အခန်း ၄၇— ခါနာန်လူမျိုးစုတစ်ခုက ဣသရေလလူမျိုးကို လှည့်စားခြင်း

 

ဤအခန်းသည် ယောရှုနှင့် ၉ နှင့် ၁၀ တို့ကို အခြေခံထားသည်။

ရှေခင်မြို့မှ ဣသရေလလူတို့သည် ဂိလဂါလအရပ်ရှိ မိမိတို့၏တပ်စခန်းသို့ ပြန်လာကြ၏။ ဤနေရာတွင် ထူးဆန်းသော သံတမန်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ဝေးလံသောနိုင်ငံမှ လာခဲ့ကြကြောင်း ကိုယ်စားပြုပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ရုပ်အသွင်အပြင်ကလည်း ဤအချက်ကို သက်သေပြနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ၎င်းတို့၏ အဝတ်အထည်များမှာ ဟောင်းနွမ်းနေပြီး၊ ဖိနပ်များမှာလည်း ပြုပြင်ထားကာ၊ရိက္ခာများမှာ မှိုတက်နေကြ၏။ ဝိုင်ထည့်သည့် သားရေဘူးများမှာလည်း ဆုတ်ပြဲနေကြပြီး ခရီးသွားစဉ် အسرعတကရ ပြုပြင်ထားပုံရသည်။

ကတိတော်မြေ၏ နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်၊ ဝေးလံလှသော ၎င်းတို့၏ “အလွန်ဝေးကွာသော” နေအိမ်တွင် ဘုရားသခင် ပြုလုပ်တော်မူခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုများကို ကြားသိခဲ့ရသဖြင့် ဣသရေလလူတို့နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့ရန် စေလွှတ်ခြင်းခံရသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ခါနာန်ပြည်ရှိ ရုပ်တုဆိုးများကို ကိုးကွယ်သူများနှင့် မည်သည့်မိဿဟာယမှ မဖွဲ့ရန် ဟေဗြဲလူတို့အား အထူးသတိပေးထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ဧည့်သည်တို့၏ စကားမှန်ကန်မှုအပေါ် ခေါင်းဆောင်များ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

“သင်တို့သည် ငါတို့နေရာ၌ နေကြသည်မဟုတ်လော” ဟု ၎င်းတို့က မေးမြန်းကြ၏။ ဤမေးခွန်းကို သံတမန်များက “အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကျွန်များဖြစ်ကြပါသည်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယောရှုက “သင်တို့သည် မည်သူနည်း၊ အဘယ်အရပ်မှ လာကြသနည်း” ဟု တိုက်ရိုက်မေးမြန်းသောအခါ ၎င်းတို့က ဤသို့ ထပ်မံဖြည့်စွက်ပြောကြားခဲ့ကြသည် - “ဤမုန့်ကား၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ လာစရာဘို့ ထွက်လာသောနေ့၌ အိမ်မှထုတ်၍ ပူပူနွေးနွေး ယူခဲ့သောမုန့်ဖြစ်ပါ၏။ ယခုမူကား ခြောက်၍ မှိုတက်နေပါပြီ။ ဤစပျစ်ဝိုင်ထည့်သော သားရေဘူးတို့သည်လည်း အသစ်ဖြစ်စဉ်အခါက ဖြည့်ခဲ့ကြပါ၏။ ယခုမူကား ဆုတ်ပြဲနေပါပြီ။ ဤအဝတ်အထည်နှင့် ဖိနပ်တို့သည်လည်း ခရီးအလွန်ရှည်သောကြောင့် ဟောင်းနွမ်းသွားကြပါပြီ။”

ဟေဗြဲလူတို့သည် “ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မတိုင်ပင်ဘဲ၊” ယောရှုနှင့် မင်းညီမင်းသားတို့သည် ၎င်းတို့နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးပြုကြ၍ အသက်ချမ်းသာစေမည့် မိဿဟာယဖွဲ့ကာ ကျိန်ဆိုခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် ပဋိညာဉ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ သုံးရက်ကြာပြီးနောက် အမှန်တရားကို သိရှိခဲ့ကြရသည်။ “သူတို့သည် မိမိတို့၏ အိမ်နီးနားချင်းများဖြစ်ကြ၍ မိမိတို့အနီးတွင် နေထိုင်ကြကြောင်းကို ကြားသိကြရ၏။” ဂိဗောင်မြို့သားတို့သည် မိမိတို့၏အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် လှည့်စားမှုကို အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

သုံးရက်ခရီးသွားပြီးနောက် ဂိဗောင်မြို့သားတို့၏ မြို့များသို့ ရောက်ရှိကြသောအခါ ဣသရေလလူတို့၏ အမျက်ဒေါသသည် ပိုမိုထွက်လာကြလေသည်။ သို့သော် မင်းညီမင်းသားတို့သည် လိမ်လည်လှည့်စားမှုဖြင့် ရယူခဲ့ရသော်လည်း “ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို တိုင်တည်၍ ကျိန်ဆိုကြ” ပြီဖြစ်သောကြောင့် ထိုပဋိညာဉ်ကို မဖျက်သိမ်းလိုကြပေ။ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့လည်း သူတို့ကို မလုပ်ကြံကြပါ။” ဂိဗောင်မြို့သားတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်၍ ယဟိုဝါဘုရားကို ကိုးကွယ်ရန် ဝန်ခံခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏အသက်ကို ချမ်းသာပေးခြင်းသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သော ခါနာန်လူမျိုးတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်ကို ဖောက်ဖျက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကတိသစ္စာပြုခြင်းကို လိမ်လည်လှည့်စားမှုဖြင့် ရယူခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို လျစ်လျူမရှုသင့်ပေ။ အကျိုးအမြတ်၊ လက်စားချေလိုမှု သို့မဟုတ် ကိုယ်ကျိုးစီးပွား မည်သည့်အရာကမျှ ကတိသစ္စာ သို့မဟုတ် ပေးထားသောစကား၏ ခိုင်မာမှုကို မည်သို့မျှ မထိခိုက်စေနိုင်ပါ။ “ထာဝရဘုရား၏ တောင်ပေါ်သို့ တက်မည့်သူ” နှင့် “သန့်ရှင်းသောအရပ်၌ ရပ်တည်မည့်သူ” ဟူသည်ကား “မိမိကိုယ်ကို ထိခိုက်နစ်နာစေမည့်တိုင်အောင် ကျိန်ဆို၍ စကားမပြောင်းလဲသောသူ” ပင်တည်း။ ဆာလံကျမ်း ၂၄:၃၊ ၁၅:၄။

ဂိဗောင်မြို့သားတို့သည် မည်ကဲ့သို့ ကျွန်များဖြစ်လာကြပုံ

ဂိဗောင်မြို့သားတို့သည် အသက်ရှင်ခွင့်ကို ရရှိခဲ့ကြသော်လည်း နိမ့်ကျသော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ကျွန်များအဖြစ် ပူးတွဲခံရကြသည်။ “ထိုနေ့၌ ယောရှုသည် ဣသရေလအမျိုးသား ပရိသတ်အပေါင်းအတွက်လည်းကောင်း၊ ထာဝရဘုရား၏ ယဇ်ပလ္လင်အတွက်လည်းကောင်း ထင်းခွေသူနှင့် ရေခပ်သူများအဖြစ် သူတို့ကို ခန့်ထားလေ၏။” အသက်ရှင်ရေးအတွက် မည်သည့်စည်းကမ်းချက်ကိုမဆို ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ဤအခြေအနေများကို ၎င်းတို့က လက်ခံခဲ့ကြသည်။ “ယခုမှာ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်လက်အောက်၌ ရှိကြပါ၏။ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့ကို ပြုချင်သမျှအတိုင်း၊ ကောင်းသည်ဟု ထင်မှတ်သည်အတိုင်း ပြုတော်မူပါ” ဟု ယောရှုအား လျှောက်ထားခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့၏မြို့များတွင် အရေးအပါဆုံးဖြစ်သော ဂိဗောင်မြို့သည် “နိုင်ငံတော်မြို့ကြီးတစ်မြို့ကဲ့သို့ ကြီးမားလှပေ၏၊ ... ထိုမြို့သားအပေါင်းတို့သည်လည်း ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံကြ၏။” ဤကဲ့သို့သော မြို့သူမြို့သားများက မိမိတို့၏အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဤမျှလောက်ထိ သိက္ခာကျဆင်းစေသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်းသည် ဣသရေလလူတို့အပေါ် ခါနာန်ပြည်သားများ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြရကြောင်းကို ထင်ရှားသော သက်သေတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဂိဗောင်မြို့သားတို့သည် ဣသရေလလူတို့နှင့် ရိုးသားစွာဆက်ဆံခဲ့ကြပါက ပို၍အခြေအနေကောင်းမွန်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့၏ လိမ်လည်လှည့်စားမှုသည် အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် ကျွန်ဘဝသို့ ရောက်ရှိခြင်းကိုသာ ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်၍ ဣသရေလလူတို့နှင့် ဆက်သွယ်မည့်သူတိုင်း ပဋိညာဉ်တရား၏ ஆಶီးမင်္ဂလာများကို ခံစားရရှိစေရန် ဘုရားသခင် ပြင်ဆင်ပေးထားပြီးဖြစ်သည်။ အချို့သော ကင်းလွတ်ချက်အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ဤလူတန်းစားသည် ဣသရေလလူတို့နှင့်အတူ တန်းတူအခွင့်အရေးနှင့် ကျေးဇူးတော်များကို ခံစားရမည့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဂိဗောင်မြို့သားတို့သည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးဖြင့် လက်ခံခြင်းကို ခံယူခဲ့ရပေမည်။ “ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံသော” နိုင်ငံတော်မြို့ကြီးတစ်မြို့၏ ဤနိုင်ငံသားများအတွက် ထင်းခွေသူနှင့် ရေခပ်သူများအဖြစ် လုပ်ကိုင်ရခြင်းသည် လွယ်ကူပေါ့ဆသည့် သိက္ခာကျဆင်းမှု မဟုတ်ပေ။ သို့ဖြစ်၍ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ၎င်းတို့၏ ကျွန်ဘဝသည် ဘုရားသခင် မုန်းတီးတော်မူသော မုသာစကားကို သက်သေထူလျက် ရှိပေလိမ့်မည်။

ယောရှု၏ ရှည်လျားသောနေ့

ဂိဗောင်မြို့သားတို့ ကျူးလွန်ခဲ့သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် ခါနာန်ဘုရင်များကို အလွန်တရာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေခဲ့သည်။ ကျူးကျော်လာသူများနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးပြုခဲ့သူများအပေါ် လက်စားချေရန် ချက်ချင်းပင် အစီအမံများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ခါနာန်ဘုရင် ငါးပါးတို့သည် ဂိဗောင်မြို့ကို ဆန့်ကျင်ရန် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခဲ့ကြသည်။ ဂိဗောင်မြို့သားတို့သည် စစ်ရေးအရ ခုခံရန် အသင့်မဖြစ်သေးသဖြင့် ဂိလဂါလအရပ်ရှိ ယောရှုထံသို့ သတင်းစကား ပေးပို့ခဲ့ကြသည် - “သင်၏ကျေးကျွန်တို့အား လက်မလျှော့ပါနှင့်။ ငါတို့ထံသို့ အမြန်လာ၍ ကယ်တင်ကူညီကြပါလော့။ တောင်ပေါ်၌နေသော အေမိုရိဘုရင်အပေါင်းတို့သည် ငါတို့အား ဆန့်ကျင်ရန် စုဝေးနေကြပါပြီ။” ဤအန္တရာယ်သည် ဂိဗောင်မြို့သားများအတွက်သာမက ဣသရေလလူတို့အတွက်ပါ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤမြို့သည် အလယ်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်း ပါလက်စတိုင်းပြည်သို့ ဝင်ရောက်ရာ လမ်းကြောင်းများကို ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် ဤပြည်ကို သိမ်းပိုက်လိုပါက ဤမြို့ကို မလွဲမသွေ လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်ထားရပေမည်။

ဝိုင်းရံခြင်းခံရသောမြို့၏ နေထိုင်သူတို့သည် မိမိတို့ကျင့်သုံးခဲ့သော လိမ်လည်လှည့်စားမှုကြောင့် ယောရှုသည် မိမိတို့၏အသနားခံမှုကို ပယ်ချလိမ့်မည်ဟု စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဣသရေလလူတို့ထံ ကိုယ်ကိုနှိမ့်ချကာ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ရန် လက်ခံခဲ့ကြပြီးဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ရှိသည်ဟု သူက ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် ထာဝရဘုရားကလည်း သူ့အား အားပေးတော်မူခဲ့သည်။ “သူတို့ကို မကြောက်ကြနှင့်” ဟူ၍ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က မိန့်ဆိုခဲ့သည် - “အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် သူတို့ကို သင်၏လက်သို့ အပ်ပြီ။ သင်၏ရှေ့မှာ တစ်ယောက်မျှ မရပ်တည်ရ။” “ထို့ကြောင့် ယောရှုသည် စစ်သူရဲအပေါင်းတို့နှင့်တကွ၊ ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့်ပြည့်စုံသော သူအပေါင်းတို့နှင့်တကွ ဂိလဂါလအရပ်မှ ချီတက်လာလေ၏။”

မဟာမိတ်ဘုရင်တို့သည် မြို့တစ်ဝိုက်တွင် မိမိတို့၏စစ်သည်များကို စုရုံးမိယုံသာရှိသေးသည်၊ ယောရှုသည် ရောက်ရှိလာခဲ့လေပြီ။ ကြီးမားလှသော စစ်သည်အုပ်စုသည် ယောရှု၏ရှေ့မှ တောင်စောင်းအတိုင်း ဗေသဟောရုန်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးကြပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သောအခါ တစ်ဖက်ရှိ မတ်စောက်သော တောင်ဆင်းလမ်းအတိုင်း အပြေးအလွှား ဆင်းသွားကြသည်။ ဤနေရာတွင် ပြင်းထန်သော မိုးသီးမုန်တိုင်းတစ်ခု ကျရောက်လာခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်မှ ကြီးမားသော ကျောက်ခဲများကို ချပေးတော်မူ၏။ ... ဣသရေလအမျိုးသားတို့ تلوار (ဓား) ဖြင့် ကွပ်မျက်သူတို့ထက် မိုးသီးဖြင့် သေဆုံးသူတို့က ပို၍များကြ၏။”

အေမိုရိလူတို့သည် ဆက်လက်၍ အပြေးအလွှား ထွက်ပြေးနေစဉ် အထက်တပ်ကုန်းပေါ်မှ ကြည့်နေသော ယောရှုသည် မိမိ၏လုပ်ငန်းကို ပြီးမြောက်စေရန်အတွက် နေ့အချိန်သည် တိုတောင်းလွန်းမည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ အပြီးအပိုင် မချေမှုန်းနိုင်ပါက ရန်သူတို့သည် တိုက်ပွဲကို ပြန်လည်ဆင်နွှဲကြလိမ့်မည်။ “ထိုအခါ ယောရှုသည် ထာဝရဘုရားအား လျှောက်ဆို၏။ ... ဣသရေလလူတို့၏မျက်စိရှေ့တွင် ဤသို့ဆို၏။ နေ၊ ဂိဗောင်မြို့ပေါ်တွင် ရပ်နေလော့။ လ၊ အာယလုန်ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ရပ်နေလော့။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ရန်သူတို့အပေါ် လက်စားချေသည်အထိ နေသည် ရပ်၏၊ လသည်လည်း တည်၏။ ... နေသည် ကောင်းကင်အလယ်၌ ရပ်နေ၍ တစ်ရက်ပတ်လုံး ဆင်းသွားရန် အလျင်စလို မပြုခဲ့ပေ။”

ညဉ့်မကျရောက်မီမှာပင် ယောရှုအား ပေးထားသော ဘုရားသခင်၏ ကတိတော် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ရန်သူတို့သည် သူ၏လက်သို့ အပ်နှံခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ထိုနေ့၏ ဖြစ်ရပ်များသည် ဣသရေလလူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် အလွန်ကြာမြင့်စွာ စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ “ထိုနေ့ကဲ့သို့သောနေ့သည် ရှေ့၌လည်းမရှိ၊ နောက်၌လည်း မရှိ။ ထာဝရဘုရားသည် လူ၏စကားကို နားထောင်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလလူတို့အတွက် စစ်တိုက်တော်မူ၏။” “နေနှင့်လတို့သည် မိမိတို့နေရာ၌ ရပ်နေကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ မြှားများလင်းလက်ရာအားဖြင့်၎င်း၊ တောက်ပသော လှံ၏အရောင်အားဖြင့်၎င်း သွားကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် အမျက်ထွက်လျက် ပြည်ကိုဖြတ်၍ကြွတော်မူ၏။ အမျက်တော်နှင့် လူမျိုးခြားတို့ကို နင်းချေတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏လူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ကြွလာတော်မူ၏။” ဟဗက္ကု ၃:၁၁-၁၃ (ဟဗက္ကုကျမ်း ၃:၁၁-၁၃)။

ယောရှုသည် ဣသရေလလူတို့၏ ရန်သူများကို ဘုရားသခင် နှိမ်နင်းပေးမည်ဟူသော ကတိတော်ကို ရရှိထားခဲ့သော်လည်း ဣသရေလစစ်တပ်တစ်ခုတည်းအပေါ် အောင်မြင်မှု မူတည်နေသကဲ့သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သည်။ လူသားတို့၏ စွမ်းအင်ဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သမျှကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးနောက် ဘုရားသခင်၏ မစမှုကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် တောင်းခံခဲ့သည်။ အောင်မြင်ခြင်း၏ လျို့ဝှက်ချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် လူသားတို့၏ အားထုတ်မှုတို့ ပေါင်းစပ်ခြင်းပင်တည်း။ “နေ၊ ဂိဗောင်မြို့ပေါ်တွင် ရပ်နေလော့။ လ၊ အာယလုန်ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ရပ်နေလော့” ဟု အမိန့်ပေးခဲ့သော လူသည် ဂိလဂါလအရပ်၌ နာရီပေါင်းများစွာ မြေပေါ်တွင် ပြပ်ဝပ်၍ ဆုတောင်းခဲ့သော လူပင်တည်း။ ဆုတောင်းတတ်သောသူများသည် တန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံသောသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤကြီးမားသော အံ့ဖွယ်အမှုသည် ဖန်ဆင်းခြင်းလောကကြီးသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ဤအံ့ဖွယ်အမှုတွင် ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရားသခင်ထက် သဘာဝတရားကို မြှင့်တင်ကြသူ အပေါင်းတို့သည် ဆုံးမဩဝါဒ ပေးခြင်းကို ခံကြရသည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိအလိုတော်အလျောက် မိမိ၏ရန်သူတို့၏ အာဏာကို နှိမ်နင်းရန် သဘာဝတရား၏ စွမ်းအားများကို ခေါ်ယူတော်မူ၏ - “မီးနှင့်မိုးသီး၊ နှင်းနှင့်ငွေ့၊ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဖြည့်ဆည်းသော မုန်တိုင်းလေ။” ဆာလံကျမ်း ၁၄၈:၈။ မြေကြီးသမားစဉ်၏ နောက်ဆုံးအခန်းများတွင် ဖြစ်ပျက်မည့် ပို၍ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတစ်ခုအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်ဆိုထားသည် - “ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏လက်နက်တိုက်ကို ဖွင့်လှစ်၍ မိမိအမျက်တော်၏ လက်နက်များကို ထုတ်ဆောင်တော်မူပြီ။” ယေဇမိကျမ်း ၅၀:၂၅ (ယေရိမိကျမ်း ၅၀:၂၅)။

“ကောင်းကင်ဗိမာန်တော်ထဲမှ ကြီးမားသောသံပြိုင်အသံ” က “ပြီးစီးပြီ” ဟု ကြေညာသည့်အခါ ဖြစ်ပျက်မည့် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဗျာဒိတ်ပေးသူက ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်။ သူက “အလေးချိန် တစ်တာလင့်ခန့်ရှိသော ကြီးမားသောမိုးသီးများသည် ကောင်းကင်မှ လူတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာကြ၏” ဟု ဆိုထားသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၆:၁၇၊ ၂၁။