Tuesday, July 28, 2026

အခန်း ၅၇— အပြစ်ပေးခံရခြင်း- ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော် သိမ်းယူခံရခြင်း

 

ဤအခန်းသည် ရာဇဝင်ချုပ်ပထမစောင် ၃ မှ ၇ အထိကို အခြေခံထားပါသည်။

ဘုရားသခင်သည် မဟာယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် သူ၏သားများထံ ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူတို့၏ အပြစ်များသည် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ တည်ရှိမှုကို ပိတ်ပင်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကလေးရှမွေလသည် ကောင်းကင်ဘုံအပေါ် သစ္စာရှိခဲ့ပြီး ဧလိ၏ အိမ်တော်အား ပြစ်တင်ရှုတ်ချသည့် သတင်းစကားသည် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်တစ်ဦးအဖြစ် ရှမွေလအား တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဧလိသည် မိမိနေရာ၌ လဲလျောင်းနေစဉ်၊ သူ၏ မျက်စိတို့သည် အလင်းမမြင်နိုင်အောင် ညှိုးနွမ်းလာစဉ်၊ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော် ရှိရာ ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်၌ ဘုရားသခင်၏ ဆီမီးခွက် မငြိမ်းမီကပင်၊ ရှမွေလသည် အိပ်ပျော်နေစဉ်... ထာဝရဘုရားသည် ရှမွေလကို ခေါ်တော်မူ၏။"

ထိုအသံသည် ဧလိ၏ အသံဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်လျက် ကလေးငယ်သည် ပုရောဟိတ်၏ အိပ်ရာနားသို့ အမြန်သွားကာ "အကျွန်ုပ် ရှိပါ၏။ ကိုယ်တော် ခေါ်တော်မူသည် မဟုတ်လော" ဟု လျှောက်ထားခဲ့သည်။ အဖြေမှာ "ငါ့သား၊ ငါမခေါ်။ တစ်ဖန် သွား၍ အိပ်လော့" ဟု ဖြစ်သည်။

ရှမွေလသည် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ခေါ်ခံရပြီး သုံးကြိမ်စလုံးတွင် ထိုကဲ့သို့ပင် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက်မှသာလျှင် ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခေါ်သံသည် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ဖြစ်ကြောင်း ဧလိ သဘောပေါက်နားလည်ခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဆံပင်ဖြူနှင့် မိမိ၏ ရွေးချယ်ခံ ကျေးကျွန်ကို ကျော်လွန်ကာ ကလေးငယ်တစ်ဦးနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုခဲ့သည်။ ဤအရာသည်ပင်လျှင် ဧလိနှင့် သူ၏အိမ်တော်အတွက် ခါးသီးသော်လည်း ထိုက်တန်သော ဆုံးမမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဧလိ၏ စိတ်နှလုံးတွင် မနာလိုဝန်တိုခြင်း သို့မဟုတ် မုန်းတီးခြင်းတို့ မရှိခဲ့ပေ။ သူက ရှမွေလအား "ထာဝရဘုရား၊ အမိန့်ရှိတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏ ကျေးကျွန် နားထောင်လျက် ရှိပါ၏" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင်လည်း ထိုအသံကို ထပ်မံကြားရပြီး ကလေးငယ်က "အမိန့်ရှိတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏ ကျေးကျွန် နားထောင်လျက် ရှိပါ၏" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

"ထာဝရဘုရားကလည်း ရှမွေလအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် ဣသရေလအမျိုး၌ အရာတစ်ခုကို ပြုမည်။ ထိုအရာကို ကြားရသောသူ အသီးသီးတို့၏ နားနှစ်ဖက်သည် တဆတ်ဆတ် တုန်လှုပ်ကြလိမ့်မည်။ ထိုနေ့ရက်တွင် ငါသည် ဧလိ၏အိမ်တော်နှင့် ပတ်သက်၍ ပြောဆိုသမျှသော အရာများကို ဧလိအပေါ်၌ ပြီးမြောက်စေမည်။ ငါစတင်သောအခါ အဆုံးတိုင်အောင်လည်း ပြုမည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူ၏သားတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်စေကြသော်လည်း သူတို့အား မတားဆီးခဲ့သောကြောင့်၊ သူသိလျက်နှင့် ပြုသော အပြစ်ကြောင့် သူ၏အိမ်တော်ကို အစဉ်အမြတ် တရားစီရင်မည်ဟု ငါပြောခဲ့ပြီးပြီ။... ဧလိ၏အိမ်တော်၏ အပြစ်ကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ ပူဇော်သက္ကာဖြင့်သော်လည်းကောင်း အစဉ်တစိုက် စင်ကြယ်စေခြင်း မရှိရ။"

ရှမွေလသည် မိမိအား အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတင်းစကားကို အပ်နှံခြင်းခံရသည့်အတွက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အံ့အားသင့်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ နံနက်အချိန်တွင် သူသည် ပုံမှန်အတိုင်း မိမိ၏ တာဝန်များကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ငယ်ရွယ်သော နှလုံးသားပေါ်တွင် ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုကို ထصحဖော်ပြရန် အမိန့်မပေးခဲ့သောကြောင့် သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေခဲ့သည်။ သူချစ်ခင်ပြီး ရိုသေလေးစားရသူတစ်ဦးအပေါ် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်များကို ကြေညာရန် တစ်စုံတစ်ရာသော မေးခွန်းက အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးမည်ကို သူသည် တုန်လှုပ်ခဲ့သည်။ ဧလိသည်လည်း ထိုသတင်းစကားသည် သူ့အတွက်နှင့် သူ၏အိမ်တော်အတွက် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုကို ဟောကိန်းထုတ်နေကြောင်း ယုံကြည်စိတ်ချနေခဲ့သည်။ သူသည် ရှမွေလကို ခေါ်ယူကာ ထာဝရဘုရား ဖော်ပြခဲ့သမျှကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ လူငယ်လေးသည် နာခံခဲ့ပြီး အသက်ကြီးပိုင်းရောက်နေပြီဖြစ်သော ထိုသူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြစ်ဒဏ်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နှိမ့်ချစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လက်ခံခဲ့သည်။ "ထာဝရဘုရား ဖြစ်တော်မူ၏" ဟု သူက ဆိုခဲ့ပြီး "ကိုယ်တော်မျက်စိ၌ ကောင်းသည်ဟု ထင်မြင်သည့်အတိုင်း ပြုတော်မူပါစေ" ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

ဧလိသည် သူ၏ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးခြင်း

သို့သော် ဧလိသည် စစ်မှန်သော နောင်တရခြင်းကို မပြသခဲ့ပေ။ သူ၏အပြစ်ကို စွန့်လွှတ်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သည်။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်းပင် ထာဝရဘုရားသည် မိမိ ဟောကိန်းထုတ်ထားသော ပြစ်ဒဏ်များကို ဆိုင်းငံ့ထားတော်မူခဲ့သည်။ အရင်က ပျက်ကွက်ခဲ့မှုများကို ပြန်လည်ကုစားရန် များစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း အသက်ကြီးပြီဖြစ်သော ပုရောဟိတ်သည် ထာဝရဘုရား၏ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို ညစ်ညမ်းစေပြီး ဣသရေလအမျိုးသား ထောင်ပေါင်းများစွာကို ပျက်စီးခြင်းသို့ ပို့ဆောင်နေသည့် မကောင်းမှုများကို ပြင်ဆင်ရန် မည်သည့် ထိရောက်သော အစီအမံကိုမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်းက ဟောဖနိနှင့် ဖိနေဟသ်တို့ကို သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို မာကျောစေခဲ့ပြီး ပြစ်မှုကျူးလွန်ရာတွင် ပိုမို ရဲတင်းလာစေခဲ့သည်။

မိမိ၏အိမ်တော်အား သတိပေးခြင်းနှင့် ဆုံးမခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားများကို ဧလိသည် တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ အသိပေးခဲ့သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် သူသည် မိမိ၏ အတိတ်က လျစ်လျူရှုခဲ့မှု၏ ဆိုးကျိုးများကို တန်ပြန်တားဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် ပုရောဟိတ်များကဲ့သို့ပင် လူတို့ကလည်း သတိပေးချက်များကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တိုင်းနိုင်ငံများမှ လူတို့သည်လည်း ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့် ရာဇဝတ်မှုများတွင် ပိုမို ရဲတင်းလာကြသည်။ အကယ်၍သာ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြပါက ခံစားရမည့်အတိုင်း သူတို့၏ အပြစ်အတွက် မည်သည့် အပြစ်ရှိသည်ဟူသော ခံစားချက်ကိုမျှ မခံစားကြရပေ။ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်သည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် လိုအပ်လာခဲ့သည်။

"ယခုအခါ ဣသရေလလူတို့သည် ဖልတိသိမ်လူတို့ကို စစ်တိုက်ခြင်းငှာ ထွက်သွားကြ၍ ဧဗေဇာအနီး၌ တပ်ချကြ၏။ ဖልတိသိမ်လူတို့မူကား အဖေက်မြို့အနီး၌ တပ်ချကြ၏။" ဤစစ်ချီတက်မှုကို ဣသရေလလူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အကြံဉာဏ်မပါဘဲ၊ မဟာယဇ်ပုရောဟိတ် သို့မဟုတ် ပရောဖက်၏ သဘောတူညီချက်မပါဘဲ ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ "ဖልတိသိမ်လူတို့သည် ဣသရေလလူတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ စစ်တန်းစီကြ၏။ စစ်တိုက်ကြသောအခါ ဣသရေလလူတို့သည် ဖልတိသိမ်လူတို့ရှေ့တွင် ရှုံးနိမ့်ကြပြီး စစ်မြေပြင်တွင် စစ်သည်လေးထောင်ခန့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်း ခံကြရ၏။" ပြိုကွဲပျက်စီးပြီး စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေသော တပ်ဖွဲ့သည် သူတို့၏ တပ်စခန်းသို့ ပြန်လာကြသောအခါ "ဣသရေလ အကြီးအကဲတို့က၊ ယနေ့ ထာဝရဘုရားသည် ဖልတိသိမ်လူတို့ရှေ့တွင် အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို ရှုံးနိမ့်စေတော်မူသနည်း" ဟု ဆိုကြ၏။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အပြစ်များသည်ပင်လျှင် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘေးဥပဒ်၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မမြင်ခဲ့ကြပေ။

ထို့နောက် သူတို့က "ငါတို့၏ ရန်သူတို့လက်မှ ကယ်တင်နိုင်ရန် ရှီလောမြို့ရှိ ထာဝရဘုရား၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ငါတို့ထံသို့ ယူဆောင်လာကြစို့" ဟု ဆိုကြ၏။ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်သည် စစ်တပ်ထဲသို့ ရောက်လာရမည်ဟူသော အမိန့်ကိုဖြစ်စေ၊ ခွင့်ပြုချက်ကိုဖြစ်စေ ထာဝရဘုရား ပေးသပ်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဣသရေလလူတို့မူကား အောင်ပွဲသည် သူတို့ဖက်တွင် ရှိလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချနေကြပြီး ဧလိ၏သားများက တပ်စခန်းထဲသို့ သေတ္တာတော်ကို သယ်ဆောင်လာကြသောအခါ ကြီးမားသော ကြွေးကြော်သံကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ကြသည်။

ဖልတိသိမ်လူတို့သည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်အဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က "ဟေဗြဲတပ်စခန်းထဲမှာ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ကြွေးကြော်သံ အသံက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ဟု ဆိုကြ၏။ ထာဝရဘုရား၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်သည် တပ်စခန်းထဲသို့ ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိနားလည်ခဲ့ကြသည်။ ဖልတိသိမ်လူတို့သည်လည်း ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြ၏၊ အကြောင်းမှာ သူတို့က "ဘုရားသခင်သည် တပ်စခန်းထဲသို့ ကြွလာပြီ။ ငါတို့ွဲပျက်ကြပြီ!... ဤသည်ကား တောကန္တာရတွင် အီဂျစ်လူများကို ဘေးဥပဒ်အမျိုးမျိုးဖြင့် ဒဏ်ခတ်ခဲ့သော ဘုရားများ ဖြစ်ကြ၏။ ဖልတိသိမ်လူတို့၊ အရင်က သင်တို့၏ ကျွန်ခံခဲ့ရသကဲ့သို့ ဟေဗြဲလူတို့၏ ကျွန်မဖြစ်စေရန်အတွက် အားယူကြလော့၊ ယောကျ်ားကောင်းပမာ ပြုမူကြလော့၊ ယောကျ်ားကောင်းပမာ ပြုမူ၍ တိုက်ခိုက်ကြလော့" ဟု ဆိုကြ၏။

ဖልတိသိမ်လူတို့သည် ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြရာ ကြီးမားသော အသတ်ခံရခြင်း ရလဒ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ စစ်မြေပြင်တွင် လူသုံးသောင်း သေဆုံးခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်လည်း အသိမ်းခံခဲ့ရကာ ဧလိ၏သားနှစ်ပါးမှာလည်း ၎င်းကို ကာကွယ်တိုက်ခိုက်ရင်း ကျဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

ဖြစ်လာနိုင်သမျှသော အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး ဘေးဥပဒ်သည် ဣသရေလလူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်သည် ရန်သူတို့၏ လက်ဝယ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယေဟောဝါဘုရား၏ အမြဲတည်ရှိနေခြင်းနှင့် တန်ခိုးတော်၏ သင်္ကေတသည် သူတို့အလယ်မှ ဖယ်ရှားခြင်း ခံခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ ရှေးအခါကမူ ၎င်းပေါ်လာသည့်အခါတိုင်း အံ့ဖွယ်အောင်ပွဲများကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ မြင်နိုင်သော သင်္ကေတသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၏ အတွင်းခန်းတွင် ၎င်း၏အပေါ်၌ တည်ရှိခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယခုမူကား အောင်ပွဲကို မဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ခဲ့ဘဲ ဣသရေလတစ်ဝှမ်းလုံးတွင် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ထဲတွင် ပါရှိသော ဘုရားသခင်၏ တရားဥပဒေသည် ကိုယ်တော် တည်ရှိတော်မူခြင်း၏ သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် ပညတ်တော်များကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့အလယ်မှ ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ဝမ်းနည်းစေခဲ့ကြသည်။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ တရားဥပဒေကို နာခံခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော် ဖော်ပြခဲ့သော အလိုတော်ကို မရိုသေကြသည့်အခါတွင် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်သည် သာမန်သေတ္တာတစ်လုံးထက် ပိုမို၍ သူတို့အား မကူညီနိုင်တော့ပေ။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော လူမျိုးတို့သည် သူတို့၏ဘုရားများကို ရှုမြင်ကြသကဲ့သို့ သူတို့သည်လည်း ၎င်းကို ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို ကိုးကွယ်မှုသည် ግብለဝါဒနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုဆီသို့ ဦးတည်စေခဲ့သောကြောင့် ၎င်းထဲတွင်ပါရှိသော တရားဥပဒေကို သူတို့ ချိုးဖောက်ခဲ့ကြသည်။

အမင်္ဂလာသတင်းသည် ဧလိကို သေစေခြင်း

စစ်တိုက်ရန် တပ်ထွက်သွားကြစဉ်က ဧလိသည် ရှီလောမြို့တွင် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။ "အကြောင်းမူကား သူ၏နှလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်အတွက် တုန်လှုပ်နေခဲ့သဖြင့်" စိုးရိမ်ပူပန်သော နိမိတ်ဆိုးများဖြင့် သူသည် ထိုတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ တဲတော်၏ တံခါးပြင်ပ၊ လမ်းမကြီးဘေးတွင် သူသည် နေ့စဉ်ထိုင်လျက် စစ်မြေပြင်မှ שליတမန်တစ်ဦး ရောက်လာမည့် အချိန်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဗင်ယာမိန်အမျိုးသား "အဝတ်ကိုဆုတ်လျက်၊ ခေါင်းပေါ်၌ မြေမှုန့်ကိုတင်လျက်" လူအုပ်ကြီးထံသို့ အပြေးရောက်လာကာ ရှုံးနိမ့်ရခြင်း သတင်းများကို ထပ်တလဲလဲ ပြောကြားခဲ့သည်။ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း အသံများသည် တဲတော်ဘေးတွင် စောင့်ကြည့်နေသူထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သ שליတမန်ကို သူ့ထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြပြီး ထိုသူက "ဣသရေလလူတို့သည် ဖልတိသိမ်လူတို့ရှေ့တွင် ထွက်ပြေးကြပြီ၊ လူတို့တွင်လည်း ကြီးမားသော အသတ်ခံရခြင်း ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီ၊ သင့်သားနှစ်ပါးဖြစ်သော ဟောဖနိနှင့် ဖိနေဟသ်တို့လည်း သေဆုံးကြပြီ" ဟု ဆိုလေ၏။ ဧလိသည် ဤအရာများကို ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် ကြောက်စရာကောင်းသော်လည်း သူ မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ သို့သော် လွှတ်တော်မှ שליတမန်က "ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်လည်း အသိမ်းခံရပြီ" ဟု ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သောအခါတွင် မပြောပြနိုင်လောက်အောင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အသွင်အပြင်သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အပြစ်သည် ဘုရားသခင်ကို အသရေဖျက်စေခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ တည်ရှိမှုကို ဣသရေလလူတို့ထံမှ ဖယ်ရှားသွားစေခဲ့သည်ဟူသော အသိတရားသည် သူ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ထက် ပိုမိုများပြားနေခဲ့သည်။ သူသည် လဲကျသွားကာ "လည်ပင်းကျိုး၍ သေဆုံးသွားခဲ့၏။"

ဖိနေဟသ်၏ ဇနီးသည် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေသူ ဖြစ်၏။ ယောက္ခမနှင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူတို့၏ သေဆုံးမှု၊ နှင့် အထူးသဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော် အသိမ်းခံရသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတင်းများသည် သူမ၏ သေဆုံးမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဣသရေလတို့၏ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးသွားပြီဟု သူမ ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဤဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သော အချိန်နာရီတွင် မွေးဖွားလာသော ကလေးငယ်ကို "အသရေမရှိ" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော "ဣခါဗုဒ်" ဟု မှည့်ခေါ်ခဲ့ပြီး သေဆုံးခါနီး အသက်ရှူသံဖြင့် "ဘုန်းအသရေသည် ဣသရေလလူတို့ထံမှ ဖယ်ရှားခြင်း ခံရပြီ၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော် အသိမ်းခံရပြီ" ဟူသော စကားများကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာဖြင့် ထပ်တလဲလဲ ပြောဆိုခဲ့သည်။

သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏လူများကို လုံးဝ လွှင့်ပစ်ခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဖልတိသိမ်လူတို့ကို အပြစ်ပေးရန်အတွက် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို အသုံးပြုတော်မူခဲ့သည်။ မမြင်နိုင်သော ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှုသည် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော တရားဥပဒေကို ချိုးဖောက်သူများအပေါ် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းတို့ကို ယူဆောင်လာရန်အတွက် ဆက်လက်၍ လိုက်ပါသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဆိုးသွမ်းသူများသည် ဣသရေလတို့ ဒဏ်ခတ်ခံရသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အောင်ပွဲခံနိုင်ကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် သူတို့သည်လည်း သန့်ရှင်း၍ အပြစ်ကို မုန်းတီးသော ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်ကို ရင်ဆိုင်ရမည့် အချိန် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်။

တပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘုရားများသည် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ရှေ့တွင် မရပ်တည်နိုင်ကြပါ

ဖልတိသိမ်လူတို့သည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို အောင်ပွဲခံလျက် အာဇောဒ်မြို့သို့ ယူဆောင်သွားကြပြီး သူတို့၏ဘုရား ဒါဂုန်၏ ဗိမာန်တော်တွင် ထားရှိခဲ့ကြသည်။ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်နှင့်အတူ ပါလာခဲ့သော တန်ခိုးသည် သူတို့ပိုင်ဆိုင်လာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ဒါဂုန်၏ တန်ခိုးနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ သူတို့ကို အနိုင်ယူ၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်စေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် နောက်တစ်နေ့တွင် ဗိမာန်တော်သို့ ဝင်ရောက်လာကြသောအခါ သူတို့ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်စေသော မြင်တွေ့မှုကို တွေ့မြင်ခဲ့ကြရသည်။ ဒါဂုန်သည် ယေဟောဝါဘုရား၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ရှေ့တွင် မျက်နှာစိုက်ကျလျက် လဲကျနေခဲ့သည်။ ပုရောဟိတ်တို့သည် ရုပ်တုကို ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ပြန်လည်ထူမတ်ပေးခဲ့ကြပြီး ၎င်း၏နေရာတွင် ပြန်ထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် နောက်တစ်နေ့ မနက်တွင်မူ ၎င်းသည် ထူးဆန်းစွာဖြင့် ကိုယ်လက်အင်္ဂါများ ပြတ်တောက်လျက် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ရှေ့ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထပ်မံ၍ လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြရသည်။ ဤရုပ်တု၏ အပေါ်ပိုင်းသည် လူနှင့်တူပြီး အောက်ပိုင်းမှာမူ ငါးနှင့်တူ၏။ ယခုအခါ လူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တူသမျှသော အစိတ်အပိုင်း အားလုံးတို့သည် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီး ငါး၏ ကိုယ်ထည်သာလျှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ပုရောဟိတ်များနှင့် လူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အံ့သြထိတ်လန့်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဤအရာကို ဟေဗြဲလူတို့၏ ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ သူတို့ကိုယ်တိုင်နှင့် သူတို့၏ ရုပ်တုများ ဖျက်ဆီးခြင်းခံရမည့် ဆိုးညစ်သော နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ဗိမာန်တော်မှ ဖယ်ရှားခဲ့ကြပြီး သီးသန့် အဆောက်အအုံတစ်ခုတွင် ထားရှိခဲ့ကြသည်။

အာဇောဒ်မြို့တွင် နေထိုင်သူများသည် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်စေပြီး သေစေတတ်သော ရောဂါဆိုးဖြင့် ဒဏ်ခတ်ခြင်း ခံခဲ့ရကြသည်။ အီဂျစ်ပြည်အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ဘေးဒဏ်များကို အမှတ်ရလျက် လူတို့သည် သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် သူတို့အလယ်တွင် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော် တည်ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ ၎င်းကို ဂါတ်မြို့သို့ ပို့ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရောဂါဆိုးသည် လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး ထိုမြို့မှ လူတို့လည်း ဧကြုန်မြို့သို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာတွင် လူတို့သည် "ငါတို့နှင့် ငါတို့လူများကို သတ်ပစ်ရန် ဟေဗြဲလူတို့၏ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာကို ငါတို့ထံသို့ ယူဆောင်လာကြပြီ" ဟု အော်ဟစ်လျက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် လက်ခံခဲ့ကြသည်။ "မြို့၏ အော်ဟစ်သံသည် ကောင်းကင်သို့ တက်သွားသည်" အထိ ဖျက်ဆီးသူ၏ အလုပ်သည် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

လူတို့၏ အိမ်များအနီးတွင် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ဆက်လက် ထားရှိရန် ကြောက်ရွံ့လာကြသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် အလွတ်လယ်ပြင်တွင် ထားရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် မြေပြင်ကို ဖျက်ဆီးနေကြသော ကြွက်ဘေးဆိုးကြီး ကျရောက်လာခဲ့ပြီး စပါးကျီများနှင့် လယ်ကွင်းများရှိ မြေ၏ အထွက်အထွက်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ နိုင်ငံတော်သည် အလုံးစုံ ပျက်စီးခြင်း ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

ခုနစ်လတိတိတိုင်အောင် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်သည် ဖልတိသိမ်ပြည်တွင် တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ဣသရေလလူတို့သည် ၎င်းကို ပြန်လည်ရယူရန် မည်သည့် ကြိုးပမ်းမှုကိုမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ဖልတိသိမ်လူတို့မူကား ၎င်း၏ တည်ရှိမှုမှ လွတ်မြောက်လိုစိတ် ပြင်းပြနေခဲ့ကြသည်။ သူတို့အတွက် ခွန်အား၏ ရင်းမြစ်ဖြစ်ရမည့်အစား ၎င်းသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုနှင့် ကြီးမားသော ကျိန်စာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် မည်သည့်လမ်းစဉ်ကို လိုက်ရမည်ကိုမူ သူတို့ မသိခဲ့ကြပေ။ လူတို့သည် နိုင်ငံတော်၏ မင်းသားများနှင့်အတူ ပုရောဟိတ်များနှင့် ဗေဒင်ဆရာများကို ခေါ်ယူကြပြီး "ယေဟောဝါဘုရား၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ ကိုယ်တော်၏ နေရာသို့ မည်သို့ ပို့ဆောင်ရမည်ကို ငါတို့အား ပြောပြကြပါ" ဟု မေးမြန်းခဲ့ကြသည်။ ၎င်းကို တန်ဖိုးကြီးမားသော အပြစ်ဖြေရာ ပူဇော်သက္ကာနှင့်အတူ ပြန်လည်ပေးပို့ရန် သူတို့အား အကြံပေးခဲ့ကြသည်။ "ထိုသို့ပြုလျှင် သင်တို့သည် ကျန်းမာခြင်း ရရှိကြလိမ့်မည်" ဟု ပုရောဟိတ်များက ဆိုကြ၏။

ဗေသရှမက်မြို့သို့ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ပို့ဆောင်ခြင်း

လွှမ်းမိုးနေသော စုန်းတုန်းယုံကြည်မှုအရ ဖလတိသိမ်မင်းတို့သည် မိမိတို့အား ဒဏ်ခတ်ခဲ့သော ဘေးဒဏ်များကို ကိုယ်စားပြုသည့် အရာများကို ပြုလုပ်ကြရန် လူတို့ကို ညွှန်ကြားခဲ့ကြသည်— "ဖလတိသိမ်မင်းတို့၏ အရေအတွက်အတိုင်း ရွှေအကျိတ်ငါးခုနှင့် ရွှေကြွက်ငါးခုကို လုပ်ကြလော့၊ အကြောင်းမူကား ဘေးဒဏ်တစ်ခုသည် သင်တို့အားလုံးအပေါ်၌လည်းကောင်း၊ သင်တို့၏ မင်းတို့အပေါ်၌လည်းကောင်း ရောက်ခဲ့ပြီ" ဟု ဆိုကြ၏။

ဤပညာရှိတို့သည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တန်ခိုးကို ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ လှည့်ထွက်ပြီး ထာဝရဘုရားကို ဝတ်ပြုကြရန် လူတို့ကို မတိုက်တွန်းခဲ့ကြပေ။ ကိုယ်တော်၏ အာဏာကို နာခံရန် ဘေးဒဏ်များက အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့သော်လည်း ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်ကို သူတို့ ဆက်လက် မုန်းတီးနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ နာခံမှုမျိုးသည် အပြစ်သားကို မကယ်တင်နိုင်ပေ။ လူ၏ နောင်တရခြင်းကို လက်ခံမခံမီ စိတ်နှလုံးကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံရမည်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် နှိမ်နင်းခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဆိုးသွမ်းသူများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ သည်းခံခြင်းသည် မည်မျှ ကြီးမားပါသနည်း။ ကျေးဇူးမသိတတ်သော၊ ပုန်ကန်တတ်သော လူတို့၏ လမ်းခရီးတွင် အာရုံမစိုက်မိသော ကျေးဇူးတော် သောင်းချီ၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျရောက်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ဖန်ဆင်းထားသော အရာများထဲတွင်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ သတိပေးချက်များ၊ အကြံဉာဏ်များနှင့် ဆုံးမချက်များထဲတွင်လည်းကောင်း ပါရှိသော ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို နားထောင်ရန် ငြင်းဆန်ကြသည့်အခါ ဘုရားသခင်သည် ဘေးဒဏ်များအားဖြင့် ပြောဆိုရန် တွန်းအားပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ပုရောဟိတ်များနှင့် ဗေဒင်ဆရာတို့သည် ဖာရောဘုရားနှင့် အီဂျစ်လူတို့၏ ခေါင်းမာမှုကို အတုမယူကြရန်နှင့် ဤကဲ့သို့ဖြင့် ကိုယ်တိုင်အပေါ်သို့ ပိုမိုကြီးမားသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို မရောက်လာစေရန် လူတို့ကို သတိပေးခဲ့ကြသည်။ လူအများ၏ သဘောတူညီချက်ကို ရရှိခဲ့သော အစီအစဉ်တစ်ခုကို ယခုအခါ အဆိုပြုခဲ့ကြသည်။ ရွှေအပြစ်ဖြေရာ ပူဇော်သက္ကာပါသော ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ညစ်ညမ်းခြင်း ဘေးအန္တရာယ်မှန်သမျှ ကင်းဝေးစေရန် သစ်လှည်းအသစ်ပေါ်တွင် တင်ထားခဲ့သည်။ ဤလှည်းတွင် လည်ပင်းပေါ်၌ တရစပ်ပလွေ မတင်ဖူးသေးသော နွားမနှစ်ကောင်ကို တပ်ဆင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ သားများကို အိမ်တွင် ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ပြီး နွားမများကိုမူ သူတို့သွားချင်ရာသို့ လွတ်လပ်စွာ သွားခွင့်ပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်သည် လေဝိမြို့များထဲမှ အနီးဆုံးဖြစ်သော ဗေသရှမက်မြို့လမ်းအတိုင်း ဣသရေလလူတို့ထံသို့ ပြန်ရောက်သွားပါက ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်သည် ဤကြီးမားသော ဘေးဆိုးကို သူတို့အပေါ်၌ ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ဖလတိသိမ်လူတို့ လက်ခံကြလိမ့်မည်။ "သို့မဟုတ်ပါက၊ ငါတို့ကို ဒဏ်ခတ်ခဲ့သည်မှာ ကိုယ်တော်၏ လက်တော်မဟုတ်ကြောင်း၊ ငါတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သည်မှာ မထင်မှတ်သော တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်းကို ငါတို့ သိရှိရလိမ့်မည်" ဟု သူတို့ ဆိုကြ၏။

လွှတ်ပေးလိုက်သောအခါ နွားမများသည် သူတို့၏ သားငယ်များထံမှ လှည့်ထွက်သွားကြပြီး ဗေသရှမက်မြို့သို့ သွားရာ တိုက်ရိုက်လမ်းကို ယူခဲ့ကြသည်။ လူတို့၏ လက်ဖြင့် လမ်းပြခြင်း မရှိဘဲ သည်းခံတတ်သော တိရစ္ဆာန်တို့သည် သူတို့၏ လမ်းအတိုင်း ဆက်သွားခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှုသည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ဘေးကင်းစွာဖြင့် လိုက်ပါ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

ဗေသရှမက်မြို့သားများသည် ချိုင့်ဝှမ်းတွင် စပါးရိတ်နေကြစဉ် "ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို မြင်ရ၍ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ လှည်းသည်လည်း ဗေသရှမက်မြို့သား ယောရှု၏ လယ်ကွင်းထဲသို့ ရောက်လာပြီးလျှင် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးတစ်တုံး ရှိရာအရပ်၌ ရပ်နေ၏။ သူတို့သည် လှည်းသစ်သားများကို ခွဲကြပြီးလျှင် နွားမများကို ထာဝရဘုရားအား မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ် ပူဇော်ကြ၏။" ဖလတိသိမ်လူတို့သည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်နောက်သို့ "ဗေသရှမက်မြို့ နယ်နိမိတ်တိုင်အောင်" လိုက်လာခဲ့ကြပြီး ၎င်းအား လက်ခံကြိုဆိုမှုကို ကိုယ်တိုင် တွေ့မြင်ခဲ့ကြရသည်။ ဘေးဒဏ်သည် ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်ထံမှ လာသော စီရင်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက် နားလည်ခဲ့ကြသည်။

ဣသရေလလူတို့သည် ဖလတိသိမ်လူတို့ထက် ပို၍ ဆိုးသွမ်းစွာ ပြုမူခြင်း

ဗေသရှမက်မြို့သားများသည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော် ရောက်ရှိနေပြီဟူသော သတင်းကို အမြန်ဆုံး ဖြန့်ဝေခဲ့ကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ဒေသများမှ လူတို့လည်း ၎င်း၏ ပြန်လည်ရောက်ရှိမှုကို ကြိုဆိုရန် စုရုံးရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူများသည် မိမိတို့၏ အပြစ်များအတွက် နောင်တရခဲ့ကြပါက ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာသည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေခဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ၏ နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခုအနေဖြင့် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းကို ဝမ်းမြောက်နေကြသော်လည်း ၎င်း၏ သန့်ရှင်းခြင်းကို စစ်မှန်သော ခံစားချက် မရှိခဲ့ကြပေ။ စပါးရိတ်ရာ လယ်ကွင်းထဲတွင်ပင် ၎င်းကို ဆက်လက် ထားရှိရန် ခွင့်ပြုခဲ့ကြသည်။ သန့်ရှင်းသော သေတ္တာတော်ကို ဆက်လက် ငေးကြည့်နေကြရင်းနှင့် ၎င်း၏ ထူးဆန်းသော တန်ခိုးသည် မည်သည့်နေရာတွင် တည်ရှိနေသည်ကို စတင် တွေးတောလာခဲ့ကြသည်။ အဆုံးတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်ကြတော့ဘဲ အဖုံးများကို ဖယ်ရှားခဲ့ကြပြီး ဖွင့်ကြည့်ရန် ဝံ့စွန့်ခဲ့ကြသည်။

ဣသရေလလူတို့သည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်းဖြင့် ဆက်ဆံရန် သွန်သင်ခံခဲ့ရကြသည်။ တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်သာလျှင် မဟာယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို ကြည့်ရှုခွင့် ရှိခဲ့သည်။ တပါးအမျိုးသားဖြစ်ကြသော ဖလတိသိမ်လူတို့ပင်လျှင် ၎င်း၏ အဖုံးများကို ဖယ်ရှားဝံ့ခဲ့ကြခြင်း မရှိပေ။ မမြင်နိုင်သော ကောင်းကင်တမန်များသည် ၎င်း၏ ခရီးစဉ်တိုင်းတွင် အမြဲတမ်း လိုက်ပါ စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။ ဗေသရှမက်မြို့သားတို့၏ ရိုသေလေးစားမှု ကင်းမဲ့သော ရဲတင်းမှုသည် အမြန်ဆုံး အပြစ်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ လူများစွာတို့သည် ရုတ်တရက် သေဆုံးခြင်း ဘေးဒဏ်ဖြင့် ဒဏ်ခတ်ခြင်း ခံခဲ့ကြရသည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ဤစီရင်ချက်ကြောင့် မိမိတို့၏ အပြစ်အတွက် နောင်တရရန် ဦးဆောင်ခြင်း မခံရဘဲ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို စုန်းတုန်းယုံကြည်မှုဖြင့် ကြောက်ရွံ့ရန်သာ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ၎င်း၏ တည်ရှိမှုမှ ကင်းဝေးလိုစိတ် ပြင်းပြနေကြသဖြင့် ဗေသရှမက်မြို့သားများသည် ကိရိယတ်ယေარიမ်မြို့တွင် နေထိုင်သူများထံသို့ သတင်းပို့ကာ ၎င်းကို ယူဆောင်သွားရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။ ဤမြို့မှ လူတို့သည် သန့်ရှင်းသော သေတ္တာတော်ကို ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် လက်ခံကြိုဆိုခဲ့ကြပြီး လေဝိအမျိုးသား အဗိနာဒပ်၏ အိမ်တွင် ထားရှိခဲ့ကြသည်။ ဤသူသည် မိမိ၏သား အေလဇာကို ၎င်းအား စောင့်ရှောက်ရန် ခန့်အပ်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ထိုနေရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် တည်ရှိနေခဲ့သည်။

ပရောဖက်ရာထူးအတွက် ရှမွေလ၏ ခေါ်ယူခြင်းခံရမှုကို တစ်နိုင်ငံလုံးက အသိအမှတ်ပြုလာကြသည်။ ဧလိ၏ အိမ်တော်သို့ ဘုရားသခင်၏ သတိပေးချက်ကို နာကျင်ခက်ခဲသော်လည်း သစ္စာရှိရှိဖြင့် ပေးပို့ခဲ့ခြင်းအားဖြင့် ရှမွေလသည် မိမိ၏ သစ္စာရှိမှုကို သက်သေပြခဲ့သည်— "ထာဝရဘုရားသည် သူ့ဘက်၌ ရှိတော်မူ၍ သူ၏ စကားတစ်ခွန်းကိုမျှ မြေခခွင့်မပြုဘဲ နေတော်မူ၏။ ဒါန်မြို့မှစ၍ ဗེရရှេဘမြို့တိုင်အောင် ဣသရေလလူ အပေါင်းတို့သည် ရှမွေလကို ထာဝရဘုရား၏ ပရောဖက်အဖြစ် ခန့်အပ်ထားကြောင်းကို သိကြ၏။"

ရှမွေလသည် တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ မြို့များနှင့် ရွာများသို့ သွားရောက်ကာ လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင်ဆီသို့ လှည့်လာစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ပြီး သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများသည် ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များ မပါဘဲ မနေခဲ့ပေ။ မိမိတို့၏ ရန်သူများ၏ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကြာ ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် ဣသရေလလူတို့သည် "ထာဝရဘုရားကို တမ်းတလျက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခဲ့ကြ၏။" ရှမွေလက သူတို့အား "သင်တို့သည် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ထာဝရဘုရားထံသို့ ပြန်လာကြမည်ဆိုလျှင်၊ တပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘုရားများနှင့် အာရှတရုပ်ဘုရားများကို သင်တို့အလယ်မှ ဖယ်ရှားကြလော့၊ သင်တို့၏ စိတ်နှလုံးကို ထာဝရဘုရားထံ ပြင်ဆင်ကြလော့၊ ကိုယ်တော်ကိုသာ အမှုတော်ဆောင်ကြလော့" ဟု အကြံပေးခဲ့သည်။ ခရစ်တော် မြေကြီးပေါ်တွင် ရှိစဉ်က သင်ကြားပေးခဲ့သကဲ့သို့ လက်တွေ့ကျသော ဘာသာတရားကို ရှမွေလ၏ ကာလများတွင်လည်း သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

နောင်တရခြင်းသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လာလိုသူ အားလုံးတို့ ပထမဦးဆုံး ခြေလှမ်းအဖြစ် လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာ ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များကို ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ တစ်ဦးချင်းစီ အမြဲတမ်း နှိမ့်ချရမည်ဖြစ်ပြီး မိမိတို့၏ ရုပ်တုများကို ဖယ်ရှားရမည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သမျှ အားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးသည့်အခါ ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ထင်ရှားပြသတော်မူမည် ဖြစ်သည်။

ရှမွေလသည် တရားသူကြီး ဖြစ်လာခြင်း

မိဇပါမြို့တွင် လူအစုအဝေးကြီး စုရုံးခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာတွင် လေးနက်သော အစာရှောင်ခြင်းကို ကျင်းပခဲ့ကြသည်။ လူတို့သည် လေးနက်စွာ နှိမ့်ချလျက် မိမိတို့၏ အပြစ်များကို ဝန်ခံခဲ့ကြပြီး ရှမွေလအား တရားသူကြီး၏ အာဏာကို အပ်နှံခဲ့ကြသည်။

ဖလတိသိမ်လူတို့သည် ဤစုဝေးမှုကို စစ်ကောင်စီအစည်းအဝေးတစ်ခုအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူခဲ့ကြပြီး ဣသရေလတို့၏ အစီအစဉ်များ မရင့်ကျက်မီ သူတို့အား ကွဲပြားသွားစေရန် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ချဉ်းကပ်လာသည့် သတင်းကြောင့် ဣသရေလလူတို့တွင် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လူတို့သည် ရှမွေလအား "ဖလတိသိမ်လူတို့လက်မှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်တော်မူရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ဆုတောင်းပေးခြင်းမှ မရပ်တန့်ပါနှင့်" ဟု တောင်းပန်ခဲ့ကြသည်။

ရှမွေလသည် သိုးသငယ်တစ်ကောင်ကို မီးရှို့ရာယဇ်အဖြစ် ဆက်ကပ်နေစဉ်အတွင်း ဖလတိသိမ်လူတို့သည် စစ်တိုက်ရန် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါ နီမြန်းသော ပင်လယ်ကို ခွဲခဲ့ပြီး ဣသရေလတို့အတွက် ယော်ဒန်မြစ်တွင် လမ်းဖန်တီးပေးခဲ့သော အစွမ်းထက်သော အရှင်သခင်သည် မိမိ၏ တန်ခိုးကို ထပ်မံ ထင်ရှားပြသခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မုန်တိုင်းတစ်ခုသည် ချီတက်လာသော တပ်မကြီးအပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တန်ခိုးကြီးသော စစ်သည်တော်တို့၏ အလောင်းများ ပြန့်ကြဲနေခဲ့သည်။

ဣသရေလလူတို့သည် မျှော်လင့်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ဖြင့် တဆတ်ဆတ် တုန်လှုပ်လျက် ရပ်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ရန်သူများ အသတ်ခံရသည်ကို မြင်တွေ့ကြရသောအခါ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ နောင်တရမှုကို လက်ခံခဲ့ကြောင်း သူတို့ သိရှိခဲ့ကြသည်။ စစ်တိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိကြသော်လည်း အသတ်ခံခဲ့ရသော ဖလတိသိမ်လူတို့၏ လက်နက်များကို ယူဆောင်ကာ ထွက်ပြေးနေသော တပ်မကြီးနောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဤအောင်ပွဲကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်က ဣသရေလတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး၊ ပုရောဟိတ်များ အသတ်ခံရကာ၊ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော် အသိမ်းခံခဲ့ရသော ထိုစစ်မြေပြင်တွင်ပင် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖလတိသိမ်လူတို့သည် ယခုအခါတွင် အလွန်အမင်း နှိမ်နင်းခံခဲ့ရကြသဖြင့် ဣသရေလတို့ထံမှ သိမ်းယူထားခဲ့သော ခိုင်မာသော ခံတပ်များကို လက်လွှတ်ခဲ့ကြရပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ရန်လိုသည့် လုပ်ရပ်များကို မပြုလုပ်ဘဲ နေခဲ့ကြသည်။ အခြားသော လူမျိုးတို့သည်လည်း ဤစံနမူနာကို လိုက်နာခဲ့ကြပြီး ဣသရေလလူတို့သည် ရှမွေလ၏ တစ်ဦးတည်းသော အုပ်ချုပ်မှု ကာလ ပြီးဆုံးသည်အထိ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ခံစားခဲ့ကြရသည်။

ဤအခါသမယကို မည်သည့်အခါမျှ မမေ့မပျောက်စေရန် ရှမွေလသည် အမှတ်တရ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးကို စိုက်ထူခဲ့သည်။ သူက ၎င်းကို ဧဗေဇာ ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ပြီး "ယခုတိုင်အောင် ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့ကို ကူညီတော်မူပြီ" ဟု လူတို့အား ပြောကြားခဲ့သည်။

 

 

 

 

No comments:

Post a Comment