အခန်း (၁၃) - ယုံကြည်ခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များ - လက်တွဲညီညီ

 

အခန်း၁၃- ယုံကြည်ခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်ချက် - လက်တွဲလျက်

The Signs of the Times၊ ၁၈၉၀ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၂၁ ရက်ထုတ်၊ “ထာဝရအသက်ကို အမွေဆက်ခံရန် ငါသည် အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း” ဟူသော ခေါင်းစဉ်။

ယေရှုသည် မိမိ၏လူမျိုးတို့ကို အပြစ်မှ ကယ်တင်ရန် အသေခံတော်မူခဲ့ပြီး ခရစ်တော်၌ ရွေးနှုတ်ခြင်းဟူသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းမှ ရပ်စဲရန်နှင့် အပြစ်တိုင်းမှ လွတ်မြောက်ရန်ကို ဆိုလိုပေသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို ဆန့်ကျင်သော ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရသော မည်သည့်နှလုံးသားမျှ စကြဝဠာရှေ့တွင် ပညတ်တရားကို တရားမျှတကြောင်း သက်သေပြရန်နှင့် မြှင့်တင်ရန်အတွက် ကလဗာတောင်ပေါ်တွင် ဆင်းရဲဒုက္ခခံခဲ့ရသော ခရစ်တော်နှင့် သဟဇာတ မဖြစ်ပေ။

သန့်ရှင်းခြင်းအပေါ် ရဲရင့်သော အခိုင်အမာ ပြောဆိုမှုများကို ပြုလုပ်ကြသော သူတို့သည် ပညတ်တရား၏ အလင်း၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို မမြင်ကြကြောင်း ဤအရာဖြင့် သက်သေပြကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာအရ အလင်းမရရှိကြပါ၊ ကိုယ်ကျိုးရှာမှုနှင့် မာန အမျိုးအစားအားလုံးကိုလည်း မစက်ဆုပ်ကြပေ။ ၎င်းတို့၏ အပြစ်စွန်းထင်းသော နှုတ်ခမ်းများမှ ဆန့်ကျင်ဘက် အသုံးအနှုန်းများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ “ငါသည် သန့်ရှင်း၏၊ ငါသည် အပြစ်ကင်းစင်၏။ ငါသည် ပညတ်တရားကို စောင့်ထိန်းမည်ဆိုလျှင် ကျေးဇူးတော်မှ လဲကျသွားသည်ဟု ယေရှုက ငါ့ကို သင်ပေး၏။ ပညတ်တရားသည် ကျွန်ခံရသော ထမ်းပိုး ဖြစ်၏” ဟု ဆိုကြ၏။ ထာဝရဘုရားကမူ “သူတို့သည် အသက်ပင်နှင့်ဆိုင်သော အခွင့်ကို ရစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ တံခါးတို့ வழiy် မြို့ထဲသို့ ဝင်စေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ပညတ်တရားတို့ကို ကျင့်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်များဆီသို့ ရောက်ရှိနိုင်ရန်နှင့် ထိုနည်းအတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို သေချာစွာ လေ့လာရပေမည်။ အကြောင်းမူကား ထိုသို့ပြုမှသာ ကျွန်ုပ်တို့သည် နှုတ်ကပတ်တော်ကို နာခံပြီး ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ပညတ်တရားနှင့် သဟဇာတ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ပညတ်တရားဖြင့်လည်း မကယ်တင်၊ နာခံမှုမရှိဘဲလည်း မကယ်တင်

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားနှင့် သဟဇာတ ဖြစ်ရမည့်အပြင် ပညတ်တရား၏ အမှုအရာအားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းသို့ မရောက်ကြသော်လည်း နာခံမှုမရှိဘဲ ကယ်တင်ခြင်းသို့ မရောက်နိုင်ကြပေ။ ပညတ်တရားသည် စရိုက်လက္ခဏာကို တိုင်းတာသည့် စံနှုန်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ အသစ်ပြုပြင်ပေးသော ကျေးဇူးတော်မပါဘဲ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားတို့ကို လုံးဝ မစောင့်ထိန်းနိုင်ကြပေ။ ယေရှုတစ်ပါးတည်းသာလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ကို အပြစ်အားလုံးမှ စင်ကြယ်စေနိုင်၏။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပညတ်တရားဖြင့် ကယ်တင်တော်မမူပါ၊ ပညတ်တရားကို နာခံမှုမရှိခြင်းဖြင့်လည်း ကယ်တင်တော်မူမည် မဟုတ်ပါ။

ခရစ်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ချစ်ခြင်းသည် အပြစ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိမြင်ခြင်းနှင့် အချိုးကျမည်ဖြစ်ပြီး ပညတ်တရားအားဖြင့် အပြစ်ကို သိရှိကြရ၏။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို မြင်ကြသည့်အတိုင်း အပြစ်တရားအားလုံးမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ရွေးနှုတ်ရန်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကိုယ်တော်ကို ပေးအပ်ခဲ့သော ယေရှုထံသို့ မျှော်ကြည့်ကြပါစို့။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးများကို ဆုပ်ကိုင်ကြလော့၊ သို့ပြုလျှင် စိတ်ဝန်းကျင်ကို စင်ကြယ်စေသော သွေးတော်သည် သက်ရောက်လိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော မကောင်းမှုများနှင့် ဘေးဥပဒ်များကို ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ မြင်လေလေ၊ ခရစ်တော်အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိသည့်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့ ပို၍ ကျေးဇူးတင်လေလေ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ခရစ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားသည် လူသားများအား ပညတ်တရားကို ဖောက်ဖျက်ရန် အခွင့်အရေး မပေးပေ။ အကြောင်းမူကား ပညတ်တရားကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းအားဖြင့်သာ ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ ရေတံခါးကြီးများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာပေါ်သို့ ပွင့်လာခဲ့ရသောကြောင့်တည်း။

ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း အပြစ်သည် အာဒံ၏ အချိန်ကကဲ့သို့ပင် ဆိုးယုတ်သောအရာ ဖြစ်ဆဲပင်တည်း။ ဧဝံဂေလိတရားသည် နောင်တမရဘဲ မိမိ၏ပညတ်တရားကို ဖောက်ဖျက်သူ မည်သူ့ကိုမျှ ဘုရားသခင်၏ နှစ်သက်လက်ခံမှုကို ကတိမပေးပေ။ လူ့နှလုံးသား၏ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးမှု၊ ပညတ်တရားကို ဖောက်ဖျက်ခြင်း၏ အပြစ်ဒဏ်၊ အပြစ်ကြောင့် ပျက်စီးခြင်းတို့သည် ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် လွတ်မြောက်ရာလမ်းကို ဖန်တီးပေးခဲ့သော လက်ဝါးကားတိုင်တော်အားဖြင့် အားလုံး ထင်ရှားပေါ်လွင်လာကြပြီ ဖြစ်၏။

လှည့်စားမှုအပြည့်ရှိသော အယူဝါဒတစ်ခု

ကိုယ်ကိုဖြောင့်မတ်ရာ ရောက်သည်ဟု ထင်မှတ်ခြင်းသည် ဤခေတ်၏ အန္တရာယ် ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် စိတ်ဝန်းကျင်ကို ခရစ်တော်နှင့် ကင်းကွာစေ၏။ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ယုံကြည်ကိုးစားသူတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းသည် ခရစ်တော်အားဖြင့် မည်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် အပြစ်ကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းဟု ခေါ်ကြပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အပြစ်ဟု ခေါ်ကြ၏။ ၎င်းတို့တွင် ပညတ်တရားကို ဖောက်ဖျက်ခြင်း၏ ဆိုးယုတ်မှုကို တန်ဖိုးထားမှု မရှိကြပါ၊ ပညတ်တရား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကိုလည်း နားလည်မှု မရှိကြပေ။ အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်ကျင့်တရား စံနှုန်းကို မလေးစားကြသောကြောင့်တည်း။ ဤခေတ်ကာလများတွင် မှားယွင်းသော ဘာသာပြောင်းလဲခြင်းများစွာ ရှိနေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို တန်ဖိုးထားမှု နည်းပါးလှသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း စံနှုန်းကို အသုံးပြုမည့်အစား လူသားများသည် စရိုက်လက္ခဏာကို တိုင်းတာရန် မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် စံနှုန်းတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် မှန်ဘီလူးထဲမှ မြင်ရသကဲ့သို့ မရေရာမသေချာစွာ မြင်ကြပြီး လူတို့အား သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းဆိုင်ရာ မှားယွင်းသော အယူအဆများကို တင်ပြကြကာ ဤကဲ့သို့ဖြင့် အတ္တကြီးခြင်း၊ မာနကြီးခြင်းနှင့် ကိုယ်ကိုဖြောင့်မတ်ရာ ရောက်သည်ဟု ထင်မှတ်ခြင်းတို့ကို အားပေးအားမြှောက် ပြုနေကြ၏။ လူအများစု ထောက်ခံအားပေးကြသော သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းဆိုင်ရာ အယူဝါဒသည် လှည့်စားမှုအပြည့် ရှိနေ၏။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် ဇာတိနှလုံးကို နှစ်လိုဖွယ်ဖြစ်စေသောကြောင့်တည်း။ သို့သော် အပြစ်သားအား ဟောပြောနိုင်သည့် အကောင်းဆုံးသော အရာမှာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရား၏ တောင်းဆိုချက်များနှင့် ချည်နှောင်ထားမှုဆိုင်ရာ သစ္စာတရား ဖြစ်ပေသည်။ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်သည် လက်တွဲသွားရမည် ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား လုပ်ဆောင်ချက်မပါသော ယုံကြည်ခြင်းသည် တစ်ဦးတည်းရှိနေလျှင် သေခြင်းဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

အယူဝါဒကို စစ်ဆေးခြင်း

ပရောဖက်သည် အယူဝါဒအားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့ စစ်ဆေးနိုင်သည့် သစ္စာတရားကို ကြေညာခဲ့၏။ သူက “ပညတ်တရားနှင့် သက်သေခံချက်ကို ထောက်ရှုကြလော့။ ထိုသို့သောစကားနှင့်အညီ မပြောလျှင် သူတို့၌ အလင်းမရှိသည် အကြောင်းပေတည်း” (ဟေရှာယ ၈:၂၀) ဟု ဆိုခဲ့၏။ လောကတွင် အမှားအယွင်းများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း လူသားများသည် လှည့်စားခံရသည့်အထဲတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် လိုအပ်သည့် အကြောင်းရင်း မရှိပေ။ သစ္စာတရားသည် ရှင်းလင်း၏၊ အမှားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်သောအခါ ၎င်း၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ပိုင်းခြားသိရှိနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ခံစားရသူ အားလုံးသည် မိမိတို့ထံမှ အဘယ်အရာကို တောင်းဆိုသည်ကို နားလည်နိုင်ကြ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ခံယူနိုင်ကြသောကြောင့် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘဝများကို ဖြောင့်မတ်ခြင်း စံနှုန်းနှင့်အညီ နေထိုင်ကြရမည်။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် သစ္စာတရားကို စစ်မှန်စွာ ရှာဖွေသူသည် စစ်မှန်သော သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းကို တွေ့ရှိလိမ့်မည်။ တမန်တော်က ဤသို့ ဆိုထား၏။ “ထိုကြောင့် ယေရှုခရစ်၌ ရှိကြသောသူတို့အား၊ ဇာတိပက္ခနောက်သို့ လိုက်ဘဲ ဝိညာဉ်တော်နောက်သို့ လိုက်ကြသော သူတို့အား အပြစ်ဒဏ် စီရင်ခြင်းမရှိ။ ... အကြောင်းမူကား ဇာတိပက္ခအားဖြင့် အားနည်း၍ ပညတ်တရားသည် မတတ်နိုင်သောအရာကို ဘုရားသခင်သည် ပြုတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်သည် မိမိသားတော်ကို အပြစ်သဘောနှင့်တူသော ဇာတိပက္ခအသွင်၌ စေလွှတ်တော်မူ၍၊ အပြစ်ကို အပြစ်ဒဏ်စီရင်တော်မူ၏။ ဇာတိပက္ခနောက်သို့ လိုက်ဘဲ ဝိညာဉ်တော်နောက်သို့ လိုက်ကြသော ငါတို့၌ ပညတ်တရား၏ တောင်းဆိုချက်သည် ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ တည်း။ ဇာတိပက္ခနောက်သို့ လိုက်သောသူတို့သည် ဇာတိပက္ခအရာများကို စဉ်းစားတတ်ကြ၏။ ဝိညာဉ်တော်နောက်သို့ လိုက်သောသူတို့မူကား ဝိညာဉ်တော်အရာများကို စဉ်းစားတတ်ကြ၏။ ဇာတိပက္ခအရာများကို စဉ်းစားခြင်းကား သေခြင်း ဖြစ်၏။ ဝိညာဉ်တော်အရာများကို စဉ်းစားခြင်းကား အသက်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်း ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ဇာတိပက္ခဆိုင်ရာ စိတ်နှလုံးသည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်သော ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို မနာခံ၊ မနာခံနိုင်လည်း မနာခံနိုင်။ ထို့ကြောင့် ဇာတိပက္ခနောက်သို့ လိုက်သောသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ စိတ်တော်နှင့် မတွေ့နိုင်ကြ။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သင်တို့၌ ကျိန်းဝပ်တော်မူလျှင် သင်တို့သည် ဇာတိပက္ခနောက်သို့ မလိုက်၊ ဝိညာဉ်တော်နောက်သို့ လိုက်ကြ၏” (ရောမ ၈:၁-၉)။