အခန်း ၄၀— ဗာလမ် မအောင်မြင်စွာဖြင့် ဣသရေလလူမျိုးကို ကျိန်ဆဲရန် ကြိုးစားခြင်း

 

ဤအခန်းသည် တောလည်ရာကျမ်း ၂၂ မှ ၂၄ ကို အခြေခံထားပါသည်။

ခါနာန်ပြည်ကို ချက်ချင်းဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်သည့်အနေဖြင့် ဣသရေလလူတို့သည် ယေရီခေါလွင်ပြင်၏ တည့်တည့်၊ မောဘပြည်နယ်စပ်၊ သေဆုံးပင်လယ်ထဲသို့ ယော်ဒန်မြစ်မဝင်မီ အထက်ဘက်ရှိ ယော်ဒန်မြစ်အနီးတွင် တဲတပ်ခဲ့ကြသည်။ မောဘလူတို့သည် ဣသရေလလူတို့၏ နှောင့်ယှက်မှုကို မခံခဲ့ရသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်နိုင်ငံများတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို စိုးရိမ်ပူပန်ဖွယ် နိမိတ်လက္ခဏာများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့ဆုတ်ခွာရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံခဲ့ရသော အေမောရိလူတို့သည် ဟီဘရူးလူတို့၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံခဲ့ကြရပြီဖြစ်သည်။ အေမောရိလူတို့က မောဘလူတို့လက်ထဲမှ သိမ်းယူထားခဲ့သော နယ်မြေသည် ယခုအခါ ဣသရေလလူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဘာရှန်နိုင်ငံ၏ စစ်သည်ဗိုလ်ခြေတို့သည်လည်း မိုးတိုင်ထဲတွင် ဖုံးလွှမ်းနေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် တန်ခိုးတော်ရှေ့တွင် အညံ့ခံခဲ့ကြရပြီး ဧရာမခိုင်မာရာများကို ဟီဘရူးလူတို့ သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။

မောဘလူတို့သည် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဖာရောမင်း ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ အလုပ်ကို ဆန့်ကျင်တားဆီးရန် မန္တန်အတတ်ပညာကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ မောဘလူတို့သည် မိဒျန်လူတို့နှင့် အလွန်နီးစပ်ကြပြီး မောဘဘုရင် ဗာလက်သည် “ယခုတွင် ဤပရိသတ်သည် နွားသည် လယ်ပြင်၌ မြက်ပင်ကို ယက်စားသကဲ့သို့ ငါတို့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ရှိသမျှတို့ကို ယက်စားလိမ့်မည်” ဟူသော သတင်းစကားဖြင့် ဣသရေလလူတို့ကို ဆန့်ကျင်ရန် သူတို့၏ အကူအညီကို ရယူခဲ့သည်။ မက်ဆိုပိုတေးမီးပြည်မှ ဗာလမ်သည် သဘာဝလွန်တန်ခိုးများကို ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု သတင်းကြီးခဲ့ပြီး သူ၏ကျော်ကြားမှုသည် မောဘပြည်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလလူတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ ဗေဒင်ဟောခြင်းနှင့် မန္တန်ကဝေအတတ်များကို ပြုလုပ်ပေးရန် တမန်များကို စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။

သနာပိုင်မင်းတို့သည် ရှည်လျားသော ခရီးကို ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ ဗာလမ်ကို တွေ့ရှိသောအခါ သူတို့၏ဘုရင်၏ သတင်းစကားကို ဤသို့ ပေးပို့ခဲ့ကြသည်- “ကြည့်ရှုလော့၊ လူမျိုးတစ်စုသည် အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်လာကြပြီ။ မြေမျက်နှာပြင်ကို ဖုံးလွှမ်း၍ ကျွန်ုပ်၏ရှေ့တွင် နေကြပြီ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို ကျိန်ဆဲပေးပါရန် ယခုပင် ကိုယ်တော်ကို တောင်းပန်ပါ၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ကျွန်ုပ်ထက် အလွန်အင်အားကြီးမားကြ၏။ သို့ဖြစ်လျှင် ... ဤပြည်မှ သူတို့ကို ကျွန်ုပ် နှင်ထုတ်နိုင်မည်လော။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော် ကောင်းကြီးပေးသောသူသည် ကောင်းကြီးခံရ၏၊ ကိုယ်တော် ကျိန်ဆဲသောသူသည် ကျိန်ဆဲခံရ၏ဟု ကျွန်ုပ် သိ၏။”

ဗာလမ်သည် တစ်ချိန်က ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် သူသည် သစ္စာဖောက်ပြီး လောဘကြီးခြင်းကို မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံခဲ့သူဖြစ်သည်။ တမန်တို့သည် မိမိတို့၏ ကိစ္စကို ပြောကြားကြသောအခါ ဗာလက်၏ ဆုလာဘ်များကို ငြင်းပယ်ရန်နှင့် တမန်တို့ကို လွှတ်လိုက်ရန်မှာ မိမိ၏ တာဝန်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် စုံစမ်းသွေးဆောင်မှုနှင့် ရောနှောဆက်ဆံရန် ဝံ့စမ်းခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်ထံ မေးမြန်းဆွေးနွေးပြီးမှသာလျှင် အဖြေပေးနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလျက် ထိုညတွင် တမန်တို့ကို တည်းခိုရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ဗာလမ်သည် သူ၏ကျိန်ဆိုမှုသည် ဣသရေလလူတို့ကို မည်သို့မျှ မထိခိုက်နိုင်ကြောင်း သိထားခဲ့သည်။ သို့သော် “ကိုယ်တော် ကောင်းကြီးပေးသောသူသည် ကောင်းကြီးခံရ၏၊ ကိုယ်တော် ကျိန်ဆဲသောသူသည် ကျိန်ဆဲခံရ၏” ဟူသော စကားကြောင့် သူ၏မာနသည် မြှောက်ပင့်ခံခဲ့ရသည်။ အဖိုးတန်လက်ဆောင်များ၏ လာဘ်လာဘသည် သူ၏လောဘကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို နာခံဟန်ဆောင်နေရင်းဖြင့် ဗာလက်၏ ဆန္ဒများကို လိုက်လျောရန် သူ ကြိုးစားခဲ့သည်။

ညအချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ဗာလမ်ထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး “ထိုသူတို့နှင့်အတူ မသွားနှင့်၊ ထိုလူမျိုးကိုလည်း မကျိန်ဆဲနှင့်။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ကောင်းကြီးခံရသောသူ ဖြစ်ကြ၏” ဟူသော သတင်းစကားကို ပေးခဲ့သည်။

အပြစ်တစ်ပါးက စာတန်၏ အုပ်စိုးမှုဆီသို့ တံခါးကို မည်သို့ဖွင့်ပေးခဲ့ပုံ

နံနက်အချိန်တွင် ဗာလမ်သည် တမန်တို့ကို လွှတ်လိုက်သော်လည်း ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သည်များကို သူတို့အား မပြောပြခဲ့ပေ။ ရယူလိုသည့် စည်းစိမ်ဥစ္စာ မြင်ကွင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားရသည့်အတွက် စိတ်တိုဒေါသထွက်လျက် “သင်တို့ပြည်သို့ သွားကြလော့။ အကြောင်းမူကား သင်တို့နှင့်အတူ လိုက်သွားခွင့်ကို ထာဝရဘုရား မပေးဘဲနေတော်မူပြီ” ဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုခဲ့သည်။

ဗာလမ်သည် “ဒုစရိုက်ခကို နှစ်သက်” ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ပေတရုဒုတိယစောင် ၂:၁၅။ လောဘကြီးခြင်း အပြစ်သည် သူ့အား အခွင့်ကောင်းစောင့်စားသူတစ်ဦး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဤအပြစ်တစ်ခုတည်းသောကြောင့် စာတန်သည် သူ့အပေါ်တွင် အကြွင်းမဲ့ အုပ်စိုးခွင့်ကို ရရှိသွားခဲ့သည်။ စုံစမ်းသွေးဆောင်သူသည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်မှ လူတို့ကို လှည့်ဖြားရန် လောကီစည်းစိမ်နှင့် ဂုဏ်အသရေများကို အမြဲတမ်း တင်ပြနေတတ်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် များစွာသောသူတို့သည် တင်းကျပ်သော ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းစဉ်မှ ဖောက်ထွက်သွားရန် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံကြရသည်။ မှားယွင်းသော အခြေလှမ်းတစ်ရပ်သည် နောက်တစ်လှမ်းကို ပိုမိုလွယ်ကူစေပြီး သူတို့သည် ပို၍ပို၍ ရဲတင်းလာကြသည်။ လောဘကြီးခြင်းနှင့် အာဏာဆာလောင်ခြင်းတို့၏ အုပ်စိုးမှုကို သူတို့ကိုယ်တိုင် အပ်နှံလိုက်ကြပြီဆိုလျှင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာများကိုပင် ပြုလုပ်ဝံ့ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။ များစွာသောသူတို့သည် တင်းကျပ်သော ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်းမှ ခေတ္တခဏ ဖောက်ထွက်သွားနိုင်ပြီး မိမိတို့ အလိုရှိသည့်အခါ မိမိတို့၏ လမ်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဟု မိမိကိုယ်ကို မြှောက်ပင့်တွေးတောနေတတ်ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သောသူတို့သည် စာတန်၏ ထောင်ချောက်ထဲတွင် ကျော့မိနေကြပြီး လွတ်မြောက်လာနိုင်ခြင်းမှာ ရှားပါးလှပေသည်။

တမန်တို့သည် ပရောဖက် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြောင်းကို ဗာလက်ဘုရင်ထံ သတင်းပို့ကြသောအခါ ဘုရားသခင် တားမြစ်ခဲ့ကြောင်းကို တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြောပြခဲ့ကြပေ။ ဗာလမ် ကြန့်ကြာနေခြင်းမှာ ပိုမိုကြီးမားသော ဆုလာဘ်ကို ရရှိရန်အတွက် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆလျက် ဘုရင်သည် ပထမအကြိမ်ကထက် ပိုမိုများပြားပြီး ပို၍ဂုဏ်သရေရှိသော မင်းသားများကို ဗာလမ် တောင်းဆိုသမျှသော စည်းကမ်းချက်များကို လိုက်လျောပေးရန် အာဏာအပ်နှံလျက် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ဗာလက်၏ ပြင်းပြသော သတင်းစကားမှာ- “ကျွန်ုပ်ဆီသို့ လာခြင်းငှာ တစ်စုံတစ်ခုမျှ မတားဆီးပါစေနှင့်။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်အား အလွန်ကြီးမြတ်သော ဂုဏ်အသရေကို ပေးမည်။ ကိုယ်တော် မိန့်သမျှကို ကျွန်ုပ် ပြုမည်။ လာ၍ ... ဤလူတို့ကို ကျိန်ဆဲပေးပါ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ထိုအပေါ်တွင် ဗာလမ်သည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်သစ္စာရှိပြီး တရားသဖြင့် ကျင့်သုံးသူတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြခဲ့သည်— မည်မျှပင် ရွှေငွေများ များပြားစေကာမူ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မည့် အရာကို သူ မပြုလုပ်ဝံ့ပါ။ သို့သော် သူသည် ဘုရင်၏ တောင်းဆိုချက်ကို လိုက်လျောလိုစိတ် ပြင်းပြနေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သူ သိရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်ထံ ထပ်မံမေးမြန်းနိုင်ရန် တမန်တို့ကို ဆက်လက်တည်းခိုနေထိုင်ကြရန် သူ တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

ညအချိန်တွင် ထာဝရဘုရားသည် ဗာလမ်ထံသို့ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာပြီး “ထိုလူတို့သည် သင်္ခေါ်ငှာ လာကြလျှင် ထ၍ လိုက်သွားလော့။ သို့သော် ငါ့နှုတ်ကတည်းက ထွက်မည့်စကားကိုသာ သင်ပြုရမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ဖြင့် ဗာလမ်သည် မိမိ၏ဆန္ဒအတိုင်း ဆက်လုပ်သွားရန် ပြင်းပြစွာ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သောကြောင့် ထာဝရဘုရားက မိမိ၏ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်သွားခွင့်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏လမ်းစဉ်ကို ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ခဲ့ပြီးနောက် ထာဝရဘုရား၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယနေ့ခေတ်ကာလတွင်လည်း ထောင်ပေါင်းများစွာသောသူတို့သည် ထိုနည်းတူသော လမ်းစဉ်ကို လိုက်နေကြသည်။ သူတို့၏ တာဝန်ကို သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားပြီး ဖြစ်သည် သို့မဟုတ် အခြေအနေများနှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားအရ ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြနေသည်။ သို့သော် ဤသက်သေပြချက်များသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒများနှင့် ဆန့်ကျင်နေသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားထားလိုက်ကြပြီး မိတို့၏တာဝန်ကို သိရှိနိုင်ရန် ဘုရားသခင်ထံသို့ သွားရောက်ရန် ရဲတင်းနေကြသည်။ အလင်းကိုရရှိရန် သူတို့သည် ကြာရှင့်စွာနှင့် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆုတောင်းကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ကစားစရာမဟုတ်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သောသူတို့အား မိမိတို့၏ ဆန္ဒအတိုင်း လိုက်သွားစေရန်နှင့် ရလဒ်များကို ခံစားစေရန် ကိုယ်တော်သည် မကြာခဏ ခွင့်ပြုတတ်တော်မူ၏။ “ငါ့လူတို့သည် ငါ့စကားကို နားမထောင်ကြ...။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ စိတ်နှလုံး ကြံစရာရှိသမျှအတိုင်း ငါစွန့်ပစ်လိုက်၏။ သူတို့သည် ကိုယ်အကြံအစည်အတိုင်း ကျင်လည်ကြ၏” ဆာလံကျမ်း ၈၁:၁၁၊ ၁၂။ တာဝန်တစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်လာသောအခါ ထိုတာဝန်ကို မလုပ်ဆောင်ဘဲ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးပါရန် ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းခြင်း မပြုကြနှင့်။

ကောင်းကင်တမန်ထက် ပို၍မြင်သောမြည်း

မောဘအမျိုးမှ တမန်တို့သည် ဗာလမ်၏ကြန့်ကြာမှုကြောင့် စိတ်ပျက်၍ နောက်ထပ်ငြင်းပယ်မှုကို မျှော်လင့်ကာ ထပ်မံတိုင်ပင်ခြင်းမရှိဘဲ မိမိတို့၏နေရာသို့ ပြန်သွားကြ၏။ ဗာလက၏တောင်းဆိုချက်ကို လိုက်နာရန် အကြောင်းပြချက်ရှိသမျှတို့သည် ယခုအခါ ပယ်ရှားခြင်းခံကြရပြီ။ သို့သော် ဗာလမ်သည် ဆုလာဘ်ကို ရရှိရန် ပြင်းပြစွာ ဆုံးဖြတ်ထား၏။ သူစီးနေကျတိရစ္ဆာန်ကို စီးလျက်၊ အလိုရှိသောဆုလာဘ်ကို မရရှိလိုက်မည်ကို စိုးရိမ်တကြီးနှင့် အမြန်ထွက်ခွာသွားလေ၏။

သို့သော် "ထာဝရဘုရား၏ကောင်းကင်တမန်သည် သူ့ကို ဆန့်ကျင်ရန် လမ်းတွင် ရပ်နေ၏။" တိရစ္ဆာန်သည် လူမမြင်နိုင်သော ဘုရားသခင်၏တမန်ကို မြင်၍ အဓိကလမ်းမှနေ၍ လယ်ကွင်းထဲသို့ လမ်းလွှဲသွားလေ၏။ ဗာလမ်သည် တိရစ္ဆာန်ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ရိုက်နှက်၍ လမ်းပေါ်သို့ ပြန်ခေါ်လာ၏။ သို့သော် နံရံများဖြင့် ပိတ်ထားသော ကျဉ်းမြောင်းသည့်နေရာ၌ ကောင်းကင်တမန်သည် တဖန်ပေါ်လာပြန်၏။ တိရစ္ဆာန်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောပုံသဏ္ဌာန်ကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားရင်း မိမိသခင်၏ခြေထောက်ကို နံရံနှင့် ညှပ်မိသွားစေ၏။ ဗာလမ်သည် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လမ်းကို တားဆီးနေကြောင်းကို မသိခဲ့ပေ။ ထိုသူသည် အလွန်အမင်း စိတ်တိုဒေါสะထွက်ကာ မြည်းကို ကရုဏာမဲ့စွာ ရိုက်နှက်၍ ရှေ့သို့ဆက်သွားရန် အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးလေ၏။

တဖန် "လက်ျာဘက်သို့သော်လည်းကောင်း၊ လက်ဲဘက်သို့သော်လည်းကောင်း လှည့်စရာမရှိသော ကျဉ်းမြောင်းသည့်နေရာ၌" ကောင်းကင်တမန်သည် ပေါ်လာပြန်ရာ၊ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော ဆင်းရဲသည့်တိရစ္ဆာန်သည် မိမိပေါ်တွင် စီးသူ၏အောက်၌ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေ၏။ ဗာလမ်၏အမျက်ဒေါသသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးလျှင် တုတ်ဖြင့် တိရစ္ဆာန်ကို ရှေ့ထက်ပို၍ ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်လေ၏။ ဘုရားသခင်သည် ယခုအခါ ထိုတိရစ္ဆာန်၏ပါးစပ်ကို ဖွင့်ပေးတော်မူပြီးလျှင် "အဆင်အခြင်မရှိသောမြည်းသည် လူ၏စကားဖြင့်ပြောဆို၍" "ပရောဖက်၏မိုက်မဲခြင်းကို တားမြစ်တော်မူ၏။" (၂ ပေတရု ၂:၁၆)။ "ငါသည် ကိုယ်တော်ကို အဘယ်သို့ပြုမိပါသနည်း၊ ဤကဲ့သို့ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရိုက်နှက်ရပါသနည်း" ဟု ဆိုလေ၏။

အမျက်ထွက်နေသော ဗာလမ်က ဉာဏ်ပညာရှိသောသတ္တဝါတစ်ဦးကို ပြောဆိုသကဲ့သို့ ထိုတိရစ္ဆာန်အား "ငါ့ကို ကဲ့ရဲ့ပြက်ရယ်ပြုသောကြောင့်သာတည်း။ ငါ့လက်၌ သာယာသောဓားသာရှိပါမူ ယခုပင် သတ်မိလေစွတကား" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလေ၏။

ဗာလမ်၏မျက်စိသည် ယခုအခါ ပွင့်လာပြီးလျှင် မိမိကိုသတ်ရန် ဓားကိုဆွဲထုတ်လျက် ရပ်နေသော ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်ကို မြင်တွေ့ရလေ၏။ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် "ခေါင်းကိုညွှတ်၍ ကိုယ်ကိုမြေပေါ်မှာ ပုံ့ပုံ့လဲလေ၏။" ကောင်းကင်တမန်က "သင်၏သွားရာလမ်းသည် ငါ့ရှေ့မှာ ကောက်ကွမ်းသောကြောင့် သင့်ကိုဆန့်ကျင်ရန် ငါလာခဲ့၏။ မြည်းသည် မမြင်ဘဲနေလျှင်၊ ငါသည် သင့်ကိုယခုပင် သတ်၍ မြည်းကိုမူကား အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့ပြီတကား" ဟု ဆိုလေ၏။

ဗာလမ်သည် မိမိအလွန်ရက်စက်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သော ဆင်းရဲသောတိရစ္ဆာန်ကြောင့်သာ အသက်ချမ်းသာရာ ရခဲ့လေ၏။ ထာဝရဘုရား၏ပရောဖက်ဟု အခိုင်အမာဆိုသော ထိုသူသည် လောဘနှင့် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားမှုတို့ကြောင့် မျက်စိကွယ်နေသဖြင့် မိမိ၏တိရစ္ဆာန်မြင်တွေ့ရသော ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်ကိုပင် မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ "မယုံကြည်သောသူတို့၏စိတ်နှလုံးကို ဤလောက၏ဘုရားသည် ကွယ်စေပြီ။" (၂ ကောရိန္သု ၄:၄)။ ဘုရားသခင်၏တရားကို လွန်ကျူးလျက်၊ တားမြစ်ထားသောလမ်းများတွင် အတ္တဇောဖြင့် အပြေးအလွှားသွားနေကြသောသူမည်မျှ ရှိကြပါသနည်း။ ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ကောင်းကင်တမန်များသည် မိမိတို့ကို ဆန့်ကျင်နေကြသည်ကို မမြင်နိုင်ကြပေ။ ဗာလမ်ကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် မိမိတို့၏ပျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးလိုသူများကို အမျက်ဒေါသထွက်ကြ၏။

"ဖြောင့်မတ်သောသူသည် မိမိတိရစ္ဆာန်၏အသက်ကို စောင့်ရှောက်တတ်၏။ ဆိုးညစ်သောသူတို့၏ကရုဏာမူကား ရက်စက်တတ်၏။" (သုတ္တံ ၁၂:၁၀)။ တိရစ္ဆာန်များကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပစ်ထားခြင်းကြောင့် ဝေဒနာခံစားရစေခြင်း၏ ဆိုးညစ်မှုကို လူအများစုတို့သည် ကောင်းစွာမသိရှိကြပေ။ တိရစ္ဆာန်များကို လူအား خدمتပြုရန် ဖန်ဆင်းထားသော်လည်း ကြမ်းတမ်းစွာဆက်ဆံခြင်းဖြင့် နာကျင်မှုကိုဖြစ်စေပိုင်ခွင့် မရှိပေ။

တိရစ္ဆာန်များကို မိမိ၏အာဏာအောက်၌ရှိသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သောသူသည် ကြောက်တတ်သူလည်းဖြစ်၊ အနိုင်ကျင့်တတ်သူလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော အဆင်အခြင်မရှိသောတိရစ္ဆာန်များသည် မိမိတို့ခံစားရသမျှကို မပြောပြနိုင်ကြသောကြောင့် မိမိတို့ပြုသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ဟု လူအများစုက ထင်မှတ်နေကြ၏။ သို့သော် ထိုသူတို့၏မျက်စိသာ ပွင့်လာမည်ဆိုပါက အထက်အရပ်ရှိ တရားရုံးတော်များတွင် မိမိတို့အား ဆန့်ကျင်သက်သေခံရန် ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန် ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ကြရလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ဖန်ဆင်းခံများကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သောသူတို့အား တရားစီရင်မည့်နေ့ရက်သည် ရောက်ရှိလာတော့မည်။

အစ္စရေးလူမျိုးတို့ကို ကျိန်ဆဲခြင်းမှ တားဆီးခံရသော ဗာလမ်

ဘုရားသခင်၏တမန်တော်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဗာလမ်သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် "အကျွန်ုပ်သည် အပြစ်ပြုမိပါပြီ။ ကိုယ်တော်သည် လမ်းတွင် ရပ်နေသည်ကို အကျွန်ုပ်မသိပါ။ ယခုတွင် ကိုယ်တော် မနှစ်သက်လျှင် အကျွန်ုပ်ပြန်သွားပါမည်" ဟု အော်ဟစ်လေ၏။ ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို ခရီးဆက်သွားခွင့်ပြုတော်မူသော်လည်း သူ့၏စကားများကိုမူကား ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားမည် ဖြစ်၏။ ဟီဘရူးလူမျိုးများသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ရှိနေကြကြောင်းကို မောဘအမျိုးသားတို့အား သက်သေပြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဗာလမ်သည် သူတို့ကို ကျိန်ဆဲရန် မည်မျှစွမ်းအားကင်းမဲ့ကြောင်း ပြသခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ဤအမှုကို ပြုတော်မူခဲ့၏။

ဗာလမ်ချဉ်းကပ်လာကြောင်းကို ကြားသိရသော မောဘရှင်ဘုရင်သည် သူ့ကိုကြိုဆိုရန် ထွက်သွားလေ၏။ ဆုလာဘ်ကြီးများ စောင့်ဆိုင်းနေပါလျက်နှင့် ဗာလမ်၏ကြန့်ကြာမှုအပေါ် အံ့သြမိကြောင်း ဖော်ပြသည့်အခါ ပရောဖက်၏အဖြေမှာ "အကျွန်ုပ်သည် ယခုအခါ အဘယ်စကားကိုမျှ ပြောပိုင်ခွင့်ရှိပါသလော။ ဘုရားသခင်သည် အကျွန်ုပ်၏နှုတ်ထဲသို့ ထည့်ပေးတော်မူသောစကားကိုသာ ပြောရပါမည်" ဟု ဆိုလေ၏။ ဗာလမ်သည် ဤကန့်သတ်ချက်အတွက် အလွန်တရာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့ပြီး မိမိ၏ကြံစည်ချက် အောင်မြင်မည်မဟုတ်ကို စိုးရိမ်ခဲ့၏။

ရှင်ဘုရင်နှင့်တကွ နိုင်ငံတော်၏အကြီးအကဲ မင်းဧကရာဇ်တို့သည် ဗာလမ်ကို အစ္စရေးစစ်တပ်ကို ကြည့်ရှုနိုင်သည့် "ဗာလ၏မြင့်ရာအရပ်များ" သို့ ပို့ဆောင်ကြလေ၏။ ဣသရေလလူတို့သည် မိမိတို့အနီးအပါးတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော အမှုအရာများကို မည်မျှအထိ မသိကြပါတကား။ နေ့ရောညဉ့်ပါ မိမိတို့အပေါ် စောင့်ရှောက်ပေးနေသော ဘုရားသခင်၏မေတ္တာတော်ကို သူတို့သည် မည်မျှအထိ နားမလည်ကြပါတကား။

ဗာလမ်သည် ဟီဘရူးလူမျိုးတို့၏ ပူဇော်သက္ကာပြုခြင်းအကြောင်းကို အနည်းငယ်သိရှိထားပြီး၊ တန်ဖိုးကြီးမားသော လက်ဆောင်ပစ္စည်းများဖြင့် သူတို့ထက်သာလွန်အောင်ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏ဆိုးညစ်သောကြံစည်မှုများကို အောင်မြင်စေနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့၏။ ယဇ်ပလ္လင်ခုနစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ပလ္လင်တစ်ခုချင်းစီတွင် ယဇ်ပူဇော်ခဲ့လေ၏။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်နှင့်တွေ့ဆုံရန် "မြင့်ရာအရပ်" သို့ ထွက်သွားလေ၏။

မောဘအမျိုး၏ မင်းဧကရာဇ်နှင့် မင်းညီမင်းသားတို့သည် ယဇ်ပူဇော်ရာနေရာအနီးတွင် ရပ်လျက် ပရောဖက်၏ပြန်လာမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူရောက်ရှိလာပြီး၊ လူတို့သည် မုန်းတီးဖွယ်ကောင်းသော အစ္စရေးလူမျိုးများအတွက် အသုံးပြုခဲ့သော ထိုထူးဆန်းသည့်တန်ခိုးကို ထာဝရချေမှုန်းပစ်မည့် စကားများကို စောင့်ဆိုင်းနေကြလေ၏။ ဗာလမ်က ဤသို့ဆို၏။

မောဘရှင်ဘုရင်သည် အာရံပြည်၊

အရှေ့တောင်တန်းများမှ အကျွန်ုပ်ကိုခေါ်လာ၍၊

လာပါ၊ ယာကုပ်ကိုကျိန်ဆဲလော့၊

လာပါ၊ အစ္စရေးကို ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချလော့ဟု ဆို၏။

ဘုရားသခင်မကျိန်ဆဲသောသူကို အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်ကဲ့သို့ ကျိန်ဆဲရပါမည်နည်း။ ...

ယာကုပ်၏ဖုန်မှုန့်ကို မည်သူရေတွက်နိုင်မည်နည်း။

အစ္စရေးလူမျိုး၏ လေးပုံတပုံကို မည်သူရေတွက်နိုင်မည်နည်း။

ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သကဲ့သို့ အကျွန်ုပ်သေပါစေသော။

အကျွန်ုပ်၏အဆုံးသည်လည်း သူတို့၏အဆုံးကဲ့သို့ ဖြစ်ပါစေသော။

ဗာလမ်သည် အစ္စရေးတို့၏စခန်းကို ကြည့်ရှုစဉ် သူတို့၏ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုအထောက်အထားများကို အံ့သြဖွယ်ရာ မြင်တွေ့ရလေ၏။ သူတို့အား အုပ်စုဖွဲ့၍ ကျူးကျော်လေ့ရှိသော၊ နိုင်ငံအများအတွက် ဘေးဥပဒ်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ စည်းကမ်းမဲ့လှသော လူအုပ်ကြီးတစ်စုအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏အသွင်အပြင်မှာမူ ထိုအရာများနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေ၏။ သူတို့၏စခန်းသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး ပြီးပြည့်စုံသော စည်းစနစ်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားကာ အရာရာတိုင်းတွင် စည်းကမ်းနှင့် အစီအစဉ်တကျရှိနေသည်ကို သူတွေ့မြင်ရလေ၏။ အစ္စရေးတို့အပေါ် ဘုရားသခင်ပြသတော်မူသော ကျေးဇူးတော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ရွေးကောက်ခံလူမျိုးများဖြစ်ကြသည့် ထူးခြားသောလက္ခဏာများကိုလည်း သူ့အား ပြသခဲ့၏။ သူတို့သည် အခြားသောလူမျိုးများနှင့် တန်းတူမရှိကြဘဲ၊ အားလုံးထက် မြင့်မြတ်ခြင်းကို ခံရကြမည်ဖြစ်၏။ "လူမျိုးတို့သည် တစ်ပါတည်းနေကြလိမ့်မည်။ အခြားသောလူမျိုးများနှင့် ရောနှောခြင်းမရှိကြ။" ဣသရေလတို့၏ နောင်လာနောက်သားသမိုင်းကြောင်းတွင် ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် မည်မျှထင်ရှားစွာ ပြည့်စုံခဲ့ပါသနည်း။ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် သူတို့သည် သီးခြားလူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့ကြ၏။

အစ္စရေးတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏မျက်နှာသာပေးမှုကို ဗာလမ် မြင်တွေ့ရခြင်း

ဗာလမ်သည် ဘုရားသခင်၏စစ်မှန်သောဣသရေလလူမျိုးတို့၏ တိုးပွားခြင်းနှင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာခြင်းကို ကမ္ဘာမြေ၏အဆုံးတိုင်အောင် မြင်တွေ့ရပြီး၊ ကိုယ်တော်ကိုချစ်၍ ကြောက်ရွံ့သောသူတို့နှင့်အတူ ရှိနေသည့် အမြင့်ဆုံးဘုရားသခင်၏ အထူးကျေးဇူးတော်ကိုလည်း မြင်တွေ့ရလေ၏။ သေမင်း၏အရိပ်ကျသော မှောင်မိုက်သောချိုင့်ဝှမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်စဥ် သူတို့အား မိမိ၏လက်မောင်းတော်ဖြင့် ထောက်ပံ့ပေးနေသည်ကို သူတွေ့မြင်ရလေ၏။ ထို့အပြင် ဂုဏ်အသရေ၊ ဘုန်းတန်ခိုး၊ မသေနိုင်ခြင်းတို့ဖြင့် သရဖူဆောင်းလျက် သင်္ချိုင်းများထဲမှ ထွက်လာကြသည်ကိုလည်း သူမြင်တွေ့ရလေ၏။ အသစ်ဖန်ဆင်းထားသော ကမ္ဘာမြေကြီး၏ မမှေးမှိန်သော ဘုန်းအသရေတို့တွင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာရှိကြသော ရွေးနှုတ်ခံရသူများကိုလည်း သူမြင်တွေ့ရလေ၏။ နဖူးတိုင်းပေါ်ရှိ ဘုန်းအသရေ၏သရဖူကို သူတွေ့မြင်ရပြီး ထာဝရပျော်ရွှင်သောဘဝကို မျှော်ကြည့်ရင်း "ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သကဲ့သို့ အကျွန်ုပ်သေပါစေသော။ အကျွန်ုပ်၏အဆုံးသည်လည်း သူတို့၏အဆုံးကဲ့သို့ ဖြစ်ပါစေသော" ဟု လေးနက်သောဆုတောင်းသံကို ပြုလေ၏။

ဗာလမ်သည် ဘုရားသခင်ပေးသکنခဲ့သော အလင်းတရားကို လက်ခံလိုစိတ်ရှိခဲ့ပါက၊ မောဘနှင့်ဆက်သွယ်မှုရှိသမျှကို ချက်ချင်းဖြတ်တောက်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ သူသည် နက်ရှိုင်းသောနောင်တတရားဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဗာလမ်သည် မတရားသောဆုလာဘ်များကို နှစ်သက်ခဲ့၏။

ဗာလကသည် အစ္စရေးတို့အပေါ် ခြောက်သွေ့ပျက်စီးစေမည့် ကျိန်စာမျိုးကျရောက်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ပြီး "ငါ့ကို အဘယ်သို့ပြုပါသနည်း။ ငါ့ရန်သူတို့ကို ကျိန်ဆဲစေရန် သင့်ကိုငါခေါ်ခဲ့၏၊ သို့သော် သင်မူကား သူတို့ကို လုံးဝကောင်းကြီးပေးခဲ့ပြီတကား" ဟု စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အော်ဟစ်လေ၏။ ဗာလမ်ကမူ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်ဖြင့် မိမိ၏နှုတ်ထဲမှ ထွက်လာစေခဲ့သောစကားများကို ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို လေးစားသောအားဖြင့် ပြောဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာဆိုလေ၏။ "ထာဝရဘုရားသည် အကျွန်ုပ်၏နှုတ်ထဲသို့ ထည့်ပေးတော်မူသောစကားကို အကျွန်ုပ်မပြောဘဲနေနိုင်ပါသလော" ဟု ဆိုလေ၏။

ဗာလကသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံကြိုးစားခြင်း

ဗာလကသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ဟီဘရူးလူမျိုးတို့၏ စခန်းချရာနေရာမှ ပြသသည့် ခမ်းနားထည်ဝါသောမြင်ကွင်းကြောင့် ဗာလမ်သည် အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့သွားသဖြင့် သူတို့အား ဆန့်ကျင်၍ မိမိ၏ နိမိတ်ဖတ်ခြင်းများကို ပြုလုပ်ဝံ့ခြင်းမရှိတော့ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။ ရှင်ဘုရင်သည် စစ်တပ်၏ အစိတ်အပိုင်းငယ်တစ်ခုကိုသာ မြင်နိုင်မည့်နေရာသို့ ပရောဖက်ကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့၏။ ပထမအကြိမ်ကကဲ့သို့ပင် ယဇ်ပူဇော်ရာပစ္စည်းများကို တင်ထားသည့် ယဇ်ပလ္လင်ခုနစ်ခုကို ထပ်မံတည်ဆောက်ခဲ့ကြ၏။ ရှင်ဘုရင်နှင့် မင်းသားများသည် ယဇ်ပူဇော်ရာနေရာများအနီးတွင် ဆက်လက်နေခဲ့ကြပြီး ဗာလမ်မူကား ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် တစ်နေရာတည်းသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။ ထိုပရောဖက်သည် ပြောင်းလဲရန် သို့မဟုတ် ဆိတ်ဆွယ်ရန် မစွမ်းသာသော ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော် သတင်းစကားကို တဖန်ပြန်၍ အပ်နှင်းခြင်းခံခဲ့ရ၏။

သူပေါ်လာသောအခါ "ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်သို့ မိန့်တော်မူသနည်း" ဟု မေးမြန်းခြင်းခံရ၏။ ထိုအဖြေသည် ရှင်ဘုရင်နှင့် မင်းသားတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေခဲ့၏။

ဘုရားသခင်သည် မုသာကိုပြောတတ်သော လူမဟုတ်၊ ...

နားထောင်လော့၊ ငါသည် ကောင်းကြီးပေးရန် အမိန့်ကို ခံရပြီ။

ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကြီးပေးတော်မူပြီ၊ ငါသည် ၎င်းကို မပြောင်းလဲနိုင်။

ကိုယ်တော်သည် ယာကုပ်၌ မတရားမှုကို မတွေ့မြင်၊

အစ္စရေး၌ ဆိုးသွမ်းမှုကိုလည်း မမြင်။

သူ၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သူနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏၊

ရှင်ဘုရင်၏ကြွေးကြော်သံသည် သူတို့အလယ်၌ ရှိ၏။

ထိုမဟာမှော်ဆရာကြီးသည် မိမိ၏ စုန်းပြုစားနိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး စာတန်၏ တန်ခိုးအားလုံးဖြင့် ကူညီပေးကြသော မည်သည့်လူမျိုး သို့မဟုတ် နိုင်ငံမျှ သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ လူသားအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်အမှုတော်ကို အံ့သြသင့်ကြလိမ့်မည်။ ဆိုလိုသည်မှာ လူတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် လွှမ်းမိုးခြင်းခံရသဖြင့် ကျိန်ဆဲခြင်းများအစား မြင့်မြတ်သော ကဗျာများဖြင့် ကြွယ်ဝ၍ တန်ဖိုးရှိသော ကောင်းကြီးပေးသည့် ကတိတော်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနိုင်သည်အထိ ဖြစ်စေခဲ့ခြင်းပေတည်း။ စာတန်သည် ဆိုးသွမ်းသောသူတို့အား ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်ကို အလွဲသုံးစားလုပ်ရန်နှင့် ဖျက်ဆီးရန် လှုံ့ဆော်သည့်အခါ ဤဖြစ်ရပ်သည် ဘုရားသခင်၌ သူတို့၏ သတ္တိနှင့် ယုံကြည်ခြင်းကို ပိုမိုခိုင်မာစေလိမ့်မည်။

စိတ်ပျက်အားငယ်ပြီး ဒုက္ခရောက်နေသော မောဘရှင်ဘုရင်က "သူတို့ကို မကျိန်ဆဲနှင့်၊ ကောင်းလည်း မကောင်းကြီးမပေးနှင့်" ဟု အော်ဟစ်လေ၏။ သို့သော် သူသည် နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့၏။ ယခုအခါ သူသည် ဗာလမ်ကို ဗာလ၏ မတရားသော ကိုးကွယ်မှုအတွက် သီးသန့်တည်ဆောက်ထားသော ပုရားကျောင်းရှိရာ ပေဩတောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့၏။ ဤနေရာတွင်လည်း ယဇ်ပူဇော်မှုအမြောက်အမြားကို တူညီသောအရေအတွက်ဖြင့် ပူဇော်ခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ဗာလမ်သည် စုန်းအတတ်ကို အယောင်ဆောင်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူသည် အစ္စရေးတို့၏ တဲများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားသည် သူ၏နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

အို ယာကုပ်၊ သင်၏တဲတို့သည် အဘယ်မျှလောက် တင့်တယ်ကြပါသနည်း၊

အို အစ္စရေး၊ သင်၏နေရာတို့သည် အဘယ်မျှလောက် တင့်တယ်ကြပါသနည်း။

ချိုင့်ဝှမ်းကဲ့သို့၎င်း၊ မြစ်ကမ်းနားရှိ ဥယျာဉ်ကဲ့သို့၎င်း ပြန့်ကြဲလျက်ရှိကြ၏...။

သူ၏ရှင်ဘုရင်သည် အာဂါထက် မြင့်မားလိမ့်မည်၊

သူ၏နိုင်ငံတော်သည်လည်း မြှင့်တင်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်...။

သင့်ကို ကောင်းကြီးပေးသောသူသည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ခံရလိမ့်မည်၊

သင့်ကို ကျိန်ဆဲသောသူသည် ကျိန်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။

ဗာလမ်က အစ္စရေးတို့၏ ရှင်ဘုရင်သည် အာဂါထက် ကြီးမြတ်လိမ့်မည်ဟု ပရောဖက်ပြုခဲ့၏။ ဤသည်မှာ ထိုအချိန်က အလွန်တရာ အင်အားကြီးမားသော နိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်သည့် အမာလက်အမျိုးတို့၏ မင်းများကို ပေးထားသော အမည်ဖြစ်၏။ သို့သော် အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိကြမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့၏ ရန်သူအားလုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မည်။ အစ္စရေးတို့၏ ရှင်ဘုရင်မှာ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်တော်မူပြီး၊ တစ်နေ့သောအခါတွင် ကိုယ်တော်၏ ပလ္လင်တော်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် တည်ထောင်လိမ့်မည်ဖြစ်ကာ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်သည်လည်း လောကနိုင်ငံအားလုံးထက် မြှင့်တင်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။

ဗာလမ်သည် သူရယူရန် ကြိုးစားခဲ့သမျှ အားလုံးကို ဆုံးရှုံးရခြင်း

ဗာလကသည် မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်ပြားခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ နှင့် အမျက်ဒေါသထွက်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။ ဗာလမ်သည် ကောင်းမွန်သော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုအတွက် အနည်းငယ်သော အားပေးစကားမျှကိုပင် ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သူသည် အလွန်တရာ ဒေါသထွက်ခဲ့၏။ သူသည် ပရောဖက်၏ အပေးအယူလုပ်ခြင်းနှင့် လှည့်စားခြင်းလမ်းစဉ်ကို အထናအမြင်သေးစွာဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး "သို့ဖြစ်၍ ယခုပင် သင်၏နေရာသို့ ထွက်ပြေးလော့။ သင့်အား ဂုဏ်သုသရေကြီးမားမှုများ ပေးအပ်ရန် ငါစဉ်းစားခဲ့၏၊ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို ဂုဏ်သုသရေမှ တားဆီးထားခဲ့လေပြီ" ဟု ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်ပြောဆိုခဲ့၏။ ထိုအဖြေမှာ ဗာလမ်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ ပေးသکنတော်မူသော သတင်းစကားကိုသာ ပြောဆိုနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်ဘုရင်အား ကြိုတင်သတိပေးထားပြီးဖြစ်သည်ဟူ၍ ဖြစ်၏။

မိမိ၏လူမျိုးများထံသို့ မပြန်ရောက်မီ ဗာလမ်သည် ဤကမ္ဘာလောက၏ ရွေးနုတ်ကယ်တင်ရှင်အကြောင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ရန်သူတို့၏ နောက်ဆုံး ဖျက်ဆီးခြင်းခံရမည့်အကြောင်း လှပသော ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခုကို ပြောကြားခဲ့၏။

ငါသည် သူ့ကိုမြင်ရမည်၊ သို့သော် ယခုမူမဟုတ်သေး၊

ငါသည် သူ့ကိုကြည့်ရှုရမည်၊ သို့သော် အနီး၌မဟုတ်သေး၊

ယာကုပ်အမျိုးမှ ကြယ်တစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်၊

အစ္စရေးအမျိုးမှ တောင်ဝှေးတစ်ခု ထမြောက်လိမ့်မည်၊

မောဘ၏ ထောင့်များကိုလည်း ရိုက်ခတ်လိမ့်မည်၊

ရှေသ၏ သားမြေးအားလုံးကိုလည်း ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။

သူသည် မောဘ၊ ဧဒုံ၊ အမာလက်၊ နှင့် ကေနီအမျိုးတို့၏ အလုံးစုံပျက်စီးခြင်းကို ကြိုတင်ဟောကြားခြင်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့အားဖြင့် မောဘရှင်ဘုရင်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည် တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ချန်မထားခဲ့ပေ။

စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်းဆိုင်ရာ မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်ပြားသွားပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို ခံခဲ့ရကြောင်းကိုလည်း သတိပြုမိသဖြင့် ဗာလမ်သည် မိမိကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့သော တာဝန်မှ ပြန်လာခဲ့၏။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်သော တန်ခိုးတော်သည် သူ့ကိုစွန့်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ လောဘတရားသည် လွှမ်းမိုးသွားခဲ့၏။ သူသည် ဗာလက ကတိပေးထားသော ဆုလာဘ်ကို ရရှိရန်အတွက် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုရန် အသင့်ရှိနေခဲ့၏။ အစ္စရေးတို့၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုသည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို နာခံမှုအပေါ်တွင် မူတည်နေကြောင်း ဗာလမ် သိရှိထားခဲ့၏။ သူတို့ကို ကျရှုံးအောင် ပြုလုပ်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ အပြစ်တရားထဲသို့ သွေးဆောင်ရန်ပင်ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် မောဘပြည်သို့ ချက်ချင်းပြန်သွားပြီး အစ္စရေးလူမျိုးများကို ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုထဲသို့ သွေးဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာစေမည့် သူ၏အကြံအစည်များကို ရှင်ဘုရင်ထံ တင်ပြခဲ့၏။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဗာလနှင့် အရှတာရော့တို့၏ ကာမဂုဏ်စွဲလမ်းသော ကိုးကွယ်မှုတွင် ပါဝင်လာစေရန် ဆောင်ရွက်နိုင်မည်ဆိုပါက၊ သူတို့၏ တန်ခိုးရှင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူသည် သူတို့၏ရန်သူ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြမ်းတမ်း၍ စစ်မက်ပြုတတ်သော နိုင်ငံများ၏ သားကောင်များ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ ဤအကြံအစည်ကို ရှင်ဘုရင်က ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ဗာလမ်သည် ၎င်းကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် ကူညီရန် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့၏။

ဗာလမ်သည် သူ၏ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အကြံအစည် အောင်မြင်သွားသည်ကို ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်ခဲ့ရ၏။ သူ၏လူမျိုးတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကျိန်ဆဲခြင်း ကျရောက်လာသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ထောင်ပေါင်းများစွာသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ခြင်းအောက်တွင် ကျဆုံးသွားသည်ကိုလည်းကောင်း သူမြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။ သို့သော် အစ္စရေးတို့၏ အပြစ်ကို ဆုံးမဒဏ်ခတ်ခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုသည် သွေးဆောင်သူများကိုမူ လွတ်မြောက်ခွင့်မပေးခဲ့ပေ။ အစ္စရေးတို့၏ မာဒျန်လူမျိုးများနှင့် စစ်ခင်းရာတွင် ဗာလမ်သည် အသတ်ခံခဲ့ရ၏။ "ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သကဲ့သို့ အကျွန်ုပ်သေပါစေသော၊ အကျွန်ုပ်၏အဆုံးသည်လည်း သူတို့၏အဆုံးကဲ့သို့ ဖြစ်ပါစေသော" ဟု သူအော်ဟစ်ခဲ့စဥ်က မိမိ၏အဆုံးသည် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူကြိုတင်ခံစားမိခဲ့၏။ သို့သော် သူသည် ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၏ အသက်တာဖြင့် အသက်ရှင်ရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ကံကြမ္မာသည် ဘုရားသခင်၏ ရန်သူများနှင့်အတူ တည်ရှိသွားခဲ့၏။

ဗာလမ်၏ ကံကြမ္မာသည် ယုဒ၏ကံကြမ္မာနှင့် ဆင်တူလှ၏။ ထိုသူနှစ်ဦးစလုံးသည် ဘုရားသခင်နှင့် လောကစည်းစိမ်ကို တစ်ပြိုင်နက် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး ပြင်းထန်သော ရှုံးနိမ့်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြရ၏။ ဗာလမ်သည် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို ဝန်ခံခဲ့ပြီး၊ ယုဒသည် ယေရှုကို ယုံကြည်ခဲ့၏။ ဗာလမ်သည် ယဟိုဝါဘုရား၏ အမှုကို ဆောင်ရွက်ခြင်းကို စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် လောကဂုဏ်သရေကို ရရှိရန်အတွက် လှေကားထစ်တစ်ခုသလို အသုံးချလိုခဲ့၏။ ယုဒသည်လည်း မေရှိယဘုရား တည်ထောင်တော့မည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သော လောကနိုင်ငံတော်တွင် စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်းကို ရရှိရန်အတွက် ခရစ်တော်နှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းအားဖြင့် မျှော်လင့်ခဲ့၏။ ဗာလမ်နှင့် ယုဒ နှစ်ဦးစလုံးသည် ကြီးမားသော အလင်းတရားကို ရရှိခဲ့ကြသော်လည်း၊ ရင်ဝယ်ကျက်စားနေသော အပြစ်တစ်မျိုးတည်းကပင် သူတို့၏ စရိုက်တစ်ခုလုံးကို အဆိပ်သင့်စေခဲ့ပြီး ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေခဲ့၏။

ရင်ဝယ်ကျက်စားနေသော အပြစ်တစ်မျိုးသည် စရိုက်ကို တစ်စစီ ယိုယွင်းပျက်စီးစေလိမ့်မည်။ ဆိုးညစ်သော အလေ့အထတစ်ခုကို လိုက်စားခြင်းသည် ဝိညာဉ်၏ ခံစစ်တပ်များကို ပြိုလဲစေပြီး စာတန်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို လမ်းမှားသို့ ပို့ဆောင်ရန် လမ်းဖွင့်ပေးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ တစ်ခုတည်းသော ဘေးကင်းလုံခြုံသည့်နည်းလမ်းမှာ ဒါဝုဒ်မင်းပြုခဲ့သကဲ့သို့ "အကျွန်ုပ်၏ခြေတို့သည် မချော်မလဲစေခြင်းငှာ ကိုယ်တော်၏လမ်းခရီးတို့၌ တည်ကြည်စေတော်မူပါ" ဟု ဆုတောင်းခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ (ဆာလံ ၁၇:၅)။