အခန်း (၂) သိုင်းသမိုင်းကြောင်းဆိုင်ရာ နိဒါန်း

 

သမိုင်းဆိုင်ရာ နိဒါန်း

ဦးောနှင့် စာပေအမြည်းများ (Early Writings) သည် သတ္တမနေ့Adventist (သတ္တမနေ့ အဓိပ္ပာယ်ဆောင်သော ခရစ်ယာန်) များအတွက် အထူးစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပြီး တည်တံ့သော တန်ဖိုးရှိသည့် လက်ရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတွင် အယ်လင်ဂျီဝှိုက် (Ellen G. White) ၏ အစောဆုံး စာအုပ်များ ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤစာအုပ်များကို ၁၈၅၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် ရေးသားခဲ့ပြီး ၁၈၄၀ ပြည့်လွန်နှစ်များနှင့် ၁၈၅၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအစောပိုင်းတို့၌ စနေနေ့စောင့်ထိန်းသော Adventist များ၏ အတွေ့အကြုံများကို စာရေးသူနှင့်အတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသူများ တည်ဆောက်အားဖြည့်ရန်နှင့် ဆုံးမဩဝါဒပေးရန်အတွက် ပထမဆုံး ထုတ်ဝေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့် စာရေးသူသည် စာဖတ်သူအနေဖြင့် Advent နိုးကြားမှုသမိုင်းနှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော သတ္တမနေ့ Adventist လှုပ်ရှားမှု၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတို့ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်က ကောင်းစွာနားလည်ထားပြီးဖြစ်သော အတွေ့အကြုံများကို အချို့သော အခြေအနေများတွင် အရိပ်အမြွက်မျှသာ ဖော်ပြခဲ့ကြပြီး၊ မှန်ကန်စွာနားလည်နိုင်ရန်အတွက် ထိုအစောပိုင်းနှစ်များရှိ စနေနေ့စောင့်ထိန်းသော Adventist များ၏ သသမိုင်းဘောင်အတွင်းမှသာ စဉ်းစားတွေးတောရမည့် အသုံးအနှုန်းများကို အသုံးပြုထားသည်။

၁၈၅၈ ခုနှစ်တွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၄ ပါ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများ မြည်ဟည်းခြင်းအကြောင်းကို ရေးသားရာတွင် အယ်လင်ဝှိုက်သည် ထိုလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသူများ၏ အတွေ့အကြုံများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ပြီး၊ ထိုသတင်းစကားများ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ တင်ပြသည်ထက် ထိုအတွေ့အကြုံများမှ သင်ခန်းစာများကို ထုတ်နုတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ စာမျက်နှာ ၂၃၂-၂၄၀ နှင့် ၂၅၄-၂၅၈ တို့ကို ကြည့်ပါ။ သူမသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် ယခုအခါတွင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိတော့သော “နာမည်ခံ Adventist”၊ “ပိတ်ထားသောတံခါး”၊ “ဖွင့်ထားသောတံခါး” စသည့် အသုံးအနှုန်းများကို အသုံးပြုတတ်သည်။

ယနေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုသူရဲကောင်းဆန်သော အချိန်ကာလများမှ ရာစုနှစ်တစ်ခုကျော် ကွာဝေးသွားပြီဖြစ်သည်။ စာဖတ်သူအနေဖြင့် ဤအချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ မှတ်သားထားရမည်ဖြစ်သည်။ အယ်လင်ဝှိုက်၏ ခေတ်ပြိုင်လူများအတွက် အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သော သမိုင်းကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့သည် ယခုအခါတွင် ပြန်လည်သုံးသပ်မည်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် ပေါ်ထွက်လာသော အချက်အလက်များ မထုတ်ဝေမီ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုအတွင်း စနေနေ့စောင့်ထိန်းသော Adventist များ၏ အတွေ့အကြုံများမှ အထွတ်အထိပ် အချက်အချို့ကိုတို့ထိ ဆွေးနွေးသွားမည် ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းစာပိုဒ်များတွင် မစ္စစ်ဝှိုက်သည် သူမ၏ ဘာသာပြောင်းလဲခြင်းနှင့် အစောပိုင်းခရစ်ယာန် အတွေ့အကြုံတို့ အကြောင်းကို အတိုချုပ် ရည်ညွှန်းဖော်ပြထားသည်။ သူမသည် မကြာမီရောက်ရှိလာမည်ဟု ယူဆရသော ခရစ်တော်၏ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြွလာခြင်းဟူသော ကျမ်းစာသွန်သင်ချက်ဆိုင်ရာ တရားဟောချက်များကို ကြားခဲ့ရခြင်းအကြောင်းကိုလည်း ပြောပြသည်။ ဤနေရာတွင် အတိုချုပ် ရည်ညွှန်းထားသော ကြီးမားသည့် Advent နိုးကြားမှုသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးသို့ ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိခဲ့သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူအများအပြားတို့၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကျမ်းချက်များကို သေချာစွာ လေ့လာခြင်းနှင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ လူအများအပြားတို့က ယေရှု ကြွလာတော့မည့် သတင်းကောင်းကို လက်ခံခြင်းတို့၏ ရလဒ်အနေဖြင့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော Advent နိုးကြားမှု

သို့သော် Advent သတင်းစကားကို အကျယ်ပြန့်ဆုံး ဟောပြောခဲ့ပြီး လက်ခံခဲ့ကြသည်မှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ဖြစ်သည်။ ယေရှု ပြန်လည်ကြွလာခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော ကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်များကို ဘာသာရေးယုံကြည်မှုအမျိုးမျိုးမှ ထူးချွန်ထက်မြက်သော အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများက လက်ခံလာကြသောအခါ စိတ်အားထက်သန်သော Adventist ယုံကြည်သူများစွာ ပါဝင်လာကြသည်။ သို့သော် သီးခြားနှင့် ကွဲပြားခြားနားသော ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကိုမူ ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းမရှိကြောင်း မှတ်သားသင့်ပေသည်။ Advent မျှော်လင့်ချက်သည် ပရိုတက်စတင့်ချပ်ချ်အားလုံးကို အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေခဲ့ပြီး သံသယဝါဒီများနှင့် ဘာသာမဲ့များစွာကိုလည်း ကျမ်းစာနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် သူတို့၏ယုံကြည်မှုကို လူအများရှေ့တွင် ဝန်ခံလာစေရန် လမ်းပြပေးခဲ့သော နက်ရှိုင်းသော ဘာသာရေးနိုးကြားမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

၁၈၄၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအစောပိုင်းတွင် ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဝန်ကြီးများစွာတို့သည် ဤသတင်းစကားကို ဟောပြောရာတွင် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ပူးပေါင်းလာကြသည်။ ထိုသူတို့၏ ရှေ့ဆုံးတွင် နယူးယောက်ပြည်ထောင်စု၏ အရှေ့ဘက်စွန်းတွင် နေထိုင်ခဲ့သော ဝီလျံမီလာ (William Miller) က ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ကြွယ်ဝသော ဘာသာရေးနောက်ခံ ရှိသော်လည်း သူသည် ငယ်ရွယ်စဉ်က သံသယဝါဒီတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ချက်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး ဒီဇင်ဝါဒီ (deistic) အမြင်များကို လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့သည်။ တစ်နေ့သော တနင်္ဂနွေမနက်တွင် బాပ်တိစ့်ချပ်ချ် (Baptist Church) တစ်ခု၌ တရားဒေသနာကို ဖတ်ရှုနေစဉ် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် သူ၏နှตรတ္တားကို ထိတွေ့ခဲ့ပြီး ယေရှုခရစ်တော်ကို မိမိ၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လက်ခံလာစေရန် လမ်းပြခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ မီလာသည် မိမိ၏ မေးခွန်းအားလုံးအတွက် ကျမ်းစာထဲတွင် ကျေနပ်လောက်သော အဖြေကို ရှာဖွေရန်နှင့် စာမျက်နှာများတွင် ဖော်ပြထားသော သမ္မာတရားများကို မိမိကိုယ်တိုင် လေ့လာသိရှိရန် စုံလင်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို စတင်လေ့လာခဲ့သည်။

နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် သူသည် မိမိ၏ အချိန်အများစုကို ကျမ်းစာများကို ပုဒ်ရေချင်း၊ အပိုဒ်ချင်း လေ့လာခြင်းဖြင့် အချိန်ကုန်ခံခဲ့သည်။ သူလေ့လာနေသော ကျမ်းပိုဒ်အတွက် ကျေနပ်လောက်သော ရှင်းလင်းချက်ကို မတွေ့ရမချင်း နောက်တစ်ပိုဒ်သို့ မကူးပြောင်းရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သည်။ သူ၏ရှေ့တွင် ကျမ်းစာအုပ်တစ်အုပ်နှင့် ကိုးကားချက်စာအုပ် (concordance) တစ်အုပ်သာ ရှိခဲ့သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏လေ့လာမှုတွင် ခရစ်တော်၏ တကယ့်ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် ကြီးမားသော အချိန်ကာလ ပရောဖက်ပြုချက်များနှင့်၊ အထူးသဖြင့် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၈ နှင့် ၉ ပါ ၂၃၀၀ ရက် ပရောဖက်ပြုချက်တို့ကိုလည်း ကြိုးပမ်းလေ့လာခဲ့ပြီး ၎င်းကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၄ နှင့် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ဆုံးဖြတ်မည့် အချိန်နာရီကို ကြွေးကြော်နေသော ကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားတို့နှင့် ချိတ်ဆက်ခဲ့သည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄:၆၊ ၇)။ ဤစာအုပ်၏ စာမျက်နှာ ၂၂၉ တွင် မစ္စစ်ဝှိုက်က “ဘုရားသခင်သည် ဝီလျံမီလာ၏ ‘နှတ္တားကို လှုံ့ဆော်ရန်နှင့် ပရောဖက်ပြုချက်များကို ရှာဖွေရန် သူ့ကို လမ်းပြပို့ဆောင်ရန်’ မိမိ၏ ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။

မိမိ၏ မိန်းမပျိုဘဝတွင် မစ္စစ်ဝှိုက်သည် မီလာက မိန်းပြည်နယ်၊ ပို့တ်လန်း (Portland) မြို့တွင် ဟောပြောခဲ့သော တရားဟောချက် စာတမ်းနှစ်ခုကို နားဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။ သူမ၏ နှတ္တားတွင် နက်ရှိုင်းပြီး တည်တံ့သော အမှတ်တရတစ်ခု ကျန်ရິດခဲ့သည်။ အကြီးအကဲ မီလာက သူ၏ ပရိသတ်များရှေ့တွင် တင်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း ပရောဖက်ပြုချက်များ၏ တွက်ချက်ပုံကို သူမအား ကျွန်ုပ်တို့အား ချပြခွင့်ပြုပါစို့။ ဤအချက်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့သည် မစ္စစ်ဝှိုက်၏ နောက်ပိုင်းစာအုပ်ဖြစ်သော The Great Controversy (ကြီးမားသော တိုက်ပွဲ) သို့ လှည့်ကြည့်ကြပါစို့။

ပရောဖက်ပြုချက် ကာလများကို တွက်ချက်ခြင်း

“ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာမည့်အချိန်ကို အရှင်းလင်းဆုံး ဖော်ပြနေပုံရသော ပရောဖက်ပြုချက်မှာ ဒံယေလ ၈:၁၄ ပါ ဤသို့ဖြစ်သည်—‘နှစ်ထောင်သုံးရာသုံးဆယ် အတိအကျ ကုန်လွန်သောအခါမှသာ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် သန့်စင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။’ ကျမ်းစာသည် သူ့ကိုယ်သူ အနက်ဖော်ပြပေးသည်ဟူသော သူ၏ စည်းမျဉ်းကို လိုက်နာလျက်၊ ရူပါရုံပါ ပရောဖက်ပြုချက်တွင် တစ်ရက်သည် တစ်နှစ်ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း မီလာက လေ့လာသိရှိခဲ့သည် [တောလည်ရာ ၁၄:၃၄၊ ယေဇကျေလ ၄:၆။] ၂၃၀၀ ပရောဖက်ပြုချက် ရက်များ သို့မဟုတ် တကယ့်နှစ်ပေါင်းများသည် ဂျူးတို့၏ ခေတ်ကာလ ကုန်ဆုံးခြင်းထက် များစွာ ကျော်လွန်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း သူတွေ့ရှိခဲ့ရပြီး၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ထိုခေတ်ကာလ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနကို ရည်ညွှန်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ခရစ်ယာန်ခေတ်တွင် ကမ္ဘာမြေကြီးသည် သန့်ရှင်းရာဌာနဖြစ်သည်ဟူသော အများလက်ခံကြသည့် အမြင်ကို မီလာက လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဒံယေလ ၈:၁၄ တွင် ကြိုတင်ဟောထားသော သန့်ရှင်းရာဌာန သန့်စင်ခြင်းဆိုသည်မှာ ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာချိန်တွင် ကမ္ဘာမြေကြီးကို မီးဖြင့် စင်ကြယ်စေခြင်းကို ရည်ညွှန်းကြောင်း သူ နားလည်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်သာဆိုလျှင်၊ ၂၃၀၀ ရက်အတွက် မှန်ကန်သော အစပြုသည့် အမှတ်ကို ရှာတွေ့နိုင်မည်ဆိုပါက ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာမည့်အချိန်ကို အလွယ်တကူ သိရှိနိုင်မည်ဟု သူက ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ထိုကြီးမားသော ပြီးပြည့်စုံမှု၏ အချိန်၊ ဆိုလိုသည်မှာ လက်ရှိအခြေအနေသည် ‘သူ၏ မာန်မာနနှင့် အာဏာ၊ ခမ်းနားကြီးကျယ်မှုနှင့် အချည်းနှီးဖြစ်မှု၊ ဆိုးသွမ်းမှုနှင့် ဖိနှိပ်မှု အားလုံးတို့နှင့်အတူ အဆုံးတိုင်ရောက်မည့်’ အချိန်၊ ကျိန်စာသည် ‘ကမ္ဘာမြေကြီးမှ ဖယ်ရှားခံရပြီး၊ သေခြင်းပျက်စီးကာ၊ ဘုရားသခင်၏ ကျွန်များ၊ ပရောဖက်များနှင့် သန့်ရှင်းသူများ၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ကြောက်ရွံ့သူများအား အကျိုးဆုလာဘ် ပေးအပ်ခံရကာ၊ ကမ္ဘာမြေကြီးကို ဖျက်ဆီးသူများ ဖျက်ဆီးခံရမည့်’ အချိန်ကို ဖော်ပြပေးလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ [ခြေရာခံမှတ်စု: Bliss၊ Memoirs of Wm. Miller၊ 76။]”

“အသစ်သော နှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် မီလာသည် ပရောဖက်ပြုချက်များကို ဆက်လက်စစ်ဆေးခဲ့ပြီး၊ ကြီးမားလှသော အရေးပါမှုနှင့် အာရုံကို လုံးဝစွဲဆောင်နေပုံရသော ဤအရာများကို လေ့လာရန်အတွက် နေ့ရက်များသာမက တစ်ညလုံးကိုပါ အချိန်ပေးခဲ့သည်။ ဒံယေလ၏ အခန်းကြီး ရှစ်တွင် သူသည် ၂၃၀၀ ရက်၏ အစပြုသည့် အမှတ်နှင့် ပတ်သက်သည့် အရိပ်အမြွက်ကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။ ဂါဗြေလ ကောင်းကင်တမန်သည် ဒံယေလအား ရူပါရုံကို နားလည်စေရန် အမိန့်ပေးခံရသော်လည်း သူ့အား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ရှင်းလင်းချက်ကိုသာ ပေးခဲ့သည်။ အသင်းတော်အပေါ် ကျရောက်မည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကြီးကို ပရောဖက်၏ ရူပါရုံတွင် ဖော်ပြလိုက်သောအခါ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများ ကုန်ခန်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် ဆက်လက် မခံရပ်နိုင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်တမန်သည် သူ့ကို ခေတ္တခဏ ထားသွားခဲ့သည်။ ဒံယေလသည် ‘မေ့မြောသွားပြီး၊ ရက်အချို့ မကျန်းမမာ ဖြစ်ခဲ့သည်။’ ‘ငါသည်လည်း ရူပါရုံကြောင့် အံ့သြမိသည်၊ သို့သော် မည်သူမျှ မနားလည်ခဲ့ကြပါ’ ဟု သူက ဆိုသည်။”

“သို့သော် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ တမန်တော်အား ‘ဤသူအား ရူပါရုံကို နားလည်စေလော့’ ဟု အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည်။ ထိုအမိန့်ကို နာခံလျက် ကောင်းကင်တမန်သည် အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဒံယေလထံသို့ ပြန်လာပြီး ‘ငါသည် ယခု သင့်အား ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာကို ပေးရန် ရောက်လာပြီ’၊ ‘ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စကို နားလည်ပြီး ရူပါရုံကို ဆင်ခြင်လော့’ ဟု ဆိုခဲ့သည် [ဒံယေလ ၉:၂၂၊ ၂၃၊ ၂၅-၂၇။] အခန်းကြီး ရှစ်၏ ရူပါရုံတွင် ရှင်းလင်းချက် မပေးဘဲ ကျန်ရິດခဲ့သော အရေးကြီးသော အချက်တစ်ချက် ရှိခဲ့သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ အချိန်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် အချက်—၂၃၀၀ ရက်၏ ကာလပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်တမန်သည် သူ၏ ရှင်းလင်းချက်ကို ပြန်လည်စတင်သည့်အခါ အချိန်၏ အကြောင်းအရာကို အဓိကထား ဆွေးနွေးသည်—”

“‘သင့်လူမျိုးနှင့် သင်၏ သန့်ရှင်းသော မြို့တော်အပေါ် ပတ်ပတ်လည် သတ်မှတ်ထားသော ပတ်သတ္တရာ ခုနစ်ဆယ် ရှိ၏... ထို့ကြောင့် ယေရုရှလမ်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်ချိန်မှစ၍ မေရှိယ မင်းကြီးထောက်သည်အထိ ခုနစ်ပတ်နှင့် ပတ်သတ္တရာ သုံးဆယ် နှစ်ပတ် ရှိလိမ့်မည်ကို သိရှိနားလည်လော့။ လမ်းမများကို ပြန်လည်တည်ဆောက်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျပ်တည်းခက်ခဲသော အချိန်များတွင်ပင် ရိုးတံနံရံကို တည်ဆောက်လိမ့်မည်။ ပတ်သတ္တရာ သုံးဆယ် နှစ်ပတ် ကုန်လွန်သောအခါ မေရှိယသည် အသတ်ခံရလိမ့်မည်၊ သို့သော် မိမိအတွက် မဟုတ်ပေ။ ... ထို့ပတ်သတ္တရာ တစ်ပတ်အတွက် လူများစွာနှင့် ပဋိညာဉ်ကို ကိုယ်တော် တည်စေလိမ့်မည်။ ပတ်သတ္တရာ အလယ်၌ ပူဇော်သက္ကာနှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ရပ်စဲစေလိမ့်မည်။’”

“ကောင်းကင်တမန်သည် ဒံယေလ အခန်းကြီး ရှစ်၏ ရူပါရုံတွင် သူ နားမလည်ခဲ့သော အချက်၊ ဆိုလိုသည်မှာ အချိန်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် ဖော်ပြချက်—‘နှစ်ထောင်သုံးရာသုံးဆယ် အတိအကျ ကုန်လွန်သောအခါမှသာ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် သန့်စင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်’ ဟူသော အချက်ကို သူအား ရှင်းပြရန်အတွက် အတိအကျ ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဒံယေလထံသို့ စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဒံယေလအား ‘ဤကိစ္စကို နားလည်ပြီး ရူပါရုံကို ဆင်ခြင်လော့’ ဟု မိန့်ကြားပြီးနောက် ကောင်းကင်တမန်၏ ပထမဆုံး စကားလုံးများမှာ ‘သင့်လူမျိုးနှင့် သင်၏ သန့်ရှင်းသော မြို့တော်အပေါ် ပတ်သတ္တရာ ခုနစ်ဆယ် သတ်မှတ်ထား၏’ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ‘သတ်မှတ်ထား၏’ ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားသော စကားလုံးသည် တိုက်ရိုက်အားဖြင့် ‘ဖြတ်ထုတ်ထား၏’ ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ပတ်သတ္တရာ ခုနစ်ဆယ်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ၄၉၀ နှစ်များကို ဂျူးလူမျိုးများနှင့် အထူးသက်ဆိုင်သည်အနေဖြင့် ဖြတ်ထုတ်ထားကြောင်း ကောင်းကင်တမန်က ကြေညာခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို မည်သည့်အရာမှ ဖြတ်ထုတ်ခဲ့ကြသနည်း။ ၂၃၀၀ ရက်သည် အခန်းကြီး ရှစ်တွင် ဖော်ပြထားသော တစ်ခုတည်းသော အချိန်ကာလ ဖြစ်သောကြောင့်၊ ၎င်းသည် ပတ်သတ္တရာ ခုနစ်ဆယ်ကို ဖြတ်ထုတ်ခဲ့သည့် ကာလ ဖြစ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ပတ်သတ္တရာ ခုနစ်ဆယ်သည် ၂၃၀၀ ရက်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကာလနှစ်ခုစလုံးသည် အတူတကွ စတင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ပတ်သတ္တရာ ခုနစ်ဆယ်သည် ယေရုရှလမ်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်ချိန်မှစ၍ စတင်သည်ဟု ကောင်းကင်တမန်က ကြေညာခဲ့သည်။ ဤအမိန့်၏ ရက်စွဲကို ရှာတွေ့နိုင်မည်ဆိုပါက ၂၃၀၀ ရက်၏ ကြီးမားသော ကာလအတွက် အစပြုသည့် အမှတ်ကို တိကျစွာ သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။”

၇၀ ပတ် ပရောဖက်ပြုချက် ပြီးမြောက်ခြင်း

ဧဇရ ကျမ်း အခန်းကြီး ခုနစ်တွင် ဤအခွင့်အာဏာ အမိန့်ဒီကရီကို တွေ့ရှိရသည် [ဧဇရ ၇:၁၂-၂၆။] ၎င်း၏ အပြည့်စုံဆုံး ပုံစံဖြင့် ၎င်းကို ပါရှားဘုရင် အာတာဇာဇက် (Artaxerxes) က ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဧဇရ ၆:၁၄ တွင် ယေရုရှလမ်မြို့ရှိ ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်သည် ‘ပါရှားဘုရင် ကုရု၊ ဒါရိနှင့် အာတာဇာဇက်တို့၏ အမိန့် [ဘေးစာ၊ ဒီကရီ] တော်အတိုင်း’ တည်ဆောက်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဤဘုရင်သုံးပါးတို့သည် ဒီကရီကို အစပျိုးပေးခြင်း၊ အတည်ပြုပေးခြင်းနှင့် ပြီးမြောက်စေခြင်းတို့ဖြင့် ၎င်းကို ၂၃၀၀ နှစ်၏ အစပြုခြင်းကို အမှတ်အသားပြုရန် ပရောဖက်ပြုချက်က တောင်းဆိုသော ပြည့်စုံမှုသို့ ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။ ဒီကရီ ပြီးမြောက်ခဲ့သည့် အချိန်ဖြစ်သော ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်ကို အမိန့်တော်၏ ရက်စွဲအဖြစ် ယူဆလိုက်သောအခါ ပတ်သတ္တရာ ခုနစ်ဆယ်နှင့် သက်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုချက်၏ သတ်မှတ်ချက်တိုင်းသည် ပြည့်စုံခဲ့သည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။

‘ယေရုရှလမ်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်ချိန်မှစ၍ မေရှိယ မင်းကြီးထောက်သည်အထိ ခုနစ်ပတ်နှင့် ပတ်သတ္တရာ သုံးဆယ် နှစ်ပတ် ရှိလိမ့်မည်’—ဆိုလိုသည်မှာ ပတ်သတ္တရာ ခြောက်ဆယ်ကိုးပတ် သို့မဟုတ် ၄၈၃ နှစ် ဖြစ်သည်။ အာတာဇာဇက်၏ ဒီကရီသည် ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီတွင် အာဏာသက်ဝင်ခဲ့သည်။ ဤရက်စွဲမှစ၍ ၄၈၃ နှစ်သည် အေဒီ ၂၇ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီအထိ သက်ရောက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဤပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ‘မေရှိယ’ ဟူသော စကားလုံးသည် ‘ဘိသိက်ခံရသူ’ ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အေဒီ ၂၇ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီတွင် ခရစ်တော်သည် ယောဟန်၏ ဗတ္တိဇံကို ခံယူခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်တော်၏ ဘိသိက်ပေးခြင်းကို ခံယူခဲ့သည်။ တမန်တော် ပေတရုက ‘ဘုရားသခင်သည် နာဇရက်မြို့သား ယေရှုကို သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့် တန်ခိုးတော်ဖြင့် ဘိသိက်ပေးတော်မူခဲ့သည်’ ဟု သက်သေခံခဲ့သည် [တမန်တော် ၁၀:၃၈။] ကယ်တင်ရှင်ကိုယ်တော်တိုင်ကလည်း ‘ငါသည် ဆင်းရဲသားတို့အား သတင်းကောင်းကို ဟောပြောရန် ဘိသိက်ပေးတော်မူသောကြောင့် ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ငါ့အပေါ်၌ ရှိတော်မူ၏’ ဟု ကြေညာခဲ့သည် [လုကာ ၄:၁၈။] ဗတ္တိဇံခံယူပြီးနောက် သူသည် ဂါလိလဲပြည်သို့ သွားရောက်ကာ ‘ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော် သတင်းကောင်းကို ဟောပြောလျက်၊ အချိန်စေ့ရောက်ပြီ’ ဟု ဆိုခဲ့သည် [မာကု ၁:၁၄၊ ၁၅။]

‘ထို့ပတ်သတ္တရာ တစ်ပတ်အတွက် လူများစွာနှင့် ပဋိညာဉ်ကို ကိုယ်တော် တည်စေလိမ့်မည်။’ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော ‘ပတ်သတ္တရာ’ သည် ပတ်သတ္တရာ ခုနစ်ဆယ်ထဲမှ နောက်ဆုံးပတ် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဂျူးလူမျိုးများအတွက် အထူးသဖြင့် သတ်မှတ်ပေးထားသော ကာလ၏ နောက်ဆုံး ခုနစ်နှစ် ဖြစ်သည်။ အေဒီ ၂၇ ခုနှစ်မှ အေဒီ ၃၄ ခုနှစ်အထိ သက်ရောက်နေသော ဤကာလအတွင်း ခရစ်တော်သည် အစပိုင်းတွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် မိမိ၏ တမန်တော်များအားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဖိတ်ကြားချက်ကို ဂျူးလူမျိုးများထံသို့ အထူးသဖြင့် တိုးချဲ့ပေးခဲ့သည်။ တမန်တော်များသည် နိုင်ငံတော်၏ သတင်းကောင်းနှင့်အတူ ထွက်သွားကြသောအခါ ကယ်တင်ရှင်၏ ညွှန်ကြားချက်မှာ ‘တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ လမ်းသို့ မသွားကြနှင့်၊ ရှမာရိမြို့ တစ်မြို့သို့မျှ ဝင်၍ မကြနှင့်။ သို့သော် ဣသရေလ အမျိုးအိမ်၏ ပျောက်ဆုံးသွားသော သိုးများထံသို့သာ သွားကြလော့’ ဟု ဖြစ်သည် [မဿေ ၁၀:၅၊ ၆။]

‘ပတ်သတ္တရာ အလယ်၌ ပူဇော်သက္ကာနှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ရပ်စဲစေလိမ့်မည်။’ အေဒီ ၃၁ ခုနှစ်တွင်၊ ကိုယ်တော် ဗတ္တိဇံခံယူပြီး သုံးနှစ်ခွဲအကြာတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်သခင်သည် ကြိုးတိုင်စိုက်၍ အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ ကယ်လဗ_ရီတောင်ပေါ်တွင် ပူဇော်ခဲ့သော ကြီးမားသည့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းလေးထောင်တိုင်တိုင် ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်ဆီသို့ ညွှန်ပြနေခဲ့သော ထိုယဇ်ပူဇော်ခြင်းစနစ်သည် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ပုံစံသည် အစစ်အမှန်ပုံစံနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး၊ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုစနစ်၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ပူဇော်သက္ကာ အားလုံးတို့သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်စဲသွားကြရတော့သည်။

ပရောဖက်ပြုချက် အဆုံးသတ်နှင့် ကောက်ချက်

ဂျူးလူမျိုးများအတွက် အထူးသဖြင့် သတ်မှတ်ပေးထားသော ပတ်သတ္တရာ ခုနစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ၄၉၀ နှစ်များသည် ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ခဲ့ရသည့်အတိုင်း အေဒီ ၃၄ ခုနှစ်တွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဂျူးဆנהဒြင် (Sanhedrin) အဖွဲ့၏ လုပ်ဆောင်ချက်အားဖြင့် ထိုလူမျိုးသည် სტეფဖန် အသတ်ခံရခြင်းနှင့် ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းတို့မှတစ်ဆင့် သတင်းကောင်းကို ငြင်းပယ်ကြောင်းကို တရားဝင် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ရွေးချယ်ခံရသော လူမျိုးတစ်မျိုးတည်းအတွက်သာ ကန့်သတ်မထားတော့ဘဲ ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားကို ကမ္ဘာလောကကြီးသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကြောင့် ယေရုရှလမ်မြို့မှ ထွက်ပြေးရန် တွန်းအားပေးခံရသော တမန်တော်များသည် ‘နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဟောပြောလျက် အရပ်ရပ်သို့ သွားကြ၏’။ ‘ဖိလစ်သည် ရှမာရိမြို့သို့ ဆင်းသွားပြီး ထိုသူတို့အား ခရစ်တော်ကို ဟောပြောခဲ့သည်။’ ဘုရားသခင်၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ပေတရုသည် ကဲသရိမြို့မှ တပ်မှူး၊ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သူ ကော်နေလိထံသို့ ကယ်တင်ခြင်းသတင်းကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်၏ ယုံကြည်ခြင်းသို့ အနိုင်ယူခံခဲ့ရသော စိတ်အားထက်သန်သူ ပေါလုသည် ကယ်တင်ခြင်းသတင်းကောင်းကို ‘ဝေးလံသော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ဆီသို့’ သယ်ဆောင်သွားရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည် [တမန်တော် ၈:၄၊ ၅၊ တမန်တော် ၂၂:၂၁။]

ဤနေရာအထိ ပရောဖက်ပြုချက်များ၏ သတ်မှတ်ချက်တိုင်းသည် ထူးခြားစွာ ပြည့်စုံခဲ့ပြီး ပတ်သတ္တရာ ခုနစ်ဆယ်၏ အစပြုသည့် အမှတ်ကို ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်တွင် သေချာပေါက် တည်မြဲစေခဲ့ကာ ၎င်းတို့၏ ကုန်ဆုံးမှုကို အေဒီ ၃၄ ခုနှစ်တွင် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။ ဤအချက်အလက်များမှစ၍ ၂၃၀၀ ရက်၏ အဆုံးသတ်ကို ရှာဖွေရာတွင် မည်သည့်အခက်အခဲမျှ မရှိပေ။ ပတ်သတ္တရာ ခုနစ်ဆယ်—၄၉၀ ရက်များကို ၂၃၀၀ ရက်မှ ဖြတ်ထုတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ကျန်ရှိနေသော ရက်ပေါင်း ၁၈၁၀ ရှိသည်။ ရက်ပေါင်း ၄၉၀ ကုန်လွန်ပြီးနောက်တွင် ရက်ပေါင်း ၁၈၁၀ သည် ဆက်လက် ပြည့်စုံရန် ရှိနေသေးသည်။ အေဒီ ၃၄ ခုနှစ်မှစ၍ ၁၈၁၀ နှစ်များသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်အထိ သက်ရောက်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒံယေလ ၈:၁၄ ပါ ၂၃၀၀ ရက်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ပြီးဆုံးသည်။ ဤကြီးမားသော ပရောဖက်ပြုချက် ကာလ ကုန်ဆုံးသည့်အခါ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်၏ သက်သေခံချက်အရ ‘သန့်ရှင်းရာဌာနသည် သန့်စင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်’။ ဤနည်းအားဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းနီးပါး ယုံကြည်ခဲ့ကြသော သန့်ရှင်းရာဌာန သန့်စင်ခြင်း၏ အချိန်ကို တိကျစွာ ညွှန်ပြပေးခဲ့သည်။

မီလာနှင့် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များသည် ပထမပိုင်းတွင် ၂၃၀၀ ရက်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေဦးရာသီတွင် ပြီးဆုံးမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသော်လည်း ပရောဖက်ပြုချက်ကမူ ထိုနှစ်၏ ဆောင်းဦးရာသီဆီသို့ ညွှန်ပြနေသည်။ ဤအချက်ကို လွဲမှားစွာ နားလည်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သခင်ဘုရား ကြွလာမည့်အချိန်အဖြစ် အစောပိုင်းရက်စွဲကို သတ်မှတ်ခဲ့ကြသူများအတွက် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအရာသည် ၂၃၀၀ ရက်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ပြီးဆုံးခဲ့ပြီး သန့်ရှင်းရာဌာန သန့်စင်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုသော ကြီးမားသည့် အဖြစ်အပျက်သည် ထိုအချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသော ငြင်းခုံဆွေးနွေးချက်၏ ခိုင်မာမှုကို အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်စေခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ဘုရားသခင်ထံမှ လာသော ဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန်အတွက် သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့ ကျမ်းစာလေ့လာခြင်းကို စတင်ခဲ့စဉ်က မီလာတွင် သူ ယခုရောက်ရှိလာခဲ့သော ကောက်ချက်သို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟူသော အနည်းဆုံး မျှော်လင့်ချက်မျှပင် အစပိုင်းတွင် မရှိခဲ့ပေ။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်များကို ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့်သာ ယုံကြည်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ကျမ်းစာ၏ သက်သေအထောက်အထားမှာ ဖယ်ရှားပစ်ရန်အတွက် အလွန်ရှင်းလင်းပြီး အားကောင်းလှပေသည်။

သူသည် ကျမ်းစာလေ့လာခြင်းအတွက် နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် အချိန်ပေးခဲ့ပြီး၊ ၁၈၁၈ ခုနှစ်တွင် ခရစ်တော်သည် သူ၏လူများကို ရွေးနှယ်ရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ခန့်အတွင်း ကြွလာလိမ့်မည်ဟူသော တရားဝင် လေးနက်သော ယုံကြည်ချက်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။—The Great Controversy (ကြီးမားသော တိုက်ပွဲ)၊ ၃၂၄-၃၂၉။

မျှော်လင့်ချက်ပျက်ပြားခြင်းနှင့် ယင်း၏နောက်ဆက်တွဲများ

သဒ္ဓါထက်သန်သော ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းကို စောင့်မျှော်သူများ (Advent believers) သည် မိမိတို့၏အရှင်သခင် ကြွလာမည့်ရက်နီးကပ်လာသည်ကို အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်ခဲ့ကြသည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဆောင်းဦးရာသီသည် ဒံယေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက် ညွှန်ပြသောအချိန်ဖြစ်သည်ဟု သူတို့ယူဆခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤကတိသစ္စာတည်ကြည်သော ယုံကြည်သူများသည် ပြင်းထန်သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားကြရမည်ဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်တပည့်တော်များသည် ယေရှုခရစ်၏ ပထမအကြိမ် ကြွလာခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံမှုတွင် ဖြစ်ပျက်မည့် ဖြစ်ရပ်များ၏ အတိအကျသဘောသဘာဝကို နားမလည်ခဲ့ကြသဖြင့် စိတ်ပျက်ခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်ရှိ အဗ်ဗင့်ဝါဒီများ (Adventists) သည်လည်း ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းနှင့်ပတ်သက်သည့် ပရောဖက်ပြုချက် ဖြစ်ပေါ်တိုးတက်မှုနှင့် စပ်လျဉ်း၍ စိတ်ပျက်ခဲ့ကြရသည်။ ဤအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အယ်လင်ဝှိုက် (Ellen White) က ဤစာအုပ်တွင် ဤသို့ရေးသားခဲ့သည်–

“ယေရှုသည် စောင့်မျှော်နေကြသော ဝမ်းမြောက်သည့်အစုအဝေး မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကမ္ဘာမြေကြီးကို မီးဖြင့်စင်ကြယ်စေခြင်းအားဖြင့် သန့်ရှင်းရာဌာနကို စင်ကြယ်စေရန် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ကြွလာတော်မမူခဲ့ပါ။ ပရောဖက်ပြုချက်ကာလများကို သူတို့တွက်ချက်မှု မှန်ကန်ကြောင်း ကျွန်ုပ်မြင်ခဲ့ရသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်ကာလသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး၊ ယေရှုသည် ကာလအပိုင်းအခြား၏ အဆုံးတွင် သန့်ရှင်းရာဌာနကိုစင်ကြယ်စေရန် အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တော်မူခဲ့သည်။ သူတို့၏ အမှားကား သန့်ရှင်းရာဌာနဟူသည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို၎င်း၊ ယင်းကိုစင်ကြယ်စေခြင်း၏ သဘောသဘာဝကို၎င်း နားမလည်ခဲ့ကြခြင်းပေတည်း။”—စာမျက်နှာ ၂၄၃။

၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့၏ စိတ်ပျက်စရာဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် မကြာမီပင် အဗ်ဗင့်သတင်းစကားနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသော ယုံကြည်သူများနှင့် သင်းအုပ်ဆရာများစွာတို့သည် ဖယ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ ဤသူတို့အနက် အချို့မှာ အများအားဖြင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် ဤလှုပ်ရှားမှုနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပြီး မျှော်လင့်ထားသည့်အချိန် ကုန်လွန်သွားသောအခါ ၎င်းတို့၏မျှော်လင့်ချက်ကို စွန့်လွှတ်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ အချို့မှာမူ ဘာသာရေးအစွန်းရောက်ဝါဒ (fanaticism) ထဲသို့ မျောပါသွားခဲ့ကြသည်။ အဗ်ဗင့်အုပ်စု၏ ထက်ဝက်ခန့်ကမူ ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်မိုဃ်းတိမ်ပေါ်တွင် မကြာမီကြွလာလိမ့်မည်ဟူသော မိမိတို့၏ယုံကြည်မှုကို ဆက်လက်ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ကြသည်။ လောကကြီး၏ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံစားရသည့်အတွေ့အကြုံတွင် လောကအတွက် ကျေးဇူးတော်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေအထောက်အထားများကို သူတို့မြင်တွေ့ကြသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ဤသူတို့သည် အရှင်သခင်၏ကြွလာခြင်းသည် အလွန်နီးကပ်နေပြီဟု ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရက်များကုန်လွန်၍ ပတ်နှင့်ချီလာကာ အရှင်သခင် ကြွလာတော်မမူသောအခါ အမြင်အယူအဆ ကွဲပြားမှုများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဤအုပ်စုသည် ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ ကြီးမားသောကိန်းဂဏန်းရှိသည့် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကမူ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ပရောဖက်ပြုချက် မပြည့်စုံခဲ့ကြောင်းနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်ကာလများကို တွက်ချက်ရာတွင် အမှားအယွင်း ရှိခဲ့ရမည်ဟူသော အနေအထားကို ယူဆခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အဆိုပါဖြစ်ရပ်အတွက် အခြားသော အထူးသတ်မှတ်ထားသည့် အနာဂတ်ရက်စွဲတစ်ခုအပေါ်တွင် အာရုံစိုက်လာကြသည်။ သို့သော် ကျန်ရှိနေသေးသော အခြားအုပ်စုငယ်တစ်ခုမှာ ခုနှစ်ရက် Adventist အသင်းတော်၏ ဘိုးဘေးများဖြစ်ကြပြီး ကြီးမားသော အဗ်ဗင့်နိုးထမှုတွင် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ လုပ်ဆောင်မှုဆိုင်ရာ သက်သေအထောက်အထားများကို အလွန်ပင်သေချာသဖြင့်၊ ဤလှုပ်ရှားမှုသည် အရှင်သခင်၏လုပ်ဆောင်မှုဖြစ်ကြောင်း ငြင်းဆိုခြင်းသည် ကျေးဇူးတော်၏ဝိညာဉ်တော်ကို စော်ကားရာရောက်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ရန် ၎င်းတို့မစွမ်းသာဟု ခံစားခဲ့ကြရသည်။

အယ်လင်ဟာမွန် (Ellen Harmon) အား ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ ပေးသောက်ခြင်း

ဤယုံကြည်သူများအုပ်စု၏ အတွေ့အကြုံနှင့် ၎င်းတို့လုပ်ဆောင်ရမည့်လုပ်ငန်းတို့ကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၀ ၏ နောက်ဆုံးအခန်းငယ်များတွင် သရုပ်ဖော်ထားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ အဗ်ဗင့်မျှော်လင့်ချက်ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းရမည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့ကို ယခုတိုင် ဦးဆောင်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့၏အလယ်တွင် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလတွင်၊ စိတ်ပျက်စရာဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားပြီး မကြာမီ နှစ်လအကြာ၌ ဘုရားသခင်ထံမှ ပရောဖက်ပြုချက် ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို လက်ခံရရှိခဲ့သော အယ်လင်ဟာမွန် အမည်ရှိ လူငယ်အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေခဲ့သည်။ ဤရူပါရုံတွင် သခင်ဘုရားသည် အဗ်ဗင့်လူမျိုးတို့၏ New Jerusalem (ယေရုရှလင်မြို့သစ်) သို့ ခရီးသွားလာမှုများကို သူမအား သရုပ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ ဤရူပါရုံသည် စိတ်ပျက်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို မရှင်းပြခဲ့သော်လည်း (ကျမ်းစာလေ့လာခြင်းမှတစ်ဆင့် ရှင်းလင်းချက်ကို ရရှိနိုင်ခဲ့ပြီး ရလည်းရခဲ့သည်)၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ဦးဆောင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်မြို့တော်ဆီသို့ ခရီးဆက်နေစဉ်အတွင်း ဆက်လက်ဦးဆောင်မည်ဟူသော အာမခံချက်ကို သူတို့အား ပေးခဲ့သည်။

လူငယ်အယ်လင် ဖော်ပြခဲ့သော သင်္ကေတဆန်သော လမ်းကြောင်း၏အစတွင် တောက်ပသောအလင်းရောင်တစ်ခုရှိပြီး၊ ယင်းကို ကောင်းကင်တမန်က ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီနှင့် ဆောင်းဦးရာသီတို့တွင် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းနီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း အထွတ်အထိပ်ဟောပြောခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည့် ညဉ့်သန်းခေါင်ခေါ်သံ (midnight cry) ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဤရူပါရုံတွင် ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏မြို့တော်သို့ လူတို့အား ဦးဆောင်ခေါ်ဆောင်နေသည်ကို သူမမြင်ခဲ့ရသည်။ သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုများက ခရီးစဉ်သည် သူတို့မျှော်မှန်းထားသည်ထက် ပို၍ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ အချို့သောသူတို့သည် ယေရှုကို အာရုံမှလွတ်သွားပြီး လမ်းကြောင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျသွားကြသော်လည်း၊ ယေရှုနှင့် မြို့တော်ပေါ်တွင် အာရုံစိုက်မှုကို ဆက်လက်ထားရှိကြသူများသည် ၎င်းတို့၏ ပန်းတိုင်သို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ ဤအကြောင်းအရာကို “ကျွန်ုပ်၏ ပထမဆုံးရူပါရုံ” (My First Vision) တွင် စာမျက်နှာ ၁၃ မှ ၁၇ ထားရှိသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

အဗ်ဗင့်ဝါဒီ အုပ်စုနှစ်စု

အစပိုင်းတွင် အလင်းတရားသစ်များဆီသို့ ရှေ့သို့တက်လှမ်းနေကြသော ဤအုပ်စုနှင့် ဆက်စပ်နေသူ အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။ ၁၈၄၆ ခုနှစ်အရောက်တွင် ၎င်းတို့၏ လူဦးရေသည် အယောက်ငါးဆယ်ခန့်ရှိသည်ဟု တွက်ချက်ခဲ့ကြသည်။

၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခြင်းအပေါ် ယုံကြည်ကိုးစားမှုမှ လှည့်ထွက်သွားကြသော အုပ်စုကြီးမှာ ခန့်မှန်းခြေ လူဦးရေ သုံးသောင်းခန့် ရှိသည်။ ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်များသည် ၁၈၄၅ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ ၂၉ ရက်နေ့မှ မေလ ၁ ရက်နေ့အထိ နူးယော့ခ်ပြည်နယ်၊ အယ်လ်ဘန်နီ (Albany, New York) မြို့တွင် ကျင်းပသော ညီလာခံတစ်ခုအတွက် စုဝေးခဲ့ကြပြီး၊ ယင်းအချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ ရပ်တည်ချက်များကို ပြန်လည်လေ့လာခဲ့ကြသည်။ တရားဝင် ဆုံးဖြတ်ချက်များချမှတ်ခြင်းဖြင့် “အထူးအလင်းအမြော်အမြင်” ဟု دعوی ပြုကြသူများ၊ “ယုဒလူတို့၏ ပုံပြင်ဒဏ္ဍာရီများ” ကို သင်ကြားပြသကြသူများနှင့် “စမ်းသပ်မှုအသစ်များ” ကို တည်ထောင်ကြသူများကို သတိပေးရန်အတွက် မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ကြသည် (Advent Herald၊ မေလ ၁၄၊ ၁၈၄၅)။ ဤသို့ဖြင့် ၎င်းတို့သည် နေ့စွဲအထူးပြုဥပုသ်နေ့ (Sabbath) နှင့် ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဝိညာဉ်တော်ဆိုင်ရာ အလင်းတရားဆီသို့ တံခါးကို ပိတ်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ပရောဖက်ပြုချက် မပြည့်စုံခဲ့ကြောင်း ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်ခဲ့ကြပြီး အချို့က ၂၃၀၀ ရက် ကာလအပိုင်းအခြား ကုန်ဆုံးမည့်ရက်ကို အနာဂတ်တွင် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ အချိန်အမျိုးမျိုးကို သတ်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကုန်လွန်သွားခဲ့ကြသည်။ ဤလူတို့သည် အဗ်ဗင့်၏ မျှော်လင့်ချက်ဟူသော စည်းလုံးပေါင်းစပ်သည့် အစိတ်အပိုင်းအားဖြင့် စုစည်းမိကြပြီး၊ အစပိုင်းတွင် အချို့သော ဝါဒဆိုင်ရာရပ်တည်ချက်များတွင် ကွဲပြားမှုအချို့ရှိနေကာ ချိတ်ဆက်မှုအားနည်းသော အုပ်စုများစွာဖြင့် ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ ဤအုပ်စုများအနက် အချို့မှာ မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သောအုပ်စုသည် Advent Christian Church အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သောသူများကို ဤစာအုပ်တွင် “ပထမနေ့ အဗ်ဗင့်ဝါဒီများ” သို့မဟုတ် “နာမည်ခံအဗ်ဗင့်ဝါဒီများ” အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။

သန့်ရှင်းရာဌာနဆိုင်ရာ အလင်းတရား မိုးသောက်ခြင်း

သို့သော် ယခုအခါတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခဲ့ပြီဟူသော မိမိတို့၏ယုံကြည်မှုကို ခိုင်မြဲစွာဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ကြပြီး၊ ကောင်းကင်၏အလင်းရောင်သည် သူတို့၏လမ်းကြောင်းကို ထွန်းလင်းစေသည်နှင့်အမျှ ပွင့်လင်းသောစိတ်နှလုံးများဖြင့် ဥပုသ်နေ့နှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနဆိုင်ရာ သမ္မာတရားများဆီသို့ ရှေ့သို့တက်လှမ်းခဲ့ကြသောသူများဆီသို့ ပြန်လည်လှည့်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဤလူတို့သည် မည်သည့်နေရာတစ်ခုတည်းတွင်သာ အခြေစိုက်နေကြသည်မဟုတ်ဘဲ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ မြောက်အလယ်ပိုင်းနှင့် အရှေ့မြောက်ပိုင်းဒေသများတစ်ခွင်တွင် တစ်ဦးချင်းစီဖြစ်စေ၊ အုပ်စုငယ်ကလေးများအနေဖြင့်ဖြစ်စေ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ဤအုပ်စုဝင်တစ်ဦးဖြစ်သော ဟီရမ်အက်ဒ်ဆင် (Hiram Edson) သည် နူးယော့ခ်ပြည်နယ်အလယ်ပိုင်း၊ ပို့တ်ဂျစ်ဆင် (Port Gibson) တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် ထိုဒေသရှိ အဗ်ဗင့်ဝါဒီများ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယုံကြည်သူများသည် သခင်ဘုရားကြွလာခြင်းကို စောင့်မျှော်ရန်အတွက် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် သူ့အိမ်၌ စုဝေးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုကြီးမားသောဖြစ်ရပ်ကို တည်ငြိမ်စွာနှင့် စိတ်ရှည်စွာဖြင့် စောင့်မျှော်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ညဉ့်သန်းခေါင်ယံ အချိန်သို့ရောက်လာပြီး မျှော်လင့်ထားသည့်ရက် ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လာသောအခါ ယေရှုသည် သူတို့ထင်ထားသည်ထက် စောစီးစွာ ကြွလာမည်မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပြင်းထန်စွာ စိတ်ပျက်အားငယ်ရသည့် အချိန်အခါတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ နံနက်စောစော အချိန်များတွင် ဟီရမ်အက်ဒ်ဆင်နှင့် အခြားသူအချို့သည် ဆုတောင်းရန်အတွက် သူ၏ခြံဝင်းထဲသို့ ထွက်သွားခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့ဆုတောင်းနေစဉ်အတွင်း အလင်းတရား ရောက်ရှိလာမည်ဟူသော အာမခံချက်ကို သူခံစားခဲ့ရသည်။

ခဏအကြာတွင် အက်ဒ်ဆင်နှင့် သူငယ်ချင်းတစ်ဦးတို့သည် ဖဲလိုးအဗ်ဗင့်ဝါဒီများ (fellow Adventists) ထံသို့ အလည်အပတ်သွားရန်အတွက် ពွေခင်း (cornfield) တစ်ခုကို ဖြတ်ကူးနေစဉ် သူ၏ပုခုံးကို လက်ဖြင့်ထိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ - ရူပါရုံတစ်ခုကဲ့သို့ - ကောင်းကင်ပွင့်လာပြီး၊ သခင်ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ မိမိ၏လူမျိုးများအတွက် အကျိုးဆောင်ဝန်ဆောင်မှုလုပ်ငန်းတစ်ခုကို စတင်လုပ်ဆောင်နေသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ဤအရာသည် သူတို့သွန်သင်ခဲ့ကြသည့်အတိုင်း ကမ္ဘာမြေကြီးကို မီးဖြင့်စင်ကြယ်စေရန်အတွက် အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနမှ ထွက်လာခြင်းမဟုတ်ပေ။ ဟီရမ်အက်ဒ်ဆင်၊ ဆေးပညာရှင် F. B. Hahn နှင့် ကျောင်းဆရာ O. R. L. Crozier တို့၏ သေချာသော ကျမ်းစာလေ့လာမှုများအရ ၂၃၀၀ နှစ် ကုန်ဆုံးသည့်အခါ စင်ကြယ်စေရမည့် သန့်ရှင်းရာဌာနသည် ကမ္ဘာမြေကြီးမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်တဲတော်ဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော်သည် အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏အကျိုးအတွက် အမှုဆောင်လျက်ရှိကြောင်း မကြာမီပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ ဤခရစ်တော်၏ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ပေးမှုလုပ်ငန်းသည် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားပါ “ဘုရားသခင်စီရင်တော်မူမည့်နာရီ ရောက်ပါပြီ” ဟူသော ခေါ်သံနှင့် ကိုက်ညီနေသည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄:၆၊ ၇)။ ကျောင်းဆရာ Mr. Crozier သည် လေ့လာရေးအုပ်စု၏ တွေ့ရှိချက်များကို ရေးသားခဲ့သည်။ ဤအရာများကို ဒေသတွင်း၌ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး၊ ထپسနောက်တွင် စင်စင်နာတီ၊ ഒဟိုင်ယို (Cincinnati, Ohio) တွင် ထုတ်ဝေသော Day-Star ဟုခေါ်သော အဗ်ဗင့်ဂျာနယ်တစ်ခုတွင် ပိုမိုပြည့်စုံသောပုံစံဖြင့် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ဖေဖော်ဝါရီလ ၇ ရက်၊ ၁၈၄၆ နေ့စွဲပါ အထူးထုတ်ဝေမှုတစ်ခုသည် သန့်ရှင်းရာဌာနဆိုင်ရာ ဤကျမ်းစာလေ့လာမှုအတွက် သီးသန့်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ရူပါရုံဖြင့် အတည်ပြုခဲ့သော သမ္မာတရားများ

ဤလေ့လာမှု ဆောင်ရွက်ဆဲအချိန်နှင့် ၎င်းတို့၏လုပ်ဆောင်ချက်များ မပေါ်ထွက်လာမီက မိန်းပြည်နယ်၏ အရှေ့ဘက်အစွန်အဖျားတွင် ဧလန်ဟားမန်း (Ellen Harmon) အား ရူပါရုံတစ်ခု ပေးသဖြင့် ခရစ်တော်၏ဓမ္မအမှုသည် ရက်ပေါင်း ၂၃၀၀ ကုန်ဆုံးသောအခါ သန့်ရှင်းရာဌာနမှ အသန့်ရှင်းဆုံးသောဌာနသို့ ကူးပြောင်းသွားသည်ကို သူမအား ပြသခဲ့သည်။ ဤရူပါရုံ၏ မှတ်တမ်းကို Early Writings, 54-56 တွင် တွေ့ရှိရသည်။

၁၈၄၇ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် ရေးသားခဲ့သော ဖော်ပြချက်တစ်ခု၌ မစ္စဝှိုက် (Mrs. White) က ဤသို့ ရည်ညွှန်းဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း ဤအဖြစ်အပျက်နောက် မကြာမီက ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော အခြားရူပါရုံတစ်ခုနှင့် ပတ်သက်၍ သူမက မှတ်တမ်းတင်ထားသည်မှာ- “မစ္စတာ ခရိုဇီယာ (Brother Crozier) သည် သန့်ရှင်းရာဌာန သန့်စင်ခြင်းစသည်တို့နှင့် ပတ်သက်၍ စစ်မှန်သော အလင်းကို ရရှိထားကြောင်းနှင့် မစ္စတာ ခရိုဇီယာသည် ၁၈၄၆ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၇ ရက်နေ့ထုတ် The Day-Star Extra တွင် သူပေးခဲ့သော အမြင်ကို ရေးသားထုတ်ဝေရန်မှာ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ဖြစ်ကြောင်း လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကျော်က ထိုရူပါရုံ၌ သခင်ဘုရား ပြသခဲ့သည်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ “ထိုအထူးစာစောင်ကို သူတော်စင်တိုင်း လက်ခံဖတ်ရှုကြရန် အကြံပြုလိုကြောင်း သခင်ဘုရား၏ အခွင့်အာဏာဖြင့် ကျွန်ုပ် လုံးဝခံစားရပါသည်” ဟု — A Word to the Little Flock, 12 တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ဤသို့ဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာ ပညာရှင်များ၏ တွေ့ရှိချက်များကို ဘုရားသခင်၏ တမန်တော်မမ၏ ရူပါရုံများက အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် ဧလန်ဝှိုက် (Ellen White) သည် သန့်ရှင်းရာဌာန သမ္မာတရားနှင့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ၎င်း၏ အရေးပါပုံတို့နှင့် ပတ်သက်၍ အမြောက်အမြား ရေးသားခဲ့ပြီး Early Writings တွင် ဤအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်သော ကိုးကားချက်များစွာ ရှိသည်။ အထူးသဖြင့် “The Sanctuary” ဟု အမည်ပေးထားသော စာမျက်နှာ ၂၅၀ မှ စတင်သည့် အခန်းကို သတိပြုပါ။ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ခရစ်တော်၏ ဓမ္မအမှုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းသည် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်ပျက်ပြားခြင်း၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးသော သော့ချက်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ စီရင်ဆုံးဖြတ်မည့် အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာသည့် ပရောဖက်ပြုချက်သည် ၁၈૪၄ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များ၌ ပြည့်စုံခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြများက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း ယေရှု ဤကမ္ដေမြေသို့ မကြွလာမီ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနရှိ အသန့်ရှင်းဆုံးသောဌာန၌ ပြီးမြောက်ရမည့် ဓမ္မအမှုတစ်ခု ရှိသေးကြောင်းကိုလည်း သိရှိခဲ့ကြသည်။

ပထမကောင်ကင်တမန်၏ သတင်းစကားနှင့် ဒုတိယကောင်ကင်တမန်၏ သတင်းစကားတို့သည် ပေါ်ထွန်းခြင်းသတင်းစကား (Advent message) ကို ကြေညာရာတွင် မြည်ဟည်းခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ ယခုအခါ တတိယကောင်ကင်တမန်၏ သတင်းစကား စတင်မြည်ဟည်းလာခဲ့သည်။ ဤသတင်းစကားအောက်တွင် သတ္တမနေ့ ဥပုသ်စောင့်ထိန်းခြင်း၏ အရေးပါပုံကို စတင်သိရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဥပုသ်စောင့်ထိန်းခြင်း၏ အစပြုခြင်း

အစောပိုင်း ပေါ်ထွန်းခြင်းကို စောင့်မျှော်သူများ (Adventists) အကြား ဥပုသ်စောင့်ထိန်းမှု အစပြုလာပုံကို ပြန်ပြောင်းခြေရာခံကြည့်သောအခါ၊ မိန်းပြည်နယ်၏ အရှေ့ဘက်တွင် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေပြီး ၎င်း၏ အနောက်ဘက်နယ်နိမိတ်မှာ ਨਿူးယော့ခ် (New York) ပြည်နယ် နယ်နိမိတ်မျဉ်းမှ မိုင် ၆၀ အတွင်း တည်ရှိသော နယူးဟမ်ပ်ရှိုင်းယား (New Hampshire) ပြည်နယ်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဝါရှင်တန် (Washington) မြို့နယ်ငယ်လေးရှိ ဘုရားကျောင်းငယ်တစ်ခုဆီသို့ ကျွန်ုပ်တို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ဤနေရာတွင် ၁၈၄၃ ခုနှစ်၌ လွတ်လပ်သော ခရစ်ယာန်အသင်းတော်တစ်ခု၏ အသင်းသားများသည် ပေါ်ထွန်းခြင်းသတင်းစကား၏ တရားဟောပြောမှုကို ကြားနာပြီး လက်ခံခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် စိတ် ആတေဇက်ပြင်းပြသော အုပ်စုတစ်စု ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့အလယ်သို့ မိုင်ိနယ်စပ်မှ သတ္တမနေ့ နှစ်ခြင်းခရစ်ယာန် (Seventh Day Baptist) တစ်ဦးဖြစ်သော ရေချယ် အိုးခ်စ် (Rachel Oakes) ရောက်ရှိလာပြီး စတုတ္ထပညတ်တော်၏ တရားဝင် တောင်းဆိုချက်များကို ဖော်ပြထားသော လက်ကမ်းစာစောင်များကို ဖြန့်ဝေခဲ့သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် အချို့သောသူများသည် ဤကျမ်းစာသမ္မာတရားကို မြင်တွေ့လက်ခံခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ဦးဖြစ်သော ဝီလျံ ဖားန့စ်ဝေါ့သ် (William Farnsworth) သည် တနင်္ဂနွေနံနက် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ချိန်တွင် မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ စတုတ္ထပညတ်တော်ပါ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ အခြားလူတစ်ဒါဇင်ခန့်လည်း သူနှင့်အတူ ပူးပေါင်းခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အားလုံးအပေါ် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ပထမဆုံးသော သတ္တမနေ့ ပေါ်ထွန်းခြင်းကို စောင့်မျှော်သူများ (Seventh-day Adventists) ဖြစ်လာကြသည်။

ဤအသင်းတော်အုပ်စုကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခဲ့သော သင်းအုပ်ဆရာ ဖရက်ဒရစ် ဝှီးလာ (Frederick Wheeler) သည် မကြာမီမှာပင် သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့ကို လက်ခံခဲ့ပြီး ထိုသို့လုပ်ဆောင်သည့် ပထမဆုံးသော ပေါ်ထွန်းခြင်းဆိုင်ရာ သင်းအုပ်ဆရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တူညီသောပြည်နယ်တွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသည့် အခြားသော ပေါ်ထွန်းခြင်း တရားဟောဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော တီ. အမ်. ပရက်ဘယ် (T. M. Preble) သည်လည်း ဥပုသ်သမ္မာတရားကို လက်ခံခဲ့ပြီး ၁၈၄၅ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် ပေါ်ထွန်းခြင်း ဂျာနယ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော Hope of Israel တွင် စတုတ္ထပညတ်တော်၏ တရားဝင် တောင်းဆိုချက်များကို ဖော်ပြထားသည့် ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ မက်ဆာချူးဆက်ပြည်နယ်၊ ဖဲယားဟေဗင် (Fairhaven) တွင် နေထိုင်သော ထင်ရှားသည့် ပေါ်ထွန်းခြင်း တရားဟောဆရာ ဂျိုးဇက် ဘိတ်စ် (Joseph Bates) သည် ပရက်ဘယ်၏ ဆောင်းပါးကို ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့ကို လက်ခံခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် အယ်လ်ဒါ ဘိတ်စ် (Elder Bates) သည် ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ကြသော ဥပုသ်စောင့်ထိန်းသည့် ပေါ်ထွန်းခြင်းကို စောင့်မျှော်သူများနှင့်အတူ ဤအသစ်တွေ့ရှိသော သမ္မာတရားကို လေ့လာရန် နယူးဟမ်ပ်ရှိုင်းယားပြည်နယ်၊ ဝါရှင်တန်မြို့သို့ ခရီးထွက်ခဲ့သည်။ သူ၏အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဥပုသ်သမ္မာတရားကို လုံးဝယုံကြည်စိတ်ချသွားခဲ့သည်။ ဘိတ်စ်သည် စတုတ္ထပညတ်တော်၏ တရားဝင် တောင်းဆိုချက်များကို ဖော်ပြထားသည့် လက်ကမ်းစာစောင်တစ်ခုကို ထုတ်ဝေရန် အချိန်တန်ပြီဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ စာမျက်နှာ ၄၈ မျက်နှာပါသော ဥပုသ်စာအုပ်ငယ်ကို ၁၈၄၆ ခုနှစ် ဩဂုတ်လတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။

၎င်း၏မိတ္တူတစ်စောင်သည် ဩဂုတ်လနှောင်းပိုင်းတွင် ဂျိမ်းစ်နှင့် ဧလန်ဝှိုက် (James and Ellen White) တို့ လက်ထပ်ကြသည့် အချိန်ခန့်၌ ၎င်းတို့လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် တင်ပြထားသော ကျမ်းစာဆိုင်ရာ သက်သေအထောက်အထားများမှစ၍ ၎င်းတို့သည် သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့ကို လက်ခံခဲ့ကြပြီး စတင်စောင့်ထိန်းခဲ့ကြသည်။ ဤအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဧလန်ဝှိုက်က နောင်တွင် ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည်- “၁၈၄၆ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျမ်းစာဥပုသ်နေ့ကို စတင်စောင့်ထိန်းခဲ့ကြပြီး ၎င်းကို သွန်သင်ကာ ကာကွယ်ခဲ့ကြသည်” ဟု — Testimonies for the Church 1:75 တွင် ဖော်ပြထားသည်။

ဥပုသ်နေ့၏ အရေးပါပုံကို ဖော်ပြခြင်း

ဂျိမ်းစ်နှင့် ဧလန်ဝှိုက်တို့သည် ဘိတ်စ်၏ လက်ကမ်းစာစောင်တွင် ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ညွှန်ပြခဲ့သည့် ကျမ်းစာဆိုင်ရာ သက်သေအထောက်အထားများအပေါ် သက်သက်အခြေခံ၍ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့ကို စတင်စောင့်ထိန်းပြီး သွန်သင်ခဲ့ကြပြီးနောက် ၇ လအကြာ ၁၈၄၇ ခုနှစ် ဧပြီလ၏ ပထမဥပုသ်နေ့တွင် မိန်းပြည်နယ်၊ တޮပ်ရှမ် (Topsham) တွင် သခင်ဘုရားက မစ္စဝှိုက်အား ဥပုသ်နေ့၏ အရေးပါပုံကို အလေးပေးဖော်ပြသည့် ရူပါရုံတစ်ခုကို ပေးသတော်မူခဲ့သည်။ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနရှိ သေတ္တာတော်အတွင်းမှ ပညတ်ကျောက်ပြားများကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး စတုတ္ထပညတ်တော်ပတ်လည်တွင် အလင်းရောင်ဝန်းကျင်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဤရူပါရုံ၏ မှတ်တမ်းအတွက် စာမျက်နှာ ၃၂-၃၅ ကို ကြည့်ပါ။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာခြင်းမှ အစောပိုင်းက ယူဆခဲ့သော ရပ်တည်ချက်ကို အတည်ပြုပေးခဲ့သည်။ ဤရူပါရုံသည်လည်း ယုံကြည်သူများ၏ ဥပုသ်စောင့်ထိန်းမှုဆိုင်ရာ သဘောတရားကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာစေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ဤဗျာဒိတ်တော်တွင် မစ္စဝှိုက်အား အချိန်ကာလ၏ နိဂုံးပိုင်းအထိ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး လူသားများသည် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်ကို ကျောခိုင်းဖောက်ပြန်သော အာဏာစက်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည့် အဓိက စမ်းသပ်ခြင်းခံရသည့် သမ္မာတရားအဖြစ် ဥပုသ်နေ့ကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ၁၈၇၄ ခုနှစ်တွင် ဤအတွေ့အကြုံကို ပြန်ပြောင်းကြည့်ရှုလျက် သူမက ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည်-

“ဥပုသ်နေ့နှင့် ပတ်သက်၍ ရူပါရုံဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ရမီကပင် ဥပုသ်နေ့ဆိုင်ရာ သမ္မာတရားကို ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ခဲ့ပါသည်။ ဥပုသ်နေ့ကို စတင်စောင့်ထိန်းပြီး လများစွာကြာမှသာလျှင် ၎င်း၏အရေးပါပုံနှင့် တတိယကောင်ကင်တမန်၏ သတင်းစကားတွင် ၎င်း၏နေရာကို ကျွန်ုပ်အား ပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်” ဟု — E. G. White Letter 2, 1874 တွင် ဖော်ပြထားသည်။

အရေးပါသော ဥပုသ်ညီလာခံများ

ဘုရားသခင်၏ စီမံအုပ်စိုးမှုအရ ဤအသစ်တွေ့ရှိခဲ့သော သမ္မာတရားများကို သွန်သင်ရာတွင် ဦးဆောင်ခဲ့ကြသည့် ဥပုသ်စောင့်ထိန်းသော သင်းအုပ်ဆရာအချို့နှင့်အတူ နောက်လိုက်များစွာတို့သည် ၁၈၄၈ ခုနှစ်တွင် ဥပုသ်ညီလာခံ ၅ ခု၌ စုဝေးခဲ့ကြသည်။ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း အချိန်ကာလများမှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာခဲ့ကြသည်။ ဥပုသ်သမ္မာတရား၏ တမန်တော်ဖြစ်သော အယ်လ်ဒါ ဘိတ်စ် (Elder Bates) သည် ဥပုသ်နေ့၏ တရားဝင် တောင်းဆိုချက်များကို ထောက်ခံအားပေးရာတွင် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ ညီလာခံအချို့သို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြသော ဟိုင်းရမ် အက်ဒ်ဆန် (Hiram Edson) နှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အလင်းကို တင်ပြရာတွင် အလွန်အားကောင်းခဲ့ကြသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်ကို သေချာစွာ လေ့လာသူ ဂျိမ်းစ်ဝှိုက် (James White) သည် ယေရှု ထပ်မံကြွလာမည့် မတိုင်မီ ဖြစ်ပျက်ရမည့် အဖြစ်အပျက်များဆီသို့ သူ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ပုံအာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ ဤအစည်းအဝေးများတွင် ယနေ့ သတ္တမနေ့ ပေါ်ထွန်းခြင်းကို စောင့်မျှော်သူများ (Seventh-day Adventists) လက်ခံကျင့်သုံးနေကြသည့် ဦးဆောင် အယူဝါဒများကို စုစည်းခဲ့ကြသည်။

ဤအတွေ့အကြုံကို ပြန်ပြောင်းကြည့်ရှုလျက် ဧလန်ဝှိုက်က ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည်-

“ကျွန်ုပ်တို့၏ လူမျိုးအများစုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်း အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မည်မျှခိုင်မာစွာ ချမှတ်ထားခဲ့သည်ကို မသိရှိကြပါ။ ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်း၊ အယ်လ်ဒါ ဂျိုးဇက် ဘိတ်စ် (Elder Joseph Bates)၊ ဖာသာ ပီးယားစ် (Father Pierce)၊ [ရှေ့ဆောင်လမ်းပြများအကြားမှ သက်ကြီးရွယ်အို အစ်ကိုများကို ဤနေရာတွင် အောက်မေ့ဖွယ် ရည်ညွှန်းထားသည်။ “ဖာသာ ပီးယားစ်” ဆိုသည်မှာ အစောပိုင်းရက်များတွင် သင်းအုပ်လုပ်ငန်းနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးလုပ်ငန်းများတွင် အမှုထမ်းခဲ့သော စတီဖင် ပီးယားစ် (Stephen Pierce) ဖြစ်သည်။] အယ်လ်ဒါ [ဟိုင်းရမ်] အက်ဒ်ဆန် (Elder [Hiram] Edson) နှင့် စူးရှထက်မြက်ပြီး မြင့်မြတ်ကာ သစ္စာရှိကြသည့် အခြားသူများသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ဝှက်ထားသောဘဏ္ဍာကို ရှာဖွေသကဲ့သို့ သမ္မာတရားကို ရှာဖွေခဲ့ကြသူများထဲတွင် ပါဝင်ကြသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို စိတ်ထက်သန်စွာဖြင့် လေ့လာကာ ဆုတောင်းခဲ့ကြသည်။

မကြာခဏဆိုသလိုပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ညဉ့်နက်သည်အထိ၊ တစ်ခါတစ်ရံ တစ်ညလုံးပင် အလင်းရောင်အတွက် ဆုတောင်းလျက်နှင့် နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာလျက် အတူတကွ ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ဤညီအစ်ကိုများသည် ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိရှိနိုင်ရန်နှင့် စွမ်းအားဖြင့် သွန်သင်ရန် အသင့်ရှိနေစေရန် သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာရန် အကြိမ်ကြိမ် စုဝေးခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ လေ့လာမှုတွင် ‘ကျွန်ုပ်တို့သည် နောက်ထပ် ဘာမှမလုပ်နိုင်တော့ပါ’ ဟု ပြောဆိုရမည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ သခင်ဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ်သို့ ကျရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် ရူပါရုံဖြင့် ဆောင်ယူသွားခြင်းခံရကာ၊ ကျွန်ုပ်တို့ လေ့လာခဲ့ကြသော ကျမ်းပိုဒ်များ၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော ရှင်းလင်းချက်ကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ မည်ကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်ရမည်နှင့် ထိရောက်စွာ သွန်သင်ရမည်ဟူသော ညွှန်ကြားချက်ကိုလည်း ပေးသတော်မူမည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် ခရစ်တော်၊ ကိုယ်တော်၏ မစ်ရှင်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ် ရာထူးတို့နှင့် ပတ်သက်သည့် ကျမ်းစာများကို နားလည်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကူညီပေးခဲ့သော အလင်းကို ပေးသတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်မည့်အချိန်အထိ ကျယ်ပြန့်သွားသော သမ္မာတရားလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ကျွန်ုပ်အတွက် ရှင်းလင်းစေခဲ့ပြီး သခင်ဘုရား ပေးသတော်မူခဲ့သော ညွှန်ကြားချက်များကို အခြားသူများအား ကျွန်ုပ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်ကာလ တစ်ခုလုံးတွင် ညီအစ်ကိုများ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားကို ကျွန်ုပ် နားမလည်နိုင်ခဲ့ပါ။ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်သည် သော့ခတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်တို့ လေ့လာနေကြသော ကျမ်းစာများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ကျွန်ုပ် လုံးဝ မလေ့လာနိုင်ခဲ့ပါ။ ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်၏ ဘဝတွင် အကြီးမားဆုံးသော ဝမ်းနည်းစရာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့်အညီ ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်း၏ အဓိက အချက်များအားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်နှလုံးအတွက် ရှင်းလင်းလာသည်အထိ ကျွန်ုပ်သည် ဤစိတ်အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ရူပါရုံထဲတွင် မရှိသည့်အခါ ဤကိစ္စရပ်များကို နားမလည်နိုင်ကြောင်း ညီအစ်ကိုများက သိရှိကြပြီး ပေးအပ်ခဲ့သော ဗျာဒိတ်တော်များကို ကောင်းကင်မှ တိုက်ရိုက်ရရှိသော အလင်းအဖြစ် ၎င်းတို့က လက်ခံခဲ့ကြသည်” ဟု — Selected Messages 1:206, 207 တွင် ဖော်ပြထားသည်။

ဤသို့ဖြင့် သတ္တမနေ့ ပေါ်ထွန်းခြင်းကို စောင့်မျှော်သော အသင်းတော် (Seventh-day Adventist Church) ၏ အယူဝါဒဆိုင်ရာ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို သစ္စာရှိစွာ လေ့လာခြင်းဖြင့် ချမှတ်ခဲ့ကြပြီး၊ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြများသည် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းမရနိုင်တော့သည့်အခါ ဧလန်ဝှိုက်အား ၎င်းတို့၏ အခက်အခဲကို ရှင်းပြရန် ကူညီပေးခဲ့ပြီး လေ့လာမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် လမ်းကြောင်းဖွင့်ပေးခဲ့သော အလင်းကို ပေးသတော်မူခဲ့သည်။ ရူပါရုံများသည် မှန်ကန်သော ကောက်ချက်ချမှုများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ သဘောတူညီချက်တံဆိပ်ကိုလည်း ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ပရောဖက်ပြုခြင်းဆိုင်ရာ ဆုလက်ဆောင်သည် အမှားကို ပြုပြင်ပေးသူနှင့် သမ္မာတရားကို အတည်ပြုပေးသူအဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ (Gospel Workers, 302 ကို ကြည့်ပါ)

ရှေ့ဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်များက စတင်ထုတ်ဝေကြခြင်း

၁၈၄၈ ခုနှစ်တွင် ကျင်းပခဲ့သော ပဉ္စမမြောက် သဗ္ဗေတ ကွန်ဖရင့်များအပြီး မကြာမီအချိန်၌ပင် မက်ဆာချူးဆက်ပြည်နယ်၊ ဘော်စတွန်မြို့အနီး ဒေါ့ချက်စတာရှိ အိုတစ်နီကိုလ်စ် (Otis Nichols) ၏အိမ်တွင် အစည်းအဝေးတစ်ခုကို ထပ်မံခေါ်ယူခဲ့သည်။ သواد်တော်များ (ညီအစ်ကိုများ) သည် သခင်ဘုရားက သူတို့၏လမ်းခရီးပေါ်တွင် ထွန်းလင်းစေခဲ့သော အလင်းကို လူတို့အား ကြွေးကြော်ရမည့် တာဝန်နှင့်ပတ်သက်၍ လေ့လာဆွေးနွေးလျက် ဆုတောင်းနေကြသည်။ သူတို့လေ့လာနေကြစဉ် အယ်လင်ဝှိုက် (Ellen White) သည် ဗျာဒိတ်ရူပါရုံသို့ ဆောင်ယူသွားခြင်းခံရပြီး ဤဗျာဒိတ်တော်၌ ဤအလင်းကို ထုတ်ဝေရန် သواد်တော်များ၏ တာဝန်ကို သူမအား ပြသခဲ့သည်။ သူမသည် Life Sketches တွင် ထိုဖြစ်ရပ်ကို ပြန်လည်ပြောပြထားသည်။

“ရူပါရုံမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းအား ‘ကျွန်ုပ်တွင် သင်နှင့်အတွက် သတင်းစကားတစ်ခုရှိသည်။ သင်သည် စာစောင်ငယ်တစ်ခုကို စတင်ပုံနှိပ်ပြီး လူများထံသို့ ပို့ပေးရမည်။ အစပိုင်းတွင် သေးငယ်ပါစေ။ သို့သော် လူများဖတ်ရှုသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့သည် သင့်အား ပုံနှိပ်စရိတ်ငွေများကို ပို့ပေးကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ အစမှစ၍ အောင်မြင်လိမ့်မည်။ ဤသေးငယ်သော အစပြုမှုမှစ၍ ဤသည်မှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လုံးဝပတ်မိသွားသည့် အလင်းတန်းများကဲ့သို့ဖြစ်မည်ဟု ကျွန်ုပ်အား ပြသခဲ့သည်’ ဟု ကျွန်ုပ်ပြောခဲ့သည်”—စာမျက်နှာ ၁၂၅။

ဤသည်မှာ လုပ်ဆောင်ရန် ခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဂျိမ်းစ်ဝှိုက် (James White) သည် ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။ သူတွင် ဤလောက၏ ပစ္စည်းဥစ္စာအနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ သို့သော် ရူပါရုံသည် ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်ဖြစ်ပြီး သူသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ဆက်သွားရန် တိုက်တွန်းမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် မျက်နှာဖုံးနှစ်ဖက်စလုံး ကျွတ်ထွက်နေသော သူ၏ သှာဝါ ခုနစ်ဆယ်ငါးပြားတန် သမ္မာကျမ်းစာနှင့် အဘိဓာန်တို့ဖြင့် ဂျိမ်းစ်ဝှိုက်သည် စာစောင်ငယ်တစ်ခုတွင် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေရန် သဗ္ဗေတ (ဥပုသ်နေ့) သမ္မာတရားနှင့် အခြားသော ဆက်စပ်အကြောင်းအရာများဆိုင်ရာ ဆောင်းပါးများကို စတင်ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ ဤအရာအားလုံးသည် အချိန်ယူရသော်လည်း အဆုံးတွင် သူသည် ပုံနှိပ်ပေးရန် သူ့ကို ယုံကြည်စိတ်ချပေးလိုသော ကွန်နက်တီကက်ပြည်နယ်၊ ಮಿඩ්ဒယ်တောင်းရှိ ပုံနှိပ်လုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးထံသို့ စာမူကို တင်ပြခဲ့သည်။ စာလုံးများကို စီခဲ့သည်၊ စာကြမ်းများကို စစ်ဆေးခဲ့ပြီး စာစောင် အစောင်တစ်ထောင်ကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ဂျိမ်းစ်ဝှိုက်သည် ၎င်းတို့ကို မိဒ်ဒယ်တောင်း ပုံနှိပ်ရုံးမှ သူနှင့်အယ်လင်တို့ ယာယီခိုလှုံရာဖြစ်သော ဘယ်လ်ဒန် (Belden) ၏အိမ်သို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ စာစောင်ငယ်သည် အရွယ်အစားအားဖြင့် ခြောက်လက်မအကျယ် ကိုးလက်မအရှည်ရှိပြီး စာမျက်နှာ ရှစ်မျက်နှာ ပါရှိသည်။ ၎င်းတွင် The Present Truth ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါရှိသည်။ ရက်စွဲမှာ ၁၈၄၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ဖြစ်သည်။ စာစောင်ပုံငယ်လေးကို ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တင်ထားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သواد်တော်များနှင့် နှမတော်များ (ညီအစ်ကိုမောင်နှမများ) သည် ၎င်းတို့၏ပတ်လည်တွင် စုရုံးရောက်ရှိလာကြပြီး မျက်ရည်များစို့လျက် စာစောင်ငယ်လေးသည် ဖြန့်ဝေသွားမည့်အချိန်၌ ကောင်းချီးပေးရန် ဘုရားသခင်ထံ တောင်းပန်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် စာစောင်များကို ခေါက်ခြင်း၊ ထုပ်ပိုးခြင်းနှင့် လိပ်စာရေးခြင်းတို့ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဂျိမ်းစ်ဝှိုက်သည် ၎င်းတို့ကို ရှစ်မိုင်ဝေးသော မိဒ်ဒယ်တောင်း စာတိုက်သို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် သတ္တဗြဟ္မစိုရ် သကျ သဗ္ဗေတ အသင်းတော် (Seventh-day Adventist Church) ၏ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေရေးလုပ်ငန်း စတင်ခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ဖြင့် စာစောင်လေးစောင်ကို ပို့လွှတ်ခဲ့ပြီး စာစောင်များကို စာတိုက်သို့ မယူဆောင်သွားမီ တစ်စောင်ချင်းစီအတွက် ဆုတောင်းပေးခဲ့ကြသည်။ မကြာမီမှာပင် စာစောင်များကို ဖတ်ရှုခြင်းမှစ၍ သဗ္ဗေတ (ဥပုသ်နေ့) ကို စတင်စောင့်ထိန်းခဲ့ကြသော လူများအကြောင်း ပြောပြသည့် စာများကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ အချို့သောစာများတွင် ငွေကြေးများပါရှိပြီး ဂျိမ်းစ်ဝှိုက်သည် စက်တင်ဘာလတွင် စာစောင်လေးစောင်အတွက် ပေးရန်ရှိသော ဒေါ်လာ ၆၄.၅၀ ကို မိဒ်ဒယ်တောင်း ပုံနှိပ်လုပ်ငန်းရှင်အား ပေးချေနိုင်ခဲ့သည်။

Review and Herald ကို စတင်ခြင်း

ဂျိမ်းစ်နှင့် အယ်လင်ဝှိုက်တို့သည် နေရာတစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ ခရီးသွားလာကြရင်း ဤနေရာတွင် လအနည်းငယ်နေထိုင်ကာ ထိုနေရာတွင် လအနည်းငယ်နေထိုင်ရင်း စာစောင်အချို့ကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဆယ့်တစ်စောင်မြောက်နှင့် နောက်ဆုံးစာစောင်ကို ၁၈၅၀ ပြည့်နှစ်၊ နိုဝင်ဘာလတွင် မိန်းပြည်နယ်၊ ပါရီမြို့၌ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ဝှိုက်မယား (Mrs. White) သည် The Present Truth သို့ ဆောင်းပါးများစွာကို ပါဝင်ရေးသားခဲ့သည်။ ဤတို့အထဲမှ အများစုကို Early Writings ၏ ပထမပိုင်း၊ ၃၆-၅၄ တွင် တွေ့ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် နိုဝင်ဘာလတွင် ပါရီမြို့၌ ကွန်ဖရင့်တစ်ခုကို ကျင်းပခဲ့ပြီး သواد်တော်များသည် ကြီးထွားလာနေသော ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေရေးလုပ်ငန်းကို လေ့လာဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ពួកគេသည် စာစောင်ကို ချဲ့ထွင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပြီး ၎င်း၏နာမည်ကို The Second Advent Review and Sabbath Herald ဟူ ၍ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ၎င်းကို မိန်းပြည်နယ်၊ ပါရီမြို့၌ လအနည်းငယ်၊ ထို့နောက် නිူးယော့ခ်ပြည်နယ်၊ ဆာရာတိုဂါစပริงစ် (Saratoga Springs) တွင် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ထိုနေ့မှစ၍ ယနေ့အထိ သတ္တဗြဟ္မစိုရ် သကျ သဗ္ဗေတများ၏ အသင်းတော်စာစောင်အဖြစ် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေလျက်ရှိသည်။

ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေရေးလုပ်ငန်း ကြီးထွားလာခြင်း

ဆာရာတိုဂါစပริงစ်တွင် နေထိုင်စဉ် ၁၈၅၁ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လတွင် ဂျိမ်းစ်ဝှိုက်သည် A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ဝှိုက်မယား၏ ပထမဆုံးစာအုပ်ကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေရန် စီစဉ်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဤလက်ရာ၏ စာမျက်နှာ ၁၁-၈၃ ဖြစ်လာသည်။ စာမျက်နှာ ၆၄ မျက်နှာသာ ပါရှိသောကြောင့် ၎င်းသည် လက်ကမ်းစာစောင်ငယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

၁၈၅၂ ခုနှစ်၊ နွေဦးရာသီတွင် ဝှိုက်မိသားစုသည် နူးယော့ခ်ပြည်နယ်၊ ရိုချက်စတာ (Rochester) မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ပုံနှိပ်လုပ်ငန်းလုပ်ဆောင်နိုင်မည့် ရုံးခန်းတစ်ခုကို ထူထောင်ခဲ့ကြသည်။ သواد်တော်များသည် ပုံနှိပ်စက်ဝယ်ယူရန်အတွက် ငွေကြေးထောက်ပံ့ပေးရန် တောင်းဆိုချက်ကို ထောက်ခံအားပေးခဲ့ကြပြီး အဆိုပါပစ္စည်းကိရိယာကို ရရှိရန်အတွက် ဒေါ်လာ ခြောက်ရာကို ကောက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏စာစောင်များကို သဗ္ဗေတစောင့်ထိန်းသော ပုံနှိပ်စက်ပေါ်တွင် ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့သောအခါ ရှေ့ဦးယုံကြည်သူများသည် မည်မျှပျော်ရွှင်ခဲ့ကြပါနည်း။ ၎င်းတို့သည် ရိုချက်စတာမြို့တွင် သုံးနှစ်ကျော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် သတင်းစကားကို ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့ကြသည်။ ၁၈၅၂ ခုနှစ်တွင် ဂျိမ်းစ်ဝှိုက် စတင်ခဲ့သော Review and Herald နှင့် The Youth’s Instructor အပြင် ၎င်းတို့သည် အခါအားလျော်စွာ လက်ကမ်းစာစောင်များကိုလည်း ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့ကြသည်။ ဝှိုက်မယား၏ ဒုတိယမြောက်လက်ကမ်းစာစောင်ဖြစ်သော Supplement to the Christian Experience and Views of Ellen G. White ကို ၁၈၅၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလတွင် ရိုချက်စတာမြို့၌ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ယခုအခါ Early Writings၊ ၈၅-၁၂၇ တွင် တည်ရှိသည်။

ဘက်တယ်ခရိခ် (Battle Creek) သည် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေရေးဗဟိုဌာန ဖြစ်လာခြင်း

၁၈၅၅ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလတွင် ဂျိမ်းစ်နှင့် အယ်လင်ဝှိုက်တို့နှင့် ၎င်းတို့၏ အကူအညီပေးသူများသည် မစ်ရှီဂန်ပြည်နယ်၊ ဘက်တယ်ခရိခ်မြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြသည်။ ပုံနှိပ်စက်နှင့် အခြားပုံနှိပ်ရေးပစ္စည်းကိရိယာများကို ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ပုံနှိပ်ရုံး တည်ထောင်ရန်အတွက် ငွေကြေးထောက်ပံ့ပေးခဲ့ကြသော သဗ္ဗေတစောင့်ထိန်းသော သတ္တဗြဟ္မစိုရ် သကျ သဗ္ဗေတ (Adventists) အချို့ ဆောက်လုပ်ခဲ့သည့် အဆောက်အအုံတစ်ခုတွင် ထားရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုမြို့ငယ်လေးတွင် ၎င်းတို့၏လုပ်ငန်းများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ဘက်တယ်ခရိခ်သည် သတ္တဗြဟ္မစိုရ် သကျ သဗ္ဗေတ အသင်းတော်၏ သဘာဝအလျောက် ရုံးချုပ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဂျိမ်းစ်ဝှိုက်သည် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေရေးလုပ်ငန်းကို ထိန်းသိမ်းရန်မှာ အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

Early Writings ၏ နောက်ခံသမိုင်းကို လေ့လာသည့်အခါ ရှေ့ဦးသဗ္ဗေတစောင့်ထိန်းသော သကျ သဗ္ဗေတများသည် အစပိုင်းတွင် ကြီးမားသော တုန့်ပြန်နိုးထမှုကြီး (Advent Awakening) ရှိ ၎င်းတို့၏ ရှေးဦးညီအစ်ကိုများထံသို့၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပထမနှင့် ဒုတိယ ကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားများတွင် သူတို့နှင့်အတူ ရှိခဲ့ကြသူများထံသို့သာ သဗ္ဗေတသမ္မာတရားဖြင့် ဆက်သွယ်ရောက်ရှိရန် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ရှိခဲ့ကြောင်း သတိပြုသင့်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်နောက်ပိုင်း ခုနစ်နှစ်ခန့်အထိ သူတို့၏လုပ်အားများသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားပေါ်တွင် ၎င်းတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို မယူရသေးသော သကျ သဗ္ဗေတများအတွက် အဓိကအားဖြင့် ဖြစ်ခဲ့သည်။ အခြေအနေများကို ကောင်းစွာသိရှိနားလည်သူတစ်ဦးအတွက် ဤအရာကို နားလည်နိုင်ပေသည်။

“ပိတ်ထားသော တံခါး” နှင့် “ဖွင့်ထားသော တံခါး”

၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ နွေရာသီတွင် အဗ္ဗေဒ်သတင်းစကား (Advent message) ကို ကြွေးကြော်ရန် အထူးကြိုးပမ်းမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြရာတွင် ဤလှုပ်ရှားမှု ဦးဆောင်သူများသည် မဿဲခရစ်ဝင် အခန်းကြီး ၂၅ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော မိန်းမပျိုဆယ်ယောက်၏ ပုံဥပမာ၌ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။ “အချိန်ဆွဲခြင်း” ရှိခဲ့ပြီးနောက် “ကြည့်ရှုလော့၊ မင်္ဂလာဆောင်လင်ယောက်ျား လာပြီ။ ခရီးဦးကြိုဆိုရန် ထွက်သွားကြလော့” ဟူသော ကြွေးကြော်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤအရာကို အများအားဖြင့် “သန်းခေါင်ယံ ကြွေးကြော်သံ” ဟု ရည်ညွှန်းလေ့ရှိကြသည်။ သူမ၏ ပထမဆုံးရူပါရုံတွင် ဤအရာကို လမ်း၏အစတွင် သကျ သဗ္ဗေတများ၏ နောက်ဘက်၌ ထားရှိခဲ့သော ထိန်ထိန်လင်းသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ဝှိုက်မယားအား ပြသခဲ့သည်။ ပုံဥပမာတွင် အသင့်ဖြစ်နေသူများသည် မင်္ဂလာဆောင်လင်ယောက်ျားနှင့်အတူ ဝင်သွားကြပြီး “တံခါးပိတ်လေပြီ” ဟု သူတို့ဖတ်ရှုခဲ့ကြသည် (မဿဲခရစ်ဝင် အခန်းကြီး ၂၅၊ အငယ် ၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ဤမျှကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသော သတင်းစကားကို လက်မခံဘဲ ပျက်ကွက်ခဲ့ကြသူများအတွက် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ကရုဏာတံခါး ပိတ်သွားခဲ့သည်ဟု ၎င်းတို့က ကောက်ချက်ချခဲ့ကြသည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်က အယ်လင်ဝှိုက်သည် ဤအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဤသို့ရေးသားခဲ့သည်–

“ကယ်တင်ရှင်ကြွလာမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော အချိန်ကာလ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက်တွင်ပင် ၎င်းတို့ [အဗ္ဗေဒ် ယုံကြည်သူများ] သည် ကိုယ်တော်၏ကြွလာခြင်းသည် နီးကပ်နေဆဲဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အရေးကြီးသော အကျပ်အတည်းကာလသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လူသားတို့အတွက် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ ကြားဝင်တောင်းပန်သူအဖြစ် ခရစ်တော်၏လုပ်ငန်းတော် ရပ်စဲသွားပြီဟု ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ လူသားတို့၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးခံရသည့် ကာလသည် ကောင်းကင်ဘုံ တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် သခင်ဘုရား တကယ်ကြွလာတော်မူခြင်း မတိုင်မီ မိနစ်အနည်းငယ်အလိုတွင် ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်ကြောင်းကို သမ္မာကျမ်းစာက သွန်သင်နေသည်ဟု သူတို့အား ထင်မှတ်စေခဲ့သည်။ ဤအရာသည် လူတို့သည် ကရုဏာတံခါးဝတွင် ရှာဖွေကြလိမ့်မည်၊ တံခါးခေါက်ကြလိမ့်မည်၊ အော်ဟစ်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဖွင့်ပေးမည်မဟုတ်သော အချိန်ကာလတစ်ခုကို ညွှန်ပြနေသော ကျမ်းချက်များမှ ထင်ရှားနေပုံရသည်။ ထို့ပြင် ခရစ်တော်ကြွလာမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော ရက်စွဲသည် ကိုယ်တော်၏ကြွလာခြင်းကို ချက်ချင်း ရှေ့ပြေးဖြစ်စေမည့် ဤကာလ၏ အစကိုပင် မှတ်တိုင်ပြုနိုင်မလားဆိုသည်မှာ ၎င်းတို့အတွက် မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ တရားစီရင်ခြင်း နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပေးချက်ကို ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့အတွက် လောကအတွက် လုပ်ငန်းတာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ခံစားခဲ့ကြရပြီး အပြစ်သားများ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘုရားတရားမမဲ့သူများ၏ ရဲတင်း၍ ဘုရားကို ကဲ့ရဲ့ပြက်ရယ်ပြုခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ကရုဏာကို ပယ်ငြင်းသူများထံမှ နုတ်သိမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း နောက်ထပ် သက်သေအဖြစ် သူတို့အား ထင်မှတ်စေခဲ့သည်။ ဤအရာအားလုံးသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးခံရသည့်ကာလ ပြီးဆုံးသွားပြီဟူသော၊ သို့မဟုတ် ထိုစဉ်က ၎င်းတို့ဖော်ပြခဲ့ကြသည့်အတိုင်း ‘ကရုဏာတံခါး ပိတ်သွားပြီ’ ဟူသော ယုံကြည်ချက်ကို သူတို့တွင် ပိုမိုခိုင်မာစေခဲ့သည်”—The Great Controversy၊ ၄၂၉။

ထို့နောက် ဝှိုက်မယားသည် ဤမေးခွန်းနှင့်ပတ်သက်၍ အလင်းစတင်ပေါ်ထွန်းလာပုံကို ဆက်လက်ဖော်ပြခဲ့သည်–

“သို့သော် သန့်ရှင်းရာဌာနဆိုင်ရာ မေးခွန်းကို လေ့လာစုံစမ်းခြင်းဖြင့် ပိုမိုရှင်းလင်းသော အလင်းသည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် အနှစ် ၂၃၀၀ ကာလ ကုန်ဆုံးခြင်းသည် အရေးကြီးသော အကျပ်အတည်းကို မှတ်တိုင်ပြုခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ရာတွင် ၎င်းတို့ မှန်ကန်ခဲ့ကြကြောင်း ယခုအခါ သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။ သို့သော် လူတို့သည် အနှစ်တစ်ထောင့်ရှစ်ရာ့အတွင်း ဘုရားသခင်ထံသို့ ဝင်ရောက်ရာလမ်းကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည့် ထိုမျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတံခါး ပိတ်သွားခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်သော်လည်း အခြားတံခါးတစ်ခု ပွင့်လာခဲ့ပြီး အပြစ်လွတ်ခြင်းကို အသန့်ရှင်းဆုံးဌာန၌ ခရစ်တော်၏ ကြားဝင်တောင်းပန်ခြင်းအားဖြင့် လူတို့အား ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဓမ္မဆုတောင်းလုပ်ငန်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသည် အခြားအရာတစ်ခုအား နေရာပေးရန်အတွက်သာ ပိတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကာယကံရှင်များ၏ ကိုယ်စား ခရစ်တော် တရားထိုင်လုပ်ဆောင်နေတော်မူရာ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ‘ဖွင့်ထားသော တံခါး’ တစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

“ယခုအခါ အတိအကျ ဤအချိန်၌ အသင်းတော်ထံသို့ ပေးပို့ထားသော ဗျာဒိတ်တော်ပါ ခရစ်တော်၏ ဤစကားရပ်များကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးခြင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်– ‘သန့်ရှင်းသောသူ၊ စစ်မှန်သောသူ၊ ဒါဝိဒ်၏သော့ကို ကိုင်ဆောင်ထားသောသူ၊ ဖွင့်သောသူ၊ မည်သူမျှမပိတ်နိုင်သောသူ၊ ပိတ်သောသူ၊ မည်သူမျှမဖွင့်နိုင်သောသူသည် ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ သင်၏အလုပ်များကို ငါသိ၏။ ကြည့်ရှုလော့၊ သင့်ရှေ့တွင် ဖွင့်ထားသောတံခါးကို ငါထားရှိပြီ၊ မည်သူမျှ ၎င်းကိုမပိတ်နိုင်ပါ’ (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၃း၇၊ ၈)။

“ကြီးမားသော အပြစ်ဖြေခြင်းလုပ်ငန်းတော်၌ ယေရှုနောက်သို့ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လိုက်လျှောက်ကြသူများသည် ကိုယ်တော်၏ ကြားဝင်တောင်းပန်ခြင်းမှ ရရှိသည့် အကျိုးကျေးဇူးများကို ခံစားရရှိကြသည်။ သို့သော် ဤဓမ္မဆုတောင်းလုပ်ငန်းကို ပေါ်လွင်စေသည့် အလင်းကို ပယ်ငြင်းကြသူများသည် ၎င်းမှ အကျိုးမခံစားရကြပါ”—The Great Controversy၊ ၄၂၉၊ ၄၃၀။

အကျပ်အတည်းမှ ထွက်ပေါက် နှစ်သွယ်

မစ္စစ်ဝှိုက်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် စိတ်ပျက်အားငယ်ရမှု အတွေ့အကြုံနှင့် Advent ယုံကြည်သူ အုပ်စုနှစ်စု မည်သို့ဆက်စပ်ခဲ့ကြကြောင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်-

“၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် အချိန်ကုန်လွန်သွားခြင်းနောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် Advent ယုံကြည်ခြင်းကို ဆက်လက်လက်ခံကျင့်သုံးဆဲရှိကြသူများအတွက် ကြီးမားသောစမ်းသပ်မှုကာလတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သော ရပ်တည်ချက်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ၎င်းတို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော သက်သာရာရစရာမှာ အထက်အရပ်ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနဆီသို့ ၎င်းတို့၏ စိတ်အာရုံကို ညွှန်ပြပေးသော အလင်းတော်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ အချို့သောသူတို့သည် ပရောဖက်ပြုချက်ကာလများ၏ ယခင်တွက်ချက်မှုများအပေါ် မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြပြီး Advent လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ပါရှိခဲ့သော သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ တန်ခိုးကြီးသော လွှမ်းမိုးမှုကို လူသားတို့၏ သို့မဟုတ် မာရ်နတ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ အခြားအုပ်စုတစ်စုကမူ ထာဝရဘုရားသည် ၎င်းတို့၏ အတိတ်အတွေ့အကြုံတွင် လမ်းပြတော်မူခဲ့ကြောင်းကို ခိုင်မြဲစွာ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိရှိရန်အတွက် စောင့်ဆိုင်းခြင်း၊ စောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြစဉ် ၎င်းတို့၏ ကြီးမားသော ပုရောဟိတ်မင်းကြီးသည် အခြားသော လုပ်ငန်းဆောင်တာတစ်ခုကို စတင်ဝင်ရောက် လုပ်ကိုင်နေပြီဖြစ်ကြောင်းကို ၎င်းတို့ သိရှိလာကြသည်။ ကိုယ်တော်နောက်သို့ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လိုက်လျှောက်ကြရာမှ အသင်းတော်၏ ပြီးဆုံးတော့မည့် လုပ်ငန်းတာဝန်ကိုလည်း မြင်တွေ့လာရန် လမ်းပြခြင်းခံခဲ့ကြရသည်။ ၎င်းတို့သည် ပထမနှင့် ဒုတိယ ကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားများကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်လာကြပြီး ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ တွင်ပါရှိသော တတိယကောင်းကင်တမန်၏ တရားဝင်သတိပေးချက်ကို လက်ခံရန်နှင့် လောကသို့ မျှဝေပေးရန်အတွက် အသင့်ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။”—The Great Controversy, ၄၃၁၊ ၄၃၂။

ဤစာအုပ်၏ စာမျက်နှာ ၄၂-၄၅ တွင် “ဖွင့်ထားသောတံခါး” နှင့် “ပိတ်ထားသောတံခါး” ဟူ၍ အချို့သော ကိုးကားချက်များ ပါရှိသည်။ ဤအချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေးဦးယုံကြည်သူများ၏ အတွေ့အကြုံနောက်ခံ သဘောတရားအရသာ မှန်ကန်စွာ နားလည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

စိတ်ပျက်အားငယ်ရမှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ရှေ့ဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်များက အလင်းတရားကို တမင်တကာ ပယ်ချခဲ့ကြသဖြင့် မိမိတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်ကြသော သူများရှိသကဲ့သို့ သတင်းစကားကို မကြားဖူးသေးဘဲ မပယ်ချခဲ့ကြသူများလည်း အများအပြား ရှိနေသေးကြောင်းကို သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။ ဤသူများသည် လူသားတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားပေးချက်များမှ အကျိုးကျေးဇူးများကို ခံစားရရှိနိုင်ကြပေသည်။ ၁၈၅၀ ပြည့်လွန်နှစ်များအစောပိုင်းတွင် ဤအချက်များသည် အလွန်ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ထို့အတူ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများကို တင်ပြရန်အတွက် လမ်းကြောင်းများသည်လည်း စတင်ပွင့်လင်းလာခဲ့သည်။ ဘက်လိုက်မှုများလည်း တဖြည်းဖြည်း ကင်းစင်သွားခဲ့သည်။ အယ်လင်ဝှိုက်သည် စိတ်ပျက်အားငယ်ရမှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက်ပိုင်း မိမိတို့၏ အတွေ့အကြုံကို ပြန်လည်သုံးသပ်၍ ဤသို့ရေးသားခဲ့သည်-

“‘ထိုအချိန်က မယုံကြည်သူများနှင့် ဆက်သွယ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် နီးပါးခက်ခဲခဲ့သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ စိတ်ပျက်အားငယ်ရမှုသည် လူအများ၏ စိတ်နှလုံးကို ရှုပ်ထွေးစေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်သည့် မည်သည့် ရှင်းလင်းချက်ကိုမျှ နားထောင်လိုခြင်း မရှိကြပေ။’”—The Review and Herald, နိုဝင်ဘာ ၂၀၊ ၁၈၈၃။

သို့သော် ၁၈၅၁ ခုနှစ်တွင် အယ်လ်ဒါဝှိုက်က ဤသို့ သတင်းပို့နိုင်ခဲ့သည်- “‘ယခုအခါ အမှန်တရားကို တင်ပြရန်အတွက် တံခါးသည် နေရာတိုင်းတွင် နီးပါးပွင့်လင်းနေပြီဖြစ်ပြီး ယခင်က သုတေသနပြုရန် စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝမရှိခဲ့ကြသူများပင်လျှင် စာစောင်များကို ဖတ်ရှုရန် အသင့်ဖြစ်နေကြပါပြီ။’”—The Review and Herald, သြဂုတ် ၁၉၊ ၁၈၅၁။

အသင်းတော် ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ရန် တောင်းဆိုချက်

သို့သော် ဤအခွင့်အလမ်းသစ်များ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းနှင့်အတူ သတင်းစကားကို လက်ခံသူ အရေအတွက် ပိုမိုများပြားလာခြင်းတို့ကြောင့် ကွဲပြားခြားနားသော သဘောထားကွဲလွဲသည့် အစိတ်အပိုင်းအချို့လည်း ၎င်းတို့ကြားတွင် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤအချက်များကိုသာ မထိန်းချုပ်ခဲ့ပါက လုပ်ငန်းတာဝန်ကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်နစ်နာသွားခဲ့ပေမည်။ သို့ရာတွင် ဤနေရာ၌လည်း မိမိ၏လူမျိုးတော်ကို လမ်းပြတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုကို ကျွန်ုပ်တို့ ထပ်မံတွေ့မြင်ရပေသည်။ အကြောင်းမှာ ၁၈၅၀ ပြည့်နှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၂၄ ရက်နေ့တွင် အယ်လင်ဝှိုက် ရရှိခဲ့သော ရူပါရုံတစ်ခု၌ သူမအား ဤသို့ ပြောကြားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်-

“‘ဘုရားသခင်သည် မည်မျှကြီးမြတ်ပြီး သန့်ရှင်းတော်မူကြောင်းကို ကျွန်ုပ် မြင်ခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်တမန်က “ကိုယ်တော်၏ရှေ့တော်၌ သတိကြီးစွာဖြင့် ကျင့်ကြံနေထိုင်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် မြင့်မြတ်ပြီး ချီးမြှောက်ခြင်းခံရသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်အရိပ်အယောင်သည်လည်း ဗိမာန်တော်ကို ပြည့်နှက်စေ၏”ဟု ဆို၏။ ကောင်းကင်ဘုံရှိ အရာခပ်သိမ်းတို့သည် အလွန်ပင် စနစ်တကျ ပြည့်စုံနေကြသည်ကို ကျွန်ုပ် မြင်ခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်တမန်က “ကြည့်ရှုကြလော့၊ ခရစ်တော်သည် အမှန်တကယ်ပင် အမြစ်၊ အခေါင်၊ အကြီးအကဲ ဖြစ်တော်မူ၏။ စနစ်တကျ လှုပ်ရှားကြလော့၊ စနစ်တကျ လှုပ်ရှားကြလော့။ အရာရာတိုင်းတွင် အဓိပ္ပာယ်ရှိစေကြလော့”ဟု ဆို၏။ ကောင်းကင်ဘုံရှိ စနစ်တကျရှိမှုသည် မည်မျှစုံလင်ပြီး မည်မျှ လှပနေသည်ကို ကြည့်ရှု၍ သိရှိကြလော့။ ၎င်းကို လိုက်နာကျင့်သုံးကြလော့ဟု ကောင်းကင်တမန်က ဆို၏။’”—Ellen G. White Manuscript ၁၁၊ ၁၈၅၀။

ယုံကြည်သူများအနေဖြင့် ဧဝံဂေလိတရား၏ စနစ်တကျရှိမှု လိုအပ်ချက်နှင့် တန်ဖိုးကို ယေဘုယျအားဖြင့် နားလည်လာစေရန် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့ ခွဲထွက်လာခဲ့ကြသည့် ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အတိတ်အတွေ့အကြုံများက ၎င်းတို့ကို သတိကြီးစွာ ထားရှိစေခဲ့သည်။ လက်တွေ့ကျသော လိုအပ်ချက်ကို အလွန်ထင်ရှားစွာ တွေ့ရသည့်နေရာများမှလွဲ၍ ရိုးရာဓလေ့ဆန်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သည့်စိတ်ကြောင့် ယုံကြည်သူများသည် အသင်းတော် ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခြင်းမှ နောက်ဆုတ်နေခဲ့ကြသည်။ ၁၈၅၀ ပြည့်နှစ် ရူပါရုံပေါ်ထွက်ပြီးဆယ်စုနှစ်တစ်ခု ကြာမှသာလျှင် ပိုမို முதிယ် ရင့်သော ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ရေး အစီအစဉ်များကို နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤကြိုးပမ်းမှုများကို အောင်မြင်မှုဆီသို့ ပို့ဆောင်ရာတွင် အဓိကကျသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ Ellen G. White ၏ Christian Experience and Views စာအုပ်၏ နောက်ဆက်တွဲတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော “Gospel Order” ဟူသော ပြည့်စုံကျယ်ပြန့်သော အခန်းကဏ္ဍပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤအချက်သည် ဤစာအုပ်တွင် စာမျက်နှာ ၉၇-၁၀၄ အဖြစ် ပါရှိသည်။

၁၈၆၀ ပြည့်နှစ်တွင် စာပေထုတ်ဝေရေး လုပ်ငန်းများကို စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခြင်းနှင့် စပ်လျဉ်း၍ အမည်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ အချို့က “ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်” (Church of God) သည် သင့်လျော်မည်ဟု တွေးတောခဲ့ကြသော်လည်း အသင်းတော်၏ ထူးခြားသော သွန်သင်ချက်များကို ထင်ဟပ်စေမည့် အမည်ဖြစ်သင့်သည်ဟူသော သဘောထားက ပိုမိုလွှမ်းမိုးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် “သတ္တမနေ့ အဗ္ဗတ္တဝါဒီ” (Seventh-day Adventist) ဟူသော အမည်ကို လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။ နောက်တစ်နှစ်တွင် ယုံကြည်သူ အုပ်စုအချို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို အသင်းတော်များအဖြစ် ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြပြီး မီချီဂန်ပြည်နယ်ရှိ အသင်းတော်များက ပြည်နယ်ကွန်ဖရင့်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။ မကြာမီမှာပင် ပြည်နယ်ကွန်ဖရင့် အများအပြား ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၁၈၆၃ ခုနှစ် မေလတွင် သတ္တမနေ့ အဗ္ဗတ္တဝါဒီများ၏ အထွေထွေ ကွန်ဖရင့်ကို ဖွဲ့စည်းတည်ထောင်ခဲ့သည်။ ဤအချက်သည် ရှေးဦးရေးသားချက်များ (Early Writings) ထုတ်ဝေချိန်ထက် ငါးနှစ်ကျော် လွန်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော ပဋိပက္ခ ရူပါရုံ

၁၈၅၅ ခုနှစ် နိုဝင်ဘာလတွင် နယူးယောက်ပြည်နယ်၊ ਰੋချစတာ (Rochester) မြို့မှ မီချီဂန်ပြည်နယ်၊ ဘတ်တယ် ခရစ်က် (Battle Creek) မြို့သို့ စာပေထုတ်ဝေရေး လုပ်ငန်း ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဖော်ပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အယ်လ်ဒါဝှိုက်နှင့် မစ္စစ်ဝှိုက်တို့သည် ဘတ်တယ် ခရစ်က်မြို့တွင် အခြေချနေထိုင်ခဲ့ကြပြီး ထိုနေရာတွင် လုပ်ငန်းများ ကောင်းမွန်စွာ တည်ငြိမ်လာပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် နယ်မြေဒေသများသို့ ခရီးဆက်လက် ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ၁၈၅၈ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလနှင့် မတ်လတို့တွင် ଓဟိုင်ယୋ (Ohio) ပြည်နယ်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့စဉ် Lovett’s Grove ရှိ အများပြည်သူဆိုင်ရာ ကျောင်းဆောင်တွင် ကြီးမားသော ပဋိပက္ခ ရူပါရုံကို မစ္စစ်ဝှိုက်အား ပေးသနားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နာရီပေါင်း နှစ်နာရီကြာမြင့်ခဲ့သော ဤရူပါရုံ၏ မှတ်တမ်းကို Life Sketches of Ellen G. White, ၁၆၁၊ ၁၆၂ တွင် တွေ့ရှိရသည်။ ၁၈၅၈ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလတွင် Spiritual Gifts, Volume I: The Great Controversy Between Christ and His Angels and Satan and His Angels စာအုပ်ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ဤစာအုပ်ငယ်သည် စာမျက်နှာ ၂၁၉ မျက်နှာ ပါရှိပြီး ရှေးဦးရေးသားချက်များ၏ တတိယနှင့် နောက်ဆုံး အပိုင်းကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။

မစ္စစ်ဝှိုက်၏ လုပ်ငန်းတာဝန် ပထမဆယ်ငါးနှစ်အတွင်း ထုတ်ဝေခဲ့သော စာအုပ်ငယ်များသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းကြပြီး ယေရှုခရစ်၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများအတွက် အလွန်အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာများစွာကို ဆွေးနွေးထားသည့် ပိုမိုကြီးမားသော စာအုပ်များစွာတို့ဖြင့် ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အစောဆုံး ရေးသားချက်များသည် သတ္တမနေ့ အဗ္ဗတ္တဝါဒီများအားလုံး၏ နှလုံးသားတွင် အထူးချစ်မြတ်နိုးဖွယ်ရာ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေမည် ဖြစ်ပေသည်။

အယ်လင်ဝှိုက် အမွေအနှစ်ထိန်းသိမ်းရေးအဖွဲ့၏ ယုံကြည်ကိုးစားခံရသူများ ဝါရှင်တန်ဒီစီ။ ၁၉၆೩ ခုနှစ်၊ မတ်လ။