အခန်း ၆၂— ဒါဝိဒ်ကို ဘုရင်အဖြစ် ဘိသိက်ပေးခြင်း

 

ဤအခန်းသည် ရာဇဝင်ချုပ်ပထမစောင် ၁၆:၁-၁၃ ကို အခြေခံထားသည်။

ဒံဝေဒသည် လူငယ်ဘဝ၏ လန်းဆန်းမှုဖြင့် ဗက်လင်မြို့ကို ဝန်းရံထားသော တောင်ကုန်းများပေါ်တွင် စားကျက်ရှာနေကြသော မိမိ၏ သိုးစုများကို စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ သာမန်သိုးထိန်းလေးသည် မိမိကိုယ်တိုင် တီဖွင့်စပ်ဆိုခဲ့သော သီချင်းများကို သီဆိုခဲ့ပြီး၊ သူ၏ စောင်းတီးသက်သေသည် သူ၏ လန်းဆန်းငယ်ရွယ်သော အသံ၏ သာယာနာပျော်ဖွယ် တေးသွားကို အကောင်းဆုံး တွဲဖက်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် နောင်နှစ်များတွင် သူ၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံရန် ရည်ရွယ်ထားတော်မူသော အလုပ်အတွက် ဒံဝေဒကို ပြင်ဆင်ပေးနေခဲ့သည်။

“ထာဝရဘုရားကလည်း၊ ရှောလုကို ဣသရေလနိုင်ငံအပေါ်၌ အုပ်စိုးခြင်းမှ ငါပယ်ရှားခဲ့ပြီ ဖြစ်လျက်နှင့်၊ အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး သူ၏အတွက် သင်သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေမည်နည်း။ သင်၏ ဦးချိုကို ဆီဖြင့် ပြည့်စေလော့၊ ထွက်သွားလော့၊ ဗက်လင်မြို့သား ယရှဲထံသို့ ငါစေလွှတ်မည်၊ အကြောင်းမူကား သူ၏ သားတို့အက်တွင် ဘုရင်တစ်ပါးကို ငါပြင်ဆင်ထားပြီ ... ။ ငါညွှန်ပြမည့်သူကို ငါ့အတွက် ဘိသိက်ပေးရမည် ဟု ရှမွေလအား မိန့်တော်မူ၏။ ရှမွေလသည်လည်း ထာဝရဘုရား မိန့်ဆိုတော်မူသမျှကို ပြု၍ ဗက်လင်မြို့သို့ ရောက်လာ၏။ မြို့သူကြီးများသည်လည်း သူလာသည်ကို မြင်၍ တုန်လှုပ်လျက်၊ ငြိမ်သက်ခြင်း အလိုငှာ လာသလောဟု ဆိုကြလျှင်၊ သူက ငြိမ်သက်ခြင်း အလိုငှာ ဖြစ်သည်ဟု ဆို၏။” မြို့သူကြီးများသည် ယဇ်ပူဇော်ပွဲအတွက် ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံခဲ့ကြပြီး၊ ရှမွေလသည် ယရှဲနှင့် သူ၏ သားများကို ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ သိုးများကို စောင့်ရှောက်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သူ အငယ်ဆုံးသား ဒံဝေဒမှလွဲ၍ ယရှဲ၏ အိမ်သူအိမ်သား အားလုံး တက်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

ပူဇော်သက္ကာ မိဿဟာယပွဲတွင် မပါဝင်မီ ရှမွေလသည် ယရှဲ၏ မြင့်မြတ်သော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် သားများကို ပရောဖက်ဆိုင်ရာ စစ်ဆေးခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။ ဧလိအပ်သည် သားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး၊ အရပ်အမောင်းနှင့် အလှအပတွင် အခြားသူများထက် ရှောလုနှင့် ပိုမို ဆင်တူခဲ့သည်။ ရှမွေလသည် သူ၏ မင်းပိုင် ကိုယ်ဟန်ကို ကြည့်ရှုရင်း၊ “ဤသူသည် အမှန်ပင် ရှောလု၏ နေရာကို ဆက်ခံရန် ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသော လူ ဖြစ်ပေသည်” ဟု တွေးတောခဲ့ပြီး သူ့အား ဘိသိက်ပေးနိုင်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်၏ အတည်ပြုချက်ကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။

သို့သော် ဧလိအပ်သည် ထာဝရဘုရားကို မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။ သူသည် မာန်မာနကြီးပြီး တောင်းဆိုမှု တင်းကျပ်သော အုပ်စိုးသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ရှမွေလအား ထာဝရဘုရား၏ မိန့်ဆိုချက်မှာ— “သူ၏ မျက်နှာအသွင်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ သူ၏ အရပ်အမောင်းကိုသော်လည်းကောင်း မရှုမကြည့်နှင့်၊ အကြောင်းမူကား ငါပယ်ရှားခဲ့ပြီ။ ထာဝရဘုရားသည် လူမြင်သကဲ့သို့ မြင်တော်မမူ၊ လူသည် အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်ကိုသာ ကြည့်တတ်၏၊ ထာဝရဘုရားမူကား စိတ်နှလုံးကို ကြည့်တော်မူ၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ မျက်နှာအလှအပ သို့မဟုတ် အရပ်အမောင်း၏ မြင့်မြတ်မှုအပေါ် အခြေခံသော တန်ဖိုးထားမှုသည် မည်မျှ အချည်းနှီး ဖြစ်ကြောင်း ရှမွေလ၏ အမှားမှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်တို့ သင်ယူနိုင်ကြသည်။ မိမိ၏ ဖန်ဆင်းခံများနှင့် ပတ်သက်သော ဘုရားသခင်၏ အကြံအစွမ်းများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အကန့်အသတ်ရှိသော ဉာဏ်ပညာထက် သာလွန်မြင့်မြတ်ပေသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ သားသမီးများသည် မိမိတို့၏ ဆန္ဒကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံကြမည်ဆိုပါက၊ မိတို့အတွက် အရည်အချင်းပြည့်မီရာ နေရာကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ခေါ်ဆောင်လာခြင်း ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိတို့၏ လက်ထဲသို့ အပ်နှံထားသော အလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေရန် စွမ်းဆောင်ပေးခြင်း ခံရမည် ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ အသေအချာ ယုံကြည်နိုင်ကြပါသည်။

သိုးထိန်းငယ်ကို ပွဲတော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း

ဧလိအပ်သည် ရှမွေလ၏ စစ်ဆေးမှုကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ဝတ်ပြုမှုတွင် တက်ရောက်နေခဲ့ကြသော ကျန်ရှိသည့် အစ်ကိုခြောက်ဦးတို့သည်လည်း ပရောဖက်၏ စစ်ဆေးမှုကို ခံယူရန် အစဉ်အတိုင်း လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ထဲမှ မည်သူ့ကိုမျှ ရွေးချယ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဝမ်းနည်းဖွယ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် ရှမွေလသည် လူငယ်များထဲမှ နောက်ဆုံးလူကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး မှိုင်တွေလျက် သူက “သင့်သားတွေ အားလုံး ဒီမှာ ရှိကြပြီလား” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ အဘက “အငယ်ဆုံးသား တစ်ဦး ကျန်သေး၏၊ ကြည့်ရှုလော့၊ သူသည် သိုးများကို စောင့်ရှောက်နေပါသည်” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့သည်။ ရှမွေလက သူ့အား ခေါ်ဆောင်လာရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ “သူ မရောက်မချင်း ငါတို့ မထိုင်ကြရ。”

အထီးကျန် သိုးထိန်းငယ်သည် ပရောဖက်သည် ဗက်လင်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်ဟူသော သတင်းစကားကို ပေးပို့ခဲ့သော သတင်းပို့သူ၏ မမျှော်လင့်ဘဲ ခေါ်ဆိုမှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ဣသရေလတို့၏ ပရောဖက်နှင့် တရားသူကြီးသည် သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် တွေ့ဆုံလိုရပါမည်နည်း။ သို့သော် အချိန်မဆွဲဘဲ သူသည် ထိုခေါ်ဆိုမှုကို နာခံခဲ့သည်။

“သူသည် အသားညိုဝင်း၍ လှပသော မျက်နှာသွင် ရှိပြီး မြင်ကောင်းသောသူ ဖြစ်၏။” ရှမွေလသည် ချောမောပြီး ယောကျ်ားပီသကာ ရိုးသားသော သိုးထိန်းငယ်ကို မြင်တွေ့ရသောအခ ထာဝရဘုရား၏ အသံတော်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်— “ထလော့၊ သူ့ကို ဘိသိက်ပေးလော့၊ အကြောင်းမူကား ဤသူပေတည်း။” ဒံဝေဒသည် သိုးထိန်း၏ နှိမ့်ချသော ရာထူးတွင် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိပြီး သစ္စာရှိကြောင်း ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ၊ ယခုအခါတွင် ဘုရားသခင်သည် သူ့အား ကိုယ်တော်၏ လူတို့၏ တပ်မှူးအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ “ရှမွေလသည် ဆီဦးချိုကို ယူ၍ သူ၏ ညီအစ်ကိုများ အလယ်တွင် [ညီအစ်ကိုများထဲမှ] သူ့ကို ဘိသိက်ပေးလေ၏၊ ထိုနေ့မှစ၍ ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ဒံဝေဒအပေါ်သို့ သက်ရောက်လာခဲ့၏။” စိတ်အေးချမ်းသာမှုဖြင့် ပရောဖက်သည် ရာမမြို့သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ဒံဝေဒကို ဘိသိက်ပေးသည့် အခမ်းအနားကို လျှို့ဝှက်စွာ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ အနာဂတ်တွင် စောင့်ကြsနေသော ကြီးမားသော ကံကြမ္မာကို ထိုလူငယ်အား အရိပ်အမြွက်ပြသခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ နောင်လာမည့် နှစ်များ၏ အန္တရာယ် အားလုံးကြားတွင် ဤအသိပညာသည် သူ၏ အသက်တာဖြင့် ပြီးမြောက်စေရန် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သစ္စာရှိရှိ လိုက်နာရန် သူ့အား လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

ဒံဝေဒအား ပေးသပ်ခဲ့သော ကြီးမားသော ဂုဏ်ကျက်သရေသည် သူ့အား မာန်မာန ဖြစ်စေရန် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဘိသိက်မခံရမီကကဲ့သို့ နှိမ့်ချပြီး ရိုးသားသော သိုးထိန်းငယ်သည် တောင်ကုန်းများသို့ ပြန်သွားခဲ့ပြီး မိမိ၏ သိုးများကို စောင့်ကြပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် စိတ်အားထက်သန်မှု အသစ်ဖြင့် သူသည် မိမိ၏ တေးသွားများကို တီထွင်ခဲ့ပြီး စောင်းကို တီးခတ်ခဲ့သည်။

သူ၏ ရှေ့တွင် ကြွယ်ဝစုံလင်သော အလှတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ရှုခင်းတစ်ခု ပြန့်ကြဲနေခဲ့သည်။ သူသည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာသော မင်္ဂလာဆောင်သူ ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ “ပြိုင်ပွဲကို ပြေးရန် ခွန်အားကြီးသော သူကဲ့သို့” ဝမ်းမြောက်လျက် ကောင်းကင်ဘုံကို အလင်းဖြင့် ရေလွှမ်းမိုးနေသော နေမင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်သို့ ရောက်ရှိနေသော တောင်ကုန်းများ၏ ရဲရင့်သော ထိပ်ဖျားများ ရှိခဲ့သည်။ ထိုထက်လွန်၍ ဘုရားသခင် တည်ရှိနေခဲ့သည်။ တောအုပ်နှင့် တောင်၊ မြက်ခင်းပြင်နှင့် စမ်းချောင်းတို့ကို ရွှေရောင်လွှမ်းစေသော နေ့ခင်းဘက်၏ အလင်းသည် ကောင်းမွန်ပြီး စုံလင်သော ဆုလက်ဆောင် အားလုံး၏ ဖန်ဆင်းရှင်ကို ရှုမြင်နိုင်ရန် စိတ်နှလုံးကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ မိမိ၏ ဖန်ဆင်းရှင်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို နေ့စဉ် ဖော်ပြမှုများသည် ထိုလူငယ် ကဗျာဆရာ၏ စိတ်နှလုံးကို ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။ ဒံဝေဒ၏ စိတ်နှလုံးနှင့် ဉာဏ်စွမ်းရည်များသည် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်နှင့် ပိုမို ရင်းနှီးသော မိဿဟာယထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ သူ၏ စိတ်သည် မိမိ၏ သီချင်းကို လှုံ့ဆော်ရန်နှင့် စောင်း၏ တေးဂီတကို နိုးထစေရန်အတွက် အကြောင်းအရာ အသစ်များကို ရှာဖွေရန် နက်နဲရာသို့ အမြဲတမ်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေခဲ့သည်။ သူ၏ အသံ၏ ကြွယ်ဝသော တေးသွားသည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကောင်းကင်တမန်တို့၏ သီချင်းများနှင့် တုံ့ပြန်နေသကဲ့သို့ လေထုထဲသို့ စီးဆင်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အထီးကျန် တောင်ကုန်းများအကြားရှိ ထိုနှစ်များစွာသော ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုနှင့် လှည့်လាត់မှုတို့၏ ရទ្ធဒ်များကို မည်သူ တိုင်းတာနိုင်မည်နည်း။ ဣသရေလတို့၏ သာယာနာပျော်ဖွယ် တေးဆိုသူ၏ ဆာလံသီချင်းများသည် နောင်လာမည့် အချိန်ကာလ အားလုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ လူတို့၏ စိတ်နှလုံးများ၌ အချစ်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးရန် ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခံ အားလုံး အသက်ရှင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပါသော စိတ်နှလုံးနှင့် ပိုမို နီးစပ်စေခဲ့သည်။

ဒံဝေဒသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ အမြင့်မြတ်ဆုံးသူတို့နှင့်အတူ မြင့်မားသော ရာထူးနေရာကို ရယူရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်အကြောင်း ပိုမိုထင်ရှားသော အယူအဆများသည် သူ၏ ဝိညာဉ်တော်ရှေ့တွင် ပွင့်လင်းလာခဲ့သည်။ ရှင်းလင်းမှု မရှိသော အကြောင်းအရာများသည် ထွန်းလင်းလာခဲ့ကြပြီး၊ အခက်အခဲများကို ရှင်းလင်းစေကာ၊ ရှုပ်ထွေးမှုများကို ပြေလည်စေခဲ့သည်။ အလင်းသစ်၏ ရောင်ခြည်တိုင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် ရွေးနှုတ်ရှင်၏ ဘုန်းအသရေတော်အတွက် ပိုမိုသာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော ရိုသေကိုးကွယ်မှု တေးသီချင်းများကို ထွက်ပေါ်စေခဲ့သည်။ မိမိ၏ အသက်တာ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုများတွင် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်ကို သူ ရှုမြင်ရသည်နှင့်အမျှ သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် ပိုမိုထက်သန်သော ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်မှုနှင့် ကျေးဇူးတင်ရှိမှုတို့ဖြင့် တုန်ခါလာခဲ့သည်။ သူ၏ အသံသည် ပိုမိုကြွယ်ဝသော တေးသွားဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ စောင်းသည် ပိုမိုဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းသော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် တီးခတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ထိုသိုးထိန်းငယ်သည် ခွန်အားမှ ခွန်အားသို့၊ အသိပညာမှ အသိပညာသို့ တိုးတက်သွားခဲ့သည်၊ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူ၏အပေါ်၌ တည်ရှိနေသောကြောင့်တည်း။