ဟေရှာယ ၁၄

 

အခန်းကြီး - ၁၄

1အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည် ယာကုပ်အမျိုးကို သနား၍ ဣသရေလအမျိုးကို တဖန်ရွေးကောက်သဖြင့်၊ သူတို့ကို နေရင်းပြည်၌နေရာ ချတော်မူလိမ့်မည်။ တကျွန်း တနိုင်ငံသားတို့သည် သူတို့နှင့် ပေါင်းဘော်၍ ယာကုပ်အမျိုး၌ ဆည်းကပ်ကြ လိမ့်မည်။
² တပါးအမျိုးသားတို့သည် သူတို့ကို နေရင်း အ ရပ်သို့ ပို့ဆောင်ကြလိမ့်မည်။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ သည် တပါးအမျိုးသားတို့ကို ထာဝရဘုရား၏ ပြည် တော်တွင်၊ကျွန်နှင့် ကျွန်မအရာ၌ ထား၍ စေစားကြလိမ့် မည်။ အထက်က သိမ်းသွားဘူးသော သူတို့ကို တဖန် သိမ်းယူခဲ့ကြလိမ့်မည်။ ညှဉ်းဆဲဘူးသော သူတို့ကိုလည်း အုပ်စိုးကြလိမ့်မည်။
³ ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို ငြိုငြင်ခြင်း၊ စိုးရိမ်ခြင်း၊ သူတပါး စေစား၍ ဆင်းရဲစွာ အစေ ကျွန် ခံရခြင်းထဲက နှုတ်၍၊ ချမ်းသာ ပေးတော် မူလျှင်၊
⁴ သင်သည် ဗာဗုလုန် ရှင်ဘုရင်ကို ရည်ဆောင်၍၊ ပုံစကားကို ဤသို့မြွက်ဆိုလိမ့်မည်။ အစိုးတရပြုသော သူသည် ဆုံးလေပြီတကား။ ရွှေမြို့တော်သည် ဆုံးလေ ပြီကား။
⁵ လူသတ္တဝါတို့ကို အမျက်ထွက်၍၊ အစဉ်မပြတ် ရိုက်ခြင်း၊အတိုင်းတိုင်း အပြည်ပြည်တို့ကို မာနစိတ်နှင့် အုပ်စိုး၍၊အစဉ်မပြတ် ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ပြုသော အဓမ္မ လူတို့၏တောင်ဝေးကို၎င်း၊
⁶ ထိုသို့အစိုးရသော သူတို့၏ ရာဇလှံတံကို၎င်း၊ထာဝရဘုရား ချိုးတော်မူပြီ။
⁷ မြေတပြင်လုံးသည် ငြိမ်ဝပ်ချမ်းသာခြင်းရှိ၏။ ရွှင်လန်းစွာ သီချင်းဆိုသံနှင့် ကြွေးကြော်ကြ၏။
⁸ ထင်းရှုးပင်နှင့် လေဗနုန် အာရဇ်ပင်တို့က၊ သင်တို့သည် လဲပြီးသည်နောက်၊ ငါတို့ကို ခုတ်လှဲသော သူသည် မတက်မလာရဟု သင့်ကို ရည်ဆောင်၍ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။
⁹ သင်သည် ရောက်လာသောအခါ၊ အောက်အ ရပ် မရဏာနိုင်ငံသည် ကြိုဆိုအံ့သောငှါ လှုပ်လေ၏။ သင်္ချိုင်းသားများနှင့် လောကီမင်းများအပေါင်းတို့ကို သင့်အတွက်ကြောင့် နှိုးဆော်လေ၏။ အတိုင်းတိုင်း အပြည်ပြည်သော ရှင်ဘုရင် အပေါင်းတို့ကို ရာဇပလ္လင် တို့မှ ထစေ၏။
¹⁰ ထိုသူအပေါင်းတို့က၊ သင်သည်လည်း ငါတို့ကဲ့သို့ အားနည်းပါသည်တကား။ ငါနှင့် တူပါသည် တကား။
¹¹ သင်၏ ဘုန်းအသရေနှင့် သင်၏ တုရိယာမျိုး အသံဗလံတို့ကို မရဏနိုင်ငံတွင် ရှုတ်ချလေပြီတကား။ သင့်အောက်၌ ပိုးကောင်များကို ခင်းလျက်၊ သင့်အပေါ်၌ တီကောင်များကို ခြုံလျက်ရှိပါသည်တကားဟု သင့်ကို နှုတ်ဆက်၍ ပြောဆိုကြလိမ့်မည်။
¹² အိုနံနက်သား၊ မိုဃ်းသောက်ကြယ်၊ သင်သည် ကောင်းကင်က ကျလေပြီတကား။ အပြည်ပြည် တို့ကို နှိပ်စက်သောသင်သည်၊ မြေတိုင်အောင် ခုတ်လှဲခြင်းကို ခံရလေပြီတကား။
¹³ သင်ကလည်း၊ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ငါ တက် မည်။ ဘုရားသခင်၏ ကြယ်တို့အပေါ်မှာ ငါ့ပလ္လင်ကို ငါချီးမြှောက်မည်။ မြောက်မျက်နှာဘက်၊ ဗျာဒိတ်တော် တောင်ပေါ်မှာ ငါထိုင်မည်။
¹⁴ မိုဃ်းတိမ်ထိပ်ပေါ်သို့ ငါတက်မည်။ အမြင့်ဆုံး သောဘုရားကဲ့သို့ ငါနေမည်ဟု စိတ်အကြံရှိ လေပြီ။
¹⁵ သို့သော်လည်း၊ သင်သည်မရဏနိုင်ငံ၊ သင်္ချိုင်း တွင်းထဲသို့ နှိမ့်ချခြင်းကို ခံရလေပြီ။
¹⁶ သင့်ကိုမြင်သောသူတို့သည် စေ့စေ့ကြည့်ရှု၍ ဆင်ခြင်ပြီးလျှင်၊ မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေ၍၊ တိုင်းနိုင်ငံများ ကို လှုပ်ချောက်သောသူကား ဤသူလော။
¹⁷ လောကီနိုင်ငံကို တောကဲ့သို့ဖြစ်စေ၍၊ မြို့များကို ဖျက်ဆီးသောသူ၊ အချုပ်ခံရသောသူတို့ကို မိမိနေရာသို့ တဖန်မလွှတ်သောသူကား ဤသူလော။
¹⁸ အပြည်ပြည်သောရှင်ဘုရင်အပေါင်းတို့သည် အသီးအသီး မိမိတို့စေတီ၌ ဘုန်းအသရေနှင့် အိပ်ကြ၏။
¹⁹ သင့်ကိုမူကား၊ရွံရှာဘွယ်သော သစ်ခက်ကဲ့သို့ သင်္ချိုင်းထဲကထုတ်ပစ်ရ၏။ ကွပ်မျက်သောသူ၊ ထားဖြင့်ထိုးသောသူ၊ သင်္ချိုင်းတွင်း၌ ကျောက်စုထဲသို့ ချသောသူများနှင့် ဖုံးအုပ်လျက်၊ ခြေဖြင့်ကျော်နင်း သောအသေကောင်ဖြစ်လေ၏။
²⁰ သူတပါးတို့နှင့်ရောနှော၍ သင်္ဂြိုလ်ခြင်းကိုမခံရ။ အကြောင်းမူကား၊ မိမိပြည်ကို ဖျက်ဆီးပြီ။ မိမိအမျိုး သား ချင်းတို့ကို သတ်လေပြီ။ အဓမ္မပြုသော သူတို့၏အနွယ် သည် ဂုဏ်အသရေအလျှင်းမရှိရဟု ပြောဆိုကြလိမ့်မည်။
²¹ သူ၏ သားမြေးတို့သည်မထ၊ မြေကြီးကိုမပိုင်၊ မြေတပြင်လုံးတွင် ရန်သူများကို မနှိုးဆော်နိုင် မည်အ ကြောင်း၊ သူတို့အဘို့ ဘိုးဘေးတို့၏ အပြစ်ကြောင့်ကွပ် မျက်ခြင်းကို ပြင်ကြလော့။
²² ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားမိန့် တော်မူသည်ကား၊ ငါသည်သူတို့တဘက်၌ ထ၍ ဗာဗုလုန် မြို့၏နာမနှင့် အကြွင်းအကျန်ကို၎င်း၊ သားမြေးတို့ကို၎င်း ပယ်ဖြတ်မည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။
²³ ငါသည် ထိုမြို့ကို ဖြူကောင်များနေရာ၊ ရေလွှမ်း မိုးရာအရပ်ဖြစ်စေမည်။ ဖျက်ဆီးခြင်း၏ တန်မြက်စည်း ဖြင့်လှည်းမည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရ ဘုရားမိန့်တော်မူ၏။
²⁴ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသည် ကျိန်ဆို၍ မိန့်တော်မူသည်ကား၊
²⁵ ငါ၏မြေပေါ်မှာ အာရှုရိမင်းကို ငါနှိပ်စက်မည်။ ငါ၏ တောင်ရိုးပေါ်မှာ ခြေဖြင့် ကျော်နင်းမည်ဟု ငါကြံ စည်သည် အတိုင်းဖြစ်၍၊ ငါစီရင်ချက်လည်း တည်ရ လိမ့် မည်။ ထိုအခါ သူ၏ ထမ်းဘိုးကို သူတပါးအပေါ်က ရွှေ့ ၍၊သူတို့ပခုံးပေါ်မှာ တင်သောဝန်ကိုချရသော အခွင့်ရှိ လိမ့်မည်။
²⁶ မြေတပြင်လုံးတွင် ထိုသို့ကြံစည်တော်မူ၏။ ခပ်သိမ်းသော ပြည်တို့အပေါ်မှာ ထိုသို့လက်တော်ကို ဆန့်လျက်ရှိ၏။
²⁷ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား၏ အကြံတော်ကို အဘယ်သူဖျက်လိမ့်မည်နည်း။ ဆန့်တော် မူသောလက်တော်ကို အဘယ်သူလှန်လိမ့်မည်နည်း။
²⁸ အာခတ်မင်းကြီး အနိစ္စရောက်သောနှစ်တွင် ခံရသော ဗျာဒိတ်တော် ဟူမူကား၊
²⁹ အိုဖိလိတ္တိပြည်လုံး၊ သင့်ကိုရိုက်သောကြိမ်လုံးကျိုး သည်ကိုထောက်၍၊ဝမ်းမမြောက်နှင့်။ ထိုမြွေအမျိုးထဲက မြွေဆိုးပေါက်လိမ့်မည်။ သူ၏အနွှယ်သည်လည်း ပျံတတ် သော မီးမြွေဖြစ်လိမ့်မည်။
³⁰ အတိုင်းထက်အလွန် ဆင်းရဲသောသူတို့သည် စားရကြလိမ့်မည်။ ဆင်းရဲ ငြိုငြင်သောသူတို့သည် ဘေး လွတ်လျက် အိပ်ရကြလိမ့်မည်။ ငါသည်သင်၏အမြစ်ကို သွေ့ခြောက်ခြင်းအားဖြင့် သတ်၍၊သင်၏ အကြွင်းကို လည်း မြွေဆိုးသည်ကွပ်မျက်လိမ့်မည်။
³¹ အိုတံခါး၊ညည်းတွားလော့။ အိုမြို့၊ ငိုကြွေးမြည် တမ်းလော့။ အိုဖိလိတ္တိပြည်လုံး၊ သင်သည်မှိုင် တွေလျက်ရှိ ၏။ မြောက်မျက်နှာမှ မီးခိုးထွက်လာ၏။ ထိုအလုံးအရင်း ၌ တယောက်တခြားစီနေသော သူမရှိ။
³² တပြည်တနိုင်မှ ရောက်လာသော သံတမန်တို့ အား အဘယ်သို့ ပြန်ပြောရမည်နည်း ဟူမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည် ဇိအုန်မြို့ကို တည်ထောင်တော်မူ သည်ဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်၏ ဆင်းရဲသားတို့သည် ထိုမြို့၌ ကိုးစားကြ၏။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၁၄:၁-၃၂ ဟေရှာယစာအုပ်၏ ပရောဖက်ပုံပြင်အပိုင်းများစွာကဲ့သို့ပင်၊ ဤအခန်းကြီးသည် ဗာဗုလုန်အကျဉ်းသားဘဝနှင့် ဖိနှိပ်မှု၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ အခက်အခဲများကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ထားပြီး၊ ၎င်း၏ ပြောင်းပြန်လှန်မှုကိုလည်း ဟောကိန်းထုတ်သည်။ ကံကြမ္မာပြောင်းပြန်လှန်မှုကို မြေအောက်ကမ္ဘာ၊ ဟီဘရူးဘာသာတွင် “ရှယိုလ်”၊ ဤအခန်းကြီးတွင် “ငရဲ” ဟုလည်း ဘာသာပြန်ထားသော စိတ်ကူးယဉ်ဖော်ပြချက်ဖြင့် ကြည့်ရှုနိုင်သည်။ ယခင်အနိုင်ရခဲ့သော ဘုရင်များသည် ထီးနန်းများပေါ်တွင် ထိုင်နေကြပြီး၊ ဗာဗုလုန်၏ အာဏာရှင်ဘုရင်သည် ပိုးမွှားအိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲနေသည်။ ဤစာသားတွင် အဆိုးဆုံးသော အရှက်တကွဲဖြစ်မှုကို ဖော်ပြသည့် အင်္ဂါရပ်များစွာရှိသည်။ ဈာပနမရှိ၊ ဂုဏ်ပြုမှုလုံးဝမရှိပေ။ ထို့အပြင်၊ ဤအခန်းကြီးသည် သမိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်များကို ကျော်လွန်ပြီး ဘုရားသခင်၏အာဏာကို တပ်မက်သော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး၏ ပြိုလဲမှုကဲ့သို့သော အဓိပ္ပာယ်ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အရာများကို ကြည့်ရှုသည်။ ဤမာနထောင်လွှားသော ကောင်းကင်တမန်၏ ပြိုလဲမှုကို ပြဇာတ်ဆန်ဆန် ကဗျာဆန်သော ဘာသာစကားဖြင့် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်။

14:1–32 As do several prophetic sections of the book of Isaiah, this chapter looks forward and prophesies both the historical hardship of the Babylonian captivity and oppression and also predicts its reversal. The reversal of fate can be observed by means of an imaginary description of the underworld, sheol in Hebrew, also translated “hell” in this chapter. The former defeated kings sit on thrones, whereas the tyrant king of Babylon lies on a bed of worms. Several aspects of the text convey the state of utter humiliation. There is no funeral, no honor whatsoever for this tyrant. Moreover, the passage looks beyond historical events to metaphysical realities, specifically the fall of an angel who covets God’s authority. The fall of this proud angel is vividly depicted using dramatic poetic language. This being sets out to usurp God’s status and wants to occupy the highest position above the stars of heaven (angels; see Job 38:7 where the angels are called not only sons of God, but also morning stars), yet God brings this being down.

 

၁၄:၁၂–၁၄ လူစီဖာ။ စကားလုံးအရ “တောက်ပသောသူ၊ အရုဏ်ဦးသားတော်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ လူစီဖာဟူသောအမည်သည် လက်တင်ဘာသာဖြစ်သော ဗူလ်ဂိတ်မှဆင်းသက်လာပြီး “အလင်းသယ်ဆောင်သူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ယေရှုက လုကာ ၁၀:၁၈ တွင် ဗာဗုလုန်ဘုရင်အား ဤဘာသာစကားကို စာတန်အတွက်အသုံးပြုထားသည့်နည်းတူ ထင်ဟပ်နေပုံရသည်။ စာတန်နှင့် အပြစ်ဇစ်မြစ်အကြောင်းကို ထပ်မံဖော်ပြရန် ကမ္ဘာဦး ၃:၁–၆၊ ယေဇကျေလ ၂၈:၁၂–၁၉၊ ဗျာဒိတ် ၁၂:၇–၉ တို့ကို ကြည့်ပါ။ နှလုံးသားထဲတွင်။ မာနသည် အပြစ်၏အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး အပြစ်ရှိသမျှသောလုပ်ရပ်များ၏ အမြစ်ဖြစ်သော ကိုယ်ကိုယ်ကိုဗဟိုပြုသောသဘောကို ကိုယ်စားပြုသည်။

14:12–14 Lucifer. Literally, “shining one, son of dawn.” The name Lucifer comes from the Latin Vulgate, and means “light bearer.” The text seems to be echoed by Jesus in Luke 10:18, where language applied here to the king of Babylon is used of Satan. For further descriptions of Satan and the origin of SIN, see Gen. 3:1–6; Ezek. 28:12–19; Rev. 12:7–9. in your heart. Pride is the essence of sin and represents a self-centeredness which is the root of all sinful actions.

 

၁၄:၁၉ နှင်ထုတ်ခြင်း။ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် ဗာဗုလုန်ဘုရင်လျှင်း (လူစီဖာလျှင်း) နှင့် မေရှိယဘုရင်အကြား ခြားနားမှုကို “ရွံရှာဖွယ်အကိုင်းအခက်” ဟုဖော်ပြခြင်းဖြင့် ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။ ယေရှဲမှဆင်းသက်လာသောအမြစ်မှထွက်ပေါက်လာသောအကိုင်းအခက်သည် (၁၁:၁–၅) ဂုဏ်ပြုခံရပြီး၊ ဤရွံရှာဖွယ်အကိုင်းအခက်သည် အာဏာရှင်စနစ်၊ ရက်စက်မှု၊ နှိပ်စက်မှုတို့ကြောင့် မထီမဲ့မြင်ပြုခံရသည်။ ကျမ်းစာတစ်လျှောက်လုံးတွင် အောက်ပါအချက်များဖြင့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာနှိုင်းယှဉ်ပြသည်- (၁) တစ်ဦးသည် တရားဝင်ဘုရင်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်၏ဘုရင်ခံအခွင့်အာဏာကို သိမ်းပိုက်ရန်ကြိုးစားသည်။ (၂) ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးကို သားတော်များဟုခေါ်သည်။ တစ်ဦးသည် လက်ဆောင်တစ်ခုအဖြစ် ငြိမ်းချမ်းရေးနိုင်ငံ၏ခေါင်းဆောင်အဖြစ်မိတ်ဆက်ပြီး၊ ဤသားတော်သည် ကမ္ဘာကိုလွှမ်းမိုးထားသောအမှောင်ကိုဖယ်ရှားရန် စေလွှတ်ခံရသောစစ်မှန်သောအလင်းဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဦးမှာ အရုဏ်ဦးသားတော်ဟုခေါ်ပြီး သားတော်၏တရားဝင်အခွင့်အာဏာကို သိမ်းပိုက်ရန်ကြိုးစားသည်။ (၃) တစ်ဦးကို တောက်ပသောအရုဏ်ဦးကြယ်ဟုခေါ်ပြီး ယေရှဲ၏အမြစ်မှထွက်ပေါက်လာသောအညှာဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဦးကို အရုဏ်ဦးသားတော်ဟုခေါ်သည်။ (၄) တစ်ဦးသည် နိုင်ငံတစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးသည် နိုင်ငံများကို တောကန္တာရအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသည် (၁၄:၁၇)။ (၅) သခင်ဘုရား၏ဝိညာဉ်တော်နေထိုင်ရာသူ၊ ဘိသိက်ခံရသူသည် ဆင်းရဲသားများထံ သတင်းကောင်းယူဆောင်လာသည်။ သူသည် နှလုံးကြေကွဲသူများကို ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရန်၊ သုံ့ပန်းများအား လွတ်လပ်ရေးကြေညာရန်၊ အကျဉ်းသားများအား လွတ်မြောက်ရေးအတွက် စေလွှတ်ခံရသည် (၆၁:၁)။ အခြားတစ်ဦးသည် သူ၏သုံ့ပန်းများကို အိမ်သို့ပြန်မသွားခွင့်ပြုသည် (၁၄:၁၇)။ (၆) ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးကို “အကိုင်းအခက်” ဟုသတ်မှတ်သည်။ တစ်ဦးသည် အသက်နှင့်ငြိမ်းချမ်းရေးယူဆောင်လာပြီး၊ အခြားတစ်ဦးသည် ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်သည်။ (၇) တစ်ဦးသည် လူများ၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ကယ်တင်ရန်ထမ်းရွက်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးသည် လူများအား ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့် ထမ်းဘိုးခံစေသည်။ (၈) တစ်ဦးသည် ငြိမ်းချမ်းရေးအုပ်ချုပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ အခြားတစ်ဦးသည် အကြမ်းဖက်မှု၊ ဖိနှိပ်မှု၊ နှင့် စိတ်ဆင်းရဲမှုကို ဖြန့်ကျက်သည်။ (၉) တစ်ဦးသည် ပြစ်မှားသူများအတွက် ဆုတောင်းပေးသည်။ သူ့အပေါ် အကြမ်းဖက်နည်းလမ်းများကို လက်ခံသူများအတွက်ပင် သူသည် “အဘ၊ သူတို့ဘာလုပ်နေသည်ကို မသိကြပါ၊ သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်းသည် (လု ၂၃:၃၄)။ အခြားတစ်ဦးသည် သစ္စာရှိသူများကို နေ့ညမပြတ်စွပ်စွဲသည်။ (၁၀) တစ်ဦးသည် ကောင်းကင်သို့ချီးမြှင့်ခံရပြီး၊ အခြားတစ်ဦးသည် မြေကြီးသို့ နှင်ထုတ်ခံရသည်။

14:19 cast out. In this verse, the contrast between the fallen king of Babylon (the fallen Lucifer) and the Messiah king is reinforced by the designation of the former figure as “an abominable branch.” The Branch that sprung out of the root of Jesse (11:1–5) was honored, whereas this abominable branch is despised because of tyranny, cruelty, and oppression. A broader comparison throughout Scripture shows the following: (1) One is a legitimate king; the other tries to usurp God’s royal prerogatives. (2) They are both called sons. One, in the context of a gift, is introduced as a leader of the kingdom of peace. This Son is the True Light sent to overturn the darkness that overwhelms the world. The other, the son of the morning, tries to usurp the Son’s legitimate prerogatives. (3) One is called the bright morning star, a Rod from the root of Jesse; the other is called the son of the morning. (4) One establishes a kingdom; the other transforms kingdoms into wilderness (14:17). (5) The one upon whom the Spirit of the Lord dwells, the one who is anointed, brings good news to the afflicted. He has been sent to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to captives and freedom to prisoners (61:1). The other one does not allow his prisoners to go home (14:17). (6) They are both designated as “branch.” One brings life and peace; the other is abominable. (7) One bears the people’s burdens to deliver them. The other makes people bear a burden and a yoke. (8) One brings about the reign of peace; the other spreads terror, oppression, and anguish. (9) One intercedes for transgressors; even on behalf of those who have adopted the ways of violence towards Him, He prays, “Father, forgive them, for they do not know what they do” (Luke 23:34). The other accuses the faithful day and night. (10) One is uplifted toward heaven; the other one has been cast down to earth.