အခန်း ၁၈— ယာကုပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုန်းကန်ရသော ညဉ့်အချိန်

 

ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၃၂ နှင့် ၃၃ ကို အခြေခံထားပါသည်။

သံသယများစွာဖြင့် ယာကုပ်သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်က ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်စဉ်က လျှောက်လှမ်းခဲ့ဖူးသော လမ်းခရီးကို ပြန်လည်ခြေရာခံခဲ့သည်။ ဖခင်ကို လှည့်စားခဲ့သည့် သူ့အပြစ်သည် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ ကြာရှည်လှသော ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရခြင်းသည် ထိုအပြစ်၏ တိုက်ရိုက်ရလဒ်ဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဤအရာများကို နေ့ရောညပါ တွေးတောဆင်ခြင်ခဲ့ပြီး အပြစ်တင်တတ်သော သိစိတ်ကြောင့် သူ၏ခရီးသည် အလွန်ဝမ်းနည်းဖွယ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ မွေးရပ်မြေ တောင်ကုန်းများသည် အဝေးမှ ပေါ်လာသောအခါ အတိတ်ကာလက အရာအားလုံးသည် သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။ အပြစ်၏ အမှတ်ရစရာနှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ အကူအညီနှင့် လမ်းပြမှုဆိုင်ရာ ကတိတော်များလည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဧသောကို သတိရခြင်းသည် စိုးရိမ်ပူပန်ဖွယ်ရာ နိမိတ်ဆိုးများကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဧသောသည် လက်စားချေလိုစိတ်ကြောင့်သာမက မိမိပိုင်ဆိုင်သည်ဟု ရှေးယခင်ကတည်းက မျှော်ကြည့်ခဲ့သော ဥစ္စာပစ္စည်းများကို အနှောင့်အယှက်ကင်းကင်းဖြင့် ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန်အတွက်ပါ အကြမ်းဖက်မှုပြုလုပ်ရန် လှုံ့ဆော်ခံရပေမည်။

ထာဝရဘုရားသည် ယာကုပ်အား ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုဆိုင်ရာ အမှတ်လက္ခဏာတစ်ခုကို ထပ်မံပေးသနားတော်မူခဲ့သည်— ကောင်းကင်တမန် တပ်နှစ်တပ်သည် ကာကွယ်ပေးရန်ဟန်ဖြင့် သူ့အုပ်စုနှင့်အတူ ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့ကြသည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းများစွာက ဗေသလတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ရူပါရုံကို ယာကုပ် အမှတ်ရလာပြီး သူ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်နေသော နှလုံးသားသည် ပို၍ပေါ့ပါးလာခဲ့သည်။ ခါနာန်ပြည်မှ သူထွက်ပြေးစဉ်က သူ့အား မျှော်လင့်ချက်နှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိကို ပေးစွမ်းခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ တမန်တော်များသည် ယခုအခါတွင် သူပြန်လာခြင်းကို စောင့်ရှောက်မည့်သူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူက "ဤအရာသည် ဘုရားသခင်၏ တပ်ဖြစ်သည်" ဟု ဆိုခဲ့သည်။

သို့သော် ယာကုပ်သည် မိမိ၏ လုံခြုံရေးကို သေချာစေရန်အတွက် ပြုလုပ်ရမည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေသေးကြောင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဧသောထံသို့ ပြေလည်စေလိုသော နှုတ်ခွန်ဆက်စကားများပါသည့် တမန်များကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ကျွန်များကို "ငါ့သခင် ဧသော" ထံသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ သခင်ကို "သင့်ကျေးကျွန် ယာကုပ်" ဟု ရည်ညွှန်းရမည် ဖြစ်သည်။ အမွေအနှစ်ကို တောင်းဆိုရန်အတွက် ပြန်လာနေခြင်းဖြစ်သည်ဟူသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် ယာကုပ်သည် မိမိ၏ သတင်းစကားတွင် "ကျွန်ုပ်တွင် နွား၊ မြည်း၊ သိုးအုပ်များ၊ လုပ်သားကျေးကျွန် ယောကျာ်းနှင့် မိန်းမများ ရှိပါသည်" ဟု သေချာစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။

သို့သော် မိတ်ဆွေဖွဲ့သော သတင်းစကားအတွက် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ ပေးပို့ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဧသောသည် လက်စားချေရန် လာနေသည်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေခဲ့သည်။ စခန်းတစ်ခုလုံးတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းများ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ "ယာကုပ်သည် အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့၍ စိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့သည်။" လက်နက်ကင်းမဲ့ပြီး ကာကွယ်မှုမရှိသော သူ၏ အုပ်စုသည် ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝ အဆင်သင့် မဖြစ်ခဲ့ကြပေ။ သူသည် မိမိ၏ ကြီးမားလှသော သိုးအုပ်များထဲမှ ရက်ရောသော လက်ဆောင်ပစ္စည်းများကို မိတ်ဆွေဖွဲ့သော သတင်းစကားနှင့်အတူ ဧသောထံသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏အစ်ကိုအပေါ် ကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်အတွက် ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်နှင့် ခြိမ်းခြောက်ခံနေရသော ဘေးအန္တရာယ်ကို လွှဲဖယ်ရန် မိမိတတ်နိုင်သမျှ အားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုကို တောင်းခံခဲ့သည်— "ကိုယ်တော်၏ ကျေးကျွန်အား ပြသတော်မူခဲ့သမျှသော ကရုဏာတော်အပေါင်းနှင့် သစ္စာတရားအပေါင်းတို့တွင် အငယ်ဆုံးသော အရာနှင့်ပင် ကျွန်ုပ် မထိုက်တန်ပါ။... ကျွန်ုပ်ကို တောင်းပန်ပါသည်၊ အစ်ကို၏လက်မှ၊ ဧသော၏လက်မှ ကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် လာ၍ ကျွန်ုပ်ကိုလည်းကောင်း၊ မိခင်နှင့် သားသမီးများကိုလည်းကောင်း ကွပ်မျက်မည်ကို ကျွန်ုပ်ကြောက်ရွံ့ပါသည်။"

ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ တစ်ဦးတည်း ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ညအချိန်ကို ကုန်လွန်စေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဧသော၏ နှလုံးသားကို နူးညံ့ပျော့ပျောင်းစေနိုင်သည်။ ကိုယ်တော်သည်သာလျှင် ထိုဘိုးဘေးကြီး၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ယာကုပ်နှင့် ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်ခြင်း

၎င်းသည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၊ ဓားပြများနှင့် လူသတ်သမားများ ကျက်စားရာ တစ်ကိုယ်တည်း တောင်ထူထပ်သော ဒေသတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကာကွယ်မှုမရှိဘဲ ယာကုပ်သည် ပြင်းထန်သော ဆင်းရဲဒုက္ခဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ဦးညွှတ်ရှိခိုးခဲ့သည်။ ညဉ့်သန်းခေါင်ယံ အချိန် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ဘဝတွင် အဖိုးတန်သမျှသော အရာအားလုံးသည် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် သေဆုံးခြင်းတို့နှင့် ရင်ဆိုင်နေရခဲ့သည်။ မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်အပြစ်ကြောင့် ဤဘေးအန္တရာယ်ကို အပြစ်မဲ့သူများအပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာစေခဲ့သည်ဟူသော အသိတရားသည် ခါးသီးလှပေသည်။

ရုတ်တရက် အားကောင်းသော လက်တစ်ဖက်သည် သူ၏အပေါ်သို့ တင်လာခဲ့သည်။ ရန်သူတစ်ဦးသည် သူ၏အသက်ကို ရှာဖွေနေသည်ဟု သူထောက်ဆခဲ့သည်။ မိုက်မှောင်နေသော အထဲတွင် နှစ်ဦးသားတို့သည် အနိုင်ရရှိရန်အတွက် ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဆိုခဲ့ကြသော်လည်း ယာကုပ်သည် မိမိ၏ ခွန်အားရှိသမျှကို ထုတ်သုံးခဲ့ပြီး ခဏတာမျှပင် အားမလျော့ခဲ့ပေ။ မိမိ၏အသက်အတွက် ရုန်းကန်နေစဉ် သူ၏အပြစ်သည် သူ့ဝိညာဉ်ကို ဖိစီးနှိပ်စက်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏အပြစ်များသည် ဘုရားသခင်နှင့် ဝေးကွာသွားစေရန် ပိတ်ဆို့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ကြီးမားလှသော ကျပ်တည်းဆင်းရဲသည့် အချိန်တွင် သူသည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို အမှတ်ရလာခဲ့သည်။ မိုးလင်းခါနီးအထိ ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်မှုသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် တည်းခိုသူက ယာကုပ်၏ ပေါင်ပေါ်တွင် လက်ချောင်းကို တင်လိုက်ရာ သူသည် ချက်ချင်းပင် ခြေစွမ်းလက်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။ ဤသူသည် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထိုဘိုးဘေးကြီးသည် ယခုအခါတွင် သိရှိသွားခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သူ၏ သာမန်လူသားစွမ်းအင်ထက် ကျော်လွန်သော ကြိုးပမ်းမှုသည် အောင်ပွဲမရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသူသည် "ပဋိညာဉ်၏ ကောင်းကင်တမန်" ဖြစ်သော ခရစ်တော်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ယာကုပ်သည် ယခုအခါတွင် အစွမ်းအစကင်းမဲ့နေပြီး အပြင်းထန်ဆုံး နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသော်လည်း သူ၏ဖမ်းဆုပ်ထားမှုကို လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ နောင်တရပြီး စိတ်နှလုံးကြေကွဲလျက် သူသည် ကောင်းကင်တမန်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်တွယ်ထားခဲ့ပြီး "ငိုကြွေးလျက်၊ ဆုတောင်းပဌနာပြုလျက်" ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ရရှိရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ သူ၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပြီးပြီဟူသော အာမခံချက်ကို သူ ရရှိရမည် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်က "ငါ့ကို လွှတ်တော့၊ နေ့လင်းလာပြီ" ဟု တိုက်တွန်းခဲ့သော်လည်း ယာကုပ်က "ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အား ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ မပေးမချင်း ကိုယ်တော့်ကို ကျွန်ုပ်မလွှတ်ပါ" ဟု တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ သူ၏လုပ်ရပ်သည် မိမိ၏ မထိုက်တန်မှုကို ဝန်ခံသော်လည်း ပဋိညာဉ်ကို စောင့်ရှောက်သော ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိမှုကို ယုံကြည်ကိုးစားသည့်သူတစ်ဦး၏ အာမခံချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယာကုပ်သည် "ကောင်းကင်တမန်ကို အနိုင်ယူ၍ အောင်မြင်ခဲ့သည်။" ဟောရှေ ၁၂:၄။ ဤအပြစ်ရှိ၍ အမှားပါးသော လူ့ဘဝဖြင့် ဤမစုံလင်သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းအသရေကြီးမြတ်တော်မူသော အရှင်နှင့် အောင်မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို တုန်ယင်စွာဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖမ်းဆုပ်ထားခဲ့ပြီး အနန္တမေတ္တာတော်၏ နှလုံးသားသည် အပြစ်သား၏ တောင်းပန်မှုကို လှည့်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ယာကုပ်၏အမည်သည် "ဣသရေလ" ဟု ဖြစ်လာခြင်း

လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုဖြင့် သားဦးအခွင့်အရေးကို ရယူခဲ့စဉ်က ယာကုပ်၏ အပြစ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော အမှားသည် ယခုအခါတွင် သူ၏ရှေ့၌ ရှင်းလင်းစွာ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို မယုံကြည်ဘဲ မိမိ၏ကိုယ်ပိုင် ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အချိန်နှင့် နည်းလမ်းအတိုင်း လုပ်ဆောင်ပေးမည့်အရာကို ဖန်တီးရန် ရှာဖွေခဲ့သည်။ သူသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေအထောက်အထားတစ်ခုအနေဖြင့် သူ၏အမည်ကို သူ၏အောင်ပွဲကို အမှတ်ရစေမည့် အမည်တစ်ခုဖြင့် ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်က "သင်၏အမည်ကို နောင်တွင် ယာကုပ် [လိမ်လည်လှည့်ဖြားသူ] ဟု မခေါ်တော့ဘဲ ဣသရေလ ဟု ခေါ်ရမည်။ အကြောင်းမူကား၊ သင်သည် မင်းကဲ့သို့ ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့အထံတော်၌ တန်ခိုးရှိ၍ အောင်မြင်ခဲ့ပြီ" ဟု ဆိုခဲ့သည်။

သူ၏ဘဝတွင် အရေးအကြီးဆုံး အကြပ်အတည်း ကာလသည် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သံသယဝင်ခြင်း၊ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းတို့သည် သူ၏ဘဝကို ခါးသီးစေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် အားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း၏ ငြိမ်သက်ခြင်းသည် အလွန်ချိုမြိန်ခဲ့သည်။ ယာကုပ်သည် မိမိ၏အစ်ကိုနှင့် တွေ့ဆုံရန်အတွက် နောက်ထပ် မကြောက်ရွံ့တော့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် ဧသော၏ နှလုံးသားကို နူးညံ့ပျော့ပျောင်းစေကာ သူ၏ ကိုယ်ကျိုးနှိမ့်ချခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းတို့ကို လက်ခံရန် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ယာကုပ်သည် ကောင်းကင်တမန်နှင့် ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း အခြားသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို ဧသောထံသို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။ အိပ်မက်တစ်ခုတွင် ဧသောသည် မိမိ၏အစ်ကို နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်တိုင်တိုင် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရခြင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ မိခင်သေဆုံးသွားသည်ကို တွေ့ရှိ၍ သူဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ တပ်များဖြင့် ခြံရံခံထားရသည်ကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူ၏ဖခင်၏ ဘုရားသခင်သည် သူ့နှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အုပ်စုနှစ်ခုသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြသည်။ တောရိုင်းဒေသ၏ ခေါင်းဆောင်သည် စစ်သည်တော်များကို ဦးဆောင်လာခဲ့ပြီး ယာကုပ်သည် မိမိ၏ ဇနီးများနှင့် သားသမီးများနောက်တွင် ရှည်လျားသော သိုးအုပ်များနှင့် နွားအုပ်များဖြင့် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ တုတ်ကောက်ကို အမှီပြုလျက် ထိုဘိုးဘေးကြီးသည် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပဋိပက္ခကြောင့် မျက်နှာဖြူဖပ်ဖြူရော်နှင့် အစွမ်းအစကင်းမဲ့လျက် ရှေ့သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် နှေးကွေးစွာနှင့် နာကျင်စွာ လျှောက်လှမ်းခဲ့သော်လည်း သူ၏မျက်နှာထားသည် ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့ဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

ထိုသို့ ခြေလက်မစွမ်းတော့သော ဒုက္ခသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ "ဧသောသည် သူ့ကိုတွေ့ဆုံရန် ပြေးလာပြီး ဖက်တွယ်ခဲ့သည်... နှစ်ဦးစလုံး ငိုကြွေးခဲ့ကြသည်။" ဧသော၏ ကြမ်းတမ်းသော စစ်သည်တော်များ၏ နှလုံးသားများပင် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အပေါ် ကျရောက်လာခဲ့သော ပြောင်းလဲမှုအတွက် သူတို့သည် အကြောင်းရင်းကို မဖော်ပြနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ညဉ့်အချိန် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေစဉ်အတွင်း လူသား၏ အကူအညီသည် မည်မျှ အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း၊ လူ့တန်ခိုးကို ကိုးစားခြင်းသည် မည်မျှ အခြေအမြစ်မရှိကြောင်းကို ယာကုပ်အား သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အကူအညီမဲ့ပြီး မထိုက်တန်သော်လည်း သူသည် နောင်တရသော အပြစ်သားအပေါ် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာကရုဏာ ကတိတော်ကို တောင်းခံခဲ့သည်။ ထိုကတိတော်သည် ဘုရားသခင်သည် မိမိအား ခွင့်လွှတ်ပြီး လက်ခံမည်ဟူသော သူ၏ အာမခံချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

အနာဂတ် "ယာကုပ်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကာလ"

ထိုညဉ့်သန်းခေါင် ဆုတောင်းရုန်းကန်ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကာလအတွင်း ယာကုပ်၏ အတွေ့အကြုံသည် ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်း မတိုင်မီ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော် ဖြတ်သန်းသွားရမည့် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုကို ကိုယ်စားပြုပါသည်။ "ငါတို့သည် တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း အသံကို ကြားကြ၏။ ငြိမ်သက်ခြင်းအသံ မဟုတ်...။ အို၊ ထိုနေ့ရက်သည် ကြီးမားလှပေ၏၊ ထိုနေ့ရက်နှင့် တူသောနေ့ရက် မရှိပေ။ ၎င်းသည် ယာကုပ်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကာလပင် ဖြစ်၏၊ သို့သော် သူသည် ၎င်းထဲမှ ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။" ယေရမိ ၃၀:၅-၇။

ခရစ်တော်သည် လူသားတို့အတွက် ကြားဝင်ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်သော အမှုတော်ကို ရပ်စဲသည့်အခါ ဤဆင်းရဲဒုက္ခကာလ စတင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ဝိညာဉ်တိုင်း၏ အရေးကိစ္စသည် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး အပြစ်မှ စင်ကြယ်စေမည့် ယဇ်သွေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ "မတရားသောသူသည် ဆက်လက်၍ မတရားပါစေ၊ ညစ်ညူးသောသူသည် ဆက်လက်၍ ညစ်ညူးပါစေ၊ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ဆက်လက်၍ ဖြောင့်မတ်ပါစေ၊ သန့်ရှင်းသောသူသည် ဆက်လက်၍ သန့်ရှင်းပါစေ" ဟု လေးနက်သော ကြေညာချက်ကို ပြုလုပ်ထားပါသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၂:၁၁။ ယာကုပ်သည် ဒေါသထွက်နေသော မိမိ၏အစ်ကို၏ အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းကို ခံရသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်သည်လည်း ဆိုးသွမ်းသူတို့၏ လက်ထဲတွင် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်ထံသို့ နေ့ရောညပါ အော်ဟစ်ဆုတောင်းကြလိမ့်မည်။

စာတန်သည် ယာကုပ်၏ အပြစ်ကြောင့် သူ့ကို ဖျက်ဆီးပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု တောင်းဆိုလျက် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များရှေ့တွင် သူ့ကို စွပ်စွဲခဲ့သည်။ သူ၏ ယုံကြည်မှုကို အားလျော့စေရန်နှင့် ဘုရားသခင်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားမှုကို ဖြတ်တောက်ရန်အတွက် သူ၏ အပြစ်ရှိကြောင်း ခံစားချက်ကို သူ၏အပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် ပုံသွင်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ယာကုပ်သည် မျက်ရည်ကျလျက် ဆုတောင်းပဌနာပြုသောအခါ ကောင်းကင်တမန်သည် သူ၏ယုံကြည်မှုကို စုံစမ်းရန်အတွက် သူ၏အပြစ်ကိုပင် ပြန်လည်သတိပေးခဲ့ပြီး သူ့ထံမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သို့သော် ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံကြောင်းကို သင်ယူခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ဘဝကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်သောအခါ သူသည် စိတ်ပျက်အားငယ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း ကောင်းကင်တမန်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖမ်းဆုပ်ထားခဲ့ပြီး စေတနာအပြည့်နှင့် ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်တောင်းပန်မှုများဖြင့် အောင်မြင်မှု မရမချင်း မိမိ၏ တောင်းဆိုမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံး ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်မှု

ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်သည် မကောင်းဆိုးဝါး တန်ခိုးများနှင့် နောက်ဆုံး ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်ကြရာတွင် ဤကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံကို ခံစားကြရလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း၊ ဇွဲလုံ့လနှင့် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်အပေါ် ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို စုံစမ်းတော်မူမည် ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် သူတို့၏ အပြစ်များသည် ခွင့်လွှတ်မှုကို ရရှိရန်အတွက် ကြီးမားလွန်းသည်ဟူသော အသိတရားဖြင့် သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေရန် ကြိုးပမ်းလိမ့်မည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ဘဝများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြသည့်အခါ သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များသည် ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာကရုဏာနှင့် မိမိတို့၏ စစ်မှန်သော နောင်တရခြင်းတို့ကို အမှတ်ရလျက် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်များကို တောင်းခံကြလိမ့်မည်။ သူတို့၏ ဆုတောင်းချက်များကို ချက်ချင်း မတုံ့ပြန်ခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ပျက်ပြားသွားမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်၏ စကားသည် "ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အား ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ မပေးမချင်း ကိုယ်တော့်ကို ကျွန်ုပ်မလွှတ်ပါ" ဟူ၍ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ယာကုပ်သည် လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုဖြင့် သားဦးအခွင့်အရေးကို ရယူခဲ့သည့် အပြစ်အတွက် ယခင်က နောင်တမရခဲ့ပါက ဘုရားသခင်သည် သူ၏အသက်ကို ကရုဏာတော်ဖြင့် ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အတူ ဆင်းရဲဒုက္ခကာလတွင် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခတို့ဖြင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံနေရစဉ်အတွင်း ဝန်မခံရသေးသော အပြစ်များ သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာမည်ဆိုပါက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုသည် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ဖြတ်တောက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်ထံ တောင်းပန်ရန် ယုံကြည်ကိုးစားချက် ရှိကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူတို့တွင် ဖော်ပြစရာ ဖုံးကွယ်ထားသော မမှန်မကန် လုပ်ရပ်များ ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ အပြစ်များသည် ခရစ်တော်၏ ယဇ်သွေးအားဖြင့် ဖြတ်သောက်ပယ်ရှားခြင်း ခံရပြီးဖြစ်လိမ့်မည်ဖြစ်ရာ သူတို့သည် ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်အမှတ်ရလာစေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

မိမိတို့၏ အပြစ်များကို အကြောင်းပြရန် သို့မဟုတ် ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းကြပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ စာအုပ်များတွင် ဝန်မခံရသေးဘဲနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း မရှိသေးဘဲ ဆက်လက်ရှိနေစေရန် ခွင့်ပြုကြသော သူတိုင်းသည် စာတန်၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။ သူတို့၏ ဝန်ခံချက်သည် ပိုမိုမြင့်မားလေလေနှင့် သူတို့ ကိုင်စွဲထားသော ရာထူးနေရာသည် ပိုမိုဂုဏ်သိက္ခာရှိလေလေ၊ ကြီးမားသော ရန်သူ၏ အောင်ပွဲသည် ပိုမိုသေချာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

ယာကုပ်၏ သမိုင်းကြောင်းသည် အပြစ်ထဲသို့ လှည့်ဖြားခြင်းခံခဲ့ရသော်လည်း စစ်မှန်သော နောင်တရခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်ထံသို့ ပြန်လည်လာကြသောသူများကို ဘုရားသခင်သည် ပယ်ရှားတော်မူမည်မဟုတ်ကြောင်း အာမခံချက် တစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကျေးကျွန်အား ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော် တစ်ခုတည်းသာလျှင် သူတပ်မက်ခဲ့သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ပေးစွမ်းနိုင်ကြောင်း သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးကာလများတွင် နေထိုင်ကြမည့်သူတို့နှင့်လည်း ထိုနည်းအတိုင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အကူအညီမဲ့သော မထိုက်တန်မှု အပေါင်းတို့နှင့်အတူ လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်၍ ထမြောက်တော်မူသော ကယ်တင်ရှင်၏ တန်ဖိုးကျေးဇူးတော်များကို ကျွန်ုပ်တို့ ကိုးစားရမည်။ ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ကြသောအခါ မည်သူမျှ ဘယ်သောအခါမျှ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်မည် မဟုတ်ပေ။

ယာကုပ်၏ အတွေ့အကြုံသည် ပြင်းပြသော တောင်းပန်ဆုတောင်းခြင်း၏ တန်ခိုးတော်ကို သက်သေထူလျက် ရှိသည်။ ဤယုံကြည်ခြင်း သင်ခန်းစာကို မဆုတ်မနစ်သော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ သင်ယူရမည့်အချိန် ဖြစ်ပေသည်။ အကြီးကျယ်ဆုံးသော အောင်ပွဲများသည် အရည်အချင်း၊ ပညာရေး၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာ သို့မဟုတ် လူတို့၏ မျက်နှာသာပေးမှုတို့ဖြင့် ရရှိကြသော အောင်ပွဲများ မဟုတ်ကြပေ။ ပြင်းထန်ပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရသော ယုံကြည်ခြင်းသည် တန်ခိုးတော်၏ လက်မောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သောအခါ ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရာ ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ ရရှိကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယာကုပ်ကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို ဖမ်းဆုပ်ကြပြီး သူကဲ့သို့ စေတနာအပြည့်နှင့် မဆုတ်မနစ် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြမည့်သူ အားလုံးသည် သူအောင်မြင်ခဲ့သကဲ့သို့ အောင်မြင်ကြလိမ့်မည်။