ဟေရှာယ ၃၄

 

အခန်းကြီး - ၃၄

1 အိုလူမျိုးတို့၊ သင်တို့သည် ကြားရ အံ့သောငှါ ချဉ်းကပ်ကြလော့။ အို လူစုတို့၊ နားထောင်ကြလော့။ မြေကြီးနှင့် မြေကြီး၌ ပါသမျှသော အရာ၊ လောကဓာတ် နှင့် လောကဓာတ် တန်ဆာခပ်သိမ်းတို့သည် ကြားကြပါ စေ။
² ထာဝရဘုရား၏ အမျက်တော်သည် လူမျိုးအ ပေါင်းတို့၌ ထွက်၍၊ ပြင်းစွာသောအမျက်တော်သည် သူ တို့အလုံးအရင်းအပေါ်မှာ သင့်ရောက်လေ၏။ သူတို့ကို ရှင်းရှင်းဖျက်ဆီး၍၊ အသေသတ်ခြင်း၌ အပ်လိုက်တော် မူ၏။
³ သူတို့တွင် အသေခံရသော သူတို့ကို ပြင်သို့ ပစ် လိုက်သဖြင့်၊ အသေကောင်တို့သည် နံစော်၍၊ သူတို့၏ အသွေးဖြင့် တောင်တို့သည် အရည်ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။
⁴ ခပ်သိမ်းသော ကောင်းကင်တန်ဆာတို့သည် ပြုတ်၍၊ မိုဃ်းကောင်းကင်သည်စာလိပ်ကဲ့သို့ လိပ်လျက် ရှိလိမ့်မည်။ စပျစ်နွယ်ပင်မှ အရွက်ကျသကဲ့သို့၎င်း၊ သင်္ဘောသဖန်းပင်မှ အသီးကျသကဲ့သို့၎င်း၊ ခပ်သိမ်းသော ကောင်းကင်တန်ဆာတို့သည် ကျကြလိမ့်မည်။
⁵ အကြောင်းမူကား၊ ငါ့ထားသည် မိုဃ်းကောင်း ကင်၌ ရောင့်ရဲပြီးမှ၊ တဖန် ဧဒုံပြည် အပေါ်မှာ၎င်း၊ ငါ ကျိန်သောလူများတို့အပေါ်မှာ၎င်း၊ ဒဏ်ပေးခြင်းငှါ ရောက်လိမ့်မည်။
⁶ ထာဝရဘုရား၏ ထားတော်သည် အသွေးနှင့် ဝပြီ။ ဆီဥနှင့် ဆူပြီ။ သိုးသငယ်နှင့် ဆိတ်တို့၏ အသွေး၊ သိုးထီးတို့၏ ကျောက်ကပ် ဆီဥနှင့် ဆူဝပြီ။ ထာဝရဘုရား သည် ဗောဇရမြို့၌ ယဇ်ပွဲကို၎င်း၊ ဧဒုံပြည်၌ ကြီးစွာသော သတ်ခြင်းပွဲကို၎င်း ခံတော်မူ၏။
⁷ ကြံ့များနှင့် နွားလားဥသဘများတို့သည် လဲကြ သဖြင့်၊ သူတို့နေရာမြေသည် သူတို့အသွေးနှင့် ယစ်မူး၍၊ မြေမှုန့်သည်လည်း ဆီဥနှင့် ဆူဝလိမ့်မည်။
⁸ ထာဝရဘုရား ဒဏ်ပေးတော်မူရာနေ့၊ ဇိအုန်မြို့ ၏ အမှုကိုစောင့်၍ အပြစ်ပေးတော်မူရာ နှစ်ရောက်လေ ပြီ။
⁹ ထိုပြည်၏မြစ်ရေသည် ထင်းရူးစေး၊ မြေမှုန့် လည်းကန့်၊ တပြည်လုံးလည်း မီးလောင်သော အစေးဖြစ် လိမ့်မည်။
¹⁰ နေ့ညဉ့်မပြတ် မီးမငြိမ်းရ။ မီးခိုးလည်း အစဉ် တက်လိမ့်မည်။ ထိုပြည်သည် လူမျိုးအစဉ်အဆက် ဆိတ် ညံ၍၊ ကာလအစဉ်အမြဲ အဘယ်သူမျှ မရှောက်မသွားရ။
¹¹ ဝံပိုငှက် နှင့် ဖြူကောင်တို့သည် ထိုပြည်ကို အမွေ ခံ၍၊ ဣဗိတ်ငှက် နှင့် ကျီးအတို့သည်လည်း နေကြလိမ့် မည်။ ထိုမြေအပေါ်မှာ လွတ်လပ်ခြင်း မျဉ်းကြိုးကို တန်း ၍၊ လဟာ မှန်ထုပ်ကို စီရင်တော်မူလိမ့်မည်။
¹² မင်းအရာ၌ ချီးမြှောက်ရသော မှူးတော်မတ် တော် မရှိရ။ မင်းရိုးပြတ်ရလိမ့်မည်။
¹³ ဘုံဗိမာန်တို့၌၎င်း၊ ရဲတိုက်တို့၌၎င်း၊ ဆူးပင်အ မျိုးမျိုးပေါက်ကြလိမ့်မည်။ မြေခွေးခိုရာ၊ ကုလားအုတ်ငှက် နေရာ ဖြစ်ရလိမ့်မည်။
¹⁴ ထိုအရပ်၌ တောသားရဲတို့သည် တောခွေးတို့ နှင့် တွေ့ကြုံကြလိမ့်မည်။ မျောက်တို့သည် အချင်းချင်း တကောင်ကို တကောင် မြည်ကြလိမ့်မည်။ ထိုအရပ်၌ လိလိတ်ငှက်သည်လည်း နား၍ခိုလှုံရာကို တွေ့လိမ့်မည်။
¹⁵ ခုန်တတ်သော မြွေသည်လည်း၊ ထိုအရပ်၌ အ သိုက်လုပ်၍ ဥလိမ့်မည်။ အဥပေါက်ပြီးမှ မြွေသငယ်တို့ကို စုသိမ်း၍ ကွယ်ကာလိမ့်မည်။ လင်းတတို့သည်လည်း ထို အရပ်၌ စုဝေး၍၊ အထီး အမများ ပေါင်းကြလိမ့်မည်။
¹⁶ ထာဝရဘုရား၏ ကျမ်းစာကို ကြည့်ရှု၍ ဘတ် ကြလော့။ ထိုတိရစ္ဆာန်တကောင်မျှ မပေါ်ဘဲမနေရ။ အမ တကောင်မျှ မိမိအဘော်ကို မလိုရ။ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်တော်ထွက် အမိန့်ရှိ၏။ ဝိညာဉ်တော်သည်လည်း သူ တို့ကို စုဝေးစေတော်မူ၏။
¹⁷ သူတို့ကို စာရေးတံပြုလျက်၊ လက်တော်နှင့် မျဉ်း ကြိုးကို တန်းလျက်၊ သူတို့နေရာကို ခွဲဝေတော်မူ၏။ သူ တို့သည် ထိုပြည်ကို အမြဲအမွေခံ၍၊ အမျိုးအနွယ်အစဉ် အဆက်နေရကြလိမ့်မည်။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၃၄:၁–၁၇ လူမျိုးများအပေါ် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်း။

34:1–17 Judgment against the nations and restoration of God’s people.

 

၃၄:၁–၄ သင်တို့လူမျိုးများ။ လူသားအားလုံး (လူမျိုးများ၊ လူများ၊ ကမ္ဘာ၊ နှင့် ကမ္ဘာလောက) ကို ရည်ညွှန်းသော စကားလုံးလေးခုကို အသုံးပြု၍ တရားစီရင်ခြင်းသည် အားလုံးသက်ရောက်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထာဝရဘုရား၏ ဒေါသဖြစ်ပြီး အမျက်ထွက်ခြင်း၏ အမှုဆောင်တရားစီရင်ခြင်း၏ စီရင်ချက်ကို ကြားနာရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။ ဘာသာစကားတွင် ကမ္ဘာပျက်ကပ် (အဆုံးကာလ/နောက်ဆုံးနေ့) အစိတ်အပိုင်းများပါရှိသည်- တောင်များအရည်ပျော်သွားခြင်း၊ ကောင်းကင်တပ်သားများ ပျော်ဝင်သွားခြင်း၊ ကောင်းကင်များ စာလိပ်ကဲ့သို့ လိပ်ထားခြင်း၊ ကြယ်များ သင်္ဘောသဖန်းပင်မှ သဖန်းသီးများကျသလို ကြွေကျခြင်း။

34:1–4 you nations. Four terms are used to designate the totality of humanity (nations, people, earth, and world), indicating that the judgment is general. The call is to come hear the sentence of an executive judgment: the Lord’s fury and indignation. The language has apocalyptic (end time/last day) elements: mountains melting, host of heaven dissolved, heavens rolled up like a scroll, the falling of the stars like figs falling from a fig tree.

 

၃၄:၅–၁၅ ဧဒုံအပေါ် တရားစီရင်ခြင်း။ ၂၅:၁၀–၁၂ တွင် မောဘပြည်ကို ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးများအပေါ် အမျက်ထွက်ခြင်း၏ ဥပမာအဖြစ် ထူးခြားစွာ ဖော်ပြထားသည်။ လက်ရှိအကြောင်းအရာတွင် ဧဒုံသည် “အမင်္ဂလာ” သို့မဟုတ် ပျက်စီးခြင်းကို ခံရမည်ဟု ကြေညာထားသည်။ ကျမ်းပိုဒ် ၈ တွင် ဘုရားသခင်သည် ဇိအုန် (ယေရုဆလင်) အပေါ် ပြုလုပ်ခဲ့သော မကောင်းမှုအတွက် လက်စားချေရန်နှင့် အပြစ်ပေးရန် နေ့တစ်နေ့ကို သတ်မှတ်ထားသည်ဟု ဖော်ပြသည်။

34:5–15 Judgment of Edom. In 25:10–12, Moab was singled out to illustrate God’s indignation against the nations. In the current context, Edom is declared to suffer the “curse” or destruction. V. 8 specifies that God has appointed a day of vengeance and recompense for evil done to Zion (Jerusalem).

 

၃၄:၉–၁၀ ဧဒုံ၏ပျက်စီးခြင်း (ကျမ်းပိုဒ် ၅–၆) ကို နိုင်ငံတကာဆိုင်ရာ အရေးပါမှုများပါဝင်သော ပျက်စီးခြင်း၏ အကြောင်းအရာတွင် ထားရှိသည် (ကျမ်းပိုဒ် ၁–၄)။ ဧဒုံသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ထိုက်တန်သူများအားလုံးနှင့် ဖြစ်ပျက်မည့်အရာကို ဥပမာပြသည်။ ဤနေရာတွင် ဟေရှာယသည် သူ၏ခေတ်ကာလတွင်နှင့် အဆုံးကာလ၌ ဆိုးယုတ်သူများ၏ ဆိုးရွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကံကြမ္မာကို ဖော်ပြသည်။ မငြှိမ်းနိုင်ခြင်း။ ဧဒုံ၏ပျက်စီးခြင်းသည် ထာဝရတည်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ညအခါမပြတ် မီးလောင်နေမည်ဟု တင်ပြထားသည်။ ၎င်းသည် ထာဝရလောင်ကျွမ်းနေသော ငရဲနှင့် ဆက်စပ်သော အယူအဆဖြစ်သည်။ သို့သော် ဧဒုံသည် ထာဝရမလောင်ကျွမ်းခဲ့ပါ။ သမ္မာကျမ်းစာအသုံးအနှုန်းတွင် ဤသို့သော ဘာသာစကားသည် မီးသည် ဘယ်သောအခါမှ မငြှိမ်းနိုင်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းလောင်ကျွမ်းနေသည့်အရာကို လုံးဝမီးလောင်ပြီးသည်အထိ မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ ငြှိမ်းနိုင်မည်မဟုတ်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ပြရန်ရည်ရွယ်သည် (၁:၃၁၊ ယေ ၄:၄၊ ၁၇:၂၇၊ ယဇရာ ၂၀:၄၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ထာဝရ။ စာသားအရ အကန့်အသတ်မရှိသော အချိန်ကာလကို ဆိုလိုပြီး၊ ၎င်း၏ ကန့်သတ်ချက်များကို လူ၊ အရာ၊ သို့မဟုတ် အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ ဆုံးဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ယောနသည် ငါးဝမ်းထဲတွင် “ထာဝရ” (ယောန ၂:၆) သည် “သုံးရက်နှင့် သုံးည” (ယောန ၁:၁၇) ဖြစ်သည်။ လူသားများနှင့် သက်ဆိုင်သည့်အနေဖြင့်၊ ထိုစကားလုံးသည် မကြာခဏ “လူတစ်ဦးသက်တမ်းတစ်လျှောက်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (ထွက် ၂၁:၆၊ ၁ရာ၊ ၁:၂၂၊ ၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ထာဝရလောင်ကျွမ်းခြင်း၏ ဘာသာစကားကို စာသားအတိုင်းမယူသင့်ကြောင်း အကြည်လင်ဆုံးဥပမာဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ငရဲ၏လောင်ကျွမ်းခြင်း၏ နယူပြဘာသာစကားကို သရုပ်ဖော်သည်။ ၎င်းသည် လုံးဝပျက်စီးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ငှက်ကုလားအုတ်၊ ဆူးပုတ်၊ ဇီးကွက်၊ ကျီးကန်းများနေထိုင်နိုင်သည့်နေရာတွင် ထာဝရလောင်ကျွမ်းခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်ပေ (ဟေရှာ ၃၄:၁၁)။ ကျမ်းပိုဒ်သည် ထိုနေရာတွင် လူသားအသက်ရှင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပုံရိပ်များစွာဖြင့် ဖော်ပြသည်။ ငရဲနှင့် ဆိုးယုတ်သူများ၏ အပြစ်ပေးခြင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး နောက်ထပ်အချက်များအတွက် မဿဲ ၁၀:၂၈၊ ဗျာဒိတ် ၁၄:၁၁၊ ၂၀:၁၀ ကိုကြည့်ပါ။

 34:9–10 The destruction of Edom (vv. 5–6) is placed in the context of a destruction that clearly has international overtones (vv. 1–4). Edom illustrates what happens to all who merit God’s judgment. Isaiah here describes the miserable and awful destiny of the wicked, both in his own day and at the end of time. not be quenched. The devastation of Edom is presented as lasting forever, burning day and night, a concept commonly associated with an eternally burning hell. But Edom did not burn forever. In biblical usage such language intends to convey the idea—not that the fire will never go out, but that it cannot be put out by any other means than completely consuming what it is burning until there is nothing left (see 1:31; Jer. 4:4; 17:27; Ezek. 20:48). forever. Literally means an indefinite period of time, the limits of which must be determined by the nature of the person, thing, or circumstance to which it is applied. For Jonah in the belly of the fish, “forever” (Jon. 2:6) was “three days and three nights” (Jon. 1:17). As it relates to humans, the word often means “as long as a person lives” (see Ex. 21:6; 1 Sam. 1:22, 28). The passage provides the clearest example that the language of burning forever should not be taken literally. In other words, this verse demonstrates the metaphoric language of the burning of hell. It simply means total destruction. It would be impossible to have perpetual burning of the place where pelican and porcupine, owl and raven can dwell (Is. 34:11). The text displays a profusion of images to say there will be no human life there. For more on HELL and the punishment of the wicked, see Matt. 10:28; Rev. 14:11; 20:10.