အခန်း ၃၆— တောကန္တာရတွင် အနှစ်လေးဆယ် လှည့်လည်သွားလာခြင်း

 

ဣသရေလအမျိုးသားများသည် အနှစ်လေးဆယ်နီးပါး ကန္တာရ၏ မှောင်မိုက်ရာအရပ်၌ လူမြင်ကွယ်ရာသို့ ရောက်သွားခဲ့ကြ၏။ ကာဒေသမြို့၌ပုန်ကန်စဉ်က သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင်ကလည်း ထိုအချိန်တွင် သူတို့ကို ငြင်းပယ်တော်မူခဲ့၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် မျက်နှာပျက်ကတိတော်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ကြသောကြောင့် ကတိတော်၏ လက္ခဏာဖြစ်သော အရေဖျားလှီးခြင်း မင်္ဂလာကို မခံရကြတော့ပေ။ ကျွန်ဘဝသို့ ပြန်သွားလိုသည့် သူတို့၏ဆန္ဒသည် လွတ်လပ်မှုနှင့် မထိုက်တန်ကြောင်းကို ပြသခဲ့သောကြောင့် ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်လာခြင်းကို အထိမ်းအမှတ်ပြုသည့် ပသခါပွဲကိုလည်း မကျင်းပခဲ့ကြပေ။

သို့သော် တဲတော်၏ ဝတ်ပြုလုပ်ငန်းများ ဆက်လက်တည်ရှိနေခြင်းက ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးတော်ကို လုံးဝစွန့်ပစ်တော်မမူကြောင်း သက်သေထူခဲ့၏။ ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုကလည်း သူတို့၏ လိုအိုချက်များကို ဆက်လက်ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့၏။ "သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် ဤကြီးစွာသော တောကန္တာရ၌ သင်တို့သွားလာခြင်းကို သိတော်မူ၏။ ဤအနှစ်လေးဆယ်ပတ်လုံး သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သင်နှင့်အတူ ရှိတော်မူသဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာ မလိုဘဲနေကြပြီ။" (တရားဟောရာ ၂:၇) ဘုရားသခင်သည် နယ်နှင်ဒဏ်ခံရသော ဤနှစ်များအတွင်း၌ပင် ဣသရေလလူတို့ကို စောင့်ရှောက်တော်မူခဲ့၏။ "သူတို့ကို புத்திပေးစရာအဖို့ ကိုယ်တော်၏ ကောင်းသောဝိညာဉ်ကို ပေးတော်မူ၏။ ... တောကန္တာရ၌ ... သူတို့၏အဝတ်သည် မဟောင်း၊ ခြေတို့လည်း မရောင်ကြ။" (နေဟမိ ၉:၂၀၊ ၂၁)

တောကန္တာရသည် ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် ပြင်ဆင်သည့်အနေဖြင့် ကြီးထွားလာမည့် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များအတွက် ပညာပေးဆုံးမရာ ဖြစ်လာရမည်ဖြစ်၏။ မောရှေက "လူသည် မိမိသားကို ဆုံးမသကဲ့သို့ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ကို ဆုံးမတော်မူ၏၊" "သင်တို့ကို နှိမ့်ချခြင်း၊ စုံစမ်းခြင်းငှာ၎င်း၊ သင်တို့သည် ပညတ်တရားတို့ကို စောင့်မစောင့် စိတ်နှလုံး၌ ရှိသမျှကို သိလိုသောငှာ၎င်း၊ ... သင်တို့ကို ဆာမွေစမ်းသဖြင့်၊ သင်တို့နှင့် သင်တို့၏ဘိုးဘေးများ မသိဖူးသော မန္နမုန့်ကို ကျွေးတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား လူသည် မုန့်အားဖြင့်သာ အသက်ရှင်သည်မဟုတ်၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ထွက်တော်သမျှအားဖြင့် အသက်ရှင်တတ်သည်ကို သိစေခြင်းငှာ တည်း။" ဟု မိန့်ဆိုခဲ့၏ (တရားဟောရာ ၈:၅၊ ၂၊ ၃)။

"သူတို့ ခံရသမျှသော ဆင်းရဲဒုက္ခ၌ ကိုယ်တော်သည်လည်း ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာရှေ့၌ ရှိသော ကောင်းကင်တမန်သည် သူတို့ကို ကယ်တင်၏။ မေတ္တာကရုဏာတော်အားဖြင့် သူတို့ကို ရွေးနှုတ်၍ ရှေးကာလအစဉ်အဆက် သူတို့ကို ချီပိုးဆောင်ယူတော်မူ၏။" (ဟေရှာယ ၆၃:၉)

ကောရ၏ ပုန်ကန်မှုကြောင့် ဣသရေလလူ တစ်သောင်းလေးထောင် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရ၏။ တစ်ဦးချင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ အာဏာစက်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် သဘောထားကို ပြသနေကြ၏။

တစ်နေ့သောအခါ ဣသရေလလူတို့နှင့်အတူ အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်လာခဲ့ကြသော လူမျိုးစုံတို့တွင် တစ်ယောက်သည် မိမိ၏ တပ်နေရာမှထွက်လာပြီး ဣသရေလလူတို့၏ တပ်ထဲသို့ဝင်ကာ ထိုနေရာတွင် မိမိ၏တဲကို ဆောက်လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု တောင်းဆိုခဲ့၏။ သူနှင့် ဣသရေလလူတစ်ဦးတို့အကြား အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ထိုကိစ္စကို တရားသူကြီးများထံ တင်ပြခဲ့ရာ အပြစ်ပြုသူဘက်မှ မဟုတ်ဘဲ အရှုံးပေးဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြ၏။

ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် အမျက်ထွက်လျက် ထိုသူသည် တရားသူကြီးကို ကျိန်ဆဲပြီး ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကိုလည်း မထီမဲ့မြင် ပြု blasphemy လုပ်ခဲ့၏။ သူ့ကို ချက်ချင်းပင် မောရှေထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို မသိရသေးမီအထိ ထိုသူကို ထိန်းသိမ်းထားရှိခဲ့ကြ၏။ ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်ပင် စီရင်ချက်ချမှတ်တော်မူခဲ့၏။ ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်အရ ထိုဘုရားသခင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူကို တပ်ပြင်သို့ခေါ်ထုတ်သွားပြီး ကျောက်ခဲဖြင့်ပစ်၍ သတ်ခဲ့ကြ၏။ ထိုအပြစ်ကို ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်ခဲ့ကြသော သက်သေများသည် သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် လက်တင်ကြပြီး သူပြုခဲ့သည့် အပြစ်နှင့်ပတ်သက်၍ မှန်ကန်ကြောင်းကို တရားဝင် သက်သေခံခဲ့ကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့က ကျောက်ခဲများကို စတင်ပစ်ပေါက်ခဲ့ကြပြီး အနီးတွင် ရပ်နေကြသော လူထုပရိသတ်များကလည်း စီရင်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြလေသည် [ဝတ်ပြုရာ ၂၄:၁၄; တရားဟောရာ ၁၇:၇ ကို ရှု]။

ဥပုသ်နေ့ကို ဖောက်ဖျက်သူများကို ကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်သတ်သင့်သလော။

ဤသူ၏အပြစ်ကို အပြစ်ဒဏ်မပေးဘဲ လွှတ်ထားခဲ့လျှင် အခြားသူများပါ ပျက်စီးယိုယွင်းလာကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရလဒ်အနေဖြင့် လူ့အသက်များစွာ နောက်ဆုံးတွင် စတေးခံရမည်ဖြစ်သည်။

ဣသရေလလူတို့နှင့်အတူ အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်လာကြသော ရောနှောလျက်ရှိသည့် လူအုပ်ကြီးသည် ရုပ်တုကိုစွန့်လွှတ်ပြီး စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်ကို ရိုသေလေးစားမှုကင်းမဲ့ခြင်းတို့ဖြင့် အတန်အသင့် ပေကျံညစ်ညူးနေကြဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် တပ်စခန်းအတွင်း၌ ရုပ်တုကိုးကွယ်သည့် အကျင့်များနှင့် ဘုရားသခင်ကို ညည်းညူပြစ်တင်ခြင်းများကို တဆေးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့စေခဲ့ကြသည်။

မကြာမီက ဥပုသ်နေ့ကို ချိုးဖောက်သည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဣသရေလလူတို့ကို အမွေမခံစေဘဲ ဖယ်ရှားမည်ဟူသော ထာဝရဘုရား၏ ကြေညာချက်သည် ပုန်ကန်လိုသောစိတ်ကို နှိုးဆွပေးခဲ့သည်။ ကာနာန်ပြည်မှ ထုတ်ပယ်ခံရသည့်အတွက် ဒေါသထွက်ပြီး ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားကို တမင်တကာ ပုန်ကန်ပြလိုစိတ်ပြင်းပြနေသော လူတစ်ဦးသည်၊ ဥပုသ်နေ့တွင် ထင်းကောက်ထွက်သွားခြင်းအားဖြင့် စတုတ္ထပညတ်တော်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ကျူးလွန်ဖောက်ဖျက်ခဲ့ပေသည်။ တောကန္တာရတွင် ခရီးလှည့်လည်နေထိုင်စဉ်အတွင်း သတ္တမမြောက်နေ့၌ မီးမမွှေးရဟု တားမြစ်ထားခဲ့သည်။ ထိုတားမြစ်ချက်သည် ကာနာန်ပြည်အထိ အကျုံးဝင်သည်မဟုတ်သော်လည်း၊ တောကန္တာရထဲတွင်မူ နွေးထွေးမှုအတွက် မီးမလိုအပ်ပေ။ ဤသည်မှာ စတုတ္ထပညတ်တော်ကို တမင်တကာနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖောက်ဖျက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မာန်မာနကြီးစွာ ကျူးလွန်သည့်အပြစ်ပင်တည်း။

ဤအပြစ်ကိစ္စကို မောရှေသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်သို့ ဆောင်ယူလာခဲ့ရာ “ထိုသူကို သေဒဏ်ပေးရမည်။ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် တပ်ပြင်ဘက်မှာ ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်သတ်ရကြမည်” ဟူသော ညွှန်ကြားချက်ကို ရရှိခဲ့သည် (တောလည်ရာကျမ်း ၁၅:၃၅)။ ဘုရားသခင်ကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်း (နာမတော်ကို မရိုသေခြင်း) နှင့် တမင်တကာ ဥပုသ်ဖောက်ဖျက်ခြင်း အပြစ်များသည် ဘုရားသခင်၏ အာဏာစက်ကို ရွံရှာမုန်းတီးပြသခြင်းချင်း တူညီကြသဖြင့် တူညီသောဒဏ်ကို ခံခဲ့ကြရသည်။

ဥပုသ်နေ့ကို ယုဒလူတို့၏ ဥပုသ်ဟုဆိုကာ ငြင်းပယ်ကြသူအများစုက၊ ၎င်းကို ဆက်လက်စောင့်ထိန်းရမည်ဆိုလျှင် ဖောက်ဖျက်သည့်အတွက် သေဒဏ်ကို ချမှတ်ရမည်ဟု တိုက်တွန်းပြောဆိုကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်းသည် ဥပုသ်ဖောက်ဖျက်ခြင်းနှင့် တူညီသော အပြစ်ဒဏ်ကို ခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပညတ်တရားကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းအတွက် ယခုအခါတွင် လောကီအပြစ်ဒဏ်များဖြင့် တိုက်ရိုက်မပေးတော့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးသော တရားစီရင်ရာနေ့တွင်မူ သေခြင်းတရားသည် မိမိ၏သန့်ရှင်းသော ပညတ်ချက်များကို ဖောက်ဖျက်သူတို့၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

တောကန္တာရအတွင်း တစ်သက်တာလုံး ခရီးလှည့်လည်ခဲ့သော နှစ်လေးဆယ် ကာလပတ်လုံး လူတို့သည် မန္နမုန့်အံ့ဖွယ်အမှုအားဖြင့် ဥပုသ်နေ့ကို အပတ်စဉ်တိုင်း သတိရစေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်က မိမိ၏ပရောဖက်အားဖြင့် “ငါ၏ဥပုသ်နေ့တို့ကို အလွန်အကျွံ ညစ်ညူးစေခဲ့ကြ၏” ဟု မိန့်ဆိုခဲ့သည် (ယေဇကျေလ ၂၀:၁၃-၂၄)။ ဤအချက်သည်လည်း ပထမမျိုးဆက် လူဦးရေအား ကတိတော်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်မပေးဘဲ ဖယ်ထုတ်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းများထဲတွင် ပါဝင်ရေတွက်ထားသည်။

၎င်းတို့၏ တောကန္တာရအတွင်း ခရီးလှည့်လည်နေထိုင်သည့် ကာလကုန်ဆုံးသောအခါ “လူတို့သည် ကဒေရှမြို့၌ နေကြ၏” (တောလည်ရာကျမ်း ၂၀:၁)။ ဤနေရာတွင် မိရိယံသည် သေဆုံးပြီး မြှုပ်နှံခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ပင်လယ်နီကမ်းစပ်ရှိ ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်စရာ မြင်ကွင်းမှစ၍ တစ်သက်တာ လှည့်လည်သွားလာမှုများကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သော တောကန္တာရသင်္ချိုင်းဂူအထိ — ဤကဲ့သို့သော ကံကြမ္မာမျိုးသည် အီဂျစ်ပြည်မှ ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ထွက်လာခဲ့ကြသော လူသန်းပေါင်းများစွာ၏ အဖြစ်အပျက်ပင်တည်း။ အပြစ်တရားသည် ၎င်းတို့၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ဖန်ခွက်ကို လုယူဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့လေပြီ။ နောင်လာမည့် မျိုးဆက်သစ်များသည် ဤသင်ခန်းစာကို သင်ယူကြမည်လော။