အခန်း ၅၈— ပရောဖက်တို့၏ ကျောင်းများ

 

ဘုရားသခင်သည် ဟေဗြဲလူတို့အား မိမိတို့၏ ကလေးသူငယ်များအား ဘိုးဘေးများနှင့် ဆက်ဆံခဲ့ပုံများကို သိကျွမ်းစေရန် မိန့်မှာတော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် အမှုအရာများနှင့် ကြွလာမည့် ရွေးနှုတ်ရှင်၏ ကတိတော်တို့ကို မကြာခဏ ပြန်ပြောင်းပြောပြရမည် ဖြစ်သည်။ ပုံဥပမာများနှင့် သင်္ကေတများသည် သင်ခန်းစာများကို မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ခိုင်မြဲစွာ စွဲထင်စေခဲ့သည်။ ငယ်ရွယ်သော စိတ်နှလုံးသည် သဘာဝတရား၏ ရှုခင်းများနှင့် ဗျာဒိတ်တော် စကားများထဲတွင် ဘုရားသခင်ကို တူညီစွာ မြင်တွေ့နိုင်ရန် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။ ကြယ်များ၊ သစ်ပင်များနှင့် ပန်းပwင်းများ၊ တောင်များ၊ ချောင်းငယ်များသည် ဖန်ဆင်းရှင်အကြောင်းကို အသီးသီး ပြောဆိုနေကြသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်တွင် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ပရောဖက်တို့၏ မိန့်ဆိုချက်များသည် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဂေါရှင်ပြည်ရှိ မောရှေ၏ လေ့ကျင့်ခံရခြင်း၊ ဟန္န၏ သား ရှမွေလ၏ လေ့ကျင့်ခံရခြင်း၊ ဗက်လင်မြို့ရှိ ဒါဝိဒ်၏ လေ့ကျင့်ခံရခြင်း၊ မိမိ၏ ဘိုးဘေးများနှင့် ကွဲကွာမသွားမီ ရှေ့ပိုင်းကာလ ဒံယေလ၏ လေ့ကျင့်ခံရခြင်း၊ နာဇရက်မြို့ရှိ ခရစ်တော်၏ လေ့ကျင့်ခံရခြင်းတို့သည် ဤကဲ့သို့သော လေ့ကျင့်မှုများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အတူ မိမိ၏ အဘွားလွဣစ်နှင့် မိခင်ဥနိတ်တို့ထံမှ ကလေးသူငယ် တိမောသေ သင်ယူခဲ့ရသော လေ့ကျင့်မှုသည်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။ တိမောသေဩဝါဒစာဒုတိယစောင် ၁:၅; ၃:၁၅။

လူငယ်များ ပညာသင်ကြားနိုင်ရန်အတွက် ပရောဖက်တို့၏ ကျောင်းများအားဖြင့် ထပ်မံ စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ လူငယ်တစ်ဦးသည် ဣသရေလလူတို့တွင် ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ရန်အတွက် သမ္မာတရားကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ရှာဖွေလိုပါက ဤကျောင်းများသည် သူ့အတွက် ဖွင့်လှစ်ထားရှိခဲ့သည်။ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသော အကျင့်ပျက်ခြစားမှုကို ဆန့်ကျင်သည့် အတားအဆီးတစ်ခုအနေဖြင့် ဆောင်ရွက်ရန်၊ လူငယ်များ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ သုခချမ်းသာကို တွက်ဆပေးရန်၊ အရည်အချင်းပြည့်ဝသော ခေါင်းဆောင်များနှင့် အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်များကို ထောက်ပံ့ပေးခြင်းဖြင့် နိုင်ငံတော်၏ တိုးတက်စည်ပင်မှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ရှမွေလသည် ဘုရားတရားကိုင်းရှိုင်း၍ ထက်မြက်ကာ လေ့လာသင်ယူလိုစိတ်ရှိသော လူငယ်များကို စုရုံးခဲ့သည်။ ဤသူတို့ကို ပရောဖက်တို့၏ သားများဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ သမ္မာတရားကို ကောင်းစွာ နားလည်တတ်ကျွမ်းကြသော ဆရာများသည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဘုရားသခင်နှင့် κοινωνία (အဖော်ပြုခြင်း) ကို ခံစားခဲ့ကြရပြီး ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ရရှိခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် လူတို့၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို ခံရကြသည်။

ရှမွေလ၏ ကာလတွင် ဤကဲ့သို့သော ကျောင်းနှစ်ကျောင်း ရှိခဲ့သည်— ရာမမြို့နှင့် ကိရိယတ်ယေარიမ်မြို့တို့တွင် ဖြစ်ကြသည်။ အခြားသော ကျောင်းများကိုမူ နောက်ပိုင်းတွင် တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။

ကျောင်းသားများသည် မြေကို လုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ လက်မှုပညာ အလုပ်အကိုင်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း မိမိတို့ကိုယ်ကို ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလလူတို့တွင် ကလေးများအား အသုံးဝင်သော အလုပ်အကိုင်ကို မသိနားမလည်ဘဲ ကြီးပြင်းလာစေရန် ခွင့်ပြုခြင်းသည် ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူခဲ့ကြသည်။ ကလေးတိုင်းသည် သန့်ရှင်းသော ရာထူးအတွက် ပညာသင်ကြားရမည့်သူ ဖြစ်စေကာမူ လက်မှုပညာ တစ်မျိုးမျိုးကို သင်ယူခဲ့ကြရသည်။ ဘာသာရေးဆရာ များစွာတို့သည် ကိုယ်တိုင်လက်ဖြင့် လုပ်ကိုင်စားသောက်ခြင်းဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ထောက်ပံ့ခဲ့ကြသည်။ တမန်တော်များ၏ ခလအရ ရောက်သည်အထိ ပေါလုနှင့် အကုလာတို့သည် တဲထိုးခြင်းဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုခဲ့ကြသည်။

ဤကျောင်းများတွင် အဓိက သင်ကြားခဲ့ရသော ဘာသာရပ်များမှာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရား၊ သန့်ရှင်းသော သမိုင်း၊ သန့်ရှင်းသော တေးဂီတနှင့် ကဗျာလင်္ကာတို့ ဖြစ်ကြသည်။ သင်ကြားမှုပုံစံသည် ဝင်ရောက်လာကြစဉ်ကထက် ဘုရားသခင်နှင့် ဘာသာရေး သမ္မာတရားကို ပိုမိုနည်းပါးစွာ သိရှိလျက် ဘွဲ့ရရှိသွားကြသော ယနေ့ခတ် သီအိုလိုဂျီ (ဘာသာရေး) ကျောင်းများမှ သင်ကြားမှုပုံစံနှင့် မတူပေ။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ကိုယ်တော်အပေါ် လူတို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားကို သင်ယူရန်မှာ လေ့လာမှု အားလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသော သမိုင်းတွင် ထာဝရဘုရား၏ ခြေရာများကို ခြေရာခံခဲ့ကြသည်။ ပုံဥပမာများဖြင့် ဖော်ပြထားသော ကြီးမားသော သမ္မာတရားများကို ထင်ရှားစေခဲ့ပြီး ယုံကြည်ခြင်းသည် ထိုစနစ်တစ်ခုလုံး၏ အဓိက အရာဝတ္တုဖြစ်သော— လောက၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးမည့် ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်ကို ဆုပ်ကိုင်မိခဲ့သည်။

ကျောင်းသားများသည် မည်ကဲ့သို့ ဆုတောင်းရမည်ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ရန် မည်ကဲ့သို့ ပြုမူရမည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ကျင့်သုံးရန် မည်ကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များကို နားလည်၍ နာခံရန် မည်ကဲ့သို့ ကျင့်ကြံရမည်ကိုလည်းကောင်း သင်ကြားခဲ့ကြရသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းနှင့် သန့်ရှင်းသော သီချင်းများတွင် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။

မြှင့်တင်ပေးသော တေးဂီတကို သင်ကြားခြင်း

တေးဂီတသည် စိတ်အကြံအစည်များကို စင်ကြယ်၍ မြင့်မြတ်သော အရာဆီသို့ မြှင့်တင်ပေးရန်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တွင် ဘုရားသခင်ကို ကိုင်းရှိုင်းခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်းတို့ကို နှိုးဆော်ပေးရန်အတွက် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကို ဘုန်းကြီးစေရန် အသုံးပြုမည့်အစား မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ရန် ဤလက်ဆောင်ကို မည်မျှ များပြားသော လူတို့ အသုံးပြုနေကြပါသနည်း။ တေးဂီတအပေါ် နှစ်သက်မြတ်နိုးခြင်းသည် စာတန်သည် တာဝန်ဝတ္တရားမှစ၍ ထာဝရအရာများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်းမှ စိတ်နှလုံးကို လှည့်ဖြားရာတွင် အအောင်မြင်ဆုံးသော နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာပေသည်။

တေးဂီတသည် အထက်ဘုံရှိ ရုံးတော်များတွင် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ချီးမွမ်းသော သီချင်းများတွင် ကောင်းကင်တေးသံစုံအဖွဲ့၏ သဟဇာတဖြစ်မှုနှင့် တတ်နိုင်သမျှ အနီးစပ်ဆုံး တူညီအောင် ကြိုးပမ်းသင့်ကြသည်။ သီဆိုခြင်းသည် ဆုတောင်းခြင်းကဲ့သို့ပင် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သီချင်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ပေါ်လွင်စေရန် စိတ်နှလုံးသည် သီချင်း၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။

ယနေ့ခတ် ပညာပေးသူတို့သည် ရှေးခေတ် ဟေဗြဲလူတို့၏ ကျောင်းများမှ အကျိုးအမြတ်ဖြင့် သင်ယူနိုင်ကြသည့် သင်ခန်းစာ အချို့ မရှိကြဘူးလား။ ပညာရေးတွင် စစ်မှန်သော အောင်မြင်မှုသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ အစီအစဉ်ကို လူတို့ သစ္စာရှိရှိဖြင့် လုပ်ဆောင်မှုအပေါ်တွင် မူတည်နေပေသည်။

ပညာရေး၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်ကို ပြန်လည် ဖန်ဆင်းရန် ဖြစ်သည်။ အပြစ်တရားသည် လူသားအတွင်းရှိ ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်ကို ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူ ပထမဆုံး ဖန်ဆင်းခံရစဉ်က ရှိခဲ့သည့် စုံလင်ခြင်းဆီသို့ သူ့ကို ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာခြင်းသည် ဘဝ၏ ကြီးမားသော ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။ လူငယ်များကို ပညာပေးရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အတူတကွ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်မှာ မိဘများနှင့် ဆရာတို့၏ တာဝန် ဖြစ်ပေသည်။ ဖန်ဆင်းရှင် ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးသပ်ထားသော စွမ်းရည်ရှိသမျှ၊ ဂုဏ်အင်္ဂါရှိသမျှတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်အတွက်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အချင်းချင်း လူသားချင်းများကို မြှင့်တင်ပေးရန်အတွက် အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

ဤမူဝါဒသည် ၎င်း၏ အရေးပါမှု တောင်းဆိုသည့်အတိုင်း အာရုံစိုက်ခံရမည်ဆိုပါက လက်ရှိ ပညာရေးစနစ်အချို့တွင် အခြေခံကျသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခြင်းနှင့် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ရည်မှန်းချက်များကို လှုံ့ဆော်မည့်အစား ဆရာများသည် ကောင်းမွန်ခြင်း၊ သမ္မာတရားနှင့် လှပခြင်းတို့အပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို နှိုးဆော်ရန် ကြိုးပမ်းကြလိမ့်မည်။ ကျောင်းသားသည် အခြားသူများကို ကျော်လွန်ရန် မရှာဘဲ ဖန်ဆင်းရှင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်ကို ခံယူရန် ကြိုးပမ်းလိမ့်မည်။ မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်လိုသည့် ဆန္ဒဖြင့် တွန်းအားပေးခံရကာ သေးငယ်၍ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားစေမည့်အစား စိတ်နှလုံးသည် ဖန်ဆင်းရှင်ဆီသို့ ညွှန်ပြခြင်း ခံရလိမ့်မည်။

“ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကား ပညာ၏ အစပေတည်း။ သန့်ရှင်းသော အရှင်ကို သိကျွမ်းခြင်းကား ဉာဏ်ပညာပေတည်း။” သုတ္တံကျမ်း ၉:၁၀။

ဤအသိပညာကို ပေးအပ်ရန်နှင့် ၎င်းနှင့်အညီ ဇာတိပကတိကို ပုံဖော်ရန်မှာ ဆရာ၏ အလုပ်ဖြစ်သင့်ပေသည်။ ဆရာသမားက “ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော် အားလုံးတို့သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရားဖြစ်ကြပါ၏” ဟုလည်းကောင်း၊ “ကိုယ်တော်၏ ဩဝါဒ တရားများအားဖြင့် အကျွန်ုပ်သည် ဉာဏ်ပညာကို ရရှိပါ၏” ဟုလည်းကောင်း ဆိုထားပေသည်။ သီလံကျမ်း ဇ ၁၁၉:၁၇၂၊ ၁၀၄။ ဗျာဒိတ်တော် ကျမ်းစာစောင်နှင့် သဘာဝတရား စာအုပ်တို့မှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းကို ရရှိကြရမည် ဖြစ်သည်။

စိတ်နှလုံးသည် ၎င်း ကျင်လည်ရာ အကြောင်းအရာများအပေါ် တဖြည်းဖြည်းနှင့် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်လာတတ်ပေသည်။ သာမန်ကိစ္စရပ်များနှင့်သာ ပြည့်နှက်နေမည်ဆိုပါက ၎င်းသည် သေးငယ်၍ အားနည်းသွားလိမ့်မည်။ ခက်ခဲသော ပြဿနာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရန် မည်သည့်အခါမျှ မလိုအပ်ခဲ့ပါက ကြီးထွားလာနိုင်သည့် စွမ်းအားကို ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ပညာပေးသည့် စွမ်းအားတစ်ခုအနေဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းပေသည်။ ၎င်းသည် ထာဝရ သမ္မာတရား၏ ရေပူစမ်းမှ လတ်ဆတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် သက်တမ်းကာလ အဆက်ဆက်တွင် ၎င်း၏ စင်ကြယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လူသားတို့၏ သုတေသနပြုမှုများ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် အလဟဿ ရှာဖွေနေကြသည့် အလွန်ဝေးကွာလှသော ရှေးခေတ်အတိတ်ကို ထွန်းလင်းစေသည်။ ဤနေရာတွင်သာ လူသားတို့၏ ဘက်လိုက်မှု သို့မဟုတ် မာနတရားတို့ဖြင့် မညစ်ညမ်းသော ကျွန်ုပ်တို့၏ လူမျိုးစု၏ သ的历史 (သမိုင်း) ကို တွေ့ရှိနိုင်ပေသည်။ ဤနေရာတွင် ဤလောက သိရှိဖူးသမျှသော အကြီးမားဆုံးသော လူတို့၏ ရုန်းကန်မှုများ၊ ရှုံးနိမ့်မှုများနှင့် အောင်ပွဲများကို မှတ်တမ်းတင်ထားကြသည်။ ဤနေရာတွင် မြင်ရသော ကမ္ဘာနှင့် မမြင်ရသော ကမ္ဘာကို ပိုင်းခြားထားသော ကုလားကာသည် ပွင့်လာခဲ့ပြီး အပြစ် ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာချိန်မှစ၍ ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရား၏ နောက်ဆုံး အောင်ပွဲတိုင်အောင် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အင်အားစုများ၏ တိုက်ပွဲကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ကြရသည်။ အရာရာတိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဇာတိစရိုက်ကို ဖော်ပြချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ ကျောင်းသားသည် အနန္တ ဉာဏ်တော်နှင့် ဆက်သွယ်မှုထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော လေ့လာမှုသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများကို ကျယ်ပြန့်စေရန်နှင့် အားဖြည့်ပေးရန် မလွဲမသွေ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

သမ္မာကျမ်းစာသည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး မိသားစု၏ လုံခြုံရေးကို စောင့်ရှောက်ပေးသော မူများကို ဖော်ပြထားပေသည်။ လေ့လာပြီး နာခံမည်ဆိုပါက ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် လောကကို ခွန်အားနှင့် စရိုက်လက္ခဏာ ခိုင်မာမှုရှိသော၊ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ထက်မြက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာသော လူတို့ကို ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည်— ထိုလူတို့သည် လောကအတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခု ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။

သိပ္ပံပညာ မှန်သမျှသည် ရုပ်ဝတ္ထုလောကရှိ ဘုရားသခင်၏ လက်ရေးမူကို အနက်ဖွင့်ဆိုချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သိပ္ပံပညာသည် ၎င်း၏ သုတေသနပြုမှုမှ ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် တန်ခိုးတော်၏ လတ်ဆတ်သော သက်သေများကိုသာ ဆောင်ကျဉ်းပေးလာခဲ့သည်။ မှန်ကန်စွာ နားလည်ထားမည်ဆိုပါက သဘာဝတရား စာအုပ်နှင့် ရေးသားထားသော နှုတ်ကပတ်တော် နှစ်ခုစလုံးသည် ကိုယ်တော် လုပ်ဆောင်နေသည့် ဉာဏ်ပညာနှင့် ကျေးဇူးပြုတတ်သော ဥပဒေအချို့ကို ကျွန်ုပ်တို့အား သင်ကြားပေးခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စေရန် ပြုလုပ်ပေးကြသည်။

ဆရာများသည် မိမိတို့၏ သွန်သင်ချက်များကို ရိုးရှင်းစေပြီး နားထောင်သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်စေမည့် ပုံဥပမာများကို ရေးဆွဲပြသခဲ့သော ကြီးမြတ်သော ဆရာ၏ စံနမူနာကို အတုယူသင့်ကြသည်။ အရွက်စိမ်းဝေသော သစ်ကိုင်းများပေါ်ရှိ ငှက်ငယ်များ၊ ချိုင့်ဝှမ်းရှိ ပန်းပွင့်များ၊ မြင့်မားသော သစ်ပင်များ၊ အသီးအနှံ ထွက်သော မြေများ၊ ပေါက်လာသော ကောက်နှံများ၊ အပင်မပေါက်သော မြေဆီလွှာများ၊ ရွှေရောင် ရောင်ခြည်များဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို ရွှေရောင်လွှမ်းစေသော နေဝင်ချိန်များသည် သင်ကြားရေး နာခံမှု၏ နည်းလမ်းများအဖြစ် အားလုံး အမှုဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ မြင်နိုင်သော အလုပ်များကို မိမိ ဟောပြောခဲ့သော အသက်ရှင်ခြင်း စကားများနှင့် ဆက်စပ်ပေးခဲ့သည်။

ဘာသာတရားသည် ကျန်းမာရေးနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေခြင်း

သဘာဝတရား၏ အရာများသည် လူတို့အား ၎င်းတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်၏ မေတ္တာတော်အကြောင်း ပြောဆိုနေကြသည်။ ဤလောကသည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခချည်းသက်သက် မဟုတ်ပေ။ ပွင့်လန်းလာသမျှသော ဖူးတံတိုင်းအပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ပန်းပွင့်တိုင်း၏ ရွက်ဖတ်များအပေါ်၌လည်းကောင်း၊ မြက်ခင်းရိုးတိုင်းအပေါ်၌လည်းကောင်း “ဘုရားသခင်သည် မေတ္တာဖြစ်တော်မူ၏” ဟူ၍ ရေးထိုးထားပေသည်။ ဆူးပင်များပေါ်တွင် ပန်းပွင့်များ ရှိကြပြီး ဆူးများကိုလည်း ပန်းပွင့်များက ဖုံးကွယ်ထားကြသည်။ သဘာဝတရားရှိ အရာရာတိုင်းသည် မိမိ၏ ကလေးသူငယ်များကို ပျော်ရွှင်စေလိုသော ဘုရားသခင်၏ အလိုဆန္ဒကို သက်သေပြနေကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ တားမြစ်ချက်များသည် ကိုယ်တော်၏ အာဏာကို ပြသရန်အတွက် သက်သက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ကလေးသူငယ်များ၏ သုခချမ်းသာကို ရှုမြင်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ အကောင်းဆုံး အကျိုးစီးပွားအတွက် တည်ရှိနေမည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ စွန့်လွှတ်ရန် မတောင်းဆိုပေ။

ဘာသာတရားသည် ကျန်းမာရေး သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေသည်ဟူသော အယူအဆသည် အဖျက်အဆီး အများဆုံး အမှားများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ကျမ်းစာက “ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် အသက်ကို ဖြစ်စေတတ်၏။ ထိုသို့ ကြောက်ရွံ့သောသူသည် စိတ်ကျေနပ်လျက် နေရလိမ့်မည်” ဟု ဆိုထားသည်။ သုတ္တံကျမ်း ၁၉:၂၃။ ဉာဏ်ပညာ၏ စကားများသည် “တွေ့ရှိသောသူတို့၏ အသက် ဖြစ်၏၊ သူတို့၏ အသားအရေ အားလုံးအတွက်လည်း ကျန်းမာခြင်း ဖြစ်၏” ဟု ဆိုထားပေသည်။ သုတ္တံကျမ်း ၄:၂၂။

စစ်မှန်သော ဘုရားတရားသည် လူကို ဘုရားသခင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ဥပဒေများနှင့် သဟဇာတဖြစ်စေသည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်ကိုနှိမ်နင်းခြင်း၊ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ဣန္ဒြေစောင့်ထိန်းခြင်းတို့ကို သင်ကြားပေးသည်။ ဘာသာတရားသည် စိတ်နှလုံးကို မြင့်မြတ်စေ고၊ အရသာကို သန့်စင်စေပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သန့်ရှင်းစေသည်။ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်နှင့် အုပ်စိုးတော်မူသော ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုကို ယုံကြည်ခြင်းသည် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းနှင့် ဂရုစိုက်ခြင်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ပေါ့ပါးစေသည်။ ၎င်းသည် အမြင့်ဆုံး သို့မဟုတ် အနိမ့်ဆုံး အခြေအနေများတွင်ပင် စိတ်နှလုံးကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကျေနပ်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စေသည်။ ဘာသာတရားသည် ကျန်းမာရေးကို မြှင့်တင်ပေးရန်၊ အသက်ကို ရှည်စေရန်နှင့် ၎င်း၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ အားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့ ခံစားရမှုကို မြင့်မားစေရန် ကူညီပေးသည်။ ၎င်းသည် ဘယ်တော့မှ မခန်းခြောက်နိုင်သော ပျော်ရွှင်ခြင်း ရေပူစမ်းကို ဖွင့်လှစ်ပေးသည်။ အကောင်းဆုံးကို သိသော ကိုယ်တော် တားမြစ်ထားသော လမ်းခရီးတွင် မည်သည့် စစ်မှန်သော ဝမ်းမြောက်ခြင်းကိုမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။

ဟေဗြဲလူတို့၏ ကျောင်းများရှိ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုများသာမက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုများကိုလည်း အကျိုးအမြတ်ဖြင့် လေ့လာနိုင်ပေသည်။ စိတ်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကြားတွင် ရင်းနှီးနီးစပ်သော ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေသည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ အောင်မြင်မှု အဆင့်အတန်း မြင့်မားစွာသို့ ရောက်ရှိနိုင်ရန်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်တည်မှုကို ထိန်းချုပ်နေသော ဥပဒေများကို သတိပြုရမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်လည်း ဣသရေလတို့၏ ကာလများကဲ့သို့ပင် လူငယ်တိုင်းသည် လက်မှုပညာ အလုပ်အကိုင် တစ်မျိုးမျိုးအကြောင်း ဗဟုသုတကို ရယူသင့်ကြသည်။ အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် လက်မှုပညာကို အားကိုးရန် လိုအပ်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သေချာနေလျှင်တိုင်အောင် သူသည် အလုပ်လုပ်ရန် သင်ယူသင့်ပေသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ခန်း မပါဘဲ မည်သူမျှ ခွန်အားကြီးမားသော ကျန်းမာရေးကို မရရှိနိုင်ပေ။ ကောင်းစွာ ထိန်းကျောင်းထားသော အလုပ်၏ စည်းကမ်းတကျရှိမှုသည် ခိုင်မာပြီး တက်ကြွသော စိတ်နှလုံးနှင့် မြင့်မြတ်သော စရိုက်လက္ခဏာအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပေသည်။

ကျောင်းသားတိုင်းသည် နေ့စဉ် အချိန်အချို့ကို တက်ကြွသော အလုပ်လုပ်ခြင်းအတွက် ပေးအပ်သင့်သည်။ ဤကဲ့သို့ဖြင့် လူငယ်များသည် ပျင်းရိခြင်း၏ ရလဒ်များဖြစ်လေ့ရှိသော မကောင်းဆိုးဝါးပြီး အကျင့်ပျက်စေသော အလေ့အထများစွာမှ ကာကွယ်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ ဤအရာများသည် ပညာရေး၏ ပထမဦးဆုံး ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အားလုံး ကိုက်ညီနေပေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံရှိ ခမည်းတော်သည် မိမိတို့အပေါ် ပြသခဲ့သည့် နူးညံ့သော မေတ္တာတော်ကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့ ခေါ်ယူခြင်း ခံရသည့် ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အာဏာကိုလည်းကောင်း— ဘုရားသခင်၏ သားများ ဖြစ်လာရန်ပင်တိုင်အောင်— လူငယ်များ မြင်တွေ့ကြစေရန် ပြုလုပ်ကြပါစို့။ သို့ဆိုလျှင် လူထောင်ပေါင်းများစွာတို့သည် ယခုအချိန်အထိ သူတို့ကို စွဲလမ်းစေခဲ့သော တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ရည်မှန်းချက်များနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများဆီမှ ရွံရှာခြင်းဖြင့် လှည့်ထွက်သွားကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဆုလာဘ်ကို မျှော်လင့်ခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ပေးခြင်းကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်သာမကဘဲ ၎င်း၏ မွေးရာပါ ယုတ်မာနိမ့်ကျမှုကို ခံစားမိခြင်းကြောင့် အပြစ်ကို မုန်းတီးရန် သင်ယူလာကြလိမ့်မည်။

ဘုရားသခင်သည် လူငယ်များအား ရည်မှန်းချက် နည်းပါးစေရန် မိန့်မှာတော်မူခြင်း မရှိပေ။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် သူတို့သည် ကောင်းကင်သည် မြေကြီးထက် မြင့်သကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး အချိန်ကာလ အတိုချုပ်သာ ဖြစ်သော အကျိုးစီးပွားများထက် များစွာ မြင့်မားသော အရာများဆီသို့ လမ်းညွှန်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဤဘဝတွင် စတင်ခဲ့သော ပညာရေးသည် နောင်လာမည့်ဘဝတွင် ဆက်လက် တည်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ “ဘုရားသခင်ကို ချစ်သောသူတို့အဘို့အငှာ ပြင်ဆင်တော်မူသော အရာများကို လူ၏မျက်စိသည် မမြင်၊ နားသည် မကြား၊ စိတ်နှလုံးထဲသို့လည်း မဝင်သေး။” ကိုရိန္သုဩဝါဒစာ ပထမစောင် ၂:၉။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ပြည့်စုံခြင်းကို နောင်ဘဝတွင် ရရှိကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော လူသား ရောက်ရှိနိုင်မည့် ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံသော ကံကြမ္မာကို ထာဝရကာလ တစ်ခုတည်းသာလျှင် ဖော်ပြနိုင်ပေလိမ့်မည်။