ဤအခန်းသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၄၁၊ အခန်းငယ် ၅၄ မှ ၅၆၊ နှင့် ၄၂ မှ ၅၀ တို့ကို အခြေခံထားပါသည်။
ယောသပ်၏ လမ်းပြညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် မျှော်လင့်ထားသော ရိတ်သိမ်းချိန်မှ ပိုလျှံလာမည့် ကောက်နှံများကို သိမ်းဆည်းရန်အတွက် အီဂျစ်ပြည်တစ်ဝှမ်းလုံးတွင် ကြီးမားလှသော သိုလှောင်ရုံများကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ သာယာဝပြောသော နှစ်ပေါင်း ခုနစ်နှစ်အတွင်းတွင် သိုလှောင်သိမ်းဆည်းခဲ့သော ကောက်နှံပမာဏမှာ တွက်ချက်၍မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှပေသည်။
ယောသပ် ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည့်အတိုင်း ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးသော နှစ်ပေါင်း ခုနစ်နှစ် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ “ထိုငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်းသည် ပြည်တိုင်း၌ ဖြစ်၏။ အီဂျစ်ပြည်၌မူကား မုန့်ရှိ၏။ အီဂျစ်ပြည်သားတို့သည် ဆာမွတ်ကြသောအခါ ဖာရောဘုရင်ထံ၌ မုန့်ဖိုးကို တောင်းကြ၏။ ဖာရောဘုရင်ကလည်း အီဂျစ်ပြည်သား အပေါင်းတို့အား ယောသပ်ထံသို့ သွားကြလော့။ သူပြောသမျှကို ပြုကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်းသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိသမျှတို့အပေါ်သို့ ရောက်လာ၏။ ယောသပ်သည် သိုလှောင်ရုံများကို အကုန်အစင်ဖွင့်လှစ်၍ အီဂျစ်ပြည်သားတို့အား ရောင်းချပေးလေ၏။”
ယာကုပ်နေထိုင်ရာ ဒေသတွင် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်းဒဏ်ကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားခဲ့ရသည်။ အီဂျစ်ဘုရင် ပြင်ဆင်ပေးထားသော ပေါများလှသည့် စားနပ်ရိက္ခာများအကြောင်းကို ကြားသိရသောအခါ ယာကုပ်၏သား ၁၀ ဦးတို့သည် ကောက်နှံဝယ်ယူရန်အတွက် ထိုနေရာသို့ ခရီးထွက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရင်၏ ကိုယ်စားလှယ်ထံသို့ လမ်းပြပို့ဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး ပြည်တော်ကို အစိုးရသော အရှင်သခင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါ သူတို့သည် “မျက်နှာများကို မြေပေါ်သို့ချ၍ သူ၏ရှေ့တွင် ကိုယ်ကိုညွတ်၍ ရှိခိုးကြ၏။” “ယောသပ်သည် မိမိ၏အစ်ကိုများကို သိသော်လည်း သူတို့သည် သူ့ကို မသိကြပေ။” သူ၏ ဟီဘရူးအမည်ကို ပြောင်းလဲထားခဲ့ပြီး အီဂျစ်ပြည်၏ ဝန်ကြီးချုပ်နှင့် အစ်မေလဝါဒီတို့အား ရောင်းချခဲ့သော လူငယ်လေးတို့ကြားတွင် ဆင်တူယိုးမှားဖြစ်မှု အလွန်နည်းပါးနေခဲ့သည်။ ယောသပ်သည် မိမိ၏အစ်ကိုများ ကိုယ်ကိုညွတ်၍ ရှိခိုးနေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူ၏အိပ်မက်များနှင့် အတိတ်ကာလက ဖြစ်ရပ်များသည် သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။ သူ၏ စူးရှသော မျက်စိသည် ဗင်ယာမိန် ပါမလာကြောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည်လည်း ရက်စက်လှည့်စားမှု၏ သားကောင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီလော။ သူသည် အမှန်တရားကို သိရှိရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ “သင်တို့သည် ထောက်လှမ်းသူများ ဖြစ်ကြသည်” ဟု သူက တင်းမာစွာဖြင့် ဆိုခဲ့ပြီး “ပြည်တော်၏ ပျက်ပြားနေသည့် အနေအရာကို ကြည့်ရှုရန် လာကြခြင်း ဖြစ်သည်” ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။
သူတို့က “အရှင်၊ ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ အကျွန်ုပ်တို့၏ ကျွန်များသည် စားစရာကို ဝယ်ယူရန် လာခဲ့ကြပါသည်...။ အကျွန်ုပ်တို့သည် သစ္စာရှိသောသူများ ဖြစ်ကြပါသည်။ အကျွန်ုပ်တို့၏ ကျွန်များသည် ထောက်လှမ်းသူများ မဟုတ်ကြပါ” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အိမ်အကြောင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်အချို့ကို သူတို့ထံမှ ရယူလိုသော်လည်း သူတို့၏ ထွက်ဆိုချက်များသည် မည်မျှလောက် လှည့်စားတတ်သည်ကို သူ ကောင်းစွာသိရှိထား၏။ သူသည် စွပ်စွဲချက်ကို ထပ်မံပြောဆိုခဲ့ပြီး သူတို့က “အကျွန်ုပ်တို့၏ ကျွန်များသည် ညီအစ်ကို တစ်ဆယ့်နှစ်ဦး ဖြစ်ကြပြီး ခါနာန်ပြည်ရှိ ဖခင်တစ်ဦးတည်း၏ သားများ ဖြစ်ကြပါသည်။ ကြည့်ရှုပါ၊ အငယ်ဆုံးသောသူသည် ယနေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖခင်နှင့်အတူ ရှိနေပြီး တစ်ဦးမှာမူ မရှိတော့ပါ” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ ဇာတ်လမ်းကို သံသယဖြစ်ကြောင်း ဟန်ဆောင်ပြသလျက် ပြည်တော်အစိုးရမင်းက သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် သွား၍ အငယ်ဆုံးညီကို ခေါ်ဆောင်လာသည်အထိ အီဂျစ်ပြည်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် တောင်းဆိုမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ မသဘောတူခဲ့ကြပါက ထောက်လှမ်းသူများကဲ့သို့ ဆက်ဆံခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော စီစဉ်ချက်မျိုးကို ယာကုပ်၏သားတို့သည် လက်မခံနိုင်ခဲ့ကြပေ။ အကြောင်းမှာ လိုအပ်မည့်အချိန်ကာလကြောင့် သူတို့၏ မိသားစုများသည် အစားအစာအတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ထဲမှ မည်သူသည် မိမိ၏အစ်ကိုများကို ထောင်ထဲတွင်ထားခဲ့ကာ တစ်ဦးတည်းသာ ထိုခရီးကို သွားရောက်ရဲမည်နည်း။ သူတို့သည် သေဒဏ်ပေးခံရရန် သို့မဟုတ် ကျွန်ပြုခံရရန် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိနေပြီး အကယ်၍ ဗင်ယာမိန်ကို ခေါ်လာခဲ့လျှင်ပင် သူတို့၏ ကံကြမ္မာကိုသာ ထပ်တူခံစားရရန် ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။ သူတို့၏ ဖခင်အပေါ် တစ်ဦးတည်းကျန်ရှိတော့သော သားကို ဆုံးရှုံးရခြင်းကြောင့် ထပ်မံ၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု မရောက်ရှိစေရန်အတွက် အတူတကွ ဆက်လက်နေထိုင်ကာ အတူတကွ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ထောင်ထဲသို့ ပစ်ချခံခဲ့ရကြသည်။
မကောင်းဆိုးဝါး လူဆိုးတို့သည် နောင်တရခြင်းကို သင်ယူခဲ့ကြပြီ
ယာကုပ်၏ ဤသားတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရား ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ မနာလိုဝန်တိုခြင်း၊ ဆူပူသောင်းကျန်းခြင်း၊ လှည့်စားတတ်ခြင်း၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခြင်းနှင့် လက်စားချေတတ်ခြင်း စသည့် စရိုက်ဆိုးများ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခါတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ စစ်ဆေးမှုကို ခံရပြီးနောက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ သစ္စာစောင့်သိလာကြကာ၊ ဖခင်အပေါ် ကြင်နာမြတ်နိုးကြပြီး အရွယ်ရောက်ပြီးသော လူကြီးများဖြစ်ကြသော်လည်း သူ၏အာဏာကို နာခံကြသူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။
အီဂျစ် အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် သုံးရက်တာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရခြင်းသည် ညီအစ်ကိုများအနေဖြင့် မိမိတို့၏ လွန်ခဲ့သော အပြစ်များကို ပြန်လည်တွေးတောမိကြရာတွင် ခါးသီးလှသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးရသည့် ရက်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ဗင်ယာမိန်ကို ခေါ်မလာနိုင်ပါက သူတို့သည် ထောက်လှမ်းသူများအဖြစ် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခံရရန် သေချာနေပေသည်။
တတိယမြောက်နေ့တွင် ယောသပ်သည် ညီအစ်ကိုများကို မိမိရှေ့မှောက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာစေခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့ကို ဆက်လက်ချုပ်နှောင်ထားရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ဖခင်နှင့် သူ့ထံတွင်ရှိသော မိသားစုများသည် အစားအစာအတွက် အချိန်မီ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ “ဤသို့ပြု၍ အသက်ရှင်ကြလော့၊ အကြောင်းမူကား ငါသည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၏။ သင်တို့သည် သစ္စာရှိသောသူများ ဖြစ်ကြပါက သင်တို့၏ အကျဉ်းထောင်အိမ်ထဲတွင် ညီအစ်ကိုတစ်ဦးကို ချည်နှောင်ထားခဲ့ကြလော့။ သင်တို့သွားကြလော့၊ အိမ်များ၏ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုအတွက် ကောက်နှံများကို ဆောင်သွားကြလော့။ သို့သော် သင်တို့၏ အငယ်ဆုံးညီကို ငါ့ထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာကြလော့။ သို့မှသာလျှင် သင်တို့၏စကားများသည် မှန်ကန်ကြောင်း ထင်ရှားလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သင်တို့ သေဆုံးရမည် မဟုတ်ပါ” ဟု သူက ဆိုခဲ့သည်။
ယောသပ်သည် ၎င်းတို့နှင့် စကားပြောဆိုရာတွင် စကားပြန်တစ်ဦးမှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။ အစိုးရမင်းက သူတို့ပြောဆိုသမျှကို နားလည်သည်ဟူ၍ မည်သည့်အကြံအစည်မျှ မရှိခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့သည် သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ “ငါတို့သည် ငါတို့၏ညီနှင့်ပတ်သက်၍ စင်စစ် အပြစ်ရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူသည် ငါတို့အား တောင်းပန်စဉ်က သူ၏ဝိညာဉ် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသည်ကို ငါတို့မြင်ခဲ့ကြသော်လည်း နားမထောင်ခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ဤဆင်းရဲဒုက္ခသည် ငါတို့အပေါ်သို့ ရောက်လာရပေသည်” ဟု ဆိုကြ၏။ ဒေါသန်မြို့တွင် ယောသပ်ကို ကယ်တင်ရန် အစီအစဉ်ဆွဲခဲ့ဖူးသော ရုဗင်က “ကလေးကို မပြစ်မှားကြနှင့်ဟု ငါ့စကားကို သင်တို့အား မပြောခဲ့ပေဘူးလော၊ သင်တို့မူကား နားမထောင်ခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ကြည့်ရှုလော့၊ သူ၏အသွေးအတွက် တောင်းဆိုခြင်းကို ခံရလေပြီ” ဟု ထပ်လောင်းပြောဆိုခဲ့သည်။
နားထောင်နေသော ယောသပ်သည် မိမိ၏ ခံစားချက်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ အပြင်သို့ထွက်ကာ ငိုကြွေးခဲ့လေသည်။ သူပြန်လာသောအခါ ရှိမုန်ကို သူတို့ရှေ့တွင် ချည်နှောင်ကာ ထောင်ထဲသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ညီဖြစ်သူအပေါ် ရက်စက်စွာ ဆက်ဆံခဲ့ကြရာတွင် ရှိမုန်သည် ဦးဆောင်သူနှင့် အဓိက လုပ်ဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ညီအစ်ကိုများ ပြန်သွားခွင့် မပြုမီ ယောသပ်သည် ကောက်နှံများကို ထောက်ပံ့ပေးရန်နှင့် တစ်ဦးချင်းစီ၏ ငွေများကို သူတို့၏ အိတ်ခေါင်းထဲတွင် လျှို့ဝှက်စွာ ထည့်ပေးရန် ညွှန်ကြားချက်များ ပေးခဲ့သည်။ ခရီးသွားနေစဉ် အဖွဲ့ထဲမှ တစ်ဦးသည် မိမိ၏အိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်ရာ ငွေအိတ်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် အံ့သြသွားခဲ့သည်။ အခြားသူများလည်း အလွန်တရာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားကြပြီး “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့အား ဤသို့ပြုတော်မူသည်မှာ အဘယ်နည်း” ဟု ဆိုခဲ့ကြသည်။
ယာကုပ်သည် မိမိ၏သားများ ပြန်လာမည့်အချိန်ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မျှော်လင့်စောင့်စားနေခဲ့ပြီး သူတို့ရောက်ရှိလာကြသောအခါ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ဖခင်အား ပြန်လည်ပြောပြကြစဉ် စခန်းတစ်ခုလုံးသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဝိုင်းအုံလာခဲ့ကြသည်။ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းများသည် နှလုံးသားတိုင်းကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။ အီဂျစ်ပြည်၏ အစိုးရမင်း၏ အပြုအမူသည် မကောင်းသော အကြံအစည်တစ်ခုခုကို ညွှန်ပြနေသကဲ့သို့ ရှိခဲ့ပြီး သူတို့၏အိတ်များကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ကြသောအခါ အိတ်တိုင်းတွင် သခင်၏ငွေများ ပါရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိရသည့်အခါ သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုများသည် ပိုမိုအတည်ပြုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ စိတ်ဆင်းရဲနေသော အဘိုးအိုဖခင်က “ငါ့ကို သားသမီးတို့မှ ကင်းကွာစေပြီတကား။ ယောသပ်လည်း မရှိတော့၊ ရှိမုန်လည်း မရှိတော့၊ သင်တို့သည် ဗင်ယာမိန်ကိုပါ ခေါ်သွားကြဦးမည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ငါ့ဘက်တွင် မရှိကြပါ” ဟု ညည်းတွားခဲ့သည်။ “ငါ့သားသည် သင်တို့နှင့်အတူ ဆင်းသွားမည် မဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမူကား သူ၏ညီ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး သူတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ အကယ်၍ သင်တို့သွားသော လမ်းခရီးတွင် ဘေးဥပဒ်ဆိုးတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက ထိုအခါ သင်တို့သည် ဝမ်းနည်းပူပန်ခြင်းဖြင့် ငါ၏ဆံဖြူများကို သုဿန်သို့ ဆင်းသက်သွားစေကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။
သို့သော် မိုးခေါင်ရေရှားမှု ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေခဲ့ပြီး အီဂျစ်ပြည်မှ ကောက်နှံထောက်ပံ့မှုမှာလည်း ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ချဉ်းကပ်လာနေသော ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်း၏ အရိပ်အယောင်သည် ပို၍ပို၍ နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ စခန်းအတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာများတွင် အဘိုးအိုသည် သူတို့၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖတ်ရှုသိရှိခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက “သွားကြလော့၊ ငါတို့အတွက် အစားအစာ အနည်းငယ်ကို ထပ်မံဝယ်ယူကြလော့” ဟု ဆိုခဲ့သည်။
ယုဒက “ထိုသူသည် ငါတို့အား ပြင်းထန်စွာ သစ္စာဆိုလျက်၊ သင်တို့၏ညီသည် သင်တို့နှင့်အတူ မပါလာလျှင် ငါ့မျက်နှာကို မမြင်ရကြဟု ဆိုခဲ့ပါ၏။ အကယ်၍ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ညီကို ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ စေလွှတ်တော်မူလျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆင်း၍ စားစရာကို ဝယ်ပါမည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် သူ့ကို မစေလွှတ်တော်မူလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ မဆင်းကြပါ၊ အကြောင်းမူကား ထိုသူက သင်တို့၏ညီသည် သင်တို့နှင့်အတူ မပါလာလျှင် ငါ့မျက်နှာကို မမြင်ရကြဟု ကျွန်ုပ်တို့အား ဆိုခဲ့ပါသည်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ မိမိ၏ဖခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ယိုင်နဲ့စပြုလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက “ထိုလူငယ်လေးကို ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ စေလွှတ်တော်မူပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထ၍ သွားကြပါမည်။ သို့မှသာလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၊ ကိုယ်တော်နှင့်တကွ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးငယ်များသည်လည်း သေဆုံးခြင်းမရှိဘဲ အသက်ရှင်ကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ညီအတွက် အာမခံရန်နှင့် ဗင်ယာမိန်ကို ဖခင်ထံသို့ ပြန်လည်မခေါ်ဆောင်လာနိုင်ပါက အပြစ်ကို ထာဝရခံယူရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။
ယာကုပ်သည် မိမိ၏သဘောတူညီချက်ကို ဆက်လက်၍ မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုဒဏ်ခံနေရသော ပြည်မှ ရရှိနိုင်သည့် အရာများပါဝင်သော လက်ဆောင်ပစ္စည်းများ— “စေးဆီအနည်းငယ်၊ ပျားရည်အနည်းငယ်၊ နံ့သာမျိုးနှင့် မုရန်၊ သစ်ကြားသီးနှင့် ဗာဒံစေ့များ” ကို အစိုးရမင်းထံသို့ ယူဆောင်သွားကြရန် သူ့သားများကို အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး ငွေပမာဏကိုလည်း နှစ်ဆယူသွားစေခဲ့သည်။ “သင်တို့၏ညီကိုလည်း ယူဆောင်သွားကြလော့၊ ထ၍ ထိုသူထံသို့ တစ်ဖန်သွားကြလော့” ဟု သူက ဆိုခဲ့သည်။ သူတို့၏ သံသယဖြစ်ဖွယ် ခရီးစဉ်အတွက် သားများ ထွက်ခွာတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အဘိုးအိုဖခင်သည် ထမြောက်၍ လက်များကို ကောင်းကင်သို့မြှောက်ကာ “အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်သည် ထိုသူ၏ရှေ့တွင် သင်တို့အား ကရုဏာပြပါစေ၊ သို့မှသာလျှင် သူသည် သင်တို့၏ အခြားသောညီနှင့် ဗင်ယာမိန်တို့ကို ပြန်လည်လွှတ်ပေးလိမ့်မည်” ဟု ဆုတောင်းပေးခဲ့သည်။
သူတို့သည် အီဂျစ်ပြည်သို့ တစ်ဖန် ခရီးဆက်သွားကြပြီး ယောသပ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကိုယ်ကိုပြသခဲ့ကြသည်။ မိမိ၏ မိခင်တစ်ဦးတည်းမှ မွေးဖွားလာသော ညီဖြစ်သူ ဗင်ယာမိန်ပေါ်သို့ သူ၏အကြည့်များ ကျရောက်လာသောအခါ သူသည် အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ခံစားချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့အား မိမိ၏အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ မိမိနှင့်အတူ ညစာစားသုံးရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ အစ်ကိုများသည် မိတို့၏အိတ်များထဲတွင် တွေ့ရှိခဲ့ရသော ငွေများနှင့်ပတ်သက်၍ စာရင်းရှင်းရန် ခေါ်ဆိုခံရမည်ကို စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့နေကြသဖြင့် အလွန်တရာ တုန်လှုပ်နေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကျွန်များဖြစ်လာစေရန် အကြောင်းဖန်တီးရန်အတွက် ဤနေရာတွင် ထည့်ထားခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူတို့ တွေးတောခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သက်သေပြရန်အတွက် အိမ်တော်ထိန်းအား မိတို့၏အိတ်များထဲတွင် တွေ့ရှိခဲ့ရသော ငွေများကိုသာမက စားစရာဝယ်ယူရန် အခြားငွေများကိုပါ ပြန်လည်ယူဆောင်လာခဲ့ကြကြောင်း အသိပေးခဲ့ကြပြီး “ကျွန်ုပ်တို့၏အိတ်ထဲသို့ ငွေကို မည်သူထည့်ခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိပါ” ဟု ထပ်လောင်းပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ထိုသူက “သင်တို့၌ ချမ်းသာခြင်း ရှိပါစေ၊ မကြောက်ကြနှင့်။ သင်တို့၏ ဘုရားသခင်နှင့် သင်တို့ဖခင်၏ ဘုရားသခင်သည် သင်တို့၏အိတ်ထဲတွင် ဘဏ္ဍာကို ပေးတော်မူပြီ။ သင်တို့၏ငွေကို ငါရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ သူတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြေပျောက်သွားခဲ့ပြီး ထောင်ထဲမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သော ရှိမုန်သည် သူတို့နှင့်အတူ ပူးပေါင်းလာသောအခါ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အပေါ် အမှန်တကယ် ကျေးဇူးပြုတော်မူကြောင်းကို သူတို့ ခံစားခဲ့ကြရသည်။
ယောသပ်၏ အိပ်မက်များသည် တစ်ဖန် ပြည့်စုံခြင်း
အစိုးရမင်းနှင့် ညီအစ်ကိုများသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြသောအခါ သူတို့သည် လက်ဆောင်များကို တင်ဆက်ကြပြီး “သူ့ရှေ့တွင် မြေပေါ်သို့ ကိုယ်ကိုညွတ်၍ ရှိခိုးကြ၏။” သူ၏ အိပ်မက်များသည် တစ်ဖန် သူ၏စိတ်ထဲသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး “သင်တို့ပြောခဲ့သော အဘိုးအို သင်တို့၏ဖခင်သည် ကျန်းမာပါ၏လော။ သူ အသက်ရှင်သေးသလော” ဟု အမြန်မေးမြန်းခဲ့သည်။ “အကျွန်ုပ်တို့၏ ကျွန်ဖြစ်သော ဖခင်သည် ကျန်းမာပါ၏၊ သူ အသက်ရှင်နေပါသေးသည်” ဟု သူတို့သည် ထပ်မံ၍ ရှိခိုးရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူ၏အကြည့်များသည် ဗင်ယာမိန်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး “သင်တို့သည် ငါ့အား ပြောပြခဲ့ကြသော အငယ်ဆုံးညီသည် ဤသူပင်လော၊ ငါ့သား၊ ဘုရားသခင်သည် သင့်အား ကရုဏာပြုတော်မူပါစေ” ဟု ဆိုခဲ့သော်လည်း နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ခံစားချက်များကြောင့် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရသဖြင့် သူသည် ဆက်လက်၍ မပြောနိုင်တော့ပေ။ “သူသည် မိမိ၏အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် ငိုကြွေးလေ၏။”
သူသည် မိမိ၏ စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အထတန်းစား ဥပဒေအရ အီဂျစ်လူမျိုးများသည် အခြားသော လူမျိုးစုများနှင့်အတူ အစားအစာ အတူစားသုံးရန် တားမြစ်ခံထားရကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယာကုပ်၏သားများသည် သူတို့အတွက် သီးသန့်စားပွဲတစ်ခု ရှိကြပြီး အစိုးရမင်းသည်မူ သူ၏ ရာထူးမြင့်မားမှုကြောင့် သီးသန့်စားပွဲဖြင့် စားသုံးခဲ့သည်။ အီဂျစ်လူမျိုးများတွင်လည်း သီးသန့်စားပွဲများ ရှိကြသည်။ လူတိုင်း ထိုင်ကြသောအခါ ညီအစ်ကိုများသည် သူတို့၏ အသက်အရွယ် အစဉ်လိုက်အတိုင်း တိကျသော အစီအစဉ်ဖြင့် စီစဉ်ထჯားခံထားရသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် အံ့သြသွားခဲ့ကြသည်။ ယောသပ်သည် “သူတို့ရှေ့မှ ထမင်းဟင်းပွဲများကို ပို့ပေးခဲ့သည်” သို့သော် ဗင်ယာမိန်၏ ပွဲမှာမူ အခြားသူများထက် ငါးဆမျှ ပိုမိုများပြားခဲ့သည်။ အငယ်ဆုံးညီသည် မိမိအပေါ်တွင် ပြသခဲ့ဖူးသော မနာလိုဝန်တိုခြင်းနှင့် ရွံရှာမုန်းတီးခြင်းတို့ဖြင့် ဆက်ဆံခြင်း ခံရခြင်း ရှိမရှိကို သူသည် သိရှိလိုခဲ့သည်။ ညီအစ်ကိုများသည် ယောသပ်သည် သူတို့၏ စကားကို နားမလည်ဟု ဆက်လက်ယူဆနေကြဆဲဖြစ်ပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လွတ်လပ်စွာ စကားပြောဆိုဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ သို့ဖြစ်၍ သူတို့၏ စစ်မှန်သော ခံစားချက်များကို သိရှိရန် သူတွင် ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် သူတို့ကို နောက်ထပ် ဆက်လက်စစ်ဆေးလိုသေးသည်။ သူတို့ မထွက်ခွာမီ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရွှေငွေဖလားဖြစ်သော သတ္တုဖလားကို အငယ်ဆုံးညီ၏ အိတ်ထဲတွင် ဝှက်ထားရန် သူအမိန့်ပေးခဲ့သည်။
သူတို့၏ နောင်တရခြင်းအတွက် နောက်ဆုံး စာမေးပွဲ
သူတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြန်လည်ခရီးထွက်ခဲ့ကြသည်။ ရှိမုန်နှင့် ဗင်ယာမိန်တို့သည် သူတို့နှင့်အတူ ပါလာကြပြီး သူတို့၏ တိရစ္ဆာန်များတွင် ကောက်နှံများ တင်ဆောင်ထားကြကာ သူတို့အား ဝန်းရံနေသည်ဟု ထင်ရသော အန္တရာယ်များမှ လုံခြုံစွာ လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြပြီဟု လူတိုင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူတို့သည် မြို့၏ အပြင်ဘက်စွန်းသို့သာ ရောက်ရှိသေးချိန်တွင် အစိုးရမင်း၏ အိမ်တော်ထိန်းမှ မှီမီလာခဲ့ပြီး “ကောင်းသောအမှုအတွက် မကောင်းသော အမှုကို အဘယ်ကြောင့် တုံ့ပြန်ကြသနည်း။ ငါ၏သခင် သောက်သုံးသော၊ ထို့ပြင် နိမိတ်ဖတ်ရာတွင် အမှန်တကယ် အသုံးပြုသော အရာသည် ဤအရာ မဟုတ်လော။ သင်တို့သည် ဤသို့ပြုခြင်းဖြင့် မကောင်းမှုကို ပြုကြပြီ” ဟု ပြင်းထန်သော မေးခွန်းကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ ဤဖလားသည် ၎င်းထဲသို့ ထည့်ထားသော မည်သည့် အဆိပ်အတောက်ကိုမဆို ဖော်ထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဖလားများကို အဆိပ်ခတ်၍ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးသော အကာအကွယ်တစ်ခုအဖြစ် အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားကြသည်။
အိမ်တော်ထိန်း၏ စွပ်စွဲချက်ကို ခရီးသည်များက “အကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်သည် ဤစကားများကို အဘယ်ကြောင့် မိန့်ဆိုရပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့၏ ကျွန်များသည် ဤအမှုကို ပြုကြသည်ဟူ၍ ဘုရားသခင် တားမြစ်တော်မူပါစေ။ ကြည့်ရှုပါ၊ အကျွန်ုပ်တို့၏ အိတ်ခေါင်းထဲတွင် တွေ့ရှိခဲ့ရသော ငွေကိုပင် ခါနာန်ပြည်မှ ကိုယ်တော်ထံသို့ ပြန်လည်ယူဆောင်လာခဲ့ပါသည်၊ သို့ဖြစ်ပါလျက် အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ သခင်အိမ်တော်မှ ငွေ သို့မဟုတ် ရွှေကို အဘယ်ကြောင့် ခိုးယူကြရမည်နည်း။ ကိုယ်တော်၏ ကျွန်များထဲမှ မည်သူ့ထံတွင် တွေ့ရှိရသည်ဖြစ်စေ ထိုသူသည် သေစေ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း အကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်၏ ကျွန်များ ဖြစ်ကြပါစေ” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့ကြသည်။
“သင်တို့၏စကားအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု အိမ်တော်ထိန်းက ဆိုခဲ့ပြီး “မည်သူ့ထံတွင် တွေ့ရှိရသည်ဖြစ်စေ ထိုသူသည် ငါ၏ကျွန် ဖြစ်ရမည်၊ သင်တို့မူကား အပြစ်ကင်းစင်ကြလိမ့်မည်” ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။
ချက်ချင်းပင် ရှာဖွေမှု စတင်ခဲ့သည်။ “သူတို့သည် လူတိုင်း မိမိတို့၏အိတ်များကို မြေပေါ်သို့ အမြန်ချခဲ့ကြပြီး” အိမ်တော်ထိန်းသည် ရုဗင်၏အိတ်မှ စတင်ကာ အငယ်ဆုံးညီ၏အိတ်အထိ အစဉ်လိုက် စစ်ဆေးခဲ့သည်။ ဗင်ယာမိန်၏ အိတ်ထဲတွင် ထိုဖလားကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
ညီအစ်ကိုတို့၏ တောင်းပန်လွှာ
ညီအစ်ကိုများသည် အလွန်တရာ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေကြသဖြင့် မိမိတို့၏ အဝတ်များကို ဆုတ်ဖြဲခဲ့ကြပြီး မြို့တော်သို့ နှေးကွေးစွာဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ သူတို့ပေးခဲ့သော ကတိစကားအရ ဗင်ယာမိန်သည် ကျွန်ဘဝသို့ ရောက်ရှိရန် အမိန့်ချမှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အိမ်တော်ထိန်း၏နောက်သို့ နန်းတော်သို့ လိုက်သွားခဲ့ကြပြီး အစိုးရမင်းသည် ထိုနေရာတွင်ပင် ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ကိုယ်ကိုပြပ်ဝပ်၍ ရှိခိုးခဲ့ကြသည်။
“သင်တို့ပြုခဲ့သော ဤအမှုသည် အဘယ်အမှုနည်း” ဟု သူက ဆိုခဲ့ပြီး “ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးသည် နိမိတ်ဖတ်နိုင်သည်ကို သင်တို့ မသိကြသလော” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ယောသပ်သည် သူတို့ထံမှ မိမိတို့၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံလာစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယုဒက “အကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်အား အဘယ်သို့ လျှောက်ဆိုရပါမည်နည်း။ အဘယ်သို့ ပြောဆိုရပါမည်နည်း။ သို့မဟုတ် အကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ကို အဘယ်သို့ ရှင်းလင်းရပါမည်နည်း။ ဘုရားသခင်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏ ကျွန်များ၏ မတရားမှုကို တွေ့ရှိတော်မူပြီ။ ကြည့်ရှုပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကျွန်များ ဖြစ်ကြပါ၏၊ ဖလားကို တွေ့ရှိရသောသူနှင့်တကွ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ ကျွန်များ ဖြစ်ကြပါ၏” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။
“ငါသည် ဤသို့ပြုရန် ဘုရားသခင် တားမြစ်တော်မူပါစေ၊ ဖလားကို တွေ့ရှိရသောသူသည်သာလျှင် ငါ၏ကျွန် ဖြစ်ရမည်။ သင်တို့မူကား ငြိမ်သက်စွာဖြင့် သင်တို့၏ဖခင်ထံသို့ ပြန်သွားကြလော့” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။
ယုဒ၏ တောင်းပန်လျှောက်လဲချက်
ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် ယုဒသည် အစိုးရမင်းထံသို့ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ ယောသပ်ကို ဆုံးရှုံးရခြင်းကြောင့် သူ၏ဖခင် ခံစားခဲ့ရသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ယာကုပ် အလွန်တရာ ချစ်မြတ်နိုးရသော ရေလ헬၏ တစ်ဦးတည်းသော ကျန်ရစ်သည့်သား ဖြစ်သောကြောင့် ဗင်ယာမိန်ကို သူတို့နှင့်အတူ အီဂျစ်ပြည်သို့ လိုက်ပါခွင့်ပေးရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ပုံတို့ကို သူသည် စကားလုံးကြွယ်ဝစွာဖြင့် ရှင်းလင်းတင်ပြခဲ့သည်။ “သို့ဖြစ်ပါ၍ အကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ဖြစ်သော အကျွန်ုပ်၏ဖခင်ထံသို့ ရောက်သွားသည့်အခါ ကလေးသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ မပါလာပါက၊ သူ၏အသက်သည် ကလေး၏အသက်နှင့် နှောင်ဖွဲ့နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ကလေးသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ မပါလာသည်ကို သူမြင်လျှင် သူသေဆုံးလိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်လာပေမည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျွန်ဖြစ်သော ဖခင်၏ဆံဖြူများကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဖြင့် သုဿန်သို့ ဆင်းသက်သွားစေကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်သည် ကလေးအတွက် ဖခင်ထံတွင် အာမခံခဲ့ပါ၏၊ အကယ်၍ သူ့ကို ကိုယ်တော်ထံသို့ မခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပါက ကျွန်ုပ်သည် ဖခင်၏ရှေ့တွင် အပြစ်ကို ထာဝရခံယူပါမည်ဟု ဆိုခဲ့ပါ၏။ သို့ဖြစ်ပါ၍ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်ုပ်၏အရှင်၊ ကလေး၏ကိုယ်စား ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်တစ်ဦးအဖြစ် နေရစ်ပါရစေ၊ ကလေးကိုမူ သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ ပြန်သွားခွင့်ပြုပါ။ အကြောင်းမူကား ကလေးသည် ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ မပါဘဲ ကျွန်ုပ်သည် ဖခင်ထံသို့ အဘယ်သို့ တက်သွားရပါမည်နည်း။ ဖခင်ထံသို့ ရောက်လာမည့် မကောင်းမှုကို ကျွန်ုပ် မြင်တွေ့ရမည်ကို စိုးရိမ်ပါသည်” ဟု လျှောက်ဆိုခဲ့သည်။
ယောသပ်သည် ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏အစ်ကိုများထံတွင် စစ်မှန်သော နောင်တရခြင်း၏ အသီးအပွင့်များကို တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤလူများမှလွဲ၍ အခြားသူအားလုံး ထွက်သွားကြရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးလျက် “ငါသည် ယောသပ် ဖြစ်၏၊ ငါ့ဖခင် အသက်ရှင်သေးသလော” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည်။
ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း
သူတို့၏အစ်ကိုများသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် အံ့အားသင့်ခြင်းတို့ကြောင့် စကားမပြောနိုင်ဘဲ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ရပ်နေခဲ့ကြသည်။ အီဂျစ်ပြည်ကို အစိုးရသောမင်းသည် မနာလိုဝန်တို၍ သတ်ပစ်ချင်ခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်တစ်ဦးအဖြစ် ရောင်းချခဲ့ကြသော သူတို့၏ညီ ယောသပ်ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူ့ကို မတရားဆက်ဆံခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ပြန်လည်သတိရလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သူ့အိပ်မက်များကို မည်မျှကြာအောင် မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့ ပြည့်စုံလာခြင်းကို တားဆီးရန် မည်မျှကြိုးစားခဲ့ကြသည်ကို အမှတ်ရခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် ဤအိပ်မက်များ ပြည့်စုံလာစေရန်အတွက် မိမိတို့၏ အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ကြလေပြီ။ ယခုအခါတွင် သူတို့သည် သူ၏လက်အောက်သို့ အလုံးစုံ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူသည် သူခံစားခဲ့ရသော မတရားမှုကို သေချာပေါက် လက်စားချေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ထိတ်လန့်င်္ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက “ကျေးဇူးပြု၍ ငါ့ဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာကြလော့” ဟု ကြင်နာစွာဖြင့် ဆိုခဲ့ပြီး သူတို့ ချဉ်းကပ်လာကြသောအခါ “ငါသည် သင်တို့အီဂျစ်ပြည်သို့ ရောင်းချခဲ့သော သင်တို့၏ညီ ယောသပ် ဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်ပါ၍ ငါ့ကို ဤနေရာသို့ ရောင်းချခဲ့ကြခြင်းအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မဝမ်းနည်းကြနှင့်၊ မဒေါသထွက်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သင်တို့ရှေ့မှ ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်” ဟု ဆက်လက်ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူ့ကို ရက်စက်ခဲ့ကြခြင်းအတွက် လုံလောက်သော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားခဲ့ကြရပြီဟု ခံစားရသဖြင့် သူသည် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုများကို ဖယ်ရှားပေးရန်နှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်တင်နေရခြင်း၏ ခါးသီးမှုကို လျော့ပါးစေရန် မြင့်မြတ်စွာဖြင့် ကြိုးစားခဲ့သည်။
“ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် အမျိုးအနွယ်ကို တည်တံ့စေရန်နှင့် ကြီးစွာသော ကယ်တင်ခြင်းအားဖြင့် သင်တို့၏အသက်များကို ကယ်တင်ရန်အတွက် သင်တို့ရှေ့မှ ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူခဲ့၏။ သို့ဖြစ်၍ ယခုအခါတွင် ငါ့ကို ဤနေရာသို့ စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်မှာ သင်တို့မဟုတ်၊ ဘုရားသခင်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ဖာရောဘုရင်၏ ဖခင်ဖြစ်လာစေရန်၊ သူ၏အိမ်တော်အားလုံး၏ အရှင်သခင်ဖြစ်လာစေရန်နှင့် အီဂျစ်ပြည် တစ်ဝှမ်းလုံးကို အစိုးရသောမင်း ဖြစ်လာစေရန် ဘုရားသခင် ပြုလုပ်တော်မူခဲ့ပြီ။ သင်တို့သည် အမြန်သွားကြလော့၊ ငါ့ဖခင်ထံသို့ တက်သွားကြပြီး၊ သင့်သား ယောသပ်က ‘ဘုရားသခင်သည် အီဂျစ်ပြည် အနှံ့အပြား၏ အရှင်သခင်အဖြစ် என்னை ပြုလုပ်တော်မူပြီ။ ငါ့ထံသို့ ဆင်းလာကြလော့၊ မဆိုင်းမတွကြနှင့်၊ သင်သည် ဂေါရှင်ပြည်တွင် နေထိုင်ရမည်...၊ အကြောင်းမူကား ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးသော နှစ်ပေါင်း ငါးနှစ် ကျန်ရှိသေး၏၊ သို့မဟုတ်ပါက သင်၊ သင်၏မိသားစုနှင့် သင်၌ရှိသမျှ အရာအားလုံးသည် ဆင်းရဲမွဲတေခြင်းသို့ ရောက်သွားလိမ့်မည်’ ဟု ဆိုကြောင်း ပြောပြကြလော့” ဟု ဆိုလေသည်။ “ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ညီ ဗင်ယာမိန်၏လည်ပင်းကို ဖက်တွယ်ကာ ငိုကြွေးလေ၏။ ဗင်ယာမိန်သည်လည်း သူ၏လည်ပင်းပေါ်တွင် ငိုကြွေးခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် အစ်ကိုများအားလုံးကို နမ်းရှုံ့ခဲ့ပြီး သူတို့အပေါ်တွင် ငိုကြွေးခဲ့၏။ ထိုသို့ပြုပြီးနောက်မှသာလျှင် သူ၏အစ်ကိုများသည် သူ့နှင့်အတူ စကားပြောဆိုခဲ့ကြသည်။” သူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်ကို နှိမ့်ချစွာဖြင့် ဝန်ခံခဲ့ကြပြီး သူ၏ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းပန်ခဲ့ကြသည်။
ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာများကို ဘုရင်မင်းမြတ်ထံသို့ အမြန်ဆုံး သတင်းပို့ခဲ့ကြသည်။ သူသည် မိမိ၏မိသားစုအတွက် အစိုးရမင်း၏ ဖိတ်ကြားမှုကို အတည်ပြုပေးခဲ့ပြီး “အီဂျစ်ပြည် တစ်ဝှမ်းလုံး၏ ကောင်းမွန်သောအရာများသည် သင်တို့၏ အစိုးရဖြစ်သည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ညီအစ်ကိုများသည် ရိက္ခာများနှင့်တကွ မိသားစုများနှင့် အခြွေအရံများအားလုံးကို အီဂျစ်ပြည်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန်အတွက် လိုအပ်သမျှသော အရာအားလုံးကို ပုံအော၍ ထောက်ပံ့ပေးလျက် ပြန်လည်စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
ယာကုပ်၏သားများသည် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော သတင်းကောင်းများနှင့်အတူ မိမိတို့၏ဖခင်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။ “ယောသပ်သည် ယခုတိုင် အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပြီး အီဂျစ်ပြည်တစ်ဝှမ်းလုံးကို အစိုးရသောမင်း ဖြစ်နေပါပြီ။” အစပိုင်းတွင် အဘိုးအိုသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်အံ့သြသွားခဲ့ပြီး သူကြားခဲ့ရသည်များကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် လှည်းတန်းရှည်များနှင့် တင်ဆောင်လာသော တိရစ္ဆာန်များကို မြင်တွေ့ရသောအခါနှင့် ဗင်ယာမိန်သည် သူ့ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါတွင် သူသည် ယုံကြည်လက်ခံခဲ့သည်။ သူ၏ ဝမ်းမြောက်မှု အပြည့်အဝဖြင့် “တော်လောက်ပါပြီ၊ ငါ့သား ယောသပ်သည် ယခုတိုင် အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ ငါ မသေဆုံးမီ သူ့ကို သွား၍ မြင်တွေ့ပါမည်” ဟု ညည်းတွားပြောဆိုခဲ့သည်။
ညီအစ်ကို ၁၀ ဦးအတွက် နောက်ထပ် ကိုယ်ကျိုးနှိမ့်ချရမည့် အလုပ်တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သူတို့၏ဘဝနှင့် သူ၏ဘဝကို ခါးသီးစေခဲ့သော လှည့်စားမှုနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများကို မိမိတို့၏ဖခင်ထံတွင် ယခုအခါ ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ ယာကုပ်သည် သူတို့တွင် ဤမျှလောက် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အပြစ်မျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း မိမိ၏ မှားယွင်းနေသော ကလေးများကို ခွင့်လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး ကောင်းချီးပေးခဲ့သည်။
ဖခင်နှင့် သူ၏သားများသည် မိမိတို့၏ မိသားစုများ၊ သိုးစုများ၊ နွားစုများနှင့် အခြွေအရံများစွာတို့နှင့်အတူ အီဂျစ်ပြည်သို့ မကြာမီ ခရီးထွက်ခဲ့ကြသည်။ ညဉ့်အခါ ရူပါရုံအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် ရောက်ရှိလာသည်မှာ— “အီဂျစ်ပြည်သို့ ဆင်းသွားရန် မကြောက်ကြနှင့်၊ အကြောင်းမူကား ထိုနေရာတွင် သင့်ကို ကြီးမားသော လူမျိုးတစ်မျိုး ဖြစ်စေမည်။ ငါသည် သင်နှင့်အတူ အီဂျစ်ပြည်သို့ ဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး သင့်ကိုလည်း သေချာပေါက် ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာမည်” ဟူသတည်း။
အာဗြဟံအား ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ ရတွက်၍မရနိုင်သော အမျိုးအနွယ်များ ဖြစ်လာမည်ဟူသော ကတိတော်ကို ပေးခဲ့ဖူးသော်လည်း ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးစုမှာမူ တဖြည်းဖြည်းသာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ခါနာန်ပြည်သည်လည်း “စတုတ္ထမျိုးဆက်” မတိုင်မီအထိ မောင်းထုတ်ခံရခြင်း မရှိမည့် အင်အားကြီးမားသော လူမျိုးခြား ტုစရိုက်အစုအဝေးတို့၏ လက်အောက်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဣသရေလ အမျိုးအနွယ်များသည် လူမျိုးအများစု ဖြစ်လာရမည်ဆိုပါက ၎င်းတို့သည် ပြည်သူများကို မောင်းထုတ်ရမည် သို့မဟုတ် သူတို့ကြားတွင် ပျံ့နှံ့နေထိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ခါနာန်လူမျိုးများနှင့် ရောနှောနေထိုင်ကြပါက ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုဆီသို့ သွေးဆောင်ခံရမည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အီဂျစ်ပြည်ကမူ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်အတွက် လိုအပ်သော အခြေအနေများကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ရေကောင်းရေသန့်ရှိပြီး မြေဩဇာကောင်းမွန်သော နယ်မြေတစ်ရပ်သည် သူတို့အတွက် ပွင့်လင်းနေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ အမြန်ဆုံး တိုးပွားလာစေရန်အတွက် အခွင့်အရေးအမျိုးမျိုးကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် အီဂျစ်ပြည်၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုတွင် ပါဝင်ခြင်းမှ ကင်းကွာလျက် သီးသန့်နှင့် ကွဲပြားခြားနားသော လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။
အီဂျစ်ပြည်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ထိုအုပ်စုသည် ဂေါရှင်ပြည်သို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။ မင်းမျိုးမင်းနွယ် အခြွေအရံများ ခြံရံလျက် ရှိနေသော မိမိ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော ရထားဖြင့် ယောသပ်သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အတွေးတစ်မျိုးတည်းသာလျှင် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး ဆန္ဒတစ်ခုတည်းသာလျှင် သူ၏နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ ခရီးသွားများ ချဉ်းကပ်လာကြသည်ကို သူမြင်တွေ့ရသောအခါ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖိနှိပ်ချုပ်တီးထားခဲ့ရသော မေတ္တာငတ်မွတ်မှုသည် ဆက်လက်ထိန်းချုပ်၍ မရတော့ပေ။ သူသည် ရထားပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး မိမိ၏ဖခင်အား ကြိုဆိုရန် အမြန်ဆုံး သွားရောက်ခဲ့သည်။ “ထို့နောက် သူသည် ဖခင်၏လည်ပင်းကို ဖက်တွယ်ကာ အချိန်အတော်ကြာအောင် ငိုကြွေးလေ၏။ ဣသရေလကလည်း ယောသပ်အား၊ သင် အသက်ရှင်နေသေးသဖြင့် သင်၏မျက်နှာကို ငါမြင်တွေ့ရပြီဖြစ်၍ ယခုအခါတွင် ငါ သေဆုံးရပါစေတော့ဟု ဆိုခဲ့၏။”
ယောသပ်သည် မိမိ၏အစ်ကိုများ လူမျိုးခြားနန်းတော်တွင် ရင်ဆိုင်ရမည့် စုံစမ်းသွေးဆောင်မှုများမှ ကင်းဝေးစေရန် ကြိုးစားခဲ့သောကြောင့် ၎င်းတို့၏ အလုပ်အကိုင်ကို ဘုရင်မင်းမြတ်ထံသို့ ပွင့်လင်းစွာ ပြောပြကြရန် အကြံပေးခဲ့သည်။ ယာကုပ်၏သားများသည် ဤအကြံဉာဏ်ကို လိုက်နာခဲ့ကြပြီး အမြဲတမ်း နေထိုင်သူများအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ ခေတ္တမျှ လာရောက်နေထိုင်ရန်သာ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သေချာစွာ တင်ပြခဲ့ကြသဖြင့် အလိုရှိပါက ပြန်သွားနိုင်သည့် အခွင့်အရေးကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ကြသည်။
ယာကုပ်၏ နေဝင်ချိန်နှစ်များ
ရောက်ရှိလာပြီး မကြာမီမှာပင် ယောသပ်သည် မိမိ၏ဖခင်ကို ဘုရင်မင်းမြတ်ထံသို့ တင်ဆက်ရန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ အဘိုးအို patriarch သည် နန်းတွင်း၌ တိုင်းတစ်ပါးသား ဖြစ်သော်လည်း သဘာဝတရား၏ မြင့်မြတ်သော ရှုခင်းများအလယ်တွင် ပို၍ကြီးမြတ်သော အရှင်သခင်နှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ပေသည်။ ယခုအခါတွင် မိမိ၏ သာလွန်မှုကို သိရှိလျက် သူသည် လက်များကို မြှောက်ကာ ဖာရောဘုရင်အား ကောင်းချီးပေးခဲ့သည်။
ယောသပ်အား ပထမဆုံးနှုတ်ဆက်စဉ်က ယာကုပ်သည် သူ၏ ကြာရှည်လှသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတို့၏ ဤပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော အဆုံးသတ်နှင့်အတူ သေဆုံးရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီကဲ့သို့ ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ဂေါရှင်ပြည်၏ ငြိမ်းချမ်းသော အေးချမ်းရာနေရာတွင် သူ့အတွက် နောက်ထပ် ဆယ့်ခုနစ်နှစ်တာ ကာလကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ ဤနှစ်များသည် ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော နှစ်များနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကာ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏သားများထံတွင် စစ်မှန်သော နောင်တရခြင်း၏ သက်သေများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး မိမိ၏မိသားစုသည် ကြီးမားသော လူမျိုးတစ်မျိုး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာရန်အတွက် လိုအပ်သော အခြေအနေများအားလုံးဖြင့် ဝန်းရံလျက် ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရကာ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ခါနာန်ပြည်တွင် သူတို့၏ အနာဂတ် တည်ထောင်ခြင်းဆိုင်ရာ သေချာသော ကတိတော်ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း အီဂျစ်ပြည်၏ ဝန်ကြီးချုပ် ပေးသပ်နိုင်သော မေတ္တာနှင့် နှစ်သက်မှုဆိုင်ရာ လက္ခဏာအပေါင်းတို့ဖြင့် ဝန်းရံခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
ယာကုပ်သည် ယောသပ်၏သားများကို မွေးစားခြင်း
နောက်ထပ် ကိစ္စရပ်တစ်ခုမှာ အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်နေခဲ့သည်— ယောသပ်၏ သသားများကို ဣသရေလ၏ သားသမီးများထဲတွင် တရားဝင် ထည့်သွင်းရန် ဖြစ်ပေသည်။ မိမိ၏ဖခင်နှင့် နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံရန် ရောက်ရှိလာသော ယောသပ်သည် ဧဖရိမ်နှင့် မနာရှေတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ဤလူငယ်များသည် ၎င်းတို့၏ မိခင်မှတစ်ဆင့် အီဂျစ်ဘုရားကျောင်း၏ အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်းနှင့် ဆက်စပ်နေကြပြီး သူတို့၏ဖခင်၏ ရာထူးသည် အကယ်၍ သူတို့သာ အီဂျစ်လူမျိုးများနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြမည်ဆိုပါက စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်ရာလမ်းများကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ဧဖရိမ်နှင့် မနာရှေတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လူမျိုးနှင့် ပူးပေါင်းရန်မှာ ယောသပ်၏ ဆန္ဒပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို အပ်နှံခြင်းခံခဲ့ရသော၊ မထီမဲ့မြင်ပြုခံရသော သိုးကျောင်းသား လူမျိုးစုများကြားတွင် နေရာတစ်ခုအတွက် အီဂျစ်နန်းတော်က ပေးအပ်သော ဂုဏ်အသရေအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လျက် မိမိ၏သားများအတွက် ကတိတော်ကို ယုံကြည်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။
ယာကုပ်က “အီဂျစ်ပြည်သို့ ငါမလာမီ အီဂျစ်ပြည်၌ သင့်အား ဖွားမြင်သော သင်၏သားနှစ်ဦးဖြစ်သော ဧဖရိမ်နှင့် မနာရှေတို့သည် ငါ့ဥစ္စာ ဖြစ်ကြ၏။ ရုဗင်နှင့် ရှိမုန်ကဲ့သို့ သူတို့သည် ငါ့ဥစ္စာ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သူတို့ကို မိမိ၏ သားအရင်းများကဲ့သို့ မွေးစားပြီး သီးသန့်ဆွေမျိုးစုများ၏ အကြီးအကဲများ ဖြစ်လာစေရန် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
သူတို့သည် ပိုမိုနီးကပ်စွာ ရောက်ရှိလာကြသောအခါ အဘိုးအိုသည် သူတို့ကို ဖက်တွယ်၍ နမ်းရှုံ့ခဲ့ပြီး ကောင်းချီးပေးလျက် သူတို့၏ခေါင်းများပေါ်တွင် လက်များကို တရားဝင် တင်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက “ငါ့ဘိုးဘေးများဖြစ်ကြသော အာဗြဟံနှင့် ဣဇាកတို့ ရှေ့တွင် လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသော ဘုရားသခင်၊ ယနေ့အထိ တစ်သက်တာလုံး ငါ့ကို ကျွေးမွေးခဲ့သော ဘုရားသခင်၊ မကောင်းမှုအပေါင်းမှ ငါ့ကို ရွေးနှယ်တော်မူခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်သည် ဤလူငယ်များကို ကောင်းချီးပေးပါစေ” ဟု ဆုတောင်းခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော က的日子များ၏ ဆိုးရွားမှုအတွက် မည်သည့်ညည်းတွားမှုကိုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်း၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် ဝမ်းနည်းစရာများကို မိမိကို ဆန့်ကျင်သော အရာများအဖြစ် နောက်ထပ် မယူဆတော့ပေ။ အောက်မေ့ခြင်းသည် မိဘဘိုးဘေးနှင့်အတူ ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံး ရှိနေခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်နှင့် ချစ်ခင်ကြင်နာမှုတို့ကိုသာ ပြန်လည်သတိရစေခဲ့သည်။
ယာကုပ်၏သားများ အားလုံးတို့သည် သူ၏ သေရာညောင်စောင်းပတ်လည်တွင် စုရုံးနေကြ၏။ ယာကုပ်သည် မိမိ၏သားများကို ခေါ်၍— “နောက်ဆုံးသော ကာလများတွင် သင်တို့အပေါ်သို့ ကျရောက်မည့်အရာများကို ငါပြောပြနိုင်ရန် ... စုရုံးကြလော့” ဟု ဆိုခဲ့သည်။
ယာကုပ်သည် မိမိ၏သားများ၏ အနာဂတ်ကို ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း
မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသော ဝိညာဉ်တော်သည် သူ့အပေါ်တွင် ကျရောက်နေခဲ့ပြီး ပရောဖက်ပြုချက် ရူပါရုံထဲတွင် သူ၏ အမျိုးအနွယ်များ၏ အနာဂတ်သည် သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏သားတို့၏ အမည်များကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဖော်ပြခဲ့ပြီး တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကိုယ်ကျင့်စရိုက်ကို ဖော်ပြခဲ့ကာ ဆွေမျိုးစု၏ နောင်လာမည့် သမားစဉ်ကို အတိုချုပ် ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်။
ရုဗင်၊ သင်သည် ငါ၏ သားဦးဖြစ်၏၊
ငါ၏ ခွန်အားနှင့် ငါ၏ အစွမ်းသတ္တိ၏ အစဖြစ်လျက်၊
ဂုဏ်အသရေ၏ အထွတ်အထိပ်နှင့် စွမ်းအား၏ အထွတ်အထိပ် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ဧဒာအရပ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ရုဗင်၏ ဆိုးရွားလှသော အပြစ်သည် သူ့အား သားဦးအခွင့်အရေး ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် မထိုက်တန်စေခဲ့ပေ။ ယာကုပ်က ဆက်လက်၍—
ရေကဲ့သို့ မတည်မငြိမ် ဖြစ်တတ်သောကြောင့်၊
သင်သည် သာလွန်ခြင်းသို့ မရောက်ရ။
ယဇ်ပုရောဟိတ် ရာထူးကို လေဗိအား ခွဲဝေပေးခဲ့ပြီး၊ နိုင်ငံတော်နှင့် မေရှိယ ကတိတော်ကို ယုဒအား ပေးအပ်ခဲ့ကာ၊ အမွေခံခွင့်၏ နှစ်ဆသော အပိုင်းကို ယောသပ်အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ရုဗင်ဆွေမျိုးစုသည် ဣသရေလတွင် မည်သည့် ထင်ရှားကျော်ကြားမှုမျိုးသို့မျှ မရောက်ရှိခဲ့ပေ။ ယုဒ၊ ယောသပ် သို့မဟုတ် ဒန်တို့ကဲ့သို့ လူဦးရေ များပြားခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံရသူများတွင် ပထမဆုံး ပါဝင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် ရှိမုန်နှင့် လေဗိတို့ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ရှေခင်မြို့သားများအပေါ် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ရာတွင် တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း ပူးပေါင်းခဲ့ကြပြီး ယောသပ်ကို ရောင်းချရာတွင် အကြီးမားဆုံး အပြစ်ရှိခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ငါသည် သူတို့ကို ယာကုပ်တွင် ကွဲပြားစေမည်၊
ဣသရေလတွင်လည်း သူတို့ကို ကွဲလွင့်စေမည်။
မောရှေသည် ခါနာန်ပြည်ထဲသို့ မဝင်ရောက်မီ ဣသရေလလူတို့အား ပေးခဲ့သော သူ၏ နောက်ဆုံးကောင်းချီးမင်္ဂလာတွင် ရှိမုန်အကြောင်းကို လုံးဝ ထည့်သွင်းပြောဆိုခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ခါနာန်ပြည်ကို ခွဲဝေယူကြရာတွင် ဤဆွေမျိုးစုသည် ယုဒ၏ ဝေစုမှ အလွန်ငယ်သော အပိုင်းကိုသာ ရရှိခဲ့ကြပြီး နောင်တွင် အင်အားကြီးမားလာကြသော မိသားစုများသည် ကွဲပြားခြားနားသော ကိုလိုနီနယ်များကို ဖွဲ့စည်းကာ သန့်ရှင်းသောပြည်၏ နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်ရှိ နယ်မြေများတွင် အခြေချနေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ လေဗိသည်လည်း မြို့ပေါင်း လေးဆယ့်ရှစ်မြို့မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့် အမွေအနှစ်ကိုမျှ လက်ခံရရှိခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် အခြားသော ဆွေမျိုးစုများ ဘာသာစွန့်ခွာသွားကြချိန်တွင် သူတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုသည် သန့်စရာနေရာ၏ သန့်ရှင်းသော အမှုတော်အတွက် သူတို့အား ခန့်အပ်ခြင်းခံရစေရန် အာမခံချက် ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့ဖြင့် ကျိန်ဆရာသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
သားဦးအခွင့်အရေး၏ ထိပ်တန်း ကောင်းချီးမင်္ဂလာများသည် ယုဒဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်—
ယုဒ၊ သင်သည် သင်၏ညီအစ်ကိုတို့ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရမည့်သူ ဖြစ်၏၊
သင်၏လက်သည် ရန်သူတို့၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် ရှိလိမ့်မည်၊
သင့်ဖခင်၏ သားသမီးများသည် သင့်ရှေ့တွင် ကိုယ်ကိုညွတ်၍ ရှိခိုးကြလိမ့်မည်...။
ရှိုင်းလိုး မလာမချင်း၊
တောင်ဝှေးသည် ယုဒထံမှ မဖယ်ရှားရ၊
သူ၏ခြေထောက်များကြားမှ ပညတ်ပေးသူလည်း မပျောက်ကွယ်ရ၊
လူအပေါင်းတို့သည် သူ့ထံသို့ စုဝေးလာကြလိမ့်မည်။
တော၏ဘုရင်ဖြစ်သော ခြင်္သေ့သည် ဤဆွေမျိုးစုအတွက် သင့်လျော်သော သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဤဆွေမျိုးစုမှနေ၍ ဒါဝိဒ်နှင့် ဒါဝိဒ်၏သား၊ ရှိုင်းလိုးဖြစ်သော၊ စွမ်းအားအပေါင်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်ကိုညွတ်၍ လူမျိုးအပေါင်းတို့က ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှုကို ပေးအပ်ကြမည့် စစ်မှန်သော “ယုဒဆွေမျိုးစု၏ ခြင်္သေ့” ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သူ၏ သားသမီးအများစုအတွက် ယာကုပ်သည် သာယာဝပြောသော အနာဂတ်ကို ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယောသပ်၏ အမည်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဖခင်၏ နှလုံးသားသည် “မိမိ၏ညီအစ်ကိုတို့နှင့် ကင်းကွာနေခဲ့ရသောသူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင်” ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို တောင်းခံပေးသဖြင့် ပြည့်လျှံလာခဲ့သည်—
ယောသပ်သည် အသီးသီးသော ကိုင်းခက်ဖြစ်၏၊
ရေတွင်းအနားရှိ အသီးသီးသော ကိုင်းခက်ပင် ဖြစ်၏၊
သူ၏ကိုင်းခက်များသည် နံရံကို ကျော်လွန်၍ ပေါက်ရောက်ကြ၏။
လေးသမားများသည် သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဆင်းရဲဒုက္ခပေးခဲ့ကြပြီး၊
မြားဖြင့် ပစ်ခတ်ခဲ့ကြကာ၊ မုန်းတီးခဲ့ကြ၏၊
သို့သော် သူ၏လေးသည် ခိုင်မာစွာ တည်ရှိခဲ့ပြီး၊
ယာကုပ်၏ အစွမ်းသတ္တိရှိသော ဘုရားသခင်၏ လက်တော်တို့အားဖြင့်၊
သူ၏လက်မောင်းများသည် ခွန်အားနှင့် ပြည့်စုံလာခဲ့၏၊ ...
သင့်ဖခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများသည်၊
ထာဝရတောင်ကုန်းတို့၏ အစွန်အဖျားတိုင်အောင်၊
ငါ၏ဘိုးဘေးတို့၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများထက် ပိုမိုသာလွန်ခဲ့ကြ၏၊
ထိုကောင်းချီးများသည် ယောသပ်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တည်ရှိကြလိမ့်မည်၊
သူ့ညီအစ်ကိုတို့နှင့် ကင်းကွာခဲ့ရသောသူ၏ ခေါင်းဖျားပေါ်တွင် တည်ရှိကြလိမ့်မည်။
ယာကုပ်သည် အလွန်နက်ရှိုင်းသော မေတ္တာရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏သားများအပေါ်ထားရှိသော မေတ္တာသည် ခိုင်မာပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့ခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့အားလုံးကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သည်။ သူ၏ ဖခင်ဘဝ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုသည် အားပေးမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် စကားများဖြင့်သာ ဖော်ပြခြင်း ခံခဲ့ရလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ စွမ်းအားတော်သည် သူ့အပေါ်တွင် ကျရောက်နေခဲ့သည်။ မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသော စွမ်းအားတော်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် မည်မျှပင် နာကျင်စေကာမူ အမှန်တရားကို ကြေညာရန် သူသည် အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။
ယာကုပ်၏ နောက်ဆုံးနှစ်များသည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်ပြီး ပင်ပန်းဆင်းရဲသော နေ့ရက်တစ်ရက်ပြီးနောက် ငြိမ်သက်အနားယူမှု ရှိသော ညနေခင်းတစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ သူ၏လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ စုဝေးခဲ့ကြသော်လည်း သူ၏ နေဝင်ချိန်သည် ရှင်းလင်းပြတ်သားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရောင်ခြည်တော်များသည် သူ၏ ခွဲခွာရမည့် နာရီများကို ထွန်းလင်းတောက်ပစေခဲ့သည်။ ကျမ်းစာက “ညနေချမ်းအချိန်၌ အလင်းရှိလိမ့်မည်” ဟု ဆိုထားသည်။ ဇာခရိအနာဂတ်ကျမ်း အခန်းကြီး တစ်ဆယ့်လေး၊ အခန်းငယ် ခုနစ်။ “ဖြောင့်မတ်သောသူကို စောင့်ကြည့်လော့၊ စင်ကြယ်သောသူကိုလည်း ကြည့်ရှုလော့၊ အကြောင်းမူကား ထိုလူ၏ အဆုံးသည် ငြိမ်သက်ခြင်း ဖြစ်၏” ဆာလံကျမ်း သל်ခုနှစ်၊ အခန်းငယ် သုံးဆယ့်ခုနစ်။
မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသော ကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏ နှစ်သက်မှုကို ရရှိခဲ့ကြသော ကောင်းသောလူတို့၏ အမှားများကို သစ္စာရှိစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားပေသည်။ ဤအချက်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လှောင်ပြောင်ရန် လူယုတ်မာတို့အား အခွင့်အရေး ပေးခဲ့လေသည်။ သို့သော် အချက်အလက်များကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိခြင်းနှင့် အဓိကဇာတ်ကောင်များ၏ အပြစ်များကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားခြင်း မရှိခြင်းတို့သည် ကျမ်းစာ၏ အမှန်တရားကို သက်သေပြနေသော အခိုင်မာဆုံးသော သက်သေများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သမ္မာကျမ်းစာကို မှုတ်သွင်းခြင်း မခံရသူများက ရေးသားခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းသည် ဂုဏ်ပြုခံရသော လူတို့၏ ကိုယ်ကျင့်စရိုက်များကို ပိုမိုနှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော အလင်းတန်းတစ်ခုအောက်တွင် တင်ပြခဲ့လိမ့်မည်မှာ သံသယရှိစရာ မရှိပေ။
အခြားသူများသည် ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ပင် သွေးဆောင်မှုအောက်တွင် လဲကျခဲ့ကြသော်လည်း ထပ်မံ၍ သတ္တိမွေးမြူကာ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် အောင်မြင်ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ကြသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို လိုက်စားရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ကို အားပေးမှု ဖြစ်စေပါသည်။ သူတို့သည် တစ်ခါတစ်ရံ နောက်သို့ဆုတ်သွားခဲ့ရသော်လည်း မိမိတို့၏ နယ်မြေကို ပြန်လည်ရယူနိုင်ခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ခံစားခဲ့ကြရသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ယေရှု၏ ခွန်အားတော်အားဖြင့် အနိုင်ယူသူများ ဖြစ်လာနိုင်ကြပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း သူတို့၏ ဘဝမှတ်တမ်းများသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ အနှစ်သက်ဆုံးသော သူများထံတွင်ပင် အပြစ်ကို မြင်တွေ့တော်မူပြီး၊ အလင်းနှင့် တာဝန်ဝတ္တရား နည်းပါးသူများထက် ၎င်းတို့အပေါ်တွင် ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဆက်ဆံတော်မူတတ်ပါသည်။
ယာကုပ်ကို သင်္ဂြိုဟ်ပြီးနောက်တွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ယောသပ်၏ အစ်ကိုများ၏ နှလုံးသားများကို တစ်ဖန် ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။ အပြစ်ရှိသည်ဟူသော စိတ်သတိကြောင့် ၎င်းတို့သည် ယောသပ်သည် မိမိတို့၏ အပြစ်အတွက် ကြာမြင့်စွာ ဆိုင်းငံ့ထားခဲ့ရသော အပြစ်ဒဏ်ကို ယခုအခါတွင် သက်ရောက်စေမည်ဟု သံသယဝင်ကြပြီး ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သူ့ရှေ့တွင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မပေါ်ရဲကြဘဲ သတင်းစကားတစ်ခုကို ပေးပို့ခဲ့ကြသည်— “သင်၏ဖခင်သည် မသေဆုံးမီ ဤသို့ အမိန့်ရှိခဲ့ပါ၏၊ ယောသပ်အား ဤသို့ပြောကြလော့၊ သင့်ညီအစ်ကိုတို့၏ လွန်ကျူးခြင်းနှင့် ၎င်းတို့၏အပြစ်ကို ကျေးဇူးပြု၍ ခွင့်လွှတ်ပါ၊ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် သင့်အား မကောင်းမှုကို ပြုခဲ့ကြပါပြီ။ ယခုအခါတွင်လည်း သင့်ဖခင်၏ ဘုရားသခင်၏ ကျွန်များ၏ လွန်ကျူးခြင်းကို ကျေးဇူးပြု၍ ခွင့်လွှတ်ပါဟု ဆိုခဲ့ပါ၏။”
ဤသတင်းစကားကြောင့် ယောသပ်သည် မျက်ရည်ကျသည်အထိ ထိခိုက်ခံစားခဲ့ရပြီး ဤအရာဖြင့် အားတက်လာကြသောကြောင့် သူ၏အစ်ကိုများသည် သူ့ရှေ့သို့ လာရောက်ကာ “ကြည့်ရှုပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကျွန်များ ဖြစ်ကြပါ၏” ဟူသော စကားများဖြင့် မြေပေါ်တွင် ပျပ်ဝပ်ခဲ့ကြသည်။ ယောသပ်သည် သူတို့က မိမိအား လက်စားချေလိုသော စိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းသိမ်းထားသူတစ်ဦးအဖြစ် ရှုမြင်နိုင်ကြခြင်းအတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ “မကြောက်ကြနှင့်၊ အကြောင်းမူကား ငါသည် ဘုရားသခင်၏ နေရာမှာ ရှိပါသလော။ သင်တို့မူကား ငါ့ကို ဆန့်ကျင်၍ မကောင်းမှုကို တွေးတောခဲ့ကြ၏၊ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ယနေ့ ဤနေ့ကဲ့သို့ လူအများအပြား၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ၎င်းကို ကောင်းမှုဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့ဖြစ်၍ ယခုအခါ မကြောက်ကြနှင့်တော့၊ ငါသည် သင်တို့နှင့် သင်တို့၏ ကလေးငယ်များကို ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ပါမည်” ဟု သူက ဆိုခဲ့သည်။
ယောသပ်၌ ခရစ်တော်ကို မြင်တွေ့ရခြင်း
ယောသပ်၏ ဘဝသည် ခရစ်တော်၏ ဘဝကို သရုပ်ဖော်ပြနေပါသည်။ ယောသပ်၏ အစ်ကိုများကို သူ့အား ကျွန်တစ်ဦးအဖြစ် ရောင်းချစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်မှာ မနာလိုဝန်တိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ထက် သူ ပို၍ ကြီးမြတ်လာခြင်းကို တားဆီးနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သူ၏အိပ်မက်များနှင့် နောက်ထပ် မည်သည့်အခါမျှ ဒုက္ခမတွေ့ရတော့ဘဲ ၎င်းတို့ ပြည့်စုံလာနိုင်ခြေ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ခဲ့ပြီဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ တားဆီးလိုခဲ့ကြသော ထိုဖြစ်ရပ်အတိုင်း ဖြစ်လာစေရန် လမ်းညွှန်ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ပင် ပုರೋဟိတ်များနှင့် သက်ကြီးဝါကြီးများသည် ခရစ်တော်အပေါ်တွင် မနာလိုဝန်တိုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော် ဘုရင်မ ဖြစ်လာစေရန် တားဆီးရန်အတွက် သူ့အား အသေခံစေခဲ့ကြသော်လည်း ဤရလဒ် ပေါ်ထွက်လာစေရန်အတွက် ဤကဲ့သို့ ဖန်တီးပေးနေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ယောသပ်သည် အီဂျစ်ပြည်တွင် ကျွန်ဘဝ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏ဖခင်၏ မိသားစုအတွက် ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအချက်သည် သူ၏အစ်ကိုများ၏ အပြစ်ကို လျော့ပါးစေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဤကဲ့သို့ပင် ခရစ်တော်၏ ရန်သူများက သူ့အား လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် အသေခံစေခဲ့ခြင်းသည် သူ့အား လူသားတို့၏ ရွေးနှယ်ရှင်၊ လဲကျနေသော လူမျိုး၏ ကယ်တင်ရှင်နှင့် စကြဝဠာ တစ်ခုလုံး၏ အစိုးရမင်း ဖြစ်လာစေခဲ့သော်လည်း သူ၏ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ၏ အပြစ်မှာ ဘုရားသခင်၏ ကြိုတင်စီမံပေးသော လက်တော်က ဖြစ်ရပ်များကို မထိန်းချုပ်ခဲ့ပါက ဖြစ်လာမည့်အတိုင်းပင် အလွန်တရာ ဆိုးရွားယုတ်မာလှပေသည်။
ယောသပ်သည် မိမိ၏ ဖြောင့်မတ်မှုကြောင့် မတရား စွပ်စွဲခံရပြီး ထောင်ထဲသို့ ပစ်ချခြင်း ခံခဲ့ရသကဲ့သို့ ခရစ်တော်သည်လည်း သူ၏ ဖြောင့်မတ်ပြီး ကိုယ်ကျိုးစွန့်သော ဘဝသည် အပြစ်ကို ဆုံးမရာ ရောက်ရှိနေသောကြောင့် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းနှင့် စွန့်ပစ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ မည်သည့်အပြစ်မျှ မရှိဘဲလျက် မမှန်မကန် သက်သေခံချက်များပေါ် မူတည်၍ အပြစ်ဒဏ် ချမှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယောသပ်သည် မတရားမှုအပေါ်တွင် သည်းခံခြင်း၊ မိမိ၏ သဘာဝမကျသော အစ်ကိုများအပေါ်တွင် အလွယ်တကူ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် မြင့်မြတ်သော ကြင်နာမှုတို့သည် ဆိုးသွမ်းသော လူတို့၏ မုန်းတီးမှုနှင့် အလွဲသုံးစားလုပ်မှုများကို ညည်းညူခြင်းမရှိဘဲ ခံရပ်ခဲ့သော ကယ်တင်ရှင်၏ သည်းခံမှုကို ကိုယ်စားပြုနေပြီး မိမိတို့၏ အပြစ်များကို ဝန်ခံလျက် ခွင့်လွှတ်မှုကို ရှာဖွေရင်း မိမိထံသို့ လာရောက်ကြသူ အားလုံးကို ခွင့်လွှတ်ပေးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုနေပါသည်။
ယောသပ်သည် မိမိ၏ လူမျိုးများ တိုးပွားလာခြင်းနှင့် သာယာဝပြောလာခြင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာတတိုင်အောင် ဣသရေလလူမျိုးများ ကတိတော်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိမည့် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် တုန်လှုပ်ခြင်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။
သူ့အဆုံးရောက်လုနီးပြီကို သူတွေ့မြင်သောအခါ သူ၏နောက်ဆုံးပြုလုပ်ခဲ့သော အမှုအရာမှာ မိမိ၏ကံကြမ္မာသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့နှင့်အတူ ဆက်စပ်နေကြောင်းကို ဖော်ပြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏နောက်ဆုံးစကားများမှာ “ဘုရားသခင်သည် သင်တို့ကို သေချာပေါက် ကြည့်ရှုစောင့်မတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး ဤပြည်မှနေ၍ အာဗြဟံ၊ ဣဇាកနှင့် ယာကုပ်တို့အား ကျိန်ဆိုခဲ့သော ပြည်သို့ သင်တို့ကို ခေါ်ထုတ်သွားလိမ့်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူတို့သည် မိမိ၏အရိုးများကို ခါနာန်ပြည်သို့ သူတို့နှင့်အတူ ယူဆောင်သွားကြမည်ဟု ဣသရေလလူတို့၏ သားသမီးများထံမှ တည်ကြည်သော သစ္စာကျိန်ဆိုမှုကို ရယူခဲ့သည်။ “ထို့ကြောင့် ယောသပ်သည် အသက် တစ်ရာ ဆယ်နှစ် အရွယ်တွင် သေဆုံးလေ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် သူ့ကို ဆေးစိမ်ကြပြီး အီဂျစ်ပြည်တွင် ခေါင်းတိုအတွင်း၌ ထည့်သွင်းထားခဲ့ကြ၏။”
ထိုနောက်ပိုင်းတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော လုပ်အားစိုက်ထုတ်မှု ရာစုနှစ်များတစ်လျှောက်လုံးတွင် ထိုခေါင်းတိုသည် ဣသရေလလူတို့အား သူတို့သည် အီဂျစ်ပြည်တွင် ခေတ္တမျှသာ နေထိုင်သူများသာ ဖြစ်ကြောင်းကို သက်သေထူခဲ့ပြီး လွတ်မြောက်မည့်အချိန်သည် သေချာပေါက် ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ကတိတော်မြေပေါ်တွင်သာ မြဲမြံစွာ ထားရှိကြရန် တိုက်တွန်းခဲ့ပေသည်။
No comments:
Post a Comment