အခန်း ၆၄— ဒါဝိဒ် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခြင်း

 

ဤအခန်းသည် ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင်၊ အခန်း ၁၈ မှ ၂၂ ကို အခြေခံထားပါသည်။

ဂေါလျက်ကို သတ်ပြီးနောက် ရှောလုသည် ဒါဝုဒ်ကို မိမိထံတွင် ထိန်းသိမ်းထားပြီး သူ၏ခမည်းတော်အိမ်သို့ ပြန်သွားခွင့်မပြုခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် “ယောနתן၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဒါဝုဒ်၏စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် စပ်ယှက်လေ၏။ ယောနתןသည် ဒါဝုဒ်ကို မိမိအသက်ကဲ့သို့ ချစ်၏။” ယောနתןနှင့် ဒါဝုဒ်တို့သည် ညီအစ်ကိုကဲ့သို့ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်စေရန် ကတိသစ္စာပြုကြပြီး မင်းသားသည် “မိမိဝတ်ဆင်သောဝတ်လုံကို ချွတ်၍ ဒါဝုဒ်အားပေး၏။ ထိုမှတစ်ပါး မိမိအဝတ်၊ ဓား၊ လေး၊ ခါးပတ်တို့ကိုလည်း ပေး၏။” သို့သော်လည်း ဒါဝုဒ်သည် မိမိ၏နှိမ့်ချမှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့ပြီး တော်ဝင်မိသားစုဝင်များသာမက လူထုပြည်သူတို့၏ မေတ္တာကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည် သူနှင့်အတူရှိနေကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

ဘုရားသခင်ထံမှ ညွှန်ကြားချက်ကို ခံယူသောသူတစ်ဦးသည် မိမိနှင့်အတူ ပူးပေါင်းနေထိုင်မည်ဆိုလျှင် နိုင်ငံတော်သည် ပိုမိုလုံခြုံမည်ဟု ရှောလုက ခံစားခဲ့ရသည်။ ရှောလုသည် စစ်ထွက်သောအခါ ဒါဝုဒ်ပါရှိခြင်းက သူ၏အကာအကွယ် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ဘုရားသခင်၏ စီမံဖန်တီးအုပ်စိုးမှုက ဒါဝုဒ်ကို ရှောလုနှင့် ဆက်စပ်ပေးခဲ့သည်။ နန်းတော်ရှိ ဒါဝုဒ်၏ ရာထူးအနေအထားသည် သူအား နိုင်ငံရေးအခြေအနေများကို သိရှိနားလည်စေရန်နှင့် တစ်နိုင်ငံလုံး၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိစေရန် အထောက်အကူဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ရှောလု၏ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုကြောင့် သူကြုံတွေ့ရမည့် အခက်အခဲများသည် ဘုရားသခင်အပေါ် မှီခိုအားထားရမှန်းကို သူ့အား ခံစားစေပါလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ယောနתן၏ မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုသည်လည်း ဣသရေလနိုင်ငံ၏ အနာဂတ်အုပ်စိုးသူ၏အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်၏ စီမံဖန်တီးပေးမှုပင် ဖြစ်ပေသည်။

ရှောလုနှင့် ဒါဝုဒ်တို့သည် ဖልတိရှဲလူတို့နှင့် စစ်တိုက်ရာမှ ပြန်လာကြသောအခါ “ဣသရေလမြို့တို့မှ အမျိုးသမီးများသည် ရှောလုမင်းကြီးကို ခရီးဦးကြိုဆိုရန် သာယာသောတူရိယာ၊ ပတ်သာ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသီချင်းများဖြင့် ထွက်လာကြ၏။” အသင်းတစ်သင်းက “ရှောလုသည် အထောင်များကို လုပ်ကြံလေပြီ” ဟု သီဆိုကြပြီး အခြားအသင်းတစ်သင်းက “ဒါဝုဒ်မူကား အသောင်းများကို လုပ်ကြံလေပြီ” ဟု ပြန်လည်သီဆိုကြသည်။ မင်းကြီးသည် ဒါဝုဒ်ကို မိမိထက် မြှောက်စားသည်ကို အကြောင်းပြု၍ အမျက်ထွက်လေ၏။ မင်းကြီးသည် မနာလိုဝန်တိုသော စိတ်ကို ချုပ်တည်းမည့်အစား “သူတို့သည် ဒါဝုဒ်အား အသောင်းများကို ပေးကြ၏။ ငါ့ကိုမူကား အထောင်များကိုသာ ပေးကြ၏။ နန်းထီးနန်းစက်မှတစ်ပါး သူ၌ အဘယ်အရာ လိုသေးသနည်း” ဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုလေသည်။

ရှောလုသည် လူတို့၏ချီးမွမ်းမှုကို လိုလားတပ်မက်ခြင်းကြောင့် သူ၏လုပ်ရပ်များနှင့် အတွေးအခေါ်များကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ခံခဲ့ရသည်။ သူ၏ အမှားအမှန် စံနှုန်းမှာ လူထု၏လက်ခုပ်တီးအားပေးမှု ဖြစ်ပြီး၊ ရှောလု၏ ရည်မှန်းချက်မှာ လူတို့၏ အသိအမှတ်ပြုမှုတွင် နံပါတ်တစ် ဖြစ်ရန်ပင်တည်း။ ဒါဝုဒ်သည် လူတို့၏စိတ်နှလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီး မိမိ၏နေရာတွင် နန်းစံလိမ့်မည်ဟူသော ခိုင်မာသောယုံကြည်ချက်သည် မင်းကြီး၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့လေသည်။

မနာလိုဝန်တိုခြင်းတစ္ဆေသည် ရှောလု၏စိတ်နှလုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

ရှောလုသည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို အဆိပ်သင့်စေသည့် မနာလိုဝန်တိုခြင်းသဘောတရားကို မိမိ၏စိတ်နှလုံးထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ဣသရေလဘုရားရှင်၏အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်လျက် မိမိ၏အလိုတော်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ စိတ်ခံစားချက်များကို ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် မထိန်းချုပ်ဘဲ ပြင်းထန်သော ဒေါသအဟုန်ဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရသည်အထိ ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ သူ၏ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်ရဲသူမှန်သမျှ၏ အသက်ကိုသတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့် ပြင်းထန်သော ဒေါသပေါက်ကွဲမှုများကို ခံစားရလေသည်။ ဤကဲ့သို့ ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲခြင်းမှ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို အထင်သေးခြင်းဆီသို့ ကူးပြောင်းသွားပြီး နောင်တတရားသည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။

သူသည် ဒါဝုဒ်စောင်းတီးသည်ကို နားထောင်ရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်သည် ခေတ္တခဏ ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။ သို့သော် တစ်နေ့တွင် ထိုလူငယ်သည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို သီဆို၍ အသံနှင့်အညီ မိမိ၏တူရိယာဖြင့် သာယာနာပျော်ဖွယ် တီးခတ်နေစဉ် ရှောလုသည် တူရိယာတီးခတ်နေသူဆီသို့ လှံကို ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဒါဝုဒ်သည် ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုဖြင့် လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ရူးသွပ်နေသော မင်းကြီး၏ဒေါသဘေးမှ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ရသည်။

ရှောလု၏ ဒါဝုဒ်အပေါ်ထားရှိသော ရန်ငြိုးဖွဲ့မှု ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်နှင့်အမျှ ဒါဝုဒ်၏အသက်ကို နုတ်ယူရန် အခွင့်အရေးရှာဖွေရန် ပိုမိုစောင့်ကြည့်လာခဲ့သော်လည်း ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံသူအပေါ် သူကြံစည်သမျှတို့ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ဒါဝုဒ်သည် ကယ်တင်ရန် တန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ဘုရားသခင်ကို ကိုးစားခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကား ပညာ၏အစပေတည်း” (သုတ္တံကျမ်း ကိုးဆယ့်တစ်ဆယ်) ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး၊ ဒါဝုဒ်၏ ဆုတောင်းချက်မှာ ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ စုံလင်သောလမ်းဖြင့် လျှောက်လှမ်းနိုင်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

ဒါဝုဒ်သည် အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း လူတို့သည် မြင်တွေ့ရန် အချိန်ယူမနေခဲ့ကြပေ။ သူ၏လက်သို့ အပ်နှံထားသော အမှုကိစ္စများကို ပညာနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုတို့ဖြင့် စီမံခန့်ခွဲခဲ့သည်။ ရှောလု၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် တစ်ခါတစ်ရံ မယုံကြည်ရသော်လည်း လူငယ်ဒါဝုဒ်၏ အကြံဉာဏ်များကို လိုက်နာခြင်းသည် ဘေးကင်းလုံခြုံစေသည်။

ထာဝရဘုရားသည် သူနှင့်အတူ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသောကြောင့် ရှောလုသည် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ ဒါဝုဒ်၏အသက်တာသည် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မိမိ၏ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကို အားနည်းချက်ဖြစ်စေသည်ဟု ယူဆသောကြောင့် မင်းကြီးသည် ဒါဝုဒ်၏အသက်တာက မိမိအား ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုကို ဖြစ်စေသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ မနာလိုဝန်တိုခြင်းသည် ရှောလုကို ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်စေခဲ့သည်။ ဤမကောင်းသော အကျင့်စရိုက်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကမ္ဘာကြီးတွင် မည်မျှလောက်သော ဆိုးရွားသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများကို ဖြစ်စေခဲ့ပါသနည်း။ မနာလိုဝန်တိုခြင်းသည် မာန်မာန၏ ရလဒ်ဖြစ်ပြီး စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေပါက နောက်ဆုံးတွင် လူသတ်မှုဆီသို့ ဦးတည်သွားစေလိမ့်မည်။

မင်းကြီးသည် လူငယ်၏အသက်ကို ယူရန်အတွက် အကြောင်းပြချက်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာစေနိုင်ပြီး မိမိ၏မကောင်းသောလုပ်ရပ်အတွက် တစ်နိုင်ငံလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် တရားမျှတမှုရှိကြောင်း ပြသနိုင်ရန် မဆင်မခြင်ပြုမူသည့် အခြေအနေတစ်ရပ်ရပ်ကို တွေ့ရှိရန် မျှော်လင့်လျက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့ပြီး ဖልတိရှဲလူတို့အား ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် စစ်တိုက်ရန် ဒါဝုဒ်အား တိုက်တွန်းခဲ့ကာ ဆုလာဘ်အဖြစ် တော်ဝင်မိသားစု၏ သမီးတော်အကြီးဆုံးကို ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ ဤကမ်းလှမ်းချက်အပေါ် ဒါဝုဒ်၏ နှိမ့်ချစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားချက်မှာ “အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သူနည်း။ ဣသရေလအမျိုး၌ အကျွန်ုပ်၏အသက်နှင့် အကျွန်ုပ်၏ခမည်းတော်အဆွေအမျိုးသည် အဘယ်သို့နည်း။ မင်းကြီး၏ တူမတော် ဖြစ်ရမည်လော” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ မင်းကြီးသည် မင်းသမီးကို အခြားသူတစ်ဦးအား ထိမ်းမြားပေးခြင်းဖြင့် မိမိ၏ ရိုးသားမှုမရှိခြင်းကို ပြသခဲ့သည်။

ရှောလု၏ သမီးငယ် မိခလကို ရန်သူတို့၏ သတ်မှတ်ထားသော အရေအတွက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြရန် အခြေအနေဖြင့် လူငယ်အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ “ရှောလုသည် ဒါဝုဒ်ကို ဖልတိရှဲလူတို့လက်ဖြင့် လဲစေရန် စဉ်းစားကြံစည်ခဲ့သည်” သို့သော် ဒါဝုဒ်သည် စစ်ပွဲမှ အနိုင်ရရှိသူအဖြစ် ပြန်လာခဲ့ပြီး မင်းကြီး၏ သားမက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ “ရှောလု၏သမီး မိခလသည် ဒါဝုဒ်ကို ချစ်၏” ၍ ဒေါသထွက်နေသော မင်းကြီးသည် ဤသူသည် မိမိထက်သာလွန်သည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သောသူဖြစ်ပြီး မိမိ၏နေရာတွင် နန်းစံမည့်သူဖြစ်ကြောင်း ပိုမိုသေချာလာခဲ့သည်။ အသွင်ယူထားသမျှကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီး မိမိမုန်းတီးသောသူ၏အသက်ကို နုတ်ယူရန် နန်းတော်အရာရှိများအား အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

နိုင်ငံ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဒါဝုဒ်လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်းတို့၏ ရန်သူများကို ကွဲပြားသွားစေရန် ဘုရားသခင်အသုံးပြုခဲ့သောသူအား သတ်ဖြတ်သူအပေါ် မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြစ်တရား ကျရောက်မည်ကိုလည်းကောင်း ယောနתןသည် မင်းကြီး၏ရှေ့တော်တွင် တင်ပြခဲ့သည်။ မင်းကြီး၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အသိစိတ်သည် ထိခိုက်သွားခဲ့သည်။ “ရှောလုကလည်း၊ ထာဝရဘုရားအသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ သူ သည် အသတ်ခံရမည်မဟုတ်ဟု ကျိန်ဆိုလေ၏။” ဒါဝုဒ်ကို ရှောလုထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ရှေးကာလကကဲ့သို့ ရှေ့တော်၌ အမှုထမ်းခဲ့လေသည်။

ဒါဝုဒ်သည် အောင်ပွဲခံစစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ခြင်း

စစ်ထပ်မံကြေညာခဲ့ပြီး ဒါဝုဒ်သည် ရန်သူများကို ဆန့်ကျင်၍ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ဟေဗြဲလူတို့သည် ကြီးမားသော အောင်ပွဲကို ရရှိခဲ့ကြပြီး လူတို့သည် သူ၏ပညာနှင့် သူရသတ္တိကို ချီးမွမ်းကြ၏။ ဤအရာသည် ရှောလု၏ ဒါဝုဒ်အပေါ်ထားရှိသော ရှေးဦးက မုန်းတီးမှုကို ပိုမိုဆွပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လူငယ်သည် စောင်းတီးလျက် နန်းတော်ကို သာယာနာပျော်ဖွယ် တေးသံဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးနေစဉ် ရှောလု၏ အမျက်ဒေါသသည် သူ့ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဒါဝုဒ်ဆီသို့ လှံကိုပစ်လွှတ်ခဲ့သော်လည်း ထာဝရဘုရား၏ကောင်းကင်တမန်သည် ထိုသေစေနိုင်သော လက်နက်ကို လမ်းလွှဲပေးခဲ့သည်။ ဒါဝုဒ်သည် လွတ်မြောက်သွားပြီး မိမိ၏အိမ်သို့ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ ရှောလုသည် မနက်ဖြန်တွင် သူ့ကိုဖမ်းဆီးပြီး သူ၏အသက်ကို အဆုံးစီရင်ရန် စပိုင်များကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။

မိခလသည် မိမိ၏ခမည်းတော်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဒါဝုဒ်အား အကြောင်းကြားခဲ့သည်။ သူမသည် သူ့အား ထွက်ပြေးရန် တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး လွတ်မြောက်နိုင်ရန်အတွက် ပြတင်းပေါက်မှ အောက်သို့ လွှော့ချပေးခဲ့သည်။ သူသည် ရာမမြို့ရှိ ရှမွေလထံသို့ ထွက်ပြေးခဲ့ပြီး ပရောဖက်သည် ပြေးလာသူအား ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံခဲ့သည်။ ဤတောင်ကုန်းများကြားတွင် ထာဝရဘုရား၏ ဂုဏ်ယူရသော အစေခံသည် မိမိ၏လုပ်ငန်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူနှင့်အတူရှိသော ပရောဖက်အဖွဲ့သည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို အနီးကပ်လေ့လာကြပြီး ရှမွေလ၏နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ထွက်လာသော ညွှန်ကြားချက်စကားများကို လေးစားစွာ နားထောင်ကြသည်။ ဒါဝုဒ်သည် ဣသရေလနိုင်ငံ၏ ဆရာထံမှ အဖိုးတန်သော သင်ခန်းစာများကို သင်ယူခဲ့သည်။ သို့သော် ဒါဝုဒ်နှင့် ရှမွေလတို့၏ ဆက်နွှယ်မှုသည် ပရောဖက်က ရှောလု၏ ပြိုင်ဘက်ကို တိုးတက်စေရန် မိမိ၏လွှမ်းမိုးမှုကို အသုံးပြုမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် မင်းကြီး၏ မနာလိုဝန်တိုမှုကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် ဒါဝုဒ်အား လူသတ်လိုသည့် မိမိ၏ကြံစည်မှုကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် ဂိဗာမြို့သို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် အရာရှိများကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်သည် မကောင်းမှုကို တားဆီးတော်မူခြင်း

တမန်တော်များသည် ဒါဝုဒ်၏အသက်ကို ယူရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ခရီးထွက်ခဲ့ကြသော်လည်း ရှောလုထက် သာ၍ကြီးမြတ်သော အရှင်တစ်ပါးက သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။ မမြင်နိုင်သော ကောင်းကင်တမန်များနှင့် တွေ့ဆုံကြပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ပရောဖက်ပြုစကားများကို စတင်ပြောဆိုကြကာ ယေဟောဝါဘုရား၏ဘုန်းတော်ကို ကြေညာကြသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မကောင်းမှုကို တားဆီးရန် မိမိ၏တန်ခိုးတော်ကို ပြသတော်မူခဲ့သည်။

ရှောလုသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ခဲ့ပြီး အခြားတမန်များကို ထပ်မံစေလွှတ်ခဲ့သည်။ ဤသူတို့သည်လည်း ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် လွှမ်းမိုးခြင်းခံရပြီး ပရောဖက်ပြုရာတွင် ပထမအသင်းနှင့် ပူးပေါင်းသွားကြသည်။ မင်းကြီးက တမန်အဖွဲ့ တတိယအကြိမ် ထပ်မံစေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း မြင့်မြတ်သော သက်ရောက်မှုသည် သူတို့အပေါ်သို့လည်း ကျရောက်လာပြီး ၎င်းတို့လည်း ပရောဖက်ပြုခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ရှောလုသည် မိမိကိုယ်တိုင် သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဒါဝုဒ်၏ လက်လှမ်းမီရာသို့ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မည်သည့်အကျိုးဆက်ပင် ဖြစ်စေကာမူ မိမိ၏လက်ဖြင့်ပင် သူ့ကို သတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် သူ့ကို လာရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်က သူ့ကို တန်ခိုးတော်ဖြင့် ချုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းချက်များ၊ ကြိုတင်ဟောကိန်းများနှင့် သန့်ရှင်းသော တေးသံသာများကို ရွတ်ဆိုလျက် ရှေ့သို့တက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရာမမြို့ရှိ ပရောဖက်၏အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ မိမိ၏ရာထူးအဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြသော အပြင်ဝတ်လုံများကို ချွတ်ပစ်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ရှမွေလနှင့် သူ၏တပည့်များရှေ့တွင် လဲလျောင်းနေခဲ့သည်။ လူတို့သည် ဤထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရန် စုရုံးလာကြပြီး မင်းကြီး၏ အတွေ့အကြုံကို အရပ်ရပ်သို့ ကျယ်ပြန့်စွာ သတင်းပို့ခဲ့ကြသည်။

ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူက ဒါဝုဒ်အား သူနှင့်အတူ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိကြောင်း အာမခံခဲ့သော်လည်း ဒါဝုဒ်သည် မင်းကြီး၏ နောင်တရမှုကို အနည်းငယ်သာ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏မိတ်ဆွေ ယောနתןကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံတွေ့ဆုံလိုစိတ် ပြင်းပြနေခဲ့သည်။ မိမိတွင် အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် မင်းကြီး၏သားထံသို့ သွားရောက်ပြီး “အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သို့ပြုမိသနည်း။ အဘယ်အပြစ်ရှိသနည်း။ အကျွန်ုပ်၏အသက်ကို ရှာလိုသည်အအောင် ခမည်းတော်ရှေ့၌ အကျွန်ုပ်ပြုမိသော ဒုစရိုက်ကား အဘယ်နည်း” ဟု ထိထိမိမိ လျှောက်ထားခဲ့သည်။

ယောနתןက မိမိ၏ခမည်းတော်သည် ဒါဝုဒ်၏အသက်ကို ထပ်မံယူရန် မည်သည့်အခါမျှ ရည်ရွယ်တော့မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ “ဘုရားသခင် တားမြစ်တော်မူပါစေသော။ ကိုယ်တော်သည် မသေရ။ ကြည့်ရှုပါ။ အကျွန်ုပ်ခမည်းတော်သည် ကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ ငယ်သည်ဖြစ်စေ အကျွန်ုပ်အား မပြဘဲ အဘယ်အရာကိုမျှ မပြုတတ်ပါ။ အဘယ်ကြောင့် ဤအမှုကို အကျွန်ုပ်အား ခမည်းတော် ဝှက်ထားရမည်နည်း။ ထိုသို့ မဟုတ်ပါ” ဟု ဆိုခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ထူးကဲစွာ ပြသခဲ့ပြီးနောက် ယောနתןသည် မိမိ၏ခမည်းတော်သည် ဒါဝုဒ်အား ထိခိုက်နစ်နာစေမည်ဟု မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဒါဝုဒ်သည် ရှောလုထံမှ ပုန်းအောင်းခြင်း

သို့သော် ဒါဝုဒ်သည် ယုံကြည်စိတ်ချခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူက ယောနתןအား “ထာဝရဘုရားအသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ သင်၏အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ ငါ့နှင့်သေခြင်းအကြား၌ တစ်လှမ်းသာကွာတော့သည်” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

လဆန်းပွဲတော်အချိန်၌ ဣသရေလလူတို့တွင် သန့်ရှင်းသောပွဲတော်ကို ကျင်းပခဲ့ကြသည်။ ဒါဝုဒ်နှင့် ယောနתן နှစ်ဦးစလုံး မင်းစားပွဲတော်သို့ ရောက်ရှိလာကြလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဒါဝုဒ်သည် ပါဝင်ရန် ကြောက်ရွံ့ခဲ့ပြီး ဗက်လင်မြို့ရှိ သူ၏အစ်ကိုများထံ သွားရောက်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သူသည် ပြန်လာသည့်အခါ စားသောက်ပွဲခန်းမနှင့် မဝေးလှသော လယ်ကွင်းတစ်ခုတွင် ပုန်းအောင်းနေရမည်ဖြစ်ပြီး သုံးရက်တိုင်တိုင် မင်းကြီး၏ရှေ့တော်သို့ မလာဘဲ နေရမည်ဖြစ်သည်။ ယောနתןက ရှောလု၏ တုံ့ပြန်မှုကို မှတ်သားထားမည်ဖြစ်သည်။ မင်းကြီးထံမှ အမျက်ဒေါသပြသမှု မရှိခဲ့ပါက ဒါဝုဒ်သည် နန်းတော်သို့ ပြန်သွားရန် ဘေးကင်းလုံခြုံပေမည်။

ဒုတိယနေ့တွင် နေရာလွတ်နေသည်ကို တွေ့ရသောအခါ မင်းကြီးက “အဘယ်ကြောင့် ယဲရှဲ၏သားသည် မနေ့ကမှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် စားပွဲသို့မလာသနည်း” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ယောနתןက ရှောလုအား “ဒါဝုဒ်သည် ဗက်လင်မြို့သို့ သွားရအောင် ခွင့်လွှတ်တော်မူပါဟု အကျွန်ုပ်ကို အလွန်အမင်း တောင်းပန်ပါ၏။ ကျွန်ုပ်ကို သွားခွင့်ပြုပါ။ ကျွန်ုပ်တို့အဆွေအမျိုးသည် မြို့ထဲတွင် ယဇ်ပူဇော်သက္ကာပြုကြပါ၏။ ကျွန်ုပ်၏အစ်ကိုကလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိရမည်ဟု မှာထားပါ၏။ သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်၏မျက်နှာသာပေးခြင်းကို အကျွန်ုပ်ခံရလျှင် အကျွန်ုပ်သွား၍ အစ်ကိုများနှင့် တွေ့ပါရစေဟု တောင်းပန်ပါ၏။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီး၏ စားပွဲသို့ မလာပါ” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

ရှောလုသည် ဤစကားများကို ကြားသောအခါ သူ၏ဒေါသကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ ဒါဝုဒ်အသက်ရှင်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး ယောနתןသည် နန်းစံခွင့်ရမည်မဟုတ်ဟု သူကြေညာခဲ့သည်။ ဒါဝုဒ်ကို ချက်ချင်းခေါ်ဆောင်လာရမည်ဖြစ်ပြီး သေဒဏ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ယောနתןက “အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို သတ်ရမည်နည်း။ သူသည် အဘယ်အမှုကို ပြုမိသနည်း” ဟု ထပ်မံလျှောက်ထားခဲ့သည်။ ဤအရာသည် မင်းကြီး၏ ဒေါသအဟုန်ကို မာရ်နတ်ဆန်ဆန် ပိုမိုဆိုးရွားလာစေခဲ့ပြီး ဒါဝုဒ်အတွက် ရည်ရွယ်ထားသော လှံကို ယခုအခါ မိမိ၏သားတော်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

မင်းသားသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲလျက် အမျက်ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ တော်ဝင်ရှေ့တော်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တွင် မင်းကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဒါဝုဒ်သိရှိနိုင်မည့်နေရာသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပြင်းထန်စွာ ငိုကြွေးခဲ့ကြသည်။ မင်းကြီး၏ မှောင်မိုက်သော ဒေါသစိတ်သည် လူငယ်နှစ်ဦးအပေါ် အရိပ်မည်းကျရောက်စေခဲ့ပြီး သူတို့၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုသည် ဖော်ပြရန်ပင် မလွယ်ကူလောက်အောင် ကြီးမားခဲ့သည်။ သူတို့ ခွဲခွာကြစဉ် ယောနתן၏ နောက်ဆုံးစကားများသည် ဒါဝုဒ်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်— “ငြိမ်ဝပ်စွာ သွားလော့။ ငါတို့နှစ်ဦးသည်၊ ထာဝရဘုရား၏နာမတော်ကို အမှီပြု၍၊ ငါနှင့်သင်၏အကြားတွင်လည်းကောင်း၊ ငါ၏အမျိုးအနွယ်နှင့် သင်၏အမျိုးအနွယ်၏အကြားတွင်လည်းကောင်း၊ ထာဝရကာလပတ်လုံး ထာဝရဘုရား ရှိတော်မူပါစေသတည်းဟု ကျိန်ဆိုကြပြီတကား။”

ဒါဝုဒ်သည် နောဗမြို့သို့ အမြန်သွားရောက်ခဲ့သည်။ တဲတော်ကို ဤနေရာသို့ ရှီလောမြို့မှ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီး ဤနေရာတွင် ပုရောဟိတ်မင်း အဟိမလက် အမှုထမ်းခဲ့သည်။ ပုရောဟိတ်သည် အလ급အဆောတလျင်နှင့် တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာသော ဒါဝုဒ်ကို အံ့ဩဖွယ် ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ သူသည် ထိုနေရာသို့ အဘယ်အရာကြောင့် ရောက်လာကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။ လူငယ်သည် အကျပ်အတည်းကြုံတွေ့နေရစဉ် လှည့်စားခြင်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဒါဝုဒ်က မင်းကြီး၏ စေခိုင်းချက်ဖြင့် လျို့ဝှက်ကိစ္စတစ်ခုအတွက် စေလွှတ်ခြင်းခံရကြောင်း ပုရောဟိတ်အား ပြောကြားခဲ့သည်။

ဒါဝုဒ်၏ ယုံကြည်ခြင်း ပျက်ပြားခြင်း

ဤနေရာတွင် သူသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်အားကိုးမှု လိုအပ်နေကြောင်း ပြသခဲ့ပြီး သူ၏အပြစ်ကြောင့် ပုရောဟိတ်မင်း အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ အမှန်တရားကို ပွင့်လင်းစွာ ပြောကြားခဲ့ပါက အဟိမလက်သည် မိမိ၏အသက်ကို ကယ်တင်ရန် မည်သည့်နည်းလမ်းကို ကျင့်သုံးရမည်ကို သိရှိခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြင်းထန်ဆုံး ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်တိုင်အောင် မိမိ၏လူမျိုးတော်တို့သည် အမှန်တရားကို စောင့်ထိန်းကြရန် တောင်းဆိုတော်မူ၏။

ရှောလု၏ သိုးထိန်းခေါင်းဆောင် ဒေါဂသည် ကိုးကွယ်ရာနေရာ၌ မိမိ၏သစ္စာကတိကို ပေးချေနေခဲ့သည်။ ဤသူကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဒါဝုဒ်သည် အခြားသော ခိုလှုံရာနေရာတစ်ခုကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူသည် အဟိမလက်ထံမှ ဓားတစ်လက်ကို တောင်းခံခဲ့ရာ တဲတော်တွင် အထိမ်းအမှတ်ပစ္စည်းအဖြစ် သိမ်းဆည်းထားသော ဂေါလျက်၏ဓားမှတစ်ပါး အခြားဓားမရှိကြောင်း ဖြေကြားခဲ့သည်။ ဒါဝုဒ်က “ထိုကဲ့သို့သောဓား မရှိပါ။ အကျွန်ုပ်အား ပေးပါ” ဟု ပြန်လည်ပြောကြားခဲ့သည်။

ဒါဝုဒ်သည် ဂါတ်မြို့မင်း အာခိရှထံသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ရှောလု၏ နယ်မြေအတွင်းထက် မိမိလူမျိုး၏ ရန်သူများအလယ်တွင် ပို၍လုံခြုံမှုရှိသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒါဝုဒ်သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်များစွာက ဖልတိရှဲချန်ပီယံကို သတ်ခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း အာခိရှထံသို့ သတင်းရောက်သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဣသရေလလူတို့၏ ရန်သူများထံတွင် ခိုလှုံရန် ရှာဖွေခဲ့သူသည် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူသည် ရူးသွပ်ဟန်ဆောင်လျက် မိမိ၏ရန်သူများကို လှည့်စားခဲ့ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

ဒါဝုဒ်၏ ပထမအကြိမ် အမှားမှာ နောဗမြို့တွင် ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအကြိမ်မှာ အာခိရှရှေ့တွင် လှည့်စားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏အပေါ်သို့ အခက်အခဲ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများ ကျရောက်လာသောအခါ သူ၏ယုံကြည်ခြင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး လူ့သဘာဝ၏ အားနည်းချက်များ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ သူသည် လူတိုင်းတွင် သူလျှောက်နှင့် သစ္စာဖောက်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည် အမဲလိုက်ခံရပြီး ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံခဲ့ရသည်နှင့်အမျှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဒုက္ခရောက်မှုတို့က သူ၏ကောင်းကင်ဘုံရှင် ခမည်းတော်ကို သူ၏မျက်စိရှေ့မှ ကွယ်ပျောက်သွားစေလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများဘက်မှ ကျရှုံးမှုတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း အားနည်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အရိပ်မည်းများသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို လွှမ်းခြုံလာသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် အထက်သို့ မော့ကြည့်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အမှောင်ထု၏ ဟိုဘက်တွင် အလင်းရောင်ရှိနေပါသည်။ ဒါဝုဒ်သည် ဘုရားသခင်ကို မယုံဘဲ မနေသင့်ပေ။ သူသည် ထာဝရဘုရား၏ ဘိသိက်ခံသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိရောက်ရှိနေသော စိုးရိမ်စရာ အခြေအနေမှ မိမိ၏စိတ်ကို ဖယ်ရှားပြီး ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် ဘုန်းအာနုဘောကိုသာ စဉ်းစားခဲ့မည်ဆိုပါက သေခြင်း၏ အရိပ်မည်းများအလယ်တွင်ပင် ငြိမ်သက်ခြင်း ရှိနေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ယုဒတောင်တန်းများကြားတွင် ဒါဝုဒ်သည် ခိုလှုံရာကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ သူသည် စစ်တပ်အကြီးစားကြီးကို အနည်းငယ်သော အင်အားဖြင့် ခုခံကာကွယ်နိုင်သော နေရာဖြစ်သည့် အဒုလမ်ဂူသို့ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့သည်။ “သူ၏အစ်ကိုများနှင့် ခမည်းတော်၏အဆွေအမျိုး အားလုံးတို့သည် ထိုသတင်းကို ကြားကြသောအခါ ထိုနေရာသို့ ဆင်းသွားကြ၏။” ဒါဝုဒ်၏ မိသားစုသည် ရှောလု၏ ဆင်ခြင်တုံတရားကင်းမဲ့သော သံသယများသည် ဒါဝုဒ်နှင့် ဆွေမျိုးတော်စပ်မှုကြောင့် မိမိတို့အပေါ်သို့ အချိန်မရွေး ကျရောက်လာနိုင်သည်ကို သိရှိထားကြသဖြင့် လုံခြုံမှု မရှိကြဟု ခံစားခဲ့ကြရသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဒါဝုဒ်အား မိမိလူမျိုးတော်၏ အနာဂတ်အုပ်စိုးသူအဖြစ် ရွေးချယ်တော်မူကြောင်းကို ဣသရေလနိုင်ငံတစ်ဝန်းတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် သိရှိလာကြပြီဖြစ်ရာ သူတို့သည် ယခုအခါတွင် နားလည်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သူနှင့်အတူ ရှိနေခြင်းက ပို၍လုံခြုံမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

အဒုလမ်ဂူအတွင်း၌ မိသားစုသည် စာနာမှုနှင့် မေတ္တာတရားတို့ဖြင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း စုစည်းခဲ့ကြသည်။ ယဲရှဲ၏သားသည် အသံနှင့်စောင်းဖြင့် သာယာနာပျော်ဖွယ် တေးများကို သီဆိုနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်အစ်ကိုများဘက်မှ မယုံကြည်မှု၏ ခါးသီးမှုကို မြည်းစမ်းခဲ့ဖူးပြီး၊ သဘောထားကွဲလွဲမှု၏ နေရာတွင် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသော သဟဇာတဖြစ်မှုသည် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူ၏ စိတ်နှလုံးကို ဝမ်းမြောက်စေခဲ့သည်။

ရှောလုသည် ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် လမ်းပြမှုကို ခံရတော့သည်မဟုတ်ကြောင်း လူတို့သည် မြင်တွေ့နိုင်ကြသဖြင့် များစွာသောသူတို့သည် ဣသရေလဘုရင်အပေါ် ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။ “ဒုက္ခရောက်သောသူ အရှိသမျှတို့နှင့်၊ ကြွေးတင်သောသူ အရှိသမျှတို့နှင့်၊ စိတ်မချမ်းသာသောသူ အရှိသမျှတို့သည်” ဒါဝုဒ်ထံသို့ စုရုံးလာကြပြီး “သူသည် သူတို့၏ အဓိပတိ ဖြစ်လာ၏။ သူနှင့်အတူ လူလေးရာခန့် ရှိ၏။” ဤနေရာတွင် ဒါဝုဒ်သည် မိမိပိုင်ဆိုင်သော သေးငယ်သည့် နိုင်ငံငယ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် စည်းကမ်းနှင့် တရားဥပဒေ စိုးမိုးခဲ့သည်။ သို့သော် မင်းကြီးသည် မိမိ၏ လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ခြင်း မရှိကြောင်း အဆက်မပြတ် သက်သေအထောက်အထားများကို လက်ခံရရှိနေခဲ့သောကြောင့် သူသည် လုံခြုံရေးနှင့် များစွာ ကွာဝေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထာဝရဘုရား၏ ပရောဖက်တစ်ဦးထံမှ ဘေးအန္တရာယ် သတိပေးချက်ကို ရရှိသောအခါ သူသည် မိမိပုန်းအောင်းရာနေရာမှ ဟာရေသစ်တောသို့ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဒါဝုဒ်အား ပညာရှိသော စစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးသာမက မျှတပြီး သနားကြင်နာတတ်သော ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်လာစေရန် လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောလုသည် အဒုလမ်ဂူတွင် ဒါဝုဒ်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့ပြီး ဒါဝုဒ်သည် ဤခိုလှုံရာနေရာမှ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသောအခါ မင်းကြီးသည် အလွန်အမင်း အမျက်ထွက်ခဲ့သည်။ ဒါဝုဒ် ထွက်ပြေးသွားခြင်းသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏တပ်စခန်းအတွင်းရှိ သစ္စာဖောက်များသည် ယဲရှဲ၏သားအား သူ၏ကြံစည်မှုကို အကြောင်းကြားခဲ့ကြသလော။

ရှောလုမင်းကြီးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူသတ်ပွဲကြီးကို အမိန့်ပေးခြင်း

ရှောလုသည် မိမိအား ဆန့်ကျင်၍ ပူးပေါင်းကြံစည်မှု ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း တိုင်ပင်ဖော်များအား အတည်ပြုပြောကြားခဲ့ပြီး၊ မိမိ၏လူမျိုးများအနက် မည်သူသည် ဒါဝုဒ်၏ မိတ်ဆွေဖြစ်ခဲ့သည်ကို ဖော်ပြရန် ကြွယ်ဝသောလက်ဆောင်များနှင့် ဂုဏ်အသရေတို့ကို ကမ်းလှမ်း၍ လာဘ်ထိုးခဲ့သည်။ ဧဒုံလူ ဒေါဂသည် သတင်းပေးသူအဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ရည်မှန်းချက်၊ လောဘတကြီးဖြစ်မှုနှင့် သူ၏အပြစ်များကို ဆုံးမခဲ့သော ပုရောဟိတ်ကို မုန်းတီးမှုတို့ကြောင့် ဒေါဂသည် ဒါဝုဒ်၏ အဟိမလက်ထံသို့ သွားရောက်မှုကို ဘုရားသခင်၏လူအပေါ် ရှောလု၏အမျက်ဒေါသ တောက်လောင်လာစေရန် ဖော်ပြခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော ဒေါသဖြင့် ရူးသွပ်နေပြီး ပုရောဟိတ်၏ မိသားစုတစ်စုလုံး ပျက်စီးရမည်ဟု သူကြေညာခဲ့သည်။ အဟိမလက်သာမက၊ ခမည်းတော်အိမ်မှ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြသော—“ပိတ်စဧဖုဒ်ကို ဝတ်ဆင်ကြသည့် လူရှစ်ဆယ့်ငါးဦး”—တို့သည် မင်းကြီး၏အမိန့်အရ လူသတ်သမား ဒေါဂ၏လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ ဤအရာသည် မာရ်နတ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှောလု လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည့် အရာဖြစ်သည်။

ဤလုပ်ရပ်သည် ဣသရေလနိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စေခဲ့သည်။ ဤမတရားမှုကို ကျူးလွန်ခဲ့သူမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည့် မင်းကြီးပင် ဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်သည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိသော်လည်း သူတို့မေးမြန်းခဲ့ကြသည့် ပုရောဟိတ်များသည် ဓားဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရကြပြီတတည်း။

နောက်တစ်ချက်တွင် အဘယ်အရာ ဖြစ်လာမည်နည်း။