ဆာလံကျမ်း ၇၂

 

 

 

အခန်းကြီး - ၇၂

အိုဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏ တရားဆုံးဖြတ်ခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်စွာ စီရင်ခြင်း အခွင့်ကို မင်းသား ဖြစ်သော ရှင်ဘုရင်အား ပေးသနားတော်မူပါ။
² ထိုမင်းသည် ကိုယ်တော်၏ လူတို့ကို ဖြောင့်မတ်စွာ စီရင်၍၊ ကိုယ်တော်၏ဆင်းရဲသားတို့ကို တရားပေး ပါလိမ့်မည်။
³ တောင်ကြီးတောင်ငယ်တို့သည် တရားတော်အားဖြင့်၊ ကိုယ်တော်၏ လူတို့အား ချမ်းသာပေးကြ ပါလိမ့်မည်။
⁴ ထိုမင်းသည် ကိုယ်တော်၏ လူတို့တွင် ဆင်းရဲ သားတို့ကို တရားစီရင်လျက်၊ ငတ်မွတ်သောသူတို့၏ သား သမီးများကို ကယ်မ၍၊ ညှဉ်းဆဲသောသူကိုလည်း နှိပ်စက် ပါလိမ့်မည်။
⁵ နေနှင့်လတည်သမျှသော ကာလပတ်လုံး၊ လူ အစဉ်အဆက်အပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ ကြပါလိမ့်မည်။
⁶ ထိုမင်း၏ သက်ရောက်ခြင်းသည် ရိတ်သော မြက်ပင်ပေါ်မှာ ရွာသောမိုဃ်းကဲ့သို့၎င်း၊ မြေကို စိုစေ သော မိုဃ်းပေါက်များကဲ့သို့၎င်း ဖြစ်လိမ့်မည်။
⁷ လက်ထက်တော်၌ လသည်ပပျောက်ခြင်းသို့ မရောက်မှီတိုင်အောင်၊ တရားသောသူသည် ပွင့်လန်း၍ ချမ်းသာများပြားလိမ့်မည်။
⁸ ပင်လယ်တပါးမှ တပါးတိုင်အောင်၎င်း၊ မြစ်မှ သည် မြေစွန်းတိုင်အောင်၎င်း အစိုးရတော်မူလိမ့်မည်။
⁹ တောတွင်းသားတို့သည် ရှေ့တော်၌ ဦးချ၍၊ ရန်သူတို့သည်လည်း မြေမှုန့်ကို လျက်ကြလိမ့်မည်။
¹⁰ တာရှု မင်းတို့နှင့် ပင်လယ်တဘက်၌ နေသော မင်းတို့သည်အခွင်သွင်း၍၊ ဗရှဘမင်းနှင့် သေဘမင်းတို့သည် လည်း လက်ဆောင်ပဏ္ဏာများကို ဆက်ကြ လိမ့်မည်။
¹¹ ထိုမျှမက ရှင်ဘုရင်အပေါင်းတို့သည် ရှေ့တော်၌ ပြပ်ဝပ်၍၊ ခပ်သိမ်းသော လူမျိုးတို့သည် အမှုတော်ကို ထမ်းကြလိမ့်မည်။
¹² အကြောင်းမူကား၊ ငတ်မွတ်သောသူ အော်ဟစ် သောအခါ၊ ထိုသူကို၎င်း၊ ကိုးကွယ်ရာမရှိ၍ ဆင်းရဲသော သူကို၎င်း ချမ်းသာပေးတော်မူလိမ့်မည်။
¹³ ဆင်းရဲသောသူနှင့် ငတ်မွတ်သောသူကို သနား၍၊ ငတ်မွတ်သော သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်တော် မူလိမ့်မည်။
¹⁴ သူတို့အသက်ကို လှည့်စားခြင်းနှင့်ညှဉ်းဆဲခြင်း၏ လက်မှ ရွေးနှုတ်၍၊ သူတို့အသွေးကို နှမြောတော်မူလိမ့် မည်။
¹⁵ အသက်တော်တည်၍ လူများတို့သည် ရှေဘရွှေ ကို ဆက်ခြင်း၊ ကိုယ်တော်အဘို့ အစဉ်မေတ္တာပို့ခြင်း၊ နေ့တိုင်းထောမနာချီးမွမ်းခြင်းတို့ကို ပြုကြလိမ့်မည်။
¹⁶ ပြည်တော်၌ များစွာသော စပါးရှိ၍၊ အသီးအနှံ သည် လေဗနုန် တောကဲ့သို့ တောင်ထိပ်ပေါ်မှာ လှုပ်ရှား လိမ့်မည်။ မြို့သူမြို့သားတို့သည်လည်း၊ မြေ၏မြက်ပင်ကဲ့သို့ စည်ပင်ကြလိမ့်မည်။
¹⁷ နာမတော်သည် အစဉ်အမြဲတည်လိမ့်မည်။ နေ သည် တည်သမျှသော ကာလပတ်လုံး နာမတော်တိုးပွား လိမ့်မည်။ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကိုခံရကြ၏၊ မင်္ဂလာရှိတော်မူသည်ဟု ချီးမွမ်းကြလိမ့်မည်။
¹⁸ အံ့ဘွယ်သော အမှုတို့ကို တပါးတည်းသာ စီရင် တော်မူသော ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်သည် မင်္ဂလာရှိတော်မူစေသတည်း။
¹⁹ ဘုန်းကြီးသော နာမတော်သည်လည်း အစဉ်အမြဲ မင်္ဂလာရှိတော်မူစေသတည်း။ မြေကြီးတပြင်လုံးသည် ဘုန်းတော်နှင့်ပြည့်စုံပါစေသတည်း။ အာမင်နှင့်အာမင်။
²⁰ ယေရှဲ၏ သားဒါဝိဒ် ဆုတောင်းသောပဌနာ စကားပြီး၏။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၇၂—အိုဘုရားသခင်၊ ရှင်ဘုရင်ကို ကောင်းကြီးပေးတော်မူပါ။

တော်ဝင်ဆာလံ။ ရှောလမုန်အား မှီးကောက်ခံရသော ဆာလံနှစ်ပုဒ်အနက် ပထမဆုံး (အခြားတစ်ပုဒ်မှာ ဆာလံ ၁၂၇)။ အနာဂတ်ကာလပုံစံသည် ဤကဗျာကို ယေရှုခရစ်၏ဘုရင်ဘဝဆီသို့ ပရောဖက်ပြုချက်အဖြစ် ညွှန်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤလောကီဘုရင်သည် မယ်ရှိယဘုံအုပ်စိုးမှုကို အရိပ်အမြွက်ပြသည်။ အကယ်၍ ကျမ်းပိုဒ် ၂–၁၇ ၏ ကြိယာကာလကို အဓိကအားဖြင့် တောင်းဆိုမှု/ဆုတောင်းချက်အဖြစ် နားလည်ပါက၊ ၎င်းသည် ရှောလမုန်ဘုရင်အတွက် ဒါဝိဒ်၏ဆုတောင်းချက် သို့မဟုတ် ရှောလမုန်ကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် သူ၏သားရေဟောဘမ်အတွက် ဆုတောင်းချက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နန်းတင်ပွဲအချိန်တွင် (ဆာလံ ၂ နှင့် ၁၁၀ ကဲ့သို့) အသုံးပြုခဲ့ဖွယ်ရှိပြီး၊ ဤသမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်ကို ရှောလမုန်ထက်ကြီးမြတ်သောဘုရင်အတွက် ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် ယူဆနိုင်သည်။ အကယ်၍ ရှောလမုန်သည် ဤကဗျာ၏ဖွဲ့စည်းသူဖြစ်ပြီး သမိုင်းအရ သူ့အကြောင်းဖြစ်ပါက၊ ထိုဘုရင်သည် သူ၏နှိမ့်ချမှုနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် မှီခိုမှုကို ပြသပြီး၊ တရားမျှတမှုနှင့် ဖြောင့်မတ်မှုဖြင့် ပညာရှိစွာ အုပ်ချုပ်ရန် စွမ်းရည်ပေးရန် ဘုရားသခင်ထံ တောင်းလျှောက်သည်။

72—O God, Bless the King!

Royal psalm. First of the two psalms attributed to Solomon (the other is Ps. 127). The future tense makes this poem a prophetic pointer to the kingship of Jesus Christ; thus the earthly king is foreshadowing the messianic kingdom. If the verb tense of vv. 2–17 is understood mainly as request/petition, then it is David’s prayer for King Solomon, or it is Solomon’s petition for himself or his son Rehoboam. It was probably used at coronation time (as Ps. 2 and 110), and this historical event could be taken as a type for the King greater than Solomon. If Solomon is the composer and the poem is historically about him, then the king shows his humility and dependency on God, and asks Him for an endowment to rule wisely in justice and righteousness.

 

၇၂:၁ ဘုရင်သည် မှန်ကန်စွာ အုပ်ချုပ်ရန် တရားမျှတမှုနှင့် ဖြောင့်မတ်မှုဖြင့် လက်ဆောင်ပေးခံရရန် လိုအပ်ပြီး၊ ၎င်းသည် လူများကို မှန်ကန်စွာ စီရင်ရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ချက်ဖြစ်သည်။

72:1 The king needs to be gifted with justice and righteousness in order to rule rightly, and it is the prerequisite to judging people correctly.

 

၇၂:၂ သူသည် စီရင်မည်။ သို့မဟုတ် “သူသည် စီရင်ပါစေ”။ ဘုရင်၏အဓိကတာဝန်ဖြစ်သည်။ ဘုရင်သည် သာယာဝပြောမှု၊ အသက်ရှည်မှု၊ နယ်နမိတ်များ၏ တိုးချဲ့မှုနှင့် လုံခြုံမှု၊ ရန်သူများအပေါ် ပြတ်သားမှုနှင့် ရဲရင့်မှု၊ ကြီးမြတ်သောဂုဏ်သတင်း၊ ဆင်းရဲသူများနှင့် ဖိနှိပ်ခံရသူများအပေါ် အာရုံစိုက်မှု၊ နှင့် လူမျိုးများ၏လေးစားမှုကို တောင်းလျှောက်သည်။

72:2 He will judge. Or “May he judge.” Crucial duty of the king. The king pleads for prosperity, longevity, expansion and security of his borders, decisiveness and boldness against enemies, a great reputation, sensitivity to the needy and oppressed, and the respect of nations.

 

၇၂:၈ မြစ်မှ။ ယူဖရေးတီးမြစ်ကို ဆိုလိုသည်။

72:8 from the River. Meaning the Euphrates.

 

၇၂:၁၁ ဘုရင်အားလုံးသည် သူ့ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ကြလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရင်များ၏ဘုရင် ယေရှုခရစ်တွင်သာ ပြည့်စုံစွာ ဖြစ်ပေါ်လာမည် (ဒံ ၂:၄၄၊ ဖိ ၂:၁၀–၁၁၊ ဗျာ ၁၅:၄)။ လူမျိုးအားလုံးသည် သူ့ကို ဝတ်ပြုကြလိမ့်မည်။ စစ်မှန်သော၊ အသက်ရှင်သောဘုရားသခင်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီး ဝတ်ပြုရန် လူများကို ဦးဆောင်ရန် ရည်မှန်းချက် (ဒံ ၇:၂၇)။

72:11 all kings shall fall down before Him. Ultimately fulfilled only by the King of kings, Jesus Christ, at the end of time (Dan. 2:44; Phil. 2:10–11; Rev. 15:4). All nations shall serve Him. Goal of reaching and leading people to acknowledge and serve the true, living God (Dan. 7:27).

 

၇၂:၁၇ လူမျိုးအားလုံးသည် သူ့ကို ကောင်းကြီးမင်္ဂလာပြုကြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်က အာဗြဟံအား “မြေကြီးပေါ်ရှိ လူမျိုးအားလုံးသည် သူ့တွင် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာခံရလိမ့်မည်” ဟူသော ကတိတော်ကို ရည်ညွှန်းသည် (က ၁၂:၃၊ ၁၈:၁၈၊ ၂၂:၁၈၊ ဂ ၃:၈–၉၊ ၁၄၊ ၁၆)။ သစ္စာရှိသောဘုရင်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာခံရပြီး၊ ထို့ကြောင့် အခြားသူများအတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာဖြစ်စေရန် တတ်စွမ်းနိုင်မည်။ ဤကတိ၏ တစ်လောကလုံးဆိုင်ရာ သဘောသည် ယေရှုခရစ်တွင်သာ ပြည့်စုံစွာ ဖြစ်ပေါ်သည် (ဟေ ၄၉:၆၊ ယော ၁၂:၃၂)။ လူမျိုးအားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ကောင်းကြီးပေးကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို ကောင်းကြီးမင်္ဂလာပြုသူဟု ခေါ်ဆိုကြမည် (ဗျာ ၅:၁၃)။

72:17 All nations shall call Him blessed. Reference to God’s promise to Abraham that “all the nations of the earth shall be blessed in him” (Gen. 12:3; 18:18; 22:18; Gal. 3:8–9, 14, 16). The faithful king will be blessed by God and thus enabled to be a  blessing to others. The universality of this promise is fulfilled in fullness only in Jesus Christ (Is. 49:6; John 12:32); all nations will ultimately bless Him and call Him blessed (Rev. 5:13).

 

၇၂:၁၈–၁၉ ဆာလံစာအုပ်၏ ဒုတိယစာအုပ်အတွက် နိဂုံးချုပ်သော ဘုန်းတန်ခိုးချီးမွမ်းခြင်း။

72:18–19 The concluding doxology for the second book of the Psalter.

 

၇၂:၂၀ ဒါဝိဒ်၏ ဆာလံစုစည်းမှုအစောပိုင်းမှ ယူဆောင်လာသော တည်းဖြတ်မှတ်စု။

72:20 An editorial note carried over from an earlier Davidic anthology of Psalms.