အခန်း ၁၂— ခါနာန်ပြည်တွင် နယ်နိမိတ်ကောင်းမွန်သော အာဗြဟံ

 

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၃ မှ ၁၅၊ ၁၇:၁-၆၊ ၁၈ တို့ကို အခြေခံထားသည်။

အာဗြဟံသည် "တိရစ္ဆာန်၊ ငွေနှင့် ရွှေတို့၌ အလွန်ကြွယ်ဝလျက်" ခါနာန်ပြည်သို့ ပြန်လာခဲ့၏။ လုတ်သည် သူနှင့်အတူပါလာပြီး ဗေသလမြို့သို့ ရောက်ရှိကာ တဲများကို ထိုးကြ၏။ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် စမ်းသပ်မှုများကြားတွင် ၎င်းတို့သည် သဟဇာတဖြစ်စွာ အတူတကွ နေထိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း စည်းစိမ်ဥစ္စာ ကြွယ်ဝလာသောအခါတွင်မူ ရန်ငြိုးဖွဲ့ရန် အန္တရာယ် ရှိလာခဲ့သည်။ စားကျက်မြေသည် နွားအုပ်နှင့် သိုးအုပ်နှစ်ခုစလုံးအတွက် မလုံလောက်တော့ပေ။ ၎င်းတို့ ကွဲကွာရတော့မည်မှာ ထင်ရှားပေ၏။

အာဗြဟံသည် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် အစီအစဉ်များကို ပထမဆုံး အဆိုပြုခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်က မြေတစ်ပြင်လုံးကို သူ့အား ပေးသော်လည်း သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို ကြင်နာစွာဖြင့် စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ “ငါနှင့် သင့်ကြား၌လည်းကောင်း၊ ငါ့ကျောင်းသားများနှင့် သင့်ကျောင်းသားများကြား၌လည်းကောင်း ရန်ငြိုးမရှိစေနှင့်။ ငါတို့သည် ညီအစ်ကိုချင်း ဖြစ်ကြ၏။ မြေတစ်ပြင်လုံးသည် သင့်ရှေ့မှာ မရှိသလော။ ငါ့ထံမှ ကွဲပြားသွားပါ။ သင်သည် ဘက်ဘက်သို့ သွားလျှင် ငါသည် ညာဘက်သို့ သွားမည်။ သို့မဟုတ် သင်သည် ညာဘက်သို့ သွားလျှင် ငါသည် ဘက်ဘက်သို့ သွားမည်” ဟု သူက ဆို၏။

အလားတူ အခြေအနေမျိုးတွင် လူမည်မျှများစွာတို့သည် မိမိတို့၏ တစ်ဦးချင်း အခွင့်အရေးနှင့် နှစ်သက်ရာများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖမ်းဆုပ်ထားကြမည်နည်း! အိမ်ထောင်စုမည်မျှ၊ အသင်းတော်မည်မျှတို့ ကွဲပြားခဲ့ကြပြီး သမ္မာတရား၏ အကြောင်းရင်းကို လူဆိုးများကြားတွင် အရှက်ကွဲစရာနှင့် ကဲ့ရဲ့စရာ ဖြစ်စေခဲ့ကြသနည်း။ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများသည် မိသားစု တစ်စုတည်းဖြစ်ကြပြီး ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ပြေလည်စေလိုသော စိတ်ဓာတ်သည် သူတို့ကို အုပ်စိုးသင့်ပေသည်။ “ညီအစ်ကိုမေတ္တာအားဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြင်နာစွာ ချစ်ကြလော့။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဂုဏ်တင်ရာတွင် ရှေ့ဆောင်ကြလော့” (ရောမ ၁၂:၁၀)။ အခြားသူများ မိမိတို့အား ပြုစေလိုသည်အတိုင်း သူတပါးကို ပြုလိုသောဆန္ဒရှိခြင်းသည် ဘဝ၏ ဒုက္ခဝေဒနာ ထက်ဝက်ကို ဖယ်ရှားပေးလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်၏ မေတ္တာကို မြတ်နိုးသော နှလုံးသားသည် “ကိုယ်အကျိုးကို မရှာတတ်သော” မေတ္တာကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည် (ဖိလိပ္ပိ ၂:၄)။

လုတ်သည် မိမိ၏ ကျေးဇူးရှင်ကို ကျေးဇူးတင်ကြောင်း လုံးဝမပြခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူသည် အခွင့်အသာရရှိရန် အတ္တဆန်ဆန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သူသည် “မျက်စိကိုမြောက်၍ ယော်ဒန်မြစ်ဝှမ်း တစ်ပြင်လုံးကို ကြည့်ရှုလျှင်၊ ... ဘုရားသခင်၏ ဥယျာဉ်ကဲ့သို့၊ အီဂျစ်ပြည်ကဲ့သို့ နေရာတိုင်းတွင် ရေကောင်းစွာ ရရှိနေသည်ကို တွေ့မြင်ရ၏။” ပါလက်စတိုင်းရှိ အ ಫಲအသွပ်ဆုံး ဒေသသည် ပျောက်ဆုံးသွားသော ပရဒိသုကို သတိရစေပြီး ၎င်းတို့စွန့်ခွာခဲ့သော နိုင်းမြစ်ရေ တင်လာသော မြေပြန့်များ၏ အလှအပနှင့် ကုန်ထုတ်စွမ်းအားနှင့် တူညီသော ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်း ဖြစ်နေ၏။ အမြတ်အစွန်းများစွာ ထွက်ရှိမည့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက် ဖိတ်ခေါ်နေသော ကြွယ်ဝလှပသော မြို့ကြီးများ ရှိနေခဲ့သည်။ လောကီဥစ္စာဓန၏ ရူပါရုံများကြောင့် မျက်စိမှိတ်သွားကာ ထိုနေရာတွင် ကြုံတွေ့ရမည့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ဆိုးသွမ်းမှုများကို လုတ်သည် လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ သူသည် “ယော်ဒန်မြစ်ဝှမ်း တစ်ပြင်လုံးကို ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး” “သုတ်မြို့ဆီသို့ တဲထိုးခဲ့၏။” ထိုအတ္တဆန်ဆန် ရွေးချယ်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရလဒ်များကို သူမည်မျှပင် အနည်းငယ်သာ ကြိုတင်မြင်ခဲ့ပါသနည်း။

ထိုသို့ဖြစ်ပြီး မကြာမီတွင် အာဗြဟံသည် ဟေဗြုန်းမြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။ သံလွင်ခြံများ၊ စပျစ်ခြံများ၊ ကောက်ပဲသီးနှံခင်းများနှင့် ဝန်းရံထားသော တောင်ကုန်းများ၏ ကျယ်ပြန့်သော စားကျက်မြေများ ပါရှိသော ထိုတောင်ပေါ်လွင်ပြင်များ၏ လွတ်လပ်သော လေထုထဲတွင် သူသည် ရိုးရှင်းသော ဘဝဖြင့် ကျေနပ်စွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ သုတ်မြို့၏ အန္တရာယ်ရှိသော စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို လုတ်အား ထားခဲ့၏။

အာဗြဟံသည် မိမိ၏ အိမ်နီးနားချင်းများထံမှ မိမိ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော သူ့ဘဝနှင့် စရိုက်လက္ခဏာသည် စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းကို အထောက်အကူဖြစ်စေသည့် ထင်ရှားသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် သူ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုသည် မယိမ်းမယိုင်ဘဲ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ဖော်ရွေမှုနှင့် ရက်ရောမှုတို့က ယုံကြည်မှုနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

ခရစ်တော်သည် နှလုံးသားထဲတွင် စံမြန်းနေစဉ်၊ သူ၏ ပါရှိခြင်း အလင်းရောင်ကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ နှလုံးသားကို ဖုံးလွှမ်းနေသော အတ္တနှင့် အပြစ်၏ မြူခိုးများကို ဖြူစင်ခြင်း၏ နေမင်းကြီးက ဖယ်ရှားလိုက်သည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် ပိုမိုတောက်ပလာလိမ့်မည်။

 

ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်သည် ဤလောက၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အမှောင်ထုထဲတွင် အလင်းများဖြစ်ကြသည်။ မြို့ကြီးပြကြီးများနှင့် ရွာများတွင် ပြန့်ကျဲနေကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်၏ အသိပညာနှင့် အံ့ဖွယ်ရာများကို မယုံကြည်သော လောကီသားတို့အား ဆက်သွယ်ပေးမည့် ဘုရားသခင်၏ လမ်းကြောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ ကယ်တင်ခြင်းတွင် ပါဝင်သူအပေါင်းတို့သည် သဘာဝနှလုံးသား၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခြင်း အမှောင်ထုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ထင်ရှားပေါ်လွင်စေလျက်၊ စရိုက်လက္ခဏာ၌ တောက်ပသော အလင်းများဖြစ်ရမည်မှာ ကိုယ်တော်၏ အကြံအစည် ဖြစ်ပေသည်။

အာဗြဟံသည် သံတမန်ရေးရာတွင် ပညာရှိ၏၊ စစ်ပွဲတွင်လည်း ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုရှိ၏။ အာမောရိမြေပြန့်များကို အုပ်စိုးကြသော မင်းညီနောင် သုံးဦးသည် သူနေထိုင်ရာ ဒေသ၌ အကြမ်းဖက်မှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ပိုမိုလုံခြုံရေးအတွက် မဟာမိတ်ပြုရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြင့် သူငယ်ချင်းဖြစ်လိုကြောင်း ပြသခဲ့ကြသည်။ ထိုမဟာမိတ်ပြုမှုကို အသုံးချရန် အာဗြဟံအတွက် အချိန်အခါတစ်ခု မကြာမီ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

လောတ်အား အာဗြဟံ ကယ်တင်ခြင်း

ဧလံပြည်ဘက်မှ ကေဒေါလာဟומרဘုရင်သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်များက ခါနာန်ပြည်ကို ကျူးကျော်သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး သူ့အား ဆက်သစေခဲ့သည်။ ယခုအခါ မင်းသားအချို့သည် ပုန်ကန်ကြသဖြင့် ဧလံဘုရင်သည် ၎င်းတို့ကို ထပ်မံနှိမ်နင်းရန် ထိုတိုင်းပြည်သို့ ချီတက်လာခဲ့သည်။ ခါနာန်ဘုရင် ငါးပါးတို့သည် ကျူးကျော်သူများကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း အပြီးအပိုင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ကြသည်။ အနိုင်ရသူများသည် မြေပြန့်မြို့များကို လုယက်ဖျက်ဆီးခဲ့ကြပြီး ကြွယ်ဝသော ပစ္စည်းဥစ္စာများနှင့်အတူ လောတ်နှင့် သူ၏မိသားစုအပါအဝင် အကျဉ်းသားများစွာကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။

ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဘေးဒုက္ခအကြောင်းကို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာသူတစ်ဦးထံမှ အာဗြဟံ သိရှိခဲ့ရသည်။ သူ၏တူအပေါ်ထားရှိသော မေတ္တာအားလုံးနိုးကြားလာခဲ့ပြီး ၎င်းအား ကယ်တင်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဉပဒေသကို ခိုလှုံလျက် အာဗြဟံသည် စစ်အတွက် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ မိမိ၏ တပ်စခန်းမှနေ၍ ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ သခင်၏အမှုတော်ဆောင်ခြင်းနှင့် စစ်ပွဲကျင့်စဉ်များတွင် လေ့ကျင့်ထားသော ယုံကြည်စိတ်ချရသော အစေခံလူ သုံးရာတစ်ဆယ့်ရှစ်ဦးတို့ကို ခေါ်ယူခဲ့သည်။ သူ၏ မဟာမိတ်များဖြစ်ကြသော မာမွေ၊ ဧရှော်နှင့် အာနေတို့လည်း ပူးပေါင်းပါဝင်လာကြပြီး ကျူးကျော်သူများနောက်သို့ အတူတကွ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဧလံလူတို့သည် ခါနာန်ပြည်၏ မြောက်ဘက်အစွန်အဖျားဖြစ်သော ဒါန်အရပ်တွင် တပ်စွဲထားခဲ့ကြသည်။ အောင်ပွဲခံရသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြပြီး ပျော်ပါးသောက်စားမှုများတွင် နှစ်မြှုပ်နေခဲ့ကြသည်။ ရဟန်းမင်းကြီး (မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်) သည် ထိုတပ်စခန်းကို ညအချိန်တွင် ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူ၏ ပြင်းထန်ပြီး မမျှော်လင့်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အလျင်အမြန် အောင်ပွဲခံနိုင်ခဲ့သည်။ ဧလံဘုရင်မှာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေသော သူ၏တပ်များလည်း အောင်ပွဲခံတပ်များ၏ ရှေ့မှ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ကြရသည်။ လောတ်နှင့် သူ၏မိသားစု၊ အကျဉ်းသားများနှင့် ပစ္စည်းဥစ္စာအားလုံးကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး အောင်နိုင်သူများ၏ လက်ထဲသို့ ကြွယ်ဝသော စစ်သုံ့ပန်းပစ္စည်းများ ကျရောက်ခဲ့သည်။

အာဗြဟံသည် တိုင်းပြည်အတွက် ကြီးမားသော အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့ရုံသာမက သူကိုယ်တိုင်လည်း ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ပြသနိုင်ခဲ့သည်။ မှန်ကန်မှုကို ထိန်းသိမ်းရာတွင်နှင့် ဖိနှိပ်ခံရသူများကို ကာကွယ်ရာတွင် အာဗြဟံ၏ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုက သူ့ကို ရဲစွမ်းသတ္တိရှိစေခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားခဲ့သည်။ သူပြန်လာသောအခါ သောဒုံဘုရင်သည် အောင်နိုင်သူအား ဂုဏ်ပြုရန် ထွက်လာခဲ့ပြီး အကျဉ်းသားများကိုသာ ပြန်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ စစ်သုံ့ပန်းပစ္စည်းများသည် အောင်နိုင်သူများ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သော်လည်း အာဗြဟံသည် ဒုက္ခရောက်နေသူများအပေါ် အမြတ်ထုတ်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး သူ၏မဟာမိတ်များ ရထိုက်သည့် အပိုင်းကိုသာ ရရှိရန် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့သော စမ်းသပ်မှုကို ခံရပါက အလွန်ကြွယ်ဝသော စစ်သုံ့ပန်းပစ္စည်းများကို ရယူလိုသည့် သွေးဆောင်မှုကို လူအနည်းငယ်သာ တွန်းလှန်နိုင်ကြလိမ့်မည်။ သူ၏ပုံစံခွက်သည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ “ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ပိုင်သတော်မူသော အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ငါသည် လက်ကိုမြှောက်လျက်၊ ချည်မျှင်တစ်ပင်မှ ဖိနပ်ကြိုးတစ်စ အထိ သင်၏ဥစ္စာတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ငါမယူ၊ သို့မှသာ သင်က အာဗြဟံကို ငါကြွယ်ဝစေပြီဟု မပြောရအောင် ငါမယူဘဲနေမည်ဟု ဆို၏။” ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား ကောင်းကြီးပေးမည်ဟု ကတိပြုထားပြီးဖြစ်ရာ ဘုန်းအာနုဘော်ကို ကိုယ်တော်ရှင်အားသာ ချီးမြှင့်ရပေမည်။

အောင်ပွဲခံ ရဟန်းမင်းကြီးအား ကြိုဆိုရန် ထွက်လာခဲ့သူ နောက်တစ်ဦးမှာ ရှာလင်မြို့ဘုရင် မယ်လခဇက် ဖြစ်သည်။ “အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ပုရောဟိတ်” အဖြစ် သူသည် အာဗြဟံအား ကောင်းကြီးပေးခဲ့ပြီး မိမိ၏ ကျွန်အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းကို ပြုစုတော်မူသော ထာဝရဘုရားအား ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ချီးမွမ်းခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အာဗြဟံသည်လည်း “ဥစ္စာရှိသမျှတို့တွင် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို သူအား ပေးလေ၏။”

အာဗြဟံ ကြောက်ရွံ့ခြင်း

အာဗြဟံသည် ဖြစ်နိုင်သမျှ ရန်ငြိုးရန်စကို ရှောင်ရှားတတ်သော ငြိမ်းချမ်းရေးကို ချစ်မြတ်နိုးသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော လူသတ်ပွဲများကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ပြန်လည်အမှတ်ရနေခဲ့သည်။ သူ၏တပ်များကို အနိုင်ယူခဲ့သော လူမျိုးများသည် ကျူးကျော်မှုကို သေချာပေါက် ပြန်လည်စတင်ကြမည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို လက်စားချေမှု၏ အထူးပစ်မှတ် ဖြစ်လာစေမည်မှာ သေချာပေသည်။ ထို့အပြင် သူသည် ခါနာန်ပြည်ကို လက်ဝယ်မရရှိသေးသလို ကတိတော်ပြည့်ဝစေမည့် အမွေခံသားကိုလည်း ယခုအထိ မျှော်လင့်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ညဘက်တွင် ဖြစ်ပျက်သော ရူပါရုံ၌ ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ကြားရပြန်သည်။ “အာဗြဟံ၊ မကြောက်နှင့်။ ငါသည် သင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူဖြစ်၏။ သင်၏ အလွန်ကြီးစွာသော ဆုလာဘ်လည်း ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သို့သော် သားရတနာ ပေးသနားခြင်း မခံရဘဲ ကတိတော် စာချုပ်ကို မည်သို့ အကောင်အထည် ဖော်နိုင်မည်နည်း။ “အကျွန်ုပ်သည် သားသမီးမရှိဘဲ သွားရသည်ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား အဘယ်အရာကို ပေးတော်မူမည်နည်း။ ... ကြည့်ရှုပါ။ အကျွန်ုပ်အိမ်၌ မွေးသောသူသည် အကျွန်ုပ်၏ အမွေခံဖြစ်ပါသည်” ဟု သူက လျှောက်ထားခဲ့သည်။ သူ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော အစေခံ အေလျာဇာကို မွေးစားသားအဖြစ် အမွေခံပြုလုပ်ရန် သူက အဆိုပြုခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သားသည်သာ အမွေခံဖြစ်လာမည်ဟု အာမခံချက် ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ အရေအတွက်မက တောက်ပနေသော ကြယ်များကို မော့ကြည့်ရန် မိန့်ကြားခဲ့ပြီးလျှင် “သင်၏ အမျိုးအနွယ်သည် ထိုသို့ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်ဆိုခဲ့သည်။ “အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သဖြင့်၊ ထိုယုံကြည်ခြင်းကို ဖြောင့်မတ်ရာ၌ မှတ်တော်မူ၏။” ရောမဩဝါဒစာ ၄:၃။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကျေးကျွန်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုရန် ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ ကတိတော်မြေကို ချက်ချင်း မရရှိနိုင်ကြောင်း မိန့်ကြားခဲ့ပြီး ခါနာန်ပြည်တွင် မတည်ထောင်မီ သူ၏ အမျိုးအနွယ်များ ကြုံတွေ့ရမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ညွှန်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်ကို မဟာယဇ်ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်သော ခရစ်တော်၏ အသေခံခြင်းနှင့် ဘုန်းကြီးလျက် ကြွလာခြင်းတို့အားဖြင့် သူ့အား ဖွင့်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ကတိတော်၏ နောက်ဆုံးနှင့် ပြည့်စုံခြင်း အနေဖြင့် ထာဝရပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် အတိတ်က ဧဒင်ဥယျာဉ်၏ အလှတရားများအတိုင်း ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးမည့် ကမ္ဘာမြေကြီးကိုလည်း အာဗြဟံ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

အာဗြဟံသည် ခါနာန်ပြည်၌ နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်နီးပါး နေထိုင်ပြီးနောက် ထာဝရဘုရားသည် သူ့ထံသို့ ကိုယ်ထင်ပြလျက် “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါ၏ ပဋိညာဉ်သည် သင်နှင့်အတူ ရှိ၏။ သင်သည်လည်း လူမျိုးအများတို့၏ အဘ ဖြစ်ရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဤပဋိညာဉ် ပြည့်စုံခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာ အနေဖြင့် သူ၏ အမည်ကို အဗြံမှ အာဗြဟံ ဟု ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး “လူမျိုးကြီး အများတို့၏ အဘ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေသည်။ သာရာ၏ အမည်မှာလည်း ဆာရာ ဟု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး “မင်းသမီး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရကာ အကြောင်းမူကား “သူသည် လူမျိုးတို့၏ အမိ ဖြစ်လိမ့်မည်။ လူမျိုးတို့၏ ဘုရင်များသည် သူ့မှ ဆင်းသက်လာမည်” ဟူသတည်း။

ထိုအချိန်တွင် အရေဖျားလှီးခြင်း မင်္ဂလာကို အာဗြဟံအား ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ရုပ်တုဆိုးများကို ကိုးကွယ်သူတို့နှင့် ကင်းကွာနေကြကြောင်းနှင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို အထူးသီးသန့် ဘဏ္ဍာတော်အဖြစ် လက်ခံတော်မူကြောင်းကို ဖော်ပြသည့် နိမိတ်လက္ခဏာ အဖြစ် ဘိုးဘေးနှင့် သူ၏ အမျိုးအနွယ်တို့ စောင့်ထိန်းကြရန် ဖြစ်သည်။ အခြားလူမျိုးတို့၏ ဆိုးသွမ်းသော အကျင့်စရိုက်များကို လိုက်ပါကျင့်သုံးမိစေရန်နှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုဆီသို့ လမ်းမှားရောက်သွားစေရန် ဖိတ်ခေါ်ခံရနိုင်သဖြင့် ခြားနားသော လူမျိုးများနှင့် လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်း မပြုကြရပေ။

အာဗြဟံသည် မသိမသာပင် ကောင်းကင်တမန်များကို ဧည့်ခံခဲ့ခြင်း

ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟံအား ကြီးမားသော ဂုဏ်အသရေကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် သူ့ထံသို့ လမ်းလျှောက်လာကြပြီး စကားပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ သောဒုံမြို့ပေါ်သို့ ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ဒဏ်ခတ်မှုများ ကျရောက်တော့မည့် အချိန်တွင် ထိုအကြောင်းအရာကို သူ့ထံမှ ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ဘဲ သူသည် အပြစ်သားများအတွက် ဘုရားသခင်ထံတွင် အသနားခံ တောင်းလျှောက်ပေးသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ပူပြင်းသော နွေရာသီ နေ့လယ်ခေါင် အချိန်တွင် ဘိုးဘေးသည် မိမိ၏ တဲဝတွင် ထိုင်နေစဉ် အဝေးမှ ခရီးသွားသုံးဦး လာနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ တဲသို့ မရောက်မီမှာပင် ထိုခရီးသွားဧည့်သည်များသည် ခေတ္တရပ်တန့်ခဲ့ကြသည်။ မည်သည့်အခွင့်အရေး သို့မဟုတ် ကျေးဇူးပြုမှုကိုမျှ တောင်းခံရန် မစောင့်ဆိုင်းဘဲ အာဗြဟံသည် အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာဖြင့် မိမိထံတွင် ခေတ္တနားနေ၍ တည်ခင်းဧည့်ခံမှုကို ခံယူကြရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ခရီးသွားလာစဉ် ကပ်ညှိနေသော ဖုန်မှုန့်များကို ဆေးကြောနိုင်ရန်အတွက် သူ့လက်ဖြင့်ပင် ရေကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။ စားစရာများကို ရွေးချယ်ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပြီး ဧည့်သည်များ အေးမြသော အရိပ်အောက်တွင် အနားယူနေကြစဉ် သူတို့စားသုံးနေကြသည်ကို လေးစားစွာဖြင့် အနားတွင် ရပ်တည်ပေးခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ဤယဉ်ကျေးပျူငှာသော အပြုအမူကို လှုံ့ဆော်ခံ တမန်တော် တစ်ဦးက “ဧည့်သည်တို့ကို ဧည့်ဝတ်ပြုရန် မမေ့ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား၊ အချို့သောသူတို့သည် ထိုသို့ပြုသဖြင့် မိမိတို့မသိဘဲ ကောင်းကင်တမန်တို့ကို ဧည့်ခံမိကြ၏” ဟု ဟေဗြဲဩဝါဒစာ ၁၃:၂ တွင် ရေးသားဖော်ပြခဲ့သည်။

အာဗြဟံသည် မိမိထံသို့ လာရောက်သော ဧည့်သည်များကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည့် ခရီးသွားသုံးဦးမျှသာ ဖြစ်သည်ဟု မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူတို့ထဲတွင် အပြစ်ကင်းစင်စွာဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်နိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါး ပါဝင်နေသည်ကို အနည်းငယ်မျှ မစဉ်းစားမိခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုအခါတွင် ကောင်းကင်တမန်တို့၏ စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို ဆောင်ကြဉ်းလာကြသော တမန်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း အာဗြဟံကိုမူ ပထမဦးဆုံး ကောင်းချီးမင်္ဂလာများအကြောင်းကိုသာ ပြောကြားခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် လက်စားချေခြင်း၌ မည်သည့်အခါမျှ မပျော်မွေ့ပေ။

အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်ကို ရိုသေလေးစားခဲ့ပြီး ထာဝရဘုရားသည်လည်း သူ့အား ဂုဏ်ပြုလျက် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ပြပြသခဲ့သည်။ “ငါပြုမည့်အမှုကို အာဗြဟံထံမှ ဖုံးကွယ်မည်လော” ဟု ထာဝရဘုရားက မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ “သောဒုံမြို့နှင့် ဂေါမောရမြို့တို့၏ အော်ဟစ်သံသည် ကြီးလှ၏။ သူတို့၏ အပြစ်သည်လည်း အလွန်ကြီးမားသောကြောင့်၊ ငါဆင်းသွား၍ ထိုအော်ဟစ်သံအတိုင်း အမှန်ပင် ပြုကြသလော၊ မပြုကြလောဟူမူကား စစ်ဆေးကြည့်ရှုမည်။ အကယ်၍ မဟုတ်လျှင်လည်း ငါသိရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်ဆိုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သောဒုံမြို့၏ အပြစ်ကို ကောင်းစွာ သိရှိတော်မူသော်လည်း လူတို့၏ နည်းလမ်းအတိုင်း မိမိ၏ တရားမျှတမှုကို နားလည်စေရန် ဖော်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ အပြုအမူများကို ကိုယ်တော်တိုင် ဆင်းသက်စစ်ဆေးတော်မူမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော် အလွန်အမင်း ကျော်လွန်သွားခြင်း မရှိသေးပါက နောင်တရရန်အတွက် အချိန်အခါကို ပေးသနားတော်မူမည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တမန် နှစ်ပါးသည် ထွက်ခွာသွားကြပြီး အာဗြဟံကို ယခုအခါ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိထားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါးတည်းနှင့်သာ ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။ ထိုအခါ ယုံကြည်ခြင်းရှိသော ထိုသူသည် သောဒုံမြို့သားများအတွက် အသနားခံ တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က သူသည် မိမိ၏ ဓားသွားဖြင့် သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသလို၊ ယခုတွင်လည်း ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် ကယ်တင်ရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့သည်။ လောတနှင့် သူ့အိမ်သူအိမ်သားများသည် ထိုမြို့တွင် ဆက်လက် နေထိုင်ဆဲ ဖြစ်ကြပြီး အာဗြဟံသည် ၎င်းတို့အား ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း မုန်တိုင်းဘေးမှ ကယ်တင်ပေးလိုခဲ့သည်။

အလွန်နိမ့်ချသော စိတ်ထားဖြင့် သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ဤကဲ့သို့ တင်ပြခဲ့သည် - “မြေမှုန့်မျှသာဖြစ်သော အကျွန်ုပ်သည် ထာဝရဘုရားအား လျှောက်ထားဝံ့ပါ၏။” သူသည် မိမိ၏ နာခံမှု သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ယဇ်ပူဇော်မှုများကို အကြောင်းပြု၍ ကျေးဇူးတော်ကို တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်တိုင်လည်း အပြစ်သားတစ်ဦး ဖြစ်လျက်နှင့်ပင် အပြစ်သားတို့၏ အစား အသနားခံ တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် အာဗြဟံသည် ချစ်လှစွာသော ဖခင်ထံတွင် တောင်းလျှောက်နေသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့သော ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို ပြသခဲ့သည်။ လောတသည် သောဒုံမြို့တွင် နေထိုင်သူ ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း မြို့သူမြို့သားတို့၏ ဆိုးသွမ်းသော အဓမ္မမှုများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အာဗြဟံသည် လူဦးရေ ထူထပ်လှသော ထိုမြို့တွင် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူ အခြားသူများလည်း ရှိနေဦးမည်ဟု တွေးတောခဲ့သည်။ “ဖြောင့်မတ်သောသူကို ဆိုးသွမ်းသောသူနှင့် အတူ ကွပ်မျက်ခြင်း ... သည် ကိုယ်တော်နှင့် မထိုက်တန်ပါ။ ... ကမ္ဘာမြေကြီးကို စီရင်ဆုံးဖြတ်သော အရှင်သည် တရားမျှတစွာ မစီရင်ဘဲ နေတော်မူမည်လော” ဟု အသနားခံ တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ သူ၏ တောင်းဆိုချက်များကို ခွင့်ပြုပေးခဲ့သဖြင့် အကယ်၍ ထိုမြို့တွင် ဖြောင့်မတ်သောသူ ဆယ်ဦးသာ တွေ့ရှိရပါက ထိုမြို့ကို ကယ်တင်တော်မူမည်ဟူသော အာမခံချက်ကို သူ ရရှိခဲ့ပေသည်။

သောဒုံမြို့အတွက် အာဗြဟံ၏ ဆုတောင်းပဌနာပြုမှုသည် အပြစ်တရားကို ရွံရှ่าမုန်းတီးရန် သင့်လျော်သော်လည်း အပြစ်သားကိုမူ သနားကြင်နာ၍ ချစ်ခင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းကို ပြသနေပေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ပတ်ဝန်းကျင် အနှံ့အပြားတွင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ဆင်းသက်သွားနေကြသော ဝိညာဉ်များစွာ ရှိနေကြသည်။ အချိန်နာရီတိုင်းတွင် လူအချို့သည် ကရုဏာတော်၏ လက်လှမ်းမီရာ နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်သွားကြလေပြီ။ အပြစ်သားအား ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကံကြမ္မာဆိုးမှ ပြေးထွက်သွားစေရန် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်မည့် အသံများသည် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေကြသနည်း။ သူ့အတွက် ဘုရားသခင်ထံတွင် အသနားခံ တောင်းလျှောက်ပေးမည့်သူများ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေကြသနည်း။

ယနေ့ "ဆိုဒုံ" အတွက် မည်သူ ဆုတောင်းပေးသနည်း။

အာဗြဟ္မ၏ဝိညာဉ်သည် ခရစ်တော်၏ဝိညာဉ်တော်ပင်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်တိုင်မှာ လူသားတို့အတွက် အဓိက ကြားဝင်ဆုတောင်းပေးတော်မူသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်ပေသည်။ ခရစ်တော်သည် အပြစ်သားများအပေါ်၌ အနန္တကောင်းမြတ်ခြင်း တရားတော်သာလျှင် ဖန်ဆင်းနိုင်သည့် မေတ္တာတော်ကို ပြသခဲ့သည်။ လက်ဝါးကားတိုင်ပေါ်တွင် ဝေဒနာပြင်းစွာခံစားနေရစဉ် တစ်လောကလုံး၏အပြစ်ဒဏ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လေးလံစွာထမ်းပိုးလျက် မိမိကိုသတ်ကြသူများအတွက် "အဘ၊ သူတို့ပြုသောအမှုကို မသိကြပါနှင့်၊ သူတို့အား ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ" ဟု ဆုတောင်းပေးခဲ့သည်။ (လုကာ ၂၃:၃၄)

ဘုရားသခင်၏ သက်သေခံချက်မှာ "အာဗြဟ္မသည် ငါ့စကားကိုနားထောင်၍၊ ငါ့ပညတ်၊ ငါ့စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်၊ တရားများကို စောင့်ရှောက်သည်ဖြစ်၍ ငါသိ၏။" "သူသည် မိမိသားမြေး၊ အိမ်သူအိမ်သားတို့အား ထာဝရဘုရား၏လမ်းစဉ်ကို ကျင့်၍ တရားသဖြင့်စီရင်ခြင်းကိုပြုအံ့သောငှာ အမိန့်ပေးလိမ့်မည်ဟု ငါသိ၏။ သို့ပြုလျှင် အာဗြဟ္မအား ပေးမည်ဟု ငါဂတိထားသမျှအတိုင်း ထာဝရဘုရား ပြုတော်မူလိမ့်မည်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အာဗြဟ္မသည် ကမ္ဘာလောကအတွက် ဘုရားသခင်၏သစ္စာတရားကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်မည့် လူမျိုး၏ဖခင်ဖြစ်ရခြင်း၊ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် မေရှိယကြွရောက်လာခြင်းအားဖြင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာခံစားရမည့်သူများ ဖြစ်လာစေရန်အတွက် ခေါ်တော်မူခြင်းခံရခြင်းသည် ကြီးမြတ်သောအခွင့်ထူးပင် ဖြစ်ပေသည်။ အာဗြဟ္မသည် တရားတော်ကို စောင့်ရှောက်မည်ဖြစ်ပြီး တရားမျှတစွာနှင့် ဖြောင့်မတ်စွာ ဆက်ဆံလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ထာဝရဘုရားကို ကိုယ်တိုင်ကြောက်ရွံ့ရိုသေရုံသာမက မိမိ၏မိသားစုကိုလည်း ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား၌ ဆုံးမသွန်သင်လိမ့်မည်။

အာဗြဟ္မ၏အိမ်သူအိမ်သားပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်ရှိသည်။ ဤနေရာတွင် ကျောင်းတစ်ကျောင်းကဲ့သို့ပင် True faith ခေါ် မှန်ကန်သောယုံကြည်ခြင်း၏ ကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်လာစေရန် ပြင်ဆင်ပေးသော သွန်သင်ချက်များကို လက်ခံရရှိခဲ့ကြသည်။ သူသည် မိသားစုဦးခေါင်းများကို လေ့ကျင့်ပေးနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူတို့အုပ်ချုပ်ရမည့် အိမ်ထောင်စုများတွင်လည်း သူ၏အုပ်ချုပ်မှုနည်းလမ်းများကို လက်ဆင့်ကမ်းဆောင်ရွက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုများကို တားဆီးရန်အတွက် အိမ်သူအိမ်သားများ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ရှိနေစေရန်နှင့် အတားအဆီးတစ်ခု တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်ပေသည်။ အာဗြဟ္မသည် မိမိ၏တပ်စခန်းကို တပါးအမျိုးသားများနှင့် မရောနှောမိစေရန်နှင့် သူတို့၏ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုအလေ့အထများကို မတွေ့မြင်ရစေရန် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ စစ်မှန်သောကိုးကွယ်ရာအဖြစ် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ မဟာဘုန်းတန်ခိုးတော်ကို လူတို့၏စိတ်နှလုံးတွင် စွဲထင်စေရန် ဂရုစိုက်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်သည် မက်ဆိုပိုတေးမီးယားဒေသရှိ သွေးဆောင်ဖျားယောင်းတတ်သော လွှမ်းမိုးမှုများမှ ကင်းဝေးစေလျက် မိမိ၏အိမ်ထောင်စုကို သီးသန့်ပညာပေးနိုင်ရန်နှင့် စစ်မှန်သောယုံကြည်ခြင်းကို သူ၏အဆက်အနွယ်များက စင်ကြယ်စွာ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်နိုင်ရန်အတွက် အာဗြဟ္မကို ရုပ်တုကိုးကွယ်သော ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ထံမှ ကိုယ်တိုင်ပင် ခွဲထုတ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်ဘဝ၏ သက်ရောက်မှု

အာဗြဟ္မ၏သားမြေးများနှင့် အိမ်သူအိမ်သားများကို ကောင်းကင်ဘုံရှင်ဘုရားသခင်၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် ရှိနေကြကြောင်း သွန်သင်ပေးခဲ့သည်။ မိဘများဘက်မှ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှု လုံးဝမရှိရသလို၊ သားသမီးများဘက်မှလည်း မနာခံမှု မရှိရပေ။ သူ၏နေ့စဉ်ဘဝ၏ တိတ်ဆိတ်သော သက်ရောက်မှုသည် အမြဲမပြတ်သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ဆက်သွယ်နေသူဖြစ်ကြောင်း အားလုံးကို ဖော်ပြပေးနိုင်သော ဘဝ၏မွှေးကြိုင်သော ရနံ့နှင့် မွန်မြတ်သောဇာတ်စရိုက် ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် အသေးနိမ့်ဆုံးသော အစေခံကျွန်ကိုပင် လျစ်လျူမရှုခဲ့ပေ။ သူ၏အိမ်ထောင်စုတွင် အရှင်သခင်အတွက် တစ်မျိုး၊ အစေခံကျွန်အတွက် တစ်မျိုးဟူ၍ တရားဥပဒေနှစ်မျိုး မရှိခဲ့ပါ။ အားလုံးကို အသက်ရှင်ခြင်းကျေးဇူးကို အမွေဆက်ခံကြသူများအနေဖြင့် တရားမျှတခြင်း၊ ကရုဏာထားခြင်းတို့ဖြင့် ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။

ယနေ့ခေတ်ကာလတွင် ဤစံနမူနာကို လိုက်နာသူ မည်မျှနည်းပါးလှပါတကား! မိဘအများစုဘက်တွင် မေတ္တာဟု မှားယွင်းစွာခေါ်ဆိုကြသော မိုက်မဲပြီး အတ္တဆန်သော စိတ်ခံစားချက်သက်သက်ဖြင့် သားသမီးများကို ၎င်းတို့၏ဆန္ဒအတိုင်းသာ လွှတ်ထားတတ်ကြသည်။ ဤအရာသည် လူငယ်များအတွက် ရက်စက်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး လောကကြီးအတွက်လည်း ကြီးမားသော အမှားတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။ မိဘတို့၏ အလွန်အကျွံ အလိုလိုက်ခြင်းက လူငယ်များတွင် ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များကို နာခံခြင်းထက် မိမိတို့၏ဆန္ဒအလိုအလျောက် လိုက်လိုသောသဘောကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဘုရားတရားမဲ့သော၊ မနာခံတတ်သော စိတ်ဓာတ်မျိုးကို မိမိတို့၏သားမြေးဆက်လက်၍ လက်ဆင့်ကမ်းပေးရင်း ကြီးပြင်းလာကြသည်။ မိဘတို့၏အာဏာကို နာခံခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏အာဏာကို နာခံခြင်းသို့ ဦးတည်သည့် ပထမဆုံးခြေလှမ်းဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်ပေးကြပါစို့။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားများသည် ဆက်လက်၍ တည်မြဲခြင်းမရှိတော့ဟူသော ကျယ်ပြန့်လာသည့် သွန်သင်ချက်သည် လူတို့၏ကိုယ်ကျင့်တရားအပေါ်တွင် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့်ပင် အတူတူပင်ဖြစ်ပေသည်။ မိဘများသည် မိမိတို့၏အိမ်သူအိမ်သားများကို ထာဝရဘုရား၏လမ်းစဉ်ကို လိုက်လျှောက်ရန် မညွှန်ကြားကြတော့ပါ။ သားသမီးများသည်လည်း ကိုယ်တိုင်မသင်ယူခဲ့ရသည့်အရာကို မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်အိမ်ထောင်များ တည်ထောင်သည့်အခါတွင် သားသမီးများကို ပြန်လည်သွန်သင်ပေးရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု မခံစားကြရတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဘုရားတရားမဲ့သော မိသားစုများ အဘယ်မျှများပြားနေရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အကျင့်ပျက်ယွင်းမှုများလည်း အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကျယ်ပြန့်နေရခြင်းဖြစ်ပေသနည်း။

အနက်ရှိုင်းဆုံးနှင့် အကျယ်ပြန့်ဆုံးသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု လိုအပ်နေပါသည်။ မိဘများ၊ သင်းအုပ်ဆရာများ အနေဖြင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်နေပြီး၊ မိမိတို့၏အိမ်ထောင်စုများတွင် ဘုရားသခင်ရှိရန် လိုအပ်နေပါသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို မိမိတို့၏မိသားစုအတွင်းသို့ ဆောင်ယူလာရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို နှစ်သက်စေရန် မည်ကဲ့သို့ အသက်ရှင်ရမည်ကို သားသမီးများအား ကြင်နာစွာနှင့် မမှမကွဲဘဲ အမြဲတမ်းသွန်သင်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော မိသားစုမှ သားသမီးများသည် သံသယဝါဒ၏ လွှမ်းမိုးလာသော ဒီလှိုင်းဒဏ်ကြောင့် ဖြိုဖျက်၍မရနိုင်သော ခိုင်မာသည့်အုတ်မြစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

မိသားစုများစွာတွင် မိဘများသည် နေရောင်ခြည်၊ မိုးရေစက်များနှင့် သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်တို့၏ စောင့်ရှောက်မှုများအတွက် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်စကားဆိုရန်အတွက် အချိန်အနည်းငယ်မျှပင် မပေးနိုင်ကြဟု ခံစားနေကြရသည်။ ၎င်းတို့တွင် ဆုတောင်းပေးရန် အချိန်မရှိကြပါ။ ဘုရားသခင်ကိုဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်ဘုံကိုဖြစ်စေ တစ်ခွန်းတစ်ပါးမျှ စဉ်းစားတွေးတောခြင်းမရှိဘဲ နွား သို့မဟုတ် မြင်းကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်ရန် ထွက်သွားကြသည်။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် ၎င်းတို့အား ရွေးနှုတ်ရန်အတွက် မိမိ၏အသက်ကို ပေးလှူခဲ့သော်လည်း၊ ပျက်စီးတတ်သော တိရစ္ဆာန်များထက်ပင် ကိုယ်တော်၏ကျေးဇူးတော်ကို ပို၍တန်ဖိုးမထားကြပေ။

အိမ်တိုင်းသည် ဆုတောင်းခြင်းအိမ်ဖြစ်သင့်သည့် အချိန်ကာလတစ်ခု အမှန်တကယ်ရှိခဲ့ဖူးပါက ယခုအချိန်သည်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ အိမ်ထောင်ဦးစီးဖြစ်သော ဖခင်သည် မိသားစု၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဇနီးနှင့်သားသမီးတို့နှင့်အတူ ဆုတောင်းခြင်း၊ ချီးမွမ်းခြင်းတို့ဖြင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ပူးပေါင်းလျက် မနက်နှင့်ညနေ စတိတ်ယဇ်ကို ဘုရားသခင်၏ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ တင်ဆက်ကြပါစို့။ ထိုကဲ့သို့သော အိမ်ထောင်စုတွင် ယေရှုသည် တည်းခိုနေထိုင်လိုပေလိမ့်မည်။

အိမ်တိုင်းမှစ၍ မေတ္တာတရားသည် စဉ်းစားတွေးတောတတ်သော ကျေးဇူးတရားဖြင့်၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး အတ္တကင်းစင်သော ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှုဖြင့် စီးဆင်းသင့်ပေသည်။ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ကြပြီး စစ်မှန်ဆုံးသောမေတ္တာစိုးမိုးရာ အိမ်ထောင်စုများ ရှိနေပါသည်။ ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်များနှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများသည် နံနက်ခင်းနှင်းစက်ကဲ့သို့ ဆုတောင်းသူများအပေါ်သို့ သက်ဆင်းလာမည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းမွန်စွာ စီမံခန့်ခွဲထားသော အိမ်ထောင်စုတစ်ခုသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာတရားကို ထောက်ခံအားပေးသည့် အလွန်အားကောင်းသော သက်သေပြချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။ မိသားစုအတွင်း၌ လှုပ်ရှားနေသော လွှမ်းမိုးမှုတစ်ခုသည် သားသမီးများအပေါ်သို့ သက်ရောက်မှုရှိစေသည်။ အာဗြဟ္မ၏ဘုရားသခင်သည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် သစ္စာရှိသောမိဘတိုင်းအား "သူသည် မိမိသားမြေး၊ အိမ်သူအိမ်သားတို့အား ထာဝရဘုရား၏လမ်းစဉ်ကို ကျင့်၍ တရားသဖြင့်စီရင်ခြင်းကိုပြုအံ့သောငှာ အမိန့်ပေးလိမ့်မည်ဟု ငါသိ၏" ဟု မိန့်မြွက်တော်မူ၏။