အခန်း ၄၂— ဘုရားသခင်သည် မျိုးဆက်သစ်တစ်ရပ်အား ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားကို သွန်သင်ပြသခြင်း

 

မိမိ၏တရားတော်ကို သွန်သင်တော်မူ၏

ဤအခန်းသည် တရားဟောရာကျမ်း ၃ မှ ၆၊ ၂၈ တို့ကို အခြေခံထားပါသည်။

ထာဝရဘုရားသည် ခါနာန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရမည့်အချိန်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း მოსေအားဖြင့် ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော ပရောဖက်သည် ကတိထားရာပြည်ကို ငေးကြည့်လျက် မြင့်မားသောတောင်ပေါ်တွင် ရပ်နေစဉ်၊ အလွန်ပင် စိတ် ആစုံဖြင့် ဤသို့ တောင်းလျှောက်ခဲ့၏။ “အို အရှင်ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်ခြင်းနှင့် လက်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို ကိုယ်တော်၏ ကျွန်ုပ်အား ပြစပြုတော်မူပြီ။ ကောင်းကင်၌ဖြစ်စေ၊ မြို့ရွာမြေကြီးပေါ်၌ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်များနှင့် တန်ခိုးတော်ကဲ့သို့ ပြုနိုင်သော ဘုရားကား အဘယ်မှာရှိသနည်း။ အကျွန်ုပ်ကို ကူးသွားစေတော်မူပါ၊ ယော်ဒန်မြား၏ ဟိုဘက်၊ ထိုကောင်းမွန်သောပြည်၊ ကောင်းမြတ်သောတောင်နှင့် လေဗနုန်တောင်ကို ရှုမြင်ခွင့်ပေးတော်မူပါဟု တောင်းပန်ပါ၏။”

ထိုအခါ “ဤအမှုနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ငါ့အား နောက်ထပ်မပြောနှင့်တော့။ ဖာဇဂ်တောင်ထိပ်သို့ တက်လော့၊ သင်၏မျက်စိကို အနောက်၊ အမြောက်၊ အတောင်၊ အရှေ့အရပ်သို့ မြှောက်၍ သင်၏မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှုလော့။ အကြောင်းမူကား၊ သင်သည် ဤယော်ဒန်မြားကို ကူးသွားရမည်မဟုတ်” ဟု ပြန်ကြားတော်မူခဲ့၏။

მოსေးသည် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်ကို မညည်းမညူ လက်ခံခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ ဣသရေလလူမျိုးတို့အတွက် ဖြစ်၏။ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ဖြင့် “ထာဝရဘုရား၊ ခပ်သိမ်းသော လူဇာတိတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပိုင်သတော်မူသော ဘုရား၊ အသင်းတော်ကို ဦးဆောင်မည့်သူကို ခန့်ထားတော်မူပါ... သို့ဖြစ်မှသာ ထာဝရဘုရား၏ အသင်းတော်သည် သိုးထိန်းမရှိသော သိုးများကဲ့သို့ ဖြစ်မည်မဟုတ်ပါ” ဟု ဆုတောင်းပဌနာပြုခဲ့သည် (တောလည်ရာကျမ်း ၂၇:၁၆၊ ၁၇)။

အဖြေအားဖြင့် “ဝိညာဉ်တော်နှင့်ပြည့်စုံသော လူ၊ နုန်၏သား ယောရှုကို ခေါ်၍ သူ၏ခေါင်းပေါ်၌ လက်တင်လော့။ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဧလာဇာရှေ့နှင့် ပရိသတ်အပေါင်းတို့ရှေ့တွင် သူ့ကိုထား၍ သူတို့မျက်မှောက်၌ တာဝန်ပေးအပ်လော့။ ဣသရေလလူအပေါင်းတို့သည် နားထောင်မည်အကြောင်း၊ သင်၏ ဂုဏ်အသရေအချို့ကို သူ့အပေါ်၌ တင်ထားလော့” ဟု လာ၏ (ကျမ်းပိုဒ် ၁၈-၂၀)။

ဉာဏ်ပညာ၊ စွမ်းရည်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ပြည့်စုံသော ယောရှုကို သူ၏နေရာတွင် ဆက်ခံရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဣသရေလလူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် လေးနက်စွာ ခန့်အပ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ယောရှုနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် မောရှေမှတစ်ဆင့် ပရိသတ်တို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာကာ “သူ့စကားအတိုင်း သူတို့သည် ထွက်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူနှင့်တကွ ဣသရေလလူသားအပေါင်းတို့၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် သူ့စကားအတိုင်း ဝင်ရမည်” ဟု ဆိုထား၏ (ကျမ်းပိုဒ် ၂၁)။

မောရှေသည် မိမိ၏ နောက်ဆုံးသတိပေးချက်များနှင့် ဆုံးမစကားများကို လူတို့ရှေ့တွင် ထပ်မံပြောကြားရန် ရပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏မျက်နှာသည် သန့်ရှင်းသော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေပြီး ဆံပင်များသည် အိုမင်းခြင်းကြောင့် ဖြူနေ၏။ သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် မတ်မတ်ရပ်လျက်ရှိပြီး မျက်လုံးများသည် ရှင်းလင်း၍ မမှိန်မဖျော့ပေ။ သူတို့၏ အနန္တတန်ခိုးရှင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ၏ မေတ္တာနှင့် ကရုဏာတော်ကို နက်နဲသော ခံစားချက်ဖြင့် ဖော်ပြခဲ့၏။

“ကောင်းကင်တစ်ဘက်မှ တစ်ဘက်တိုင်အောင် မေးမြန်းကြည့်လော့၊ ဤကဲ့သို့သော ကြီးမြတ်သည့်အရာသည် တစ်ခါမျှ ရှိဖူးသလော၊ သို့မဟုတ် ဤကဲ့သို့ ကြားဖူးသလော။ သင်တို့ကြားခဲ့ရသည့်အတိုင်း မီးလယ်မှ ဘုရားသခင်၏ စကားသඩကို ကြားရပြီး အသက်ရှင်လျက်နေရသော လူမျိုးသည် တစ်ခါမျှ ရှိဖူးသလော။ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်သည် အခြားသောလူမျိုးတစ်မျိုး၏ အလယ်မှ လူမျိုးတစ်မျိုးကို စုံစမ်းခြင်း၊ နိမိတ်လက္ခဏာများ၊ အံ့ဖွယ်အမှုများ၊ စစ်ပွဲများ၊ တန်ခိုးကြီးသောလက်တော်၊ ဆန့်ထုတ်ထားသော လက်ရုံးတော်၊ ကြီးမားသော ဘေးဥပဒ်များအားဖြင့် သင်တို့၏မျက်စိရှေ့ အီဂျစ်ပြည်၌ ထာဝရဘုရား ပြုတော်မူခဲ့သမျှအတိုင်း ထုတ်ယူရန် ကြိုးပမ်းဖူးသလော”

“အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ကို ချစ်တော်မူသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ သင်တို့၏ဘုရားသခင် ကျိန်ဆိုထားသော သစ္စာဂတိကို စောင့်ရှောက်လိုသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ကို တန်ခိုးကြီးသောလက်ဖြင့် ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ပြီး ကျွန်ခံရာအိမ်၊ အီဂျစ်ဘုရင် ဖာရော၏လက်မှ ရွေးနှုတ်တော်မူခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်း၊ ကိုယ်တော်ကိုချစ်၍ ပညတ်တရားတို့ကို စောင့်ရှောက်သောသူတို့နှင့် သစ္စာကတိနှင့် ကရုဏာတော်ကို တသောင်းအဆက်တိုင်အောင် စောင့်ရှောက်တော်မူသော သစ္စာစောင့်သောဘုရားဖြစ်ကြောင်း သိမှတ်ကြလော့” (တရားဟောရာကျမ်း ၇:၈၊ ၉)။

ဣသရေလလူတို့သည် တောကန္တာရထဲတွင် ကြာမြင့်စွာ လှည့်လည်ရခြင်းကြောင့် စိတ်မရှည်ဘဲ ပုန်ကန်တတ်ကြသော်လည်း၊ ခါနာန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ဤကဲ့သို့ ကြန့်ကြာရခြင်းအတွက် ထာဝရဘုရားတွင် အပြစ်မရှိပေ။ သူတို့အား ကတိထားရာပြည်ထဲသို့ ချက်ချင်းမဝင်ရောက်စေနိုင်ဘဲ လူမျိုးအပေါင်းတို့ရှေ့တွင် မိမိ၏တန်ခိုးတော်ကို မပြသနိုင်ခြင်းကြောင့် ကိုယ်တော်သည် သူတို့ထက်ပင် ပို၍ ဝမ်းနည်းကြေကွဲခဲ့ရ၏။ ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် သူတို့သည် ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ရန် မပြင်ဆင်ခဲ့ကြပေ။ အကယ်၍ သူတို့၏ဘိုးဘေးများသည် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် နာခံပြီး ကိုယ်တော်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြပါက၊ ရှေးယခင်ကတည်းကပင် ခါနာန်ပြည်တွင် သာယာဝပြော၍ သန့်ရှင်းပျော်ရွှင်သော လူမျိုးတစ်ရပ်အဖြစ် အခြေချနေထိုင်ခဲ့ကြရလိမ့်မည်။ သူတို့၏ ကြန့်ကြာမှုသည် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်အသရေပျက်စေခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်လူမျိုးများ၏ရှေ့တော်၌ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေကို လျော့ပါးစေခဲ့၏။

“ကြည့်ရှုလော့” ဟု မောရှေက ပြောကြားသည်မှာ၊ “ငါတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် ငါ့အား ပညတ်တော်မူသည်အတိုင်း သင်တို့သွား၍ သိမ်းပိုက်ရမည့်ပြည်၌ ပြုကျင့်ရမည်အကြောင်း၊ ပညတ်တရားများနှင့် တရားစီရင်ထုံးများကို ငါသင်ပြခဲ့ပြီ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို စောင့်ရှောက်၍ ပြုကျင့်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ဤအရာသည် ဤပညတ်တရားအားလုံးကို ကြားရမည့်၊ ‘ဧကန်အမှန်ပင် ဤကြီးမြတ်သောလူမျိုးသည် ပညာရှိ၍ နားလည်သောလူမျိုးဖြစ်ပေသည်’ ဟု ဆိုကြမည့် လူမျိုးအပေါင်းတို့၏ရှေ့မှောက်၌ သင်တို့၏ပညာနှင့် ဉာဏ်ပညာပင် ဖြစ်ပေသည်” ဟု တိုက်တွန်းခဲ့၏။

ထို့ပြင် ဟေဗြဲလူအပေါင်းတို့အား “ယနေ့ သင်တို့ရှေ့တွင် ငါထားရှိသော ဤပညတ်တရားအားလုံးကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်သော ပညတ်တရားများနှင့် တရားစီရင်ထုံးများရှိသည့် မည်သည့်လူမျိုးသည် ဤမျှကြီးမြတ်သနည်း” ဟု సိန်ခေါ်ခဲ့၏။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ရှေးလူမျိုးတို့အား ပေးသکنသော ပညတ်တရားများသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ယဉ်ကျေးမှုအထွန်းကားဆုံးသော လူမျိုးတို့၏ ပညတ်တရားများထက် ပို၍ ပညာရှိကြွယ်ဝပြီး၊ ပို၍ ကောင်းမွန်ကာ လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှု အလွန်ပိုမိုပေသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားတွင် ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်လက်မှတ် ပါရှိပေသည်။

ကောင်းမွန်သောပြည်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ဤကဲ့သို့ တောက်ပတင့်တယ်စွာ ဖော်ပြခဲ့သူသည် သူတို့၏ အပြစ်ကြောင့် မိမိလူမျိုးတို့၏ အမွေအနှစ်ကို မခံစားရဘဲ တားဆီးခံခဲ့ရကြောင်းကို သတိရမိကြသောအခါ ဣသရေလလူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ဤစကားများက မည်မျှအထိ လှုပ်ရှားစေခဲ့မည်နည်း။

“သင်တို့သွား၍ သိမ်းပိုက်မည့်ပြည်သည် တောင်များနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများရှိသောပြည်ဖြစ်၍၊ ကောင်းကင်မိုးရေကို သောက်ရသောပြည် ဖြစ်၏”၊ “ချောင်းရေများ၊ စမ်းရေတွင်းများနှင့် တောင်ချိုင့်များမှ ထွက်လာသော ရေအနက်ပိုင်းများရှိသည့် ပြည်၊ ဂျုံ၊ မုယော၊ စပျေပင်၊ သဖန်းပင်နှင့် သလဲပင်များ ပေါက်ရောက်ရာပြည်၊ သံလွင်ဆီနှင့် ပျားရည်ရှိသောပြည်၊ မရှားပါးဘဲ မုန့်ကို စားရမည့်ပြည်၊ အဘယ်အရာမျှ မဆင်းရဲရမည့်ပြည်၊ ကျောက်ခဲများသည် သံဖြစ်၍ တောင်များမှ ကြေးနီကို တူးယူနိုင်သောပြည်”၊ “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား စောင့်ရှောက်တော်မူသောပြည်၊ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ မျက်စိတော်သည် နှစ်ဆန်းစမှ နှစ်ကုန်သည်အားဖြင့် အမြဲတမ်း ရှိနေသောပြည် ဖြစ်၏။”

“သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့၏ဘိုးဘေးများဖြစ်သော အာဗြဟံ၊ ဣဇာတ်နှင့် ယောဘတို့အား ကျိန်ဆိုတော်မူခဲ့သည့်အတိုင်း၊ သင်တို့မဆောက်ခဲ့ရသော ကြီးမြတ်၍ ကောင်းမွန်သော မြို့များကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့မဖြည့်ခဲ့ရသော ကောင်းမှုအပေါင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အိမ်များကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့မတူးခဲ့ရသော ရေတွင်းများကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့မစိုက်ခဲ့ရသော စပျစ်ဥယျာဉ်နှင့် သံလွင်ပင်များကိုလည်းကောင်း ပေးသဖြင့် သင်တို့သည် ဝင်ရောက်၍ ဝဝလင်လင် စားပြီးသောအခါ၊ ထာဝရဘုရားကို မေ့လျော့နေမည်ကို သတိပြုကြလော့။” “ငါတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ပဋိညာဉ်တရားကို မေ့လျော့နေမည်ကို မိမိကိုယ်ကို သတိထားကြလော့။... အကြောင်းမူကား သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် လောင်ကျွမ်းသော မီးဖြစ်တော်မူ၏၊ မနာလိုသော ဘုရားသခင်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။” အကယ်၍ သူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ရှေ့တော်၌ မကောင်းမှုကို ပြုကြပါက၊ “သင်တို့သည် ယော်ဒန်မြစ်ကိုကူး၍ သိမ်းပိုက်ရမည့် ပြည်တော်မှ အလျင်အမြန် ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားကြလိမ့်မည်” ဟု မောရှေက ဆိုခဲ့၏။

မောရှေသည် ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူခဲ့သမျှသော ပညတ်တရားများ၊ ဥပဒေများနှင့် တရားစီရင်ထုံးများအားလုံးကို ရေးသားသည့်လုပ်ငန်းကို ပြီးစီးစေခဲ့ပြီး၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများကိုလည်း ရေးသားခဲ့သည်။ ဤအရာများ ပါဝင်သော ကျမ်းစာအုပ်ကို သေတ္တာတော်၏ ဘေးဘက်တွင် လုံခြုံစွာ သိမ်းဆည်းထားရှိခဲ့၏။

ကောင်းချီးမင်္ဂလာများသည် အခြေအနေနှင့် သက်ဆိုင်သည်

သို့သော်လည်း လူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွဲသွားကြမည်ကို ကြီးစွာသောခေါင်းဆောင်သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်ပြီး ရင်ခုန်စရာကောင်းသော မိန့်ခွန်းတစ်ရပ်တွင်၊ နာခံခြင်းအခြေအနေပေါ် မူတည်၍ ရရှိမည့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများနှင့် ကျူးလွန်ဖောက်ဖျက်ခြင်းကြောင့် ရောက်လာမည့် ကျိန်ခြင်းမင်္ဂလာများကို သူတို့ရှေ့တွင် ချပြခဲ့၏။

“သင်သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ စကားသံကို အקדအချင်း နားထောင်၍၊ ယနေ့ ငါပညတ်သမျှသော ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်ကာ ပြုကျင့်မည်ဆိုပါက”၊ “မြို့ထဲတွင် ကောင်းချီးခံရမည်၊ လယ်ကွင်းထဲတွင် ကောင်းချီးခံရမည်”၊ “သင်၏ကိုယ်မှ သီးသောအသီး၊ မြေကြီးမှ သီးသောအသီး၊ တိရစ္ဆာန်မှ သီးသောအသီး... ဆန်ခွက်နှင့် မုန့်ညက်လှောင်အိမ်တို့သည် ကောင်းချီးခံရကြလိမ့်မည်...။ ထာဝရဘုရားသည် သင်၏မျက်မှောက်၌ ထမြောက်လာကြသော ရန်သူတို့ကို ရှုံးနိမ့်စေတော်မူမည်...။ ထာဝရဘုရားသည် သင်၏ဘဏ္ဍာတိုက်များတွင်လည်းကောင်း၊ သင်၏လက်ဖြင့် ပြုလုပ်သမျှသော အရာတို့တွင်လည်းကောင်း ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို အမိန့်ပေးတော်မူလိမ့်မည်။”

“သို့သော် အကယ်၍ သင်သည်... ယနေ့ ငါပညတ်သမျှသော ပညတ်တော်များနှင့် ဥပဒေများကို စောင့်ရှောက်၍ မပြုကျင့်ဘဲ နေခဲ့ပါက၊ ဤကျိန်ခြင်းမင်္ဂလာများ အားလုံးသည် သင်တို့အပေါ်သို့ ရောက်လာကြလိမ့်မည်”၊ “ထာဝရဘုရား ပို့ဆောင်တော်မူမည့် လူမျိုးအပေါင်းတို့အကြားတွင် သင်သည် အံ့သြစရာ၊ ဆိုစရာစကားနှင့် ကဲ့ရဲ့စရာ အဖြစ်သို့ ရောက်ရလိမ့်မည်။” “ထာဝရဘုရားသည် မြေကြီးတစ်စွန်းမှ တစ်စွန်းတိုင်အောင် လူအမျိုးမျိုးတို့တွင် သင်တို့ကို ကွဲပြားစေတော်မူလိမ့်မည်...။ ထိုလူမျိုးတို့အကြား၌ သင်သည် ချမ်းသာမှုကို မတွေ့ရဘဲ သင်၏ခြေဖဝါး အနားယူရာအရပ်လည်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် ထိုအရပ်၌ တုန်လှုပ်သောနှလုံး၊ မှိန်ဖျော့သောမျက်စိနှင့် ညှိုးငယ်သောစိတ်ဝိညာဉ်ကို ပေးတော်မူမည်။ သင်၏အသက်တာသည် သင်၏မျက်မှောက်၌ ယိမ်းယိုင်နေလိမ့်မည်။ နေ့ရောညဉ့်ပါ ကြောက်ရွံ့၍ သင်၏အသက်တာအတွက် မည်သည့်အာမခံချက်မျှ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ နံနက်အချိန်၌ ‘ညနေရောက်ပါစေတော့တကား’ ဟု သင်ဆိုလိမ့်မည်။ ညနေအချိန်၌လည်း ‘နံနက်ရောက်ပါစေတော့တကား’ ဟု သင်ဆိုလိမ့်မည်။”

မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသော ဝိညာဉ်တော်၏ တိုက်တွန်းချက်ဖြင့် ခေတ်ကာလများကို အဝေးသို့ မျှော်ကြည့်လျက်၊ မောရှေသည် နိုင်ငံတစ်ခုအနေဖြင့် ဣသရေလလူတို့၏ နောက်ဆုံးပြိုလဲမှုနှင့် ရောမစစ်တပ်များ၏ ဂျေရုဆလင်မြို့ ဖျက်ဆီးခံရခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းများကို ရေးဆွဲပြခဲ့၏။ နောင်ရာစုနှစ်များစွာအကြာ တိတုမင်းလက်ထက် ဂျေရုဆလင်မြို့ကို ဝိုင်းရံထားစဉ်အတွင်း လူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်မှာ— “ရန်သူတို့သည် သင်၏မြေတစ်ပြင်လုံး၌ သင်ကိုးစားခဲ့သော မြင့်မားခိုင်မာသော တံတိုင်းများ ပြိုကျသည်အသေး သင်၏မြို့တံခါးအားလုံးကို ဝိုင်းရံကြလိမ့်မည်...။ ဝိုင်းရံထားစဉ်နှင့် ရန်သူတို့က သင်တို့ကို ဒုက္ခပေးသည့် ကျဉ်းမြောင်းချိန်၌ သင်၏ကိုယ်ပိုင်သားသမီးများ၏ အသား၊ သင်၏သားများနှင့် သمီးများ၏ အသားကို သင်တို့စားရလိမ့်မည်။” “သင့်အထဲတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အမျိုးသမီးသည်၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့လွန်းသဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ခြေဖဝါးပင် မချဝံ့သူဖြစ်သော်လည်း၊ ဝိုင်းရံထားစဉ်နှင့် ရန်သူတို့က သင်၏မြို့တံခါးများအတွင်း၌ ဒုက္ခပေးသည့် ကျဉ်းမြောင်းချိန်တွင် အရာရာ ဆင်းရဲမွဲတေမှုကြောင့်၊ မိမိချစ်လှစွာသော ခင်ပွန်းကိုလည်းကောင်း၊ မိမိဖွားမြင်သော သားသမီးများကိုလည်းကောင်း တပ်မက်သော မကောင်းသောမျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှု၍ တိတ်တဆိတ် စားကြလိမ့်မည်။”

မောရှေသည် ဤသို့သော အလွန်အရေးပါသည့် စကားများဖြင့် နိဂုံးချုပ်ခဲ့၏။ “ငါသည် အသက်နှင့်သေခြင်း၊ ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် ကျိန်ခြင်းမင်္ဂလာတို့ကို သင်တို့ရှေ့တွင် ထားရှိကြောင်း ယနေ့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို သက်သေခံအဖြစ် ငါခေါ်ဆို၏။ ထို့ကြောင့် သင်နှင့် သင်၏သားမြေးတို့ အသက်ရှင်မည်အကြောင်း အသက်ကို ရွေးချယ်ကြလော့။ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ချစ်ကြလော့၊ ကိုယ်တော်၏စကားသံကို နားထောင်ကြလော့၊ ကိုယ်တော်နှင့် မြဲမြံစွာ တွယ်ကပ်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် သင်၏အသက်နှင့် သင်၏အသက်တာ အရှည်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။ သို့မှသာ ထာဝရဘုရားသည် သင်၏ဘိုးဘေးများဖြစ်သော အာဗြဟံ၊ ဣဇာတ်နှင့် ယောဘတို့အား ပေးမည်ဟု ကျိန်ဆိုတော်မူခဲ့သည့် ပြည်၌ သင်သည် နေထိုင်ရလိမ့်မည်” (တရားဟောရာကျမ်း ၃၀:၁၉၊ ၂၀)။

ဤအမှန်တရားများကို လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်စေရန်အတွက် ကြီးမားသောခေါင်းဆောင်သည် ၎င်းတို့ကို သန့်ရှင်းသော ကဗျာလင်္ကာအနေဖြင့် တင်စားဖော်ပြခဲ့သည်။ လူတို့သည် ဤကဗျာဆန်သော သမိုင်းကြောင်းကို ကျက်မှတ်ကြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို ဘယ်သောအခါမျှ မမေ့မလျော့စေရန် မိမိတို့၏ သားသမီးများနှင့် မြေးမြတ်များအား သင်ကြားပေးရမည် ဖြစ်သည်။

နောင်လာမည့်အချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ သားသမီးများက “ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ကျွန်ုပ်တို့အား ပညတ်တော်မူခဲ့သည့် သက်သေခံချက်များ၊ ပညတ်တရားများနှင့် တရားစီရင်ထုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကား အဘယ်နည်း” ဟု မေးမြန်းလာကြသောအခါ၊ မိဘများသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ဆက်ဆံပုံသမိုင်းကြောင်းကို ပြန်လည်ပြောပြရမည် ဖြစ်သည်— ဆိုလိုသည်မှာ လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားကို နားထောင်ရန်အတွက် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အား မည်သို့ ကယ်တင်ပေးခဲ့ကြောင်းကို ပုံဖော်ရမည် ဖြစ်၏။ “ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဤပညတ်တရား အားလုံးကို ပြုကျင့်ရန်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို အစဉ်မပြတ် ကြောက်ရွံ့ရန် မိန့်မှာတော်မူခဲ့သည်။ သို့မှသာ ယနေ့ဖြစ်ပျက်နေသည့်အတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့ကို အသက်ရှင်လျက် စောင့်ရှောက်တော်မူမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ရှေ့တော်၌ ကိုယ်တော် ပညတ်တော်မူခဲ့သမျှသော ပညတ်တရားတို့ကို စောင့်ရှောက်၍ ပြုကျင့်ကြမည်ဆိုပါက၊ ထိုအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား ဖြစ်လိမ့်မည်။”