အခန်း ၃— ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမမိဘများ၏ ရုန်းကန်ရခက်ခဲမှု

 

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်း ၃ ကို အခြေခံထားပါသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပုန်ကန်မှုကို နှိုးဆော်ရန် နောက်ထပ်အခွင့်အလမ်း မရှိတော့သောကြောင့် စာတန်သည် လူသားများကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်ရာတွင် နယ်မြေအသစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ မနာလိုဝန်တိုမှုဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရကာ သူသည် လူသားများအပေါ်သို့ အပြစ်၏ အပြစ်ဒဏ်နှင့် ပြစ်ဒဏ်ကို သယ်ဆောင်လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းတို့၏ မေတ္တာကို အယုံအကြည်ကင်းမဲ့မှုအဖြစ်သို့ လည်းကောင်း၊ ချီးမွမ်းသီချင်းများကို ဖန်ဆင်းရှင်အပေါ် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်မှုများအဖြစ်သို့ လည်းကောင်း ပြောင်းလဲပစ်မည်ဖြစ်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ဤအပြစ်ကင်းစင်သော သတ္တဝါများကို ဆင်းရဲဒုက္ခထဲသို့ နှစ်မြှုပ်ရုံသာမက ဘုရားသခင်ကိုလည်း အရှက်ကွဲစေပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်တမန်များသည် စာတန်၏ ကျဆုံးခန်းနှင့် ၎င်းတို့အား ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်ချက်များ၏ သမိုင်းကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေးဦးမိဘများအား ဖော်ပြပေးခဲ့ကြပြီး မကောင်းမှု၏ မင်းသား ကြိုးပမ်းဖျက်ဆီးနေသည့် ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုစနစ်၏ သဘောသဘာဝကို ရှင်းလင်းပြသခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားသည် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို ဖော်ပြချက်တစ်ခု၊ ကိုယ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော်နှင့် စရိုက်လက္ခဏာ၏ မိတ္တူတစ်ခု၊ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာနှင့် ဉာဏ်ပညာကို ဖော်ကျူးပြသချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ သဟဇာတဖြစ်မှုသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပညတ်တရားနှင့် အပြည့်အဝ ကိုက်ညီမှုအပေါ်တွင် မူတည်နေပါသည်။ အရာခပ်သိမ်းတို့သည် ဖယ်ရှား၍မရနိုင်သော သတ်မှတ်ထားသည့် ဥပဒေများအောက်တွင် တည်ရှိနေကြသည်။ သို့သော် မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်ကြသော သတ္တဝါအားလုံးတို့အနက် လူသားတစ်ဦးတည်းသာလျှင် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ဥပဒေ၏ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်အောက်တွင် ရှိနေသည်။ လူသားအား ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားတွင်ပါရှိသော တရားမျှတမှုနှင့် ကျေးဇူးပြုလိုစိတ်တို့ကို နားလည်နိုင်စွမ်းကို ပေးသနားထားပြီး လူသားထံမှ မယိမ်းမယိုင်သော နာခံမှုကို တောင်းဆိုထားပါသည်။

ကောင်းကင်တမန်များကဲ့သို့ပင် ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် နေထိုင်သူများသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးခံရသည့် အနေအထားတွင် တည်ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ၍ သူတို့သည် နာခံ၍ အသက်ရှင်နိုင်ကြသည်၊ သို့မဟုတ် မနာခံဘဲ ပျက်စီးနိုင်ကြသည်။ ကောင်းကင်တမန်များကိုပင် မသနားဘဲ အပြစ်ပေးခဲ့သော အရှင်သည် ၎င်းတို့အားလည်း မသနားဘဲ မနေနိုင်ပါ၊ ပုန်ကန်ဖောက်ဖျက်ခြင်းသည် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ပျက်စီးခြင်းကို သယ်ဆောင်လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

စာတန်၏ အကွက်ဆင်မှုများကို သတိထားကြရန် ကောင်းကင်တမန်များက ၎င်းတို့အား သတိပေးခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် စာတန်၏ ပထမဆုံးသော ညှို့ငོဲ့သွေးဆောင်မှုများကို ခိုင်မာစွာ တွန်းလှန်ခဲ့ကြမည်ဆိုလျှင် သူတို့သည် လုံခြုံမှုရှိကြလိမ့်မည်။ သို့သော် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှသာ ဆայုသွေးဆောင်မှုကို အလျှော့ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက သူတို့၏ သဘာဝသည် အလွန်အမင်း ယိုယွင်းပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ကာ စာတန်ကို တွန်းလှန်ရန် ကိုယ်တွင်း၌ စွမ်းအားနှင့် ဆန္ဒ လုံးဝရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

အသိပညာပေးသော သစ်ပင်သည် ဘုရားသခင်ကို နာခံခြင်းနှင့် ချေးမွမ်းခြင်း ရှိမရှိ စမ်းသပ်စရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဤကိစ္စတွင် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဖောက်ဖျက်ကြမည်ဆိုလျှင် အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် ၎င်းတို့နောက်သို့ အမြဲတမ်း ဆက်တိုက် စူစမ်းသွေးဆောင်နေမည် မဟုတ်ပါ၊ တားမြစ်ထားသော သစ်ပင်ထံတွင်သာ သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံခွင့် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ လုပ်ငန်းကို မည်သူမျှ မရိပ်မိစေဘဲ ပြီးမြောက်စေရန်အတွက် စာတန်သည် ဖုံးကွယ်မှုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ မြွေသည် အထက်မြတ်ဆုံးနှင့် အလှပဆုံး သတ္တဝါများထဲမှ တစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် တလက်လက်တောက်ပနေသော အလှတရား ရှိသည်။ တားမြစ်ထားသော သစ်ပင်ပေါ်တွင် အနားယူရင်း၊ အရသာရှိသော အသီးအနှံများကို စားသုံးနေရင်းဖြင့် ၎င်းသည် အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ပြီး မျက်စိကို နှစ်သက်စေသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ငြိမ်းချမ်းရေး ဥယျာဉ်ထဲတွင် ဖျက်ဆီးတတ်သူ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

ဧဝသည် သူမ၏ ခင်ပွန်းနှင့် ကွဲကွာမသွားစေရန် သတိထားကြဖို့ ကောင်းကင်တမန်များက သူမအား သတိပေးခဲ့ကြသည်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် အတူရှိနေလျှင် သူမသည် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေသည်ထက် အန္တရာယ်ပိုကင်းလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမသည် မသိလိုက်ဘဲ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ဘေးမှ ကင်းကွာသွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်၏ သတိပေးချက်ကို မမှတ်မိဘဲ သူမသည် တားမြစ်ထားသော သစ်ပင်ကို သိလိုစိတ်နှင့် အံ့သြချီးကျူးစိတ် ရောပြွမ်းလျက် မကြာမီမှာပင် ငေးကြည့်နေမိတော့သည်။ အသီးသည် လှပနေပြီး ဘုရားသခင်က ၎င်းကို အဘယ်ကြောင့် တားမြစ်ထားသည်ကို သူမ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင် သွေးဆောင်သူအတွက် အခွင့်အရေး ရလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ “ဘုရားသခင်က ဥယျာဉ်၌ရှိသော သစ်ပင်အသီးတို့ကို မစားရဟု အမှန် မိန့်တော်မူသလော။” ဟု ဆို၏။ ဧဝသည် သူမ၏ အတွေးများကို ပြန်လည်ကြားလိုက်ရသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ မြွေကလည်း သူမ၏ အလွန်လှပမှုကို သိမ်မွေ့စွာ ချီးကျူးလျက် ဆက်လက်ပြောဆိုခဲ့ပြီး သူ၏ စကားများသည် မနှစ်မြို့စရာ မရှိခဲ့ပေ။ ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးသွားရန် စဉ်းစားခြင်းမရှိဘဲ သူမသည် ဆက်လက် ရပ်နေခဲ့သည်။ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော မြွေသည် ကျဆုံးသွားသော ရန်သူ၏ ကြားခံဆောင်ရွက်ပေးသူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ပေ။

သူမက ဤသို့ ပြန်လည်ပြောကြားခဲ့သည်- “ငรို့သည် ဥယျာဉ်အလယ်၌ ရှိသော သစ်ပင်မှအပ ကျန်သစ်ပင်အသီးတို့ကို စားရကြ၏။ သို့သော် ဥယျာဉ်အလယ်၌ ရှိသော သစ်ပင်အသီးကိုကား၊ မစားကြနှင့်၊ မကိုင်ကြနှင့်၊ သို့မဟုတ်လျှင် သေကြလိမ့်မည်ဟု ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူပြီ။” မြွေကလည်း မိန်းမအား “သင်တို့သည် အမှန်မသေရကြ။ ထိုအသီးကို စားသောနေ့၌ သင်တို့မျက်စိပွင့်လင်း၍၊ ကောင်းမုဒ်ဆိုးမုဒ်ကို သိတတ်သော ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်ကို ဘုရားသခင် သိတော်မူ၏။” ဟု ဆို၏။

ဤသစ်ပင်မှ အသီးကို စားသုံးခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် ပို၍ မြင့်မြတ်သော အသက်တာကို ရရှိကြလိမ့်မည်ဟု သူက ကြေညာခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း စားသုံးခဲ့ပြီး စကားပြောဆိုနိုင်သည့် စွမ်းအားကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆို၏။ ဘုရားသခင်သည် မိမိတို့နှင့် တန်းတူ မြင့်မြတ်လာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ၎င်းကို ငြူစူစွာဖြင့် တားမြစ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သူက အရိပ်အမြွက် ပြောကြားခဲ့သည်။ ဉာဏ်ပညာနှင့် စွမ်းအားကို ပေးစွမ်းနိုင်သောကြောင့်သာလျှင် ဘုရားသခင်က ၎င်းကို မစားရန် သို့မဟုတ် မကိုင်ရန် တားမြစ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သတိပေးချက်သည် ခြိမ်းခြောက်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ မည်သို့ သေနိုင်မည်နည်း။ သူတို့သည် အသက်ရှင်ခြင်း သစ်ပင်မှ အသီးကို စားသုံးခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အား ပို၍ မြင့်မားသော တိုးတက်မှုကို မရောက်ရှိစေရန်နှင့် ပိုမိုကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုကို မတွေ့ရှိစေရန် တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးသည် အာဒံ၏ ခေတ်ကာလမှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် စာတန်၏ လုပ်ဆောင်ချက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် လူတို့အား ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာကို အယုံအကြည်ကင်းမဲ့စေရန်နှင့် ဉာဏ်ပညာကို သံသယဝင်စေရန် သွေးဆောင်တတ်သည်။ ဘုရားသခင် ဖုံးကွယ်ထားသည်များကို ရှာဖွေရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် လူအများအပြားသည် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အမှန်တရားများကို လျစ်လျူရှုတတ်ကြသည်။ စာတန်သည် လူတို့အား နာခံမှုမရှိရန်နှင့် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော အသိပညာ နယ်ပယ်သစ်တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်နေကြပြီဟု ယုံကြည်စေရန် သွေးဆောင်တတ်သည်။ သို့သော် ဤအရာအားလုံးသည် လှည့်စားမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ပျက်စီးခြင်းနှင့် သေခြင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးသော လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ခြေချနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

စာတန်၏ လှည့်ဖြားမှု သဘောသဘာဝ

စာတန်က သန့်ရှင်းသော ဇနီးမောင်နှံအား ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြင့် အကျိုးအမြတ် ရရှိကြလိမ့်မည်ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း လူအများအပြားက ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို နာခံသူများကို ကျဉ်းမြောင်းသူများအဖြစ် ပြောဆိုကြပြီး တစ်ဖက်တွင် ပိုမိုကြီးမားသော လွတ်လပ်မှုကို ခံစားနေကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤအရာသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်မှ အသံ၏ ပဲ့တင်သံ တစ်ခု မဟုတ်ပေဘဲ အခြားမည်သည့်အရာ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ “ထိုအသီးကို စားသောနေ့၌” ဆိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖောက်ဖျက်လျှင် “သင်တို့သည် ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်” ဟူ၏။ စာတန်သည် ကောင်းကင်ဘုံမှ နှင်ထုတ်ခံရသော လူဆိုးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်ကို ပေါ်လွင်စေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အခြားသူများကိုပါ ၎င်း၏ အနေအထားမျိုးသို့ ဆွဲငင်ရန်အတွက် မိမိ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို သူ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူစွာပင် ယခုအခါတွင်လည်း တရားလွန်ဖောက်ဖျက်သူသည် မိမိ၏ စစ်မှန်သော သဘာဝကို ဖုံးကွယ်ထားတတ်သည်၊ သို့သော် သူသည် စာတန်၏ ဘက်တွင် ရှိနေပြီး ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို နင်းချေကာ အခြားသူများကိုပါ ထာဝရ ပျက်စီးခြင်းသို့ ပို့ဆောင်နေသူ ဖြစ်သည်။

ဧဝသည် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်စကားများကို မယုံကြည်ခဲ့ပါ၊ ဤအရာသည်ပင်လျှင် သူမ၏ ကျဆုံးခန်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သော အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ တရားစီရင်ရာနေ့တွင် လူတို့သည် လိမ်ညာမှုကို စိတ် ആନ୍ତရိကစွာ ယုံကြည်ခဲ့ကြသောကြောင့် အပြစ်ဒဏ် ခံရကြမည် မဟုတ်ဘဲ၊ အမှန်တရားကို မယုံကြည်ခဲ့ကြသောကြောင့် အပြစ်ဒဏ် ခံရကြမည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှန်တရားမှာ မည်သည်ကို သိရှိရန်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်နှလုံးကို ပြင်ဆင်ထားကြရမည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်သမျှသော အရာဟူသမျှသည် စာတန်ထံမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။

မြွေသည် တားမြစ်ထားသော သစ်ပင်၏ အသီးကို ခူးဆွတ်ပြီး တုံ့ဆိုင်းနေသော ဧဝ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ၎င်းကို မကိုມကြနှင့်၊ မစားကြနှင့်၊ သို့မဟုတ်လျှင် သေကြလိမ့်မည်ဟု ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူခဲ့ကြောင်း သူမကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့သော စကားများကို သူမအား ပြန်လည်သတိပေးခဲ့သည်။ ဆိုးရွားသော ရလဒ် တစ်စုံတစ်ရာကို မတွေ့ရသဖြင့် ဧဝသည် ပိုမို ရဲတင်းလာခဲ့သည်။ “ထိုသစ်ပင်သည် စားကောင်းသည် ဖြစ်၍လည်းကောင်း၊ မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှုစရာနှင့် နှစ်လိုဖွယ်ရှိသည် ဖြစ်၍လည်းကောင်း၊ ပညာကို ပေးတတ်သော သစ်ပင်ဖြစ်သည် ဖြစ်၍လည်းကောင်း၊ မိန်းမသည် သစ်ပင်အသီးကို ယူ၍ စား၏။” သူမ စားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမသည် ပိုမိုမြင့်မားသော အသက်တာ အဆင့်အတန်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်နေပြီဟု သူမ ထင်မှတ်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင် သူမကိုယ်တိုင် တရားလွန်ဖောက်ဖျက်ပြီးနောက် သူမသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထူးဆန်းပြီး သဘာဝလွန် ထကြွလှုပ်ရှားနေသော အနေအထားဖြင့်၊ လက်ထဲတွင် တားမြစ်ထားသော အသီးများကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူမသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူထံသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

အာဒံသည် အံ့ဩထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ ဧဝ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဤအရာသည် သူတို့ သတိပေးခံခဲ့ရသော ရန်သူ ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ပြန်လည်ပြောကြားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်အရ သူမ သေရပေမည်။ သို့သော် သူမက “စားပါ” ဟု တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး သူတို့သည် အမှန်တကယ် မသေကြရပါဟု မြွေ၏ စကားများကို ပြန်လည်ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူမသည် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို တစ်စုံတစ်ရာမျှ မခံစားရဘဲ အရသာရှိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော လွှမ်းမိုးမှုကို ခံစားရကာ အသိဉာဏ်အားလုံးကို အသက်ဝင်စေသည့် အသစ်သော အသက်တာတစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

အာဒံသည် မိမိ၏ အဖော်ဖြစ်သူ ဘုရားသခင်၏ အမိန့်ကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့ကြောင်း နားလည်ခဲ့သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဧဝအား မိမိဘေးမှ ကင်းကွာသွားခွင့်ပေးမိခဲ့ခြင်းအတွက် သူ ဝမ်းနည်းပူဆွေးခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် အလုပ်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်၊ သူ၏ ပျော်ရွှင်စရာ ဖြစ်ခဲ့သော အဖော်နှင့် သူ ကွဲကွာရတော့မည် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ ပြုလုပ်ရမည်နည်း။ အာဒံသည် ဘုရားသခင်နှင့် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များ၏ အဖော်အပေါင်းကို ခံစားခဲ့ရသည်။ လူသားများသည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိကြမည်ဆိုပါက သူတို့ရှေ့တွင် ဖွင့်လှစ်ပေးထားမည့် မြင့်မြတ်သော ကံကြမ္မာကို သူ နားလည်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤကောင်းချီးမင်္ဂလာ အားလုံးတို့သည် အခြားမည်သည့်အရာနှင့်မျှ မလဲနိုင်သော ထိုဆုကျေးဇူးတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ မေတ္တာ၊ ကျေးဇူးတင်ရှိမှု၊ ဖန်ဆင်းရှင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှု အားလုံးတို့သည် ဧဝအပေါ်ထားရှိသော မေတ္တာကြောင့် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသည်။ သူမသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေပြီး ကွဲကွာသွားမည့် အရေးကို သူ လုံးဝ မခံစားနိုင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူမ သေရမည်ဆိုလျှင် သူလည်း သူမနှင့်အတူ သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။ ပညာရှိမြွေ၏ စကားများ မှန်ကန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေဘူးလော။ ဧဝတွင် သေဆုံးခြင်း၏ လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပေါ်လာခဲ့ဘဲ၊ သူသည် အကျိုးဆက်များကို ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူသည် အသီးကို ဆွတ်ခူးပြီး အမြန်ပင် စားလိုက်သည်။

သူ့၏ အပြစ်ဖောက်ဖျက်ပြီးနောက် အာဒံသည် အစပိုင်းတွင် ပိုမိုမြင့်မားသော အသက်တာ အဆင့်အတန်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်နေပြီဟု စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သည်။ သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူ့အပြစ်အတွက် အတွေးက သူ့ကို ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။ သူတို့ ခံစားခဲ့ရသော မေတ္တာနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးတို့သည် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီး၊ ယင်းတို့၏နေရာတွင် အပြစ်ရှိသည်ဟူသော ခံစားချက်၊ အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ဝိညာဉ်၏ ကိုယ်တုံးလုံးဖြစ်နေမှုကို ခံစားကြရသည်။ သူတို့ကို လွှမ်းခြုံထားခဲ့သော အလင်းတန်ဆာသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏နေရာကို အစားထိုးရန်အတွက် သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖုံးအုပ်စရာ အဝတ်အစားတစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ အဝတ်မပါဘဲ သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များ၏ မျက်စိရှေ့တွင် မရပ်တည်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ယခုအခါတွင် သူတို့သည် အပြစ်၏ စစ်မှန်သော သဘာဝကို စတင်မြင်တွေ့လာခဲ့ကြသည်။ အာဒံသည် မိမိ၏ အဖော်ဖြစ်သူအား မိဘေးမှ ထွက်သွားခဲ့ခြင်းနှင့် မြွေ၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်းတို့အတွက် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မိမိတို့အား ကျေးဇူးပြုခဲ့သော သက်သေအထောက်အထားများစွာကို ပေးသနားခဲ့သော အရှင်သည် ဤတစ်ကြိမ်သာ ဖောက်ဖျက်မှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု မိမိကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်ခဲ့ကြသည်၊ သူတို့သည် သူတို့ ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ခံကြရမည် မဟုတ်ပေ။

စာတန်သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် မိန်းမအား ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာကို အယုံအကြည်ကင်းမဲ့စေရန်၊ ဉာဏ်ပညာကို သံသယဝင်စေရန်နှင့် ပညတ်တရားကို ဖောက်ဖျက်စေရန် သွေးဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူမကို အကြောင်းပြု၍ အာဒံ၏ ကျဆုံးမှုကိုလည်း ဖြစ်စေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝမ်းနည်းဖွယ် အပြောင်းအလဲ

ကြီးမြတ်သော ပညတ်ပေးရှင်သည် အာဒံနှင့် ဧဝတို့အား သူတို့၏ အပြစ်ဖောက်ဖျက်မှုကြောင့် ဖြစ်လာမည့် အကျိုးဆက်များကို ဖော်ပြတော့မည် ဖြစ်သည်။ မူလက သူတို့သည် အပြစ်ကင်းစင်ပြီး သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စဉ်က ဖန်ဆင်းရှင် ကြွလာသည်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ကြောက်ရွံ့လျက် ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် “ထာဝရဘုရားဘုရားသခင်သည် အာဒံကို ခေါ်တော်မူ၍၊ သင်သည် အဘယ်မှာရှိသနည်းဟု မိန့်တော်မူ၏။ အာဒံကလည်း၊ ကိုယ်တော်၏ အသံကို ဥယျာဉ်ထဲမှာ ကြားရသောအခါ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တုံးလုံးဖြစ်သောကြောင့် ကြောက်ရွံ့၍ ပုန်းအောင်းနေပါသည်ဟု လျှောက်၏။ ဘုရားသခင်ကလည်း၊ သင်သည် ကိုယ်တုံးလုံးဖြစ်ကြောင်းကို သင့်အား အဘယ်သူ ပြသနည်း။ မစားရဟု ငါပညတ်ထားသော သစ်ပင်အသီးကို စားမိပြီလောဟု မေးတော်မူ၏။”

အာဒံသည် အပြစ်ကို မိမိ၏ ဇနီးအပေါ်သို့ လွှဲချခဲ့ပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်အပေါ်သို့ လွှဲချခဲ့သည်- “အကျွန်ုပ်နှင့် အတူထားစေခြင်းငှာ ကိုယ်တော်ပေးသနားတော်မူသော မိန်းမသည် ထိုသစ်ပင်အသီးကို အကျွန်ုပ်အား ပေး၍ အကျွန်ုပ် စားပါပြီ။” ဧဝအပေါ်ထားရှိသော မေတ္တာကြောင့် သူသည် ဘုရားသခင်၏ နှစ်သက်လက်ခံမှုကို လည်းကောင်း၊ ထာဝရ အသက်ရှင်ခြင်း ပျော်ရွှင်မှုကို လည်းကောင်း တမင်တကာ စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ မိမိ၏ အဖော်ဖြစ်သူကိုသာမက ဖန်ဆင်းရှင် ကိုယ်တော်တိုင်ကိုပါ ဖောက်ဖျက်မှုအတွက် တာဝန်ရှိသူအဖြစ် ပြုလုပ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

မိန်းမအား “သင်ပြုသော အမှုကား အဘယ်နည်း” ဟု မေးမြန်းသောအခါ သူမက “မြွေသည် အကျွန်ုပ်ကို လှည့်စား၍ အကျွန်ုပ် စားပါပြီ” ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။ “အဘယ်ကြောင့် မြွေကို ဖန်ဆင်းတော်မူသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဧဒင်ဥယျာဉ်ထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပေးတော်မူသနည်း။”—ဤမေးခွန်းများသည် သူမ၏ ပထမဆုံးသော ဆင်ခြေပေးမှုများတွင် ပါဝင်နေခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကို အပြစ်မရှိကြောင်း တရားပြလိုသည့် ဆန္ဒသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေးဦးမိဘများ စာတန်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ အာဒံ၏ သားသမီး မြေးဆက်အားလုံးတို့တွင်လည်း ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်လျက် ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် ထာဝရဘုရားသည် မြွေအပေါ်သို့ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်ကို ချမှတ်ခဲ့သည်- “သင်သည် ဤသို့ပြုလေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်၊ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ထက် လည်းကောင်း၊ တောတိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ထက် လည်းကောင်း၊ ကျိန်ဆဲခြင်းကို ခံရမည်။ သင်သည် ဝမ်းဖြင့်သွားလာ၍၊ အသက်ရှင်သမျှ ကာလပတ်လုံး မြေမှုန့်ကို စားရမည်။” အတိတ်က တောတိရစ္ဆာန်များထဲတွင် အလှပဆုံးဖြစ်ခဲ့သော ၎င်းသည် အကျဉ်းမြောင်းဆုံးနှင့် ရွံရှာဖွယ်အကောင်းဆုံး၊ လူနှင့်တိရစ္ဆာန် နှစ်ဦးစလုံးက ကြောက်ရွံ့ပြီး မုန်းတီးရမည့် သတ္တဝါ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မြွေအား ဆက်လက်ပြောကြားခဲ့သော စကားများသည် စာတန် ကိုယ်တိုင်နှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး၊ ၎င်း၏ အပြီးအပိုင် ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် ပျက်စီးပျောက်ကွယ်မှုကို ညွှန်ပြနေသည်- “ငါသည် သင်နှင့် မိန်းမလည်းကောင်း၊ သင်၏အမျိုးအနွယ်နှင့် သူမ၏အမျိုးအနွယ်လည်းကောင်း၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့စေမည်။ အမျိုးအနွယ်သည် သင်၏ဦးခေါင်းကို နှိပ်စက်လိမ့်မည်၊ သင်သည်လည်း သူ၏ဖረဖါးကို ကိုက်ခဲလိမ့်မည်။”

ဧဝအား သူမ ခံစားရမည့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ဒုက္ခဝေဒနာတို့အကြောင်းကို မိန့်ကြားခဲ့သည်။ “သင်သည် ခင်ပွန်းကို တပ်မက်လိုလားလိမ့်မည်၊ သူသည်လည်း အုပ်စိုးလိမ့်မည်။” ဘုရားသခင်သည် သူမအား အာဒံနှင့် တန်းတူအဖြစ် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ သို့သော် အပြစ်သည် သဟဇာတမဖြစ်မှုကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါတွင် သူတို့၏ ပေါင်းစည်းမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုကို တည်တောက်ရန်အတွက် တစ်ဦးဦး၏ နာခံမှုဖြင့်သာ ထိန်းသိမ်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ဧဝသည် ပထမဆုံး အပြစ်ဖောက်ဖျက်သူ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် အာဒံ အပြစ်ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါတွင် သူမသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေစေရန် ပြုလုပ်ခံခဲ့ရသည်။ ဤသို့ ပေးအပ်ထားသော ဦးဆောင်စွမ်းအားကို ယောက်ျားဖြစ်သူတို့က အလွဲသုံးစားလုပ်ခဲ့ကြခြင်းကြောင့် များစွာသော အကြိမ်များတွင် မိန်းမတို့၏ ဘဝခရီးလမ်းကို ခါးသီးစေခဲ့ပြီး ဘဝကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဧဝသည် ခင်ပွန်း၏ဘေးတွင် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင် သူမအား ပေးအပ်ထားခဲ့သည်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိမည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူမ လှည့်ဖြားခံခဲ့ရသည်။ မူလက သူမ ရရှိထားခဲ့သော ရာထူးနေရာထက် ပိုမိုမြင့်မားရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် သူမသည် အလွန်အမင်း နိမ့်ကျသွားခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင် ဖန်တီးပေးထားခြင်း မရှိသော နေရာဌာနများသို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးပမ်းမှုများတွင် လူအများအပြားသည် မိမိတို့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ဖြစ်လာနိုင်သည့် နေရာလပ်ကို စွန့်လွှတ်နေကြသည်။

အာဒံအား ထာဝရဘုရားက ဤသို့ ကြေညာခဲ့သည်- “သင်သည် မိန်းမ၏စကားကို နားထောင်၍၊ မစားရဟု ငါပညတ်ထားသော သစ်ပင်အသီးကို စားမိသောကြောင့်၊ သင်ကြောင့် မြေကြီးသည် ကျိန်ဆဲခြင်းကို ခံရမည်။ အသက်ရှင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ပင်ပန်းစွာဖြင့် မြေကြီးထွက် စားစရာကို စားရလိမ့်မည်။ မြေကြီးသည် သင့်အဖို့ ဆူးပင်၊ ညှောင့်ပင်တို့ကို ပေါက်စေ၍၊ သင်သည် တော၌ရှိသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို စားရလိမ့်မည်။ သင်သည် မြေသို့ မပြန်ရောက်မီ၊ မြေမှ ထုတ်ယူခြင်းကို ခံရသည်ဖြစ်၍၊ မြေသို့ မပြန်ရောက်မီ မျက်နှာချွေးထွက်မှသာ အစားအစာကို စားရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ သင်သည် မြေမှုန့်ဖြစ်၏၊ မြေမှုန့်သို့ ပြန်သွားရမည်။”

ဘုရားသခင်သည် ကောင်းမြတ်မှုကို အလကား ပေးသနားခဲ့ပြီး မကောင်းမှုကို တားမြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် တားမြစ်ထားသော သစ်ပင်အသီးကို စားခဲ့ကြပြီး၊ ယခုအခါတွင် သူတို့သည် အသက်ရှင်သမျှ ကာလပတ်လုံး မကောင်းမှု၏ အသိပညာကို ရရှိကြတော့မည် ဖြစ်သည်။ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော အလုပ်အကိုင်အစား စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုတို့သည် သူတို့၏ ကံကြမ္မာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းမှု၊ ပူဆွေးမှုနှင့် နာကျင်ကိုက်ခဲမှုတို့အပြင် အဆုံးတွင် သေခြင်းတရားကိုပါ ခံစားကြရလိမ့်မည်။

ဘုရားသခင်သည် လူသားအား မြေကြီးနှင့် သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးတို့အပေါ်တွင် အုပ်စိုးသူအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို ပုန်ကန်သောအခါ အောက်တန်းကျသော သတ္တဝါများသည်လည်း သူ၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ပုန်ကန်လာကြသည်။ ထိုနည်းအားဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် လူသားများအား မိမိ၏ ပညတ်တရား၏ မြင့်မြတ်မှုကို ပြသရန်နှင့် အသေးအမွှားဆုံး အရာများတွင်ပင်လျှင် ၎င်းကို ဖယ်ရှားခြင်း၏ အန္တရာယ်ကို မြင်တွေ့စေရန် ကရုဏာတော်ဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသားကို ပြန်လည်ကုစားရေး အစီအစဉ်

နောင်တွင် လူသားတို့၏ ကံကြမ္မာ ဖြစ်လာမည့် ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု ပြည့်နှက်နေသော အသက်တာသည် မေတ္တာတော်ဖြင့် ချမှတ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အပြစ်ကြောင့် လိုအပ်လာသည့် စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ကာ၊ စားသောက်လိုစိတ်နှင့် အာရုံခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်တတ်သည့် အလေ့အထများကို ဖြစ်ထွန်းစေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် လူသားကို ပြန်လည်ကုစားရေးအတွက် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်သော အစီအစဉ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေးဦးမိဘများအား ပေးခဲ့သော သတိပေးချက်—”ထိုအသီးကို စားသောနေ့၌ သင်သည် အသေဧကန်သေရမည်”—ဆိုသည်မှာ ၎င်းတို့သည် တားမြစ်ထားသော အသီးကို စားသုံးသည့် ထိုနေ့တွင်ပင် ချက်ချင်း သေဆုံးရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထိုနေ့တွင်ပင် ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်ကို တရားဝင် ချမှတ်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုနေ့တွင်ပင် သူတို့သည် သေခြင်းတရားအတွက် ကံကြမ္မာဆိုး စီရင်ခြင်း ခံရပြီး ဖြစ်ပေမည်။

ထာဝရ အသက်ရှင်ခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန်အတွက် လူသားသည် အသက်ရှင်ခြင်း သစ်ပင်မှ အသီးကို ဆက်လက် စားသုံးနေရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအရာမှ ကင်းကွာသွားသောအခါ သူ၏ အသက်စွမ်းအင်သည် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာမည်ဖြစ်ပြီး အသက်တာ ကုန်ဆုံးသွားသည်အထိ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် အသက်ရှင်ခြင်း သစ်ပင်အသီးကို စားသုံးကြပြီး အပြစ်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ ပြည့်နှက်နေသော အသက်တာကို ထာဝရ ဆက်လက် ဖြစ်ထွန်းစေရန် စာတန်က ကြံစည်ခဲ့သည်။ သို့သော် အသက်ရှင်ခြင်း သစ်ပင်ကို စောင့်ရှောက်ရန် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များကို တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဤကောင်းကင်တမန်များ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တလက်လက်တောက်ပနေသော ဓား၏ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ အာဒံ၏ မိသားစုဝင် မည်သူမျှ ထိုအတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ခွင့် မရရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် မသေနိုင်သော အပြစ်သားဟူ၍ မရှိပေ။

ဘုရားသခင်သည် အလွန်အမင်း တင်းကျပ်လွန်းသလော။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေးဦးမိဘများ၏ အပြစ်ဖောက်ဖျက်မှုမှ စီးဆင်းလာခဲ့သော ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ လှိုင်းလုံးကြီးသည် အလွန်အမင်း သေးငယ်သော အပြစ်တစ်ခုအတွက် အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းသော အကျိုးဆက်တစ်ခုအဖြစ် လူတို့က ရှုမြင်ကြသည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူတို့သည် ဤမေးခွန်းကို ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ လေ့လာကြည့်ကြမည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ အမှားကို သိမြင်နိုင်ကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကြီးမားသော ကရုဏာတော်ဖြင့် အာဒံအား ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှု တစ်စုံတစ်ရာကို ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ တားမြစ်ချက်၏ ပေါ့ပါးမှု ကိုယ်တိုင်ကပင် အပြစ်ကို အလွန်တရာ ကြီးမားစေခဲ့သည်။ အကယ်၍ အာဒံအား ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှု တစ်စုံတစ်ရာကို ပေးအပ်ခဲ့မည်ဆိုပါက မကောင်းမှုဘက်သို့ ယိမ်းယိုင်နေသော စိတ်နှလုံးရှိသူတို့က “ဤအရာသည် အသေးအမွှား ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်၊ ဘုရားသခင်သည် အသေးအမွှားလေးတွေအတွက် ဒီလောက်ထိ စိတ်မဝင်စားပါဘူး” ဟု ဆိုကာ ဆင်ခြေပေးကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားသည် လူသားအပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထားခြင်း မရှိဟု သင်ကြားပေးကြသော များစွာသော သူတို့က ၎င်း၏ အမိန့်တော်များကို နာခံရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်ဟု အခိုင်အမာ ဆိုကြသည်။ သို့သော် အကယ်၍ ဤအရာသည် မှန်ကန်ခဲ့မည်ဆိုပါက အာဒံသည် အဘယ်ကြောင့် အပြစ်ဖောက်ဖျက်ခြင်း၏ ပြစ်ဒဏ်ကို ခံခဲ့ရသနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေးဦးမိဘများ၏ အပြစ်သည် ကမ္ဘာကြီးပေါ်သို့ အပြစ်နှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး၊ အကယ်၍ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်သာ မရှိခဲ့ပါက လူမျိုးစုတစ်ခုလုံးကို မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သော အခြေအနေသို့ နှစ်မြှုပ်ပစ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ မည်သူမျှ မိမိကိုယ်ကို မလှည့်စားကြပါနှင့်။ “အပြစ်၏ အခကား သေခြင်းတရား ဖြစ်ပေ၏” (ရောမ ခြောက်းနှစ်ဆယ့်သုံး)။

သူတို့၏ အပြစ်ပြီးနောက်တွင် အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော နေအိမ်တွင် ဆက်လက် နေထိုင်ခွင့် ရရှိရန်အတွက် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် တောင်းပန်ခဲ့ကြသည်။ နောင်လာမည့် အနာဂတ်တွင် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်များကို တင်းကျပ်စွာ နာခံမည်ဟု သူတို့ ကတိပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ သဘာဝသည် အပြစ်ကြောင့် ယိုယွင်းပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့အား ပြောပြခဲ့သည်။ သူတို့သည် မကောင်းမှုကို တွန်းလှန်နိုင်သည့် စွမ်းအားကို လျှော့ချခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင် အပြစ်ရှိသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို သိရှိနေကြရသဖြင့် သူတို့သည် မိမိတို့၏ သမာဓိကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် စွမ်းအား ပို၍ နည်းပါးသွားကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဖြင့် သူတို့သည် သူတို့၏ လှပသော နေအိမ်ကို နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြပြီး အပြစ်၏ ကျိန်ဆဲခြင်း ခံရသော မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်ရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ လေထုသည် ယခုအခါတွင် သိသာထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲများကို ခံစားနေရပြီး၊ ထာဝရဘုရားသည် အဆိုးရွားဆုံး အအေးဒဏ်မှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ၎င်းတို့အား သားရေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အဝတ်အထည်ကို ကရုဏာတော်ဖြင့် ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။

ညှိုးနွမ်းလာသော ပန်းပွင့်များနှင့် ကြွေကျလာသော အရွက်များတွင် ပထမဆုံး ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်း၏ လက္ခဏာများကို သူတို့ မြတွေ့ကြရသောအခါ အာဒံနှင့် သူ၏ အဖော်ဖြစ်သူတို့သည် ယနေ့ခေတ်လူများ သူတို့၏ ဆွေမျိုးများ သေဆုံးခြင်းအတွက် ဝမ်းနည်းကြေကွဲကြသည်ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးခဲ့ကြသည်။ ကောင်းမွန်သော သစ်ပင်များသည် ၎င်းတို့၏ အရွက်များကို ကြွေကျစေသောအခါ ထိုမြင်ကွင်းသည် သေခြင်းတရားဆိုသည်မှာ အသက်ရှင်နေသော သတ္တဝါတိုင်း၏ ကံကြမ္မာ ဖြစ်သည်ဟူသော ခိုင်မာသော အမှန်တရားကို သတိရစေခဲ့သည်။

ဧဒင်ဥယျာဉ်သည် လူသားများ ၎င်း၏ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော လမ်းကြောင်းများမှ နှင်ထုတ်ခံရပြီးနောက် ကာလရှည်ကြာစွာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဆက်လက် တည်ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် လူသားများ၏ ဆိုးသွမ်းမှုကြောင့် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းဖြင့် ဖျက်ဆီးခံရမည့် အခြေအနေ ရောက်လာသောအခါ ဧဒင်ဥယျာဉ်ကို စိုက်ပျိုးခဲ့သော လက်တော်သည် ၎င်းကို ကမ္ဘာမြေမှ ရုပ်သိမ်းခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး ပြန်လည်ထူထောင်မည့် အချိန်တွင် “ကောင်းကင်သစ်နှင့် မြေကြီးသစ်” ဖြစ်လာမည့် အချိန်၌ ၎င်းသည် မူလ အစပိုင်းထက် ပိုမိုခမ်းနားလှပစွာဖြင့် ပြန်လည် တည်ထောင်ခံရလိမ့်မည် ဖြစ်သည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း နှစ်ဆယ့်တစ်ခုး တစ်)။