အခန်း ၅၅— ဘုရားသခင်သည် ငယ်ရွယ်စဉ် ကလေးငယ် ရှမွေလကို ခေါ်တော်မူခြင်း

ဤအခန်းသည် ရာဇဝင်ချုပ်ပထမစောင် ၁; ၂:၁-၁၁ ကို အခြေခံထားပါသည်။

ဧဖရိမ်တောင်ပေါ်တွင် နေထိုင်သော လေဝိအမျိုးသား အေလခါနသည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်၍ ရိုသေကြောက်ရွံ့သော ချမ်းသာကြွယ်ဝ၍ ဩဇာတိက္ကမရှိသော သူတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူ၏ဇနီး ဟန္နသည် စိတ်အားထက်သန်သော ကိုင်းရှိုင်းမှုနှင့် မြင့်မားသောယုံကြည်ခြင်း ရှိသော မိန်းမတစ်ဦး ဖြစ်၏။

သူတို့၏အိမ်ထောင်တွင် သူငယ်တို့၏အသံဖြင့် မပျော်ရွှင်ရသောကြောင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူသည် ဒုတိယအကြိမ် လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းကို ပြုခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် စတင်ခဲ့သော ဤအဆင့်သည် ပျော်ရွှင်မှုကို မဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့ပေ။ အိမ်ထောင်စုထဲသို့ သားသမီးများ တိုးပွားလာခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော အိမ်ထောင်ရေးအဖွဲ့အစည်း၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အလှတရားများမှာ ပျက်စီးခဲ့ရပြီး မိသားစု၏ ငြိမ်သက်ခြင်းလည်း ကျိုးပဲ့ခဲ့ရသည်။

ဇနီးသဖြစ်သူ ပနိန်နားသည် မနာလိုဝန်တိုတတ်ပြီး မျက်စိစုံမှိတ်၍ ကျဉ်းမြောင်းသောစိတ်ရှိကာ မာန်မာနနှင့် ထောင်လွှားသော အပြုအမူများဖြင့် ပြုမူနေထိုင်တတ်၏။ ဟန္နအတွက်မူ မြော်လင့်ချက်များ ပြိုလဲခဲ့ရပြီး ဘဝသည်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် ဤဆင်းရဲဒုက္ခကို ငြီးငြူခြင်းမရှိသော နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းဖြင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

ရှီလောမြို့တွင် အေလခါန၏ လေဝိဆရာဝန်ဝတ်ကို မလိုအပ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် သူသည် မိသားစုနှင့်အတူ သတ်မှတ်ထားသော စုဝေးပွဲများတွင် ကိုးကွယ်ပူဇော်ရန် တက်သွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝတ်ပြုမှုနှင့် စပ်ဆိုင်သော သန့်ရှင်းသော ပွဲလမ်းသဘင်များ အလယ်တွင်ပင် သူ၏အိမ်ထောင်ကို ကျိန်ဆဲခဲ့သော ဆိုးသွမ်းသော စိတ်ဓာတ်သည် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ကျေးဇူးတင်ပူဇော်သက္ကာများကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက် မိသားစုဝင်အားလုံးတို့သည် ဓလေ့ထုံးစံအတိုင်း လေးနက်၍ ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော ပွဲတော်ကို အတူတကွ ကျင်းပကြသည်။ အေလခါနသည် မိမိ၏သားသမီးတို့၏ မိခင်အား သူမအတွက် တစ်ပုံ၊ သားသမီးတစ်ဦးချင်းစီအတွက် တစ်ပုံစီကို ပေးဝေခဲ့သည်။ ဟန္နအတွက်မူ သားတစ်ယောက်သာ ရှိခဲ့လျှင် သူပြသမည့် မေတ္တာမျိုးအတိုင်း တူညီကြောင်း ဖော်ပြရန် နှစ်ဆသော ဝေစုကို ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် မနာလိုဝန်တိုမှု မီးတောက်လောင်နေသော ဒုတိယဇနီးသည် ဘုရားသခင်၏ အထူးသနားခံရသူအဖြစ် ရှေ့တန်းတင်ကာ ဟန္န၏ သားသမီးမရှိသော အနေအထားကို လှောင်ပြောင်ကဲ့ရဲ့ခဲ့သည်။

ဤအရာသည် ဟန္နအနေဖြင့် ဆက်လက်သည်းခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့သည်အထိ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ သူမသည် အတားအဆီးမရှိ ငိုကြွေးကာ ပွဲတော်မှ ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ခင်ပွန်းသည် နှစ်သိမ့်ရန် အလဟဿ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း "အဘယ်ကြောင့် ငိုကြွေးသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် မစားဘဲနေသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် သင်၏နှလုံးသည် ဝမ်းနည်းသနည်း။ သားဆယ်ယောက်ထက် သင့်အတွက် ငါသည် မကောင်းပေလော" ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ဟန္နသည် အပြစ်တင်စကား တစ်ခွန်းမှ မဆိုခဲ့ပေ။ မည်သည့်လောကီမိတ်ဆွေနှင့်မျှ မဝေမျှနိုင်သော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ဘုရားသခင်ထံသို့ အပ်နှံခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်အတွက် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ပေးရန် သားတစ်ယောက်ကို ကျေးဇူးပြု၍ ပေးသနားတော်မူပါရန် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။ ဆုတောင်းချက်ကို ဖြေကြားတော်မူပါက မွေးစမှစ၍ မိမိ၏သားကို ဘုရားသခင်အား ဆက်ကပ်မည်ဟူသော သစ္စာဓိဋ္ဌာန်ကို ပြုခဲ့သည်။

ဟန္နသည် တဲတော်ဝင်ပေါက်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခအလယ်တွင် "ဆုတောင်းလျက်... ပြင်းထစွာ ငိုကြွေးလေ၏"။ ထိုမကောင်းဆိုးဝါးသော ကာလများတွင် ထိုကဲ့သို့သော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု အခင်းအကျင်းများကို ရှားရှားပါးပါးသာ တွေ့မြင်ကြရသည်။ မဟာယဇ်ပုရောဟိတ် ဧလိသည် ဟန္နကို ကြည့်ရှုလျက် သူမသည် စပျစ်ရည်ကြောင့် သတိလွတ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ထိုက်တန်သော ဆုံးမမှုကို ပေးလိုသဖြင့် သူက တင်းမာသော အသံဖြင့် "သင်သည် အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး မူးယစ်နေမည်နည်း။ သင်၏စပျစ်ရည်ကို ဖယ်ရှားလော့" ဟု ဆို၏။

နာကျင်၍ ထိတ်လန့်သွားသော ဟန္နက နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာဖြင့် "အကျွန်ုပ်သခင်၊ ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ အကျွန်ုပ်သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော စိတ်ဝိညာဉ်ရှိသော မိန်းမဖြစ်ပါသည်။ စပျစ်ရည် သို့မဟုတ် ယမကာကို တစ်စုံတစ်ရာ မသောက်ပါ။ သို့သော် အကျွန်ုပ်၏ ဝိညာဉ်ကို ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ သွန်းလောင်းနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ အကျွန်ုပ်၏ လက်ထဲရှိ ကျွန်မကို ဗေလယာ၏ သမီးကဲ့သို့ မယူဆပါနှင့်။ အကျွန်ုပ်၏ ညည်းတွားခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်း အလွန်အကျွံ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ယခုအချိန်အထိ ပြောဆိုရခြင်း ဖြစ်ပါသည်" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

မဟာယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ဘုရားသခင်၏ လူတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် အလွန်အမင်း ထိခိုက်ခံစားခဲ့ရသည်။ ဆုံးမမှုပြုမည့်အစား သူက ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ဤသို့ ပေးခဲ့သည်— "ငြိမ်သက်ခြင်းရှိად သွားလော့။ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်ထံမှ သင်တောင်းလျှောက်ခဲ့သော ဆုတောင်းချက်ကို ပေးသနားတော်မူပါစေသတည်း။"

ဟန္နသည် ရှမွေလကို ဘုရားသခင်အား အပ်နှံခြင်း

ဟန္နသည် သူမ စိတ်အားထက်သန်စွာ တောင်းလျှောက်ခဲ့သော ဆုလက်ဆောင်ကို ရရှိခဲ့သည်။ သူမသည် ကလေးငယ်ကို ကြည့်ရှုရင်း "ဘုရားသခင်ထံမှ တောင်းခံရရှိခဲ့သူ" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ရှမွေလဟု မှည့်ခေါ်ခဲ့သည်။ ကလေးငယ်သည် မိခင်ထံမှ ခွဲခွာနိုင်လောက်အောင် ကြီးပြင်းလာသည်နှင့်တပြိုင်နက် သူမသည် သူမ၏ သစ္စာဓိဋ္ဌာန်ကို ဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်။ သူသည် သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှ အထူးပေးသနားတော်မူသော ဆုလက်ဆောင်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူမသည် သူ့ကို ဘုရားသခင်အား ဆက်ကပ်ထားသည့် ဘဏ္ဍာတော်တစ်ခုအဖြစ် လက်ခံခဲ့ရသဖြင့် အရှင်သခင် ပေးသပ်သူအား မိမိပိုင်ဆိုင်မှုကို မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။

ဟန္နသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့်အတူ ရှီလောမြို့သို့ ခရီးနှင်လာခဲ့ပြီး ပုရောဟိတ်ထံသို့ သူမ၏ တန်ဖိုးရှိသော ဆုလက်ဆောင်ကို ဆက်ကပ်ကာ ဤသို့ လျှောက်ထားခဲ့သည်— "ဤကလေးအတွက် အကျွန်ုပ် ဆုတောင်းခဲ့ပါ၏။ ထာဝရဘုရားသည်လည်း အကျွန်ုပ် တောင်းလျှောက်ခဲ့သော ဆုတောင်းချက်ကို ပေးသနားတော်မူပြီ။ ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်သည်လည်း သူ့ကို ထာဝရဘုရားအား ငှားရမ်းအပ်နှံပါပြီ။ အသက်ရှင်သမျှ ကာလပတ်လုံး သူသည် ထာဝရဘုရား၏ အမှုတော်အတွက် ငှားရမ်းခြင်းကို ခံရပါမည်။" ဧလိကိုယ်တိုင်သည် သားသမီးများကို အလွန်အကျွံ အလိုလိုက်တတ်သော ဖခင်တစ်ဦးဖြစ်ရာ၊ ဤမိခင်သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အတွက် သားငယ်ကို ဆက်ကပ်ရန် မိမိ၏ တစ်ဦးတည်းသောသားနှင့် ခွဲခွာရခြင်းဟူသော ကြီးမားသော စွန့်လွှတ်အضحပေးမှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အံ့ဩဘင်ချီးလျက် နှိမ့်ချခြင်းသို့ ရောက်ခဲ့ရသည်။ သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ကျိုးရှာသော မေတ္တာအတွက် အပြစ်တင်ခံရသည်ဟု ခံစားခဲ့ရပြီး နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ရိုသေလေးစားခြင်းတို့ဖြင့် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ရှိခိုးကိုးကွယ်ခဲ့သည်။ မိခင်၏နှလုံးသားသည်လည်း ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဘုရားသခင့်ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းခဲ့သည်။

ရှီလောမြို့မှနေ၍ ဟန္နသည် ရာမမြို့ရှိ သူမ၏အိမ်သို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး ရှမွေလကို ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်တွင် အမှုတော်ဆောင်ရန် သင်ကြားလေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။ ဉာဏ်စွမ်းစတင် ပေါ်ထွန်းလာချိန်မှစ၍ သူမသည် သားငယ်အား မိမိကိုယ်ကို ထာဝရဘုရား၏လူဖြစ်ကြောင်း မှတ်ယူစေရန် သွန်သင်ပေးခဲ့သည်။ နေ့စဉ်ရက်ဆက် သူသည် သူမ၏ ဆုတောင်းခြင်းခံရသူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သူမသည် သူဝတ်ဆင်ရန် အမှုတော်ဆောင်ဝတ်ရုံကို ချုပ်လုပ်ပေးခဲ့ပြီး ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့်အတူ ရှီလောမြို့သို့ ဝတ်ပြုရန် သွားရောက်သည့်အခါတိုင်း ကလေးငယ်အား သူမ၏ မေတ္တာကို အမှတ်ရစေမည့် ဤလက်ဆောင်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အဆိုပါ အဝတ်စလေး၏ ဖိုက်ဘာ သို့မဟုတ် အမျှင်တိုင်းကို စင်ကြယ်ခြင်း၊ မြင့်မြတ်ခြင်းနှင့် သစ္စာရှိခြင်းတို့ ရှိစေရန် ဆုတောင်းချက်များဖြင့် ရက်လုပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ တန်ဖိုးထားသော ကြီးမြတ်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိရန်၊ ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်တင်ရန်နှင့် လူသားချင်းများကို ကောင်းချီးပေးရန် သူမသည် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ တောင်းလျှောက်ခဲ့သည်။

ဟန္န၏ ဆုလာဘ်သည် မည်မျှကြီးမားပါသနည်း။ သူမ၏ စံနမူနာသည်လည်း သစ္စာရှိခြင်းအတွက် မည်မျှ အားပေးမှု ဖြစ်စေပါသနည်း။ မိခင်တိုင်းအား အပ်နှံထားသော အခွင့်အလမ်းများ ရှိကြသည်။ အမျိုးသမီးများက ပင်ပန်းဆင်းရဲသော အလုပ်တစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည့် နှိမ့်ချသော တာဝန်ဝတ္တရားများကို ကြီးမြတ်၍ မြင့်မားသော အလုပ်တစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်သင့်ပေသည်။ မိခင်သည် နေရောင်ခြည်နှင့် အရိပ်တို့ကြားမှတစ်ဆင့် အထက်ပါ ဘုန်းအသရေနှင့်ပြည့်စုံသော အမြင့်သို့ သွားရောက်ရန် မိမိ၏သားသမီးတို့၏ ခြေမ်းအတွက် ဖြောင့်တန်းသော လမ်းများကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပါသည်။ သို့သော် မိခင်သည် ခရစ်တော်၏ နောက်တော်သို့ လိုက်ရန် မိမိ၏ဘဝတွင် ကြိုးပမ်းမှသာလျှင် သားသမီးတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဘုရားသခင်၏ ပုံစံအတိုင်း ပုံဖော်ပေးရန် မျှော်လင့်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မိခင်တိုင်းသည် "ကလေးငယ်ကို အဘယ်ကဲ့သို့ စီမံရမည်နည်း၊ သူ့ကို အဘယ်သို့ ပြုမူရမည်နည်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား သွန်သင်ပြသတော်မူပါ" ဟူသော ဆုတောင်းချက်ဖြင့် မိမိ၏ ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ မကြာခဏ သွားရောက်ကြပါစေ။ ဉာဏ်ပညာကို သူမအား ပေးသနားတော်မူမည် ဖြစ်သည်။

"ကလေးရှမွေလသည် ကြီးပွားလာ၍ ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌သာမက လူတို့ရှေ့တော်၌လည်း နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော သူ ဖြစ်လာ၏။" ရှမွေလ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလသည် ဆိုးသွမ်းသော လွှမ်းမိုးမှုများ သို့မဟုတ် အပြစ်ပါသော စံနမူနာများမှ ကင်းလွတ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပေ။ ဧလိ၏ သားတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မကြောက်ရွံ့ကြ၊ မိမိတို့၏ ဖခင်ကိုလည်း မရိုသေကြပေ။ သို့သော် ရှမွေလသည် သူတို့၏ အပေါင်းအသင်းကို မရှာဖွေခဲ့သလို သူတို့၏ ဆိုးသွမ်းသော လမ်းစဉ်များကိုလည်း မလိုက်ခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင် ဖြစ်စေလိုသည့်အတိုင်း ဖြစ်လာစေရန် သူသည် အစဉ်မပြတ် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သည်။

ရှမွေလ၏ စရိုက်လက္ခဏာ၏ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းခြင်းသည် သက်ကြီးပုရောဟိတ်၏ နွေးထွေးသော မေတ္တာကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကြင်နာတတ်သူ၊ ရက်ရောသူ၊ နာခံတတ်သူနှင့် ရိုသေလေးစားတတ်သူ ဖြစ်၏။ ဧလိသည် မိမိ၏သားတို့၏ ဆိုးသွမ်းလမ်းလွဲမှုကြောင့် စိတ်ဆင်းရဲခဲ့ရသော်လည်း မိမိစောင့်ရှောက်ရသည့် လူငယ်လေး၏ အနီးအပါးတွင် နှစ်သိမ့်ခြင်းနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ဧလိသည် ဤလူငယ်လေးကို မည်သည့်ဖခင်ကမျှ ထိုမျှလောက် နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ မချစ်ခဲ့ဖူးလောက်အောင် ချစ်ခင်ခဲ့သည်။ မိမိ၏သားတို့၏ ပျက်စီးယိုယွင်းသော အကျင့်ဆိုးများကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် နောင်တတရားများ ပြည့်နှက်နေသော ဧလိသည် နှစ်သိမ့်မှုရရှိရန်အတွက် ရှမွေလထံသို့ လှည့်လာခဲ့သည်။

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်းပင် ပိုမိုအရေးကြီးသော တာဝန်များကို သူ့အား အပ်နှံခဲ့သည်။ သူသည် ကလေးငယ်အဖြစ် ရှိနေစဉ်မှာပင် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၏ အလုပ်အတွက် ဆက်ကပ်ခြင်း၏ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ပိတ်ချဧဖုဒ်ကို ဝတ်ဆင်စေခဲ့သည်။ တဲတော်တွင် အမှုတော်ဆောင်ရန် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့စဉ်က ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း ရှမွေလသည် မိမိ၏ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းအလိုက် လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်ဝတ္တရားများ ရှိခဲ့သည်။ ဤတာဝန်များသည် အမြဲတမ်း ပျော်စရာကောင်းသည် မဟုတ်သော်လည်း စေတနာပါသော စိတ်နှလုံးဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်၏ ကျေးကျွန်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ မိမိ၏ အလုပ်ကို ဘုရားသခင်၏ အလုပ်အဖြစ်လည်းကောင်း မှတ်ယူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို ချစ်သောမေတ္တာနှင့် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်လိုသော စိတ်ရင်းမှန်တို့က တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ခဲ့သောကြောင့် သူ့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို လက်ခံခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ဖြင့် ရှမွေလသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရှင်သခင်နှင့်အတူ အလုပ်ဖော်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အသေးအမွှားအရာများတွင် ရိုးသားခြင်း

တာဝန်ဝတ္တရားတိုင်းကို ထာဝရဘုရားအား ဆက်ကပ်သကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် အနှိမ့်ဆုံးသော အလုပ်အကိုင်ကိုပင် တင့်တယ်စေပြီး မြေကြီးပေါ်ရှိ အလုပ်သမားများကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ကြသော သန့်ရှင်းသော သတ္တဝါများနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးသည်။ အသေးအမွှားအရာများတွင် ရိုးသားခြင်း၊ သစ္စာရှိမှု အသေးအမွှားများနှင့် ကျေးဇူးပြုခြင်း အသေးအမွှားများကို လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် ဘဝလမ်းခရီးကို ပျော်ရွှင်စေမည် ဖြစ်သည်။ မြေကြီးပေါ်ရှိ ကျွန်ုပ်တို့၏ အလုပ်ပြီးဆုံးသည့်အခါတွင် သစ္စာရှိရှိဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အသေးအမွှား တာဝန်ဝတ္တရားတိုင်းသည် ဘယ်သောအခါမျှ ပျောက်ပျက်မသွားနိုင်သော ကောင်းသော လွှမ်းမိုးမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။

ယခုခေတ် လူငယ်များသည် ရှမွေလကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ အဖိုးတန်သူများ ဖြစ်လာနိုင်ကြသည်။ မိမိတို့၏ ခရစ်ယာန် ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုကို သစ္စာရှိရှိ ထိန်းသိမ်းခြင်းအားဖြင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး အလုပ်တွင် ခိုင်မာသော လွှမ်းမိုးမှုကို ပြုလုပ်နိုင်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ထဲမှ လူတိုင်းအတွက် အလုပ်တစ်ခုကို ပေးထားတော်မူ၏။ ဘုရားသခင် ပေးသပ်ထားသော တာဝန်အပေါ် သစ္စာရှိမည့်သူများအားဖြင့် ယခုခေတ်ကာလတွင် လုပ်ဆောင်နိုင်သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် လူတို့သည် မည်သည့်အခါကမျှ ပိုမိုကြီးမားသော ရလဒ်များကို မရရှိခဲ့ကြပေ။