ဆာလံကျမ်း ၄၂

 အခန်းကြီး - ၄၂

သမင် ဒရယ်သည် ရေစီးသော ချောင်းကို တောင့်တသကဲ့သို့၊ အကျွန်ုပ်ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်တော်ကို တောင့်တပါသည်ဘုရား။
² ငါ့ဝိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်တည်းဟူသော အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားကိုငတ်လှ၏။ အဘယ် ကာလမှ ဘုရားသခင့်ထံတော်သို့ ရောက်၍မျက်နှာပြရအံ့ နည်း။
³ သူတပါးတို့က၊ သင်၏ဘုရားသခင်သည် အဘယ်မှာရှိသနည်းဟု ငါ့ကိုအစဉ်ပြောဆိုကြသဖြင့်၊ ငါ့မျက်ရည်သည် နေ့ညဉ့်မပြတ် ငါစားစရာဖြစ်ရ၏။
⁴ ထိုအခြင်းအရာကို ငါအောက်မေ့၍နေစဉ်တွင်၊ ငါ့စိတ်နှလုံးသည် ကြေကွဲလျက်ရှိ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည်လူစုများနှင့် ပေါင်းဘော်လျက်၊ ရွှင်လန်းခြင်း အသံ၊ ထောမနာပြုခြင်းအသံတို့ကို ပြိုင်ဆို၍၊ ဓမ္မပွဲခံ သောလူစုများနှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ သွားလှလေပြီ။
⁵ အိုငါ့ဝိညာဉ်၊ သင်သည်အဘယ်ကြောင့် ညှိုးငယ် သနည်း။ ငါ့အထဲမှာအဘယ်ကြောင့် မငြိမ်းမဝပ်ရှိသ နည်း။ ဘုရားသခင်ကို မြော်လင့်လျက်နေလော့။ ငါ့ကို ကယ်တင်တော်မူသောအရှင်၊ ငါကိုးကွယ်သော ဘုရား သခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ငါချီးမွမ်းထောမနာပြုရလေအံ့ သတည်း။
⁶ အကျွန်ုပ်စိတ်ဝိညာဉ်သည် အကျွန်ုပ်အထဲမှာ ညှိုးငယ်လျက်ရှိပါ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ယော်ဒန်မြစ် ကမ်း၊ ဟေရမုန်တော်ရိုး၊ မိဇရကုန်းပေါ်မှာ ကိုယ်တော်ကို အကျွန်ုပ်အောက်မေ့ပါ၏။
⁷ ရေဘွေတော်များအသံဗလံနှင့်တကွ ဝဲဩဃ တခုကို တခုဟစ်ခေါ်၍ လှိုင်းတံပိုးတော်အပေါင်းတို့သည် အကျွန်ုပ်ကို လွှမ်းမိုးကြပါပြီ။
⁸ သို့သော်လည်း၊ ထာဝရဘုရားသည် နေ့အခါ သနားခြင်း ကျေးဇူးတော်ကို ပေးချေတော်မူ၏။ ညဉ့်အခါ ၌လည်း ဂုဏ်တော်ကို သီချင်းဆိုလျက်၊ ငါ့၏အသက် သခင်ကို ပဌနာပြုလျက် ငါနေ၏။
⁹ အကျွန်ုပ်ကိုအဘယ်ကြောင့် မေ့လျော့တော်မူ သနည်း။ ရန်သူညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရ၍၊ အကျွန်ုပ် သည် ကြမ်းတမ်းသောအဝတ်ကို ဝတ်လျက် အဘယ် ကြောင့် နေရပါသနည်းဟု ငါ၏ကျောက်ဖြစ်သော ဘုရား သခင်ကို ငါလျှောက်ရ၏။
¹⁰ ငါ့ရန်သူတို့က၊ သင်၏ဘုရားသခင်သည် အဘယ်မှာရှိသနည်းဟု ငါ့ကိုအစဉ်ပြောဆိုကြသဖြင့်၊ ငါ့အရိုးတို့ကို ချိုး၍ကဲ့ရဲ့တတ်ကြ၏။

¹¹ အိုငါ့ဝိညာဉ်၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ညှိုး ငယ်သနည်း။ ငါ့အထဲမှာ အဘယ်ကြောင့် မငြိမ်မဝပ်ရှိ သနည်း။ ဘုရားသခင်ကို မြော်လင့်လျက်နေလော့။ ငါ့ကိုကယ်တင်တော်မူသောအရှင်၊ ငါကိုးကွယ်သော ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို ငါချီးမွမ်းထောမနာပြုရ လေအံ့သတည်း။ 

မနက်ဖွင့်ချက်။

ဒုတိယစာအုပ်။ ၄၂-၇၂ ဆာလံကျမ်း၏ဒုတိယစာအုပ်တွင် ကဗျာပုဒ် သုံးဆယ့်တစ်ပုဒ် ပါဝင်သည် (ဒါဝိဒ်ရေးသားသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသော ၁၈ ပုဒ်၊ ကောရဟ်၏သားများရေးသားသည့် ၇ ပုဒ် [ဆာလံ ၄၃ ကိုလည်း ထည့်သွင်းသင့်သည်]၊ အာသပ်ရေးသားသည့် ၁ ပုဒ် [ဆာလံ ၅၀]၊ ရှောလမုန်ရေးသားသည့် ၁ ပုဒ် [ဆာလံ ၇၂]၊ နှင့် မသိရှိသော ရေးသားသူ(များ)၏ ၃ ပုဒ် [ဆာလံ ၆၆၊ ၆၇၊ နှင့် ၇၁])၊ ဤစာအုပ်သည် ဘုရားသခင်အတွက် ယာဝေအစား အလိုဟိမ်ဟူသော အမည်ကို အဓိကအသုံးပြုခြင်းဖြင့် ထူးခြားသည် (ဆာ ၇၃-၈၃ တို့သည်လည်း အလိုဟိမ်ကို နှစ်သက်သည်)။ ၎င်းနောက်ကွယ်တွင် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အကြောင်းအမှတ်ရှိသည်။ ဆာလံရေးသူများသည် မေးခွန်းများမေးနေကြသည်—ဘုရားသခင်သည် မည်သည့်နေရာ၌ ရှိတော်မူသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် သူသည် တိတ်ဆိတ်နေသနည်း။ သူတို့သည် သူ၏အတူရှိနေမှုအတွက် ငိုကြွေးနေကြသည်။ တန်ခိုးကြီးသော်လည်း ဝေးကွာသောဘုရားသခင်သည် အလိုဟိမ် (ကျော်လွန်ပြီး စကြဝဠာဆိုင်ရာဘုရားသခင်) ၏အဓိပ္ပာယ်နှင့် ကိုက်ညီပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ယာဝေဟူသောအမည်သည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ၊ ရှိနေသော၊ နှင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်သောဘုရားသခင်ကို ဖော်ပြသည်။

Book Two: 42–72 The second book of the Psalter contains 31 poems (18 attributed to David; 7 to the Sons of Korah [but Ps. 43 should also be included]; 1 to Asaph [Ps. 50]; 1 to Solomon [Ps. 72], and 3 to an unknown composer(s) [Ps. 66, 67, and 71]), and is characterized by the dominant usage of the name Elohim for God instead of Yahweh (Ps. 73–83 also prefer Elohim). There is a theological reason behind this. The psalmists are asking questions—Where is God? Why is He silent? They are crying for His company. A God who is mighty but distant corresponds to the meaning of Elohim (a transcendent and universal God), while on the other hand, the name Yahweh reveals the personal, present, and intervening God.

 

၄၂-၄၃ ဤဆာလံနှစ်ပုဒ်သည် တစ်ပုဒ်တည်းသော ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆာလံ ၄၃ တွင် ခေါင်းစဉ်မရှိပါ။ တူညီသောအကြောင်းအရာ၊ စတိုင်၊ နှင့် ထပ်ကျော့မှုများကဲ့သို့ စည်းလုံးမှုအတွက် အတွင်းပိုင်းအကြောင်းပြချက်များရှိသည်။ ၎င်းတို့ကို ဝတ်ပြုရေးဆိုင်ရာ လက်တွေ့အကြောင်းများကြောင့် ခွဲခြားထားဖွယ်ရှိသည်။ ဤစာပေဆိုင်ရာ ယူနစ်တွင် နိဒါန်း (၄၂:၁) နှင့် အခန်းကဏ္ဍသုံးပိုင်း (၄၂:၂-၆၊ ၄၂:၇-၁၁၊ ၄၃:၁-၅) ပါရှိပြီး၊ အဓိကထပ်ကျော့သံသည် သုံးကြိမ်ထပ်မံဖော်ပြထားသည် (၄၂:၆၊ ၁၁၊ ၄၃:၅)။

42–43 These two psalms form a single poem. For this reason Ps. 43 has no superscription. There are internal arguments for the unity: same theme, style, and repetitions. They were probably divided for practical worship reasons. This literary unit has an introduction (42:1) with three stanzas (42:2–6; 42:7–11; 43:1–5), and the main refrain is repeated three times (42:6, 11; 43:5).

 

၄၂—ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်သည် ကျွန်ုပ်အတွက် အရာအားလုံးဖြစ်သည်

ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်နှင့် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အလွန်နက်နဲပြီး အကျော်ကြားဆုံးဆုတောင်းချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ဆာလံ ၄၂ သည် ဆာလံ ၂၃ နှင့် မကြာခဏနှိုင်းယှဉ်ခံရသည်။ ၎င်းသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းကို ပေါင်းစပ်ထားသည်။

42—God’s Presence Is Everything for Me

One of the most profound and best known prayers for God’s presence and deliverance, Ps. 42 is often compared to Ps. 23. It combines lament and hope.

 

၄၂:ခေါင်းစဉ် တွေးတောဆင်ခင်ခြင်း။ ဟေဗြဲစကားလုံး “မတ်စခီလ်” သည် သွန်သင်ပေးခြင်း၊ ပညာရှိသော သို့မဟုတ် သွန်သင်ဆုံးမသော ဆာလံကို ဆိုလိုသည်။ ကောရဟိလူမျိုးများသည် လေဝိလူမျိုး၊ ကောဟတ်၏သားစဉ်မြေးဆက်များဖြစ်သည် (၅ ရာ ၆:၁၆၊ ၂၂၊ ၃၁-၃၃၊ ၃၇-၃၈၊ ၅ ရာ ၂၀:၁၉)၊ ဒါဝိဒ်က ၎င်းတို့ကို သန့်ရှင်းရာဌာနဝတ်ပြုခြင်းတွင် ဂီတသမားများအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ဂီတသမား၊ အဆိုတော်၊ နှင့် တေးရေးဆရာများအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ပုံရသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့အား သတ်မှတ်ထားသော ပထမဆာလံဖြစ်သည် (၎င်းတို့၏သီချင်းစုစည်းမှုတွင် ဆာလံ ၄၂-၄၉၊ နှင့် ဆာလံ ၈၄၊ ၈၅၊ ၈၇၊ နှင့် ၈၈ တို့ပါဝင်သည်)။

42:title Contemplation. Hebrew, maschil means giving instructions, a wisdom or didactic psalm. The Korahites were Levites, descendents of Kohath (1 Chr. 6:16, 22, 31–33, 37–38; 2 Chr. 20:19), and appointed by David to be musicians at the sanctuary services. It seems that they formed a guild of musicians, singers, and composers. This is the first psalm attributed to them (their anthology of songs consists of Ps. 42–49, to which belongs also Ps. 84, 85, 87, and 88).

 

၄၂:၁ သမင်လည်း ရေချောင်းကို တောင့်တသကဲ့သို့ … ကျွန်ုပ်၏ဝိညာဉ်သည် သင်တော်မူရာကို တောင့်တသည်။ ဆာလံရေးသူသည် သန့်ရှင်းရာဌာနပြင်ပတွင်ရှိနေသောကြောင့် “တောင့်တသည်” ဟူသော ကြိယာသည် ဘုရားသခင်အတွက် ပြင်းထန်သောဆန္ဒ၊ နာကျင်စွာတောင့်တမှု၊ နှင့် နက်နဲသောပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ရေငတ်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဖြစ်တည်မှုသည် ထာဝရဘုရား၏ရှေ့တော်တွင် အနားယူမှသာ ငြိမ်းချမ်းနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်အတွက် ဤနက်နဲသောဆန္ဒသည် အချိန်နှင့် ယဉ်ကျေးမှုအားလုံးတွင် စစ်မှန်သောယုံကြည်သူ၏ လက္ခဏာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူများအဖြစ် နေထိုင်နေရပြီး (ဖိ ၃:၂၀၊ ဟေဗြဲ ၁၁:၁၃) ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် စောင့်မျှော်နေကြသည် (ရောမ ၈:၂၂-၂၅)။ ဤတောင့်တမှု၏ပြည့်စုံသောကျေနပ်မှုသည် ခရစ်တော်၏ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းတွင်သာ ရောက်ရှိလာမည် (၁ ကော ၁၃:၁၂၊ ၁၅:၅၁-၅၄၊ ၁ သက်၄:၁၄-၁၈)။

42:1 As the deer pants … So pants my soul for You. The psalmist is situated outside of the sanctuary so the verb “to pant” expresses the strong desire, agonizing yearning, and deep personal thirst for God. Our being can only be in peace when it rests in the Lord’s presence. This profound desire for God’s presence is a sign of the true believer in all times and all cultures, because we live in exile (Phil. 3:20; Heb. 11:13) and wait in hope for redemption (Rom. 8:22–25). Full satisfaction of this longing will only come at Christ’s second coming (1 Cor. 13:12; 15:51–54; 1 Thess. 4:14–18).

 

၄၂:၂ အသက်ရှင်သောဘုရားသခင်။ ဣသရေလ၏ဘုရားသခင်သည် အသက်ရှင်တော်မူသည်။ သူသည် အသက်ရှင်သူများ၏ဘုရားဖြစ်ပြီး၊ ဆာလံရေးသူသည် သူ၏အတူရှိနေမှုကို တောင့်တသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် ဗိမာန်တော်တွင် ထာဝရဘုရားနှင့် တွေ့ဆုံလိုသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် အကွာအဝေးကြောင့် ခွဲခွာနေရသည်ဟု ခံစားရသည် (အခန်းငယ် ၆ ကိုကြည့်ပါ)။

42:2 the living God. The God of Israel is alive. He is God of the living, and the composer longs for His company. He wants to meet the Lord in the temple in order to communicate with Him; he feels separated from God by distance (see v. 6).

 

၄၂:၃ ကျွန်ုပ်၏မျက်ရည်များ။ ဆာလံရေးသူသည် နက်ရှိုင်းသောဒုက္ခထဲတွင်ရှိပြီး၊ သူသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ထံမှ စွန့်ပစ်ခံရပြီး မေ့လျော့ခံရသည်ဟု ခံစားရသည်။ ရန်သူက သူ့ကို ဖိနှိပ်သည်။ အခြေအနေများက သူ့ကို ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရန် ဗိမာန်သို့သွားခြင်းမှ တားဆီးထားသည်။

42:3 My tears. The psalmist is in deep distress, and he laments. He feels abandoned and forgotten by God. An enemy oppresses him; circumstances hinder him from going to the temple to worship God.

 

၄၂:၄ သူသည် ဗိမာန်တော်သို့ ခရီးသွားခဲ့သော ဝမ်းမြောက်ဖွယ်အခါများကို ပြန်လည်တမ်းတသည်။ ဤဆာလံသည် ဗိမာန်တော်တွင် ထာဝရဘုရားထံသို့ တွေ့ဆုံရန် ယေရုဆလင်သို့သွားရင်း သီဆိုခဲ့သော သီချင်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်နိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏လူများသည် နွေဦးနှင့် ဆောင်းဦးပွဲတော်များကို ကျင်းပရန် အနည်းဆုံးနှစ်စဉ် သုံးကြိမ် ယေရုဆလင်သို့သွားရန် တာဝန်ရှိသည် (ထွက် ၂၃:၁၄–၁၇၊ ၃၄:၂၂–၂၄၊ တရား ၁၆:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။

42:4 He looks back to the joyful occasions of traveling to the temple. This psalm was probably a hymn which was sung on the way to Jerusalem in order to meet the Lord in the temple. At least three times a year the people of God were obliged to go to Jerusalem to celebrate different spring and fall festivals (Ex. 23:14–17; 34:22–24; Deut. 16:16).

 

၄၂:၅ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေရသနည်း။ ကျမ်းပိုဒ် ၁၁ နှင့် ၄၃:၅ ကိုလည်းကြည့်ပါ။ လူများသည် သူ့ကို ရယ်မောကြသည်။ ဘုရားသခင်ကို မျှော်လင့်ပါ။ အဓိကအတွေးဖြစ်သည်။ ဆာလံဆရာသည် မိမိကိုယ်ကို စကားပြောကာ ဤစကားများဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အားပေးသည်။ စာရေးသူသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုမှ မျှော်လင့်ချက်သို့ ကူးပြောင်းသည်။ ဘုရားသခင်သည် အမှန်တကယ်ရှိသောသူဖြစ်သည်။

42:5 Why are you cast down. See also v. 11 and 43:5. People are laughing at him. Hope in God. The principle thought. The psalmist speaks to himself and encourages himself with these words. The author transitions from despair to hope; God is someone real.

 

၄၂:၈ ဘုရားသခင်၏မေတ္တာနှင့် ရှိနေခြင်းတွင် စိတ်ချယုံကြည်မှုကို ဖော်ပြပြီး၊ ဒုက္ခအားလုံးရှိသော်လည်း မျှော်လင့်ချက်ကို ထုတ်ဖော်သည့် ကျမ်းပိုဒ်၏ ဓမ္မပညာဗဟိုချက်။

42:8 The theological center of the verse which describes assurance in God’s love and presence, and expresses hope in spite of all troubles.

 

၄၂:၉ ငါသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြောမည်။ ဆာလံဆရာသည် သူ၏ဆင်းရဲဒုက္ခတွင် ဘုရားသခင်ကို စကားပြောဆိုကာ၊ သူ့ကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကျောက်ဆောင်ဟု ခေါ်ဆိုပြီး၊ သူ၏ဝမ်းနည်းမှု၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ နှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုအားလုံးကို သွန်းလောင်းထုတ်ဖော်သည်။

42:9 I will say to God. The psalmist addresses God in his misery, calls Him his personal Rock, and pours out all his grief, misery, and mental pain.