အခန်း ၂၇— ဘုရားသခင်သည် သိနဲတောင်ပေါ်တွင် ပညတ်တရားကို ပေးသနားတော်မူခြင်း

 

ဤအခန်းသည် ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၉ မှ ၂၄ ကို အခြေခံထားသည်။

စင်ိုင်းတောင်တွင် တပ်ချပြီးနောက် မကြာမီတွင် မိုးရှေသည် ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် တောင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ဣသရေလလူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်နှင့် နီးကပ်၍ ထူးခြားသော ဆက်ဆံရေးအတွင်းသို့— ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် အသင်းတော်နှင့် လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် ပါဝင်ဖွဲ့စည်းခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။ “ငါသည် အီဂျစ်လူတို့အား ပြုခဲ့သမျှကိုလည်းကောင်း၊ လင်းယုန်တောင်ပံပေါ်၌ သင်တို့အား ဆောင်ယူ၍ ငါ့ထံသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်ကိုလည်းကောင်း သင်တို့မြင်ကြပြီ။ ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် ငါ့စကားကို အမှန်တကယ် နားထောင်၍ ငါ၏ပဋိညာဉ်ကို စောင့်ရှောက်ကြပါက၊ မြေကြီးရှိသမျှသည် ငါ့ဥစ္စာဖြစ်သော်လည်း၊ လူမျိုးအပေါင်းတို့ထက် သင်တို့သည် ငါ့အတွက် ထူးခြားသော ဘဏ္ဍာတော် ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ သင်တို့သည် ငါ့အဖို့ ရဟန်းမင်းနိုင်ငံနှင့် သန့်ရှင်းသော လူမျိုးဖြစ်ကြလိမ့်မည်”။

မိုးရှေသည် တပ်စခန်းသို့ ပြန်သွားပြီး ဣသရေလလူတို့၏ အကြီးအကဲများအား ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားကို ထပ်ဆင့်ပြောပြခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ အဖြေမှာ — “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှကို ငါတို့ ပြုကြပါမည်” ဟူ၏။ ဤသို့ဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် တည်ကြည်သော ပဋိညာဉ်ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်ကို မိမိတို့၏ အရှင်သခင်အဖြစ် လက်ခံရန် ကတိကဝတ်ပြုခဲ့ကြကာ၊ ဤနည်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ အာဏာစက်အောက်ရှိ သက်ဆိုင်ရာ ပြည်သူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပညတ်တော်ကို မိန့်မြွက်တော်မူသည့် အခိုက်အတန့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခမ်းနားထည်ဝါမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အခင်းအကျင်းတစ်ခု ဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့် ဆက်စပ်သမျှသော အရာအားလုံးကို အကြီးမားဆုံးသော ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှုဖြင့် ရှုမြင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားက မိုးရှေအား — “သင်သည် လူတို့ထံသို့ သွား၍ ယနေ့နှင့် နက်ဖြန်နေ့တွင် သူတို့ကို စင်ကြယ်စေလော့၊ သူတို့၏ အဝတ်များကို လျှော်စေလော့ ... အကြောင်းမူကား တတိယမြောက်နေ့တွင် ထာဝရဘုရားသည် လူအပေါင်းတို့၏ ရှေ့မျက်မှောက်၌ စင်ိုင်းတောင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်တော်မူမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အားလုံးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်သို့ ပေါ်ထွန်းလာရန်အတွက် အလေးအနက် ပြင်ဆင်ခြင်းဖြင့် အချိန်ကို ကုန်လွန်စေရမည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အဝတ်အထည်များသည် အစွန်းအထင်း ကင်းစင်ရမည်။ ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးမှ မတရားမှုကို စင်ကြယ်စေရန်အတွက် ကိုယ်ကိုနှိမ့်ချခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတို့၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံကြရမည်။

တတိယမြောက်နေ့၏ နံနက်အချိန်၌ စင်ိုင်းတောင်၏ ထိပ်ဖျားသည် မိုးတိမ်ထူထပ်စွာဖြင့် ဖုံးကွယ်နေပြီး၊ တောင်တစ်လုံးလုံး မိုက်မှောင်ခြင်းနှင့် ဆန်းကြယ်မှုတို့ဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်အထိ အောက်ဘက်သို့ ကြီးမားစွာ ဖုံးအုပ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခါ လူတို့အား ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ခေါ်ဆိုသော တံပိုးခရာသံကဲ့သို့သော အသံကို ကြားကြရသည်။ ထူထပ်သော မှောင်မိုက်ထဲမှ လျှပ်စီးများ လက်လာပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ထိပ်များတွင် မိုးကြိုးပစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။ “စင်ိုင်းတောင်သည် တစ်ခုလုံး မီးခိုးများဖြင့် လွှမ်းနေ၏၊ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် မီးထဲတွင် ဆင်းသက်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်၏ ... တောင်တစ်လုံးလုံးလည်း အလွန်တရာ တုန်လှုပ်၏။” ဣသရေလလူအုပ်ကြီးသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားလာကြပြီး ထာဝရဘုရား၏ ရှေ့တော်၌ မှောက်လျက် ကျကုန်ကြ၏။ မိုးရှေပင်လျှင် — “ငါသည် အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့၍ တုန်လှုပ်၏” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့ရသည် (ဟေဗြဲကျမ်း ၁၂:၂၁)။

ယခုအခါ မိုးကြိုးသံများ ငြိမ်ကျသွား၏၊ တံပိုးခရာသံလည်း မကြားရတော့ပေ၊ မြေကြီးသည်လည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့၏။ လေးနက်သော တိတ်ဆိတ်ခြင်း အချိန်ကာလတစ်ခု ရှိခဲ့ပြီးနောက် ဘုရားသခင်၏ အသံတော် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်များ ခြံရံလျက် တောင်ပေါ်တွင် ရပ်တည်တော်မူရင်း ထူထပ်သော မှောင်မိုက်ထဲမှ မိန့်မြွက်တော်မူလျက် ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ပညတ်တော်ကို သိစေတော်မူခဲ့သည်။

“ငါသည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ဖြစ်၏၊ သင်ကို အီဂျစ်ပြည်၊ ကျွန်ဘဝမှ ထုတ်ဆောင်ခဲ့သော ဘုရား ဖြစ်၏။” ၎င်းတို့အား အီဂျစ်ပြည်မှ ထုတ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ပင်လယ်ကိုဖြတ်၍ လမ်းဖန်တီးပေးကာ ဖာရောနှင့် သူ၏ တပ်များကို ဖြိုလှဲပေးခဲ့သော ကိုယ်တော်ပင်လျှင် ယခုအခါ မိမိ၏ပညတ်တော်ကို မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်သည် ဟီဘရူးလူတို့အား မိမိ၏ပညတ်တော်ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူများနှင့် အုပ်ထိန်းသူများအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းဖြင့် ဂုဏ်ပြုတော်မူခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းကို လောကကြီး တစ်ခုလုံးအတွက် သန့်ရှင်းသော ဘဏ္ဍာတော်အဖြစ် သိမ်းဆည်းထားရမည် ဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ အဆုံးအမများသည် လူသားအားလုံးနှင့် သင့်လျော်ကိုက်ညီကြပြီး၊ လူသားအားလုံး၏ ဆုံးမသွန်သင်ခြင်းနှင့် အုပ်ချုပ်ခြင်းအတွက် ပေးသနားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ တိုတိုနှင့် ပြည့်စုံ၍ အာဏာစက်ရှိသော ပညတ်ချက် ဆယ်ပါးသည် ဘုရားသခင်အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ မိမိ၏ အိမ်နီးနားချင်း အပေါ်၌လည်းကောင်း လူသားတို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို လွှမ်းခြုံထားကြပြီး၊ အားလုံးသည် မေတ္တာတရား၏ ကြီးမားသော အခြေခံမူပေါ်တွင် အခြေခံထားကြသည်။ “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းမဲ့၊ အစွမ်းအစ အကြွင်းမဲ့၊ ဉာဏ်အကြွင်းမဲ့ ချစ်လော့၊ သင်၏ အိမ်နီးနားချင်းကိုလည်း ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်လော့” (လုကာကျမ်း ၁၀:၂၇)။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးတွင် ဤအခြေခံမူများသည် လူသားတို့နှင့် အကျုံးဝင်စေရန် ပြုလုပ်ထားကြသည်။

(၁) “ငါ့ကိုမှတပါး အခြားသော ဘုရားသခင်ကို သင်၌ မရှိစေနှင့်။” ဘုရားသခင်ကို ချစ်သော မေတ္တာကို လျော့ပါးစေရန် သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်အား ပေးအပ်ရမည့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရန် ဦးတည်သော မည်သည့်အရာကိုမဆို ကျွန်ုပ်တို့ တန်ဖိုးထားစွဲလမ်းပါက၊ ထိုအရာကို ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားတစ်ဆူ ဖြစ်စေကြခြင်း ပေတည်း။

(၂) “အထက်ကောင်းကင်၌ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ အောက်မြေကြီး၌ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မြေကြီးအောက် ရေထဲ၌ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အရာ၏ ရုပ်တုကိုမျှ၊ ပုံသဏ္ဌာန်ကိုမျှ သင်အဖို့ မလုပ်ရ။ ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ပျပ်ဝပ်ခြင်းမရှိရ၊ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းလည်း မရှိရ။”

ဘုရားသခင်ကို ရှုမြင်ပုံများသည် လူသားတို့၏ အပြုအမူအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိခြင်း

တစ်ပါးအမျိုးသား နိုင်ငံအများစုက သူတို့၏ ရုပ်တုများသည် နတ်ဘုရားကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရာ သက်သက်သော သင်္ကေတများသာ ဖြစ်သည်ဟု അവ်ဆိုခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်ကမူ ထိုသို့သော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ တည်မြဲနေတော်မူသော အရှင်မြတ်ကို ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများဖြင့် ကိုယ်စားပြုရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် လူသားတို့၏ ဘုရားသခင်ကို ရှုမြင်ပုံကို ကျဆင်းစေလိမ့်မည်။ စိတ်နှလုံးသည် ဖန်ဆင်းရှင်ထက် ဖန်ဆင်းခံအပေါ်၌သာ စွဲလမ်းလာလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်ကို ရှုမြင်ပုံများ ကျဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ လူသားသည်လည်း ယုတ်ညံ့လာလိမ့်မည်။

“ငါသည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားဖြစ်၍၊ မနာလိုဝန်တိုတတ်သော ဘုရားဖြစ်၏။” ဘုရားသခင်နှင့် မိမိ၏လူမျိုးတို့အကြားရှိ နီးကပ်သော ဆက်ဆံရေးကို အိမ်ထောင်ရေးပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်၊ ၎င်းအပေါ်ထားရှိသော ဘုရားသခင်၏ မကျေနပ်မှုကို မနာလိုဝန်တိုခြင်းဟု သင့်လျော်စွာ ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ငါ့ကို မုန်းသောသူတို့၏ အပြစ်ကို သားသမီးတို့အပေါ်သို့ တတိယမျိုး၊ စတုတ္ထမျိုးတိုင်အောင် အရောက်ပေး၏။” မိဘတို့၏ အပြစ်တွင် ကိုယ်တိုင် မပါဝင်ကြဘဲနှင့် ကလေးငယ်များကို မိဘတို့၏ အပြစ်အတွက် အပြစ်ပေးခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် သားသမီးများသည် အမွေဆက်ခံခြင်းနှင့် စံနမူနာပြခြင်းတို့အားဖြင့် ဖခင်၏အပြစ်တွင် အစိတ်အပိုင်း ပါဝင်သူများ ဖြစ်လာကြသည်မှာ အများဆုံး ဖြစ်တတ်သည်။ မှားယွင်းသော အစွဲအလမ်းများ၊ ဖောက်ပြန်သော စိတ်ဆန္ဒများနှင့် ယုတ်ညံ့သော ကိုယ်ကျင့်တရားများအပြင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရောဂါများနှင့် ယိုယွင်းပျက်စီးမှုများသည် ဖခင်ထံမှ သားထံသို့၊ တတိယမျိုးနှင့် စတုတ္ထမျိုးတိုင်အောင် အမွေအနှစ်တစ်ခုအနေဖြင့် ပေးအပ်ခြင်း ခံကြရသည်။

“ငါ့ကိုချ사랑၍ ငါ့ပညတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်သောသူ အထောင်အသောင်းတို့အား ကျေးဇူးပြု၏။” ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်၌ သစ္စာရှိကြသူများအတွက်၊ ကိုယ်တော်ကို မုန်းတီးသူများအပေါ် ကျရောက်မည့် ဒေါသနှင့်မတူဘဲ၊ တတိယမျိုးနှင့် စတုတ္ထမျိုးတိုင်အောင်သာမက လူမျိုးဆက်ပေါင်း အထောင်အသောင်းတို့အထိ ကျေးဇူးတော်ကို ကတိပေးထားတော်မူ၏။

(၃) “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ နាមတော်ကို အလဟဿ မသုံးရ။ အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရား၏ နាមတော်ကို အလဟဿ သုံးသောသူကို အပြစ်မရှိဟု မှတ်တော်မူမည် မဟုတ်။”

ဤပညတ်ချက်သည် ဘုရားသခင်၏ နាមတော်ကို ပေါ့ဆသော သို့မဟုတ် ဂရုမစိုက်သော နည်းလမ်းဖြင့် မသုံးစွဲရန် တားမြစ်ထားသည်။ သာမန်ပြောဆိုဆွေးနွေးမှုများတွင် ဘုရားသခင်ကို အမှတ်တမဲ့ ဖော်ပြခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ နាមတော်ကို မကြာခဏ အမှတ်တမဲ့ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို ဂုဏ်အသရေ ပျက်စီးစေကြသည်။ “နာတော်မူကား သန့်ရှင်း၍ ကြောက်ရွံ့ဖွယ် ဖြစ်၏” (ဆာလံကျမ်း ၁၁၁:၉)။ ၎င်းကို ရိုသေလေးစားမှုနှင့် လေးနက်သော သဘောတို့ဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုသင့်ပေသည်။

(၄) “ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစေရန် အစဥ်အမြဲ သတိရလော့။ ခြောက်ရက်တိုင်တိုင် သင်သည် လုပ်ကိုင်၍ သင်၏အလုပ်ဟူသမျှကို ပြုရမည်။ သတ္တမမြောက်နေ့မူကား သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ ဖြစ်၏။ ထိုနေ့၌ သင်ဖြစ်စေ၊ သင်၏သားဖြစ်စေ၊ သင်၏သမီးဖြစ်စေ၊ သင်၏ ကျွန်ယောကျ်ားဖြစ်စေ၊ သင်၏ ကျွန်မိန်းမဖြစ်စေ၊ သင်၏ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်စေ၊ သင်၏ တံခါးအတွင်း၌ ရှိသော ဧည့်သည်ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အလုပ်ကိုမျှ မလုပ်ရ။ အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည် ခြောက်ရက်အတွင်း၌ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ၎င်းတို့တွင် ရှိသမျှတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၍ သတ္တမမြောက်နေ့၌ အနားယူတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဥပုသ်နေ့ကို ကောင်းကြီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။”

ဥပုသ်နေ့ကို အဖွဲ့အစည်းအသစ်တစ်ခုအနေဖြင့် မိတ်ဆက်ပေးခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဖန်ဆင်းခြင်း အစအဦးကတည်းက တည်ထောင်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ဘုရားသခင်ကို ညွှန်ပြခြင်းအားဖြင့်၊ ၎င်းသည် မှန်ကန်သော ဘုရားသခင်ကို အတုအယောင် ဘုရားများနှင့် ခွဲခြားပြသပေးသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ဥပုသ်နေ့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် လူသားတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ဖော်ပြသည့် လက္ခဏာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ စတုတ္ထပညတ်ချက်သည် ပညတ်ပေးရှင်၏ နាមတော်နှင့် ဘွဲ့တံဆိပ်တော် နှစ်ရပ်စလုံး ပါရှိသော ပညတ်တော် ဆယ်ပါးထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော ပညတ်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ မည်သူ၏ အာဏာစက်ဖြင့် ပညတ်တော်ကို ပေးခဲ့သည်ကို ပြသပေးသော တစ်ခုတည်းသော ပညတ်ချက် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤတွင် ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်တော် ပါရှိပေသည်။

ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့အား အလုပ်လုပ်ရန်အတွက် ခြောက်ရက်ကို ပေးသနားထားတော်မူပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်များကို အလုပ်လုပ်သော ခြောက်ရက်အတွင်း၌သာ လုပ်ဆောင်ရန် တောင်းဆိုတော်မူ၏။ လိုအပ်ချက်နှင့် ကရုဏာလုပ်ငန်းများကို ဥပုသ်နေ့တွင် ခွင့်ပြုထားသည်။ လူနာများနှင့် ဒုက္ခရောက်နေသူများကို အချိန်အခါမရွေး ပြုစုစောင့်ရှောက်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ မလိုအပ်သော အလုပ်များကို တင်းကျပ်စွာ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ရှောက်ရန်အတွက်၊ လောကီဆန်သော ကိစ္စရပ်များအပေါ်၌ပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ကို ကျရောက်နေစေရန် မပြုသင့်ပေ။ ထို့ပြင် ဤပညတ်ချက်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ “တံခါး” အတွင်း၌ ရှိသမျှ အားလုံး ပါဝင်သည်။ အိမ်တွင်းရှိသူများသည် သန့်ရှင်းသော အချိန်နာရီများအတွင်း၌ ၎င်းတို့၏ လောကီစီးပွားရေး လုပ်ငန်းများကို ဖယ်ရှားထားကြရမည် ဖြစ်သည်။ အားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသောနေ့တွင် အလိုအလျောက် ဝတ်ပြုခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုရန်အတွက် စုပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြရမည် ဖြစ်သည်။

(၅) “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ပေးသနားတော်မူသော ပြည်၌ သင်၏ရက်ကာလ ရှည်ကြာမည်အကြောင်း၊ သင်၏ဖခင်နှင့် မိခင်ကို ရိုသေစွာ ဆက်ဆံလော့။”

မိဘများသည် အခြား မည်သည့်လူနှင့်မျှ မတူဘဲ ရထိုက်သော မေတ္တာနှင့် ရိုသေလေးစားမှုကို ရရှိပိုင်ခွင့် ရှိကြသည်။ မိဘတို့၏ တရားဝင် အာဏာကို ငြင်းပယ်သောသူသည် ဘုရားသခင်၏ အာဏာကို ငြင်းပယ်နေခြင်း ပေတည်း။ ပဥ္စမပညတ်ချက်သည် ကလေးငယ်များအား မိဘတို့အပေါ် ရိုသေလေးစားမှု၊ နာခံမှုနှင့် အညံ့ခံမှုကို ပြသရန်သာမက၊ မေတ္တာနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုကို ပေးအပ်ရန်၊ ၎င်းတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ပေါ့ပါးစေရန်၊ ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် အိုမင်းမစွမ်းသော အချိန်ကာလတွင် ၎င်းတို့ကို ထောက်ပံ့ကူညီ၍ နှစ်သိမ့်ပေးရန်လည်း တောင်းဆိုထားသည်။ ၎င်းသည် သင်းအုပ်ဆရာများနှင့် အုပ်ချုပ်သူများအပေါ်၌လည်း ရိုသေလေးစားမှုကို တိုက်တွန်းထားပေသည်။

(၆) “လူအသက်ကို မသတ်ရ။”

အသက်ကို တိုစေတတ်သော မတရားမှု လုပ်ရပ်အားလုံး၊ မုန်းတီးခြင်းနှင့် လက်စားချေလိုသည့် စိတ်ဓာတ်၊ သို့မဟုတ် အခြားသူများအပေါ် ထိခိုက်စေသော လုပ်ရပ်များဆီသို့ ဦးတည်စေသည့် စိတ်ဆန္ဒမှန်သမျှကို ကျူးလွန်ခြင်း (သူတို့ကို ဆိုးကျိုးဆန္ဒပြုခြင်းပင်လျှင်၊ အကြောင်းမူကား “မိမိညီအကိုကို မုန်းသောသူမည်သည်ကား လူသတ်သမား ဖြစ်၏”); လိုအပ်နေသူများကို စောင့်ရှောက်ရန် ပေါ့ဆသော ကိုယ်ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေသော မိမိကိုယ်ကို နှစ်သက်မှု သို့မဟုတ် အလွန်အကျွံ အလုပ်လုပ်ခြင်း— ဤအရာအားလုံးသည် အနည်းနှင့်အများဆိုသလို ဆဋ္ဌမပညတ်ချက်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

(၇) “မတရားသော မေတ္တာကို မပြုရ။”

အပြင်ပန်း အသက်တာတွင်သာမက စိတ်နှလုံး၏ လျှို့ဝှက်သော ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် ခံစားချက်များတွင်ပါ စင်ကြယ်မှုကို တောင်းဆိုထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ ကျယ်ပြန့်သော တာဝန်ဝတ္တရားများကို သွန်သင်ပေးခဲ့သော ခရစ်တော်သည် မကောင်းသော အကြံအစည် သို့မဟုတ် အကြည့်သည် တရားမဝင်သော အလုပ်ကဲ့သို့ပင် အမှန်တကယ် အပြစ်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။

(၈) “ခိုးယူခြင်းကို မပြုရ။”

ဤတားမြစ်ချက်သည် လူခိုးခြင်းနှင့် ကျွန်အရောင်းအဝယ်ပြုခြင်း၊ နယ်မြေချဲ့ထွင်စစ်ပွဲများ၊ ခိုးဆိုးလုယက်ခြင်းများကို ရှုတ်ချသည်။ ၎င်းသည် အသက်တာ၏ အသေးငယ်ဆုံးသော အသေးစိတ် အချက်အလက်များတွင်ပင် တင်းကျပ်သော ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုကို တောင်းဆိုသည်။ ၎င်းသည် ကုန်သွယ်မှုတွင် အမြတ်ထုတ်ခြင်းကို တားမြစ်ပြီး တရားမျှတသော အကြွေးများ သို့မဟုတ် လုပ်ခလစာများကို ပေးဆောင်ရန် တောင်းဆိုသည်။ အခြားသူတစ်ဦး၏ မသိနားမလည်မှု၊ အားနည်းမှု သို့မဟုတ် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုတို့ကို အသုံးချ၍ မိမိကိုယ်ကို အခွင့်အရေးယူရန် ကြိုးပမ်းမှု မှန်သမျှကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ စာအုပ်များတွင် လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

(၉) “အိမ်နီးနားချင်းကို ဆန့်ကျင်၍ မမှန်သော သက်သေကို မခံရ။”

လှည့်စားရန် ရည်ရွယ်ချက်သည် မမှန်ကန်သော အပြောအဆိုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ မျက်စိတစ်ချက် ပစ်ခြင်း၊ လက်ကို လှုပ်ရှားခြင်း၊ မျက်နှာပေး အမူအရာတစ်ခုတို့ဖြင့် စကားလုံးများဖြင့်ကဲ့သို့ပင် မမှန်ကန်သော အရာကို ထိရောက်စွာ ပြောဆိုနိုင်သည်။ လမ်းမှားစေရန် ရည်ရွယ်သော နည်းလမ်းဖြင့် အချက်အလက်များကို ဖော်ပြခြင်းပင်လျှင် မမှန်ကန်မှု ဖြစ်ပေသည်။ အလွဲသုံးစားလုပ်ခြင်း၊ အသရေဖျက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကောလာဟလဖြန့်ခြင်းတို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အိမ်နီးနားချင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေရန် ကြိုးပမ်းမှု မှန်သမျှ၊ အခြားသူများအား ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေနိုင်သော အမှန်တရားကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖုံးကွယ်ထားခြင်းသည် နဝမပညတ်ချက်ကို ချိုးဖောက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

(၁၀) “အိမ်နီးနားချင်း၏ အိမ်ကို မတပ်မမက်ရ။ အိမ်နီးနားချင်း၏ ဇနီးကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ ကျွန်ယောကျ်ားကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ ကျွန်မိန်းမကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ နွားကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ မြည်းကိုလည်းကောင်း၊ အိမ်နီးနားချင်း ပိုင်ဆိုင်သမျှသော အရာတစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မတပ်မမက်ရ။”

ဒသမပညတ်ချက်သည် အပြစ်အားလုံး၏ မူလအမြစ်ကို ထိခိုက်စေပြီး၊ အပြစ်ရှိသော လုပ်ရပ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော စိတ်ဆန္ဒများကို တားမြစ်ထားသည်။ အခြားသူတစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်သည့် အရာတစ်ခုအပေါ်တွင် အပြစ်ရှိသော စိတ်ဆန္ဒကိုပင် ကျူးလွန်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်သောသူသည် မိမိ၏ လူသားချင်း အဖော်အဖက်များအပေါ် မတရားသော လုပ်ရပ်ကို ကျူးလွန်ရာတွင် အပြစ်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့သည် ထိုအခင်းအကျင်းကို ဘယ်သောအခါမျှ မမေ့မလျော့ဘဲ နေစေရန်အတွက် မိမိ၏ တန်ခိုးတော်နှင့် ဘုန်းတော်တို့ကို ထင်ရှားပြသလျက် မိမိ၏ပညတ်တော်ကို ကြေညာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ပညတ်တော်၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှုနှင့် တည်မြဲမှုကို လူသားအားလုံးတို့အား ပြသတော်မူမည် ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်သည် မေတ္တာတရား၏ ပညတ်တော် ဖြစ်၏

ဘုရားသခင်၏ မှန်ကန်မှုဆိုင်ရာ ကြီးမြတ်သော စည်းမျဉ်းကို ၎င်းတို့၏ရှေ့တွင် တင်ပြခဲ့သောအခါ၊ လူတို့သည် သန့်ရှင်းသော ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ အပြစ်၏ ရွံရှာဖွယ်ရာ သဘောသဘာဝနှင့် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အပြစ်ရှိမှုကို ယခင်ကကဲ့သို့ ဘယ်သောအခါမျှ မသိရှိခဲ့ဖူးကြပေ။ လူအုပ်ကြီးသည် မိုးရှေအား — “ငါတို့နှင့် စကားပြောပါ၊ ငါတို့ နားထောင်ပါမည်။ သို့သော် ငါတို့ မသေရမည့်အကြောင်း ဘုရားသခင်သည် ငါတို့နှင့် စကားမပြောပါစေနှင့်” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်ကလည်း — “မကြောက်ကြနှင့်၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် သင်တို့ကို စုံစမ်းရန်နှင့် သင်တို့အပြစ်မကျူးလွန်စေရန် ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် သင်တို့၏ မျက်နှာရှေ့တွင် ရှိစေရန် ကြွလာတော်မူခြင်း ဖြစ်၏” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

ကျွန်ဘဝနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသား ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုတို့ကြောင့် မျက်စိကန်းပြီး ယုတ်ညံ့နေကြသော လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်ဆယ်ပါး၏ ကျယ်ပြန့်သော အခြေခံမူများကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ရန် အဆင်သင့် မဖြစ်သေးကြပေ။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ အခြေခံမူများကို သရုပ်ဖော်ပေးပြီး အကျုံးဝင်စေသော ထပ်ဆောင်းပညတ်ချက်များကို ပေးသနားခဲ့သည်။ ဤတရားဥပဒေများကို မစ္စထရိတ်ခေါ် တရားသူကြီးများသည် ၎င်းတို့နှင့်အညီ စီရင်ဆုံးဖြတ်ကြရမည်ဖြစ်သောကြောင့် “တရားစီရင်ချက်များ” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးနှင့် မတူဘဲ ၎င်းတို့ကို မိုးရှေထံသို့ လျှို့ဝှက်စွာ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဥပဒေများထဲမှ ပထမဦးဆုံးအချက်မှာ အစေခံများနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ဟီဘရူးလူမျိုးတစ်ဦးကို တစ်သက်တာ ကျွန်အဖြစ် ရောင်းချ၍ မရနိုင်ပေ။ သူ၏ အစေခံလုပ်ငန်းသည် ခြောက်နှစ်ဖြင့် ကန့်သတ်ထားပြီး၊ သတ္တမမြောက်နေ့တွင် သူ့ကို လွတ်လပ်ခွင့် ပေးရမည်။ ဣသရေလ အမျိုးအနွယ် မဟုတ်သော သူများကို ကျွန်အဖြစ် ဖမ်းဆီးထားခြင်းကို ခွင့်ပြုထားသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ အသက်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို တင်းကျပ်စွာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသည်။ ကျွန်ကို သတ်ဖြတ်သူကို အပြစ်ပေးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သခင်က ကျွန်အား အနည်းဆုံး သွားတစ်ချောင်း ကျိုးရုံမျှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ပေးခဲ့လျှင်ပင် သူ့ကို လွတ်လပ်ခွင့် ရရှိစေရန် အခွင့်အရေး ပေးရမည်။

ဣသရေလလူတို့သည် အီဂျစ် ကျွန်ပြုသူများအောက်တွင် ၎င်းတို့ ခံစားခဲ့ရဖူးသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် စိတ်ဓာတ်ကို ကျူးလွန်ခြင်းမှ သတိထားကြရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ခါးသီးသော ကျွန်ဘဝ အမှတ်တရသည် အစေခံ၏ နေရာတွင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ထားရှိရန်၊ ကြင်နာတတ်ရန်နှင့် သနားကြင်နာတတ်ရန် စွမ်းဆောင်ပေးသင့်ပေသည်။

မုဆိုးမများနှင့် မိဘမဲ့များ၏ အခွင့်အရေးများကို အထူးသဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသည်။ “အကယ်၍ သင်သည် ၎င်းတို့ကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်၍၊ ၎င်းတို့သည် ငါ့ထံသို့ အော်ဟစ်ကြပါက၊ ငါသည် သူတို့၏ အော်ဟစ်သံကို အမှန်တကယ် နားညောင်းမည်။ ငါ့အဒေါသသည်လည်း ပြင်းထန်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သင်တို့ကို ဓားဖြင့် ကွပ်မျက်မည်။ သင်တို့၏ ဇနီးများလည်း မုဆိုးမများ ဖြစ်လာကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ သင်တို့၏ ကလေးများလည်း မိဘမဲ့များ ဖြစ်လာကြမည်” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဣသရေလလူတို့နှင့် ပေါင်းစည်းလာကြသော တိုင်းတစ်ပါးသားများကို မတရားမှု သို့မဟုတ် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုမှ ကာကွယ်ရမည်။ “ဧည့်သည်ကို မညှဉ်းပန်းရ၊ အကြောင်းမူကား အီဂျစ်ပြည်တွင် ဧည့်သည်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဧည့်သည်၏ စိတ်နှလုံးကို သင်တို့ သိကြ၏။”

ဆင်းရဲသားများထံမှ အတိုးယူခြင်းကို တားမြစ်ထားသည်။ အပေါ့စားပစ္စည်း သို့မဟုတ် အာမခံအဖြစ် ယူထားသော ဆင်းရဲသားတစ်ဦး၏ အဝတ်အထည် သို့မဟုတ် စောင်ကို နေဝင်ချိန်တွင် သူ့ထံသို့ ပြန်ပေးအပ်ရမည်။ တရားသူကြီးများသည် တရားစီရင်မှုကို ဖောက်ပြန်စေခြင်း၊ မမှန်ကန်သော အကြောင်းရင်းကို ကူညီခြင်း သို့မဟုတ် လრთထိုးခံယူခြင်းတို့မှ သတိပေးခံခဲ့ရသည်။ အသရေဖျက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားပြီး၊ မိမိ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်သူများအပေါ်၌ပင် ကြင်နာမှု လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် တိုက်တွန်းထားသည်။

လူတို့အား ဥပုသ်နေ့၏ သန့်ရှင်းသော တာဝန်ဝတ္တရားကို အမှတ်ရစေခဲ့သည်။ နိုင်ငံအတွင်းရှိ အမျိုးသားအားလုံးသည် ထာဝရဘုရား၏ ရှေ့တော်တွင် စုဝေးကြပြီး၊ ကိုယ်တော်ထံ ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း ပူဇော်သက္ကာများနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ဦးများကို ဆက်ကပ်ရမည့် နှစ်ပတ်လည် ပွဲတော်များကို ချိန်းဆိုသတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။ ဤစည်းမျဉ်းအားလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ပြထားသည်— အားလုံးကို ဣသရေလလူတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားက — “သင်တို့သည် ငါ့အဖို့ သန့်ရှင်းသော လူများ ဖြစ်ကြရမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

ဤဥပဒေများကို မိုးရှေသည် မှတ်တမ်းတင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အမျိုးသား ဥပဒေ၏ အခြေခံအဖြစ် ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းထားရမည်ဖြစ်ကာ၊ ပညတ်ဆယ်ပါးနှင့်အတူ ဣသရေလလူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များ ပြည့်စုံခြင်း၏ အခြေအနေလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါတွင် — “ကြည့်လော့၊ လမ်းခရီးတွင် သင်တို့ကို စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် ငါပြင်ဆင်ထားသော နေရာသို့ သင်တို့ကို ခေါ်ဆောင်ရန်အတွက် ငါသည် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို သင်တို့ရှေ့သို့ စေလွှတ်၏။ ကိုယ်တော်ကို သတိထားကြလော့၊ ကိုယ်တော်၏ စကားကို နားထောင်ကြလော့၊ ကိုယ်တော်ကို မဆွပေးကြနှင့်” ဟု သတင်းစကား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ မိုးတိမ်နှင့် မီးတိုင်ထဲတွင်ရှိသော ခရစ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ လာလတ္တံ့သော ကယ်တင်ရှင်ကို ညွှန်ပြသော ပုံရိပ်များ ရှိနေသကဲ့သို့၊ မိုးရှေအား လူတို့အတွက် ပညတ်ချက်များ ပေးသနားခဲ့ပြီး ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ၏ တစ်ခုတည်းသော ရေမြောင်းအဖြစ် ၎င်းတို့ရှေ့တွင် ထင်ရှားပြသခံရသော လက်ရှိ ကယ်တင်ရှင်လည်း ရှိနေခဲ့သည်။

“ဟောင်းသောပဋိညာဉ်” ကို မည်သို့ ဖွဲ့စည်းခဲ့သနည်း

တောင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီးနောက် — “မိုးရှေသည် လာ၍ ထာဝရဘုရား၏ စကားတော်အားလုံးနှင့် တရားစီရင်ချက်များအားလုံးကို လူတို့အား ပြောပြ၏။ လူအမျိုးမျိုးတို့ကလည်း တစ်သံတည်းဖြင့် ပြန်ဆိုကြပြီး၊ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှသော စကားများကို ငါတို့ ပြုကြပါမည်ဟု ဆိုကြ၏။”

ထို့နောက် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုခြင်း ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ တောင်ခြေတွင် ယဇ်ပုလရ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ဘေးတွင် — “ဣသရေလ လူမျိုးစု ဆယ့်နှစ်ပါးနှင့်အညီ” ပဋိညာဉ်ကို လက်ခံကြောင်း သက်သေခံချက်အနေဖြင့် တိုင်ဆယ့်နှစ်တိုင်ကို စိုက်ထူခဲ့သည်။ မိုးရှေသည် — “ပဋိညာဉ်ကျမ်းစာကို ယူ၍ လူတို့၏ ပရိသတ်ရှေ့တွင် ဖတ်ပြ၏။” အားလုံးတို့သည် ပဋိညာဉ်၏ အခြေအနေများကို လိုက်နာမည် သို့မဟုတ် မလိုက်နာမည်ကို ရွေးချယ်ရန် လွတ်လပ်ခွင့် ရှိကြသည်။ ဤပဋိညာဉ်တွင် မည်မျှပါဝင်သည်ကို သိရှိစေရန်အတွက် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ကြေညာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အခြေခံမူများကို အသေးစိတ် ဖော်ပြခဲ့သည်။ လူတို့သည် — “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှကို ငါတို့ ပြုကြပါမည်၊ နားလည်း နားထောင်ကြပါမည်” ဟု တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ထပ်မံဖြေကြားခဲ့ကြသည်။ “မိုးရှေသည် ပညတ်တရားနှင့်အညီ လူအပေါင်းတို့အား ပညတ်ချက်တိုင်းကို ပြောဆိုပြီးနောက်၊ အသွေးကို ယူ၍ ... ကျမ်းစာနှင့် လူအပေါင်းတို့အပေါ်သို့ ဖြန်းလျက်၊ ဤအရာကား ဘုရားသခင်သည် သင်တို့အား မှာထားတော်မူသော ပဋိညာဉ်၏ အသွေးပေတည်းဟု ဆို၏” (ဟေဗြဲကျမ်း ၉:၁၉၊ ၂၀)။

မိုးရှေသည် — “သင်နှင့် အာရုန်၊ နာဒပ်၊ အဘိဟု၊ ဣသရေလ အကြီးအကဲ ခုနစ်ဆယ်တို့သည် ထာဝရဘုရားထံသို့ တက်လာကြလော့” ဟူသော အမိန့်ကို ရရှိခဲ့သည်။ အကြီးအကဲ ခုနစ်ဆယ်တို့သည် ဣသရေလကို အုပ်ချုပ်ရာတွင် မိုးရှေအား ကူညီကြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အပေါ်သို့ မိမိ၏ ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းပေးတော်မူခဲ့သည်။ “ထိုသူတို့သည် ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်ကို မြင်ကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်အောက်တွင် နီလာကျောက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခင်းကျင်းထားသည့် အလုပ်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်း ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့လည်းကောင်း ရှိ၏။” ၎င်းတို့သည် နတ်ဘုရားကို တိုက်ရိုက် မမြင်တွေ့ခဲ့ကြရပါ၊ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ တည်ရှိခြင်း ဘုန်းတော်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ချဉ်းကပ်လာနိုင်သည်အထိ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်၊ စင်ကြယ်မှုနှင့် ကရုဏာတော်တို့ကို ဆင်ခြင်တွေးတောနေခဲ့ကြသည်။

မိုးရှေနှင့် “သူ၏ အစေခံ ယောရှု” တို့သည် ယခုအခါ ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ခေါ်ဆိုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ခေါင်းဆောင်သည် အာရုန်နှင့် ဟုရ်တို့အား အကြီးအကဲများ၏ အကူအစဖြင့် သူ၏နေရာတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ မိုးရှေသည် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိရာအခန်းသို့ ခေါ်ဆိုမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သူ၏ သည်းခံခြင်းနှင့် နာခံခြင်းတို့သည် စစ်ဆေးခံရသော်လည်း သူ၏ တာဝန်နေရာကို မစွန့်ခွာခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်၏ ဤနှစ်သက်ခံရသော အစေခံပင်လျှင် ကိုယ်တော်၏ တည်ရှိရာသို့ ချက်ချင်း ချဉ်းကပ်၍ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို မခံရပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ စိတ်နှလုံးကို စစ်ဆေးခြင်း၊ ဆင်ခြင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတို့ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံရာတွင် ခြောက်ရက်တိုင်တိုင် အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

ဥပုသ်နေ့ဖြစ်သော သတ္တမမြောက်နေ့တွင် မိုးရှေသည် မိုးတိမ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ “မိုးရှေသည် မိုးတိမ်အလယ်သို့ ဝင်သွား၏ ... မိုးရှေသည်လည်း တောင်ပေါ်တွင် ရက်ပေါင်းလေးဆယ်နှင့် ညဉ့်ပေါင်းလေးဆယ်တိုင်တိုင် နေ၏။” သူသည် ရက်ပေါင်းလေးဆယ်စလုံး အစာရှောင်ခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်သည် ကျွန်လူမျိုးတစ်စုကို မြှင့်တင်တော်မူခြင်း

တောင်ပေါ်တွင် နေထိုင်စဉ်အတွင်း မိုးရှေသည် ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိခြင်းတော် အထူးထင်ရှားပြသရာ ကျောင်းတော်ကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် ညွှန်ကြားချက်များကို ရရှိခဲ့သည်။ “ငါသည် သူတို့အလယ်၌ ကျိန်းဝပ်စံနေနိုင်မည်အကြောင်း၊ ငါ့အဖို့ သန့်ရှင်းရာဌာနတစ်ခုကို လုပ်စေကြလော့” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ရှောက်ရန် တတိယအကြိမ်မြောက် အမိန့်ပေးခဲ့သည်— “ဤအရာကား သင်တို့သည် ငါသည် သင်တို့ကို သန့်ရှင်းစေသော ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို သိရမည့်အကြောင်း၊ ငါနှင့် ဣသရေလ အမျိုးသားတို့အကြားတွင် ထာဝရ တည်မြဲမည့် လက္ခဏာတစ်ခု ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ရှောက်ရမည်၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် သင်တို့အတွက် သန့်ရှင်း၏။ ... ထိုနေ့၌ မည်သည့်အလုပ်ကိုမဆို ပြုလုပ်သောသူ မည်သည်ကား၊ ထိုဝိညာဉ်သည် မိမိလူတို့အလယ်မှ ပယ်ရှားခြင်း ခံရမည်” (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၁:၁၇၊ ၁၃၊ ၁၄)။

ထိုအချိန်မှစ၍ လူတို့သည် မိမိတို့၏ ဘုရားသခင် မင်းကြီး၏ အမြဲတည်နေသော တည်ရှိခြင်းတော်ဖြင့် ဂုဏ်ပြုခြင်း ခံကြရမည် ဖြစ်သည်။ “ငါသည် ဣသရေလ အမျိုးသားတို့အလယ်၌ ကျိန်းဝပ်စံနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ ဘုရားသခင် ဖြစ်မည်၊” “တဲတော်သည်လည်း ငါ၏ဘုန်းတော်အားဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်း ရှိလိမ့်မည်” (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၉:၄၅၊ ၄၃)။

ကျွန်လူမျိုးတစ်စုမှနေ၍ ဣသရေလလူတို့သည် ဘုရင်တို့၏ ဘုရားသခင်၏ အထူးဘဏ္ဍာတော် ဖြစ်လာစေရန် လူမျိုးအပေါင်းတို့ထက် မြှင့်တင်ခြင်း ခံခဲ့ကြရသည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို လောကီမှ ခွဲထုတ်ခဲ့ပြီး၊ မိမိ၏ပညတ်တော်ကို အပ်နှံခံရသူများ ဖြစ်စေခဲ့ကာ၊ ၎င်းတို့အားဖြင့် မိမိကိုယ်ကို သိကျွမ်းခြင်းကို လူသားတို့အလယ်တွင် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန် ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သည်။

ဤနည်းအားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းသည် မှောင်မိုက်ထဲတွင် ရှိနေသော လောကီသားတို့ထံသို့ တောက်ပလာရမည် ဖြစ်သည်။ လူမျိုးအပေါင်းတို့အား ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ လှည့်ထွက်၍ အသက်ရှင်သော ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရမည် ဖြစ်သည်။ ဣသရေလလူတို့သည် မိမိတို့အား အပ်နှံထားသော တာဝန်အပေါ် သစ္စာရှိကြမည်ဆိုပါက၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ ခိုလှုံရာ ခုခံကာကွယ်မှု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားသော လူမျိုးအပေါင်းတို့ထက် ၎င်းတို့ကို မြှင့်တင်ပေးတော်မူမည် ဖြစ်သည်။