်မှာ သူ၏ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းပင်တည်း” ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား ဖော်ပြပေးထားသည် (၁ ယောဟန် ၅း၃)။

ဘုရားသခင်သည် “ဧဇလတိကျမ်း ၃:၈” တွင် ဧဗြဟံအား “ရှေးဦးစွာ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောတော်မူ၏။” ထို့ပြင် ဤဘိုးဘေး၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ကြွလာမည့် ရွေးနှုတ်ကယ်တင်ရှင်အပေါ်၌ တည်နေခဲ့၏။ ခရစ်တော်က “သင်တို့အဘ ဧဗြဟံသည် ငါ့နေ့ရက်ကိုမြင်ရမည်ဟု အလွန်ဝမ်းမြောက်၏။ မြင်လည်းမြင်ရ၍ ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏ (ယောဟန် ၈:၅၆)။ ဣဇာက်၏ကိုယ်စား ပူဇော်သောသိုးတိုးသည် လူတို့၏ကိုယ်စား အသေခံရမည့် ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။ ခမည်းတော်ဘုရားသည် မိမိ၏သားတော်ကိုကြည့်ရှုလျက် လူသားအား “အသက်ရှင်လော့၊ ငါသည် ရွေးနှုတ်ဖိုးကို တွေ့ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမှုတော်၏ မှောင်မိုက်သောရက်များအတွင်း ဧဗြဟံခံစားခဲ့ရသော ဝေဒနာဆင်းရဲခြင်းမှာ လူသားတို့၏ ရွေးနှုတ်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်ပြုလုပ်ပေးတော်မူသော ပူဇော်သက္ကာ၏ ကြီးမြတ်ခြင်းကို သူနားလည်စေရန် ခွင့်ပြုတော်မူခြင်းပင်တည်း။ သားကိုပူဇော်ရခြင်းကဲ့သို့ ဧဗြဟံ၏ဝိညာဉ်ကို ဤမျှပြင်းထန်သော ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်စေနိုင်သည့် အခြားစုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှု တစ်စုံတစ်ရာမျှမရှိခဲ့ပါ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သားတော်ကို ဝမ်းနည်းဖွယ်နှင့် ရှက်ကြောက်ဖွယ်ကောင်းသော သေခြင်းသို့ အပ်နှင်းတော်မူခဲ့၏။ ဣဇာက်၏အဖြစ်အပျက်တွင်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်တမန်တို့အား ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။ “တော်ပြီ” ဟု ကြွေးကြော်မည့် အသံဟူ၍လည်း မရှိခဲ့ပါ။ ကျဆုံးသွားသော လူသားအမျိုးအနွယ်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဘုန်းတော်၏အရှင်သည် မိမိ၏အသက်ကို စွန့်တော်မူခဲ့၏။

“မိမိသားတော်ကို မနှမြောဘဲ ငါတို့ရှိသမျှအတွက် အပ်ပေးတော်မူသောဘုရားသခင်သည် သားတော်နှင့်တကွ အရာရာတို့ကို ငါတို့အား မပေးဘဲနေတော်မူမည်လော။” ရောမ ၈:၃၂။

စကြာဝဠာ၏ သင်ခန်းစာစာအုပ်

ဧဗြဟံထံမှ တောင်းဆိုခဲ့သော ပူဇော်သက္ကာသည် သူတစ်ဦးတည်းအတွက်သာမဟုတ်၊ နောင်လာမည့်မျိုးဆက်များအတွက်လည်းမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် အခြားကမ္ဘာများမှ အပြစ်ကင်းစင်သော ဉာဏ်ရှိသတ္တဝါတို့၏ သွန်သင်ဆုံးမမှုအတွက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ ရွေးနှုတ်ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရာ နယ်မြေသည် စကြာဝဠာ၏ သင်ခန်းစာစာအုပ်ပင်တည်း။ ဧဗြဟံသည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် လိုအပ်ချက်ရှိကြောင်း ပြသခဲ့သောကြောင့် စာတန်သည် ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် သူ့ကို စွပ်စွဲခဲ့၏။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကျေးကျွန်၏ သစ္စာရှိမှုကို ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးရှေ့တွင် သက်သေပြရန်၊ စုံလင်သောနာခံခြင်းထက် နည်းသောမည်သည့်အရာကိုမျှ လက်ခံနိုင်စရာမရှိကြောင်း ပြသရန်နှင့် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ပို၍အသေးစိတ် ထင်ရှားစေရန်အလိုရှိတော်မူ၏။

အာဒံအပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သော စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခတစ်စုံတစ်ရာ မပါဝင်ခဲ့ပါ။ သို့သော် ဧဗြဟံအားပေးခဲ့သော အမိန့်တော်မှာမူ အလွန်နာကျင်ဖွယ်ကောင်းသော ပူဇော်သက္ကာကို တောင်းဆိုခဲ့၏။ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခွင်လုံးသည် ဤအမိန့်တော်ကို ပြည့်စုံစေရာတွင် ဧဗြဟံလှမ်းသမျှခြေလှမ်းတိုင်းကို ပြင်းပြသော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြ၏။ ရွေးနှုတ်ကယ်တင်ခြင်း၏ နက်နဲရာအပေါ်သို့ အလင်းရောင်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်တမန်များပင်လျှင် လူသားတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်ပြုလုပ်ပေးခဲ့သော အံ့သြဖွယ်ပြင်ဆင်ချက်ကို ပို၍ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ခဲ့ကြ၏။ ပထမ ပေတရု ၁:၁၂ ကိုကြည့်ပါ။