အခန်း ၃၂— ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ပဋိညာဉ်တရားသစ်

 

အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် ဖန်ဆင်းခံရစဥ်က ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားကို သိရှိကြပြီး ၎င်း၏တောင်းဆိုချက်များကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်း၏ပညတ်ချက်များသည် သူတို့၏နှလုံးသားပေါ်တွင် ရေးထွင်းခံခဲ့ရသည်။ လူသည် မနာခံခြင်းဖြင့် ကျဆုံးသွားသောအခါ တရားဥပဒေသည် ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိခဲ့ဘဲ ကယ်တင်ရှင်ကို ပေးမည့်ကတိတော်ကို ပေးသတော်မူခဲ့သည်။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများသည် ကြီးစွာသော အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် ခရစ်တော်၏အသေခံတော်မူခြင်းကို ညွှန်ပြခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားကို ဖေဖော်မှစ၍ သားစဉ်မြေးဆက် အဆက်ဆက်လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် နာခံသူအလွန်နည်းပါးခဲ့သည်။ ကမ္ဘာကြီးသည် အလွန်ဆိုးသွမ်းလာခဲ့သဖြင့် ၎င်း၏အကျင့်ပျက်ပြားမှုမှ ရေလွှမ်းမိုးဘေးဖြင့် စင်ကြယ်စေရန် ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်လာခဲ့သည်။ နောဧသည် သူ၏အမျိုးအနွယ်များကို ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို သွန်သင်ခဲ့သည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ တစ်ဖန်ကင်းကွာသွားကြသောအခါ ထာဝရဘုရားသည် အာဗြဟ္မ်ကို ရွေးချယ်တော်မူခဲ့ပြီး၊ “အာဗြဟ္မ်သည် ငါ့စကားကိုနားထောင်၍ ငါ့အမိန့်၊ ငါ့ပညတ်၊ ငါ့ဥပဒေနှင့် ငါ့တရားတို့ကို စောင့်ရှောက်၏” ဟု သူ့အကြောင်းကို မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့သည် (ကမ္ကျာကျမ်း ၂၆:၅)။ သူ့အား ရူပဝတ္ထုဖြစ်သော အရေဖျားလှီးခြင်း မင်္ဂလာကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ ရုပ်တုဆိုးကျိုးမှ ကင်းဝေးလျက် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားကို စောင့်ထိန်းမည်ဟူသော ကတိကဝတ်ပြုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အာဗြဟ္မ်၏အမျိုးအနွယ်တို့သည် ၎င်းတို့၏ကတိကဝတ်ကို မစောင့်ထိန်းခဲ့ကြခြင်းက အီဂျစ်ပြည်၌ ကျွန်ခံရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင်လည်းကောင်း၊ အီဂျစ်လူမျိုးတို့၏ အတင်းအကျပ် ကျွန်ပြုခြင်းကို ခံရရာတွင်လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ တရားသဖြင့် သွန်သင်ချက်များသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ယုတ်မာသော အယူအဆများနှင့် ပိုမိုရောနှောညစ်ညမ်းလာခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် სිනိုင်းတောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာတော်မူပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တန်ခိုးတော်နှင့် လူအပေါင်းတို့၏ကြားနာရာအရပ်၌ တရားတော်ကို မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့သည်။

ထိုသို့မိန့်မြွက်ရာ၌ပင်လျှင် မေ့တတ်သောသဘောရှိသည့် လူတို့၏မှတ်ဉာဏ်ကို တရားတော်များအတွက် အမှီမပြုဘဲ ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးထွင်းပေးတော်မူခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ပေးရုံမျှဖြင့် ရပ်တန်းမရပ်ခဲ့ပေ။ လိုအပ်ချက်များကို အသေးစိတ် ညွှန်ကြားပေးသော တရားစီရင်ချက်များနှင့် ဥပဒေများကို ရေးသားရန် მოსေအား ပညတ်တော်မူခဲ့သည်။ ဤညွှန်ကြားချက်များသည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှုကို စောင့်ရှောက်ရန် ရည်ရွယ်လျက် တိကျသောနည်းလမ်းဖြင့် ချဲ့ထွင်ထားသော အခြေခံမူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

အာဗြဟ္မ်၏အမျိုးအနွယ်တို့သည် အရေဖျားလှီးခြင်း မင်္ဂလာသည် သင်္ကေတအဖြစ် ပါဝင်သော ပဋိညာဉ်တရားကို စောင့်ထိန်းခဲ့ကြမည်ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားကို စිනိုင်းတောင်မှ ကြွေးကြော်ရန် သို့မဟုတ် ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးထွင်းရန် လိုအပ်ချက်ရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ယဇ်ပူဇော်ခြင်းစနစ်သည်လည်း ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခဲ့ရသည်။ တစ်ပါးအမျိုးသား ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် ကာလရှည်ကြာစွာ ဆက်ဆံခဲ့ကြရသဖြင့် ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာ ဓလေ့ထုံးစံအမျိုးမျိုးတို့ကို ၎င်းတို့၏ကိုးကွယ်မှုထဲတွင် ရောနှောခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ ဝတ်ပြုမှုနှင့်စပ်လျဉ်း၍ တိကျသော ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးသတော်မူခဲ့သည်။ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ ဥပဒေကို မောရှေအား ပေးခဲ့ပြီး သူက စာအုပ်ထဲတွင် ရေးသားခဲ့သည်။ သို့သော် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကိုမူ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးထွင်း၍ သေတ္တာတော်အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။

ပညတ်တရားနှစ်ရပ် - ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာနှင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ

လူအများစုသည် ဤစနစ်နှစ်ခုကို ရောနှောကာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ ဥပဒေကို ရည်ညွှန်းသော ကျမ်းပိုဒ်များကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပညတ်တရား ပယ်ဖျက်ခံရပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း ဤသည်မှာ ကျမ်းစာကို လွဲမှားစွာအဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ စနစ်သည် ခရစ်တော်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုတော်ကိုလည်းကောင်း ညွှန်ပြနေသော သင်္ကေတများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤဝတ်ပြုရေးဥပဒေသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများနှင့် ပညတ်ချက်များပါဝင်ပြီး မူလပုံစံဖြစ်သော အရာသည် ခရစ်တော်၏အသေခံခြင်းတည်းဟူသော အမှန်တကယ် ပုံသဏ္ဌာန်နှင့်မတွေ့မချင်း ဟေဗြဲလူတို့ ကျင့်သုံးဆောင်ရွက်ကြရမည့် ဥပဒေဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအပေါင်းတို့သည် ရပ်စဲသွားရမည်ဖြစ်သည်။ ဤဥပဒေကိုပင် ခရစ်တော်သည် “ပယ်ရှား၍ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ስማတော်မူ၏” ဟု ဆိုထားပေသည် (ကောလောသဲ ၂:၁၄)။

သို့သော် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ဆာလံဆရာက “အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တရားတော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ အစဉ်အမြဲ တည်နေပါ၏” ဟု ကြွေးကြော်ထားသည် (ဆာလံ ၁၁၉:၈၉)။ ခရစ်တော်ကိုယ်တော်တိုင်ကလည်း “ငါသည် ပညတ်တရား...ကို ဖျက်ဆီးအံ့သောငှာ လာသည်ဟု ထင်မှတ်ကြနှင့်။ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မလွန်သွားမီတိုင်အောင်၊ အရာရာတိုင်း မပြည့်စုံမချင်း ပညတ်တရား၌ပါသော အက္ခရာတစ်လုံး၊ ပုဒ်တစ်လုံးမျှ မပျောက်မပျက်ဘဲ အမြဲတည်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (မဿေ ၅:၁၇၊ ၁၈)။ ဤနေရာတွင် ကိုယ်တော်က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တည်ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရား၏ တောင်းဆိုချက်များသည် တည်မြဲနေမည်ဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

စිනိုင်းတောင်မှ ကြွေးကြော်ခဲ့သော ပညတ်တရားနှင့်ပတ်သက်၍ နေဟမိက “ကိုယ်တော်သည်လည်း စිනိုင်းတောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်တော်မူ၍၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ သူတို့အား မိန့်မြွက်တော်မူလျက် တရားမှန်၊ တရားစစ်၊ ကောင်းသောဥပဒေနှင့် ပညတ်တော်တို့ကို ပေးတော်မူ၏” ဟု ဆိုထားသည် (နေဟမိ ၉:၁၃)။ “တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ တမန်တော်” ဖြစ်သော ပေါလုကလည်း “ထို့ကြောင့် ပညတ်တရားသည် သန့်ရှင်း၏။ ပညတ်ချက်သည်လည်း သန့်ရှင်း၍ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ ကောင်းခြင်းရှိ၏” ဟု ကြွေးကြော်ထားသည် (ရောမ ၇:၁၂)။

ကယ်တင်ရှင်၏အသေခံတော်မူခြင်းသည် ပုံဆောင်ချက်များနှင့် အရိပ်အယောင်များဆိုင်ရာ တရားဥပဒေကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သော်လည်း ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပညတ်တရား၏ တာဝန်ဝတ္တရားကို လျော့ပါးစေခြင်း လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။ ထိုပညတ်တရားကို ချိုးဖောက်ခြင်းအတွက် အပြစ်ဖြေစရာအဖြစ် ခရစ်တော် အသေခံရန် လိုအပ်ခဲ့ရခြင်း အချက်သည်ပင်လျှင် ထိုတရားသည် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိ၊ တည်မြဲခိုင်မာကြောင်းကို သက်သေပြနေပေသည်။

ခရစ်တော်သည် ပဋိညာဉ်အသစ်၏ အوسطအလယ်လူဖြစ်တော်မူခြင်း

ခရစ်တော်သည် တတိယပဋိညာဉ် သို့မဟုတ် ပဋိညာဉ်ဟောင်းကို ဖျက်ဆီးရန် ကြွလာသည်ဟု ဆိုကြသူများသည် ဟေဗြဲလူတို့၏ ဘာသာရေးကို ပုံစံများနှင့် ရိုးရာဓလေ့သက်သက်မျှသာ ဖြစ်သည်ဟု တင်စားဖော်ပြကြသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ အမှားကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ကျဆုံးခြင်းနောက်ပိုင်း ကာလအဆက်ဆက်တွင် “ဘုရားသခင်သည် ခရစ်တော်အားဖြင့် လောကီသားတို့ကို ကိုယ်တော်နှင့် သင့်မြတ်စေတော်မူ၏” (၂ ကောရိန္သု ၅:၁၉)။ ခရစ်တော်သည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းစနစ်၏ အုတ်မြစ်နှင့် ဗဟိုချက်မ ဖြစ်တော်မူခဲ့သည်။ လူသားတို့၏ ပထမဆုံး အပြစ်တရားကျူးလွန်ခဲ့ချိန်မှစ၍ ခမည်းတော်သည် လူသားတို့ကို ရွေးနှုတ်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရား၏ အာဏာစက်ကို တရားမျှတကြောင်း ထင်ရှားစေရန်အတွက် ဤလောကကို ခရစ်တော်၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံပေးတော်မူခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ကျဆုံးခဲ့သော လူသားမျိုးနွယ်တို့ကြားရှိ မိဿဟာယမှန်သမျှသည် ခရစ်တော်အားဖြင့်သာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံးသော ဘိုးဘေးများအား ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော်ကို ပေးသတော်မူခဲ့သူမှာ ဘုရားသခင်၏သားတော်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ အာဒံ၊ နောဧ၊ အာဗြဟ္မ်၊ ဣဇာတ်၊ ယာကုပ်နှင့် မောရှေတို့သည် ဧဝံဂေလိတရားကို နားလည်ခဲ့ကြသည်။ ထိုရှေးခေတ် သန့်ရှင်းသောလူတို့သည် ဤလောကသို့ လူ့ဇာတိခံယူ၍ ကြွလာမည့် ကယ်တင်ရှင်နှင့်အတူ မိဿဟာယ ဖွဲ့ခဲ့ကြပေသည်။

ခရစ်တော်သည် တောကန္တာရရှိ ဟေဗြဲလူမျိုးတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး၊ မိုဃ်းတိမ်တိုင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် လူအုပ်ရှေ့မှကြွသွားသော ကောင်းကင်တမန် ဖြစ်တော်မူ၏။ ဣသရေလလူတို့အား ပညတ်တရားကို ပေးတော်မူသောသူမှာလည်း ကိုယ်တော်ပင်တည်း။ ဆိုင်းနားတောင်၏ ဘုန်းတန်ခိုးအလယ်တွင် ခရစ်တော်သည် မိမိအဘ၏ ပညတ်တရားဆယ်ပါးကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။ ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားသော ပညတ်တရားကို မောရှေအား ပေးတော်မူခဲ့၏။

ခရစ်တော်သည် ပရောဖက်များအားဖြင့် မိမိလူမျိုးတို့အား မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့၏။ တမန်တော်ပေတရုက “သင်တို့အဖို့ ကြုံလာရမည့် ကျေးဇူးတော်ကို ပရောဖက်တို့သည် စုံစမ်းထောက်လှမ်းကြ၍၊ မိမိတို့အတွင်း၌ ရှိနှင့်သော ခရစ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ခရစ်တော် ခံရမည့်ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် နောင်လာမည့် ဘုန်းတန်ခိုးတော်ကို သက်သေထူတော်မူသောအခါ၊ မည်သည့်အချိန်ကာလ၊ မည်သို့သော အချိန်ကာလကို ညွှန်ပြသည်ကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ကြ၏” ဟု ဆိုထားပါသည် (၁ ပေတရု ၁:၁၀၊ ၁၁)။ ဟောင်းသော ပဋိညာဉ်ကျမ်း (ဓမ္မဟောင်းကျမ်း) အားဖြင့် မိန့်မြွက်သောသူမှာ ခရစ်တော်၏ အသံတော်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ “ယေရှုကို သက်သေခံခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ဝိညာဉ်ပေတည်း” (ဗျာဒိတ် ၁၉:၁၀)။

ယေရှုသည် လူတို့နှင့်အတူ ကိုယ်တိုင်ရှိနေစဉ် ကာလအတွင်း လူတို့၏စိတ်နှလုံးကို ဟောင်းသော ပဋိညာဉ်ကျမ်း (ဓမ္မဟောင်းကျမ်း) ဆီသို့ ညွှန်ပြခဲ့၏။ “သင်တို့သည် ကျမ်းစာများကို စုံစမ်းရှာဖွေကြ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုကျမ်းစာများထဲ၌ ထာဝရအသက်ကို ရမည်ဟု ထင်မှတ်ကြသောကြောင့်တည်း။ ထိုကျမ်းစာတို့သည် ငါ့ကို သက်သေခံသော ကျမ်းစာများ ဖြစ်ကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏ (ယောဟန် ၅:၃၉)။ ဤအချိန်တွင် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းစာအုပ်များသည် ရှိသမျှသော ကျမ်းစာအုပ်တစ်ဝက်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထုံးစံဓလေ့ ပညတ်တရားကို ခရစ်တော် ပေးတော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဆက်လက် မကျင့်သုံးတော့သည့် နောက်ပိုင်းတွင်ပင်လျှင် သီလခေါင်တမန်တော် ပေါလုက ဤပညတ်တရားသည် ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံကြောင်း၊ ၎င်း၏ မြင့်မြတ်သော ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ထိုက်တန်ကြောင်း ချီးမွမ်းပြောဆိုခဲ့၏။ ဣသရေလလူတို့၏ ဆုတောင်းသံများနှင့်အတူ တက်လာသော နံ့သာပေါင်း မိုဃ်းတိမ်သည် လူဆိုး၏ ဆုတောင်းသံကို ဘုရားသခင် နှစ်သက်လက်ခံစေနိုင်သည့် ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ကိုယ်စားပြုပေသည်၊ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် အသေခံရသော သိုးသငယ်သည် နောင်ကြွလာမည့် ကယ်တင်ရှင်ကို သက်သေပြခဲ့၏။ ဤသို့ဖြင့် မိုက်မဲခြင်းနှင့် သစ္စာဖောက်ခြင်းတို့ အလယ်တွင်ပင် ကတိတော်နှင့် ကြွလာမည့် မေရှိယ မရောက်လာမချင်း လူတို့၏ စိတ်နှလုံးတွင် ယုံကြည်ခြင်း တည်မြဲနေခဲ့သည်။

ယေရှုသည် လူ့ဇာတိကို မခံယူမီကပင် လောက၏ အလင်း ဖြစ်တော်မူခဲ့၏။ အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်လာခဲ့သော ပထမဆုံး အလင်းရောင်ခြည်သည် ခရစ်တော်ထံမှ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သတ္တဝါများအပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သမျှသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းတန်ခိုး ရောင်ခြည်အားလုံးသည် ကိုယ်တော်ထံမှ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကယ်တင်ရှင်သည် အသွေးသွန်းလောင်းပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ကြွသွားကာ “ငါတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်သို့ ဝင်ရောက်ရန်” (ဟေဗြဲ ၉:၂၄) ကြွသွားတော်မူပြီးနောက်မှစ၍ ဂေါလဂေါထ သစ်တိုင်မှ လည်းကောင်း၊ အထက်ကောင်းကင် သန့်စင်ရာဌာနမှ လည်းကောင်း အလင်းရောင်များ တောက်ပလာခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားသည် ထုံးစံဓလေ့ ပညတ်တရားအား အဓိပ္ပာယ်ကို ပေးစွမ်း၏။ သမ္မာတရားများ ထင်ရှားလာသည်နှင့်အမျှ ဘုရားသခင်၏ အကျင့်စာရိတ္တနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များ ပေါ်လွင်လာသည်။ အလင်းရောင်ခြည် အသစ်တစ်ခုစီတိုင်းသည် ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်စေသည်။ လှုံ့ဆော်မှုခံရသော ကျမ်းစာမျက်နှာများတွင် အလှတရားအသစ်များကို တွေ့မြင်ရပြီး စိတ်ဝင်စားမှု အထူးဖြင့် လေ့လာကြရပေမည်။

ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့အား မိမိတို့နှင့် အခြားသော လူသားချင်းတို့ကြားတွင် နံရံတစ်ခု ကာရံထားရန် ရည်ရွယ်တော်မမူခဲ့ပါ။ အနန္တမေတ္တာရှင်၏ နှလုံးသားသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သတ္တဝါအားလုံးထံသို့ ဆန့်တန်းလျက်ရှိပြီး၊ ၎င်းတို့အား ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာနှင့် ကျေးဇူးတော်ကို ခံစားရသူများ ဖြစ်လာစေရန် ရှာဖွေနေတော်မူ၏။ ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးတို့အား အခြားသူများကို ကောင်းကြီးပေးနိုင်ရန်အတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ပေးသနားတော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အာဗြဟမ်သည် မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများထံမှ မိမိကိုယ်ကို တစ်ပါတည်း ဖယ်ရှားမထားခဲ့ပေ။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်နိုင်ငံများမှ ဘုရင်များနှင့် မိတ်ဝတ်မိတ်ပျက် ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကိုယ်စားလှယ်တော်အားဖြင့် ထင်ရှားစေခဲ့၏။

အီဂျစ်ပြည်သူလူထုထံသို့ ဘုရားသခင်သည် ယောသပ်အားဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ထင်ရှားပြတော်မူခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ယောသပ်ကို အီဂျစ်ပြည်တွင် ထိုမျှလောက် မြှင့်တင်ပေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့သနည်း။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းရောင်သည် အနီးအဝေးသို့ ပျံ့နှံ့သွားစေရန် ဘုရင်၏ နန်းတော်ထဲတွင် သူ့အား နေရာချပေးလိုသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ယောသပ်သည် ခရစ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ အီဂျစ်လူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ ကျေးဇူးရှင်၌ မိမိတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ကယ်တင်ရှင်၏ မေတ္တာတော်ကို တွေ့မြင်ကြရမည် ဖြစ်ပေသည်။ ဘုရားသခင်သည် မောရှေကိုလည်း ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကြီးမြတ်ဆုံး ဘုရားကျောင်းတော်၏ ပလ္လင်တော်ဘေးတွင် အလင်းတိုင်တစ်ခုအဖြစ် ထားရှိခဲ့သဖြင့် လူတိုင်းသည် စစ်မှန်ပြီး အသက်ရှင်သော ဘုရားသခင်အကြောင်းကို သင်ယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။

အီဂျစ်ပြည်မှ ဣသရေလလူတို့ လွတ်မြောက်လာခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို အနှံ့အပြား သိရှိလာခဲ့ကြသည်။ ထွက်မြောက်ပြီး ရာစုနှစ်များစွာ ကြာသောအခါ ဖልတိစတိလူမျိုးတို့၏ ပုရောဟိတ်များသည် မိမိတို့လူမျိုးများအား အီဂျစ်ပြည်၏ ဘေးဒဏ်များကို သတိပေးပြောဆိုခဲ့ကြပြီး ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်ကို မဆန့်ကျင်ကြရန် သတိပေးခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့နှင့်အတူ အဘယ်ကြောင့် အလုပ်လုပ်ခဲ့သနည်း

ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သတ္တဝါအားလုံးထံတွင် မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေရန်အတွက် ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့အား ခေါ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော လူမျိုးစုများနှင့် ကင်းကင်းရှင်းရှင်း နေထိုင်ကြရန် ကိုယ်တော်က မိန့်မှာခဲ့သည်။

ထိုစဉ်ကကဲ့သို့ပင် ယခုအခါ၌လည်း ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးများသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ရန်နှင့် “လောက၏ အစွန်းအထင်းမှ ကင်းစင်ရန်” လိုအပ်လှပေသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးများသည် လောကနှင့် လုံးဝအဆက်အသွယ်ပြတ်ကာ သီးခြားနေထိုင်ကြပြီး လောကအပေါ် သက်ရောက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိစေရန် ရည်ရွယ်တော်မမူခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာနှင့် စောင့်ရှောက်မှုသည် မိမိတို့အပေါ်တွင်သာ ကျရောက်သည်ဟု ယူဆကာ မာနထောင်လွှားစွာဖြင့် သီးသန့်နေထိုင်ကြပြီး မိမိတို့၏ အလင်းကို မပြဘဲ ဖုံးကွယ်ထားကြခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏ မယုံကြည်တတ်သော ဆိုးညစ်သော စိတ်နှလုံးကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျေးဇူးတော် ပဋိညာဉ်ကို ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် လူသားနှင့် ပထမဆုံး ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ လူသား ကျဆုံးပြီးနောက် မိန်းမ၏ အမျိုးအနွယ်သည် မြွေ၏ဦးခေါင်းကို နှိပ်စက်လိမ့်မည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ကို ပေးသ賜ခဲ့၏။ ဤပဋိညာဉ်သည် လူသားအားလုံးအတွက် ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် နောင်တွင် နာခံနိုင်ရန် ကူညီပေးမည့် ကျေးဇူးတော်နှင့် အပြစ်လွတ်ငြိမ်းခွင့်ကို ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို သစ္စာစောင့်သိခြင်း အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ ထာဝရအသက်ကိုလည်း ကတိပေးခဲ့၏။ ဤသို့ဖြင့် ဘိုးဘေးဘီဘင်တို့သည် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ မျှော်လင့်ချက်ကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

ဤပဋိညာဉ်တရားကိုပင် အာဗြဟမ်ထံသို့ “သင်၏အမျိုးအနွယ်အားဖြင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ ခံစားရကြလိမ့်မည်” ဟူသော ကတိတော်ဖြင့် အသစ်တဖန် ပြန်လည်ပြုလုပ်ခဲ့၏ (ကမ္ဘာဦး ၂၂:၁၈)။ အာဗြဟမ်သည် အပြစ်လွတ်ငြိမ်းခြင်းအတွက် ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့သည်။ ဤယုံကြည်ခြင်းကိုပင် သူ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အာဗြဟမ်နှင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော ပဋိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်၏ အာဏာစက်ကိုလည်း ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ သက်သေခံချက်မှာ “အာဗြဟမ်သည် ငါ့စကားကို နားထောင်၍ ငါ၏ တာဝန်ဝတ္တရားများ၊ ငါ၏ ပညတ်များ၊ ငါ၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် ငါ၏ တရားဥပဒေများကို စောင့်ရှောက်ခဲ့၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၂၆:၅)။ ဤပဋိညာဉ်ကို အာဒံနှင့် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အာဗြဟမ်ထံတွင် အသစ်တဖန် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ခရစ်တော် အသေခံတော်မမူမချင်း ၎င်းကို အတည်မပြုနိုင်သေးပေ။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်အားဖြင့် တည်ရှိခဲ့သည်၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် လက်ခံခဲ့သည်၊ သို့သော် ခရစ်တော်က အတည်ပြုပေးသောအခါ ၎င်းကို ပဋိညာဉ်အသစ်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားသည် ဤပဋိညာဉ်၏ အခြေခံဖြစ်ပြီး၊ လူတို့အား ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ တစ်ဖန်ပြန်လည် သင့်မြတ်စေရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို နားထောင်နိုင်သည့် နေရာတွင် ထားရှိရန် ရိုးရှင်းသော စီစဥ်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျမ်းစာထဲတွင် “ဟောင်းသော” ပဋိညာဉ်ဟု ခေါ်ဆိုသည့် အခြားသော သဘောတူညီချက်တစ်ခုကို ဘုရားသခင်နှင့် ဣသရေလလူတို့ကြား ဆိုင်းနားတောင်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ယဇ်ကောင်၏ အသွေးဖြင့် အတည်ပြုခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ အသွေးဖြင့် အတည်ပြုခဲ့သော အာဗြဟမ်၏ ပဋိညာဉ်ကို “ဒုတိယ” သို့မဟုတ် “အသစ်သော” ပဋိညာဉ်ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းကို တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခဲ့သည့် အသွေးသည် ရှေ့ပဋိညာဉ်၏ အသွေးထက် နောက်မှ သွန်းလောင်းခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အာဗြဟမ်၏ ပဋိညာဉ်တွင် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော် ပါရှိပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် ဆိုင်းနားတောင်တွင် အခြားသော ပဋိညာဉ်တစ်ခုကို ထပ်မံပြုလုပ်ခဲ့ရသနည်း။ ကျွန်ဘဝတွင် ရှိနေစဉ် လူတို့သည် အာဗြဟမ်၏ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ အခြေခံမူများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မေ့ပျောက်ခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလလူတို့အား အီဂျစ်ပြည်မှ ကယ်ထုတ်တော်မူရာတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိတို့အား ချစ်တတ်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားလာစေရန်အတွက် မိမိ၏ တန်ခိုးနှင့် ကရုဏာတော်ကို ထင်ရှားပြလိုတော်မူခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် ယာယီ ကျွန်ဘဝမှ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် မိမိကိုယ်ကို ၎င်းတို့နှင့် ချိတ်ဆက်ခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့တွင် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်း၊ မိမိတို့၏ စိတ်နှလုံး မည်မျှဆိုးညစ်ကြောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မည်သို့မျှ လိုက်နာရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ရှင်တစ်ပါး အမှန်တကယ် လိုအပ်နေခြင်းတို့ကို စစ်မှန်သော နားလည်သဘောပေါက်မှု မရှိခဲ့ကြပေ။

ဘုရားသခင်သည် နာခံမှုအပေါ် မူတည်၍ ကြီးမားသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ ပေးမည့် ကတိတော်နှင့်အတူ မိမိ၏ ပညတ်တရားကို ပေးခဲ့၏။ “သင်တို့သည် ငါ၏စကားကို အမှန်တကယ် နားထောင်၍ ငါ၏ ပဋိညာဉ်တရားကို စောင့်ရှောက်မည်ဆိုလျှင်... သင်တို့သည် ငါ့အဖို့ ပုရောဟိတ်နိုင်ငံနှင့် သန့်ရှင်းသော လူမျိုး ဖြစ်ကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏ (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၅၊ ၆)။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ စိတ်နှလုံး မည်မျှဆိုးညစ်ကြောင်းနှင့် ခရစ်တော်မပါဘဲ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို မည်သို့မျှ မစောင့်ထိန်းနိုင်ကြောင်းကို မသိနားမလည်ခဲ့ကြပေ။ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို တည်ဆောက်နိုင်သည်ဟု ခံစားရသဖြင့် “ထာဝရဘုရား မိန့်မြွက်သမျှသော စကားများကို ငါတို့ ကျင့်ကြံပြုမူ၍ နားထောင်ကြပါမည်” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့ကြ၏ (ထွက်မြောက်ရာ ၂၄:၇)။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ပဋိညာဉ်ကို အလွယ်တကူ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ်သာ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့သည် ပဋိညာဉ်ကို ဖောက်ဖျက်ပြီး ရုပ်တုဆင်းတုကို ရှိခိုးကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါတွင် မိမိတို့၏ အပြစ်ရှိမှုကို လည်းကောင်း၊ အပြစ်လွတ်ငြိမ်းခွင့် လိုအပ်နေမှုကို လည်းကောင်း သိမြင်လာကြပြီး၊ အာဗြဟမ်၏ ပဋိညာဉ်တွင် ထင်ရှားပြီး ယဇ်ကူပူဇော်မှုများတွင် အရိပ်အယောင်ပြခဲ့သော ကယ်တင်ရှင်ကို အမှန်တကယ် လိုအပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလာကြရ၏။ ယခုအခါတွင် ၎င်းတို့သည် ပဋိညာဉ်အသစ်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို တန်ဖိုးထားတတ်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ပဋိညာဉ်အသစ်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း

“ဟောင်းသော ပဋိညာဉ်” ၏ စည်းကမ်းချက်များမှာ နားထောင်၍ အသက်ရှင်ရန် ဖြစ်၏။ “လူသည် ထိုတရားတို့ကို ကျင့်လျှင် အသက်ရှင်ရလိမ့်မည်” (ယေဇကျေလ ၂၀:၁၁)။ သို့သော် “ဤပညတ်တရား၏ စကားများကို ကျင့်ဆောင်ရန် မတည်ကြည်သောသူသည် ကျိန်အပ်ပါစေသော” (တရားဟောရာ ၂၇:၂၆) ဟု ဆိုထား၏။ “ပဋိညာဉ်အသစ်” ကိုမူ “သာ၍ကောင်းသော ကတိတော်များ”၊ ဆိုလိုသည်မှာ အပြစ်လွတ်ငြိမ်းခွင့် ကတိတော်နှင့် စိတ်နှလုံးကို အသစ်ပြုပြင်ပေးကာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားနှင့်အညီ ဖြစ်စေရန် ကူညီပေးမည့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်တို့အပေါ်တွင် အခြေခံ၍ တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ “နောင်ကာလ၌ ဣသရေလ အမျိုးသားတို့နှင့် ငါပြုမည့် ပဋိညာဉ်ကား အဘယ်နည်း ဟူမူကား၊ ငါ၏ ပညတ်တရားတို့ကို သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ ငါသွင်း၍ သူတို့၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ရေးထွင်းမည်... သူတို့၏ ဒုစရိုက်ကို ငါသည် လွှတ်မည်၊ သူတို့၏ အပြစ်များကိုလည်း နောက်တစ်ဖန် အမှတ်ရမည်မဟုတ်” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏ (ယေរမိ ၁၁:၃၃၊ ၃၄ - မှတ်ချက်၊ ကျမ်းပိုဒ်အတိုင်း ၃၁:၃૩၊ ၃၄ ဖြစ်သည်)။

ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးထွင်းခဲ့သော ပညတ်တရားအတိုင်းပင် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် လူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရေးထွင်းတော်မူ၏။ ငါတို့သည် ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို လက်ခံကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ အသွေးတော်သည် ငါတို့၏ အပြစ်များကို လွှတ်စင်စေ၏။ ကိုယ်တော်၏ နာခံမှုသည် ငါတို့အတွက် လက်ခံဖွယ် ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ကိုယ်တော် သွားလာခဲ့သည့်အတိုင်း ငါတို့လည်း လျှောက်လှမ်းကြရမည်။ ပရောဖက်အားဖြင့် ကိုယ်တော်က “အို ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရသည်ကို အကျွန်ုပ် နှစ်သက်ပါ၏။ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားသည်လည်း အကျွန်ုပ်၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ရှိပါ၏” ဟု မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့၏ (ဆာလံ ၄၀:၈)။

ပေါလုက ပဋိညာဉ်အသစ်အောက်တွင် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပညတ်တရားကြားရှိ ဆက်နွှယ်မှုကို ရှင်းလင်းစွာ တင်ပြထား၏။ “ထိုကြောင့် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်ကြ၍ ငါတို့သခင် ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်း ရှိကြ၏။” “ထိုသို့ဆိုလျှင် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ပညတ်တရားကို ဖျက်ဆီးကြသလော။ ဘယ်သောအခါမျှ မဖြစ်ရပါ၊ ပညတ်တရားကို မြဲမြەစေကြ၏။” “အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပညတ်တရားသည် လူ့ဇာတိကြောင့် အားနည်း၍ မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သော အရာကို၊ ဆိုလိုသည်မှာ လူသည် မိမိ၏ ဆိုးညစ်သော သဘာဝကြောင့် ပညတ်တရားကို မကျင့်နိုင်သဖြင့် လူကို မဖြောင့်မတ်စေနိုင်ခဲ့ရာ၌၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ သားတော်ကို အပြစ်ရှိသော လူ့ဇာတိနှင့် တူသောအသွင်ဖြင့် စေလွှတ်တော်မူ၍၊ လူ့ဇာတိ၌ အပြစ်ကို စီရင်တော်မူ၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား၊ ဇာတိပကတိအတိုင်း မကျင့်ဘဲ ဝိညာဉ်တော်အတိုင်း ကျင့်ကြံပြုမူကြသော ငါတို့၌ ပညတ်တရား၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ တည်း” (ရောမ ၅:၁၊ ၃:၃၁၊ ၈:၃၊ ၄)။

ပထမဆုံး ဧဝံဂေလိ ကတိတော်မှ စတင်၍ ဘိုးဘေးဘီဘင်ခေတ်နှင့် ဂျူးလူမျိုးတို့၏ ခေတ်ကာလများကို ဖြတ်သန်းကာ ယနေ့အချိန်အထိ ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို တစ်စတစ ဖော်ပြလာခဲ့ပေသည်။ မိုဃ်းတိမ်များ ဖယ်ရှားသွားပြီး၊ မြူခိုးများနှင့် အမိုက်မှောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားကာ လောက၏ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်သော ယေရှုသည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဆိုင်းနားတောင်ပေါ်တွင် ပညတ်တရားကို ကြွေးကြော်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် တောင်ပေါ်တရားကို ဟောကြားခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဘုရားသခင်ကို ချစ်ရမည့် ကြီးမားသော အခြေခံမူများသည် မောရှေအားဖြင့် ကိုယ်တော် မိန့်မြွက်ခဲ့ဖူးသည့် အရာများကို ထပ်မံအတည်ပြုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ခေတ်ကာလ နှစ်ရပ်စလုံးတွင် ဆရာတော်မှာ တစ်ပါတည်း ဖြစ်ပေသည်။