အခန်း ၆၁— ဘုရင်အဖြစ်မှ ရှောလု ပယ်ရှားခံရခြင်း

 

ဤအခန်းသည် ရာဇဝင်ချုပ်ပထမစောင် ၁၅ ကို အခြေခံထားသည်။

ရှောလု၏ အမှားများသည် ပြင်ဆင်၍မရနိုင်တော့သည်အထိ မဖြစ်သေးပေ။ ထာဝရဘုရားသည် သူ၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘဲ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ အမိန့်တော်များကို နာခံခြင်းဆိုင်ရာ သင်ခန်းစာကို သင်ယူရန် အခွင့်အရေး တစ်ရပ်ကို ထပ်မံ ပေးသပ်တော်မူမည် ဖြစ်သည်။

ဂိလဂལ་မြို့တွင် ပရောဖက်၏ ဆုံးမခြင်းကို ခံရသောအခါ ရှောလုသည် မိမိအား တရားမျှတမှု မရှိဘဲ ဆက်ဆံခံခဲ့ရသည်ဟု ခံစားခဲ့ရပြီး မိမိ၏ အမှားအတွက် အကြောင်းပြချက်များ ပေးခဲ့သည်။ ရှမွေလသည် ရှောလုကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်သားကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သော်လည်း၊ ရှောလုကမူ ရှမွေလ၏ ဆုံးမမှုကို မနှစ်မြို့ခဲ့ကြသဖြင့် ထိုအချိန်မှစ၍ တတ်နိုင်သမျှ ရှမွေလကို ရှောင်ရှားခဲ့သည်။

သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ အစေခံကို ရှောလုထံသို့ အခြားသော သတင်းစကား တစ်ရပ်ဖြင့် စေလွှတ်ခဲ့သည်— “ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ အမလက်လူတို့သည် အီဂျစ်ပြည်မှ လာကြစဉ်က ဣသရေလလူတို့ကို လမ်းခရီး၌ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်ကို ငါအမှတ်ရ၏။ သို့ဖြစ်၍ ယခု သွားလော့၊ အမလက်လူတို့ကို လုပ်ကြံလော့၊ သူတို့၌ ရှိသမျှတို့ကို အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်လော့၊ မသနားဘဲ ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ သူငယ်၊ နို့စို့ကလေး၊ နွား၊ သိုး၊ ကုလားအုတ်နှင့် မြည်းတို့ကိုလည်း သတ်ပစ်လော့။” ထာဝရဘုရားသည် မောရှေးမှတစ်ဆင့် အမလက်လူတို့အပေါ် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်ကို မိန့်ဆိုခဲ့သည်။ ဣသရေလလူတို့အပေါ် သူတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု ရာဇဝင်ကို “အမလက်လူတို့၏ အမှတ်တရကို ကောင်းကင်အောက်မှ ဖျက်ဆီးပစ်ရမည်။ ဤအရာကို မမေ့မလျော့နှင့်” ဟူသော အမိန့်တော်နှင့်အတူ မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၂၅:၁၉။

နှစ်ပေါင်း လေးရာတိုင်တိုင် ဤပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းအား ရွှေ့ဆိုင်းထားခဲ့သည်။ သို့သော် အမလက်လူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်များမှ ပြန်လည် မလှည့်ခဲ့ကြပေ။ ယခုအခါတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရွှေ့ဆိုင်းထားခဲ့သော ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရမည့် အချိန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ကရုဏာရှင် ဘုရားသခင်အတွက် ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း အလုပ်သည် ထူးဆန်းသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ “ငါအသက်ရှင်သည်အတိုင်း သစ္စာဆို၏ ဟု အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏၊ လူဆိုး သေဆုံးခြင်းကို ငါမနှစ်မြို့၊ လူဆိုးသည် မိမိ၏ လမ်းမကောင်းမှ လှည့်၍ အသက်ရှင်ခြင်းကိုသာ ငါနှစ်မြို့၏။” ထာဝရဘုရားသည် “ကရုဏာနှင့် ကျေးဇူးပြုခြင်း၊ သည်းခံခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတရား၊ သစ္စာတရားတို့နှင့် ကြွယ်ဝတော်မူ၏၊ ... ဒုစရိုက်၊ လွန်ကျူးခြင်းနှင့် အပြစ်တို့ကို လွှတ်တော်မူ၏။” သို့သော် ကိုယ်တော်သည် “အပြစ်ရှိသောသူကို မည်သည့်အခါမျှ အပြစ်မှ လွတ်ငြိမ်းခွင့် မပေးပေ။” ယေဇကျေလ အခန်းကြီး ၃၃၊ အပိုင်း ၁၁၊ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း အခန်းကြီး ၃၄၊ အပိုင်း ၆၊ ၇။ ကိုယ်တော်သည် လက်စားချေခြင်းကို မနှစ်သက်သော်လည်း၊ မိမိ၏ ပညတ်တရားကို ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်သူများအပေါ်တွင် တရားစီရင်ခြင်းကို အကောင်အထည်ဖော်မည် ဖြစ်သည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူများကို အကြွင်းမဲ့ ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်းနှင့် ပျက်ဆီးခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ကိုယ်တော်သည် ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခြင်း ခံရသည်။ အချို့သောသူများကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ကိုယ်တော်သည် အပြစ်ထဲတွင် မာကျောလာခဲ့ကြသူများကို ဖြတ်တောက် ပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တရားစီရင်ခြင်းကို ပြုလုပ်နေစဉ်အတွင်း ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာကို အမှတ်ရခဲ့သည်။ အမလက်လူတို့ ပျက်စီးရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့နှင့်အတူ နေထိုင်ကြသော ကေနိလူတို့မှာမူ အသက်ချမ်းသာ ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဤလူမျိုးသည် ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ခြင်းမှ လုံးဝ မလွတ်ကင်းသေးသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူများနှင့် ဣသရေလလူတို့၏ မိတ်ဆွေများ ဖြစ်ကြသည်။

ရှောလုမင်းကြီး နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခု ရရှိခြင်း

အမလက်လူတို့နှင့် ဆက်စပ်သော တာဝန်ကို လက်ခံရရှိသောအခါ ရှောလုသည် စစ်ပွဲကို ချက်ချင်း ကြေညာခဲ့သည်။ စစ်တိုက်ရန် ခေါ်ဆိုလိုက်သောအခါ ဣသရေလလူတို့သည် သူ၏ အလံတော်အောက်သို့ စုဝေးရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလလူတို့သည် အောင်ပွဲ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကိုဖြစ်စေ၊ ရန်သူတို့၏ ပစ္စည်းဥစ္စာများကိုဖြစ်စေ ရယူကြရန် မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်ကို နာခံခြင်း သက်သက် အနေဖြင့်သာ စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ကြရမည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အာဏာပိုင်မှုကို စိန်ခေါ်ခဲ့သော ထိုလူမျိုး၏ ကံကြမ္မာကို လူမျိုးအားလုံး မြင်တွေ့စေရန် ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သည်။

“ရှောလုသည် အမလက်လူတို့ကို လုပ်ကြံလေ၏၊ ... အမလက်ဘုရင် အာဂတ်ကိုလည်း ဖမ်းဆီးခဲ့၏။ ... သို့သော် ရှောလုနှင့် လူတို့သည် အာဂတ်ကိုလည်းကောင်း၊ အကောင်းဆုံးသော သိုး၊ နွား၊ ဆူဖြိုးသော တိရစ္ဆာန်၊ သိုးသငယ်နှင့် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သမျှတို့ကို မဖျက်ဆီးဘဲ ချမ်းသာပေးခဲ့ကြ၏။ အချည်းနှီး ဖြစ်၍ အသုံးမကျသော အရာများကိုသာ အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြသည်။”

ဤအောင်ပွဲသည် ရှောလု၏ အကြီးမားဆုံး ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်သော မာနကို ပြန်လည် နိုးထစေရန် အကြောင်းဖန်လာခဲ့သည်။ မိမိ၏ အောင်ပွဲခံ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း၏ ဂုဏ်ကို မြှင့်တင်ရန် ရာထူးတပ်မက်နေသော ရှောလုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးတို့၏ ဓလေ့ထုံးစံများကို အတုယူရန် ဝံ့ရဲခဲ့ပြီး အာဂတ်ကို အသက်ချမ်းသာ ပေးခဲ့သည်။ လူတို့သည် နွားများကို ဘုရားသခင်အား ယဇ်ပူဇော်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်ဟု အကြောင်းပြချက် ပေးကာ မိမိတို့၏ အပြစ်ကို ဆင်ခြေပေးလျက် အကောင်းဆုံးသော သိုးစုများ၊ နွားစုများနှင့် ဝန်တင်တိရစ္ဆာန်များကို မိမိတို့အတွက် သိမ်းဆည်းထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တတိရစ္ဆာန်များကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဤအရာများကို အစားထိုးပစ္စည်း သက်သက်အဖြစ် အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို မာန်မာနဖြင့် လျစ်လျူရှုခြင်းက ရှောလုအား ထာဝရဘုရား၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် မင်းပိုင် အာဏာဖြင့် ယုံကြည်စိတ်ချ၍ မရနိုင်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ရှောလုနှင့် သူ၏ စစ်တပ်တို့သည် အောင်ပွဲ၏ ဝမ်းမြောက်စရာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အိမ်အပြန် လမ်းခရီးတွင် ချီတက်နေကြစဉ် ရှမွေလ၏ အိမ်တွင်မူ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု ဖြစ်ပွားနေခဲ့သည်။ သူသည် ထာဝရဘုရားထံမှ သတင်းစကား တစ်ရပ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်— “ရှောလုကို ဘုရင်အဖြစ် ငါခန့်ထားခဲ့မိခြင်းအတွက် ငါ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရ၏။ အကြောင်းမူကား သူသည် ငါ့နောက်သို့ လိုက်ခြင်းမှ နောက်သို့လှည့်သွားခဲ့ပြီး ငါ၏ ပညတ်တော်များကို မစောင့်ထိန်းခဲ့ပေ။” ပရောဖက်သည် ထိုဆိုးရွားသော ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားစေရန် တစ်ညလုံး ငိုကြွေးဆုတောင်းခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်၏ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ခြင်းသည် လူ၏ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ခြင်းနှင့် မတူပေ။ လူ၏ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ စိတ်အပြောင်းအလဲကို ဆိုလိုသည်။ ဘုရားသခင်၏ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ခြင်း ဆိုသည်မှာ အခြေအနေများနှင့် ဆက်ဆံရေးများ ပြောင်းလဲခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ လူသည် မိမိအား ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးခြင်း ခံရမည့် အခြေအနေများနှင့် အညီ လိုက်နာခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် မိမိ၏ ဆက်ဆံရေးကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်၊ သို့တည်းမဟုတ် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် လုပ်ရပ်ဖြင့် မျက်နှာသာပေးသော အခြေအနေများပြင်ပသို့ မိမိကိုယ်ကို ရောက်ရှိသွားစေနိုင်သည်။ ရှောလု မနာခံခြင်းက ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်နှင့် လက်ခံခြင်း ခံရမည့် အခြေအနေများမှာမူ မပြောင်းလဲဘဲ တည်ရှိနေခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်နှင့်အတူ “ပြောင်းလဲခြင်း မရှိ၊ လှည့်ပြောင်းခြင်း အရိပ်မျှ မရှိသောကြောင့်တည်း။” ယာကုပ်ဩဝါဒစာ ၁:၁၇။

နာကျင်ကိုက်ခဲနေသော စိတ်နှလုံးဖြင့် ပရောဖက်သည် အမှားကျူးလွန်နေသော ဘုရင်ကို တွေ့ဆုံရန် နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ရှမွေလသည် ရှောလုသည် နောင်တရခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ပြန်လည် ရရှိလာလိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကို ထားရှိခဲ့သည်။ သို့သော် မိမိ၏ မနာခံမှုကြောင့် ယုတ်ညံ့သွားခဲ့သော ရှောလုသည် နှုတ်ခမ်းတွင် မုသားစကားကို ဆောင်လျက် ရှမွေလကို လာရောက် တွေ့ဆုံခဲ့သည်— “ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ခံရပါစေသော၊ ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တော်ကို အကျွန်ုပ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါပြီ။”

ပရောဖက်၏ “သို့ဖြစ်လျှင် ငါ့နားတွင် ကြားနေရသော ဤသိုးများ၏ အော်သံနှင့် ငါကြားနေရသော နွားများ၏ အော်သံကား အဘယ်နည်း” ဟု တိကျသော မေးမြန်းချက်အပေါ် ရှောလုက “ထိုတိရစ္ဆာန်များကို အမလက်လူတို့ထံမှ ယူဆောင်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်၊ အကြောင်းမူကား လူတို့သည် သင်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော သိုးများနှင့် နွားများကို ချမ်းသာပေးခဲ့ကြပြီး၊ ကျန်ရှိသည်များကို အကျွန်ုပ်တို့ အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြပါသည်” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူသည် မိမိ၏ မနာခံမှု အပြစ်ကို လူတို့အပေါ်သို့ ပုံချရန် ဆန္ဒရှိနေခဲ့သည်။

ရှောလုကို စွန့်ပယ်ကြောင်း သတင်းစကားကို ဣသရေလစစ်တပ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေးအပ်ခဲ့ရသည်။ အကြောင်းမှာ ဣသရေလလူတို့သည် ၎င်းတို့၏ ဘုရင်၏ ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် စစ်ရေးဗျူဟာကြောင့် ရရှိခဲ့သော အောင်ပွဲအတွက် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေကြချိန် ဖြစ်ပြီး၊ ရှောလုသည် ဤစစ်ပွဲတွင် ဘုရားသခင်ကို ဣသရေလတို့၏ အောင်မြင်မှုနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးခဲ့ခြင်း မရှိသောကြောင့်တည်း။ ပရောဖက်သည် ရှောလု၏ ပုန်ကန်မှုကို တွေ့မြင်ရသောအခါ ဣသရေလလူတို့ကို အပြစ်ထဲသို့ သွေးဆောင်နေခြင်းကြောင့် အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်းတို့ ရောထွေးလျက် သူက “ယခုညဉ့်တွင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သည်များကို သင့်အား ငါပြောပြမည် ... ။ သင်သည် ကိုယ့်မျက်စိ၌ ငယ်သောသူ ဖြစ်စဉ်အခါက ဣသရေလအမျိုးတို့၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်စေခြင်းကို ခံရသည် မဟုတ်လော၊ ထာဝရဘုရားသည်လည်း သင့်ကို ဣသရေလလူတို့အပေါ်၌ ဘုရားဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးတော်မူခဲ့သည် မဟုတ်လော” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ သူသည် အမလက်လူတို့နှင့် ပတ်သက်သည့် ထာဝရဘုရား၏ အမိန့်တော်ကို ပြန်လည်ပြောပြခဲ့ပြီး ဘုရင်၏ မနာခံရခြင်း အကြောင်းရင်းကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ရှောလုသည် မိမိ၏ ပုန်ကန်မှုကို သက်သေပြခြင်း

ရှောလုသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း တင်ပြမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်— “မှန်ပါသည်၊ အကျွန်ုပ်သည် ထာဝရဘုရား၏ စကားတော်ကို နာခံခဲ့ပါပြီ၊ ထာဝရဘုရား စေလွှတ်တော်မူခဲ့သော လမ်းဖြင့် သွားခဲ့ပါပြီ၊ အမလက်ဘုရင် အာဂတ်ကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပါပြီ၊ အမလက်လူတို့ကိုလည်း အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပါပြီ။ သို့သော် လူတို့သည် ဂိလဂལ་မြို့တွင် သင်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ရန်အတွက် အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်သင့်ခဲ့သော အရာများထဲမှ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သော သိုးများနှင့် နွားများကို လုယူခဲ့ကြပါသည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ပရောဖက်သည် လိမ်ညာမှု၏ ခိုလှုရာကို လေးနက်သော စကားများဖြင့် တိုက်ထုတ်ပယ်ရှားခဲ့ပြီး ပြောင်းလဲ၍မရနိုင်သော ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်ကို မိန့်ဆိုခဲ့သည်— “ထာဝရဘုရား၏ စကားတော်ကို နာခံခြင်းထက် မီးရှို့ရာယဇ်နှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းတို့ကို ထာဝရဘုရား နှစ်သက်တော်မူသလော။ ကြည့်ရှုလော့၊ နာခံခြင်းသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းထက် သာ၍ ကောင်း၏၊ နားထောင်ခြင်းသည်လည်း သိုးထီးတို့၏ အဆီထက် သာ၍ ကောင်း၏။ အကြောင်းမူကား ပုန်ကန်ခြင်းသည် ပယောဂဖွဲ့ခြင်း အပြစ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ ခေါင်းမာခြင်းသည် ဒုစရိုက်နှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား အသင်သည် ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်၊ ကိုယ်တော်သည် လည်း သင့်ကို ဘုရားဘုရင်အဖြစ်မှ စွန့်ပယ်တော်မူပြီ။”

ဘုရင်သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ “အကျွန်ုပ် အပြစ်ပြုမိပါပြီ၊ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်သည် ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တော်နှင့် သင်၏ စကားများကို ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်ခဲ့ပါပြီ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကျွန်ုပ်သည် လူတို့ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ပြီး သူတို့၏ စကားကို နာခံခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ရှောလုသည် မိမိ၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့သော်လည်း လူတို့အပေါ်သို့ အပြစ်ပုံချခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဣသရေလဘုရင် ရှမွေလကို တောင်းပန်ခဲ့စဉ်က သူ့ကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်မှာ အပြစ်အတွက် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပြစ်ဒဏ်အတွက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်— “အကျွန်ုပ်၏ အပြစ်ကို လွှတ်တော်မူပါ၊ အကျွန်ုပ်သည် ထာဝရဘုရားအား ကိုးကွယ်နိုင်ရန် အကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ပြန်လှည့်ပေးပါ။” အကယ်၍သာ ရှောလုတွင် စစ်မှန်သော နောင်တရခြင်း ရှိခဲ့ပါက၊ သူသည် မိမိ၏ အပြစ်ကို လူအများရှေ့တွင် လူသိရှင်ကြား ဝန်ခံခဲ့ပေမည်။ သို့သော် သူ၏ အဓိက စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ မိမိ၏ အာဏာကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် လူတို့၏ သစ္စာခံမှုကို ရယူရန် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သြဇာအာဏာကို ခိုင်မာစေရန်အတွက် ရှမွေလ ရှိနေခြင်း၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို သူ လိုလားခဲ့သည်။

“သင့်နှင့်အတူ ငါမပြန်ပါ” ဟု ပရောဖက်၏ အဖြေက ဆိုခဲ့သည်— “အကြောင်းမူကား အသင်သည် ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီ၊ ထာဝရဘုရားသည်လည်း သင့်ကို ဣသရေလလူတို့အပေါ်၌ ဘုရားဘုရင်အဖြစ်မှ စွန့်ပယ်တော်မူပြီ။” ရှမွေလသည် ပြန်လှည့်ထွက်ခွာရန် ပြုလုပ်စဉ် ဘုရင်သည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် သူ့ကို တားဆီးရန် သူ၏ ဝတ်ရုံစွန်းကို ဆွဲကိုပ်ခဲ့သော်လည်း ဝတ်ရုံသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် စုတ်ပြဲသွားခဲ့သည်။ ဤအရာပေါ်တွင် ပရောဖက်က “ထာဝရဘုရားသည် ယနေ့ ဣသရေလနိုင်ငံတော်ကို သင်၏ လက်မှ ဆုတ်ပြဲ၍ ခွဲယူတော်မူပြီ၊ သင့်ထက် သာ၍ ကောင်းသော သင်၏ အိမ်နီးနားချင်း တစ်ဦးအား ဤနိုင်ငံတော်ကို ပေးသပ်တော်မူပြီ” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

တင်းမာပြီး ဆိုးရွားသော တရားမျှတမှုဆိုင်ရာ လုပ်ရပ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။ အမလက်လူတို့၏ ဘုရင်ကို မိမိရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် ရှမွေလက အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ အပြစ်ရှိပြီး ကရုဏာကင်းမဲ့သော အာဂတ်သည် သေဒဏ်ကျရောက်မည့် အန္တရာယ် ကုန်လွန်သွားပြီဟု မိမိကိုယ်ကို ထင်မှတ်ကာ ပရောဖက်၏ အမိန့်အရ လာရောက်ခဲ့သည်။ ရှမွေလက ဤသို့ ကြေညာခဲ့သည်— “သင်၏ ဓားသည် မိန်းမများကို သားသမီး ဆုံးရှုံးစေခဲ့သည်နှင့်အမျှ၊ သင်၏ မိခင်သည်လည်း မိန်းမတို့တွင် သားသမီး ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။” ထို့နောက် ရှမွေလသည် အာဂတ်ကို ထာဝရဘုရား၏ ရှေ့တော်၌ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခဲ့သည်။ ဤအရာကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် ရှမွေလသည် ရာမမြို့သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်သည် ရှောလုကို ကူညီရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ အရာရာကို လုပ်ဆောင်ပေးတော်မူခဲ့ခြင်း

ပလ္လင်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရသောအခါ ရှောလုတွင် အသိပညာ ချို့တဲ့ခဲ့ပြီး စရိုက်လက္ခဏာ၌ ပြင်းထန်သော အပြစ်အနာအဆာများ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် သူ့အား သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ပေးသပ်တော်မူခဲ့ပြီး ဣသရေလတို့၏ အုပ်စိုးသူတစ်ဦးအတွက် လိုအပ်သော အရည်အချင်းများကို တိုးတက်စေနိုင်မည့် နေရာတွင် ထားရှိပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ သူသည် နှိမ့်ချမှုကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ပါက၊ ကောင်းသော အရည်အချင်း အားလုံးသည် ခွန်အား တိုးပွားလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ မကောင်းသော သဘောထားများမှာမူ မိမိတို့၏ တန်ခိုးကို ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့ပေမည်။ ဤအရာသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကိုယ်တော်ထံ ဆက်ကပ်ကြသောသူ အားလုံးအတွက် ထာဝရဘုရား လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော အလုပ် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာဆိုင်ရာ အပြစ်အနာအဆာများကို သူတို့အား ဖော်ပြပေးမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အမှားများကို ပြင်ဆင်နိုင်ရန် ခွန်အားကို ပေးသပ်တော်မူမည် ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး ပလ္လင်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခံရစဉ်က ရှောလုသည် နှိမ့်ချပြီး မိမိကိုယ်ကို မယုံကြည်သူ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ အောင်မြင်မှုက သူ့အား မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်လွန်ကဲလာစေခဲ့သည်။ ယာဗေရှဂိလဒ်မြို့ကို ကယ်တင်ရာတွင် ပြသခဲ့သော ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် စစ်ရေးကျွမ်းကျင်မှုတို့သည် နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံး၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို နိုးထစေခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ဘုန်းအသရေကို ဘုရားသခင်အား ပေးအပ်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ကို မှီခိုအားထားနေခြင်းကို မျက်စိကွယ်သွားခဲ့ပြီး စိတ်နှလုံးဖြင့် ထာဝရဘုရားထံမှ ဖယ်ရှားသွားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ဖြင့် ဂိလဂལ་မြို့တွင် သူကျူးလွန်ခဲ့သော မာန်မာနဖြင့် အပြစ်အတွက် လမ်းခင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော မျက်ကန်းသော မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုကပင် ရှမွေလ၏ ဆုံးမမှုကို ပယ်ရှားစေရန် ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ သူသည် မိမိ၏ အမှားကို ဝန်ခံရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ပါက၊ ဤခါးသီးသော အတွေ့အကြုံသည် အနာဂတ်အတွက် အကာအကွယ် တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပေမည်။ အကယ်၍သာ ထာဝရဘုရားသည် ထိုအချိန်က ရှောလုထံမှ လုံးဝ ကင်းကွာသွားခဲ့ပါက၊ မိမိ၏ ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် သူ့အား ထပ်မံ မိန့်ကြားခဲ့မည် မဟုတ်ဘဲ၊ အတိတ်၏ အမှားများကို ပြင်ဆင်နိုင်ရန်အတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့် တိကျသော အလုပ်တစ်ခုကို သူ့အား အပ်နှံခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ရှောလုသည် မိမိ၏ ခေါင်းမာသော ကိုယ်ကိုကိုယ် အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း တင်ပြမှုကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ခဲ့စဉ်က၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နလမ်းစဉ်ကို သူ ပယ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂိလဂལ་မြို့တွင် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်နှင့် တိုက်ရိုက် ဆန့်ကျင်ဘက် ပြုလုပ်ခဲ့သော ဘာသာရေး အခမ်းအနားသည် ဘုရားသခင် ပေးသပ်လိုသော အကူအညီကိုပင် ကျော်လွန်သွားစေခဲ့သည်။ အမလက်လူတို့နှင့် ဆက်စပ်သော စစ်ဆင်ရေးတွင် ဘုရားသခင်သည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း နာခံမှုကို မနှစ်မြို့ခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား မိမိ၏ တောင်းဆိုချက်များမှ ဖယ်ရှားသွားရန် မည်သည့် လွတ်လပ်ခွင့်မျှ ပေးထားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

နာခံခြင်းသည် ယုံကြည်ခြင်း၏ အသီးအပွင့် ဖြစ်ခြင်း

“နာခံခြင်းသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းထက် သာ၍ ကောင်း၏။” သည်းခံခြင်း၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံတတ်သော စိတ်နှလုံး မရှိပါက၊ ယဇ်ပူဇော်သက္ကာများသည် အချည်းနှီး ဖြစ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် သတ်မှတ်ထားခဲ့သော အရာကို ရှောလုသည် ယဇ်ပူဇော်ရန် အဆိုပြုခဲ့စဉ်က၊ ဘုရားသခင်၏ အာဏာပိုင်မှုကို လူအများရှေ့တွင် မထီမဲ့မြင် ပြုခြင်းကို ပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဝတ်ပြုမှုသည် ကောင်းကင်ဘုံကို စော်ကားခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လူများစွာတို့သည် ဤကဲ့သို့သော လမ်းစဉ်ကိုပင် လိုက်နာနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ တောင်းဆိုချက် အချို့ကို ယုံကြည်ရန်နှင့် နာခံရန် ငြင်းဆန်ကြစဉ်တွင်ပင်، ဘုရားသခင်အား မိတို့၏ တရားဝင် ဘာသာရေး ဝတ်ပြုမှုများကို ပူဇော်ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော် တစ်ခုခုကို ဆန္ဒအလျောက် ဖောက်ဖျက်ခြင်းကို သူတို့ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေကြမည် ဆိုပါက ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို လက်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“ပုန်ကန်ခြင်းသည် ပယောဂဖွဲ့ခြင်း အပြစ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ ခေါင်းမာခြင်းသည် ဒုစရိုက်နှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။” ဘုရားသခင်၏ အစိုးရအဖွဲ့ကို ဆန့်ကျင်ကြသူများသည် အကြီးအကဲ ဖောက်ပြန်သူနှင့် မဟာမိတ် ဖွဲ့စည်းပြီးသား ဖြစ်ကြသည်။ သူသည် အရာရာတိုင်းကို မှားယွင်းသော အလင်းဖြင့် ပုံဖော်ပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေးမိဘများကဲ့သို့ပင် သူ၏ မှော်ဆန်သော စုန်းပြူးမှုအောက်တွင် ရှိနေကြသူများသည် ဖောက်ဖျက်ကျူးလွန်ခြင်းမှ ရရှိမည့် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများကိုသာ မြင်တွေ့ကြရသည်။

စာတန်၏ လမ်းပြမှုကို ခံရသော လူများစွာတို့သည် မိတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ထမ်းဆောင်နေကြသည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်ဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို လှည့်စားနေကြသည်။ ခရစ်တော်၏ ခေတ်ကာလတွင် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေအတွက် ကြီးမားသော စိတ်အားထက်သန်မှုကို ခံယူကြကြောင်း ဖော်ပြကြသော ယုဒ ပညာရှိများနှင့် သက်ကြီးဝါကြီးများသည် သူ၏ သားတော်ကို ကြိုးစင်တင် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်လျက် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အလိုတော်ကို လိုက်နာရန် ပြင်ဆင်ကြသောသူတို့၏ စိတ်နှလုံးများတွင် ဤကဲ့သို့သော စိတ်ဓာတ်သည် ယခုတိုင် ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရှောလု၏ အသက်သေစေနိုင်လောက်သော မာန်မာနဖြင့် ကျူးလွန်ခြင်းကို စာတန်၏ ပယောဂ စုန်းဝိဇ္ဇာကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆရမည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို မနာခံရာတွင် သူသည် စုန်းဝိဇ္ဇာကို ကျင့်သုံးကြသူများကဲ့သို့ပင် စာတန်၏ ప్రేပန်ခြင်းကို အမှန်တကယ် ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆုံးမခြင်း ခံရသောအခါ သူသည် ပုန်ကန်ခြင်းအပေါ် ခေါင်းမာမှုကို ထပ်လောင်းခဲ့သည်။ သူသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် လူသိရှင်ကြား ပူးပေါင်းခဲ့လျှင်တောင်မှ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ဤမျှလောက် ကြီးမားသော စော်ကားမှုကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ရှမွေလ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ရှောလုတွင် ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့၏ စိတ်နှလုံးနှင့် ကိုက်ညီသော ဘုရင်တစ်ပါးကို ပေးသပ်တော်မူခဲ့သည်။ “ကြည့်ရှုလော့၊ သင်တို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး သင်တို့ တောင့်တခဲ့ကြသော ဘုရားဘုရင်ကို ရှုမြင်ကြလော့။” ရာဇဝင်ချုပ်ပထမစောင် ၁၂:၁၃။ သူ၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် မင်းပိုင် ဂုဏ်အသရေနှင့် ပတ်သက်သည့် သူတို့၏ အယူအဆများနှင့် ကိုက်ညီနေခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် စစ်တပ်များကို ဦးဆောင်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်မှုတို့သည် အခြားသော နိုင်ငံများထံမှ လေးစားမှုကို ရရှိစေရန် အသင့်လျော်ဆုံးဟု သူတို့ ယူဆခဲ့ကြသော အရည်အချင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် စစ်မှန်သော စရိုက်လက္ခဏာ မြင့်မြတ်မှု ရှိသူ၊ ဘုရားသခင်ကို ချစ်မြတ်နိုးပြီး ကြောက်ရွံ့တတ်သူကို မတောင်းဆိုခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ လမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေခဲ့ကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် လမ်းစဉ်ကိုသာ ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ တောင့်တခဲ့ကြသည့်အတိုင်း— စရိုက်လက္ခဏာသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စရိုက်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးကို ပေးသပ်တော်မူခဲ့သည်။

အကယ်၍သာ ရှောလုသည် ဘုရားသခင်ကို မှီခိုအားထားခဲ့ပါက၊ ဘုရားသခင်သည် သူနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့ပေမည်။ သို့သော် ရှောလုသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာလျက် လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည့်အခါ ထာဝရဘုရားသည် သူ့အား ဖယ်ရှားပစ်ရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် “ကိုယ်တော်၏ စိတ်နှလုံးနှင့် ကိုက်ညီသော လူတစ်ဦးကို” (ရာဇဝင်ချုပ်ပထမစောင် ၁၃:၁၄)၊ ဘုရားသခင်ကို မှီခိုအားထားပြီး ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် လမ်းပြမှုကို ခံယူမည့်သူ၊ အပြစ်ပြုမိသောအခါ ဆုံးမခြင်းနှင့် ပြင်ဆင်မှုကို နာခံမည့်သူကို ပလ္လင်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။