အခန်း ၄၅— ယေရိခိုမြို့ အံ့သြဖွယ်ရာ ပြိုကျခြင်း

 

ဤအခန်းသည် ယောရှုကျမ်း ၅:၁၃-၁၅၊ ၆၊ ၇ တို့ကို အခြေခံထားပါသည်။

ဟီဘရူးလူမျိုးများသည် ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းကို အကြွင်းမဲ့ မအောင်မြင်နိုင်သေးပေ။ ဤပြည်ကို သူတို့၏နယ်မြေထဲသို့ ကျူးကျော်မှုကို ဆန့်ကျင်ရန် အဆင်သင့်ရှိနေကြသော တန်ခိုးကြီးသော လူမျိုးစုတစ်စုက နေထိုင်လျက် ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့၏ မြင်းများနှင့် သံစစ်ရထားများ၊ နယ်မြေအကြောင်းကို ကောင်းစွာသိကျွမ်းမှုနှင့် စစ်ပွဲဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုတို့က ကြီးမားသော အသာစီးရမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဤပြည်သည် “ကောင်းကင်တိုင်အောင် မြင့်မား၍ ခိုင်ခံ့သောမြို့ကြီးများ” ဖြင့် စောင့်ရှောက်ခြင်း ခံထားရသည် (တရားဟောရာကျမ်း ၉:၁)။ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်မဟုတ်သော တန်ခိုးတော်ကို အာမခံချက်ရှိမှသာလျှင် ဣသရေလလူတို့သည် လာမည့်စစ်ပွဲတွင် အောင်မြင်မည်ဟု မျှော်လင့်နိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ကြီးမား၍ ကြွယ်ဝချမ်းသာသော ယေရိခိုမြို့သည် ဂိလဂါလတပ်ချရာနေရာမှ အနည်းငယ်အကွာတွင် တည်ရှိနေသည်။ ဤမာနကြီးသော မြို့သည် ၎င်း၏ ခိုင်မာသော ခံတပ်နံရံများနောက်ကွယ်တွင် ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်ကို စိန်ခေါ်လျက် ရှိနေခဲ့သည်။ ယေရိခိုမြို့သည် လစန္ဒာနတ်ဘုရားမ အရှတာရုတ်အတွက် အထူးသဖြင့် ဆက်ကပ်ထားခြင်း ခံရသည်။ ဤနေရာတွင် ခါနာန်တို့၏ ကိုးကွယ်မှုအလေ့အထများအနက် အဆိုးဆုံးနှင့် အညစ်ပတ်ဆုံး အရာများ စုဝေးရာနေရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဘေသာပုရတွင် ပြုခဲ့ကြသော အပြစ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရလဒ်များကို အသစ်တဖန် ပြန်လည်သတိရနေကြသော ဣသရေလလူတို့သည် ဤတပါးအမျိုးသားမြို့ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာမှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့်သာ ကြည့်ရှုနိုင်ကြပေသည်။

ယေရိခိုမြို့ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းသည် ခါနာန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရာတွင် ပထမဆုံး အဆင့်ဖြစ်ကြောင်း ယောရှု သိမြင်ခဲ့သည်။ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန်နှင့် ဆုတောင်းရန်အတွက် တပ်ချရာနေရာမှ ဖယ်ခွာသွားစဉ် သူသည် “လက်တော်၌ ထွန်းလင်းသောဓားကို ဆွဲကိုက်လျက်” ရှိနေသော အမိန့်ပေးနိုင်သော အသွင်အပြင်ရှိသည့် လက်နက်ကိုင် စစ်သည်တော်တစ်ဦးကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ “သင်သည် ငါတို့ဘက်၌ ရှိသလော၊ ငါတို့၏ ရန်သူဘက်၌ ရှိသလော” ဟု ယောရှု၏ စိန်ခေါ်မေးမြန်းမှုကို “ငါသည် ထာဝရဘုရား၏ စစ်တပ်မှူးအနေဖြင့် ယခု ရောက်ရှိလာပြီ” ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်သော ဧည့်သည်တော်မှာ အလွန်မြင့်မြတ်တော်မူသော ခရစ်တော်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ အံ့ဩကြောက်ရွံ့လျက် ယောရှုသည် မျက်နှာကိုမြေပေါ်သို့ ချ၍ ကိုးကွယ်ခဲ့ပြီး၊ “ယေရိခိုမြို့ကိုလည်းကောင်း၊ ထိုမြို့၏ ဘုရင်ကိုလည်းကောင်း၊ တန်ခိုးကြီးသော သူရဲကောင်းတို့ကိုလည်းကောင်း သင့်လက်သို့ ငါအပ်ပြီ” ဟူသော အာမခံချက်ကို ကြားခဲ့ရကာ၊ မြို့ကို သိမ်းပိုက်မည့်နည်းလမ်းများကို ညွှန်ကြားချက်အဖြစ် ရရှိခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ယောရှုသည် ဣသရေလ စစ်တပ်များကို စုရုံးစေခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်မှု တစ်စုံတစ်ရာကို ပြုလုပ်ရမည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ သေတ္တာတော်ကို ထမ်းလျက်၊ တံပိုးများကို မှုတ်ကာ မြို့ကို ပတ်၍ လှည့်လည်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေ တောက်ပမှုဖြင့် ဝန်းရံထားသော သေတ္တာတော်ကို သန့်ရှင်းသော ရာထူးတာဝန်ကို ဖော်ပြသည့် ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသော ပုရောဟိတ်တို့က ထမ်းထားကြသည်။ ဣသရေလ စစ်တပ်က နောက်မှ လိုက်ကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော စီတန်းလှည့်လည်မှုဖြင့် ကံကြမ္မာဆိုးကျရောက်မည့် မြို့ကို ဝန်းရံခဲ့ကြသည်။

ထိုကြီးမားသော စစ်တပ်၏ လမ်းလျှောက်သံနှင့် တုန်းဟည်းနေသော တံပိုးသံများမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အသံမျှ မကြားရဘဲ၊ တောင်ကုန်းများပေါ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်ကာ ယေရိခိုမြို့၏ လမ်းမများတစ်လျှောက်တွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

မြို့၏ ကင်းစောင့်များသည် အံ့ဩထိတ်လန့်လျက် တာဝန်ရှိသူများထံသို့ သတင်းပေးပို့ခဲ့ကြသည်။ ထိုကြီးမားသော စစ်တပ်သည် သန့်ရှင်းသော သေတ္တာတော်နှင့် ပါလာကြသော ပုရောဟိတ်များနှင့်အတူ တစ်နေ့လျှင် တစ်ကြိမ် မြို့ကို ပတ်၍ ချီတက်နေကြသည်ကို သူတို့မြင်တွေ့ကြရသောအခါ၊ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်သော မြင်ကွင်းက ပုရောဟိတ်များနှင့် လူများ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အားအကောင်းဆုံးသော တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် အောင်မြင်စွာ ခုခံနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချလျက် သူတို့သည် မိတို့၏ ခိုင်မာသော ခုခံကာကွယ်မှုများကို တစ်ဖန် ပြန်လည်စစ်ဆေးခဲ့ကြသည်။ ဤထူးဆန်းသော လုပ်ရပ်များကြောင့် မိတို့အား မည်သည့်အန္တရာယ်မျှ ရောက်လာမည်မဟုတ်ဟု လူအများက လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသည်။ အခြားသူများကမူ နေ့စဉ် ပြုလုပ်နေကြသော ထိုစီတန်းလှည့်လည်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အံ့ဩကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသည်။ ဤလူမျိုးတို့ရှေ့တွင် နီမြန်းသောပင်လယ်သည် တစ်ချိန်က ကွဲသွားခဲ့ဖူးကြောင်းနှင့် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးရန်အတွက်လည်း ယခုတလောပင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွင့်ပေးခဲ့ဖူးကြောင်းကို သူတို့ ပြန်လည်သတိရခဲ့ကြသည်။

ယေရိခိုမြို့ကို အောင်မြင်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်၏ ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်း

ခြောက်ရက်တိုင်တိုင် ဣသရေလတို့သည် မြို့ကို ပတ်၍ လှည့်လည်ခဲ့ကြသည်။ ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့ ရောက်ရှိလာပြီး မိုးသောက်အလင်း ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယောရှုသည် ထာဝရဘုရား၏ စစ်တပ်များကို စုရုံးစေခဲ့သည်။ ယခုတွင်မူ သူတို့သည် ယေရိခိုမြို့ကို ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပတ်၍ ချီတက်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တံပိုးသံကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ကြွေးကြော်ရမည် ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် ဤမြို့ကို သူတို့အား ပေးသဖြင့် ဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော စစ်တပ်သည် မြို့ရိုးများကို တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် လှည့်လည်ခဲ့ကြသည်။ များပြားလှသော ခြေသံများမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်အသံမျှ မရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ပထမပတ်လည်ပြီးဆုံးသွားပြီး ဒုတိယပတ်လည်၊ ထို့နောက် တတိယ၊ စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ၊ ဆဋ္ဌမပတ်လည်များ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ကင်းစောင့်များသည် တိုးပွားလာသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြသည်။ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်သော လုပ်ရပ်များ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်း။

သူတို့သည် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေစရာ မလိုခဲ့ပေ။ ခုနစ်ကြိမ်မြောက် ပတ်လည်ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှည်လျားသော စီတန်းလှည့်လည်မှုသည် ခေတ္တရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ အချိန်အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော တံပိုးများသည် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်စေသော အသံဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် မြည်ဟည်းလာခဲ့ကြသည်။ တောင့်တင်းခိုင်မာသော ကျောက်တုံးမြို့ရိုးများနှင့်အတူ ကြီးမားလှသော မျှော်စင်များနှင့် ခံတပ်နံရံများသည် အခြေမှစ၍ ယိမ်းယိုင်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး၊ ပြင်းထန်သော အသံကြီးဖြင့် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ယေရိခိုမြို့သူမြို့သားများသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး၊ ဣသရေလ စစ်တပ်များသည် မြို့တွင်းသို့ ချီတက်ဝင်ရောက်ကာ မြို့ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။

ဣသရေလလူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်တန်ခိုးဖြင့် အောင်ပွဲခံခဲ့ကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုပြည်၏ ဦးသီးဦးဖျား အနေဖြင့် မြို့နှင့်တကွ ပါရှိသမျှ အရာအားလုံးတို့ကို ဘုရားသခင်အား ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ဆက်ကပ်အပ်နှံရမည် ဖြစ်သည်။ ခါနာန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရာတွင် ဣသရေလလူတို့သည် မိမိတို့အတွက် တိုက်ခိုက်ခြင်းမဟုတ်ကြဘဲ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာ သို့မဟုတ် ကိုယ်ကျိုးအတွက် ကြွားဝါမှုကို ရှာဖွေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ မိမိတို့၏ ဘုရင်ဖြစ်တော်မူသော ယဟိုဝါဘုရား၏ ဘုန်းအသရေတော်အတွက်သာ တိုက်ခိုက်ကြရမည် ဖြစ်သည်။ “ကျိန်အပ်သော အရာကို ရှောင်ကြလော့။ သို့မဟုတ်လျှင် သင်တို့သည် ကျိန်ခြင်းကို ခံကြရလိမ့်မည် ... ဣသရေလ တပ်ကိုလည်း ကျိန်ခြင်းသို့ရောက်စေ၍ ဒုက္ခပေးမိလိမ့်မည်” ဟူသော အမိန့်တော်ကို ပေးထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

မြို့သူမြို့သား အားလုံးတို့နှင့်တကွ သက်ရှိသတ္တဝါ အပေါင်းတို့သည် ဓားဖြင့် အသတ်ခံခဲ့ရကြသည်။ သူလျှိုတို့၏ ကတိကို ဖြည့်ဆည်းသည့်အနေဖြင့် သစ္စာရှိသော ရာခပ်နှင့် သူမ၏ မိသားစုဝင်များသာ လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။ မြို့တော်၏ နန်းတော်များနှင့် ဗိမာန်များ၊ ဇိမ်ခံပစ္စည်းများ အပြည့်အစုံပါရှိသော ခမ်းနားလှသော နေအိမ်များ၊ တန်ဖိုးကြီးသော ကာတေများ၊ အဝတ်အထည်များကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြသည်။ မီးဖြင့် ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော “ငွေ၊ ရွှေ၊ ကြေးဝါနှင့် သံတန်ဆာပစ္စည်းများ” ကိုမူ တဲတော်၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများအတွက် ဆက်ကပ်အပ်နှံရမည် ဖြစ်သည်။ ယေရိခိုမြို့ကို ခံတပ်မြို့အဖြစ် ဘယ်သောအခါမျှ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရမည် မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် ပြိုကျစေခဲ့သော မြို့ရိုးများကို ပြန်လည်ပြုပြင်ဝံ့သူ မည်သူမဆိုအပေါ် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်များ ကျရောက်မည်ဟု သတိပေးထားခဲ့သည်။

ယေရိခိုမြို့သူမြို့သားများကို အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းသည် ခါနာန်ပြည်သားများနှင့် ပတ်သက်၍ ယခင်က ပေးထားခဲ့သော အမိန့်တော်များကို ဖြည့်ဆည်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်— “ထိုသူတို့ကို လုပ်ကြံ၍ အကြွင်းမဲ့ ဖျက်ဆီးရမည်။” “ဤလူမျိုးတို့၏ မြို့များကို ... အသက်ရှင်သော သတ္တဝါ တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ အသက်မချမ်းသာစေရ” (တရားဟောရာကျမ်း ၇:၂၊ ၂၀:၁၆)။

ဤအမိန့်တော်များသည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ အခြားသောနေရာများတွင် ညွှန်ကြားထားသည့် မေတ္တာနှင့် ကရုဏာစိတ်ဓာတ်နှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်ဟု လူအများက ထင်မြင်ကြလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် အမှန်တစင်စစ်တွင် အနန္တပညာနှင့် ကောင်းမြတ်ခြင်းတို့၏ အမိန့်ပေးချက်များပင် ဖြစ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့ကို ခါနာန်ပြည်၌ အခြေချစေရန် ဆောင်ရွက်နေတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် စစ်မှန်သော ကိုးကွယ်မှု၏ အမွေခံများ ဖြစ်လာကြရုံသာမက ၎င်း၏ အခြေခံမူများကို တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ ဖြန့်ဖြူးကြရမည့်သူများလည်း ဖြစ်ကြသည်။ ခါနာန်လူတို့သည် ယုတ်မာသိမ်ဖျင်းသော တပါးအမျိုးသား ကိုးကွယ်မှုများထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော် ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်စုံမှုကို သေချာပေါက် တားဆီးမည့်အရာများကို ဤပြည်မှ ရှင်းလင်းပစ်ရန် လိုအပ်ခဲ့ပေသည်။

မြို့သူမြို့သားများသည် နောင်တရရန်အတွက် လုံလောက်သော အခွင့်အရေးများကို ရရှိခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်လေးဆယ်က အီဂျစ်ပြည်အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော စီရင်ချက်များသည် ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို သက်သေပြခဲ့ကြသည်။ မိဒျန်၊ ဂိလဒ်နှင့် ဗာရှန်ပြည်တို့ကို အောင်မြင်ခြင်းကလည်း ကိုယ်တော်သည် ဘုရားအပေါင်းတို့ထက် သာလွန်ကြောင်းကို ထပ်မံပြသခဲ့သည်။ အညစ်အကြေးကို စက်ဆုပ်ရွံရှာတော်မူခြင်းကို ဘာလပုရ၏ ရွံရှာဖွယ်ရာ အခမ်းအနားများတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသော ဣသရေလတို့အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော စီရင်ချက်များတွင် ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ဤအဖြစ်အပျက် အားလုံးတို့ကို ယေရိခိုမြို့သူမြို့သားများ ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။ ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်သည် “အထက်ကောင်းကင်ဘုံ၌လည်းကောင်း၊ အောက်မြေကြီးပေါ်၌လည်းကောင်း ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏” ဟူသော အချက်ကို ငြင်းပယ်သော်လည်း လူအများစုသည် ရာခပ်၏ ခံယူချက်ကို သဘောတူခဲ့ကြသည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီက လူများကဲ့သို့ပင် ခါနာန်လူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆဲရေးပြစ်တင်ရန်နှင့် မြေကြီးကို ညစ်ညမ်းစေရန်အတွက်သာ အသက်ရှင်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်သူများနှင့် လူသားတို့၏ ရန်သူများကို ကွပ်မျက်ခြင်းသည် မေတ္တာတရားနှင့် တရားမျှတမှုနှစ်ရပ်စလုံး၏ တောင်းဆိုချက်ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

“ယေရိခိုမြို့ရိုးသည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ပြိုကျလေ၏” (ဟေဗြဲကျမ်း ၁၁:၃၀)။ ထာဝရဘုရား၏ စစ်တပ်မှူးသည် ယောရှုနှင့်သာ ဆက်သွယ်ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူသည် ပရိသတ်အားလုံးထံသို့ ကိုယ်တိုင် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ ယောရှု၏စကားများကို ယုံကြည်ရန် သို့မဟုတ် သံသୟဝင်ရန် ဆိုသည့်အချက်မှာ သူတို့အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာကြသော ကောင်းကင်တမန်တပ်ကို သူတို့ မမြင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့က “သိုးချိုတံပိုးများကို မှုတ်လျက် မြို့ရိုးကို နေ့စဉ်ပတ်ရခြင်းမှာ အလွန် ရယ်စရာကောင်းလှ၏။ ဤအရာသည် ထိုကြီးမားမြင့်မားသော ခံတပ်နံရံများအပေါ် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှ ဖြစ်စေနိုင်မည်မဟုတ်” ဟု ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ခဲ့ကြပေမည်။ သို့သော် သူတို့၏ အဓိကသတိပြုရမည့်အချက်မှာ သူတို့၏ ခွန်အားသည် လူ့ပညာ၌လည်းကောင်း၊ လူ့စွမ်းအား၌လည်းကောင်း တည်ရှိနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ကယ်တင်ရှင် ဘုရားသခင်၌သာ တည်ရှိနေသည်ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားကြသူများအတွက် ကိုယ်တော်သည် ကြီးမားသောအမှုများကို ပြုလုပ်ပေးတော်မူမည် ဖြစ်သည်။ မိမိတို့၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှု အားလုံးကို ကိုယ်တော်ထံတွင် ထားရှိကြပြီး သစ္စာရှိစွာ နာခံကြမည်ဆိုလျှင် မိမိတို့၏ အရေးပေါ် အခက်အခဲတိုင်းတွင် ကိုယ်တော်သည် ယုံကြည်သူ ကလေးများကို မစတော်မူမည် ဖြစ်သည်။

အာယမြို့တွင် ဣသရေလတို့ အဘယ်ကြောင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြသနည်း

ယေရိခိုမြို့ ကျဆုံးပြီးနောက် မကြာမီတွင် ယောရှုသည် ယော်ဒန်မြစ်ဝှမ်း၏ အနောက်ဘက် အနည်းငယ်အကွာ ချောက်ကမ်းပါးများကြားတွင် တည်ရှိသော သေးငယ်သည့်မြို့ငယ်လေးဖြစ်သည့် အာယမြို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ မြို့သူမြို့သားများမှာ နည်းပါးကြပြီး၊ ၎င်းကို နှိမ်နင်းရန်အတွက် တပ်ဖွဲ့ငယ်လေးတစ်ခုသာ လိုအပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူလျှိုများက သတင်းပို့ခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူခဲ့သော ကြီးမားသည့် အောင်ပွဲက ဣသရေလလူတို့ကို မိမိကိုယ်ကို အလွန်အမင်း ယုံကြည်စိတ်ချလာစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ မစမှုတစ်ခုတည်းသာလျှင် အောင်မြင်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်ကို သူတို့ မေ့လျောက်သွားခဲ့ကြသည်။ ယောရှုကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဘုရားသခင်ထံမှ အကြံဉာဏ်ကို မတောင်းခံဘဲ အာယမြို့ကို သိမ်းပိုက်ရန် စီစဉ်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ဣသရေလတို့သည် မိတို့၏ ရန်သူများကို အထင်သေးစွာဖြင့် ကြည့်ရှုလာခဲ့ကြသည်။ လွယ်ကူသော အောင်ပွဲကို မျှော်လင့်ခဲ့ကြပြီး၊ မြို့ကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် လူသုံးထောင်ခန့်သာ လုံလောက်မည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ ဤစစ်သည်များသည် မြို့တံခါးဝအနီးသို့ ရောက်ရှိသွားကြရာမှ ပြင်းထန်သော ခုခံမှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြရသည်။ ရန်သူများ၏ လူအင်အားနှင့် ပြည့်စုံစွာ ပြင်ဆင်ထားမှုများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး၊ မတ်စောက်သော တောင်စောင်းမှတစ်ဆင့် ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။ အမောရိလူတို့သည် “တံခါးဝရှေ့မှ သူတို့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြပြီး ... ဆင်းသွားရာလမ်းတွင် လုပ်ကြံခဲ့ကြသည်။” ကျဆုံးသွားသော အရေအတွက်မှာ လူပေါင်းသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးမျှသာဖြစ်၍ နည်းပါးသော်လည်း ရှုံးနိမ့်မှုကမူ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းစေခဲ့သည်။ “လူတို့၏ နှလုံးသားတို့သည် အရည်ပျော်သွားကြပြီး ရေကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။”

ယောရှုသည် သူတို့၏ မအောင်မြင်မှုကို ဘုရားသခင်၏ မနှစ်မြို့မှု၏ ဖော်ပြချက်တစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့သည်။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ဖြင့် သူသည် “မိမိ၏ အဝတ်တို့ကို ဆုတ်လျက်၊ ဣသရေလအကြီးအကဲများနှင့်အတူ ညနေအချိန်အထိ ထာဝရဘုရား၏ သေတ္တာတော်ရှေ့တွင် မျက်နှာကိုမြေပေါ်သို့ ချ၍ မြေမှုန့်ကို ခေါင်းပေါ်၌ တင်ခဲ့ကြသည်။”

“အို အရှင် ထာဝရဘုရား၊ ဤလူမျိုးကို အမောရိလူတို့လက်သို့ အပ်၍ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အဘယ်ကြောင့် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးစေတော်မူခဲ့ပါသနည်း ... အို ထာဝရဘုရား၊ ဣသရေလလူတို့သည် ရန်သူတို့ရှေ့မှ နောက်ပြန်လှည့်ကြသောအခါ အကျွန်ုပ် ဘယ်လို ပြောရပါမည်နည်း။ ခါနာန်လူများနှင့် ဤပြည်သား အားလုံးတို့သည် ဤအကြောင်းကို ကြားသိကြရသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဝန်းရံကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ မြေကြီးပေါ်မှ ကျွန်ုပ်တို့၏အမည်ကို ပယ်ရှားပစ်ကြလိမ့်မည်။ သို့ဖြစ်လျှင် ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော နာမတော်အတွက် ကိုယ်တော် မည်သို့ ပြုတော်မူမည်နည်း” ဟု သူ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခဲ့သည်။

“ထလော့၊ အဘယ်ကြောင့် မျက်နှာကို မြေပေါ်၌ ချ၍နေသနည်း။ ဣသရေလလူတို့သည် ... ငါပညတ်ခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကို လွန်ကျူးကြပြီ” ဟူသော အဖြေကို ရရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းနေရမည့် အချိန်မဟုတ်ဘဲ၊ လျင်မြန်၍ ပြတ်သားသော လုပ်ရပ်များကို ပြုလုပ်ရမည့် အချိန် ဖြစ်သည်။ တပ်တွင်း၌ လျှို့ဝှက်သော အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေပြီး၊ ၎င်းကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ကာ ဖယ်ရှားပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။ “သင်တို့သည် ကျိန်အပ်သောအရာကို အလယ်မှ မပယ်ရှားလျှင်၊ ငါသည် သင်တို့နှင့် ထပ်မံ၍ အတူရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။”

မိသားစုတစ်စု၏ အပြစ်က ဣသရေလလူ အားလုံးကို ရှုံးနိမ့်စေခြင်း

ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် တာဝန်ပေးခံရသူတစ်ဦးက လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်နိုင်ငံလုံးသည် လွန်ကျူးသူ၏ အပြစ်အတွက် တာဝန်ယူရော့မည် ဖြစ်သည်— “သူတို့သည် ကျိန်အပ်သောအရာကို ယူကြပြီ၊ ခိုးယူကြပြီ၊ ဟန်ဆောင်ဖုံးကွယ်ခဲ့ကြပြီ။” အပြစ်ရှိသူကို ဖော်ထုတ်ရန်အတွက် မဲကျခြင်းစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့ကြပြီး၊ လူတို့သည် မိမိတို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားကို ခံစားလာစေရန်နှင့် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် စိတ်နှလုံးကို စစ်ဆေး၍ နှိမ့်ချလာစေရန်အတွက် ထိုကိစ္စကို ခဏတာမျှ ေဝဝါးစေခဲ့သည်။

နံနက်စောစောတွင် ယောရှုသည် လူတို့ကို စုရုံးစေခဲ့ပြီး၊ လေးနက်၍ အထင်ကြီးဖွယ်ရာ အခမ်းအနားကို စတင်ခဲ့သည်။ အဆင့်ချင်းစီ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ပိုမိုနီးစပ်လာကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်ဆေးမှု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ပထမဦးစွာ အနွယ်၊ ထို့နောက် မိသားစု၊ ထို့နောက် အိမ်ထောင်စု၊ ထို့နောက် လူတစ်ဦးချင်းစီကို စစ်ဆေးခဲ့ရာ ဘုရားသခင်၏ လက်ညှိုးထိုးပြမှုဖြင့် ယုဒအနွယ်ဝင်၊ ကာမိ၏သား အာခန်သည် ဣသရေလတို့အား ဒုက္ခပေးသူအဖြစ် ထင်ရှားလာခဲ့သည်။

သစ္စာတရားကို ဝန်ခံရန် ယောရှုသည် အာခန်အား လေးနက်စွာ တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ထိုဆင်းရဲသောသူသည် မိမိ၏ ရာဇဝတ်မှုကို အပြည့်အဝ ဝန်ခံခဲ့သည်— “အမှန်စင်စစ် အကျွန်ုပ်သည် ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှားမိပါပြီ ... လုယူထားသော ပစ္စည်းများထဲတွင် လှပသော ဗာဗုလုန်ဝတ်စုံတစ်ထည်၊ ငွေရှိတ်သေကေ နှစ်ရာနှင့် အလေးချိန်ရှိတ်သေကေ ငါးဆယ်ရှိသော ရွှေတုံးတစ်တုံးတို့ကို တွေ့ရှိရသောအခါ အကျွန်ုပ်သည် တပ်မက်လိုချင်စိတ်ဝင်လာသဖြင့် ယူခဲ့ပါ၏။ ကြည့်ရှုပါ၊ ၎င်းတို့ကို ကျွန်ုပ်၏တဲအလယ် မြေကြီးထဲတွင် ဝှက်ထားပါသည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ စေတမန်များသည် သတ်မှတ်ထားသောနေရာမှ မြေကြီးကို ဖယ်ရှားခဲ့ကြရာ “သူ၏တဲထဲတွင် ဝှက်ထားသည်ကို တွေ့ရပြီး၊ ငွေလည်း အောက်တွင် ရှိနေသည်။ သူတို့သည် ... ၎င်းတို့ကို ယူဆောင်လာကြပြီး၊ ယောရှုရှေ့တွင် ... ထာဝရဘုရားရှေ့၌ တင်ပြခဲ့ကြသည်။”

“အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို ဒုက္ခပေးသနည်း” ဟု ယောရှုက ပြောခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားသည် ယနေ့ သင့်ကို ဒုက္ခပေးတော်မူမည်။” လူတို့သည် အာခန်၏အပြစ်အတွက် တာဝန်ယူခဲ့ကြရပြီး ၎င်း၏ ဆိုးကျိုးများကို ခံစားခဲ့ကြရသဖြင့်၊ အပြစ်ပေးသည့်နေရာတွင်လည်း ပါဝင်ဆောင်ရွက်ကြရမည် ဖြစ်သည်။ “ဣသရေလလူအပေါင်းတို့သည် သူ့ကို ကျောက်ခဲတို့ဖြင့် ပစ်သတ်ခဲ့ကြသည်။” ရာဇဝင်ချုပ်ကျမ်းတွင် သူ၏ အမှတ်တရကို “ဣသရေလတို့ကို ဒုက္ခပေးသူ အာခါာ” ဟု ရေးထក់ထားသည် (ရာဇဝင်ချုပ် ပထမစောင် ၂:၇)။

အာခန်၏အပြစ်သည် တိုက်ရိုက်၊ လေးနက်သော သတိပေးချက်များနှင့် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသော တန်ခိုးပြသမှုများကို ဆန့်ကျင်လျက် ကျူးလွန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်တစ်ခုတည်းသာလျှင် ဣသရေလတို့အား အောင်ပွဲကို ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားဖြင့် ယေရိခိုမြို့ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြခြင်းမဟုတ်ဟူသော အချက်က လုယူပစ္စည်းများတွင် မပါဝင်ကြရန် တားမြစ်ထားသော အမိန့်တော်ကို လေးနက်သော အလေးချိန်ကို ပေးထားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤခံတပ်ကို ဖြိုချခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မြို့နှင့်တကွ ပါရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ ဆက်ကပ်အပ်နှံရမည် ဖြစ်သည်။

အာခန်သည် နောင်တရရန် ငြင်းဆန်ခြင်း

ဣသရေလ သန်းပေါင်းများစွာတို့အထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို ဝံ့ဝံ့စားစား လွန်ကျူးခဲ့သူမှာ လူတစ်ဦးသာ ရှိခဲ့သည်။ ရှီနာဒေသ၏ တန်ဖိုးကြီးသော ဝတ်စုံကြောင့် အာခန်၏ လောဘစိတ်သည် နှိုးဆွခံခဲ့ရသည်။ သေခြင်းတရားနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် ထိုအရာကို “လှပသော ဗာဗုလုန်ဝတ်စုံ” ဟု သူခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ထာဝရဘုရား၏ ဘဏ္ဍာတိုက်အတွက် သီးသန့်ဆက်ကပ်ထားသော ရွှေနှင့်ငွေများကိုလည်း သူသိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။ သူသည် ခါနာန်ပြည်၏ ဦးသီးဦးဖျား အမြတ်များကို ဘုရားသခင်ထံမှ ခိုးယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒသမပညတ်တရားကို ချိုးဖောက်ခြင်းသည် မည်မျှရှားပါးစွာဖြင့် ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုကို ခံရတတ်ပါသနည်း။ ဤအပြစ်၏ ကြီးလေးမှုနှင့် ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရလဒ်များမှာ အာခန်၏ သမိုင်းကြောင်းမှ သင်ခန်းစာများပင် ဖြစ်ကြသည်။

အာခန်သည် ချိုးဖျက်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော သံခြေချင်းများဖြင့် ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်အထိ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို လိုချင်သော လောဘစိတ်ကို အစဉ်တစိုက် ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ ဣသရေလလူတို့အပေါ် ဘေးဒုက္ခရောက်စေသည်ဟူသော အသိစိတ်ဖြင့် သူသည် ထိတ်လန့်သွားခဲ့မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ သိမြင်မှုစွမ်းရည်မှာ အပြစ်ကြောင့် ထိုင်းမှိုင်းသွားခဲ့ပြီး၊ စမ်းသပ်မှု ရောက်ရှိလာသောအခါ လွယ်ကူသော သားကောင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ယေရိခိုမြို့၏ လုယူပစ္စည်းများကို အာခန် သိမ်းပိုက်ခြင်းကို တားမြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့လည်း လောဘဇောကို လိုက်စားရန် တိုက်ရိုက် တားမြစ်ခြင်း ခံထားရကြသည်။ “သင်တို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် မေမုန်ကို တစ်ပြိုင်နက် မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြပါ”၊ “သတိပြုကြလော့၊ လောဘဇောကို ရှောင်ကြလော့”၊ “ထိုအရာကို သင်တို့အလယ်တွင် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မပြောဆိုကြနှင့်” ဟု သတိပေးထားသည် (ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် ၆:၂၄၊ ရှင်လုကာခရစ်ဝင် ၁၂:၁၅၊ ဧဖက်ဩဝါဒစာ ၅:၃)။ ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် အာခန်၊ ယုဒ၊ အာနနိနှင့် သဖိရတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကံကြမ္မာများ ရှိနေကြသည်။ ဤအရာများ အားလုံးထက် ကျော်လွန်၍ ကျွန်ုပ်တို့တွင် စာတန်လည်း ရှိနေသည်။ သို့သော် ဤသတိပေးချက်များ အားလုံးရှိနေသော်လည်း လောဘဇောသည် ပေါများနေဆဲ ဖြစ်သည်။

နေရာတိုင်းတွင် ၎င်း၏ ညစ်ပတ်သော အခြေအမြစ်များကို တွေ့မြင်ရသည်။ ၎င်းသည် မိသားစုများအတွင်း သဘောထားကွဲလွဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်၊ ဆင်းရဲသားများဘက်မှ ချမ်းသာသူများအပေါ် မနာလိုဝန်တိုမှုနှင့် မုန်းတီးမှုကို နှိုးဆွပေးသည်၊ ချမ်းသာသူများဘက်မှ ဆင်းရဲသားများအပေါ် ကြမ်းတမ်းစွာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို တွန်းအားပေးသည်။ ဤဆိုးသွမ်းမှုသည် လောကတွင်သာမက အသင်းတော်အတွင်း၌လည်း ရှိနေသည်။ ဤနေရာတွင်ပင် ကိုယ်ကျိုးရှည်ခြင်း၊ လောဘကြီးခြင်း၊ ပရဟိတလုပ်ငန်းများကို လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့် “ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပူဇော်သက္ကာများတွင်” ဘုရားသခင်ကို ခိုးဆိုးခြင်းတို့ကို တွေ့ရခြင်းမှာ မည်မျှ အဖြစ်များပါသနည်း။ လူအများအပြားသည် အသင်းတော်သို့ လာရောက်ကြပြီး ဘုရားသခင်၏ စားပွဲတော်တွင် ထိုင်နေကြစဉ်၊ သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများထဲတွင် တရားမဝင်သော ဝင်ငွေများ၊ ဘုရားသခင် ကျိန်ဆဲထားသော အရာများကို ဝှက်ထားကြသည်။ “လှပသော ဗာဗုလုန်ဝတ်စုံ” တစ်ထည်အတွက် လူအများအပြားသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ရရှိမည့် မျှော်လင့်ချက်ကို စွန့်လွှတ်ကြသည်။ ဒုက္ခဆင်းရဲခံနေရသူများနှင့် ဆင်းရဲသားများ၏ အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများကို လျစ်လျူရှုကြသည်၊ ဧဝံဂေလိအလင်းရောင်၏ ခရီးစဉ်ကို အဟားအတား ဖြစ်စေကြသည်၊ လုပ်ရပ်များက ခရစ်တော်ကို ဝန်ခံခြင်းကို မုသာဖြစ်စေကြသည်၊ သို့သော် လောဘကြီးသော ဝန်ခံသူသည်မူ ရတနာများကို ဆက်လက် စုဆောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ “လူသည် ဘုရားသခင်ကို ခိုးရမည်လော။ သို့သော် သင်တို့သည် ငါ့ကို ခိုးကြပြီ” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏ (မလခိကျမ်း ၃:၈)။

စစ်မှန်သော နောင်တနှင့် အတင်းအကျပ် ဖွင့်ဟဝန်ခံခြင်းတို့၏ ကွာခြားချက်

လူတစ်ဦး၏ အပြစ်ကြောင့် လွန်ကျူးမှုကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်၍ ဖယ်ရှားပစ်သည်အထိ ဘုရားသခင်၏ မနှစ်မြို့မှုသည် အသင်းတော်အပေါ် သက်ရောက်နေမည် ဖြစ်သည်။ အသင်းတော်အနေဖြင့် အရှိဆုံး ကြောက်ရွံ့ရမည့် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ ပွင့်လင်းစွာ ဆန့်ကျင်ကြသူများ၊ ဘာသာမဲ့များနှင့် ဘုရားကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြသူများ၏ လွှမ်းမိုးမှုမဟုတ်ဘဲ၊ ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို တားဆီးထားကြပြီး ကိုယ်တော်၏လူမျိုးများကို အားနည်းစေကြသော မညီညွတ်သူများ၏ လွှမ်းမိုးမှုပင် ဖြစ်သည်။ နှိမ့်ချခြင်းနှင့် စိတ်နှလုံးကို စစ်ဆေးခြင်းတို့ဖြင့် လူတိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်ကို ပိတ်ပင်ထားသော ဖုံးကွယ်နေသည့် အပြစ်များကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားကြပါစေ။

အာခန်သည် ဣသရေလ စစ်တပ်များသည် အာယမြို့မှ ရှုံးနိမ့်လျက် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းကာ ပြန်လာကြသည်ကို မြင်ခဲ့ရသော်လည်း ရှေ့သို့ထွက်လာ၍ မိမိ၏အပြစ်ကို ဝန်ခံခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ယောရှုနှင့် အကြီးအကဲများသည် စကားဖြင့် မပြောနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ဦးညွှတ်နေကြသည်ကို သူမြင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူသည် ဆက်လက်၍ တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော ရာဇဝတ်မှုတစ်ခု ကျူးလွန်ခံခဲ့ရကြောင်း ကြေညာချက်ကို သူနားထောင်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ သဘောသဘာဝကိုပင် တိကျစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်ကို ကြားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မိမိ၏အနွယ်ကို ထောက်ပြခံရသည်ကို၊ ထို့နောက် မိမိ၏မိသားစုနှင့် အိမ်ထောင်စုကို ထောက်ပြခံရသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူ၏ဝိညာဉ်သည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်လှုပ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ လက်ညှိုးသည် သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်အထိ သူသည် မည်သည့်ဝန်ခံချက်ကိုမျှ မထုတ်ဖော်ခဲ့ပေ။ ထို့နောက် သူ၏အပြစ်ကို မည်သို့မျှ ဖုံးကွယ်မရနိုင်တော့သည့်အခါမှသာလျှင် သမ္မာတရားကို သူ ဝန်ခံခဲ့သည်။

အချက်အလက်များကို သက်သေပြပြီးမှ လက်ခံပြောဆိုခြင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ဘုရားသခင်သာလျှင် သိရှိကြသော အပြစ်များကို ဝန်ခံခြင်းတို့မှာ ကြီးမားသော ကွာခြားချက် ရှိနေသည်။ အာခန်၏ ဝန်ခံချက်သည် သူ၏ အပြစ်ပေးခံရမှုသည် တရားမျှတကြောင်းကို ဖော်ပြရန်သာ အကျိုးပြုခဲ့သည်။ စစ်မှန်သော နောင်တရခြင်း၊ ကြေကွဲခြင်း၊ ရည်ရွယ်ချက် ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာခြင်းဟူ၍ မရှိခဲ့ပေ။

အလားတူပင် ဘုရားသခင်၏ တရားခွင်ရှေ့တွင် လူတို့သည် အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေခြင်းအတွက် အမှုတစ်ခုစီကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားကြသည့်နောက်တွင် ရာဇဝတ်သားများသည် ထိုကဲ့သို့သော ဝန်ခံချက်များကို ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ပြစ်တင်ရှုတ်ချခံရခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်နှင့် တရားစီရင်ခြင်းကို ကြောက်ရွံ့စွာ စောင့်မျှော်နေရခြင်းတို့ကြောင့် အပြစ်ဝန်ခံမှုကို ဝိညာဉ်မှ အတင်းအကျပ် ထုတ်ဖော်စေမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော ဝန်ခံချက်များသည် အပြစ်သားကို ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်၏ မှတ်တမ်းစာအုပ်များ ပွင့်လာမည့်အခါ တရားသူကြီးသည် လူအား သူ၏အပြစ်ကို ကြေညာတော်မူမည်မဟုတ်ဘဲ၊ စူးရှထိုးဖောက်တတ်သော၊ အပြစ်ကို ဖော်ပြတတ်သော အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ကြည့်ရှုတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး၊ လုပ်ရပ်တိုင်း၊ အသက်တာ၏ အကြောင်းအရာတိုင်းသည် အပြစ်လုပ်သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထင်ရှားစွာ ကိန်းဝပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ လူတို့၏မျက်စိမှ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော အပြစ်များကို ထိုအခါ တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ ကြေညာကြလိမ့်မည်။