ဟေရှာယ ၃၂

 

အခန်းကြီး - ၃၂

1 ကြည့်ရှုလော့။ တရားသဖြင့် အုပ်စိုးသောရှင်ဘု ရင်တပါး ပေါ်ထွန်းတော်မူလိမ့်မည်။ မင်းသားမှုးမတ်တို့ သည် တရားသဖြင့် စီရင်ကြလိမ့်မည်။
² ထိုမင်းတို့သည် လေလုံ၍ မိုဃ်းသက်မုန်တိုင်း ကွယ်ရာအရပ်ကဲ့သို့၎င်း၊ သွေ့ခြောက်သောမြေ၌ စီးသော ချောင်းကဲ့သို့၎င်း၊ နေပူသော အရပ်၌ ကျောက်လုံးကြီးအ ရိပ်ကဲ့သို့၎င်း ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။
³ မျက်စိမြင်သောသူတို့သည် ရှင်းလင်းစွာ မြင်ကြ လိမ့်မည်။ နားကြားသောသူတို့လည်း နားထောင်ကြလိမ့် မည်။
⁴ သတိမရှိသောသူ၏ စိတ်နှလုံးသည် ဆင်ခြင်၍ ပညာရှိလိမ့်မည်။ စကားအသောသူ၏လျှာသည်လည်း စ ကားပြီအောင်ပြောတတ်လိမ့်မည်။
⁵ ယုတ်သောသူကို နောက်တဖန်အမြတ်ဟူ၍၎င်း၊ စေးနှဲသောသူကိုလည်း နောက်တဖန် စွန့်ကြဲတတ်သော သူဟူ၍၎င်း မခေါ်ရ။
⁶ အကြောင်းမူကား၊ ယုတ်သောသူသည် လျို့ဝှက် လျက်၊ ထာဝရဘုရားကို နှုတ်ဖြင့်ပြစ်မှားလျက်၊ မွတ်သိပ် သောသူကို သာ၍ ဆင်းရဲစေခြင်းငှါ၎င်း၊ ရေငတ်သောသူ ကိုရေမသောက်စေခြင်းငှါ၎င်း၊ ယုတ်သောစကားကို ပြော ၍ မကောင်းသောအကြံကိုကြံလေဦးမည်။
⁷ စေးနှဲသောသူ သုံးဆောင်ရာ တန်ဆာသည် လည်း ဆိုးလှ၏။ ဆင်းရဲငတ်မွတ်သောသူ၏ အမှုသည် မှန်သောလည်း၊ ထိုသို့သောသူကို မုသာစကားအားဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းငှါ၊ မကောင်းသောအကြံကိုသာ ကြံတတ်၏။
⁸ စေတနာရှိသောသူမူကား၊ စေတနာနှင့်ဆိုင် သော အကြံတို့ကိုကြံစည်တတ်၏။ စေတနာနှင့်ဆိုင်သော အရာအားဖြင့် တည်ရလိမ့်မည်။
⁹ ငြိမ်သက်စွာနေသော မိန်းမတို့ထကြ။ ငါပြော သံကို ကြားကြလော့။ သတိမရှိသော သတို့သမီးတို့၊ ငါစ ကားကို နားထောင်ကြလော့။
¹⁰ သတိမရှိသောမိန်းမတို့၊သင်တို့သည် တနှစ်လွန် မှပူပန်ကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ စပျစ်သီးကို သိမ်း ခြင်းအမှုပြတ်လိမ့်မည်။ စပါးအသီးအနှံကို သိမ်းရာကာ လ မရောက်ရ။
¹¹ ငြိမ်သက်စွာ နေသောမိန်းမတို့၊ တုန်လှုပ်ကြ လော့။ သတိမရှိသောသူတို့၊ ပူပန်ခြင်းရှိကြလော့။ အဝတ် တန်ဆာရှိသမျှတို့ကို ပယ်ချွတ်ပြီးမှ၊ ခါး၌လျှော်တေအဝတ်ကို စည်းကြလော့။
¹² ရင်ပတ်ကိုခတ်ခြင်း၊ သာယာသော လယ်ယာ နှင့် အသီးများသော စပျစ်နွယ်ပင်အတွက် ညည်းတွား ခြင်းရှိလိမ့်မည်။
¹³ ငါ့လူတို့၏မြေကို၎င်း၊ ဝမ်းမြောက်သော အိမ်နှင့် ရွှင်လန်းသော မြို့ကို၎င်း၊ ဆူးပင်အမျိုးမျိုးတို့သည် တက် ၍ လွှမ်းမိုးကြလိမ့်မည်။
¹⁴ ဘုံဗိမာန်တို့ကို စွန့်ပစ်၍ မြို့၏ အသံဗလံ ငြိမ်း လိမ့်မည်။ ဩဖေလကုန်းနှင့် ရဲတိုက်တို့သည် အစဉ်မြေ တွင်းနှင့် ပြည်စုံ၍၊ ရိုင်းသောမြည်းပျော်မွေ့ရာ၊ သိုးစု ကျက်စားရာ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။
¹⁵ ဝိညာဉ်တော်သည် ကောင်းကင်မှ ငါတို့အပေါ် သို့သွန်းလောင်း၍၊ တောသည် အသီးအနှံများသော လယ်ဖြစ်၍၊ အသီးအနှံများသော လယ်သည် တောအုပ် ကဲ့သို့ မှတ်ရသော ကာလမရောက်မှီတိုင်အောင်၊ ထိုသို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။
¹⁶ ထိုအခါ တော၌ကား၊ တရားသဖြင့် စီရင်ခြင်း တည်၍၊ အသီးအနှံများသော လယ်၌ကား၊ ဖြောင့်မတ် ခြင်းပါရမီသည် အမြဲနေရလိမ့်မည်။
¹⁷ ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရားသည်လည်း၊ ငြိမ်သက် ခြင်းကို ပြုစုလိမ့်မည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း အကျိုးမူကား၊ ထာဝရ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် လုံခြုံခြင်းတည်း။
¹⁸ ငါ၏လူတို့သည်လည်း၊ ငြိမ်သက်သောနေရာ၊ လုံခြုံသောမြို့ရွာ၊ ဘေးလွတ်သော ချမ်းသာရာအရပ်တို့ ၌ နေရကြလိမ့်မည်။
¹⁹ သို့ရာတွင်၊ မိုဃ်းသီးကျသဖြင့် တောအုပ်ကို လှဲ ၍၊ မြို့ကိုလည်း မြေနှင့် တညီတည်း ဖြိုဖျက်လိမ့်မည်။
²⁰ ရေရှိရာအရပ်ရပ်တို့၌ မျိုးစေ့ကိုကြဲ၍၊ နွားခြေ နှင့် မြည်းခြေတို့ကို လွှတ်တတ်သောသင်တို့သည် မင်္ဂလာ ရှိကြ၏။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၃၂:၉-၁၅ ထလော့။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ယေရုဆလင်မြို့၏ မဆင်မခြင်အမျိုးသမီးများကို တရားစွဲဆိုခြင်းအဖြစ် စတင်ခဲ့သည်၊ ၎င်းသည် အာမုတ်ကျမ်း ၄:၁-၃ တွင်တွေ့ရသော စွပ်စွဲချက်နှင့် ဆင်တူသည်။ ၎င်းတို့၏ မဆင်မခြင်ဖြစ်မှုသည် ပြိုကွဲသွားမည်ကို ၎င်းတို့သဘောပေါက်ရမည်။ ကျမ်းစာသည် လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး စွန့်ပစ်ခံရသော မြို့တစ်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ သားရဲများသာ ၎င်းတွင် နေထိုင်ကြသည်။ ကံကြမ္မာပြောင်းပြန်လှန်ရန် တစ်ခုတည်းသောမျှော်လင့်ချက်မှာ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် အထက်မှလောင်းချခံရသောအခါဖြစ်သည် (ဟေရှာ ၃၂:၁၅)။ ထိုအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်သည် ပြည့်စုံလိမ့်မည်- တရားမျှတမှု၊ ဖြောင့်မတ်မှု၊ တည်ငြိမ်သောယုံကြည်မှု၊ နှင့် ငြိမ်းချမ်းမှု။ ဝိညာဉ်တော်၏ဆင်းသက်မှုကို ကောင်းကင်မှ ရေလောင်းချသည့် မိုးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြီး၊ တရားမျှတမှု၊ ဖြောင့်မတ်မှု၊ ငြိမ်းချမ်းမှု၊ နှင့် လုံခြုံမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်၏ ပြောင်းလဲပေးသောအေးဂျင့်အဖြစ် အခန်းကဏ္ဍသည် ကျိန်စာများကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏လူများအကြား ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။ ဤအကြောင်းအရာကို ၄၄:၃-၅ တွင်လည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေသည်။

32:9–15 Rise up. This passage began as a lawsuit against the complacent women of Jerusalem, similar to the indictment one finds in Amos 4:1–3. They must realize their complacency will be shattered. The text describes the destruction of a city left in utter desolation and forsaken. Only wild animals dwell in it. The only hope of a reversal of fate is when the Holy Spirit is poured from on high (Is. 32:15). Then, what God intends will be fulfilled: justice, righteousness, quiet confidence, and peace. The descent of the Spirit is compared to rain, pouring down water from heaven, resulting in the up-springing of justice, righteousness, peace, and security. The role of the Spirit of God, as a transforming agent, is to bring the blessing that reverses the covenant curses and restores the covenant relationship between God and His people. This same theme is developed in 44:3–5.