အခန်း ၁၇— ယာကုပ်၏ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခြင်းနှင့် နယ်နှင်ဒဏ်ခံရခြင်း

 

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၂၈ မှ ၃၁ ကို အခြေခံထားပါသည်။

ဧသော၏ အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းကို ခံရသောကြောင့် ယာကုပ်သည် ဖခင်၏ အိမ်မှ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ထွက်သွားခဲ့ရသော်လည်း ဖခင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကိုမူ ရရှိခဲ့သည်။ ဣဇာတ်သည် သူ့အား ပဋိညာဉ် ကတိတော်ကို အသစ်တဖန် ပြုလုပ်ပေးခဲ့ပြီး မိခင်၏ မိသားစုရှိရာ မက်ဆိုပိုတေးမီးပြည်တွင် မိန်းမတစ်ဦးကို သွားရောက်ရှာဖွေရန် မိန့်မြွက်ခဲ့သည်။

ယာကုပ်၏ အထီးကျန်ခရီးနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု

သို့သော် အလွန်တရာ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော နှလုံးသားဖြင့် ယာကုပ်သည် မိမိ၏ တစ်ကိုယ်တော်ခရီးကို စတင်ခဲ့သည်။ လက်ထဲတွင် တုတ်ကောက်တစ်ချောင်းသာ ယူဆောင်လျက် သူသည် တောရိုင်းဆိုးသွမ်းပြီး လှည့်လည်ကျက်စားသော လူမျိုးစုများ နေထိုင်ရာ ဒေသများဖြတ်၍ မိုင်ပေါင်းများစွာ ခရီးသွားရမည် ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ နောင်တရခြင်းနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိ နည်းပါးခြင်းတို့ကြောင့် သူသည် ဒေါသထွက်နေသော အစ်ကို၏ ခြေရာခံခြင်းကို မခံရစေရန် လူသူကင်းဝေးရာကို ရှောင်ရှားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် ပေးသနားရန် ရည်ရွယ်တော်မူသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို သူသည် အမြဲတမ်း ဆုံးရှုံးသွားပြီဟု စိုးရိမ်ခဲ့ပြီး စာတန်သည်လည်း သူ၏အနားတွင် ရှိနေကာ သွေးဆောင်မှုများကို တိုက်တွန်းနှိုးဆော်နေခဲ့သည်။

ဒုတိယနေ့ ညနေခင်းတွင် သူသည် ဖခင်၏ တဲများနှင့် အလွန်ဝေးကွာသော အရပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို လူ့ဘောင်မှ စွန့်ပစ်ခံရသူတစ်ဦးအဖြစ် ခံစားခဲ့ရပြီး၊ မိမိကြုံတွေ့ရသမျှသော ဒုက္ခအားလုံးသည် မိမိ၏ မှားယွင်းသော အကျင့်အကြံကြောင့်သာ ဖြစ်လာခဲ့ကြောင်း သူသိရှိခဲ့သည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဖိစီးနှိပ်စက်ခဲ့ပြီး သူသည် ဆုတောင်းရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူသည် အလွန်တရာ အထီးကျန်နေခဲ့သဖြင့် ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုကို အရင်ကထက် ပိုမိုလိုအပ်နေကြောင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် ငိုကြွေးလျက် မိမိ၏အပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့ပြီး လုံးဝစွန့်ပစ်ခြင်း မခံရသေးကြောင်း သက်သေအထောက်အထား တစ်စုံတစ်ရာကို ရရှိရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်ကိုးစားမှု အားလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ဘုရားသခင်က မိမိအား ပယ်ရှားလိုက်ပြီလောဟု စိုးရိမ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဘုရားသခင်၏ သနားကြင်နာခြင်းကျေးဇူးတော်သည် မိမိ၏ အမှားပါးလျက် သံသယဝင်တတ်သော ကျေးကျွန်ထံသို့ ဆက်လက် သက်ဆင်းလျက် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ယာကုပ် အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသည့်အရာဖြစ်သော ကယ်တင်ရှင်ကို သနားကရုဏာရှေ့ထား၍ ထင်ရှားပြသတော်မူခဲ့သည်။ သူသည် အပြစ်ပြုခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးမှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်မည့် လမ်းခရီးကို သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော လှည့်လည်သွားလာသူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းအိပ်စက်ခဲ့ပြီး ကျောက်တုံးကို ခေါင်းအုံးအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူအိပ်ပျော်နေစဉ် မြေကြီးပေါ်တွင် အခြေစိုက်၍ ထိပ်ဖျားသည် ကောင်းကင်သို့ ရောက်ရှိနေသော လှေကားတစ်စင်းကို သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဤလှေကားပေါ်တွင် ကောင်းကင်တမန်များသည် တက်လိုက်ဆင်းလိုက် ပြုလုပ်နေကြသည်။ ၎င်း၏အထက်တွင် ဘုန်းကြီးသော ထာဝရဘုရား ရှိတော်မူပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှ ကိုယ်တော်၏ အသံတော် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်— "ငါကား သင်၏ဘိုးဘေ အာဗြဟံ၏ ဘုရားသခင်၊ ဣဇာတ်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ဖြစ်၏။" "မြေကြီးပေါ်ရှိ မိသားစုအပေါင်းတို့သည် သင်နှင့် သင်၏အမျိုးအနွယ်အားဖြင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ခံစားရကြလိမ့်မည်။" ဤကတိတော်ကို အာဗြဟံနှင့် ဣဇာတ်တို့အား ပေးသနားခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ယခုအခါတွင် ယာကုပ်အား အသစ်တဖန် ကတိပြုခဲ့ပြန်သည်။ ထို့နောက် နှစ်သိမ့်ခြင်းနှင့် အားပေးခြင်း စကားများကို မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့သည်— "ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် သင်နှင့်အတူ ရှိ၏။ သင်သွားလေရာရာ အရပ်ပ်၌ သင့်ကိုစောင့်မမည်။ သင်သွားရာပြည်သို့ သင့်ကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာမည်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါပြောဆိုသမျှသော အရာတို့ကို မလုပ်ဆောင်ဘဲလျက် သင့်ကို ငါမစွန့်ပစ်ဘဲ နေမည်မဟုတ်။"

နောင်တရသော ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သူအား ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် လှည့်စားတတ်သော လူတို့အလယ်တွင် တစ်ဦးတည်းရှိနေစဉ် ကြုံတွေ့လာရမည့် သွေးဆောင်မှုများကို ခုခံတွန်းလှန်ရန် အသင့်ဖြစ်စေရန်အတွက် ထာဝရဘုရားသည် သနားကြင်နာခြင်းဖြင့် အနာဂတ်ကို ဖွင့်ပြပေးတော်မူခဲ့သည်။ မိမိအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်ဝပေါက်မြောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်ဟူသော အသိတရားသည် သူ၏သစ္စာစောင့်သိမှုကို အစဉ်တစိုက် တွန်းအားပေးနေလိမ့်မည်။

ဤဗျာဒိတ်ရူပါရုံတွင် ရွေးနှုတ်ခြင်းအစီအစဉ်ကို ယာကုပ်အတွက် ထိုအချိန်တွင် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည့် အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် တင်ပြပေးခဲ့သည်။ သူ၏ အိပ်မက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လှေကားသည် နာသနေလနှင့် ဆွေးနွေးပြောဆိုရာတွင် ခရစ်တော် ညွှန်းဆိုခဲ့သော လှေကားပင် ဖြစ်ပေသည်— "ကောင်းကင်ပွင့်နေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်တို့သည် လူသားအပေါ်သို့ တက်ကြဆင်းကြသည်ကိုလည်းကောင်း သင်တို့မြင်ရကြလိမ့်မည်။" ယောဟန် ၁:၅၁။ အာဒံနှင့် ဧဝတို့၏ အပြစ်ကြောင့် မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်သည် ကင်းကွာသွားခဲ့ရသဖြင့် လူသားသည် မိမိကို ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ဆက်သွယ်၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် လောကကြီးကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ စွန့်ပစ်ထားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဤလှေကားသည် ဆက်သွယ်ပြောဆိုရန် ခန့်အပ်ထားသော ကြားခံပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့် ယေရှုကို ကိုယ်စားပြုပါသည်။ ခရစ်တော်သည် အားနည်း၍ မစနိုင်သော အခြေအနေတွင်ရှိသည့် လူသားကို အနန္တတန်ခိုးတော်၏ ရင်းမြစ်နှင့် ဆက်သွယ်ပေးပါသည်။

ဤအရာအားလုံးကို ယာကုပ်၏ အိပ်မက်တွင် ဖော်ပြပေးခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် ဗျာဒိတ်တော်၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ ကြီးမား၍ ဆန်းကြယ်သော သမ္မာတရားများသည် သူ၏ တစ်သက်တာလုံး လေ့လာစရာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ဉာဏ်ပညာကို ပို၍ပို၍ ထိုးထွင်းသိမြင်စေခဲ့သည်။

ယာကုပ်သည် ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုထဲတွင် နိုးလာခဲ့သည်။ ရူပါရုံသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အထီးကျန် တောင်ကုန်းများ၏ မှိန်ဖျော့သော ပုံရိပ်များနှင့် ကြယ်တာရာများဖြင့် တောက်ပနေသော ကောင်းကင်ယံတို့သာလျှင် သူ၏အကြည့်ကို ယခုအခါ ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် မိမိနှင့်အတူ ရှိနေတော်မူသည်ဟူသော မြင့်မြတ်သော ခံစားချက်ကို သူ ရရှိခဲ့သည်။ "အမှန်စင်စစ် ထာဝရဘုရားသည် ဤအရပ်၌ ရှိတော်မူ၏၊ ငါမူကား မသိခဲ့ပါတကား၊... ဤအရပ်သည် ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်မှတစ်ပါး အခြားမဟုတ်၊ ဤအရပ်သည် ကောင်းကင်တံခါးပင်တည်း" ဟု သူက ဆိုခဲ့သည်။

"ထို့နောက် ယာကုပ်သည် နံနက်စောစောထ၍ မိမိ၏ ခေါင်းအုံးအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သော ကျောက်တုံးကို ယူပြီးလျှင် တိုင်တစ်ခုအနေဖြင့် ထူထောင်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ ထိပ်ဖျားပေါ်သို့ ဆီကို လောင်းခဲ့သည်။" သူသည် ထိုအရပ်ကို ဗေသလ၊ သို့မဟုတ် "ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်" ဟု ခေါ်တွင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက ဤကဲ့သို့ တည်ကြည်လေးနက်သော သစ္စာပြုကတိကို ပြုခဲ့သည်— "ဘုရားသခင်သည် ငါနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၍၊ ငါသွားရမည့် ခရီးလမ်း၌ စောင့်မတော်မူမည်၊ စားစရာ မုန့်နှင့် ဝတ်စရာ အဝတ်ကို ပေးသတော်မူ၍၊ ငါ့ဖခင်၏ အိမ်သို့ ငြိမ်သက်စွာ ပြန်ရောက်စေတော်မူမည် ဆိုလျှင်၊ ထာဝရဘုရားသည် ငါ၏ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူလိမ့်မည်။ တိုင်တစ်ခုအနေဖြင့် ငါထူထောင်ထားသော ဤကျောက်တုံးသည် ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် ငါ့အား ပေးသနားသမျှသော ဥစ္စာပစ္စည်း အပေါင်းတို့မှ တစ်ဆယ်ဖိုးကို ကိုယ်တော်အား ငါအမှန်တကယ် ဆက်ကပ်ပါမည်။"

ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် စည်းကမ်းချက်များ သတ်မှတ်ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထာဝရဘုရားသည် သူအား သג္ဓေဖွံ့ဖြိုးမှုကို ကတိပေးပြီးဖြစ်ကာ၊ ဤသစ္စာပြုကတိသည် ဘုရားသခင်၏ သနားကြင်နာခြင်းကျေးဇူးတော်အတွက် အာမခံချက်ကြောင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နှလုံးသား၏ ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာကရုဏာတော်၏ အထူးလက္ခဏာများသည် တုံ့ပြန်မှုကို တောင်းဆိုနေကြောင်း ခံစားခဲ့ရသည်။

ခရစ်ယာန်သည် ဘုရားသခင် မိမိအတွက် ပြုစုပေးခဲ့သော တန်ဖိုးရှိလှသော ကယ်နှုတ်မှုများကို ကျေးဇူးတင်လေးမြတ်လျက် မကြာခဏ အမှတ်ရသင့်သည်။ အရာရာသည် မှောင်မိုက်ပြီး တားမြစ်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေချိန်တွင် မိမိရှေ့၌ လမ်းခရီးများကို ဖွင့်ပေးတော်မူခြင်း၊ အားကုန်ခမ်းလုဆဲဆဲဖြစ်ချိန်တွင် မိမိကို အားသစ်လန်းဆန်းစေခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ရတွက်၍မကုန်နိုင်သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ထောက်ရှုလျက် သူသည် မကြာခဏ ဤကဲ့သို့ မေးမြန်းသင့်သည်— "ငါ့အပေါ်၌ ပြုတော်မူသမျှသော ကျေးဇူးတော်အပေါင်းတို့အတွက် ထာဝရဘုရားအား ငါဘာကို ဆပ်ကပ်ရမည်နည်း။" ဆာလံကျမ်း ၁၁၆:၁၂။

ဆယ်ဘိုးဆယ်ဖို့သည် အဘယ်ကြောင့် သန့်ရှင်းရသနည်း

ကျွန်ုပ်တို့၏ အကျိုးအတွက် အထူးကယ်နှုတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ သို့မဟုတ် အသစ်နှင့် မမျှော်လင့်ထားသော ကျေးဇူးတော်များကို ကျွန်ုပ်တို့ ခံစားရသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အတွက် လက်ဆောင်ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ပူဇော်သက္ကာများဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ဝန်ခံသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို အစဉ်တစိုက် ခံစားနေရသကဲ့သို့ အစဉ်တစိုက်လည်း ပေးကမ်းနေရမည် ဖြစ်သည်။

"ကိုယ်တော်သည် ငါ့အား ပေးသနားသမျှသော ဥစ္စာပစ္စည်း အပေါင်းတို့မှ တစ်ဆယ်ဖိုးကို ကိုယ်တော်အား ငါအမှန်တကယ် ဆက်ကပ်ပါမည်၊" ဟု ယာကုပ်က ဆိုခဲ့သည်။ ခရစ်ဝင်ကျမ်း၏ ပြည့်စုံသော အလင်းရောင်ကို ခံစားနေကြရသော ကျွန်ုပ်တို့သည် ရှေးခေတ်ကာလတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသူများ ပေးလှူခဲ့ကြသည်ထက် လျော့နည်း၍ ပေးကမ်းရန် ကျေနပ်နေကြမည်လော။ ကျွန်ုပ်တို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားများသည် သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ တိုးပွားလာခြင်း မရှိပေဘူးလော။ သို့သော် ဤမျှလောက် တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော မေတ္တာတော်နှင့် ဤမျှလောက် စိတ်ကူး၍မရနိုင်သော တန်ဖိုးရှိသည့် လက်ဆောင်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်လျက် အချိန်၊ ငွေကြေး၊ နှင့် မေတ္တာတို့ကို သင်္ချာစည်းမျဉ်းများဖြင့် တိုင်းတာရန်မှာ မည်မျှ အချည်းနှီး ဖြစ်ပေမည်နည်း။ ခရစ်တော်အတွက် ဆယ်ဘိုးဆယ်ဖို့များ! အို၊ များစွာကျသင့်ခဲ့ရသော ထိုအရာအတွက် အလွန်နည်းပါးလွန်းသော၊ ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော တုံ့ပြန်မှုပါတကား။ ကာလဝါရီလက်ဝါးကပ်တိုင်တော်မှနေ၍ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ ပိုင်ဆိုင်သမျှ၊ ကျွန်ုပ်တို့ ဖြစ်သမျှ အရာအားလုံးကို အကြွင်းမဲ့ အပ်နှံရန် ခေါ်ဆိုနေတော်မူသည်။

ယုံကြည်ခြင်းအသစ်နှင့် ကောင်းကင်တမန်များ ခြံရံလျက်ရှိကြောင်း အာမခံချက်အပြည့်ဖြင့် ယာကုပ်သည် "အရှေ့တိုင်းသားတို့၏ ပြည်" သို့ မိမိ၏ခရီးကို ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ရောက်ရှိလာပုံသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာနီးပါးက အာဗြဟံ၏ တမန်တော် ရောက်ရှိလာပုံနှင့် မည်မျှ ကွာခြားခဲ့ပါတကား။ ထိုကျေးကျွန်သည် ကုလားအိုစီး အခြွေအရံ အုပ်စုကြီးနှင့်တကွ ရွှေငွေကြွယ်ဝသော လက်ဆောင်ပစ္စည်းများဖြင့် လာခဲ့သည်။ သားဖြစ်သူမူကား တုတ်ကောက်တစ်ချောင်းမှလွဲ၍ မည်သည့်ပစ္စည်းဥစ္စာမျှ မပါရှိဘဲ အထီးကျန်ဆွေးမြေ့နေသော ခြေနာခရီးသည်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အာဗြဟံ၏ ကျေးကျွန်ကဲ့သို့ပင် ယာကုပ်သည် ရေတွင်းနားတွင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီး လာဗန်၏ အငယ်ဆုံးသမီး ရာခေလကို ထိုနေရာတွင် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ မိမိ၏ ဆွေမျိုးတော်စပ်ကြောင်းကို အသိပေးသည့်အခါ သူသည် လာဗန်၏ အိမ်သို့ နွေးထွေးစွာ လက်ခံခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ လုံ့လဝီရိယနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုတို့၏ တန်ဖိုးကို ထင်ရှားစေခဲ့ပြီး ဆက်လက်နေထိုင်ရန် တိုက်တွန်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ရာခေလ၏ လက်ကိုရရှိရန် လာဗန်၏ အမှုတော်ကို ခုနစ်နှစ်တိတိ ထမ်းဆောင်ရမည်ဟု စီစဉ်ညှိနှိုင်းခဲ့ကြသည်။

ရာခေလအပေါ် ယာကုပ်၏ မေတ္တာ

ရှေးခေတ်ကာလများတွင် ထိမ်းမြားလက်ထပ်ခြင်းမပြုမီ သတို့သားသည် မိမိ၏ အခြေအနေအလိုက် ငွေကြေး သို့မဟုတ် အခြားပစ္စည်းဥစ္စာနှင့် ညီမျှသော တန်ဖိုးရှိသည့် ပမာဏတစ်ခုကို သတို့သမီး၏ ဖခင်ထံသို့ ပေးဆောင်ရမည်ဟု ဓလေ့ထုံးတမ်းက တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဤအရာကို အိမ်ထောင်ရေးအတွက် အကာအကွယ်တစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။ ဖခင်များသည် မိသားစုကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက် ပြင်ဆင်မှု မပြုလုပ်ခဲ့ကြဖူးသော အမျိုးသားများ၏ လက်ထဲသို့ မိမိတို့၏ သမီးများ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အပ်နှံရန် မလုံခြုံဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ လုပ်ငန်းကို စီမံခန့်ခွဲရန်နှင့် တိရစ္ဆာန် သို့မဟုတ် မြေယာများကို ရှာဖွေဆည်းပူးရန် လုံလောက်သော ဇွဲလုံ့လနှင့် စွမ်းအင် မရှိကြပါက သူတို့၏ ဘဝသည် တန်ဖိုးမရှိ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မိန်းမအတွက် ပေးဆောင်စရာ မရှိကြသူများကို စစ်ဆေးရန်အတွက် နည်းလမ်းများ ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ ချစ်မြတ်နိုးရသော သမီး၏ ဖခင်အတွက် အလုပ်လုပ်ကိုင်ရန် ခွင့်ပြုခံခဲ့ရပြီး၊ လုပ်ကိုင်ရမည့် အချိန်ကာလကို လိုအပ်သော တောင်းဆိုထားသည့် တန်ဖိုးပေါ်မူတည်၍ သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ လက်ထပ်မည့်သူသည် သစ္စာရှိပြီး အရည်အချင်းပြည့်မီကြောင်း ထင်ရှားလာသောအခါ သူသည် သမီးဖြစ်သူကို မိနိးမအဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။

အများအားဖြင့် ဖခင်လက်ခံရရှိခဲ့သော လက်ထပ်လက်ဖွဲ့ကြေးကို သူမ၏ လက်ထပ်ပွဲနေ့တွင် သူမအား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရာခေလနှင့် လေအာတို့၏ ကိစ္စတွင်မူ လာဗန်သည် သူတို့အား ပေးအပ်သင့်သော လက်ထပ်လက်ဖွဲ့ကြေးကို မိမိအတွက် အတ္တဆန်ဆန် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။ မက်ဆိုပိုတေးမီးပြည်မှ မထွက်ခွာမီလေးတွင် သူတို့က ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုခဲ့ကြသောအခါ ဤအချက်ကို ရည်ညွှန်းခဲ့ကြသည်— "သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ရောင်းချခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ ငွေကြေးကိုလည်း လုံးဝ စားသုံးခဲ့ပြီ။"

လက်ထပ်မည့်သူသည် မိမိ၏ သတို့သမီးကို ရရှိရန်အတွက် ဤကဲ့သို့ အမှုတော်ကို ထမ်းဆောင်ရန် လိုအပ်သောအခါ အတောမသတ်နိုင်သော အလျင်စလို လက်ထပ်ခြင်းကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ မိသားစုကို ထောက်ပံ့နိုင်သည့် စွမ်းရည်အပြင် သူ၏ မေတ္တာအတိမ်အနက်ကို စစ်ဆေးရန် အခွင့်အလမ်း ရှိခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ခေတ်ကာလတွင် မေထုန်မပြုမီ လူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ အကျင့်စရိုက်နှင့် စိတ်နေသဘောထားများကို သိကျွမ်းခွင့် အလွန်နည်းပါးကြသည်မှာ မကြာခဏ ဖြစ်တတ်သည်။ သူတို့သည် ယဇ်ပလ္လင်တော်ထက်တွင် မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွားများကို ပေါင်းစည်းကြသည့်အခါ လက်တွေ့အားဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စိမ်းေနကြသူများသာ ဖြစ်နေကြသည်။ လူအများအပြားသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သင့်လျော်ကိုက်ညီမှု မရှိကြကြောင်း နောက်ကျလွန်းမှ သိရှိကြရပြီး တစ်သက်တာလုံး ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ခြင်းသည် ရလဒ်ဖြစ်လာတတ်သည်။ မကြာခဏဆိုသလို ဇနီးနှင့် သားသမီးများသည် ခင်ပွန်းနှင့် ဖခင်၏ ပျင်းရိခြင်း သို့မဟုတ် ဆိုးသွမ်းသော အကျင့်စရိုက်များကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားကြရသည်။ လက်ထပ်မည့်သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ရှေးခေတ်ဓလေ့ထုံးတမ်းအရ လက်ထပ်ခြင်းမပြုမီ စစ်ဆေးခဲ့မည်ဆိုပါက ကြီးမားသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို တားဆီးနိုင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။

ရာခေလအတွက် ယာကုပ်သည် သစ္စာရှိသော အမှုတော်ကို ခုနစ်နှစ်တိတိ ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး သူအမှုထမ်းခဲ့သော နှစ်များသည် "သူမကို ချစ်သောမေတ္တာကြောင့် သူ့အဖို့ ရက်အနည်းငယ်မျှသာ ထင်မှတ်ရပေသည်။" သို့သော် အတ္တဆန်သော လာဗန်သည် လေအာကို ရာခေလ၏နေရာတွင် အစားထိုးခြင်းဖြင့် ရက်စက်သော လှည့်စားမှုကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်။ လေအာကိုယ်တိုင်က ဤလှည့်စားမှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေခြင်းကြောင့် ယာကုပ်သည် သူမကို မချစ်နိုင်တော့ကြောင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ လာဗန်အား သူ၏ ပြင်းထန်သော ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို အခြား ခုနစ်နှစ်တာ အမှုတော်ထမ်းဆောင်ရန်အတွက် ရာခေလကို ပေးမည့် ကမ်းလှမ်းချက်ဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဖခင်ဖြစ်သူက လေအာကို စွန့်ပစ်မခံရရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ယာကုပ်သည် အလွန်နာကျင်ပြီး ခက်ခဲကြပ်တည်းသော အနေအထားတွင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်— သူသည် နောက်ဆုံးတွင် လေအာကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် ရာခေလကို လက်ထပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ရာခေလသည် အမြဲတမ်း အချစ်ဆုံးဇနီး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ညီအစ်မနှစ်ဦးဖြစ်ကြသော ဇနီးသည်များအကြား ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုများကြောင့် သူ၏ဘဝသည် ခါးသီးခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ယာကုပ်သည် မိမိတို့၏ ဆက်ဆံမှုမှ အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို မိမိအတွက် သိမ်းပိုက်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော လာဗန်၏ အမှုတော်ကို ထမ်းဆောင်ရင်း နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်တိတိ မက်ဆိုပိုတေးမီးပြည်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် သမီးနှစ်ဦးအတွက် လုပ်ကိုင်ရမည့် ကာလ ဆယ့်လေးနှစ်ကို တောင်းဆိုခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော ကာလများတွင် ယာကုပ်၏ လုပ်ခလစာသည် ဆယ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြောင်းလဲခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယာကုပ်၏ အမှုတော်သည် လုံ့လဝီရိယရှိပြီး သစ္စာစောင့်သိခဲ့သည်။ တစ်နှစ်တာ၏ အချို့သော အချိန်ကာလများတွင် ပူပြင်းခြောက်သွေ့သော ရာသီဥတုတွင် ရေငတ်၍ သေဆုံးခြင်းမှ တိရစ္ဆာန်အုပ်များကို ကာကွယ်ရန်နှင့် အအေးဆုံး လများတွင် ပြင်းထန်သော ညဘက်နှင်းခဲများကြောင့် အအေးမိခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် သူသည် တိရစ္ဆာန်အုပ်များနှင့်အတူ ကိုယ်တိုင် အမြဲတမ်း ရှိနေရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ ယာကုပ်သည် အဓိကသိုးထိန်း ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ၏ အလုပ်ခန့်ထားမှုအောက်ရှိ ကျွန်များသည် လက်အောက်ခံ သိုးထိန်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သိုးတစ်ကောင်ကောင် ပျောက်ဆုံးသွားပါက အဓိကသိုးထိန်းသည် ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရပြီး၊ သိုးအုပ်သည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သော အနေအထားတွင် မရှိပါက သူသည် ကျွန်များထံမှ တင်းကျပ်သော စာရင်းရှင်းတမ်းကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ကျွန်ုပ်တို့တွင် သစ္စာရှိသော သိုးထိန်းတစ်ပါး ရှိပေသည်

အကူအညီမဲ့သော သတ္တဝါများအပေါ် သိုးထိန်း၏ စောင့်ရှောက်မှုပေးခြင်းနှင့် သနားကြင်နာခြင်းတို့သည် ခရစ်ဝင်ကျမ်း၏ အဖိုးတန်သော သမ္မာတရားအချို့ကို ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ ခရစ်တော်ကို သိုးထိန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏သိုးများသည် အပြစ်၏ မှောင်မိုက်သော လမ်းခရီးများတွင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရမည့်အရေးကို မြင်တွေ့တော်မူခဲ့သည်။ ဤလှည့်လည်သွားလာနေသော သိုးများကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ကိုယ်တော်သည် မိမိဖခင်၏ အိမ်တော်ရှိ ဂုဏ်အသရေများနှင့် ဘုန်းအသရေများကို စွန့်ခွာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်က "ပျောက်သောသိုးကို ငါရှာမည်၊ ကွဲပြားသောသိုးကို ပြန်ခေါ်ခဲ့မည်၊ ကျိုးသောသိုးကို ပတ်တီးစည်းပေးမည်၊ နာသောသိုးကို အားဖြည့်ပေးမည်" ဟု မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ "ငါ၏ သိုးအုပ်ကို ငါကယ်တင်မည်၊ သူတို့သည် နောက်တစ်ဖန် အကောင်စားခံရမည် မဟုတ်။" "ပြည်သူ့သားရဲတို့သည်လည်း သူတို့စားမည်မဟုတ်။" ယေဇကျယ် ၃၄:၁၆၊ ၂၂၊ ၂၈။ ကိုယ်တော်၏ အသံတော်သည် သူတို့အား မိမိ၏ သိုးခြံသို့ ခေါ်ဆောင်လျက် ကြားနာရ၏၊ "နေ့အချိန်၌ အပူဒဏ်ကို ကာကွယ်သော အရိပ်၊ ခိုလှုံရာအရပ်၊ မုန်တိုင်းနှင့် မိုးရွာခြင်းမှ ကာကွယ်သော အမိုးအကာ ဖြစ်၏။" ဟေရှာယ ၄:၆။ ကိုယ်တော်သည် အားနည်းသူများကို အားပေးသည်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူများကို သက်သာရာပေးသည်၊ သိုးသငယ်များကို လက်မောင်းပိုက်၍ ရင်ခွင်၌ ဆောင်သွားတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ သိုးတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ချစ်ကြ၏။ "တစ်ပါးသူ၏ အသံကို သူတို့သည် မလိုက်ကြ၊ ပြေးသွားကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ တစ်ပါးသူတို့၏ အသံကို သူတို့မသိကြ။" ယောဟန် ၁၀:၁-၁၅ ကို ကြည့်ပါ။

ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်သည် ကိုယ်တော်၏ အသွေးတော်ဖြင့် ဝယ်ယူခြင်းခံခဲ့ရပြီး၊ ခရစ်တော်၏ စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ပြည့်စုံသော သိုးထိန်းတိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့် စံနမူနာကို အတုယူကာ မိမိ၏ တာဝန်ဝတ္တရား အောင်မြင်ရေးအတွက် အစဉ်တစိုက် အလုပ်လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်ပြီး သိုးအုပ်သည်လည်း သူ၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် တိုးတက်ထွန်းကားလာမည် ဖြစ်သည်။ တမန်တော်က "အဓိကသိုးထိန်း ပေါ်လာသောအခါ၊ နှွမ်းနယ်ခြင်းမရှိသော ဘုန်းသီရိ သရဖူကို သင်တို့ ခံရကြလိမ့်မည်၊" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ၁ ပေတရု ၅:၄။

လာဗန်၏ အမှုတော်ကို ငြီးငွေ့လာသော ယာကုပ်သည် ခါနာန်ပြည်သို့ ပြန်သွားရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။ သူက မိမိ၏ ယောက္ခမအား "ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်ပိုင်အရပ်နှင့် ကိုယ်ပိုင်နိုင်ငံသို့ သွားနိုင်ရန် ကျွန်ုပ်ကို လွှတ်လိုက်ပါ။ ကိုယ်တော့်အတွက် ကျွန်ုပ်အမှုထမ်းခဲ့သော ဇနီးများနှင့် သားသမီးများကို ပေးသဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို လွှတ်လိုက်ပါ။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော့်အတွက် ကျွန်ုပ်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော အမှုတော်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူ၏၊" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် လာဗန်က "သင်၏အကြောင်းကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကို ကောင်းကြီးပေးတော်မူကြောင်းကို အတွေ့အကြုံအရ ငါသိရှိခဲ့ပြီ၊" ဟု ကြေညာလျက် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

ယာကုပ်က "ကျွန်ုပ်မလာမီက ကိုယ်တော့်တွင် ရှိခဲ့သည်မှာ နည်းပါးလှပြီး၊ ယခုမူကား လူအုပ်ကြီးအဖြစ်သို့ တိုးပွားလာခဲ့ပြီ၊" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လာဗန်သည် "အလွန်တရာ တိုးပွားလာခဲ့သော" ယာကုပ်၏ ပိုမိုကြီးမားလာသည့် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို မနာလိုဖြစ်လာခဲ့သည်။ လာဗန်၏ သားများသည်လည်း မိဖ၏ မနာလိုစိတ်ကို မျှဝေခံစားခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ရန်လိုသော စကားများသည် လာဗန်၏ နားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူတို့က "ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖခင်ပိုင်သမျှကို ယူသွားခဲ့ပြီ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖခင်ပိုင်ဆိုင်ရာမှ ဤဘုန်းအသရေ အားလုံးကို သူရရှိခဲ့ပြီ။" ယာကုပ်သည်လည်း လာဗန်၏ မျက်နှာထားကို ကြည့်ရှုသောအခါ၊ "ကြည့်ရှုလော့၊ ရှေးကကဲ့သို့ မိမိအပေါ်သို့ မရှိတော့ကြောင်း သူသိမြင်ခဲ့ရသည်။"

ယာကုပ်၏ ထွက်ခွာခြင်းနှင့် လာဗန်၏ မျက်မှောက်တော်တွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း

ဧသောနှင့် တွေ့ဆုံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက ယာကုပ်သည် မိမိ၏ လှည့်စားတတ်သော ဆွေမျိုးထံမှ ရှေးယခင်ကတည်းက ထွက်ခွာခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ယခုအခါတွင် သူသည် ယာကုပ်၏ ဥစ္စာပစ္စည်းများကို သူတို့၏ ပစ္စည်းဥစ္စာကဲ့သို့ ရှုမြင်ကြပြီး အကြမ်းဖက်မှုဖြင့် သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးပမ်းလာနိုင်ကြသော လာဗန်၏ သားများကြောင့် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း သူခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် ကြီးမားသော စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းနှင့် ဒုက္ခရောက်ခြင်းတို့နှင့် ကြုံတွေ့နေခဲ့ရသည်။ သို့သော် ကျေးဇူးတော်နှင့် ပြည့်စုံသော ဗေသလ ကတိတော်ကို အမှတ်ရလျက် သူသည် မိမိ၏ အမှုကို ဘုရားသခင်ထံသို့ တင်ပြခဲ့သည်။ အိပ်မက်တစ်ခုတွင် သူ၏ ဆုတောင်းသံကို ဖြေကြားခဲ့သည်— "သင်၏ ဘိုးဘေတို့၏ ပြည်၊ သင်၏ ဆွေမျိုးသားချင်းတို့ ရှိရာသို့ ပြန်သွားလော့။ ငါသည် သင်နှင့်အတူ ရှိလိမ့်မည်။"

သိုးအုပ်များနှင့် နွားအုပ်များကို အမြန်ဆုံး စုစည်း၍ ရှေ့သို့ စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ယာကုပ်သည် မိမိ၏ ဇနီးများ၊ သားသမီးများနှင့် ကျွန်များနှင့်အတူ ဧဖရတ်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးကာ ခါနာန်ပြည် နယ်နိမိတ်ပေါ်ရှိ ဂိလဒ်ပြည်ဆီသို့ အမြန်ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ သုံးရက်ကြာပြီးနောက် လာဗန်သည် နောက်မှ လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ပြီး သူတို့၏ ခရီးစဉ် ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် အုပ်စုထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်ဒေါသထွက်နေပြီး သူတို့ကို အတင်းအကျပ် ပြန်ခေါ်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားခဲ့သည်။ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သူများသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့နေရခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် မိမိ၏ ကျေးကျွန်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သည်။ "သင့်ကို အနာတရပြုရန် ငါ၏လက်တွင် တန်ခိုးရှိ၏၊" ဟု လာဗန်က ဆိုခဲ့သည်၊ "သို့သော် သင်၏ဖခင်၏ ဘုရားသခင်က မနေ့ညက ငါ့ထံသို့ မိန့်မြွက်တော်မူသည်မှာ၊ ယာကုပ်အား ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ ဘာမျှမပြောမိရန် သတိထားလော့ဟု မိန့်ဆိုခဲ့၏။" ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ယာကုပ်ကို အတင်းအကျပ် ပြန်မခေါ်ရပါ၊ သို့မဟုတ် နှစ်လိုဖွယ် ကမ်းလှမ်းမှုများဖြင့်လည်း မတိုက်တွန်းရပေ။

လာဗန်သည် မိမိ၏ သမီးများ၏ လက်ထပ်လက်ဖွဲ့ကြေးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ပြီး ယာကုပ်ကို လှည့်စားခြင်းနှင့် ကြမ်းတမ်းခြင်းတို့ဖြင့် ဆက်ဆံခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင် သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူအား စားသောက်ပွဲ ပြုလုပ်ရန် သို့မဟုတ် သမီးများနှင့် သူတို့၏ သားသမီးများကို နှုတ်ဆက်ခွင့်ပင် မပေးခဲ့ဘဲ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်းအတွက် သူ့ကို အပြစ်တင်ခဲ့သည်။

တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ယာကုပ်သည် လာဗန်၏ အတ္တဆန်ပြီး အမြတ်ထုတ်လိုသော မူဝါဒများကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့ပြီး မိမိ၏ သစ္စာရှိမှုနှင့် ရိုးသားမှုတို့အတွက် သက်သေတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ့ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ "ငါ့ဖခင်၏ ဘုရားသခင်၊ အာဗြဟံ၏ ဘုရားသခင်၊ ဣဇာတ်၏ ကြောက်ရွံ့ရာ ဘုရားသည် သာမရှိခဲ့ပါက၊" ဟု ယာကုပ်က ဆိုခဲ့သည်၊ "ယခုအခါတွင် သေချာပေါက် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို လက်ဗလာဖြင့် လွှတ်လိုက်ပေလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ကျွန်ုပ်၏ လက်လုပ်လက်စားများကို ရှုမြင်တော်မူပြီး မနေ့ညက သင့်ကို ဆုံးမတော်မူခဲ့ပြီ။"

လာဗန်သည် အဖြစ်အမှန်များကို မငြင်းပယ်နိုင်တော့ဘဲ ငြိမ်းချမ်းရေး ပဋိညာဉ်ကို အဆိုပြုခဲ့သည်။ ယာကုပ်က သဘောတူခဲ့ပြီး ပဋိညာဉ်၏ သင်္ကေတအဖြစ် ကျောက်တုံးပုံတစ်ပုံကို ထူထောင်ခဲ့သည်။ ဤကျောက်တိုင်ကို လာဗန်က မိဇပါ၊ သို့မဟုတ် "ကင်းမျှော်စင်" ဟု အမည်ပေးခဲ့ပြီး ဤသို့ဆိုခဲ့သည်— "ကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကင်းကွာနေကြစဉ် ထာဝရဘုရားသည် ငါနှင့်သင့်အကြားတွင် စောင့်ကြည့်တော်မူပါစေ...။ အာဗြဟံ၏ ဘုရားသခင်၊ နာဟော၏ ဘုရားသခင်၊ သူတို့၏ ဖခင်၏ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့အကြားတွင် ဆုံးဖြတ်တော်မူပါစေ။" ယာကုပ်လည်း မိမိ၏ဖခင် ဣဇာတ်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်းဖြင့် ကျိန်ဆိုခဲ့သည်။

စာချုပ်ကို အတည်ပြုရန်အတွက် နှစ်ဖက်သော သူတို့သည် စားသောက်ပွဲတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ညဉ့်အချိန်ကို မိတ်ဆွေဖွဲ့ ဆွေးနွေးခြင်းဖြင့် ကုန်လွန်စေခဲ့ပြီး မိုးလင်းစတွင် လာဗန်နှင့် သူ၏အုပ်စုသည် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ ဤခွဲခွာခြင်းနှင့်အတူ အာဗြဟံ၏ သားမြေးများနှင့် မက်ဆိုပိုတေးမီးပြည်တွင် နေထိုင်သူများအကြား ဆက်ဆံရေး အားလုံးသည် ရပ်စဲသွားခဲ့သည်။