အခန်း ၃၄— ခါနာန်ပြည်ကို ထောက်လှမ်းကြသော သူလျှိုဆယ့်နှစ်ဦး

 

ဤအခန်းသည် တောလည်ရာကျမ်း ၁၃ နှင့် ၁၄ တို့ကို အခြေခံထားသည်။

ဟီဘရူးလူမျိုးတို့သည် ကတိထားရာပြည်၏ အနီးအနားတွင်ရှိသော ပါရန်သဲကန္တာရ၊ ကာဒေရှအရပ်၌ တဲတပ်ကြ၏။ ဤနေရာတွင် ထိုပြည်ကိုစူးစမ်းရန် သူလျှိုများကိုစေလွှတ်သင့်ကြောင်း လူတို့က အဆိုပြုခဲ့ကြသည်။ ထိုအကြောင်းအရာကို მოსေက ထာဝရဘုရားရှေ့တော်သို့ တင်ပြခဲ့ရာ ခွင့်ပြုချက်ရရှိခဲ့သည်။ လူများကိုရွေးချယ်ပြီး တိုင်းပြည်နှင့် လူမျိုးတို့သည် သန်မာခြင်းရှိမရှိ၊ အားနည်းခြင်းရှိမရှိ၊ အနည်းအများ မည်သို့ရှိသည်ကို သွားရောက်ကြည့်ရှုရန်၊ ထို့ပြင် မြေဆီလွှာ၏ ကောင်းမွန်ပုံနှင့် အသီးအနှံများကိုပါ သယ်ဆောင်လာရန် မောရှေက ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

သူတို့သည် သွားရောက်၍ တစ်ပြည်လုံးကို စူးစမ်းခဲ့ကြပြီး ရက်ပေါင်းလေးဆယ် ကြာသောအခါ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့ပြန်လာသည့်သတင်းကို အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံခဲ့ကြသည်။ အန္တရာယ်ကြီးမားသော ခရီးစဉ်မှ ဘေးကင်းစွာ လွတ်မြောက်လာကြသော သတင်းတမန်များကို ခရီးဦးကြိုဆိုရန် လူတို့သည် အပြေးအလွှား ထွက်သွားကြ၏။ မြေဆီလွှာ ထက်သန်ကောင်းမွန်ကြောင်း ပြသသည့် အသီးအနှံ နမူနာများကို သူလျှိုများ ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ လူနှစ်ဦးကြားတွင် ထမ်းရလောက်အောင် ကြီးမားလှသော စပျစ်သီးခိုင်တစ်ခိုင်ကို ယူဆောင်လာကြသည်။ ထို့ပြင် ပေါများစွာဖြစ်ထွန်းသော သင်္ဘောသီးနှင့် သလဲသီးများကိုလည်း ယူခဲ့ကြသည်။

မောရှေထံသို့ သတင်းပို့သည့်အခါ လူတို့သည် စိတ်ဝင်တစား နားထောင်ခဲ့ကြသည်။ "သင်စေလွှတ်တော်မူသော ပြည်သို့ အကျွန်ုပ်တို့ ရောက်သွားကြပါပြီ၊ ထိုပြည်သည် နို့နှင့်ပျားရည် စီးတတ်သောပြည် အမှန်ဖြစ်ပါ၏။ ဤသည်ကား ထိုပြည်၏အသီးပင်တည်း" ဟု သူလျှိုများက စတင်ပြောကြားခဲ့သည်။ လူတို့သည် အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေကြပြီး ထာဝရဘုရား၏စကားကို စိတ်အားထက်သန်စွာ နားထောင်၍ ကတိထားရာပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ချက်ချင်းတက်သွားလိုကြ၏။

သို့သော် သူလျှိုနှစ်ဦးမှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးသည် အန္တရာယ်များကို ချဲ့ကားပြောဆိုကြပြီး စာတန်၏သွေးဆောင်မှုကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေကြသော ၎င်းတို့၏ မယုံကြည်တတ်သော စိတ်သဘောထားများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မယုံကြည်မှုသည် ပရိသတ်အပေါ် မှောင်မိုက်သောအရိပ်ဆိုးကို သက်ရောက်စေခဲ့သည်။ ရွေးချယ်ခံလူမျိုးတို့အတွက် အကြိမ်ကြိမ် ထင်ရှားပြသခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ကြီးမားသောတန်ခိုးတော်ကို မေ့လျော့နေကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် ရန်သူတို့လက်မှ မိမိတို့အား အံ့သြဖွယ်ရာ ကယ်တင်ခဲ့ပုံ၊ ပင်လယ်ကို ကွဲစေ၍ ဖာရောမင်း၏ လိုက်လံနှိမ်နင်းသော စစ်သည်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပုံတို့ကို လူတို့သည် မတွေးတောမိကြပါ။ ကိုယ်တော်တို့၏ စစ်တပ်စွမ်းအားကိုသာ အဓိကအားကိုးရမည့်အလား ဘုရားသခင်ကို လုံးဝဖယ်ရှားထားခဲ့ကြသည်။

မယုံကြည်မှုတို့ကြောင့် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့အား ညည်းတွားပြစ်တင်ခဲ့ဖူးသော မိမိတို့၏ အရင်အမှားကိုပင် ပြန်လည်လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ "ဤအရာသည်ကား ငါတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ကြီးသမျှတို့၏ အဆုံးသတ်ပေတည်း" ဟု သူတို့က ဆိုကြ၏။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ခေါင်းဆောင်များက လူမျိုးကို လှည့်စားခဲ့ပြီး இஸ்ரเอလလူမျိုးတို့အပေါ် ဒုက္ခရောက်စေသည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။

ဆူပူအော်ဟစ်သံများနှင့် ရောနှောလျက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော ငိုကြွေးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကာကွယ်ရန် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိရှိဖြင့် ကာလက်သည် မိမိ၏သစ္စာဖောက်အပေါင်းအဖော်များ၏ ဆိုးရွားသောလွှမ်းမိုးမှုကို တန်ပြန်နိုင်စွမ်းသမျှ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူတို့ပြောခဲ့သည်များကို သူငြင်းဆိုခြင်းမရှိပါ၊ မြို့ရံနံရံများသည် မြင့်မား၍ ကာနန်လူမျိုးတို့လည်း သန်မာကြသည်မှာ မှန်ပါသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးတို့အား ဤပြည်ကို ကတိထားပေးတော်မူပြီးဖြစ်သည်။ "ယခုပင် တက်သွား၍ ဤပြည်ကို သိမ်းပိုက်ကြကုန်အံ့၊ ငါတို့သည် ဤပြည်ကို အောင်နိုင်စွမ်း အမှန်ရှိကြ၏" ဟု ကာလက်က တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

သို့သော် ဆယ်ဦးသောသူတို့က သူ၏စကားကို ဖြတ်၍ အတားအဆီးများကို ပုံဖော်ပြသခဲ့ကြသည်။ "ငါတို့သည် ထိုပြည်သူပြည်သားတို့ကို တိုက်ချင်းငှာ မတတ်နိုင်ကြပါ၊ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ငါတို့ထက် သန်မာကြ၏။ ... ငါတို့တွေ့မြင်ခဲ့ရသော လူရှိသမျှတို့မှာ အရပ်ရှည်မက်မောသော သူများဖြစ်ကြသည်၊ ငါတို့သည်လည်း ကိုယ့်မျက်စိ၌ ကျည်ပိုးကောင်များကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏၊ သူတို့၏မျက်စိ၌လည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြ၏" ဟု ကြေညာခဲ့ကြသည်။

ကာလက်၊ ယောရှု၊ မောရှေနှင့် ဘုရားသခင်တို့ကိုသာမက ဘုရားသခင်ကိုပါ ထိုသူတို့သည် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အဖျက်သဘောပါသော လွှမ်းမိုးမှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အမှန်တရားကို လိမ်လည် বিকൃതလုပ်ခဲ့ကြသည်။ "ဤပြည်သည် မိမိတွင်နေထိုင်သူတို့ကို မျိုတတ်သောပြည် ဖြစ်၏" ဟု သူတို့ဆိုကြသည်။ ဤသည်မှာ ဆိုးရွားသောသတင်းမျှသာ မဟုတ်ပါ၊ လိမ်လည်ထားသော သတင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤပြည်သည် အသီးအနှံဖြစ်ထွန်းကြောင်းနှင့် လူများမှာလည်း အရပ်ရှည်မက်မောသူများဖြစ်ကြောင်း သူလျှိုတို့က ကိုယ်တိုင်ကြေညာခဲ့ကြပြီးဖြစ်ရာ၊ ရာသီဥတုသည် ပြည်သူတို့ကို မျိုစားလောက်အောင် ဆိုးရွားနေပါက ထိုကဲ့သို့ လူမျိုးကြီးများ ဖြစ်ထွန်းရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူပုန်ထခြင်းနှင့် ပွင့်လင်းစွာပះရွံ့ခြင်းတို့သည် အလျှင်အမြန် ဖြစ်ပွားလာခဲ့ကြသည်။ လူတို့သည် သတိတရားကင်းမဲ့သွားကြဟန် ရှိ၏။ မေဃတိုင်အတွင်း၌ ကိန်းဝပ်လျက်ရှိပြီး ဤဆိုးရွားလှသော ဒေါသပေါက်ကွဲမှုကို ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်နေတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကွာမင်းကို မေ့လျော့လျက် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ကို ကျိန်ဆဲခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့၏စိတ်သည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်လာခဲ့ကြသည် - "အဘယ်ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့ကို ဤပြည်သို့ ပို့ဆောင်တော်မူသနည်း။ ဓားဖြင့်လဲ၍ ငါတို့၏ဇနီးများနှင့် သားသမီးများသည် သားကောင်ဖြစ်စေခြင်းငှာ လာစေတော်မူသလော။ အצריםပြည်သို့ ပြန်ကြကုန်အံ့၊ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ရွေးချယ်ကြကုန်အံ့" ဟု တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ပြောဆိုကြ၏။ ဤသို့ဖြင့် မောရှေကိုသာမက ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ကိုပင် မိမိတို့မသိမ်းပိုက်နိုင်သောပြည်ကို ပေးမည်ဟု လှည့်စားခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။

ကာလက်နှင့် ယောရှုတို့သည် ဆူပူအုံကြွမှုကို ငြိမ်သက်စေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ လူအုပ်ထဲသို့ အပြေးအလွှားဝင်ရောက်ကြပြီး သူတို့၏ တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းသော အသံများသည် ပုန်ကန်လိုသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးသံများထက် ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည် - "ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့၌ နှစ်သက်တော်မူလျှင် ဤပြည်သို့ ပို့ဆောင်၍ ငါတို့အား ပေးတော်မူလိမ့်မည်၊ ဤပြည်ကား နို့နှင့်ပျားရည်စီးတတ်သောပြည် ဖြစ်၏။ ထာဝရဘုရားကို မဆန့်ကျင်ကြနှင့်၊ ဤပြည်သူပြည်သားတို့ကိုလည်း မကြောက်ကြနှင့်၊ သူတို့သည် ငါတို့၏ အစားအစာသာ ဖြစ်ကြ၏၊ သူတို့၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် ကွယ်ပျောက်သွားပြီ၊ ထာဝရဘုရားသည်လည်း ငါတို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏၊ သူတို့ကို မကြောက်ကြနှင့်" ဟု ဆိုကြ၏။

ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်တရားတော်အားဖြင့် ဤပြည်သည် ဣသရေလလူမျိုးတို့အတွက် သေချာခိုင်လုံခဲ့သည်။ သို့သော် သစ္စာဖောက်သူလျှိုတို့၏ လိမ်လည်သတင်းကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။ ပရိသတ်တစ်ရပ်လုံး လှည့်စားခံခဲ့ကြရသည်။ သစ္စာဖောက်တို့သည် မိမိတို့၏အလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေခဲ့ကြပြီ။ အကယ်၍ သူလျှိုနှစ်ဦးသာ ဆိုးရွားသောသတင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး ဆယ်ဦးသောသူတို့ကမူ ထာဝရဘုရား၏နာမတော်ဖြင့် ဤပြည်ကိုသိမ်းပိုက်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့ကြလျှင်ပင်၊ လူတို့၏ မယုံကြည်တတ်သော ဆိုးယုတ်သည့်စိတ်ကြောင့် ဆယ်ဦးထက် ထိုသူနှစ်ဦး၏ အကြံဉာဏ်ကိုသာ ရွေးချယ်လက်ခံခဲ့ကြမည်မှာ အမှန်ပင်တည်း။

ခေတ်အဆက်ဆက်က Caleb နှင့် Joshua တို့အား ကျောက်ခဲဖြင့်ပစ်ပေါက်ရန် ကြွေးကြော်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရူးသွပ်နေသော လူအုပ်ကြီးသည် အော်ဟစ်အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြပြီး ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူတို့၏လက်ထဲမှ ကျောက်ခဲများ ကျဆင်းသွားကာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လာကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကြားဝင်ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ ကျက်သရေတော်သည် တဲတော်ကို လင်းလက်တောက်ပစေသော မီးလျှံကဲ့သို့ ထွန်းလင်းလာခဲ့သည်။ မည်သူမျှ ဆက်လက်ဆန့်ကျင်ဝံ့ခြင်း မရှိကြပေ။ မကောင်းသော သတင်းကို သယ်ဆောင်လာကြသော သူလျှိုများသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ မိမိတို့၏တဲများဆီသို့ ပြေးဝင်ပုန်းအောင်းကြ၏။

မောရှေသည် ယခုအခါ ထမြောက်ပြီး တဲတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားက သူ့အား “ငါသည် ဤလူမျိုးကို ကပ်ရောဂါဖြင့် လုပ်ကြံ၍ အမွေခံခွင့်မှ ပယ်ရှားမည်ဖြစ်ပြီး၊ သင့်ကို ပို၍ကြီးမြတ်သော လူမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်စေမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သို့သော် မောရှေသည် မိမိ၏လူမျိုးအတွက် ထပ်မံ၍ တောင်းပန်ခဲ့သည်မှာ - “အို အရှင်ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် - ‘ထာဝရဘုရားသည် စိတ်ရှည်တော်မူ၏၊ ကျေးဇူးကရุณာနှင့် ကြွယ်ဝတော်မူ၏’ ဟု မိန့်ဆိုခဲ့သည်နှင့်အညီ၊ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို ကြီးမြတ်စေတော်မူပါ။ အို အရှင်ဘုရား၊ အဲဂုတ္တုပြည်မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် ဤလူမျိုးကို ကိုယ်တော် ခွင့်လွှတ်တော်မူခဲ့သည်နည်းတူ၊ ကိုယ်တော်၏ ကြီးမားလှသော ကျေးဇူးတော်နှင့်အညီ ဤလူမျိုး၏ အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့အား ချက်ချင်းပျက်စီးခြင်းဘေးမှ ကင်းလွတ်စေမည်ဟု ကတိပြုတော်မူခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ကြောင့် ရန်သူများကို နှိမ်နားရန် မိမိ၏တန်ခိုးတော်ကို မပြသနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်၏ ကရุณာတော်အားဖြင့် သူတို့အား ပင်လယ်နီဘက်သို့ ပြန်လှည့်ရန် မိန့်ကြားတော်မူခဲ့သည်။

သူတို့၏ ပုန်ကန်မှုတွင် လူတို့က “ငါတို့သည် ဤတဲတော၌ သေခဲ့ပါမူ ပို၍ကောင်းလေစွတကား” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ ဤဆုတောင်းချက်သည် ပြည့်စုံတော့မည်ဖြစ်သည် - “သင်တို့သည် ငါ့နားတွင် ပြောဆိုခဲ့ကြသည့်အတိုင်း သင်တို့အား ငါပြုမည်။ သင်တို့တွင် စာရင်းဝင်သမျှသောသူ၊ အသက်နှစ်ဆယ်မှစ၍ အထက်ရှိသမျှသောသူတို့သည်... ဤတဲတော၌ သင်တို့၏ ရုပ်အလောင်းများ ကျဆင်းကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သင်တို့က သားကောင်ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု ဆိုခဲ့ကြသော သင်တို့၏ ငယ်ရသားများကိုမူကား ငါသည် သွင်းမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် မိတို့ပစ်ပယ်ခဲ့ကြသော ပြည်ကို သိရှိကြရလိမ့်မည်” ဟူ၏။ Caleb အကြောင်းကိုလည်း - “ငါ့ကျေးဇူးတော် Caleb သည် အခြားသော စိတ်ဓာတ်ရှိပြီး၊ ငါ့နောက်သို့ စဉ်ဆက်မပြတ် အကြွင်းမဲ့ လိုက်ခဲ့သောကြောင့်၊ သူဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသည့် ပြည်သို့ သူ့ကို ငါသွင်းမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ့အမျိုးအနွယ်တို့သည် ထိုပြည်ကို အမွေခံရကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုသူလျှိုများသည် သူတို့၏ခရီးတွင် ရက်ပေါင်း လေးဆယ် ကြာမြင့်ခဲ့သည့်အတိုင်း ဣသရေလလူတို့သည်လည်း တောကန္တာရတွင် နှစ်ပေါင်း လေးဆယ်တိုင်တိုင် လှည့်လည်ကြရမည် ဖြစ်သည်။

မှားယွင်းသော နောင်တရခြင်း၏ ဥပမာတစ်ခု

မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လူတို့အား အသိပေးခဲ့သောအခါ၊ သူတို့၏ ပြစ်ဒဏ်သည် တရားမျှတကြောင်း သူတို့သိရှိခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကပ်ရောဂါဖြင့် ဒဏ်ခတ်ခံရသော သစ္စာဖောက် သူလျှိုဆယ်ဦးသည် ဣသရေလလူအပေါင်းတို့၏ မျက်စိရှေ့တွင် ကွယ်လွန်သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ ကံကြမ္မာတွင် လူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။

ယခုအခါ သူတို့သည် စစ်မှန်စွာ နောင်တရကြဟန် ရှိသော်လည်း၊ သူတို့၏ ကျေးဇူးကရุณာကင်းမဲ့ခြင်းနှင့် နားမထောင်ခြင်းတို့ကြောင့်ထက်၊ မိတို့၏ ဆိုးသွမ်းသော လမ်းစဉ်၏ ရလဒ်ကြောင့်သာလျှင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြန်လည် ఉపసంဟรု (ရုပ်သိမ်း) မပေးကြောင်း သိရှိရသောအခါ၊ သူတို့၏ မိမိကိုယ်ကို အလိုလိုက်သောစိတ်သည် တစ်ဖန်ပေါ်ထွက်လာပြီး ကန္တာရထဲသို့ ပြန်မသွားတော့ကြောင်း ကြေညာခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ ယောင်ယောင်ပြ နာခံမှုကို စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ၎င်းသည် စစ်မှန်ခြင်းမရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိကြသေးဘဲ၊ အလားတူ ပုန်ကန်မှုမျိုး ပြုလုပ်ရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုသာ လိုအပ်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အပြစ်ကို သစ္စာရှိစွာ ထောက်ပြဖော်ပြခဲ့စဉ်က အကယ်၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးခဲ့ကြပါက ဤပြစ်ဒဏ်ကို ချမှတ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူတို့သည် တရားစီရင်ခြင်းအတွက်သာ ဝမ်းနည်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ဝမ်းနည်းမှုသည် နောင်တစစ် မဟုတ်ခဲ့ဘဲ သူတို့၏ ပြစ်ဒဏ်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပေးရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုညကို ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းဖြင့် ကုန်လွန်စေခဲ့ကြသော်လည်း နံနက်အချိန်တွင် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် တက်သွား၍ ပြည်ကိုသိမ်းယူရန် မိန့်ကြားခဲ့စဉ်က သူတို့သည် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး၊ ယခုအခါ နောက်ဆုတ်ရန် ညွှန်ကြားသောအခါ၌မူ သူတို့သည် တူညီစွာပင် ပုန်ကန်ခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိသတ်မှတ်ထားသော အချိန်၌ ပြည်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် သူတို့၏ အခွင့်ထူးနှင့် တာဝန်ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့် လျစ်လျူရှုမှုကြောင့် ထိုခွင့်ပြုချက်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် ယခုအခါ ဘုရားသခင် တားမြစ်ထားသော အရာကိုပင် လုပ်ဆောင်ရန် သူတို့ကို တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင် တောင်းဆိုခဲ့စဉ်က ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည့်အတိုင်း ဒုတိယအကြိမ် ပုန်ကန်စေခဲ့သည်။ “ငါတို့သည် ထာဝရဘုရားကို ပြစ်မှားကြပါပြီ။ ငါတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား မိန့်မှာတော်မူသမျှအတိုင်း ငါတို့သည် တက်သွား၍ စစ်တိုက်ကြပါမည်” ဟု တရားဟောရာကျမ်း ၁:၄၁ တွင် အော်ဟစ်ကြေညာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အလွန်အမင်း မျက်စိကန်းခဲ့ကြလေစွတကား! ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အား “တက်သွား၍ စစ်တိုက်ကြလော့” ဟု မည်သည့်အခါမျှ မိန့်မှာခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သူတို့သည် စစ်ရေးဖြင့် ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ကြရန် မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို တိကျစွာ နောင်တရနာခံခြင်းဖြင့် သိမ်းပိုက်ကြရန် ဖြစ်ပေသည်။

“ငါတို့သည် အပြစ်ပြုကြပါပြီ” ဟု ဝန်ခံကြပြီး၊ အပြစ်သည် ဘုရားသခင်ထံတွင် မဟုတ်ဘဲ မိမိတို့ကိုယ်တိုင်၌သာ ရှိကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်များကို ပျက်ကွက်သည်ဟု မတရား စွပ်စွဲခဲ့ကြကြောင်းကိုလည်းကောင်း ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ဝန်ခံချက်သည် စစ်မှန်သော နောင်တမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုကို ထင်ရှားစေရန်မူ အသုံးဝင်ခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရားသည် လူတို့အား မိမိ၏ တရားမျှတမှုကို ဝန်ခံစေခြင်းဖြင့် မိမိ၏နာမတော်ကို ချီးမြှောက်ရန် ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် ယနေ့တိုင် လုပ်ဆောင်လျက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အမှောင်ထု၏ လုပ်ရပ်များကို ထင်ရှားစေရန် ဆန့်ကျင်ဘက် အေဂျင်စီများကို လှုံ့ဆော်ပေးတော်မူ၏။ ဆိုးညစ်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးသော စိတ်ဓာတ်သည် အခြေခံအားဖြင့် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ထင်ရှားစေပြီး၊ ဆန့်ကျင်ခြင်းနှင့် မမှန်မကန် စွပ်စွဲခြင်း ခံခဲ့ရသော ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိသော ဆုံးမသူများကို တရားမျှတကြောင်း သက်သေပြသည့် ဝန်ခံချက်များ ပေါ်ထွက်လာတတ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်သည် နောက်ဆုံးတွင် သွန်းလောင်းမည့် အချိန်၌လည်း ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ လူသားတိုင်းသည် မိမိတို့၏ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းသည် တရားမျှတကြောင်းကို မြင်တွေ့လာကြပြီး ဝန်ခံကြရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ပုန်ကန်မှုက သူတို့၏ အခြေအနေကို မည်ကဲ့သို့ ပို၍ဆိုးရွားစေခဲ့သလောက်

ဘုရားသခင်၏ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်ကို အလေးမထားဘဲ၊ ဣသရေလလူတို့သည် ခါနာန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ခန့်မှန်းချက်အရဆိုလျှင် သူတို့သည် စစ်ပွဲအတွက် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်နှင့် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်များ၏ တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုကို ဆန့်ကျင်လျက်၊ ရန်သူ့တပ်များကို ရင်ဆိုင်ရန် ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

မောရှေသည် သူတို့၏နောက်သို့ အမြန်လိုက်သွားပြီး - “အဘယ်ကြောင့် ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တော်ကို လွန်ကျူးကြသနည်း။ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် အောင်မြင်လိမ့်မည်မဟုတ်။ ရန်သူတို့ရှေ့တွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိစေရန် မတက်ကြနှင့်၊ ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိတော်မမူ” ဟု သတိပေးခဲ့သည်။

ခါနာန်လူတို့သည် ဤလူမျိုးကို စောင့်ရှောက်ပေးနေပုံရသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တန်ခိုးတော်အကြောင်းကို ကြားသိခဲ့ကြရပြီး၊ ယခုအခါ ကျူးကျော်လာသူများကို တွန်းလှန်ရန် ခိုင်မာသော တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို စုရုံးခဲ့ကြသည်။ దాడి (တိုက်ခိုက်) လာသော တပ်မတော်တွင် ခေါင်းဆောင် မရှိပေ။ ဘုရားသခင်သည် အောင်မြင်မှုကို ပေးသနားတော်မူမည်အကြောင်း ဆုတောင်းခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။ စစ်ပွဲတွင် လေ့ကျင့်သင်ကြားထားခြင်း မရှိကြသော်လည်း၊ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ဆန့်ကျင်မှုမှန်သမျှကို ချေမှုန်းနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ဝံ့ခြင်း မရှိခဲ့ကြသော ရန်သူကို မောက်မာစွာဖြင့် စိန်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။

ခါနာန်လူတို့သည် မတ်စောက်ပြီး အန္တရာယ်များသော လမ်းဖြင့်သာ ရောက်ရှိနိုင်သည့် ကျောက်ဆောင်ထူထပ်သော ကုန်းမြေပေါ်တွင် နေရာယူထားခဲ့ကြသည်။ ဟီဘရူးလူမျိုးတို့၏ အလွန်များပြားလှသော လူအင်အားသည် သူတို့၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို ပို၍ပင် ဆိုးရွားစေခဲ့သည်။ ကြီးမားလှသော ကျောက်တုံးကြီးများသည် အရှိန်ဖြင့် လိမ့်ဆင်းလာကြပြီး သတ်ဖြတ်ခံရသူတို့၏ သွေးစွန်းရာလမ်းကြောင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသော သူတို့မှာလည်း တက်ရောက်ရခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြပြီး ပြင်းထန်စွာ တွန်းလှန်တိုက်ခိုက်ခံရကာ ဆုံးရှုံးမှုကြီးမားစွာဖြင့် နောက်သို့ တွန်းထုတ်ခံခဲ့ကြရသည်။ ဣသရေလတပ်မတော်သည် အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။

ထိုကြီးမားလှသော လူအုပ်ကြီး ချဉ်းကោလာမည့်ဘေးကို တုန်လှုပ်စွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသော ဣသရေလတို့၏ ရန်သူများသည် ၎င်းတို့ကို ဆန့်ကျင်ရန် ယုံကြည်မှုများ တိုးပွားလာခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးအတွက် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ကြားသိခဲ့ရသမျှသော သတင်းအချက်အလက် မှန်သမျှကို ယခုအခါ မမှန်ကန်ဟု ယူဆခဲ့ကြပြီး၊ ကြောက်ရွံ့စရာ အကြောင်းမရှိတော့ပေ။ ဣသရေလလူတို့၏ ပထမအကြိမ် ရှုံးနိမ့်မှုသည် ခါနာန်လူတို့အား ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး၊ သိမ်းပိုက်ရမည့် အခက်အခဲများကို များစွာ တိုးပွားစေခဲ့သည်။

အောင်မြင်သော ရန်သူတို့၏ မျက်နှာစာမှနေ၍ တောကန္တာရထဲသို့သာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားရန်နှင့် ဤနေရာသည်ပင် မျိုးဆက်တစ်ခုလုံး၏ သင်္ချိုင်းဂူ ဖြစ်လာရမည်ကို သိရှိလျက် ဣသရေလလူတို့အတွက် အခြားရွေးချယ်စရာ လုံးဝမရှိတော့ပေ။