ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၇:၂၀ မှ ၉:၇ ကို အခြေခံထားပါသည်။
ရေသည် အမြင့်ဆုံးတောင်ထိပ်များထက် ကျော်လွန်၍ တက်လာခဲ့သည်။ သင်္ဘောအတွင်းရှိ မိသားစုအတွက် ငါးလတိတိ လှိုင်းဒဏ်ကြောင့် လှုပ်ခါခံနေရစဉ်တွင် ၎င်းတို့ ပျက်စီးဆုံးပါးရတော့မည်ဟု မကြာခဏ ထင်မှတ်ခဲ့ကြရသည်။ ၎င်းသည် စမ်းသပ်မှုကြီးတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း နောဧ၏ယုံကြည်ခြင်းမှာ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။
ရေများစတင်ကျဆင်းလာသောအခါ၊ ထာဝရဘုရားသည် သင်္ဘောကို ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးတော်ဖြင့် စောင့်ရှောက်ထားသော တောင်အုပ်စုတစ်စု၏ ကာကွယ်ပေးထားသည့်နေရာသို့ မျောပါသွားစေခဲ့သည်။ ဤတောင်များသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အကွာအဝေး အနည်းငယ်သာရှိကြပြီး သင်္ဘောသည် ဤငြိမ်သက်သောဆိပ်ကမ်းတွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။ ဤအရာက မုန်တိုင်းဒဏ်ကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသော ခရီးသည်များအတွက် ကြီးမားသော သက်သာရာကို ရရှိစေခဲ့သည်။
နောဧနှင့် သူ၏မိသားစုသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ထပ်မံထွက်ခွာသွားရန် အလွန်တရာ တောင့်တခဲ့ကြသည်။ တောင်ထိပ်များ ပေါ်လာပြီးနောက် ရက်ပေါင်း လေးဆယ်အကြာတွင် ကမ္ဘာမြေသည် ခြောက်သွေ့သွားခြင်း ရှိမရှိ စူးစမ်းရန်အတွက် ကျီးကန်းတစ်ကောင်ကို လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ဤငှက်သည် ရေမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရသဖြင့် သင်္ဘောသို့ အသွားအပြန် ပျံသန်းနေခဲ့သည်။ ခုနစ်ရက်အကြာတွင် ခိုတစ်ကောင်ကို လွှတ်လိုက်ရာ ခြေချစရာနေရာမတွေ့သဖြင့် သင်္ဘောသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ နောဧသည် နောက်ထပ်ခုနစ်ရက်တိတိ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ခိုကို ထပ်မံလွှတ်လိုက်ပြန်သည်။ ညနေခင်းတွင် သံလွင်ရွက်ကို နှုတ်သီးတွင် ကိုက်လျက် ပြန်လာသောအခါ ကြီးစွာသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နောဧသည် ထွက်ခွာရန် အထူးညွှန်ကြားချက်များကို စိတ်ရှည်စွာ ဆက်လက်စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ကြီးမားသောတံခါးကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ပြီး ရေပတိရက်နှင့် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားတို့အား ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ထွက်ခွာကြရန်နှင့် အသက်ရှင်သော သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားကြရန် မိန့်ကြားခဲ့သည်။ နောဧသည် မိမိတို့အား ကျေးဇူးတော်ဖြင့် စောင့်ရှောက်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို မမေ့ခဲ့ပေ။ သူ၏ ပထမဆုံးလုပ်ရပ်မှာယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ဆောက်၍ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဤသို့ဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်းနှင့် ကြီးမြတ်သောယဇ်ဖြစ်တော်မူသော ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ဤပူဇော်သက္ကာသည် ထာဝရဘုရားကို နှစ်သက်စေခဲ့ပြီး၊ ပတိရက်နှင့် သူ၏မိသားစုအတွက်သာမက ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသက်ရှင်ရမည့်သူအားလုံးအတွက်ပါ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ ဖြစ်ထွန်းစေခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားကလည်း၊ ငါ့စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဤသို့အကြံပြုတော်မူ၏၊ လူ၏အပြစ်ကြောင့် မြေကြီးကို နောက်တစ်ဖန် ငါမကျိန်တော့ပြီ...။ မြေကြီးတည်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး မျိုးကြဲချိန်နှင့် ရိတ်သိမ်းချိန်၊ အပူနှင့်အအေး၊ နွေရာသီနှင့် ဆောင်းရာသီ၊ နေ့နှင့်ညဉ့်တို့သည် မပြတ်ရကြလတ္တံ့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
နောဧသည် လူသူကင်းမဲ့သော ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း မိမိအတွက် အိမ်မဆောက်မီ ဘုရားသခင်အား ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ သူ၏ တိရစ္ဆာန်အုပ်မှာ အလွန်ငယ်သေးသော်လည်း အရာခပ်သိမ်းသည် ဘုရားသခင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံသည့်အနေဖြင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဘုရားသခင်အား ဝမ်းမြောက်စွာ ပေးလှူခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူစွာပင် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်ထားရှိသော ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်ကို ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်အတွက် ဆက်ကပ်ခြင်းနှင့် ပေးကမ်းခြင်းတို့ဖြင့် ဝန်ခံသင့်ပေသည်။
cầuတံဆို့- ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော် လက္ခဏာ
နောက်ထပ် ရေကြီးရေလျှံမှုတစ်ခုကို လူသားများ စိုးရိမ်မလန့်ကြစေရန် ဘုရားသခင်သည် နောဧ၏ မိသားစုကို ကတိတော်ဖြင့် အားပေးတော်မူခဲ့သည် - “သင်တို့နှင့် ငါ၏ပဋိညာဉ်ကို ငါတည်စေမည်။ ... မြေကြီးကိုဖျက်ဆီးမည့် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းသည် နောက်တစ်ဖန် မရှိရတော့ပြီ။ ... ငါသည် မိုးတိမ်၌ ငါ၏ τόξον
(လေးကို) ကို ထား၏၊ ၎င်းသည် ငါနှင့် မြေကြီးအကြား ပဋိညာဉ်၏ နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ... ငါသည် မြေကြီးပေါ်သို့ မိုးတိမ်ကို ဆောင်လာသောအခါ ... မိုးတိမ်၌ လေးကို မြင်ရလိမ့်မည်။ ... ဘုရားသခင်နှင့် သက်ရှိသတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ အကြား၌ ထာဝရပဋိညာဉ်ကို ငါအောက်မေ့မည်အကြောင်း ၎င်းကို ငါကြည့်ရှုမည်။”
ဘုရားသခင်၏ နှိမ့်ချတော်မူခြင်းနှင့် အပြစ်ပါသော သတ္တဝါတို့အပေါ် သနားကြင်နာတော်မူခြင်းသည် မည်မျှကြီးမားပါသနည်း။
ဤအရာသည် ကိုယ်တော်ဘယ်သောအခါမျှ မေ့လျော့တော်မူမည်မဟုတ်ကြောင်းကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဘာသာစကားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ကလေးသူငယ်များက ကောင်းကင်ကို လွှမ်းခြုံထားသော တံတားဆုံ (လေးကို) ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မေးမြန်းကြသည့်အခါ မိဘများသည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းအကြောင်းကို ပြန်လည်ပြောပြကြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အမြင့်ဆုံးဘုရားသည် မြေကြီးကို ရေလွှမ်းမိုးခြင်း ဘယ်သောအခါမျှ ထပ်မံမဖြစ်စေရတော့ကြောင်း အာမခံချက်အနေဖြင့် ၎င်းကို မိုးတိမ်၌ ထားရှိခဲ့ကြောင်း ပြောပြရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်ကို လူသားများအား သက်သေခံပြီး ဘုရားသခင်အပေါ် သူ၏ယုံကြည်မှုကို ခိုင်မာစေလိမ့်မည်။
ကောင်းကင်ဘုံ၌ cầuတံဆို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် ပလ္လင်တော်ကို ဝန်းရံလျက် ခရစ်တော်၏ ဦးခေါင်းတော်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဧဇကျယ် ၁:၂၈၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၄:၂၊ ၃။
လူသားတို့သည် ၎င်းတို့၏ ကြီးစွာသော ဆိုးသွမ်းမှုဖြင့် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ဖိတ်ခေါ်သောအခါ၊ ကယ်တင်ရှင်သည် ခမည်းတော်ထံတွင် ဝင်ရောက်ဖိုးဆောင်လျက် နောင်တရသော သူကို သနားကြင်နာခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာအဖြစ် မိုးတိမ်၌ရှိသော လေးကို၊ ပလ္လင်တော်ပတ်လည်ရှိ cầuတံဆို့ကို ညွှန်ပြတော်မူသည်။
“နောဧ၏ ရေသည် မြေကြီးပေါ်သို့ နောက်တစ်ဖန် မလွှမ်းရဟု ငါကျိန်ဆိုသကဲ့သို့၊ သင့်ကို ငါမဆဲရေး၊ မဆူတော့ဟု ငါကျိန်ဆို၏။ ... ငါ၏ကျေးဇူးတော်သည် သင်နှင့်မကွာ၊ ငါ၏ချမ်းသာခြင်းပဋိညာဉ်လည်း မပျက်ရဟု ကရုဏာရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” ဟေရှာယ ၅၄:၉၊ ၁၀။
နောဧသည် သင်္ဘောထဲမှ ထွက်လာကြသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲများကို ကြည့်ရှုသောအခါ ထာဝရဘုရားသည် ဤသို့သော အာမခံချက်စကားဖြင့် ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်တော်မူသည် - “မြေကြီးပေါ်မှာ သက်ရှိသတ္တဝါရှိသမျှနှင့် ငှက်အပေါင်းတို့၊ ပင်လယ်ငါးအပေါင်းတို့သည် သင်တို့ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကြလိမ့်မည်။ သင်တို့လက်သို့ အပ်နှံပြီ။ အသက်ရှင်၍ လှုပ်ရှားတတ်သော သတ္တဝါရှိသမျှသည် သင်တို့၏ စားစရာ ဖြစ်စေရမည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို ပေးသကဲ့သို့ ထိုအရာများကို သင်တို့အား ငါပေးပြီ။” ဤအချိန်မတိုင်မီက ဘုရားသခင်သည် တိရစ္ဆာန်အသားကို စားရန် မည်သည့်ခွင့်ပြုချက်မျှ မပေးခဲ့ပါ။ သို့သော် ယခုအခါတွင် အပင်ဟောင်းရှိသမျှ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် သင်္ဘောထဲတွင် အသက်ဆက်လက်ရှင်သန်ခဲ့ကြသော စင်ကြယ်သော တိရစ္ဆာန်တို့၏ အသားကို စားရန် ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သည်။
ရေလွှမ်းမိုးချိန်၌ မြေကြီး၏ မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ နေရာအနှံ့အပြားတွင် သေဆုံးနေသော အလောင်းကောင်များ ပြန့်ကျဲနေခဲ့ကြသည်။ ထိုအလောင်းများသည် ပုပ်သိုး၍ လေထုကို မညစ်ညမ်းစေရန် ထာဝရဘୁရားသည် ခွင့်မပြုပေ။ ရေများကို သွေ့ခြောက်စေခဲ့သော ပြင်းထန်သောလေသည် ၎င်းတို့အား ကြီးမားသောအားဖြင့် ရွေ့လျားစေခဲ့ပြီး၊ အချို့သော အခြေအနေများတွင် တောင်ထိပ်များကိုပင် သယ်ဆောင်သွားကာ သေဆုံးသူများ၏ အလောင်းများပေါ်တွင် သစ်ပင်များ၊ ကျောက်တုံးများနှင့် မြေဆီလွှာများကို ပုံ့စေခဲ့သည်။ ဤနည်းလမ်းအားဖြင့်ပင် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီက ကမ္ဘာကြီးကို ကြွယ်ဝစေခဲ့သော ငွေနှင့်ရွှေ၊ ရွေးချယ်ထားသော သစ်သားနှင့် ကျောက်မျက်ရဲများကို ဝှက်ထားခဲ့ကြပြီး၊ ရေ၏ အပြင်းအထန် လှုပ်ရှားမှုသည် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ မြေနှင့်ကျောက်များကို ပုံကာ တောင်များကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူဆိုးများကို များများစားစား ကြွယ်ဝချမ်းသာစေပြီး ကောင်းစားစေလေလေ၊ ကိုယ်တော်ရှေ့မှာ သူတို့၏ အကျင့်များကို ပို၍ဖောက်ပြန်စေလေလေဖြစ်ကြောင်း မြင်တော်မူခဲ့သည်။
တစ်ချိန်က လှပခဲ့သော တောင်များသည် ကွဲအက်ကာ ပုံစံမမှန်တော့ဘဲ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ အစွန်းများနှင့် ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်တုံးများသည် ယခုအခါ မြေကြီးမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေကြသည်။ တစ်ချိန်က ရွှေ၊ ငွေနှင့် ကျောက်မျက်ရဲများ ကမ္ဘာ့အကြွယ်ဝဆုံး နေရာများ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့်နေရာများတွင် ကျိန်ခြင်းမဏ္ဍိုင်၏ အလေးဆုံးအမှတ်အသားများကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ လူသူမနေထိုင်ရာ နိုင်ငံများနှင့် အပြစ်အကျူးလွန်ဆုံးမဟုတ်ရာ ဒေသများတွင်မူ ကျိန်ခြင်းမဏ္ဍိုင်သည် ပို၍ပေါ့ပါးစွာ ကျရောက်ခဲ့သည်။
ကမ္ဘာပေါ်တွင် ယခုအချိန်အထိ မကြုံဖူးသေးသော ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထင်ရှားပြသမှုများကို ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းတွင် မြင်တွေ့ကြရလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်မှ လျှပ်စီးကြောင်းများသည် မြေကြီးအတွင်းမှ မီးနှင့် ပေါင်းစပ်လာသည်နှင့်အမျှ တောင်များသည် ဖိုကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းကြပြီး ဥယျာဉ်များနှင့် လယ်ကွင်းများ၊ ရွာများနှင့် မြို့များကို လွှမ်းမိုးလျက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောင်လာဗာစီးကြောင်းများကို ထုတ်လွှတ်ကြလိမ့်မည်။ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငလျင်လှုပ်ခြင်းနှင့် မီးတောင်ပေါက်ကွဲခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။
ဤကဲ့သို့ဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးပေါ်မှ လူဆိုးများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သည် နောဧသည် သင်္ဘော၌ လွတ်မြောက်ခဲ့သကဲ့သို့ လွတ်မြောက်ကြလိမ့်မည်။ ဆာလံဆရာက - “အကြောင်းမူကား၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို သင်၏ မှီခိုရာစခန်း၊ နေရာအိမ်အဖြစ် ပြုတော်မူပြီဖြစ်၍၊ မည်သည့်ဘေးဥပဒ်မျှ သင့်အပေါ်သို့ မရောက်ရ။” ဆာလံကျမ်း ၉၁:၉၊ ၁၀၊ နောက်ထပ် အခန်းငယ် ၁၄ နှင့် ဆာလံကျမ်း ၂၇:၅ တို့ကိုလည်း ကြည့်ပါ။
No comments:
Post a Comment