အခန်း (၁၄) - ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း အတွေ့အကြုံကို ဖော်ပြခြင်း

 

အခန်း ၁၄—ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအတွေ့အကြုံကို ဖော်ပြခြင်း

ဒီဗျူးအင်ဒ်ဟယ်ရယ်လ် (The Review and Herald)၊ တစ်ထောင့်ရှစ်ရာကိုးဆယ်ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၄ ရက်နေ့မှ ကောက်နုတ်ချက်၊ ခေါင်းစဉ်မှာ “အသက်လမ်းဖြစ်တော်မူသော ခရစ်တော်” (“Christ the Way of Life”) ဖြစ်သည်။ ရွေးချယ်ထားသော သဝဏ်လွှာများ (Selected Messages) အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၃၆၅ မှ ၃၆၈ တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။

“ယေရှုသည် ဂါလိလဲနယ်သို့ကြွလာ၍၊ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်နှင့်ဆိုင်သော ဧဝံဂယ်တရားကိုဟောလျက်၊ ကာလစေ့ပြီ၊ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်လည်း နီးပြီ၊ စိတ်ပြောင်းလဲကြလော့၊ ဧဝံဂယ်တရားကိုလည်း ယုံကြည်ကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏” (မာကုခရစ်ဝင် ၁:၁၄၊ ၁၅)။

နောင်တရခြင်းသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေပြီး ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ကြောင်း ဧဝံဂယ်တရားက တိုက်တွန်းထားသည်။ ပေါလုသည် နောင်တရခြင်းကို ဟောပြောခဲ့သည်။ သူက “သင်တို့အား အကျိုးရှိသမျှကို ငါမချန်မလှပ်ဘဲ ပြခဲ့ပြီ။ တရားစရပ်များ၌၎င်း၊ အိမ်များ၌၎င်း၊ သင်တို့အား ဆုံးမပြသခဲ့ပြီ။ ယုဒလူတို့နှင့် ဟေလသလူတို့အား ဘုရားသခင်ကိုတောင့်တသော နောင်တတရားနှင့် ငါတို့သခင်ယေရှုခရစ်ကို ယုံကြည်သောယုံကြည်ခြင်းတရားကို သက်သေခံခဲ့ပြီ” ဟုဆို၏ (တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၀:၂၀၊ ၂၁)။ နောင်တမရဘဲ ကယ်တင်ခြင်းမရှိပါ။ နောင်တမရသောသူသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ရောက်စေရန် စိတ်နှလုံးဖြင့် မယုံကြည်နိုင်ပါ။ နောင်တရခြင်းကို ပေါလုက “နောင်တမရထိုက်သော၊ ကယ်တင်ခြင်းသို့ရောက်စေတတ်သော စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့်စပ်ဆိုင်သော ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့်အညီ ဝမ်းနည်းခြင်း” ဟု ဖော်ပြထားသည် (ကောရိန္တုမြို့သူမြို့သားတို့ထံ ဒုတိယစောင် ၇:၁၀)။ ဤနောင်တရခြင်းတွင် အကျိုးကျေးဇူး၏သဘော သဘာဝ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပါရှိသော်လည်း၊ ပျောက်ဆုံးနေသော အပြစ်သား၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်၊ တစ်ခုတည်းသော ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ခရစ်တော်ကို လက်ခံရန် စိတ်နှလုံးကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။

အပြစ်သားသည် ပညတ်တရားကို ကြည့်ရှုသောအခါ မိမိ၏အပြစ်ရှိခြင်းသည် သူ့အား ထင်ရှားစေပြီး သူ၏သိစိတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်လာကာ သူသည် အပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်း ခံရလေသည်။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော နှစ်သိမ့်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကို ကလွာရိလက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ကြည့်ရှုခြင်းအားဖြင့် တွေ့ရှိရသည်။ ကတိတော်များကို အမှီပြုကာ ဘုရားသခင်၏စကားတော်ကို လက်ခံလိုက်နာသည့်အခါ သက်သာခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းသည် သူ၏ဝိညာဉ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူက “အို အရှင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏သားတော်၏နာမတော်ကိုအမှီပြု၍ ကိုယ်တော်ထံသို့လာသမျှသောသူတို့ကို ကယ်တင်မည်ဟု ကိုယ်တော် ကတိထားတော်မူပြီ။ အကျွန်ုပ်သည် ပျောက်ဆုံး၍ မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘဲ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော ဝိညာဉ်ဖြစ်ပါသည်။ အို အရှင်ဘုရား၊ ကယ်တင်တော်မူပါ၊ သို့မဟုတ် အကျွန်ုပ် ပျက်စီးပါမည်” ဟု အော်ဟစ်ဆုတောင်းလေသည်။ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ခရစ်တော်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်စွဲလိုက်ပြီး ဘုရားသခင်ရှေ့တော်တွင် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သို့သော် ဘုရားသခင်သည် တရားသဖြင့် စီရင်လျက်ပင် ခရစ်တော်၏ ကုသိုလ်တရားအားဖြင့် အပြစ်သားကို ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ပို့ဆောင်နိုင်သော်လည်း၊ မည်သူမျှ မိမိကျူးလွန်နေကျ အပြစ်များကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးလျက် သို့မဟုတ် သိရှိထားသော တာဝန်ဝတ္တရားများကို လစ်လျူရှုလျက်နှင့် မိမိ၏ဝိညာဉ်ကို ခရစ်တော်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်း အဝတ်တန်ဆာဖြင့် ဖုံးအုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း မပေါ်ပေါက်မီ ဘုရားသခင်သည် စိတ်နှလုံး အကြွင်းမဲ့ အပ်နှံမှုကို တောင်းဆိုတော်မူ၏။ လူသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန်အတွက် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် လုပ်ဆောင်၍ ဝိညာဉ်ကို စင်ကြယ်စေသော တက်ကြွ၍ အသက်ရှင်သော ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အစဉ်မပြတ် နာခံခြင်းရှိရမည်။

ယာကုပ်သည် အာဗြဟံအကြောင်း ရေးသားခဲ့ပြီး “ငါတို့၏ဘုရားသခင်အဘ အာဗြဟံသည် မိမိသားဣဇာတ်ကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှာ ပူဇော်သောအခါ အလုပ်အကိုင်အားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်သည် မဟုတ်လော။ ယုံကြည်ခြင်းသည် သူ၏အလုပ်အကိုင်နှင့်အတူ ပြုပြင်သည်ကို၎င်း၊ အလုပ်အကိုင်အားဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းသည် စုံလင်သည်ကို၎င်း သင်မြင်ပေ၏။ ကျမ်းစာ၌လာသည်ကား၊ အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သဖြင့် ထိုယုံကြည်ခြင်းကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းာသို့ ရောက်သည်ဟု မှတ်တော်မူ၏ဟူသော စကားသည် ပြည့်စုံလေပြီ။ သူသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ မိတ်ဆွေဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရ၏။ ထို့ကြောင့် လူသည် ယုံကြည်ခြင်းသက်သက်အားဖြင့် မဟုတ်၊ အလုပ်အကိုင်အားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်သည်ကို သင်တို့မြင်ကြ၏” ဟု ဆို၏ (ယာကုပ်ခရစ်ဝင် ၂:၂၁-၂၄)။ လူသည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်ရန်အတွက်၊ ယုံကြည်ခြင်းသည် စိတ်နှလုံး၏ သံယောဇဉ်နှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နောင်တရကာ နာခံခြင်းအားဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းကိုယ်တိုင်က စုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိပေသည်။

ယုံကြည်ခြင်းသည် ကတိတော်၏ အခြေအနေဖြစ်သည်

ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော် မပါရှိလျှင် အပြစ်သားသည် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သော အနေအထားတွင် ရှိနေပြီး သူ၏အတွက် မည်သည့်အရာမျှ လုပ်ဆောင်ပေး၍ မရနိုင်ပါ။ သို့သော် မြင့်မြတ်သော ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် သဘာဝလွန်တန်ခိုးသည် လူ့ထံသို့ ပေးသلاဒ်ခံရပြီး စိတ်နှလုံးနှင့် ဇာတ်စရိုက်တို့တွင် လုပ်ဆောင်ပေးသည်။ ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ပေးသနားခြင်းအားဖြင့် အပြစ်သည် ၎င်း၏ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော သဘောသဘာဝအရ ထင်ရှားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်ဗိမာန်တော်မှ မောင်းထုတ်ခြင်း ခံရပေသည်။ ကယ်တင်ခြင်း အလုပ်တွင် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်အတွက် ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ခရစ်တော်နှင့် ဆက်ဆံဖော်ဖြစ်လာစေရန် ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရပေသည်။

ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်သည် အပြစ်သားများအား ခွင့်လွှတ်မည်ဟု ကတိပြုရန် သင့်လျော်သည်ဟု မြင်တော်မူသော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ခြင်းကို ကုသိုလ်ရရှိစေသော ယုံကြည်ခြင်း၌ တစ်စုံတစ်ရာသော တန်ခိုးဂုဏ်သတ္တိ ရှိနေ၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ယုံကြည်ခြင်းသည် အပြစ်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားသော ကုစားရာဖြစ်သော ခရစ်တော်၏ ကုသိုလ်တရားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်စွဲနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းသည် အပြစ်သား၏ ကျူးလွန်ဖောက်ဖျက်မှုနှင့် ချို့ယွင်းချက်တို့၏နေရာတွင် ခရစ်တော်၏ စုံလင်သော နာခံမှုကို တင်ပြနိုင်ပေသည်။ အပြစ်သားသည် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ မပျက်မကွက်သော ကတိတော်များနှင့်အညီ သူ၏အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပြီး လွတ်လပ်စွာ ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးတော်မူ၏။ နောင်တရသော ဝိညာဉ်သည် မိမိ၏ကိုယ်စား လျော်ကြေးပေးသူနှင့် အာမခံသူအဖြစ် ခရစ်တော်သည် သူ့အတွက် အသေခံခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အပြစ်ဖြေခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း ဖြစ်တော်မူသောကြောင့် မိမိ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိနားလည်လာသည်။

“အာဗြဟံသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်သည်ဟု မှတ်တော်မူ၏။ အလုပ်လုပ်သောသူအား အခကြေးငွေကို ကျေးဇူးတော်ကြောင့် မှတ်တတ်သည်မဟုတ်၊ ကြွေးတင်သည်ဟု မှတ်တတ်၏။ အလုပ်မလုပ်ဘဲ ဘုရားတရားမသိသောသူကို ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ပို့ဆောင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သောသူအားမူကား၊ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းဟူ၍ မှတ်တော်မူ၏” (ရောမစာစောင် ၄:၃-၅)။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ပညတ်တရားကို နာခံခြင်းပင်တည်း။ ပညတ်တရားသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို တောင်းဆိုပြီး၊ အပြစ်သားသည် ဤအရာကို ပညတ်တရားအားဖြင့် ပေးဆပ်ရန် တာဝန်ရှိသော်လည်း၊ သူသည် ယင်းကို ပေးဆပ်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။ သူသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းမှာ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ခရစ်တော်၏ ကုသိုလ်တရားများကို ဘုရားသခင်ထံသို့ ဆောင်ယူလာနိုင်ပြီး၊ အရှင်ဘုရားသည် မိမိ၏သားတော်၏ နာခံမှုကို အပြစ်သား၏ စာရင်းတွင် ထည့်သွင်းပေးတော်မူ၏။ လူ၏ချွတ်ယွင်းချက်နေရာတွင် ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို လက်ခံရရှိပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် နောင်တရ၍ ယုံကြည်သော ဝိညာဉ်ကို လက်ခံခြင်း၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ပို့ဆောင်ခြင်း၊ သူသည် ဖြောင့်မတ်သောသူကဲ့သို့ ဆက်ဆံခြင်းနှင့် မိမိ၏သားတော်ကို ချစ်သကဲ့သို့ ချစ်တော်မူ၏။

ဤကဲ့သို့သောနည်းဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းဟူ၍ မှတ်ယူခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရသော ဝိညာဉ်သည် ကျေးဇူးတော်မှသည် ကျေးဇူးတော်သို့၊ အလင်းမှသည် ပိုမိုကြီးမားသော အလင်းသို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းသွားပေသည်။ သူသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် “ငါတို့ကျင့်သော ဖြောင့်မတ်သောအလုပ်အကိုင်အားဖြင့် မဟုတ်၊ ကရုဏာတော်နှင့်အညီ၊ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ရေဆေးခြင်းအားဖြင့်၎င်း၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို အသစ်ပြုပြင်ခြင်းအားဖြင့်၎င်း ငါတို့အား ကယ်တင်တော်မူ၏။ ထိုဝိညာဉ်တော်ကို ငါတို့၏ ကယ်တင်ရှင် ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ငါတို့အပေါ်သို့ ပုံရောက်အောင် သွန်းလောင်းတော်မူပြီ။ သို့ဖြစ်၍ ငါတို့သည် ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်ကြသဖြင့် ထာဝရအသက်ကို မျှော်လင့်ခြင်းနှင့်အညီ အမွေခံများ ဖြစ်လာကြ၏” ဟူ၍ ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောဆိုနိုင်သည် (တိတုဇံ ၃:၅-၇)။

တဖန် ရေးသားထားသည်ကား၊ “လက်ခံသမျှသောသူတို့အား၊ ဆိုလိုသည်မှာ နာမတော်ကို ယုံကြည်သောသူတို့အား၊ ဘုရားသခင်၏သားဖြစ်ရမည့်အခွင့်ကို ပေးတော်မူ၏။ ထိုသားတို့သည် အသွေးအသားအလိုအားဖြင့် မဟုတ်၊ ယောက်ျား၏အလိုအားဖြင့် မဟုတ်၊ ဘုရားသခင်၏အလိုအားဖြင့် မွေးဖွားကြ၏” (ယောဟန်ခရစ်ဝင် ၁:၁၂၊ ၁၃)။ ယေရှုက “လူသည် တဖန်မမွေးဖွားလျှင် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ကို မမြင်နိုင်” ဟု မိန့်တော်မူ၏ (ယောဟန်ခရစ်ဝင် ၃:၃)။ “လူသည် ရေနှင့်ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် မမွေးဖွားလျှင် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ထဲသို့ မဝင်နိုင်” (အခန်းငယ် ၅)။ ငါတို့ရှေ့တွင် ချမှတ်ထားသော စံနှုန်းသည် နိမ့်ကျသော စံနှုန်းမဟုတ်ပါ၊ အကြောင်းမူကား ငါတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများ ဖြစ်လာကြရမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ငါတို့သည် တစ်ဦးချင်းစီအနေဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း ခံရကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ စမ်းသပ်မှုနှင့် ဒုက္ခဆင်းရဲခံရမည့်နေ့ရက်တွင် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုသောသူနှင့် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုခြင်းမရှိသောသူကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ကြလိမ့်မည်။ ငါတို့သည် အရှင်ယေရှုခရစ်ကို ယုံကြည်သော တစ်ဦးချင်းစီအနေဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း ခံရကြပေသည်။

လူအများစုသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရမည်၊ ဘုရားသခင်၏မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိရန် တစ်စုံတစ်ရာကို လုပ်ဆောင်ရမည်ဟု တွေးတောမိကြခြင်းကြောင့် မှားယွင်းသောလမ်းစဉ်သို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အကူအညီမဲ့သော ကိုယ်ပိုင်အားထုတ်မှုများဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။ ဤအရာကို သူတို့သည် မည်သည့်အခلါမျှ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ခရစ်တော်သည် ငါတို့အတွက် ယဇ်ပူဇော်ခံ၍ အသေခံခြင်း၊ ငါတို့အတွက် စံနမူနာဖြစ်၍ အသက်ရှင်ခြင်း၊ ငါတို့၏ မဟာယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီး ဖြစ်လာခြင်းအားဖြင့် လမ်းခရီးကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်က “ငါသည် လမ်းခရီးဖြစ်၏၊ သမ္မာတရားလည်းဖြစ်၏၊ အသက်လည်းဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏ (ယောဟန်ခရစ်ဝင် ၁၄:၆)။ ငါတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အားထုတ်မှု တစ်စုံတစ်ရာဖြင့် လှေကားထစ်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့လျှင်၊ ခရစ်တော်၏ စကားတော်များသည် မှန်ကန်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ငါတို့သည် ခရစ်တော်ကို လက်ခံသည့်အခါ၊ ကောင်းသော အလုပ်အကိုင်များသည် ငါတို့သည် အသက်လမ်းပေါ်တွင် ရှိနေကြောင်း၊ ခရစ်တော်သည် ငါတို့၏ လမ်းခရီးဖြစ်ကြောင်းနှင့် ငါတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပို့ဆောင်ပေးသော စစ်မှန်သောလမ်းကို လျှောက်လှမ်းနေကြကြောင်းကို ပြသသည့် အသီးအပွင့်ထွက်သော သက်သေများအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်။

ကိုယ်တော်သည် ငါတို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ဖြစ်လာတော်မူသည်

ခရစ်တော်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကြည့်ရှုတော်မူပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ငါတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် သယ်ဆောင်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့သောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ စုံလင်သော သန့်ရှင်းခြင်းသည် ငါတို့၏ ချွတ်ယွင်းချက်များအတွက် အပြစ်ဖြေပေးတော်မူ၏။ ငါတို့သည် အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ကြသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် ငါတို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ဖြစ်လာတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့အား ဤလောက၏ အလင်းဖြစ်လာစေရန် စေလွှတ်တော်မူသော အလင်းတန်းတိုင်းကို အသုံးပြုတော်မူပေသည် — စာ ၂၂၊ ၁၈၈၉။