အခန်း ၂၉— စာတန်၏ ဘုရားသခင် ပညတ်တရားအပေါ် မုန်းတီးခြင်း

 

ကောင်းကင်ဘုံ၏ အပြစ်ကင်းစင်သော သက်ရှိများအကြားတွင် စတင်ခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဖြိုဖျက်ရန် စာတန်၏ ပထမဆုံး ကြိုးပမ်းမှုသည် အချိန်အတန်ကြာအောင် အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့ပုံ ပေါ်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန် အများအပြား လှည့်ဖြားခြင်း ခံခဲ့ရကြသည်။ သို့သော် စာတန်၏ ထင်ရှားသော အောင်ပွဲသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းနှင့် ဆုံးရှုံးခြင်း၊ ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာခြင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ နှင်ထုတ်ခံရခြင်းတို့ဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ခဲ့ရသည်။

မြေကြီးပေါ်တွင် ပဋိပက္ခ ပြန်လည်စတင်လာသောအခါ စာတန်သည် ထပ်မံ၍ ထင်ရှားသော အသာစီးရမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းအားဖြင့် လူသားသည် သူ၏ အကျဉ်းသား ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင် စာတန်သည် လွတ်လပ်သော နိုင်ငံတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ သားတော်၏ အာဏာစက်ကို စိန်ခေါ်ရန် လမ်းပွင့်သွားခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်စရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ အစီအစဉ်သည် လူသားအား ဘုရားသခင်နှင့် ထပ်မံ၍ သဟဇာတ ဖြစ်စေရန် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

စာတန်သည် တစ်ဖန် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြန်ပြီး၊ ရှုံးနိမ့်မှုကို အောင်ပွဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် လှည့်စားခြင်းကို တစ်ဖန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူသည် လူသားအား မိမိ၏ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်သည် မတရားသော အရှင်အဖြစ် ပြသခဲ့သည်။ “ဘုရားသခင်သည် အဘယ်အရာ ဖြစ်လာမည်ကို သိရှိတော်မူပါလျက်နှင့်၊ အဘယ်ကြောင့် လူသားကို စုံစမ်းခြင်းခံရစေရန်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် သေခြင်းတရားကို ဝင်ရောက်လာစေရန် ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သနည်း” ဟု စုံစမ်းသွေးဆောင်သူက ဆိုခဲ့သည်။ အာဒံ၏ သားသမီးများသည် စုံစမ်းသွေးဆောင်သူ၏ စကားကို နားထောင်ခဲ့ကြပြီး စာတန်၏ ဖျက်ဆီးတတ်သော တန်ခိုးမှ ကယ်တင်နိုင်စွမ်းရှိသော တစ်ပါးတည်းသော အရှင်ကို ဆန့်ကျင်၍ ညည်းညူခဲ့ကြသည်။

ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း လူထောင်ပေါင်းများစွာတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်သည့် ထိုပုန်ကန်တတ်သော ညည်းညူသံကိုပင် ထပ်တလဲလဲ ပဲ့တင်ထပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ လူသားအား ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့် လွတ်လပ်မှုကို ဆုံးရှုံးစေခြင်းသည် သူ့ကို စက်ရုပ်သက်သက်မျှသာ ဖြစ်စေလိမ့်မည်ကို ၎င်းတို့ မမြင်ကြပေ။ အခြားသော ကမ္ဘာများရှိ သက်ရှိများကဲ့သို့ပင် သူသည်လည်း နာခံခြင်းဆိုင်ရာ စုံစမ်းမှုကို ခံရမည် ဖြစ်သည်၊ သို့သော် မည်သည့်အခါမျှ မကောင်းမှုကို လိုက်လျောခြင်းသည် မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စဖြစ်လာမည့် အနေအထားမျိုးသို့ ရောက်ရှိသွားစေခြင်း မရှိပေ။ သူ မခုခံနိုင်သော မည်သည့် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှု သို့မဟုတ် စုံစမ်းမှုကိုမျှ ခွင့်ပြုထားခြင်း မရှိပေ။

လူဦးရေ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ လောကကြီး တစ်ခုလုံးနီးပါးသည် ပုန်ကန်မှု တပ်ဖွဲ့ဝင်များထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ စာတန်သည် အောင်ပွဲကို ထပ်မံရရှိခဲ့ပြီဟု ထင်မှတ်စရာ ဖြစ်ခဲ့ပြန်သည်၊ သို့သော် မြေကြီးသည် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ညစ်ညမ်းမှုမှ ရေလွှမ်းမိုးမှုဖြင့် စင်ကြယ်စေခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့ကို အဘယ်ကြောင့် ရွေးချယ်တော်မူသနည်း

ပရောဖက်က — “လူဆိုးအား ကျေးဇူးပြုလောက်သော်လည်း၊ သူသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို မသင်ယူတတ်ပေ ... ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်ကိုလည်း မမြင်တတ်ပေ” (ဟေရှာယကျမ်း ၂૬:၁၀) ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ရေလွှမ်းမိုးပြီးနောက်ပိုင်းတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ မြေကြီးပေါ်ရှိ Inhabitants များသည် ထာဝရဘုရားကို ထပ်မံ၍ ပုန်ကန်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်ကို လောကကြီးက နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီက လူများရော နောဧ၏ ဆက်ခံသူများပါ ဘုရားသခင်၏ အာဏာစက်ကို ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်သည် အာဗြဟ္မ်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး မိမိ၏ပညတ်တော်ကို အပ်နှံခံရမည့် လူမျိုးတစ်မျိုးကို မိမိအတွက် ခေါ်ယူခဲ့သည်။

ဤလူမျိုးကို လှည့်ဖြားဖျက်ဆီးရန်အတွက် စာတန်သည် မိမိ၏ ကွန်ယက်များကို ချက်ချင်း စတင်ခင်းကျင်းခဲ့သည်။ ယာကုပ်၏ သားမြေးများသည် တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့် လက်ထပ်ရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ ရုပ်တုများကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရကြသည်။ သို့သော် ယောသပ်၏ သစ္စာရှိမှုသည် စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းအတွက် သက်သေခံချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤအလင်းကို ငြိမ်းသတ်ရန်အတွက် စာတန်သည် ယောသပ်၏ ညီအစ်ကိုများမှတစ်ဆင့် သူ့ကို ကျွန်အဖြစ် ရောင်းချစေရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းကို ကျော်လွန်၍ စီမံတော်မူခဲ့သည်။ ပေါတိဖာ၏ အိမ်တွင်လည်းကောင်း၊ အကျဉ်းထောင်တွင်လည်းကောင်း ယောသပ်သည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်အတူ နိုင်ငံ၏ ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် သူ၏ ရာထူးအတွက် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သော ပညာရေးကို ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ သက်ရောက်မှုသည် တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် ထင်ရှားခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းသည် အရပ်ရပ်သို့ ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သည့် ပုရောဟိတ်များသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်အပေါ် စာတန်၏ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုကို အခြေခံ၍ ၎င်းတို့သည် အလင်းကို ငြိမ်းသတ်ရန် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။

မိုးရှေ အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုသည် အောင်ပွဲခံခဲ့ပုံ ရလေသည်။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဣသရေလတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များသည် မှေးမှိန်လာခဲ့ကြသည်။ ဘုရင်ရော လူတို့ပါ ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်ကို ကဲ့ရဲ့ပြက်ရယ် ပြုခဲ့ကြသည်။ ဤစိတ်ဓာတ်သည် မိုးရှေ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ဖာရောဘုရင် လက်ထက်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ဟီဘရူး ခေါင်းဆောင်သည် — “ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား” ထံမှ သတင်းစကားဖြင့် ဘုရင်ရှေ့တော်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို မသိနားမလည်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ — “အဘယ်သူနည်း၊ ငါသည် သူ၏စကားကို နားထောင်ရမည်လော ... ငါသည် ထာဝရဘုရားကို မသိ” ဟူသော အဖြေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်မှာ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးကို စိန်ခေါ်ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ အစအဦးမှ အဆုံးတိုင်အောင် ဖာရော၏ ဆန့်ကျင်မှုသည် မုန်းတီးခြင်းနှင့် စိန်ခေါ်ခြင်းတို့၏ ရလဒ်ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယောသပ်၏ လက်ထက်တွင် အီဂျစ်ပြည်သည် ဣသရေလတို့အတွက် ခိုလှုံရာ ကျွန်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးအပေါ် ပြသခဲ့သော ကျေးဇူးတရားတွင် ဘုရားသခင်သည် ဂုဏ်ပြုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယခုအခါတွင်လည်း သည်းခံခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အရှင်သည် တရားစီရင်ချက် တစ်ရပ်ချင်းစီတိုင်းကို ၎င်းတို့၏ တာဝန်ကို လုပ်ဆောင်ရန် အချိန်ပေးခဲ့သည်။ အီဂျစ်လူတို့သည် ယဟောဝါ၏ တန်ခိုးတော်ဆိုင်ရာ သက်သေများကို ရရှိခဲ့ကြပြီး၊ လိုလားကြသူ အားလုံးသည် ဘုရားသခင်ထံ ကိုယ်ကို အပ်နှံ၍ ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ချက်များမှ လွတ်မြောက်နိုင်ကြသည်။ ဘုရင်၏ မာကျောခက်ထန်မှုသည် ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းကို ပျံ့နှံ့စေခဲ့ပြီး အီဂျစ်လူများစွာတို့ကို ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်သို့ မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံလာစေရန် ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်။

အီဂျစ်လူတို့၏ ကြီးမားသော ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့် ဟီဘရူးတို့ တည်းခိုနေထိုင်ခဲ့သည့် နောက်ပိုင်းကာလများအတွင်း ၎င်းတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများသည် ဣသရေလတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို ရွံရှာမုန်းတီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သင့်ပြီး၊ မိမိတို့၏ ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင်ထံသို့ ခိုလှုံရန် လမ်းပြခဲ့သင့်ပေသည်။ သို့သော် စာတန်သည် ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးများကို မှောင်မိုက်စေခဲ့ပြီး၊ မိမိတို့၏ တစ်ပါးအမျိုးသား သခင်များ၏ ကျင့်သုံးပုံများကို အတုယူရန် လမ်းပြခဲ့သည်။

ဣသရေလတို့ ကယ်တင်ခြင်းရရှိမည့် အချိန်အခါ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ သန်းနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိကြသော ထိုကြီးမြတ်သော လူမျိုးသည် ဘုရားသခင်၏ အမှတ်ရမှုကို ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးမှ ဖျောက်ဖျက်ပစ်နိုင်ရန်အတွက် အသိပညာကင်းမဲ့ခြင်း၊ စုန်းပြူးယုံကြည်ခြင်း၊ မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် ကျွန်ဘဝတို့တွင် ချုပ်နှောင်ထားခံရရန်မှာ စာတန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဘုရင်၏ ရှေ့တော်တွင် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြစဥ်၊ စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ အလုပ်ကို အတုယူရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ကြိုးပမ်းလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ တစ်ခုတည်းသော ရလဒ်မှာ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် ဘုန်းတော်တို့ကို ပိုမိုကြီးမားစွာ ထင်ရှားပြသရန်အတွက် လမ်းခင်းပေးခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဘုရားသခင်သည် — “မိမိ၏လူမျိုးကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်၊ မိမိရွေးကောက်သောသူတို့ကို ရွှင်လန်းခြင်းဖြင့် ... ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်ချက်များကို စောင့်ရှောက်၍ ကိုယ်တော်၏ တရားများကို ကျင့်သုံးစေရန် ထုတ်ဆောင်တော်မူခဲ့၏” (ဆာလံကျမ်း ၁၀၅:၄၃-၄၅)။

အီဂျစ်ပြည်တွင် ကျွန်ပြုခံရစဥ် အချိန်ကာလအတွင်း ဣသရေလလူအများစုသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ကြီးမားသော အတိုင်းအတာဖြင့် မေ့လျော့ခဲ့ကြပြီး ၎င်း၏ ပညတ်ချက်များကို တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဓလေ့ထုံးစံများနှင့် ရောနှောခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို စိုင်းတောင်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် ကိုယ်တော်၏ မိမိကိုယ်ပိုင် အသံတော်ဖြင့် မိမိ၏ပညတ်တော်ကို ကြေညာခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးအား မိမိ၏ပညတ်တော်ကို ကြေညာနေစဥ်ပင် စာတန်သည် ၎င်းတို့အား အပြစ်ကျူးလွန်ရန် စုံစမ်းသွေးဆောင်ရန် ကြံစည်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အား ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုဆီသို့ လမ်းပြခြင်းအားဖြင့် သူသည် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု အားလုံး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်၊ အကြောင်းမူကား လူသားသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် လက်ရာဖြင့် ကိုယ်စားပြုနိုင်သည့် အရာကို ကိုးကွယ်ခြင်းအားဖြင့် မည်သို့ မြှင့်တင်ခြင်း ခံရနိုင်မည်နည်း။ အကယ်၍ လူတို့သည် မိမိတို့၏ ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်နွှယ်မှုကို မေ့လျော့ပြီး ဤရွံရှာဖွယ်ရာနှင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အရာများရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ကြမည်ဆိုပါက၊ စိတ်နှလုံး၏ မကောင်းသော ဆန္ဒများသည် ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွားမည်ဖြစ်ပြီး စာတန်သည် အကြွင်းမဲ့ အုပ်စိုးခွင့် ရရှိသွားလိမ့်မည်။

စိုင်းတောင်၏ တောင်ခြေရင်းတွင်ပင် စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဖြိုဖျက်ရန် စတင်ကြံစည်ခဲ့ပြီး၊ ဤနည်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံတွင် သူ စတင်ခဲ့သော အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ မိုးရှေသည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ တောင်ပေါ်တွင် ရက်ပေါင်းလေးဆယ်တိုင်တိုင် နေထိုင်နေစဥ်၊ စာတန်သည် သံသယ၊ ဘာသာပြောင်းလဲခြင်း ကင်းမဲ့မှုနှင့် ပုန်ကန်မှုတို့ကို လှုံ့ဆော်ပေးနေခဲ့သည်။ မိုးရှေသည် ၎င်းတို့ နာခံမည်ဟု ကတိပြုခဲ့ကြသော ပညတ်တော်နှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော် တည်ရှိရာမှ ဆင်းသက်လာသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်လူမျိုးများသည် ရွှေရုပ်တုတစ်ခုရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ဝတ်ပြုနေကြသည်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

စာတန်သည် ၎င်းတို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်အမင်း ယိုယွင်းပျက်စီးနေကြကြောင်း မိမိကိုယ်ကို သက်သေပြခဲ့ကြပြီးဖြစ်သောကြောင့်၊ ထာဝရဘုရားသည် ၎င်းတို့ကို ကိုယ်တော်ထံမှ ကွာရှင်းပစ်လိမ့်မည်ဟု သူက ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် သက်ရှိဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ စာတန်ကို အောင်နိုင်ရန်အတွက် စစ်မှန်သော မျိုးစေ့ ကြွလာမည့် အာဗြဟ္မ်၏ အမျိုးအနွယ်၏ မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ်မှုကို သေချာစေမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကြီးမြတ်သော သူပုန်သည် တစ်ဖန် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြန်သည်။ စာတန်၏ ဘက်တွင် ခေါင်းမာစွာ ရပ်တည်ခဲ့ကြသူများ ပယ်ရှားခြင်း ခံခဲ့ရကြသော်လည်း၊ နှိမ့်ချပြီး နောင်တရကြသော လူတို့သည် ကရုဏာတော်ဖြင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရကြသည်။ စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးသည် စိုင်းတောင်ပေါ်ရှိ အဖြစ်အပျက်များ၏ သက်သေများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ အားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ အစိုးရနှင့် စာတန်၏ အစိုးရတို့အကြားရှိ ကွာခြားချက်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။

ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိခြင်း၏ စစ်မှန်သော လက္ခဏာ—ဥပုသ်နေ့

တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ နတ်ဘုရားများထက် ဘုရားသခင်သည် ရိုသေကိုးကွယ်မှုကို ခံယူထိုက်သည်ဟူသော ကိုယ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်သည် ကိုယ်တော်သည် ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်တော်မူသည်ဟူသော အချက်အပေါ် အခြေခံထားပေသည်။ ပရောဖက် ယေရမိက — “သက်ရှိဘုရားသခင်မူကား ... မိမိ၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏၊ မိမိ၏ ပညာတော်ဖြင့် လောကကို တည်ထောင်တော်မူ၏၊ မိမိ၏ ဉာဏ်ပညာတော်ဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ထုတ်တော်မူ၏” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ “လူတိုင်းသည် မိမိ၏ အသိပညာတွင် တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ မိုက်မဲကြ၏၊ ပန်းပဲဆရာတိုင်းသည် ထုလုပ်သော ရုပ်တုကြောင့် ရှက်ကြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏၊ အကြောင်းမူကား သူတို့၏ ကျိုချက်ထားသော ရုပ်တုသည် မုသာဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာများတွင် အသက်ရှူသံ မရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် အချည်းနှီး ဖြစ်ကြပြီး အမှား၏ လက်ရာများ ဖြစ်ကြ၏၊ ၎င်းတို့ကို ဝင်ရောက်စစ်ဆေးမည့် အချိန်တွင် ၎င်းတို့ ပျက်စီးကြလိမ့်မည်” (ယေရမိကျမ်း ၁၀:၁၀-၁၂၊ ၁၄၊ ၁၅)။ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းနိုင်စွမ်း တန်ခိုးတော်၏ အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုအနေဖြင့် ဥပုသ်နေ့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် ကိုယ်တော်ကို ညွှန်ပြနေပေသည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်ခြင်း၊ ပညာနှင့် မေတ္တာတော်တို့အတွက် အမြဲတမ်း သက်သေခံချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ဥပုသ်နေ့ကို အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ထိန်းခဲ့ကြမည်ဆိုပါက၊ အကျင့်ပျက်သူ သို့မဟုတ် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဘယ်သောအခါမျှ ရှိခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် စတင်ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ဥပုသ်နေ့သည် လောကကြီး သက်တမ်းမျှပင် ရှေးကျပေသည်။ ၎င်းကို ဖန်ဆင်းခြင်းမှစ၍ ယခုတိုင်အောင် ဘိုးဘေးအားလုံးတို့က စောင့်ထိန်းခဲ့ကြသည်။ စိုင်းတောင်ပေါ်တွင် ပညတ်တော်ကို ကြေညာခဲ့စဥ်က၊ ပညတ်တော် စတုတ္ထပါဌ်၏ ပထမဆုံး စကားရပ်မှာ — “ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းငှာ အမှတ်ရကြလော့” ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဥပုသ်နေ့ကို ထိုစဥ်က အသစ် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို ပြသနေပေသည်။ ၎င်း၏ အစအဦးအတွက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဖန်ဆင်းခြင်းဆီသို့ ပြန်လည်ညွှန်ပြခြင်း ခံနေရသည်။ စာတန်သည် ဤကြီးမြတ်သော အထိမ်းအမှတ်ကို ဖြိုဖျက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ လူတို့သည် မိမိတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်ကို မေ့လျော့သွားစေရန် လမ်းပြနိုင်မည်ဆိုပါက၊ ၎င်းတို့သည် မကောင်းမှု၏ တန်ခိုးကို ခုခံရန် မည်သည့် ကြိုးပမ်းမှုကိုမျှ ပြုလုပ်ကြတော့မည် မဟုတ်ဘဲ၊ စာတန်သည် မိမိ၏ သားကောင်ကို သေချာပေါက် ရရှိသွားလိမ့်မည်။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အပေါ် စာတန်၏ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုသည် ပညတ်တော် ဆယ်ပါး၏ ပညတ်ချက် တစ်ခုချင်းစီတိုင်းကို ဆန့်ကျင်၍ စစ်ခင်းရန် သူ့ကို တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ မိဘ၏ အာဏာစက်ကို မလေးစားခြင်းသည် မကြာမီ ဘုရားသခင်၏ အာဏာစက်ကို မလေးစားခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားစေလိမ့်မည်၊ ထို့ကြောင့် ပဉ္စမ ပညတ်တော်၏ တာဝန်ဝတ္တရားကို လျော့ပါးစေရန် စာတန်က ကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ပါးအမျိုးသား နိုင်ငံအများစုတွင် မိဘများသည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ထောက်ပံ့နိုင်စွမ်း မရှိတော့သည့် အသက်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တပြိုင်နက် စွန့်ပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကွပ်မျက်ခြင်း ခံခဲ့ကြရသည်။ အမေများကို လေးစားမှု အနည်းငယ်သာ ပြုစုခဲ့ကြပြီး၊ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ သေဆုံးသွားသောအခါတွင် သားအကြီးဆုံး၏ အာဏာစက်ကို နာခံရန် တောင်းဆိုခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သားသမီးတို့၏ နာခံမှုကို မိုးရှေက မှာကြားခဲ့သည်၊ သို့သော် ဣသရေလတို့သည် ထာဝရဘုရားထံမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်နှင့်အမျှ ပဉ္စမ ပညတ်တော်သည် အခြားပညတ်တော်များနှင့်အတူ လျစ်လျူရှုခြင်း ခံလာခဲ့ရသည်။

စာတန်သည် — “အစအဦးမှစ၍ လူသတ်သမား ဖြစ်၏” (ယောဟန်ကျမ်း ၈:၄၄)။ သူသည် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် အာဏာစက်ကို ရရှိခဲ့သည်နှင့်တပြိုင်နက် လူတို့အား တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မုန်းတီးရန်နှင့် သတ်ဖြတ်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့ရုံသာမက၊ ဆဋ္ဌမ ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းကိုပါ ၎င်းတို့၏ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။

တစ်ပါးအမျိုးသား နိုင်ငံများသည် မိမိတို့၏ နတ်ဘုရားများ၏ ကျေးဇူးတော်ကို ရရှိရန်အတွက် လူများကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် လိုအပ်ပေသည်ဟု ယုံကြည်လာစေရန် လမ်းပြခြင်း ခံခဲ့ရကြသည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု ပုံစံအမျိုးမျိုးအောက်တွင် အဆိုးရွားဆုံး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် မိမိတို့၏ သားသမီးများကို ရုပ်တုများရှေ့တွင် မီးထဲဖြတ်ကျော်သွားစေသည့် အလေ့အထလည်း ပါဝင်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်သောအခါ၊ လူတို့သည် မိမိတို့၏ ပူဇော်သက္ကာများကို လက်ခံခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ ကယ်တင်ခြင်း ခံရသူသည် နတ်ဘုရားများ၏ အထူး ကျေးဇူးပြုခြင်း ခံရသူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး၊ ကောင်းကျိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်စေခြင်း ခံရကာ၊ ထိုနောက်ပိုင်းမှစ၍ အလွန်အမင်း လေးစားမှုကို ခံယူခဲ့ရသည်။ သူ ကျူးလွန်ခဲ့သော ရာဇဝတ်မှုများသည် မည်မျှပင် ဆိုးရွားနေစေကာမူ သူသည် မည်သည့်အခါမျှ အပြစ်ပေးခြင်း ခံရခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် မီးထဲတွင် ဖြတ်ကျော်သွားစဥ် မီးလောင်ခံရသူ ရှိခဲ့ပါက၊ သူ၏ ကံကြမ္မာသည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်၊ နတ်ဘုရားများ၏ အမျက်ဒေါသကို သက်သာစေနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ထိုvictim ၏ အသက်ကို ယူဆောင်ခြင်းဖြင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။ ကြီးမားသော ဘာသာပြောင်းလဲခြင်း ကင်းမဲ့မှု ဖြစ်ပေါ်နေသည့် အချိန်ကာလများတွင် ဤရွံရှာဖွယ်ရာ အကျင့်ဆိုးများသည် ဣသရေလတို့အကြားတွင် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ပျံ့နှံ့နေခဲ့ကြသည်။

သတ္တမ ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းကိုလည်း ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှု၏ နាមဖြင့် အစောပိုင်းကတည်းက ကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်ကျင့်တရား ကင်းမဲ့ပြီး ရွံရှာဖွယ်ရာ ထုံးတမ်းစဥ်လာများကို တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ နတ်ဘုရားများသည်ပင် မသန့်ရှင်းကြပါ၊ ၎င်းတို့ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူများသည်လည်း မိမိတို့၏ အောက်တန်းကျသော ဆန္ဒများကို လွှတ်ပေးခဲ့ကြသည်။ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ ပွဲတော်များသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေပြီး လူအများရှေ့တွင် ပွင့်လင်းစွာ မသန့်ရှင်းခြင်းတို့ဖြင့် လက္ခဏာဆောင်နေခဲ့ကြသည်။

အိမ်ထောင်ရေး ဖောက်ပြားခြင်း (သို့မဟုတ်) ဇနီးမယား အများအပြား ယူခြင်းသည် ရှေးဦးကမ္ဘာ့လူသားများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ အမျက်ဒေါသကို ကျရောက်စေခဲ့သော အပြစ်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ရေလွှမ်းမိုးပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းသည် တစ်ဖန် ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်ရေးကို ဖောက်ပြန်စေရန်၊ ၎င်း၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို အားနည်းစေရန်နှင့် ၎င်း၏ သန့်ရှင်းမှုကို လျော့ပါးစေရန်မှာ စာတန်၏ တမင်တကာ ကြိုးပမ်းချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ လူသားများထဲရှိ ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် မတရားမှုတို့ဆီသို့ တံခါးဖွင့်ပေးရန်အတွက် ဤနည်းလမ်းထက် ပိုမိုသေချာသော နည်းလမ်း မရှိနိုင်ပေ။

ဘုရားသခင်သည် စစ်ပွဲကို အောင်နိုင်မည်

လူအများအပြားသည် စာတန်၏ လှည့်စားခြင်းများကို နားထောင်ကြပြီး ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိတို့ကိုယ်ကို တည်ထောင်ကြသည်။ သို့သော် မကောင်းမှုများ လုပ်ဆောင်နေခြင်းကြားတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များသည် ပြည့်စုံခြင်းသို့ တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့ဆက်သွားနေကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဖန်ဆင်းထားသော သက်ရှိများအားလုံးထံတွင် မိမိ၏ တရားမျှတမှုနှင့် ကျေးဇူးပြုခြင်းတို့ကို ထင်ရှားစေတော်မူ၏။ လူသားမျိုးနွယ် တစ်ရပ်လုံးသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်သူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ သားတော်ကို ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ၎င်းတို့သည် ခမည်းတော်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံမှု ပြုလုပ်နိုင်ရန် စွမ်းဆောင်ပေးခြင်း ခံရကြသည်။ ခေတ်ကာလတိုင်းတွင် ဘုရားသခင်သည် — “ပညတ်တော်သည် မည်သူ့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရှိသနည်း” ထိုလူမျိုးကို စုဆောင်းတော်မူ၏ (ဟေရှာယကျမ်း ၅၁:၇)။

ပုန်ကန်မှုနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ဆောင်ရွက်ချက်များသည် ဖုံးကွယ်မှုအောက်တွင် အချိန်အတန်ကြာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အလုပ်ကို လုံးဝ ဖော်ထုတ်ပေးခြင်းဖြင့် ပြီးဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်ချက်များကို ဖယ်ရှားပစ်ခြင်း၏ အသီးအပွင့်များကို ဖန်ဆင်းထားသော သက်ရှိများအားလုံး၏ အမြင်တွင် ဖွင့်ပြပေးလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် အပြည့်အဝ တရားမျှတကြောင်း သက်သေပြခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ စာတန်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သက်သေခံနေကြသော စကြဝဠာ၏ ရှေ့တော်တွင် ဘုရားသခင်၏ အစိုးရ၏ တရားမျှတမှုကို နှင့် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဝန်ခံလိမ့်မည်။

စိုင်းတောင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာများသည် တရားစီရင်ခြင်း၏ မြင်ကွင်းများကို လူတို့အား ကိုယ်စားပြုရန် ဖြစ်ပေသည်။ တံပိုးသံသည် ဣသရေလတို့အား ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ပင်မကောင်းကင်တမန်၏ အသံနှင့် ဘုရားသခင်၏ တံပိုးသံသည် မြေကြီး တစ်ခုလုံးမှ အသက်ရှင်နေသူများနှင့် သေဆုံးသွားသူများ နှစ်ဦးစလုံးကို ၎င်းတို့၏ တရားသူကြီး၏ ရှေ့တော်သို့ ခေါ်ဆိုရမည်။ ကြီးမြတ်သော တရားစီရင်ရာနေ့တွင် ခရစ်တော်သည် — “မိမိ၏ ခမည်းတော်၏ ဘုန်းတော်နှင့် တကွ မိမိ၏ ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ” ကြွလာတော်မူမည် (ရှင်မဿဲကျမ်း ၁၆:၂၇)။ ကိုယ်တော်၏ ရှေ့တော်တွင် လူမျိုး အားလုံး စုရုံးခြင်း ခံရကြလိမ့်မည်။

ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ဘုန်းတော်နှင့် ကြွလာတော်မူသောအခါ၊ မြေကြီး တစ်ခုလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ တည်ရှိခြင်းတော်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေလိမ့်မည်။ “ငါတို့၏ ဘုရားသခင်သည် ကြွလာတော်မူမည်၊ တိတ်ဆိတ်စွာ နေတော်မူမည် မဟုတ်၊ မီးသည် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့တော်တွင် လောင်ကျွမ်းလိမ့်မည်၊ ကိုယ်တော်၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည်လည်း အလွန် မုန်တိုင်းထန်လိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ လူမျိုးကို တရားစီရင်ရန်အတွက် အထက်ကောင်းကင်ကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီးကိုလည်းကောင်း ခေါ်တော်မူမည်” (ဆာလံကျမ်း ၅၀:၃၊ ၄)။ “သခင်ယေရှုသည် မိမိ၏ တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံမှ ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းတော်မူမည်၊ မီးလျှံများထဲတွင် ဘုရားသခင်ကို မသိကြသောသူများနှင့် ဧဝံဂေလိတရားကို မနာခံကြသောသူများအပေါ် လက်စားချေတော်မူမည်” (သෙසלוနိတ်သြဝါဒစာစောင် ဒုတိယစောင် ၁:၇၊ ၈)။

မိုးရှေသည် တောင်ပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိခြင်းတော်မှ ဆင်းသက်လာစဥ်၊ အပြစ်ရှိသော ဣသရေလတို့သည် သူ၏မျက်နှာကို တောက်ပစေခဲ့သော အလင်းကို မခံရပ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ မိမိ၏ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်သူများနှင့် ကယ်တင်ခြင်းကို ငြင်းပယ်သူများအပေါ် တရားစီရင်မှုကို လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် ခမည်းတော်၏ ဘုန်းတော်ဖြင့်၊ ကောင်းကင်တမန် အပေါင်းတို့ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရံရံလျက် ပေါ်ထွန်းလာတော်မူသောအခါတွင် အပြစ်သားများသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို မည်မျှတိုင်အောင် နည်းပါးစွာ ကြည့်ရှုနိုင်ကြမည်နည်း။ “မြေကြီး၏ ဘုရင်များနှင့်၊ လူကြီးလူကောင်းများနှင့်၊ သူဌေးများနှင့်၊ တပ်မှူးများနှင့်၊ တန်ခိုးရှင်များ” သည် — “တောင်များ၏ ကျောက်ကြားနှင့် အပေါက်များထဲတွင်” ပုန်းအောင်းကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ တောင်များနှင့် ကျောက်များကို — “ငါတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်ကြလော့၊ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေတော်မူသော အရှင်၏ မျက်နှာတော်မှ ငါတို့ကို ဖုံးအုပ်ကြလော့ ... အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၏ အမျက်ဒေါသကြီးသော နေ့သည် ရောက်လာပြီ၊ မည်သူသည် ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း” ဟု ဆိုကြလိမ့်မည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၆:၁၅-၁၇)။

စာတန်သည် ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းမှ ကောင်းကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဟု ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခဲ့သော်လည်း၊ — “အပြစ်၏ အခကြေးငွေကား သေခြင်းတရား ဖြစ်၏” ဆိုသည်ကို တွေ့မြင်ကြရလိမ့်မည် (ရောမကျမ်း ၆:၂၃)။ “အကြောင်းမူကား၊ မီးဖိုကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းမည့်နေ့သည် ရောက်လာတော့မည်၊ ထောင်လွှားသူ အားလုံး၊ အမှန်စင်စစ် ဆိုးသွမ်းစွာ ပြုလုပ်သူ အားလုံးတို့သည် ကောက်ရိုးမွှားများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်၊ ရောက်လာမည့် နေ့သည် ၎င်းတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေလိမ့်မည်ဟု ဗိုလ်ခြေတို့၏ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏၊ ၎င်းတို့၏ အမြစ်ကိုဖြစ်စေ၊ အခက်အရင်းကိုဖြစ်စေ ကျန်ရစ်စေမည် မဟုတ်” (မာလခိကျမ်း ၄:၁)။

သို့သော် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း မုန်တိုင်းကြားတွင်၊ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများသည် ကြောက်ရွံ့ရန် အကြောင်း တစ်စုံတစ်ရာ ရှိကြမည် မဟုတ်ပေ။ “ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ လူမျိုးအတွက် မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်တော်မူမည်၊ ဣသရေလ သားသမီးများအတွက် အခိုင်အမာ တည်ကြည်သော ခွန်အား ဖြစ်တော်မူမည်” (ယောလကျမ်း ၃:၁၆)။

ကြီးမြတ်သော ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ အစီအစဉ်သည် လောကကြီးကို ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ဆီသို့ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ အပြစ်ကြောင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးသည် ပြန်လည်ရရှိကြသည်။ လူသားသာမက မြေကြီးသည်လည်း နာခံသူတို့၏ ထာဝရ နေရာအဖြစ် ပြန်လည်ရွေးနှုတ်ခြင်း ခံရသည်။ ယခုအခါတွင် ဖန်ဆင်းခြင်း၌ ဘုရားသခင်၏ မူလရည်ရွယ်ချက်သည် ပြည့်စုံသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ “အမြင့်ဆုံးသော အရှင်၏ သန့်ရှင်းသူတို့သည် နိုင်ငံတော်ကို သိမ်းယူကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ကာလအစဉ်အမြန် ထာဝရကာလတိုင်အောင် နိုင်ငံတော်ကို ပိုင်ဆိုင်ကြလိမ့်မည်” (ဒံယေလကျမ်း ၇:၁၈)။

စာတန်သည် မုန်းတီးခဲ့ပြီး ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော သန့်ရှင်းသော ပညတ်ချက်များသည် အပြစ်ကင်းစင်သော စကြဝဠာ တစ်ခုလုံးတွင် ဂုဏ်ပြုခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ “ထာဝရဘုရားသည် နိုင်ငံ အားလုံး၏ ရှေ့တော်တွင် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းကို ပေါ်ထွန်းစေတော်မူမည်” (ဟေရှာယကျမ်း ၆၁:၁၁)။