အခန်း ၄၄— ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခြင်း

 

ဤအခန်းသည် ယောရှုကျမ်း ၁ မှ ၅:၁၂ အထိကို အခြေခံထားပါသည်။

ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သော သူတို့၏ခေါင်းဆောင် ကင်းမဲ့သွားသည့် အချိန်မှစ၍သာ ဣသရေလလူတို့သည် သူ၏ ပညာနှင့်ပြည့်စုံသော ဆုံးမဩဝါဒ၊ မိဘမေတ္တာကဲ့သို့သော ကြင်နာမှုနှင့် မယိမ်းမယိုင်သော ယုံကြည်ခြင်းတို့၏ တန်ဖိုးကို အပြည့်အဝ နားလည်ခဲ့ကြလေသည်။

မောရှယ်သည် ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာ ဆက်လက်ရှင်သန်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။ နေဝင်သွားပြီးနောက် တောင်ထိပ်များကို ထွန်းလင်းစေသော နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ပင်၊ သန့်ရှင်းသူများနှင့် ကောင်းမြတ်သူတို့၏ လုပ်ရပ်များသည် သရုပ်ဆောင်ကိုယ်တိုင်များ ကွယ်လွန်သွားကြပြီးနောက် အချိန်ကြာမြင့်စွာတိုင်အောင် ဤလောကကြီးကို အလင်းပေးနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ “ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ထာဝရအမှတ်ရခြင်း ရှိလိမ့်မည်” ဟု ဆာလံကျမ်း ၁၁၂:၆ တွင် ဖော်ပြထားသည်။

လူတို့သည် မိတို့၏ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသော်လည်း တစ်ယောက်တည်း စွန့်ပစ်ခံထားရခြင်း မရှိပေ။ နေ့အချိန်တွင် မေဃတိုင်သည် တဲတော်ပေါ်တွင် တည်ရှိနေပြီး၊ ညအချိန်တွင် မီးတိုင်သည် တည်ရှိနေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားတော် လမ်းစဉ်အတိုင်း သူတို့ လျှောက်လှမ်းကြမည်ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ လမ်းပြနှင့် မစသူအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ယောရှုသည် ယခုအခါ ဣသရေလလူတို့၏ အသိအမှတ်ပြုခံရသော ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိခြင်း၊ ဇွဲလုံ့လရှိခြင်း၊ ကိုယ်ကျိုးမငဲ့ဘဲ၊ အထူးသဖြင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ရှင်သန်သော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မှုတ်သွင်းခံရခြင်း—ဤသည်တို့မှာ ဣသရေလ စစ်တပ်များကို ဦးဆောင်ရန် ရွေးချယ်ခံရသော ထိုလူသား၏ စရိုက်လက္ခဏာများ ဖြစ်ကြသည်။ သူသည် မောရှယ်၏ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးပြီး၊ တိတ်ဆိတ်၍ ဟန်ဆောင်မှုကင်းသော သစ္စာရှိမှု၊ အခြားသူများ ယိမ်းယိုင်နေစဉ်အတွင်း မယိမ်းမယိုင် တည်ကြည်မှု၊ အန္တရာယ်များ ကြားထဲတွင် သမ္မာတရားကို ထိန်းသိမ်းရန် ခိုင်မာ resolute ဖြစ်မှုတို့ဖြင့် မောရှယ်၏နေရာကို ဆက်ခံရန် သင့်လျော်ကြောင်း သက်သေအထောက်အထားကို ပြသခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယောရှုသည် မိမိရှေ့တွင် ရှိနေသော လုပ်ငန်းတာဝန်ကို ကြီးမားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် မျှော်ကြည့်ခဲ့သည်။ သို့သော် “ငါသည် မောရှယ်နှင့်အတူ ရှိခဲ့သကဲ့သို့ သင်နှင့်အတူ ရှိမည်။ သင့်ကို ပစ်ပတ်မည်မဟုတ်၊ စွန့်ပတ်မည်မဟုတ် ... ဤလူမျိုးတို့အား သူတို့၏ဘိုးဘေးတို့အား ပေးမည်ဟု ကျိန်ဆိုတော်မူသော ပြည်ကို အမွေဥစ္စာအဖြစ် သင်သည် ခွဲဝေပေးရမည်”၊ “သင်တို့၏ ခြေဖဝါးနင်းရာအရပ်သမျှတို့ကို သင်တို့အား ငါပေးပြီ”၊ “မောရှယ် ငါ့ကျွန် ပညတ်သမျှသော တရားအတိုင်း ကျင့်စောင့်ခြင်းငှာ အလွန်ရဲရင့်ခြင်း၊ အားယူခြင်းကိုသာ ပြုလော့ ... ဤတရားစာအုပ်ကို သင်၏နှုတ်မှ မဖယ်ရ။ ထိုတရားကို နေ့ညဥ့်မပြတ် ဆင်ခြင်ရမည်”၊ “လက်ယာဘက်၊ လက်ဝဲဘက်သို့ မတိမ်းဘဲ ... သို့ပြုလျှင် သင်၏အကျင့်သည် အောင်မြင်လိမ့်မည်။ ကောင်းစွာ စီမံတတ်သော သဘောလည်း ရှိလိမ့်မည်” ဟူသော ဘုရားသခင်၏ အာမခံချက်စကားများက သူ၏ စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့မှုများကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။

“ထလော့၊ သင်နှင့် ဤလူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ဤယော်ဒန်မြစ်ကိုကူး၍၊ ငါပေးသောပြည်သို့ ဝင်ကြလော့” ဟူသည်မှာ ယောရှုထံသို့ ဘုရားသခင် ပေးပို့ခဲ့သော ပထမဆုံးသော သတင်းစကား ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင် အမိန့်တော်ရှိသမျှတို့ကို မိမိ၏လူမျိုးတော်တို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ကိုယ်တော်သည် လမ်းခင်းပေးတော်မူမည်ကို ယောရှု သိထားခဲ့သည်။ ဤယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသော ခေါင်းဆောင်သည် ရှေ့သို့တက်လှမ်းရန် စီစဉ်မှုများကို ချက်ချင်း စတင်ခဲ့သည်။

ဣသရေလလူတို့ တပ်ချရာနေရာ၏ တည့်တည့်တွင် ခိုင်မာစွာ တည်ဆောက်ထားသော ခံတပ်မြို့ဖြစ်သည့်၊ တစ်နိုင်ငံလုံး၏ သော့ချက်ဖြစ်သော ယေရိခိုမြို့ တည်ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် ဣသရေလလူတို့အတွက် ကြီးမားသော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယောရှုသည် မြို့၏ လူဦးရေ၊ အရင်းအမြစ်များနှင့် ခံတပ်များ၏ ကြံ့ခိုင်မှုကို စုံစမ်းသိရှိရန် လူငယ်နှစ်ဦးကို သူလျှိုအဖြစ် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ မြို့သူမြို့သားများသည် ကြောက်ရွံ့သံသୟဝင်လျက် သတိနှင့် စောင့်ကြည့်နေကြသဖြင့် ထိုစေတမန်များသည် ကြီးမားသော အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် ယေရိခိုမြို့သူ ရာခပ်၏ အသက်ကို စွန့်စားကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူ၏ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် မြို့ကို သိမ်းပိုက်သည့်အခါ သူမအား အကာအကွယ်ပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့ကြသည်။

ယေရိခိုမြို့သူမြို့သားများသည် အစကတည်းက ကြောက်ရွံ့နေကြခြင်း

သူလျှိုတို့သည် “အမှန်စင်စစ် ထာဝရဘုရားသည် ပြည်သားအပေါင်းတို့ကို ကျွန်ုပ်တို့လက်သို့ အပ်တော်မူပြီ။ အကြောင်းမူကား ဤပြည်သားအပေါင်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကြောင့် အလွန်ကြောက်ရွံ့လျက် ရှိကြပါ၏” ဟူသော သတင်းစကားဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ ယေရိခိုမြို့တွင် သူတို့အား “အီဂျစ်ပြည်မှ သင်တို့ထွက်လာကြစဉ် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ရှေ့၌ နီမြန်းသောပင်လယ်ရေကို ခန်းခြောက်စေတော်မူသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ အမောရိဘုရင်နှစ်ပါးဖြစ်သော သိဟုန်နှင့်သော်တို့ကို သင်တို့ အမြစ်ပြတ်ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်ကိုလည်းကောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိခဲ့ကြရပါပြီ။ ဤအရာများကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားတို့သည် အရည်ပျော်သွားကြပြီး၊ သင်တို့ကြောင့် မည်သူ့ရင်ထဲတွင်မျှ ရဲစွမ်းသတ္တိဟူ၍ မရှိတော့ပါ။ အကြောင်းမူကား သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် အထက်ကောင်းကင်ဘုံ၌လည်းကောင်း၊ အောက်မြေကြီးပေါ်၌လည်းကောင်း ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

ရှေ့သို့ချီတက်ရန် ပြင်ဆင်ကြရန် အမိန့်များ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ လူတို့သည် သုံးရက်စာ အစားအစာများကို ပြင်ဆင်ကြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ စစ်တပ်သည်လည်း စစ်ရေးပြင်ဆင်မှုများကို ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ တပ်ချရာနေရာမှ ထွက်ခွာလျက် လူအစုအဝေးသည် ယော်ဒန်မြစ်ကမ်းနားသို့ ဆင်းသွားကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ မစမှုမပါဘဲ မြစ်ကိုဖြတ်ကူးရန် မမျှော်လင့်နိုင်ကြကြောင်း အားလုံး သိထားကြသည်။ ဤနှစ်၏ ဤအချိန်တွင် တောင်ပေါ်မှ နှင်းများ အရည်ပျော်ခြင်းကြောင့် ယော်ဒန်မြစ်ရေသည်လျှံတက်နေပြီး မြစ်ကိုဖြတ်ကူးရန် မဖြစ်နိုင်အောင် ရှိနေပေသည်။ ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခြင်းသည် အံ့ဖွယ်နိမိတ်ဖြင့် ဖြစ်ပျက်စေရန် ဘုရားသခင် အလိုတော်ရှိခဲ့သည်။

ယောရှုသည် ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ လူတို့အား မိမိတို့၏ အပြစ်များကို ဖယ်ရှားကြရန်နှင့် ပြင်ပ အညစ်အကြေးအပေါင်းတို့မှ ကင်းစင်စေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်၊ အကြောင်းမူကား “နက်ဖြန်နေ့၌ ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့အလယ်၌ အံ့ဖွယ်သောအမှုတို့ကို ပြုတော်မူလ ည်” ဟု သူပြောခဲ့သည်။ “ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်” သည် တပ်၏ အလယ်ဗဟိုရှိရာ မိမိတို့၏နေရာမှ ထွက်ခွာ၍ မြစ်ဆီသို့ ဦးဆောင်သွားရမည် ဖြစ်သည်။ “ဤအရာအားဖြင့် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် သင်တို့အလယ်၌ ရှိတော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ခါနာန်လူတို့ကို သင်တို့ရှေ့မှ အမှန်တကယ် မောင်းထုတ်တော်မူမည်ကိုလည်းကောင်း သင်တို့ သိရကြလိမ့်မည် ... ကြည့်ရှုလော့၊ မြေကြီးအပေါင်းတို့၏ အရှင် ထာဝရဘုရား၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်သည် သင်တို့ရှေ့၌ ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးသွားပေ၏” ဟု ဆိုထားသည်။

ချိန်းဆိုထားသည့် အချိန်ရောက်သောအခါ ရှေ့သို့ချီတက်ခြင်း စတင်ခဲ့ပြီး၊ ပုရောဟိတ်တို့၏ ပခုံးပေါ်တွင် ထမ်းထားသော သေတ္တာတော်သည် ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။ သေတ္တာတော်၏ ပတ်လည်တွင် တစ်မိုင်ဝက်ကျော်မျှ လွတ်လပ်သော နေရာလပ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ပုရောဟိတ်တို့သည် ယော်ဒန်မြစ်ကမ်းဘက်သို့ ဆင်းသွားကြစဉ် အားလုံးတို့သည် စိတ်ဝင်စားမှုအပြည့်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ မြစ်ရေစီးသန်ရာဆီသို့ သေတ္တာတော်သည် တည်ကြည်စွာ ရွှေ့လျားသွားသည်ကို သူတို့မြင်ကြပြီး၊ သေတ္တာတော်ကို ထမ်းထားကြသူတို့၏ ခြေဖဝါးများသည် ရေထဲသို့ နစ်ဝင်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အထက်ဘက်မှ ရေစီးကြောင်းသည် ရုတ်တရက် နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့ပြီး၊ အောက်ဘက်မှ ရေစီးကြောင်းသည် ဆက်လက်စီးဆင်းသွားကာ မြစ်ကြမ်းပြင်သည် ခြောက်သွေ့သွားခဲ့သည်။

ပုရောဟိတ်တို့သည် မြစ်လယ်ခေါင်သို့ ဆင်းသွားကြပြီး လူအစုအဝေး တစ်ခုလုံး ဆင်းသက်လာကာ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ကူးသွားကြစဉ် ထိုနေရာတွင် ဆက်လက်ရပ်တည်နေခဲ့ကြသည်။ ယော်ဒန်မြစ်ရေကို တားဆီးထားခဲ့သော တန်ခိုးတော်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်လေးဆယ်က သူတို့၏ဘိုးဘေးများအတွက် နီမြန်းသောပင်လယ်ကို ဖွင့်ပေးခဲ့သော တန်ခိုးတော်ပင် ဖြစ်သည်။ လူအပေါင်းတို့သည် ကူးမြောက်သွားကြပြီးသောအခါ သေတ္တာတော်ကို အနောက်ဘက်ကမ်းသို့ ဆောင်ယူသွားခဲ့ကြသည်။ “ပုရောဟိတ်တို့၏ ခြေဖဝါးတို့သည် ခြောက်သွေ့သောမြေပေါ်သို့ တက်ရောက်” သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပိတ်ဆို့နေခဲ့သော မြစ်ရေများသည် သဘာဝမြစ်ကြောင်းအတိုင်း တားဆီး၍မရနိုင်သော ရေစီးကြောင်းကြီးအဖြစ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းကျဆင်းလာခဲ့ကြသည်။

သေတ္တာတော်ကို ထမ်းထားကြသော ပုရောဟိတ်တို့သည် ယော်ဒန်မြစ်လယ်ခေါင်တွင် ဆက်လက်ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်စဉ်၊ အနွယ်တစ်စုလျှင် တစ်ဦးစီဖြစ်သော လူဆယ့်နှစ်ဦးတို့သည် ပုရောဟိတ်များ ရပ်တည်နေကြသည့် မြစ်ကြမ်းပြင်မှ ကျောက်တုံးတစ်တုံးစီကို ကောက်ယူခဲ့ကြပြီး အနောက်ဘက်ကမ်းသို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။ ဤကျောက်တုံးများကို မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ ပထမဆုံး တပ်ချရာနေရာတွင် အထိမ်းအမှတ်ကျောက်တုံးများအဖြစ် တည်ဆောက်ထားရမည်ဖြစ်ရာ၊ ယောရှုက “မြေကြီးသားအပေါင်းတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်သည် တန်ခိုးကြီးကြောင်းကို သိရကြမည်အကြောင်း၊ သင်တို့သည်လည်း သင်းတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို အစဉ်အမြត់ ကြောက်ရွံ့ကြမည်အကြောင်းတည်း” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

ဤအံ့ဖွယ်နိမိတ်သည် ဘုရားသခင်သည် ဆက်လက်၍ သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေကာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဣသရေလလူတို့အား အာမခံချက် ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မောရှယ်အားဖြင့် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သကဲ့သို့ ယောရှုအားဖြင့်လည်း ကိုယ်တော် လုပ်ဆောင်ပေးမည်ဟူသော သက်သေအထောက်အထား တစ်ရပ်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ မောရှယ်ကို မကူးမီကပင် ထာဝရဘုရားသည် ယောရှုအား “မောရှယ်နှင့်အတူ ငါရှိခဲ့သကဲ့သို့ သင်နှင့်အတူ ရှိမည်ကို ဣသရေလအမျိုးသား အပေါင်းတို့သည် သိရကြမည့်အကြောင်း၊ ယနေ့မှစ၍ သင်၏ဘုန်းအသရေကို ကြီးမြတ်စေမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့ရှေ့တွင် ယော်ဒန်မြစ်ရေကို တားဆီးပေးခဲ့သည်ဟူသော သတင်းသည် အမောရိဘုရင်များနှင့် ခါနာန်ဘုရင်များထံသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် အရည်ပျော်သွားခဲ့ကြသည်။ ခါနာန်လူတို့အတွက်၊ ဣသရေလလူအပေါင်းတို့အတွက်နှင့် ယောရှုကိုယ်တိုင်အတွက်ပါ အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သော အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အရှင်မင်းသည် မိမိ၏လူမျိုးတော်အလယ်၌ ရှိနေတော်မူကြောင်းကို ပြန်လည်ငြင်းဆို၍မရနိုင်သော သက်သေအထောက်အထားကို ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို စွန့်ပစ်မည်မဟုတ်၊ ပစ်ပတ်မည်လည်း မဟုတ်ပေ။

ယော်ဒန်မြစ်မှ အလွန်မဝေးသော အရပ်တွင် ဟီဘရူးလူမျိုးများသည် ခါနာန်ပြည်၌ မိမိတို့၏ ပထမဆုံး တပ်ချရာနေရာကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ အရေဖျားလှီးခြင်း မင်္ဂလာကို ရပ်ဆိုင်းထားခဲ့ခြင်းနှင့် ပသခါပွဲတော်ကို ကျင်းပခြင်း မပြုတော့ခြင်းတို့သည် ကျွန်ခံရာပြည်သို့ ပြန်လိုကြသည့် သူတို့၏ဆန္ဒအပေါ် ထာဝရဘုရား၏ မနှစ်မြို့မှုကို ဖော်ပြနေသော သက်သေအထောက်အထား တစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ စွန့်ပစ်ခံရသည့် နှစ်ကာလများ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်နိမိတ်သည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တောကန္တာရတွင် မွေးဖွားခဲ့ကြသူ အားလုံးတို့အပေါ် အရေဖျားလှီးခြင်း မင်္ဂလာကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် ထာဝရဘုရားက ယောရှုအား “ယနေ့ပင် အီဂျစ်ပြည်၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို သင်တို့အပေါ်မှ ငါလိမ့်ချလိုက်ပြီ” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

ဟီဘရူးလူမျိုးများသည် အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်လာပြီးနောက် မကြာမီ ခါနာန်ပြည်ကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ကြသောကြောင့် တပါးအမျိုးသားများက ထာဝရဘုရားနှင့် မိမိ၏လူမျိုးတော်ကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခဲ့ကြသည်။ ဣသရေလတို့သည် တောကန္တာရထဲတွင် အလွန်တရာ ကြာမြင့်စွာ လှည့်လည်ခဲ့ကြရသောကြောင့် သူတို့၏ ရန်သူများသည် အောင်ပွဲခံခဲ့ကြပြီး၊ ဟီဘရူးတို့၏ ဘုရားသခင်သည် ကတိတော်ပြည်သို့ သွင်းပေးရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ဟု လှောင်ပြောင်ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါတွင်မူ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏လူမျိုးတော်ရှေ့တွင် ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖွင့်ပေးခြင်းဖြင့် မိမိ၏တန်ခိုးတော်နှင့် မျက်နှာသာပေးမှုကို ထင်ရှားစွာ ပြသတော်မူခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူတို့၏ ရန်သူများသည် နောက်ထပ် မည်သည့်အခါမျှ ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ပသခါပွဲတော်ကို ကျင်းပခဲ့ကြပြီး၊ “ထိုပြည်၏ ရှေးစပါးကို စားကြသော နက်ဖြန်နေ့၌ မန္နမုန့်သည် ရပ်စဲသွား၏။ ထို့နောက် ဣသရေလလူတို့သည် မန္နမုန့်ကို နောက်ထပ် မစားရတော့ဘဲ၊ ခါနာန်ပြည်၏ အသီးအနှံများကို စားသုံးခဲ့ကြရသည်”။ သူတို့၏ ရှည်လျားသော တောကန္တာရ ခရီးရှည်ကြီးသည် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဣသရေလတို့၏ ခြေဖဝါးများသည် နောက်ဆုံးတွင် ကတိတော်ပြည်ကို နင်းမိကြပြီ ဖြစ်သည်။