အခန်း ၆၅— ဒါဝိဒ်၏ မွန်မြတ်သော စေတနာသဒ္ဓါတရား

 

ဤအခန်းသည် ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင်၊ အခန်း ၂၂၊ အငယ် ၂၀ မှ ၂၃ နှင့် အခန်း ၂၃ မှ ၂၇ ကို အခြေခံထားပါသည်။

“အဟိတုဘ်၏သား အဟိမလက်၏သားတို့တွင် အဘိသတာမည်သော သူတစ်ဦးသည်... လွတ်မြောက်၍ ဒါဝိဒ်၏နောက်သို့ ပြေးလေ၏။ အဘိသတာသည် ရှောလုသည် ထာဝရဘုရား၏ ပုရောဟိတ်တို့ကို လုပ်ကြံပြီဟူသော သတင်းကို ဒါဝိဒ်အား ကြားပြောလေ၏။ ဒါဝိဒ်ကလည်း၊ ဧဒုံလူ ဒေါဂရှိနေသောနေ့၌၊ သူသည် ရှောလုအား သေချာစွာ အကြောင်းကြားလိမ့်မည်ဟု ငါသိ၏။ သင့်ခမည်းတော်၏ အိမ်သူအိမ်သား အားလုံးတို့ သေဆုံးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ငါပင်ဖြစ်ပေသည်။ ငါနှင့်အတူ နေလော့၊ မကြောက်နှင့်။ ငါ့အသက်ကို ရှာသောသူသည် သင်၏အသက်ကိုလည်း ရှာ၏။ သို့သော် ငါနှင့်အတူ ရှိနေပါက သင်သည် လုံခြုံလိမ့်မည်ဟု အဘိသတာအား ပြောဆိုလေ၏။”

မင်းကြီး၏ အမဲလိုက်ခြင်းကို ဆက်လက်ခံနေရဆဲဖြစ်သော ဒါဝိဒ်၏ ရဲရင့်သောတပ်သားများသည် ဇိဖတောကန္တာရသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ ဤအချိန်သည် ဒါဝိဒ်၏ခရီးလမ်းတွင် အလွန်တရာ အလင်းရောင်နည်းပါးနေချိန်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ယောနתןထံမှ မမျှော်လင့်ဘဲ အလည်အပတ် လာရောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ဤမိတ်ဆွေနှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံအမျိုးမျိုးကို အပြန်အလှန် ပြောပြခဲ့ကြပြီး၊ ယောနתןက “မကြောက်နှင့်။ ငါ့ခမည်းတော် ရှောလု၏လက်သည် သင့်ကို မတွေ့ရ။ သင်သည် ဣသရေလနိုင်ငံ၏ ဘုရင်ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ငါမူကား သင့်နောက်တွင် ရှိနေရလိမ့်မည်။ ထိုအရာကို ငါ့ခမည်းတော် ရှောလုလည်း သိပေ၏” ဟု ပြောဆိုကာ ဒါဝိဒ်၏စိတ်နှလုံးကို ခွန်အားပေးခဲ့သည်။ အမဲလိုက်ခံနေရသော ထိုပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူသည် ကြီးမားသော အားပေးမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ “ထိုသူနှစ်ဦးတို့သည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ကတိသစ္စာပြုကြ၏။ ဒါဝိဒ်သည် တော၌နေ၍၊ ယောနתןသည် မိမိအိမ်သို့ သွားလေ၏။”

ဇိဖမြို့သားများသည် ဒါဝိဒ် ပုန်းအောင်းနေသည့်နေရာကို သိရှိကြပြီး မင်းကြီးအား ထိုခိုလှုံရာသို့ လမ်းပြပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ရှောလုထံ ဂိဗာမြို့သို့ သတင်းပို့ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ကြိုတင်သတိပေးခံရသော ဒါဝိဒ်သည် နေရာကို ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ပြီး မောုန်မြို့နှင့် သေမင်းပင်လယ်ကြားရှိ တောင်တန်းများတွင် ခိုလှုံရာကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

“ကြည့်ရှုလော့၊ ဒါဝိဒ်သည် ဧဂေဒီတောကန္တာရတွင် ရှိနေသည်” ဟူသော သတင်းကို ရှောလုထံသို့ ထပ်မံပေးပို့ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ရှောလုသည် ဣသရေလအမျိုးသား အားလုံးထဲမှ ရွေးချယ်ထားသော လူသုံးထောင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ တောဆိတ်ကျောက်ဆောင်များပေါ်တွင် ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူများကို ရှာဖွေရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်တွင် သူ၏အသင်းအဖွဲ့၌ လူခြောက်ရာသာ ရှိလေသည်။ တိတ်ဆိတ်ခေါင်သီသော ဂူတစ်ခုအတွင်းတွင် ယဲရှဲ၏သားသည် မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

ရှောလုသည် တောင်ပေါ်သို့ တက်လာစဉ် ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏တပ်သားများ ပုန်းအောင်းနေသည့် တိကျသောလှိုဏ်ဂူထဲသို့ တစ်ဦးတည်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်၏လူများက ဤအရာကို မြင်တွေ့ကြသောအခါ ရှောလုကို သတ်ပစ်ရန် သူတို့၏ခေါင်းဆောင်အား တိုက်တွန်းခဲ့ကြသည်။ မင်းကြီးသည် ယခုအခါ သူတို့၏လက်ထဲတွင် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး — ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်က ရန်သူကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ရန် သူတို့၏လက်ထဲသို့ အပ်နှံပေးခဲ့ကြောင်း သေချာသော သက်သေပင် ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဤကိစ္စကို ဤရှုထောင့်မှ ကြည့်ရန် သွေးဆောင်ခံခဲ့ရသော်လည်း အသိစိတ်၏ အသံက သူ့အား “ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံသူကို လက်မနှံ့နှင့်” ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်၏လူများက ဘုရားသခင်၏စကားတော်ဖြစ်သည့် “ကြည့်ရှုလော့၊ သင်သည် သင်နှစ်သက်သကဲ့သို့ ပြုနိုင်ရန်အတွက် သင်၏ရန်သူကို သင့်လက်ထဲသို့ ငါအပ်မည်” ဟူသော စကားကို သူတို့၏တပ်မှူးအား သတိပေးခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါ ဒါဝိဒ်သည် ထမြောက်ပြီး ရှောလု၏ဝတ်လုံစွန်းကို တိတ်တဆိတ် ဖြတ်ယူခဲ့သည်။

ရှောလုသည် ထမြောက်ပြီး မိမိ၏ရှာဖွေမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ဂူထဲမှ ထွက်သွားစဉ် အံ့ဩတုန်လှုပ်နေသော သူ၏နားထဲသို့ “အရှင်မင်းကြီးဘုရား” ဟူသော အသံတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ့အား မည်သူက စကားပြောနေသနည်း။ ယဲရှဲ၏သား၊ သူသည် အလွန်တရာ သတ်လိုခဲ့သော ထိုလူပင်တည်း။ ဒါဝိဒ်သည် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ရှောလုအား “ကြည့်ရှုလော့၊ ဤနေ့၌ ဤဂူထဲတွင် ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်ကို အကျွန်ုပ်လက်ထဲသို့ အပ်နှံတော်မူကြောင်းကို ကိုယ်တော်၏မျက်စိဖြင့် မြင်ခဲ့ရပြီ။ အချို့သောသူတို့က ကိုယ်တော်ကို သတ်ပါဟု အကျွန်ုပ်အား တိုက်တွန်းကြသော်လည်း အကျွန်ုပ်၏မျက်စိသည် ကိုယ်တော်ကို ကယ်တင်ခဲ့၏။ အကျွန်ုပ်ကလည်း၊ ငါ၏အရှင်ဖြစ်သော မင်းကြီးကို ငါ၏လက်ဖြင့် မပြုဝံ့၊ အကြောင်းမူကား သူသည် ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံဖြစ်သည်ဟု ဆိုခဲ့၏။ ထို့ပြင် အကျွန်ုပ်၏ခမည်းတော်၊ ကြည့်ရှုလော့၊ အကျွန်ုပ်၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသော ကိုယ်တော်၏ဝတ်လုံစွန်းကို ကြည့်ရှုတော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ဝတ်လုံစွန်းကို ဖြတ်ယူခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တော်ကို မသတ်ခဲ့ဘဲ၊ အကျွန်ုပ်၏လက်၌ မကောင်းမှု သို့မဟုတ် တရားလွန်ပြစ်မှားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိကြောင်းနှင့် အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ကို ပြစ်မှားခြင်း မရှိကြောင်းကို ကိုယ်တော်သိမြင်စေရန် ဖြစ်ပါ၏။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏အသက်ကို ယူရန် အမဲလိုက်နေဆဲ ဖြစ်ပါသည်” ဟု လျှောက်ထားခဲ့သည်။

ရှောလုသည် မိမိ၏အသက်ကို ရှာဖွေသူ၏ လက်ထဲတွင် အကြွင်းမဲ့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်လာသောအခါ အလွန်အမင်း ထိခိုက်ခံစားခဲ့ရသည်။ ပျော့ပျောင်းလာသော စိတ်နှလုံးဖြင့် “ငါ့သား ဒါဝိဒ်၊ ဤသည်မှာ သင်၏အသံလော” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့ပြီး ရှောလုသည် အသံကို မြှင့်တင်ကာ ငိုကြွေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက ဒါဝိဒ်အား “သင်သည် ငါ့ထက် ပို၍ ဖြောင့်မတ်ပေ၏။ အကြောင်းမူကား ငါသည် သင့်အား မကောင်းမှုကို တုံ့ပြန်ခဲ့သော်လည်း၊ သင်သည် ငါ့အား ကောင်းမှုကို တုံ့ပြန်ခဲ့၏...။ အကြောင်းမူကား လူသည် မိမိ၏ရန်သူကို တွေ့ရှိပါက သူ့အား ကောင်းမွန်စွာ လွှတ်ပေးမည်လော။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ သင်သည် ငါ့အား ပြုခဲ့သည့်အရာအတွက် ထာဝရဘုရားသည် သင့်အား ကောင်းချီးပေးပါစေသတည်း။ ယခုအခါတွင်လည်း သင်သည် သေချာပေါက် ဘုရင်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ဣသရေလနိုင်ငံတော်သည် သင့်လက်ထဲတွင် တည်မြဲလိမ့်မည်ဟု ငါ ကောင်းစွာ သိရှိပေ၏” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ရှောလု၏အမည်ကို ဖြတ်တောက်မည်မဟုတ်ကြောင်း ရှောလုနှင့် ကတိသစ္စာပြုခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်သည် မင်းကြီး၏ အာမခံချက်များကို လုံးဝမယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ရှောလုသည် အိမ်သို့ ပြန်သွားသောအခါ သူသည် တောင်တန်းများတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့သည်။

မကောင်းသောစိတ်ရှိသူများသည် ထာဝရဘုရား၏ အစေခံများကို ဆန့်ကျင်၍ ဆိုးသွမ်းသော အရာများကို ပြုလုပ်ပြီး ပြောဆိုကြပြီးနောက် ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူတို့နှင့်အတူ ဆုံးမသွန်သင်ရန် ကြိုးစားတတ်ကြပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတို့သည် ဖျက်ဆီးရန် ရှာဖွေခဲ့ကြသူများရှေ့တွင် မိမိတို့၏ စိတ်နှလုံးကို နှိမ့်ချကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် မကောင်းဆိုးဝါးထံသို့ တံခါးကို ထပ်မံဖွင့်လှစ်လိုက်ကြသောအခါ ရှေးဟောင်းရန်ငြိုးဖွဲ့မှုသည် နိုးထလာပြီး သူတို့သည် နောင်တရခဲ့ကြသော ထိုအလုပ်ကိုပင် ပြန်လည်လုပ်ဆောင်ကြသည်။ မာရ်နတ်သည် ထိုကဲ့သို့သော စိတ်ဝိညာဉ်များကို ယခင်ကထက် ပိုမိုကြီးမားသော တန်ခိုးဖြင့် အသုံးပြုနိုင်သည်၊ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ပိုမိုကြီးမားသော အလင်းတရားကို ဆန့်ကျင်၍ အပြစ်ပြုခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဘုရင်တစ်ပါးကို တောင်းခံမိခဲ့ကြသည့်အတွက် လူတို့ နောင်တရခြင်း

“ရှမွေလသည် သေလေ၏။ ဣသရေလအမျိုးသား အားလုံးတို့သည် စုရုံးလာကြပြီး သူ့အတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြကာ ရာမမြို့ရှိ သူ့အိမ်တွင် သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။” ကြီးမြတ်၍ ကောင်းမြတ်သော ပရောဖက်တစ်ပါးနှင့် ထင်ရှားသော တရားသူကြီးတစ်ပါးသည် သေခြင်းသို့ ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှမွေလသည် သူ၏လူငယ်ဘဝမှစ၍ ဣသရေလလူတို့ရှေ့တွင် စိတ်နှလုံးရိုးဖြောင့်စွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ ရှောလုသည် ဘုရင်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ရှမွေလ၏ မှတ်တမ်းသည် သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှုတို့ဖြင့် ပြည့်စုံနေခဲ့သောကြောင့် သူသည် ရှောလုထက် ပိုမိုကြီးမားသော လွှမ်းမိုးမှုကို ရရှိခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများနှင့် မကွာခြားဘဲ နေလိုကြသည့်အတွက် ဘုရင်တစ်ပါးကို တောင်းခံခဲ့မိခြင်းသည် မည်မျှကြီးမားသော အမှားဖြစ်ကြောင်း လူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ များစွာသောသူတို့သည် ဘုရားမဲ့ဝါဒဖြင့် လျင်မြန်စွာ ကူးစက်ပျံ့နှံ့နေသော လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အခြေအနေကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရား၏ ပရောဖက် ရှမွေလ ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ဣသရေလလူတို့သည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းထိုက်ပေသည်။

ပြည်သူလူထုတို့သည် မိမိတို့၏ ကြီးမားသော ဒုက္ခအခက်အခဲများကို သွားရောက်ရင်ဖွင့်ပြနေကျဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရပြီး၊ လူမျိုးတော်၏ အကောင်းဆုံး အကျိုးစီးပွားအတွက် ဘုရားသခင်ထံ အမြဲတမ်း ကြားဝင်ဆုတောင်းပေးနေသူကိုလည်း ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရသည်။ “ဖြောင့်မတ်သောသူ၏ စုဆောင်းတောင်းပန်ခြင်းသည် ပြင်းထန်၍ များစွာသော အကျိုးကို ဖြစ်စေတတ်၏။” ယာကုပ်စာစောင် ငါးဆယ့်ဆယ့်ခြောက်။

မင်းကြီးသည် ရူးသွပ်နေသူတစ်ဦးနှင့် မခြားနားပေ။ တရားမျှတမှုသည် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခဲ့ပြီး စည်းကမ်းသည်လည်း ရှုပ်ထွေးမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ရှမွေလ၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော အနားယူရာနေရာကို ကြည့်ရှုကြပြီး မိမိတို့၏ အုပ်စိုးသူအဖြစ်မှ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည့် မိမိတို့၏ မိုက်မဲမှုကို ပြန်လည်အမှတ်ရကြသောအခါ လူတို့၏ တွေးတောဆင်ခြင်မှုများသည် ခါးသီးလှပေသည်။ အကြောင်းမူကား သူသည် ဣသရေလအမျိုးသား အားလုံးကို ယေဟောဝါဘုရား၏ ပလ္လင်တော်နှင့် ချိတ်ဆက်ပေးသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် အလွန်နီးကပ်သော ဆက်နွှယ်မှု ရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ရှမွေလသည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်ရန်နှင့် နာခံရန် သင်ပြပေးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူသည် ကွယ်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် မာရ်နတ်နှင့် ပေါင်းစပ်နေပြီး လူမျိုးတော်ကို ဘုရားသခင်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကွာရှင်းစေမည့် ဘုရင်တစ်ပါး၏ ကရုဏာလက်အောက်တွင် စွန့်ပစ်ခံထားရကြောင်း ခံစားခဲ့ကြရသည်။

ရှမွေလ သေဆုံးသွားခြင်းက ရှောလု၏ လုပ်ရပ်များအပေါ် ချုပ်တည်းထားပေးသည့် အခြားသောကြိုးကိုပါ ပြတ်တောက်သွားစေခဲ့ကြောင်း ဒါဝိဒ် သိရှိထားခဲ့သဖြင့် ပရောဖက် အသက်ရှင်စဉ်ကထက် လုံခြုံမှု နည်းပါးသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ပါရန်တောကန္တာရသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့သည်။ ဤဆိတ်ညံ desolate သော တောကန္တာရများတွင် ပရောဖက်လည်း သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး ဘုရင်လည်း ရန်သူဖြစ်နေကြောင်း သဘောပေါက်လျက် သူက ဤသို့ သီဆိုခဲ့သည်—

သင့်ကို စောင့်ရှောက်သောသူသည်

အိပ်ပျော်မည်မဟုတ်။

ကြည့်ရှုလော့၊ ဣသရေလလူတို့ကို

စောင့်ရှောက်သောသူသည်

အိပ်လည်း မအိပ်၊ ပျော်လည်း မပျော်...။

ထာဝရဘုရားသည် သင်၏ထွက်ခြင်းနှင့်

ဝင်ခြင်းကို

ယခုမှစ၍ ကာလအပေါင်းတို့တိုင်အောင်

စောင့်မတော်မူမည်။

ဆာလံကျမ်း တစ်ရာနှစ်ဆယ့်တစ်၊ သုံးမှ ရှစ်အထိ

ခေါင်းမာသော လယ်သမား နာဗလ

ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူများသည် ပါရန်မြို့တွင် ကျယ်ပြန့်သော ပိုင်ဆိုင်မှုများရှိသည့် နာဗလမည်သော သူဌေးကြီး၏ သိုးနှင့် နွားအုပ်များကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ကြသည်။ နာဗလ၏ စရိုက်မှာ ကြမ်းတမ်းပြီး စေးနှဲတတ်သူ ဖြစ်သည်။

သိုးမွေးရိတ်သည့် အချိန်ကာလဖြစ်ပြီး ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်ကြသည့် ရာသီလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူများသည် ရိက္ခာများ လိုအပ်နေကြသဖြင့် ယဲရှဲ၏သားသည် လူငယ်ဆယ်ဦးကို နာဗလထံသို့ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏သခင်၏နာမဖြင့် နှုတ်ဆက်ရန် ဤကဲ့သို့ မှာကြားခဲ့သည်— “သုခချမ်းသာသည် ကိုယ်တော်၌ ရှိပါစေသော။ အိမ်သူအိမ်သားတို့၌လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်ပိုင်သမျှတို့၌လည်းကောင်း သုခချမ်းသာ ရှိပါစေသော။ ယခုအခါ ကိုယ်တော်၌ သိုးမွေးရိတ်သောသူများ ရှိကြောင်းကို အကျွန်ုပ် ကြားသိရပါ၏။ ကာမေလမြို့ [ရှောလု၏ တောင်တန်းမဟုတ်ဘဲ ယုဒနယ်မြေအတွင်းရှိ နေရာတစ်ခု] တွင် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ရှိနေကြသော ကိုယ်တော်၏သိုးထိန်းများကို ကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြုခဲ့ကြပါ။ သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေစဉ်အတွင်း တစ်စုံတစ်ရာမျှ ပျောက်ဆုံးခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်၏လူငယ်များကို မေးမြန်းကြည့်ပါ၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်အား ပြသကြလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်၍ ... မိမိလက်ထဲသို့ ရောက်သမျှသော အရာများကို အကျွန်ုပ်၏ကျွန်များထက် နှင့် ကိုယ်တော်၏သား ဒါဝိဒ်ထံသို့ ကျေးဇူးပြု၍ ပေးသနားတော်မူပါ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဤသူဌေးကြီးအား မိမိအတွက် အလွန်တရာ အဖိုးတန်သော အမှုတော်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြသူများ၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် မိမိ၏ ပေါများကြွယ်ဝမှုထဲမှ အချို့ကို ထောက်ပံ့ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နာဗလ ပြန်လည်ပေးပို့ခဲ့သော အဖြေသည် သူ၏ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကို ဖော်ပြနေပေသည်— “ဒါဝိဒ်ကား အဘယ်သူနည်း။ ယဲရှဲ၏သားကား အဘယ်သူနည်း။ ယခုအခါ အသီးသီး မိမိတို့၏သခင်ထံမှ ထွက်ပြေးကြသည့် ကျွန်များ များပြားလှပေ၏။ သို့ဖြစ်လျှင် ငါ၏မုန့်၊ ငါ၏ရေနှင့် ငါ၏သိုးမွေးရိတ်သူများအတွက် ငါသတ်ထားသော အသားများကိုယူ၍၊ အဘယ်မှလာမှန်း ငါမသိကြသော လူတို့အား ငါပေးရမည်လော” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဒါဝိဒ်သည် အမျက်ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိအား ပေးအပ်ရမည့် အခွင့်အရေးကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး အနာတရဖြစ်စေကာ ထပ်မံ၍ စော်ကားခဲ့သော ထိုသူအား အပြစ်ပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ စိတ်ခံစားချက်အလျောက် လှုပ်ရှားမှုသည် ဒါဝိဒ်၏ စရိုက်ထက် ရှောလု၏ စရိုက်နှင့် ပိုမိုကိုက်ညီနေခဲ့သည်။ ယဲရှဲ၏သားသည် သည်းခံခြင်းကို သင်ယူရန် လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

နာဗလ၏ ပညာရှိဇနီးသည် အိမ်ထောင်စုကို ကယ်တင်ခြင်း

အဘိဂဲလသည် မိမိ၏ခင်ပွန်းအား တိုင်ပင်ခြင်းမရှိဘဲ လုံလောက်သော ရိက္ခာများကို ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး ကျွန်များ၏လက်ဖြင့် ရှေ့သို့ စေလွှတ်ကာ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ဒါဝိဒ်ကို တွေ့ဆုံရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ အဘိဂဲလသည် ဒါဝိဒ်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ “အလျင်အမြန် ထပြီးလျှင် မြည်းပေါ်မှဆင်း၍ ဒါဝိဒ်၏ရှေ့တော်တွင် ပုံလျက်မြေပေါ်သို့ ဦးညွှတ်ကာ သူ၏ခြေရင်း၌ ပြုတ်ကျလျက်၊ အကျွန်ုပ်၏အရှင်ဘုရား၊ ဤအပြစ်သည် အကျွန်ုပ်အပေါ်၌သာ ကျရောက်ပါစေ။ အကျွန်ုပ်၏ကျွန်မပြောဆိုမည့် စကားကို နားထောင်တော်မူပါဟု လျှောက်ထားခဲ့သည်။” အဘိဂဲလသည် မင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးအား ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ ဒါဝိဒ်အား လေးစားမှုအပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူမသည် ကြင်နာသောစကားများဖြင့် သူ၏ ဒေါသထွက်နေသော စိတ်ခံစားချက်များကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညာနှင့် မေတ္တာတို့ဖြင့် ပြည့်စုံနေသဖြင့် သူမ၏ခင်ပွန်း၏ ကြင်နာမှုကင်းမဲ့သော လုပ်ရပ်သည် ကြိုတင်ကြံစည်ထားခြင်း လုံးဝမဟုတ်ဘဲ၊ မပျော်ရွှင်ဘဲ အတ္တကြီးသော သဘာဝ၏ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှု သက်သက်သာဖြစ်ကြောင်း သူမက ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဒါဝိဒ်၏လူများအတွက် မိမိ၏ ကြွယ်ဝသော ပစ္စည်းများကို မေတ္တာလက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။

သူမက ဤသို့ဆိုခဲ့သည်— “ထာဝရဘုရားသည် အကျွန်ုပ်၏အရှင်အတွက် တည်မြဲသော အိမ်ထောင်ကို သေချာပေါက် တည်ဆောက်ပေးတော်မူလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်၏အရှင်သည် ထာဝရဘုရား၏ စစ်ပွဲများကို တိုက်ခိုက်နေပြီး၊ ကိုယ်တော်၏တစ်သက်တာတွင် မည်သည့်မကောင်းမှုမျှ မတွေ့ရှိရသေးသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။” အဘိဂဲလက ဒါဝိဒ်သည် ထာဝရဘုရား၏ စစ်ပွဲများကိုသာ တိုက်ခိုက်သင့်ကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ ဖော်ပြခဲ့သည်။ သစ္စာဖောက်တစ်ဦးအဖြစ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရသည့်တိုင်အောင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ မကျေနပ်ချက်များအတွက် လက်စားချေရန် သူ မရှာသင့်ပေ။ “ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ မိန့်တော်မူခဲ့သမျှသော ကောင်းမှုအလုံးစုံတို့ကို အကျွန်ုပ်၏အရှင်အား ပြုတော်မူ၍ ဣသရေလနိုင်ငံ၏ အုပ်စိုးသူအဖြစ် ခန့်အပ်တော်မူမည့်အချိန်တွင်၊ ဤအရာသည် အကျွန်ုပ်၏အရှင်အတွက် ဝမ်းနည်းစရာ သို့မဟုတ် စိတ်နှလုံးနာကျင်စရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ပါ— အကြောင်းမူကား အကြောင်းမဲ့ သွေးသွန်းခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် အကျွန်ုပ်၏အရှင်သည် မိမိဘာသာ လက်စားချေခဲ့ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။”

အဘိဂဲလ၏ ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်းမှုသည် ပန်းပွင့်တစ်ပွင့်၏ မွှေးကြိုင်သောရနံ့ကဲ့သို့ပင် မျက်နှာအမူအရာ၊ စကားနှင့် လုပ်ရပ်တို့တွင် မသိမသာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူမ၏စိတ်ဝိညာဉ်တွင် ကိန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ ကျေးဇူးတော်နှင့် ရောစပ်နေသော သူမ၏စကားသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ သက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏ မဆင်မခြင် ပြုမူလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို တွေးတောမိသောအခါ တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ “ငြိမ်ဝပ်အောင် ပြုတတ်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရကြလတ္တံ့။” ယာကုပ်စာစောင် ငါးဆယ့်ကိုး။

ဣသရေလပြည်၏ ဤအမျိုးသမီးကဲ့သို့သော သူများစွာတို့သည် ဒေါသထွက်နေသော စိတ်ခံစားချက်များကို နှစ်သိမ့်ပေးကြပြီး၊ မဆင်မခြင် ပြုမူလိုသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုများကို တားဆီးကာ၊ တည်ငြိမ်ပညာရှိသော စကားများဖြင့် ကြီးမားသော မကောင်းမှုများကို ငြိမ်းအေးစေနိုင်ပါက မည်မျှကောင်းပေလိမ့်မည်နည်း။

အဘိဂဲလ၏ လွှမ်းမိုးမှုနှင့် ဆင်ခြင်တုံတရား တန်ခိုးတော်အောက်တွင် ဒါဝိဒ်၏ အမျက်ဒေါသသည် ငြိမ်းသတ်သွားခဲ့သည်။ မိမိ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရကြောင်း သူ သဘောပေါက်လက်ခံခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏စကားများနှင့်အညီ နှိမ့်ချသောစိတ်နှလုံးဖြင့် ဆုံးမမှုကို ခံယူခဲ့သည်— “ဖြောင့်မတ်သောသူသည် အကျွန်ုပ်ကို ရိုက်နှက်ပါစေ၊ ကျေးဇူးပြုခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဆုံးမပါစေ၊ အလွန်ကောင်းသော ဆီနှင့် တူလိမ့်မည်။” ဆာလံကျမ်း တစ်ရာလေးဆယ့်တစ်၊ ငါး။

သူမသည် တရားမျှတစွာဖြင့် အကြံဉာဏ်ပေးခဲ့သောကြောင့် သူသည် ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်းနှင့် ကောင်းချီးပေးကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဆုံးမမှုကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လက်ခံပြီး မကောင်းသောလမ်းစဉ်ကို လိုက်ရန်မှ ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားသူများကို ကောင်းချီးပေးမည့်သူ မည်မျှပင် နည်းပါးပါသနည်း။

နောင်တနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ကြောင့် နာဗလ၏အသက် ဆုံးရှုံးခြင်း

အဘိဂဲလသည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ နာဗလနှင့် သူ၏ဧည့်သည်များသည် မူးယစ်သောင်းကျန်းနေကြသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ နံနက်မိုးလင်းမှသာလျှင် ဒါဝိဒ်နှင့်တွေ့ဆုံစဉ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သူမ၏ခင်ပွန်းအား ပြောပြခဲ့သည်။ မိမိ၏မိုက်မဲမှုက ရုတ်တရက် သေခြင်းဆီသို့ မည်မျှနီးကပ်စွာ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်ကို သူသဘောပေါက်လာသောအခါ လေဖြတ်ခြင်း ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရွံရှာကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဘဲ သတိမေ့မြောသွားခဲ့သည်။ ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက် သူ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ပျော်ရွှင်မြူးထူးနေစဉ်အတွင်းတွင် ဘုရားသခင်က ဥပမာပုံဥပမာပါ သူဌေးကြီးအား မိန့်ဆိုခဲ့သကဲ့သို့ “ယနေ့ညဉ့်ပင် သင်၏ဝိညာဉ်ကို သင့်ထံမှ တောင်းယူလိမ့်မည်” ဟု သူ့အား မိန့်ဆိုခဲ့လေသည်။ လုကာ ၁၂:၂၀။

ဒါဝိဒ်သည် နောင်တွင် အဘိဂဲလကို လက်ထပ်ခဲ့သည်။ သူသည် အတိတ်ကပင် အိမ်ထောင်သည်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ထိုခေတ်ကာလ၏ နိုင်ငံများ၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများသည် သူ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားကို ဖောက်ပြန်စေခဲ့သည်။ ဇနီးမယားများစွာကို လက်ထပ်ခြင်း၏ ခါးသီးသော ရလဒ်များကို ဒါဝိဒ်၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် ဆိုးရွားစွာ ခံစားခဲ့ရသည်။

ဇိဖမြို့သားများသည် မင်းကြီး၏မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိရန် မျှော်လင့်လျက် ဒါဝိဒ်၏ ပုန်းအောင်းနေသည့်နေရာကို မင်းကြီးအား ထပ်မံအကြောင်းကြားခဲ့ကြသည်။ ရှောလုသည် မိမိ၏စစ်သည်များကို တစ်ဖန်ပြန်လည် စုရုံးခဲ့ပြီး ဒါဝိဒ်ကို လိုက်လံရှာဖွေရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဖော်ရွေသော စပိုင်များသည် ယဲရှဲ၏သားထံ သတင်းပေးပို့ခဲ့ကြပြီး၊ ဒါဝိဒ်သည် သူ၏လူအနည်းငယ်နှင့်အတူ မိမိ၏ရန်သူ၏နေရာကို သိရှိရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူတို့သည် မင်းကြီးနှင့် သူ၏အခြွေအရံများ၏ တဲများရှိရာသို့ ညအချိန်တွင် ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ စခန်းသည် အိပ်မောကျလျက် တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိဘဲ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ “ရှောလုထံ စခန်းထဲသို့ ငါနှင့်အတူ မည်သူ လိုက်မည်နည်း” ဟု ဒါဝိဒ်၏ မေးမြန်းချက်ကို အဘိရှဲက “အကျွန်ုပ် လိုက်ပါမည်” ဟု ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

တောင်ကုန်းများ၏ အရိပ်အယောင်များအောက်တွင် ပုန်းအောင်းလျက် ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏အဖော်သည် စခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မြေကြီးပေါ်တွင် လှံစိုက်လျက်၊ ခေါင်းရင်းဘက်တွင် ရေအိုးတစ်လုံးဖြင့် အိပ်ပျော်နေသော ရှောလုထံသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူ၏အနီးတွင် တပ်မှူးကြီး အဗ်နာ လဲလျောင်းနေပြီး၊ သူတို့၏ ပတ်လည်တွင်လည်း စစ်သည်များ အိပ်မောကျနေကြသည်။ အဘိရှဲက သူ၏လှံကို မြှောက်လိုက်ပြီး “ဘုရားသခင်သည် ယနေ့ ကိုယ်တော်၏ရန်သူကို အကျွန်ုပ်၏လက်ထဲသို့ အပ်နှံတော်မူပြီ။ သို့ဖြစ်၍ အကျွန်ုပ်အား ယခုပင် ဤလှံဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ တစ်ချက်တည်း ထိုးစိုက်ခွင့်ပြုပါ၊ ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မထိုးတော့ပါ” ဟု လျှောက်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ခွင့်ပြုချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း သူ၏နားထဲသို့ တိုးတိုးလေး ထွက်ပေါ်လာသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသည်— “သူ့ကို မဖျက်ဆီးနှင့်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိ၏လက်ကို ဆန့်ဝံ့ပြီး အပြစ်ကင်းစင်နေမည့်သူ အဘယ်သူရှိသနည်း။ ... ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်ကို ကွပ်မျက်လိမ့်မည်။ ... သို့မဟုတ် စစ်ပွဲထဲသို့ ဆင်းသွားပြီး ပျက်စီးလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံကို ဆန့်ကျင်၍ ငါ၏လက်ကို ဆန့်ရမည်ကို ထာဝရဘုရား တားမြစ်တော်မူပါစေသော။ သို့သော် ကျေးဇူးပြု၍ သူ၏ခေါင်းရင်းတွင် ရှိသော လှံနှင့် ရေအိုးကို ယူခဲ့ပြီး ထွက်သွားကြစို့။ ... ထာဝရဘုရား၏ ထံမှ လွှမ်းမိုးသော အိပ်မောကျခြင်းသည် သူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သောကြောင့် ... မည်သူမျှ မမြင်ကြ၊ မသိကြ၊ မနိုးထကြပေ။”

ဒါဝိဒ်သည် စခန်းမှ လုံခြုံသော အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ အဗ်နာအား “သင်သည် သူရဲကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်လော။ ဣသရေလနိုင်ငံတွင် သင်နှင့်တူသောသူ အဘယ်သူရှိသနည်း။ သို့ဖြစ်လျှင် သင်၏အရှင် မင်းကြီးကို အဘယ်ကြောင့် မစောင့်ရှောက်ခဲ့သနည်း။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၏အရှင် မင်းကြီးကို ဖျက်ဆီးရန် လူမျိုးထဲမှ တစ်ဦးသည် ဝင်လာခဲ့၏။ သင်ပြုခဲ့သော ဤအရာသည် မကောင်းပေ။ ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ သင်တို့သည် သင်တို့၏သခင်ဖြစ်သော ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံကို မစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသောကြောင့် သေထိုက်ကြပေ၏။ ယခုအခါ မင်းကြီး၏လှံနှင့် သူ၏ခေါင်းရင်း၌ ရှိခဲ့သော ရေအိုးသည် ဘယ်မှာရှိသည်ကို ကြည့်ရှုလော့” ဟု အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်ပြောဆိုခဲ့သည်။ ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်၏အသံကို မှတ်မိသွားပြီး “ငါ့သား ဒါဝိဒ်၊ ဤသည်မှာ သင်၏အသံလော” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်ကလည်း၊ “အကျွန်ုပ်၏အရှင် မင်းကြီးဘုရား၊ အကျွန်ုပ်၏အသံ ဖြစ်ပါ၏” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ပြီး၊ “အဘယ်ကြောင့် အကျွန်ုပ်၏အရှင်သည် မိမိ၏ကျွန်ကို ဤကဲ့သို့ လိုက်လံနှိပ်စက်နေရပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်အမှုကို ပြုမိပါသနည်း။ သို့မဟုတ် အကျွန်ုပ်၏လက်၌ အဘယ်မကောင်းမှု ရှိပါသနည်း” ဟု လျှောက်ထားခဲ့သည်။

ရှောလုမင်းကြီးသည် မိမိအပြစ်ရှိကြောင်း တစ်ဖန်ဝန်ခံခြင်း

မင်းကြီး၏နှုတ်ဖျားမှ အတူတူပင် ဝန်ခံသည့်စကား ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်— “ငါသည် အပြစ်ပြုပြီ။ ငါ့သား ဒါဝိဒ်၊ ပြန်လာခဲ့လော့။ ယနေ့တွင် သင်သည် ငါ့အသက်ကို အဖိုးတန်သော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ရှုမြင်ခဲ့သောကြောင့်၊ နောင်တစ်ဖန် သင့်ကို ငါမထိခိုက်စေရတော့ပါ။ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် မိုက်မဲစွာ ပြုမူခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း မှားယွင်းခဲ့ပေပြီ။”

ဒါဝိဒ်က “ကြည့်ရှုလော့၊ မင်းကြီး၏လှံပင်တည်း။ လူငယ်များအနက်မှ တစ်ဦးဦးလာ၍ ယူသွားပါစေ” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ ရှောလုက “နောင်တစ်ဖန် သင့်ကို ငါမထိခိုက်စေရတော့ပါ” ဟု ကတိပေးခဲ့သော်လည်း ဒါဝိဒ်သည် သူ၏အာဏာစက်အောက်သို့ မိမိကိုယ်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည် မအပ်နှံခဲ့ပေ။

ခွဲခွာကြစဉ် ရှောလုက “ငါ့သား ဒါဝိဒ်၊ မင်္ဂလာရှိပါစေသော။ သင်သည် ကြီးမားသော အရာများကို ပြုလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ပြင် ဆက်လက်၍ အောင်မြင်လိမ့်မည်” ဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ယဲရှဲ၏သားတွင်မူ မင်းကြီးသည် ဤစိတ်အခြေအနေဖြင့် ကြာရှည်စွာ ဆက်လက်တည်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

ဒါဝိဒ်သည် ရန်ငြိုးပြေစေရန် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးကို မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။ သူသည် အဆုံးတွင် မင်းကြီး၏ မကောင်းကြံစည်မှုကြောင့် သားကောင်ဖြစ်သွားရမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ မိမိကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ရှိနေကြသော လူခြောက်ရာနှင့်အတူ သူသည် ဂါတ်မြို့မင်း အာခိရှထံသို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။

ရှောလုသည် သူ၏လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်လိမ့်မည်ဟူသော ဒါဝိဒ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို မတိုင်ပင်ဘဲ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှောလုသည် သူ့ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်နေစဉ်ပင် ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်အား နန်းစံခွင့်ရစေရန် သေချာစေရန်အတွက် လုပ်ဆောင်ပေးနေခဲ့သည်။ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်များကို ကြည့်ရှုလျက် လူတို့သည် ဘုရားသခင် ခွင့်ပြုတော်မူသော စမ်းသပ်မှုများနှင့် စုံစမ်းမှုများကို ၎င်းတို့အား ပျက်စီးစေရန်သာ လုပ်ဆောင်မည့် အရာများအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူကြသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို မကြည့်ဘဲ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်များကိုသာ ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ သူသည် နန်းတော်သို့ ဘယ်သောအခါမျှ ရောက်ရှိလာတော့မည်မဟုတ်ဟု သံသယဝင်ခဲ့သည်။ ရှည်လျားသော စမ်းသပ်မှုများသည် သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေခဲ့ပြီး သူ၏ သည်းခံခြင်းကိုလည်း ကုန်ခန်းစေခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလလူတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံး ရန်သူများဖြစ်ကြသော ဖልတိရှဲလူတို့ထံသို့ ကာကွယ်မှုရရှိရန်အတွက် ဒါဝိဒ်ကို စေလွှတ်တော်မူခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ရှောလုကိုလည်းကောင်း၊ သူ့ကို အမှုထမ်းနေသူများကိုလည်းကောင်း လုံးဝယုံကြည်ကိုးစားမှု ကင်းမဲ့သွားခဲ့သောကြောင့် ဒါဝိဒ်သည် မိမိလူမျိုး၏ ရန်သူတို့၏ ကရုဏာလက်အောက်သို့ သူ့ကိုယ်သူ ပစ်ချခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ယူဒနယ်မြေတွင် သူ၏အလံကို ထူထောင်ရန် သူ့အား ခန့်အပ်ခဲ့ပြီး၊ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမည့် နေရာကို စွန့်ခွာသွားစေခဲ့သည်မှာ ယုံကြည်ခြင်း ကင်းမဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဒါဝိဒ်၏ အခြားသောအမှားတစ်ခု

ဖልတိရှဲလူတို့သည် ရှောလုထက် ဒါဝိဒ်ကို ပိုမိုကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဒါဝိဒ်သည် ဖልတိရှဲလူတို့၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် နေထိုင်ခြင်းအားဖြင့် မိမိလူမျိုး၏ အားနည်းချက်ကို ၎င်းတို့အား ဖော်ပြမိစေခဲ့သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ဤအညှာအတာကင်းမဲ့သော ရန်သူများကို ဣသရေလလူတို့အား ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရန် အားပေးခဲ့မိပေသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဘိသိက်ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏လူမျိုးတော်၏ အားနည်းချက်ကို ဖော်ပြခြင်းအားဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါးများကို အားပေးအားမြှောက်ပြုစေလိုခြင်း မရှိပေ။

ထို့အပြင် သူ၏အကိုအမျိုးအဆွေများက သူသည် တပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘုရားများကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန်အတွက် ထိုသူတို့ထံသို့ သွားခဲ့ပြီဟူသော အယူအဆကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် များစွာသောသူတို့သည် သူ၏အပေါ်၌ ဘက်လိုက်သော အမြင်ဆိုးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကြသည်။ မာရ်နတ်ပြုလုပ်စေလိုသည့် အရာကိုပင် သူသည် လုပ်ဆောင်မိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် သူ၏အမှုတော်အတွက် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှုကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့သော်လည်း မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးအတွက် ဘုရားသခင်အပေါ်ထားရှိသော ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို စတေးခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်ကို ဖልတိရှဲမင်းကြီးက နွေးထွေးစွာ လက်ခံခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် သူ့ကို အလွန်နှစ်သက်ခဲ့ပြီး ဟီဘရူးလူမျိုးတစ်ဦးက မိမိ၏အကာအကွယ်ကို လာရောက်ရှာဖွေသည်ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့သည်။ ဒါဝိဒ်သည် မိမိ၏မိသားစု၊ အိမ်သူအိမ်သားများနှင့် ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို သူ၏လူများနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် သူသည် ဖልတိရှဲပြည်တွင် အပြီးတိုင် အခြေချနေထိုင်ရန် လာခဲ့ပုံရသည်။ ဤအရာသည် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လာသူ ဣသရေလလူကို ကာကွယ်ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သော အာခိရှအတွက် ကျေနပ်စရာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဒါဝိဒ်၏ တောင်းဆိုချက်အရ မင်းကြီးက ဇိကလဂ်မြို့ကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်အဖြစ် ကျေးဇူးပြု၍ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သူတို့အတွက် သီးသန့်ခွဲထုတ်ထားသော မြို့တစ်မြို့တွင် ဒါဝိဒ်နှင့် သူ၏လူများသည် တပါးအမျိုးသားတို့၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာများသည် မကောင်းမှု၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်လာနိုင်သည့် ဂါတ်မြို့တွင်ထက် ဘုရားသခင်ကို ပိုမိုလွတ်လပ်စွာ ကိုးကွယ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဤသီးသန့်မြို့ငယ်တွင် နေထိုင်စဉ် ဒါဝိဒ်သည် ဂေရှုရလူများ၊ ဂေဇိလူများ၊ နှင့် အာမလက်လူတို့ကို စစ်တိုက်ခဲ့ပြီး ဂါတ်မြို့သို့ သတင်းပေးပို့ရန် မည်သူ့ကိုမျှ အသက်ရှင်လျက် မချန်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်လူမျိုးဖြစ်သော ယုဒလူများကို စစ်တိုက်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း အာခိရှအား နားလည်စေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ လှည့်စားခြင်းအားဖြင့် ဖልတိရှဲလူတို့၏ လက်ကို အားကောင်းစေခဲ့သည်၊ အကြောင်းမူကား မင်းကြီးက “သူသည် မိမိ၏လူမျိုး ဣသရေလလူများကို လုံးဝ ရွံရှာမုန်းတီးစေခဲ့ပြီ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အစဉ်အမြတ် ကျွန်ခံရလိမ့်မည်” ဟု ဆိုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒါဝိဒ်သည် လှည့်စားခြင်းကို ပြုမူသည့်အခါ ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

“ထိုကာလရက်များအတွင်းမှာ ဖልတိရှဲလူတို့သည် ဣသရေလလူတို့ကို စစ်တိုက်ရန် မိမိတို့၏ စစ်တပ်များကို စုရုံးကြ၏။ အာခိရှကလည်း ဒါဝိဒ်အား၊ သင်နှင့် သင်၏လူများသည် ငါနှင့်အတူ စစ်ထွက်ရမည်ကို သေချာစွာ သိမှတ်လော့ဟု ဆို၏။” ဒါဝိဒ်က မင်းကြီးအား ရှောင်လွှဲ၍ “ကိုယ်တော်၏ကျွန်သည် အဘယ်အရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ကို ကိုယ်တော် အသေအချာ သိရှိရပါလိမ့်မည်” ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။ အာခိရှသည် ဒါဝိဒ်အား ဖልတိရှဲနန်းတော်တွင် ရာထူးအဆင့်အတန်း မြင့်မားစွာ ပေးအပ်မည်ဟု စကားကတိ ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ဒါဝိဒ်၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များတွင် အနည်းငယ် ယိုယွင်းသွားခဲ့သော်လည်း ရှမွေလသည် သူ့အား ဣသရေလဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးခဲ့ကြောင်းကို သူ အမြဲအမှတ်ရနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ရှောလု၏လက်မှ မိမိအား ကယ်တင်ခဲ့သည့် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို ပြန်လည်ဆင်ခြင်ခဲ့ပြီး သန့်ရှင်းသော တတိယပုဂ္ဂိုလ်၏ ယုံကြည်မှုကို မဖောက်ဖျက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဣသရေလဘုရင်သည် သူ၏အသက်ကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သူသည် မိမိလူမျိုး၏ ရန်သူများနှင့် မိမိ၏တပ်များကို ပူးပေါင်းမည် မဟုတ်ပေ။