အခန်း ၃၃— ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့၏ ရွံရှာဖွယ် ညည်းညူပြောဆိုမှုများ

ဤအခန်းသည် တောလည်ရာကျမ်း အခန်း ၁၀ မှ ၁၂ အထိကို အခြေခံထားပါသည်။

ဣသရေလတို့၏ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်သည် ပြီးပြည့်စုံမှုနှင့် ရိုးရှင်းမှုတို့တွင် အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းသော စေ့စပ်သေချာသည့် အဖွဲ့အစည်းဖြင့် ထင်ရှားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် အစိုးရ၏ဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး ဣသရေလတို့၏ အရှင်သခင်ဖြစ်တော်မူ၏။ მოსေသည် ဘုရားသခင်၏နာမတော်ဖြင့် ပညတ်တရားကို စီရင်ရန် ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် လူမျိုးတော်၏ အထွေထွေအရေးကိစ္စများတွင် မောရှေအား ကူညီရန် အယောက်ခုနစ်ဆယ်ပါသော ကောင်စီကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် နန်းတော်၌ ထာဝရဘုရားကို မေးမြန်းဆွေးနွေးကြသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များ လာကြသည်။ အကြီးအကဲများ သို့မဟုတ် မင်းများသည် လူမျိုးစုများကို အုပ်ချုပ်ကြသည်။ ဤသူတို့၏အောက်တွင် “အထောင်အမှူး၊ အရာရာ၊ အငါးဆယ်အမှူး၊ အဆယ်အမှူးတို့” ရှိကြ၏။ တရားဟောရာကျမ်း ၁:၁၅။

ဟေဗြဲလူတို့၏ တပ်ကို ကြီးမားသော ပိုင်းခြားမှုသုံးခုဖြင့် ခွဲခြားထားသည်။ ဗဟိုချက်တွင် မြင်နိုင်သော အရှင်သခင်၏ စံရာနေရာဖြစ်သော တဲတော်ရှိသည်။ ၎င်း၏ပတ်လည်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိသားတို့ တပ်စွဲကြသည်။ ဤသူတို့ထက် ကျော်လွန်၍ အခြားသော လူမျိုးစုအပေါင်းတို့သည် တပ်စွဲကြသည်။

လူမျိုးစုတစ်ခုချင်းစီ၏ နေရာကို အတိအကျ သတ်မှတ်ပေးထားသည်။ ထာဝရဘုရား မိန့်မှာတော်မူသည့်အတိုင်း တစ်ခုစီသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အလံတော်ဘေးတွင် ချီတက်ကြပြီး တပ်စွဲကြရမည် ဖြစ်သည်။ တောလည်ရာကျမ်း ၂:၂၊ ၁၇။ ဣသရေလတို့နှင့်အတူ အီဂျစ်ပြည်မှ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသော ရောနှောနေသော လူအုပ်ကြီးသည် တပ်၏အပြင်ဘက်စွန်းတွင် နေထိုင်ကြရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ သားမြေးများကို တတိယလူဆက်တိုင်အောင် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းမှ ဖယ်ထုတ်ရမည် ဖြစ်သည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၂३:၇၊ ၈။

ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အစီအမံများဖြစ်သည့် တင်းကျပ်သော အစဉ်တစိုက် စည်းကမ်းနှင့် သေချာသော သန့်ရှင်းရေး ဥပဒေများကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကြီးမားလှသော လူအုပ်ကြီးကြားတွင် ပြီးပြည့်စုံသော စည်းကမ်းနှင့် စင်ကြယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်လည်း လိုအပ်ပေသည်။ ဘုရားသခင်က “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို ကယ်တင်ခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ သင်၏ ရန်သူတို့ကို သင့်ရှေ့သို့ အပ်နှင်းခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ သင်၏တပ်ထဲမှာ လှည့်လည်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် သင်၏တပ်သည် သန့်ရှင်းရမည်” ဟု မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့သည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၂३:၁४။

ဣသရေလတို့၏ ခရီးသွားလာမှု အပေါင်းတို့တွင် “ထာဝရဘုရား၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်သည် သူတို့အတွက် အနားယူရာအရပ်ကို ရှာဖွေရန် သူတို့၏ရှေ့မှ သွားလေ၏။” ငွေ எရာများနှင့် ပြုလုပ်သော တံပိုးများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် အနီးတွင် ရှိနေကြသည်။ ဤယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် မောရှေထံမှ ညွှန်ကြားချက်များကို လက်ခံရရှိကြပြီး တံပိုးများဖြင့် လူတို့အား အကြောင်းကြားကြသည်။ တံပိုးများညွှန်ပြသည့်အတိုင်း ပြုလုပ်ရမည့် လှုပ်ရှားမှုအပေါင်းတို့နှင့် ပတ်သက်၍ တိကျသော ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးရန်မှာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုချင်းစီ၏ ခေါင်းဆောင်တို့၏ တာဝန်ဖြစ်ပေသည်။

ဘုရားသခင်သည် စည်းကမ်းကို နှစ်သက်သော ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ကောင်းကင်နှင့် ဆက်စပ်သမျှသော အရာခပ်သိမ်းတို့သည် ပြီးပြည့်စုံသော စည်းကမ်းရှိကြပြီး စေ့စပ်သေချာသော စည်းကမ်းကောင်းမွန်မှုသည် ကောင်းကင်တမန် အုပ်စု၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အမှတ်အသားပြုပေသည်။ ဣသရေလတို့၏ ကာလများတွင်ကဲ့သို့ပင် ယခုအခါတွင်လည်း စည်းကမ်းနှင့် သဟဇာတဖြစ်သော လှုပ်ရှားမှုတို့နှင့်အတူ အောင်မြင်မှုသည် လိုက်ပါလာနိုင်ပေသည်။

ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်သည် ဣသရေလတို့အား သူတို့၏ ခရီးသွားလာမှုများတွင် လမ်းပြတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့၏ တပ်စွဲရာအရပ်ကို တိမ်တိုက်တိုင် ဆင်းသက်လာခြင်းဖြင့် ညွှန်ပြခဲ့ပြီး တပ်စွဲထားရမည့် ကာလပတ်လုံး တိမ်တိုက်သည် တဲတော်ပေါ်တွင် နားနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ခရီးဆက်ရမည့်အခါတွင်မူ ၎င်းကို သန့်ရှင်းသော တဲတော်၏ အထက်မြင့်တွင် မြှောက်ထားခဲ့သည်။

ဇိနုန်တောင်မှ ကာဒေရှ်အထိ ခရီးသည် ဆယ့်တစ်ရက်သာ ကြာမြင့်ပြီး ကာနာန်ပြည်၏ နယ်စပ်တွင် ရှိနေသည်။ ကတိတော်မြေထဲသို့ အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်ရမည့် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် တိမ်တိုက်မှ အချက်ပြသည့်အခါ ဣသရေလတို့၏ တပ်များသည် ချီတက်မှုကို ပြန်လည်စတင်ခဲ့ကြသည်။ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်ခံလူမျိုးတော်အဖြစ် တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုခံခဲ့ရပြီဖြစ်သောကြောင့် ယခုအခါတွင် သူတို့သည် မည်သည့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို မျှော်လင့်နိုင်ကြမည်နည်း။

များစွာသော သူတို့သည် တပ်စွဲခဲ့ကြသည့် နေရာမှ ဝန်လေးစွာဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာသည် ဘုရားသခင်နှင့် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်တို့၏ တည်ရှိမှုနှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသဖြင့် ပေါ့ပေါ့ဆဆဖြင့် သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်စွာပင် စွန့်ခွာရန်အတွက် အလွန်သန့်ရှင်းလွန်းသည်ဟု ထင်ရပေသည်။ သို့သော် တံပိုးမှုတ်သူများ၏ အချက်ပြသံနှင့်အတူ တိမ်တိုက်သည် မည်သည့်ဘက်သို့ လမ်းပြမည်ကို ကြည့်ရှုရန် မျက်စိအပေါင်းတို့သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လှည့်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် မည်းမှောင်ပြီး လူသူကင်းမဲ့သော တောင်တန်းကြီးများသာ တည်ရှိရာ အရှေ့ဘက်သို့ ရွေ့လျားသွားသည်နှင့်အမျှ များစွာသော နှလုံးသားများတွင် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် သံသယဝင်ခြင်း ခံစားချက်တို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့ ရှေ့သို့ တိုးသွားကြသည်နှင့်အမျှ လမ်းခရီးသည် ပိုမိုခက်ခဲလာခဲ့သည်။ သူတို့၏ လမ်းကြောင်းသည် ကျောက်ထူထပ်သော ချောက်ကမ်းပါးများနှင့် လူသူကင်းမဲ့သော သဲကန္တာရများဖြစ်ကြသည့် “တောကန္တာရနှင့် ကျင်းများရှိရာ မြေ၊” “မိုးခေါင်ခြင်းနှင့် သေမင်း၏ အရိပ်ကျရာ မြေ၊” “မည်သူမျှ မဖြတ်သန်းခဲ့ရဖူးဘဲ မည်သူမျှ မနေထိုင်ခဲ့ဖူးသော မြေ” တို့ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရသည်။ ယေရမိ ၂:၆။ သူတို့၏ တိုးတက်မှုသည် နှေးကွေးပြီး ပင်ပန်းဆင်းရဲခဲ့ကာ လူအုပ်ကြီးသည် လမ်းခရီး၏ ဘေးဥပဒ်များနှင့် အဆင်မပြေမှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် အသင့်မဖြစ်ခဲ့ကြပေ။

အသားစားလိုကြသော လူအုပ်ကြီး

သုံးရက်ခရီးသွားပြီးနောက် လူသိပ်မကွဲပြားဘဲ ရောနှောပါလာသော လူအုပ်ကြီးဆီမှ ပထမဆုံးသော ပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် မိုးရှေက တိမ်တိုက်နောက်သို့ လိုက်နေသည်ကို သိလျက်နှင့် သူဦးဆောင်သည့်လမ်းကြောင်းကို အဆက်မပြတ် အပြစ်ရှաբาနေကြသည်။ မကျေနပ်ချက်ဆိုသည်မှာ ကူးစက်တတ်ပြီး တပ်စခန်းအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။

ထိုသူတို့သည် အသားစားလိုစိတ်ကြောင့် တစ်ဖန် ပြန်လည် တောင်းဆိုကြပြန်သည်။ သူတို့နှင့်အတူ ပါလာသော အီဂျစ်လူမျိုးအများစုသည် သိုက်သိုက်မြိုက်မြိုက် စားသောက်နေထိုင်ရန် ကျင့်သားရနေကြသူများဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ စတင်ကဲ့ရဲ့ကြသူများလည်း ဖြစ်ကြသည်။

ဘုရားသခင်သည် မန္နမုန့်ကို ပေးသကဲ့သို့ အသားကိုလည်း အလွယ်တကူ ပေးနိုင်တော်မူ၏။ သို့သော် သူတို့၏ လိုအင်ဆန္ဒနှင့် ပိုမိုသင့်လျော်သော အစားအစာကို ကျွေးမွေးရန်မှာ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်ပေသည်။ ပျက်ယွင်းနေသော စားသောက်လိုသည့် တပ်မက်မှုကို ကျန်းမာသော အနေအထားသို့ ရောက်ရှိစေရန်နှင့် အစဦးက ဘုရားသခင်သည် ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ အာဒံနှင့် ဧဝတို့အား ပေးသနားတော်မူခဲ့သော မြေကြီး၏ အသီးအနှံများကို ခံစားစေရန် ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့် ဣသရေလလူတို့သည် တိရစ္ဆာန်အသားစားသုံးမှုကို ကြီးမားသော အတိုင်းအတာဖြင့် တားမြစ်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

စာတန်သည် ဤအချက်ကို မတရားသဖြင့် ရက်စက်သည်ဟု ယူဆစေရန် သွေးဆောင်လေသည်။ အစားအောက်လမ်းကို အလွန်အကျွံ လိုက်စားခြင်းသည် ကာမဂုဏ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး၊ ဤနည်းအားဖြင့် လူများကို မိမိ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ပိုမိုလွယ်ကူစွာ သွတ်သွင်းနိုင်သည်ကို စာတန်သည် သိရှိခဲ့သည်။ တပ်မက်မှုမှတစ်ဆင့် ဧဝကို တားမြစ်ထားသော သစ်သီးကို စားစေရန် သွေးဆောင်ခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ လူတို့ကို အပြစ်လမ်းသို့ ကြီးမားသော အတိုင်းအတာဖြင့် ပို့ဆောင်ခဲ့လေသည်။ စားသောက်ရာတွင် အလွန်အကျွံပြုလုပ်ခြင်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ တာဝန်ဝတ္တရားမှန်သမျှကို လျစ်လျူရှုရန် လမ်းခင်းပေးလေသည်။

ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့ကို ခါနာန်ပြည်၌ စင်ကြယ်၍ သန့်ရှင်းသော၊ ပျော်ရွှင်သော လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် တည်ထောင်ရန် အီဂျစ်ပြည်မှ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ စားသောက်လိုသည့် တပ်မက်မှုကို ငြင်းပယ်လိုစိတ် ရှိခဲ့ကြမည်ဆိုလျှင် အားနည်းခြင်းနှင့် ရောဂါဘယဟူသမျှသည် သူတို့အနားသို့ ရောက်လာမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ ဆက်ခံသူများသည် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်စွမ်းအား၊ အမှန်တရားနှင့် တာဝန်ဝတ္တရားကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်း၊ ထက်မြက်သော ဝေဖန်ပိုင်းခြားနိုင်စွမ်းနှင့် သင့်တင့်မျှတသော ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ပိုင်ဆိုင်ကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဆာလံဆရာက “သူတို့သည် မိမိတို့၏ တပ်မက်မှုအတွက် အသားကို တောင်းဆိုခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ကို စုံစမ်းကြ၏။ ထို့ပြင် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ပြောဆိုကြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် တောကန္တာရထဲတွင် စားပွဲခင်းပေးနိုင်ပါမည်လော။ ... မိမိလူမျိုးအတွက် အသားကို ပေးနိုင်ပါမည်လောဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုအကြောင်းကို ထာဝရဘုရား ကြားတော်မူသဖြင့် အမျက်ထွက်တော်မူ၏” ဟု ဆိုထားသည်။ ဆာလံကျမ်း ၇၈:၁၈-၂၁။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကြီးမြတ်ခြင်း၊ တန်ခိုးတော်နှင့် ကရုဏာတော်တို့ကို ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်ခဲ့ကြသူများဖြစ်ရာ သူတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းနှင့် မကျေနပ်ခြင်းတို့သည် ပိုမိုကြီးမားသော အပြစ်ကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အာဏာစက်ကို နာခံမည်ဟု ကတိကဝတ်ပြုထားကြပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့၏ တглစ်တည်း တглိန်း ငြီးငြူခြင်းသည် ပုန်ကန်မှုပင်ဖြစ်ပြီး၊ ဣသရေလလူမျိုးကို မငြိမ်မသက်မှုနှင့် ပျက်စီးခြင်းတို့မှ ကာကွယ်လိုပါက ချက်ချင်း အပြစ်ဒဏ်ပေးရမည် ဖြစ်ပေသည်။ “ထာဝရဘုရား၏ မီးသည် သူတို့အထဲတွင် လောင်ကျွမ်း၍ တပ်စခန်း၏ အစွန်အဖျား၌ ရှိနေသူများကို စားသုံးလေ၏။” ကဲ့ရဲ့သူများထဲမှ အပြစ်အကြီးဆုံးသူများသည် တိမ်တိုက်မှ ကျလာသော လျှပ်စစ်မိုးကြိုးကြောင့် ကွယ်လွန်သွားကြရသည်။

သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်များမှာ ပုန်ကန်တတ်လာကြသည်

လူအုပ်ကြီးသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် မိုးရှေအား မိမိတို့အတွက် ထာဝရဘုရားကို တောင်းပန်ပေးရန် တောင်းပန်ကြလေသည်။ မိုးရှေလည်း တောင်းပန်ပေးသဖြင့် မီးငြိမ်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို အရှက်ကွဲစေရန်နှင့် နောင်တရစေရန် လမ်းပြမည့်အစား ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြစ်ပေးစီရင်မှုသည် သူတို့၏ ငြီးငြူသံများကို ပိုမိုများပြားလာစေသကဲ့သို့ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ အရပ်ရပ်ရှိ လူတို့သည် မိမိတို့၏ တဲတံခါးများဝယ် စုရုံးကာ ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြ၏။ “သူတို့နှင့်အတူ ပါလာသော ရောနှောလူအုပ်ကြီးသည် တပ်မက်လာကြပြီး၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့လည်း တစ်ဖန် ငိုကြွေးလျက်၊ ငါတို့အား စားစရာအသားကို မည်သူပေးမည်နည်း။ အီဂျစ်ပြည်တွင် ငါတို့စားခဲ့ရသော ငါး၊ သခွားသီး၊ ဖရဲသီး၊ ကြက်သွန်မြိတ်၊ ကြက်သွန်နီနှင့် ကြက်သွန်ဖြူများကို ငါတို့အမှတ်ရကြ၏။ သို့သော် ယခုအခါ ငါတို့၏ အသက်ဝိညာဉ်သည် ဆွေးမြေ့ခြောက်သွေ့နေပြီ။ ငါတို့မျက်စိရှေ့တွင် ဤမန္နမုန့်မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာမျှ လုံးဝမရှိပါတကား” ဟု ဆိုကြ၏။ သို့သော် ထိုမျှလောက်သော အခက်အခဲများ ရှိနေသော်လည်း သူတို့၏ အမျိုးအနွယ်အားလုံးတွင် အားနည်းချို့တဲ့သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

မိုးရှေ၏ စိတ်နှလုံးသည် ညှိုးငယ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့အပေါ်ထားရှိသည့် မေတ္တာတရားကြောင့် သူတို့သာ ပျက်စီးဆုံးရှုံးရသည်ထက် အသက်စာရင်းစာအုပ်ထဲမှ သူ့အမည်ကို ပယ်ဖျက်ပေးရန်ပင် ဆုတောင်းခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ သူတို့၏ တုံ့ပြန်ပုံမှာ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။ အခက်အခဲမှန်သမျှနှင့် စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ဆန် ဒုက္ခဆင်းရဲမှု အားလုံးအတွက် မိုးရှေကိုသာ အပြစ်တင်ကြ၏။ သူ၏ စိတ်ဆင်းရဲမှု အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် ဘုရားသခင်ကိုပင် သံသယဝင်မိမတတ် ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ သူ၏ ဆုတောင်းသချက်မှာ ငြီးငြူချက်တစ်ခုနှင့်ပင် တူနေခဲ့သည် - “အဘယ်ကြောင့် ကိုယ်တော်၏ ကျေးကျွန်ကို ဒုက္ခပေးတော်မူသနည်း ... ဤလူအမျိုးအနွယ် အားလုံး၏ ဝန်ထုပ်ကို အဘယ်ကြောင့် အကျွန်ုပ်၏ ပေါ်တွင် တင်ထားတော်မူသနည်း ... သူတို့သည် ငိုကြွေးလျက် ... ငါတို့စားစရာအသားကို ပေးပါဟု ဆိုနေကြ၏။ ဤလူအမျိုးအနွယ် အားလုံး၏ ဝန်ကို အကျွန်ုပ်တစ်ဦးတည်း မထမ်းဆောင်နိုင်ပါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကျွန်ုပ်အတွက် လွန်စွာလေးလွန်းလှပါသည်” ဟု လျှောက်ထား၏။

ထာဝရဘုရားသည် သူ၏ ဆုတောင်းသံကို နားညောင်းတော်မူပြီး၊ တာဝန်ကို ဝေမျှထမ်းဆောင်ရန်အတွက် သင့်တင့်မျှတသော ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်စွမ်းနှင့် အတွေ့အကြုံရှိသော လူကြီး ခုနစ်ဆယ်တို့ကို ရွေးချယ်ခန့်အပ်ရန် ညွှန်ကြားတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်စေမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့အား ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးခြင်းကြောင့် နောင်တွင် ပြင်းထန်သော ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ မိုးရှေသာ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် ကျေးဇူးတော်ဆိုင်ရာ သက်သေအထောက်အထားများနှင့် ကိုက်ညီသော ယုံကြည်ခြင်းကို ပြသခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဤလူတို့ကို မည်သည့်အခါမျှ ရွေးချယ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍သာ ဘုရားသခင်ကို အပြည့်အဝ မှီခိုအားထားခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထာဝရဘုရားသည် သူ့အား အဆက်မပြတ် လမ်းပြပေးမည်ဖြစ်ပြီး အရေးပေါ်အခြေအနေတိုင်းအတွက် ခွန်အားကိုလည်း ပေးသနားတော်မူမည် ဖြစ်သည်။

မိုးရှေသည် လူကြီး ခုနစ်ဆယ်တို့အား ခန့်အပ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ ဤရွေးချယ်ခံရသော လူတို့အား ကြီးမြတ်သော ခေါင်းဆောင်ကြီး ပေးအပ်ခဲ့သည့် တာဝန်ပေးချက်သည် ခေတ်သစ် တရားသူကြီးများနှင့် ဥပဒေပြုပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် တရားမျှတမှု၏ စံနမူနာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည် - “သင်တို့၏ ညီအစ်ကိုတို့ကြားတွင် ဖြစ်ပွားသော အမှုအခင်းများကို နားထောင်ကြလော့။ ညီအစ်ကိုအချင်းချင်းကြားတွင်ဖြစ်စေ၊ သူနှင့်အတူရှိသော တစ်ပါးအမျိုးသားနှင့်ဖြစ်စေ တရားမျှတစွာ စီရင်ကြလော့။ တရားစီရင်ရာတွင် မျက်နှာလိုက်ခြင်း မရှိရ။ ငယ်သောသူ၏ အမှုကို ကဲကြီးသောသူ၏ အမှုကဲ့သို့ပင် နားထောင်ရမည်။ လူ၏ မျက်နှာကို မကြောက်ရ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အမှုဖြစ်သည်” ဟု မှာကြားခဲ့သည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၁:၁၆၊ ၁၇။

“ထာဝရဘုရားသည်လည်း တိမ်တိုက်ထဲတွင် ဆင်းသက်လာပြီး၊ မိုးရှေအား မိန့်မြွက်တော်မူကာ၊ သူ၏အပေါ်၌ ရှိသော ဝိညာဉ်တော်ကို ယူ၍ လူကြီး ခုနစ်ဆယ်တို့အား ပေးသဖြင့် ... သူတို့သည် ပရောဖက်ပြုကြပြီး မရပ်မနား ဆက်လက်ပြုကြ၏။” ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင် တပည့်တော်များ ရရှိခဲ့ကြသကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် “အထက်မှ တန်ခိုးတော်” ဖြင့် ပြည့်ဝစေခြင်း ခံခဲ့ကြရသည်။ လူအပရိသတ်ရှေ့တွင် သူတို့အပေါ် ယုံကြည်ကိုးစားမှု တည်ဆောက်နိုင်စေရန်အတွက် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အား ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်လိုတော်မူခဲ့သည်။

ယခုအခါ ပင်လယ်ဘက်မှ တိုက်ခတ်လာသော ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ချက်ကြောင့် စခန်းတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် “တစ်ရက်ခရီးခန့်အကွာ၊ မြေပြင်မှ နှစ်တောင်ခန့် အမြင့်ရှိသော” ငုံးငှားအုပ်ကြီးများ လွင့်ပျံလာခဲ့ကြသည်။

ထိုနေ့တစ်နေ့လုံး၊ ညဉ့်လုံးနှင့် နောက်တစ်နေ့တွင်ပါ လူတို့သည် အံ့သြဖွယ် ဖန်ဆင်းပေးသ린သော အစားအစာများကို စုဆောင်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ ကြီးမားများပြားလှသော ပမာဏကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ လက်ရှိစားသုံးရန် မလိုအပ်ဘဲ ပိုလျှံသမျှကို နေလှန်း၍ အခြောက်ခံကာ သိမ်းဆည်းထားကြသဖြင့် ကတိပြုထားသည့်အတိုင်း တစ်လစာအတွက် လုံလောက်သော ရိက္ခာကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်သည် လူတို့၏ အကောင်းဆုံးသော အကျိုးစီးပွားအတွက် မဖြစ်သော်လည်း၊ တစိုက်မတ်မတ် တောင်းဆိုနေကြသောကြောင့် ၎င်းတို့အလိုရှိသည်များကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ထိုအကျိုးဆက်ကို ကိုယ်တိုင်ခံစားရန် လွှတ်ထားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် တားဆီးပိတ်ပင်မှု မရှိဘဲ အလွန်အကျွံ စားသောက်ခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ မာန်မာနနှင့် အလွန်အကျွံလုပ်ဆောင်မှုများအတွက် အလျင်အမြန်ပင် အပြစ်ပေးခံခဲ့ကြရသည်။ “ထာဝရဘုရားသည် လူတို့ကို အလွန်ကြီးမားသော ဘေးဥပဒ်ဖြင့် လုပ်ကြံတော်မူ၏။” သူတို့အထဲမှ အပြစ်အကြီးဆုံးသူများသည် သူတို့ တပ်မက်ခဲ့သော အစားအစာကို စတင်စားသုံးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒဏ်ခတ်ခံကြရသည်။

တဘာရမြို့မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် နောက်ထပ်တပ်ချရာနေရာဖြစ်သော ဟာဇေရုတ်အရပ်တွင် မိုးရှေအတွက် ပိုမိုခါးသီးသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခု စောင့်ကြိုနေခဲ့သည်။ အာရုန်နှင့် မာရိတို့သည် ဣသရေလလူမျိုးတို့တွင် မြင့်မားသော ဂုဏ်ထူးနှင့် ခေါင်းဆောင်မှု ရာထူးများကို ရယူထားခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် העברים (ဟေဗြဲ) လူမျိုးများကို ကယ်တင်ရာတွင် မိုးရှေနှင့်အတူ ပါဝင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကဗျာနှင့် ဂီတဆိုင်ရာ ဆုလက်ဆောင်များဖြင့် ကြွယ်ဝစွာ ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရသော မာရိသည် နီမြန်းသော ပင်လယ်ကမ်းခြေတွင် သီချင်းဆိုကာ ကခုန်ခြင်းဖြင့် ဣသရေလအမျိုးသမီးများကို ဦးဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။ လူတို့၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဂုဏ်ပြုမှုကို ခံရရာတွင် သူမသည် မိုးရှေနှင့် အာရုန်တို့ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက်နေရာ၌ ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် လူကြီး ခုနစ်ဆယ်တို့ကို ခန့်အပ်သည့်အခါတွင် မာရိနှင့် အာရုန်တို့အား တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခြင်း မရှိခဲ့သောကြောင့် သူတို့၏ မနာလိုဝန်တိုမှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ ရာထူးနှင့် အာဏာတို့ လျစ်လျူရှုခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားခဲ့ကြရသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်သည်လည်း ခေါင်းဆောင်မှု၏ ဝန်ထုပ်ကို မိုးရှေနှင့်အတူ တန်းတူညီမျှ ထမ်းဆောင်နေကြသည်ဟု ယူဆကြပြီး၊ နောက်ထပ် လက်ထောက်များကို ထပ်မံခန့်အပ်ရန် မလိုအပ်ကြောင်း မှတ်ယူခဲ့ကြသည်။

မနာလိုဝန်တိုခြင်း အပြစ်

မိုးရှေသည် မိမိ၏ အားနည်းချက်ကို သိရှိသဖြင့် ဘုရားသခင်ကို မိမိ၏ တိုင်ပင်ဖော်အဖြစ် ခိုလှုံခဲ့သည်။ အာရုန်မူကား မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုမြင့်မားစွာ ယူဆပြီး ဘုရားသခင်ကို မှီခိုအားထားမှု နည်းပါးခဲ့သည်။ သူသည် სினိုင်းတောင်ပေါ်တွင် ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ခဲ့သည့် အမှုကိစ္စတွင် ချို့ယွင်းချက် ရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မာရိနှင့် အာရုန်တို့သည် မနာလိုဝန်တိုမှုနှင့် ရည်မှန်းချက်ကြီးမှုတို့ကြောင့် မျက်ကွယ်ပြုခံရကာ “ထာဝရဘုရားသည် မိုးရှေအားဖြင့်သာ မိန့်မြွက်တော်မူသလော။ ငါတို့အားဖြင့်လည်း မိန့်မြွက်တော်မူသည် မဟုတ်လော” ဟု ဆိုကြ၏။

မာရိသည် ဘုရားသခင် အထူးတလည် စီမံခန့်ခွဲခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များတွင် အပြစ်ရှာစရာများကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ မိုးရှေ၏ အိမ်ထောင်ရေးသည် သူမအား မနှစ်မြို့စေခဲ့ပေ။ ဟေဗြဲအမျိုးသမီးတစ်ဦးကို လက်ထပ်မည့်အစား အခြားသော လူမျိုးတစ်မျိုးမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းသည် သူမ၏ မိသားစုနှင့် အမျိုးသားရေး ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ဇိပ္ပေါရ (Zipporah) အပေါ်တွင်လည်း အထင်အမြင်သေးသည့် အပြုအမူများဖြင့် ဆက်ဆံခံခဲ့ရသည်။

“ကုရှအမျိုးသမီး” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း မိုးရှေ၏ဇနီးသည် မိဒျານအမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အာဗြဟ္မ၏ ဆက်ခံသူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေသည်။ သူမသည် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့နှင့် မတူဘဲ အသားအရည် အနည်းငယ် ပိုမိုညိုမည်းသူ ဖြစ်သည်။ ဣသရေလလူမျိုး မဟုတ်သော်လည်း ဇိပ္ပေါရသည် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် စိတ်သဘောထား နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ရှက်တတ်သူတစ်ဦးဖြစ်ကာ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ အလွန်တရာ စိတ်နှလုံး ညှိုးငယ်တတ်သူ ဖြစ်ပေသည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် မိုးရှေသည် အီဂျစ်ပြည်သို့ ခရီးသွားစဉ် သူမအား မိဒျານပြည်သို့ ပြန်သွားရန် ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဇိပ္ပေါရသည် တောကန္တာရထဲတွင် ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့သောအခါ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများသည် သူ၏ ခွန်အားများကို ကုန်ခမ်းစေသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် မိမိ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ယေသေရ (Jethro) ထံသို့ ပြောပြခဲ့ပြီး ယေသေရကလည်း အကူအညီရရှိမည့် နည်းလမ်းများကို အကြံပြုပေးခဲ့သည်။ ဤအချက်သည် မာရိက ဇိပ္ပေါရကို ရွံရှာရန်အတွက် အဓိကအကြောင်းရင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမနှင့် အာရုန်တို့အပေါ် ပြုမူခဲ့သည်ဟု ယူဆရသော လျစ်လျူရှုမှုကို မိုးရှေ၏ဇနီးကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ အကယ်၍ အာရုန်သာ မှန်ကန်သောဘက်မှ ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုဆိုးသွမ်းမှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော် မာရိအား သူမ၏ အကျင့်ဆိုးကို ထောက်ပြဆုံးမမည့်အစား သူမအား သနားကြင်နာပေးခဲ့ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် မနာလိုဝန်တိုမှုကိုပါ မျှဝေခံစားလာခဲ့သည်။

သူတို့၏ စွပ်စွဲချက်များကို မိုးရှေသည် မည်သည့်ညည်းတွားပြစ်တင်မှုမျှ မရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားခဲ့သည်။ မိုးရှေသည် “ကမ္ဘာမြေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှိသမျှသော လူသားများထက် အလွန်တရာ နိမ့်ကျလိမ့်ကောက်တတ်ပြီး နှိမ့်ချတတ်သူ” ဖြစ်ခဲ့ကာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် အခြားသူများထက် သာလွန်သော ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် လမ်းပြမှုကို ခံစားခွင့်ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဘုရားသခင်သည် မိုးရှေကို ရွေးချယ်ခန့်အပ်တော်မူခဲ့သည်။ မာရိနှင့် အာရုန်တို့သည် ငြီးငြူကဲ့ရဲ့ခြင်းများ ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် ခန့်အပ်ထားသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးတည်းသာမက ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်ကိုပါ သစ္စာဖောက်ဖျက်ရာ ကျရောက်ခဲ့ကြသည်။ “ထာဝရဘုရားသည်လည်း တိမ်တိုက်တိုင်ထဲတွင် ဆင်းသက်လာပြီး တဲတော်တວ်ခါးဝတွင် ရပ်လျက်၊ အာရုန်နှင့် မာရိတို့ကို ခေါ်တော်မူ၏။” ပရောဖက်ပြုခြင်း ဆုလက်ဆောင်ကို ရရှိထားသည်ဟူသော သူတို့၏ တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် မိုးရှေအား ပိုမိုနီးကပ်သော ဆက်သွယ်မှုကို ပေးသနားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့အား မျက်နှာချင်းဆိုင် မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့သည်။ “သို့ဖြစ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကျေးကျွန် မိုးရှေကို ဆန့်ကျင်ပြောဆိုရန် မကြောက်ရွံ့ကြသနည်း။ ထာဝရဘုရား၏ အမျက်တော်သည်လည်း သူတို့အပေါ်၌ တောက်လောင်သဖြင့် ထွက်သွားတော်မူ၏။” ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို ဖော်ပြသည့်အနေဖြင့် မာရိသည် “နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော အနာကြီးရောဂါစွဲကပ်သွားလေ၏။” အာရုန်မူကား အသက်ချမ်းသာရာ ရခဲ့သော်လည်း မာရိ၏ အပြစ်ဒဏ်ပေးမှုတွင် ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမ rebuke လုပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ မာရိနှင့် အာရုန်တို့၏ မာန်မာနများသည် မြေမှုန့်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး၊ အာရုန်သည် မိတို့၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံကာ နှမဖြစ်သူသည် ဤရွံရှာဖွယ်ကောင်းပြီး သေစေနိုင်သော ကူးစက်ရောဂါကြောင့် မသေဆုံးရလေအောင် ဆုတောင်းပေးရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။

မိုးရှေ၏ ဆုတောင်းချက်အရ အနာကြီးရောဂါ ကင်းစင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် မာရိသည် ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် တပ်စခန်းအပြင်ဘက်သို့ ထုတ်ပယ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ စခန်းတစ်ခုလုံးသည် သူမ ပြန်လာသည်အထိ ဟာဇေရုတ်အရပ်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်၏ အမျက်ဒဏ်ကို ဤကဲ့သို့ ဖော်ပြခြင်းသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာနေသော မကျေနပ်မှုနှင့် မနာခံလိုသည့် စိတ်ဓာတ်များကို တားဆီးရန်အတွက် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ မနာလိုဝန်တိုခြင်းသည် လူ့နှလုံးသားတွင် တည်ရှိနိုင်သမျှသော စာတန်ဆန်ဆုံးသော အရည်အချင်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံတွင် ပထမဆုံး အချင်းများရန်ဖြစ်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ မနာလိုဝန်တိုမှုပင် ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အကျိုးဆက်များကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် လူတို့ကြားတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဆိုးကျိုးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်၏ သံတမန်များအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရန် ခေါ်ဆိုခြင်းခံရသူများအပေါ် လွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် စွပ်စွဲပြစ်တင်မှုများ မပြုလုပ်ရန် သမ္မာကျမ်းစာက ကျွန်ုပ်တို့အား သတိပေးထားသည်။ “သက်သေနှစ်ဦး သို့မဟုတ် သုံးဦး၏ ရှေ့မှလွဲ၍ သက်ကြီးဝါကြီးတစ်ဦးအပေါ်၌ စွပ်စွဲချက်ကို လက်မခံနှင့်။” တိမောသေသြဝါဒစာပထမစောင် ၅:၁၉။ မိမိလူမျိုး၏ ခေါင်းဆောင်များနှင့် ဆရာများအဖြစ် တာဝန်ဝတ္တရားများကို ပေးအပ်ထားသူသည် မိမိတို့၏ အစေခံများကို မည်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံကြသည်ကို လူတို့အား တာဝန်ခံစေမည် ဖြစ်သည်။ မာရိအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော တရားစီရင်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းတာဝန် ဝန်ထုပ်ကို ထမ်းဆောင်နေရသူများအပေါ် မနာလိုဝန်တိုစိတ် ဝင်ကာ ငြီးငြူကဲ့ရဲ့တတ်သူ အားလုံးအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်စေသင့်ပေသည်။