အခန်း (၃၂) — ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း (Faith and Prayer)

ယုံကြည်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဘုရားသခင်ကို အားကိုးခြင်း—ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ချစ်တော်မူကြောင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သောအရာကို သိရှိတော်မူကြောင်း ယုံကြည်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယုံကြည်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ထက် ကိုယ်တော်၏လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ရန် ပို့ဆောင်ပေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မသိနားမလည်မှုနေရာတွင် ကိုယ်တော်၏ ပညာတော်ကို၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အားနည်းမှုနေရာတွင် ကိုယ်တော်၏ ခွန်အားကို၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်ရှိမှုနေရာတွင် ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို လက်ခံစေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်တာ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်အရာအားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်ပြီးဖြစ်သည်၊ ယုံကြည်ခြင်းသည် ထိုပိုင်ဆိုင်မှုကို ဝန်ခံကာ ၎င်း၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို လက်ခံသည်။ သမ္မာတရား၊ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ စင်ကြယ်ခြင်းတို့ကို အောင်မြင်သော အသက်တာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များအဖြစ် ထောက်ပြထားသည်။ ထိုနိယာမများကို ကျွန်ုပ်တို့ ပိုင်ဆိုင်နိုင်စေသည်မှာ ယုံကြည်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းမွန်သော တွန်းအား သို့မဟုတ် မျှော်လင့်ချက်တိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ လက်ဆောင်ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းသည် စစ်မှန်သော တိုးတက်မှုနှင့် ထိရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အသက်တာကို ဘုရားသခင်ထံမှ လက်ခံရရှိသည်။

ယုံကြည်ခြင်းကို မည်သို့ ကျင့်သုံးရမည်ကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသင့်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်တိုင်း၌ အခြေအနေများ ရှိသည်။ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ အသင့်ရှိလျှင် ကိုယ်တော်၏ ခွန်အား အားလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အရာ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော် ကတိပေးတော်မူသော လက်ဆောင်တိုင်းသည် ကတိတော်ထဲတွင်ပင် ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ “အစေ့ကား ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တည်း” (လုကာ ၈:၁၁)။ ဝက်သစ်ချပင်သည် ဝက်သစ်ချစေ့ထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ လက်ဆောင်သည် ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်ထဲတွင် သေချာပေါက် ရှိနေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကတိတော်ကို လက်ခံလျှင် လက်ဆောင်ကို ရရှိပြီးဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ လက်ဆောင်များကို လက်ခံရရှိစေသည့် ယုံကြည်ခြင်းသည်လည်း လက်ဆောင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ လူသားတိုင်းထံသို့ အတိုင်းအဆတစ်ခုစီ ရောက်ရှိနေသည်။ ထိုယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို အသုံးချခြင်းဖြင့် တိုးပွားလာသည်။ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မာစေရန်၊ ၎င်းကို နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် မကြာခဏ ထိတွေ့ပေးရမည်။

သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာရာတွင် ကျောင်းသားသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ တန်ခိုးကို မြင်တွေ့ရန် လမ်းပြပေးသင့်သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း၌ “ကိုယ်တော်သည် အမိန့်ရှိတော်မူ၍ ဖြစ်လေ၏။ အမိန့်တော်ကို ပေးတော်မူ၍ တည်လေ၏။” ကိုယ်တော်သည် “မရှိသော အရာတို့ကို ရှိသကဲ့သို့ ခေါ်တော်မူ၏” (ဆာလံ ၃၃:၉၊ ရောမ ၄:၁၇)၊ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ခေါ်တော်မူသောအခါ၊ ထိုအရာတို့သည် ဖြစ်လာကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ယုံကြည်သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် အားကိုးရာမဲ့နေသော်လည်း၊ တစ်လောကလုံး၏ တန်ခိုးကို မည်မျှ မကြာခဏ ခုခံတွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ကြသနည်း။ နှလုံးသားစင်ကြယ်၍ အသက်တာ သန့်ရှင်းသော ဧနောက်သည် ယုတ်မာ၍ လှောင်ပြောင်သော မျိုးဆက်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အောင်မြင်မှုကို ယုံကြည်လျက် ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မြဲစွာ ကိုင်စွဲခဲ့သည်။ နောဧနှင့် သူ၏ မိသားစုသည် ထိုခေတ်ကာလက ကာယနှင့် ဉာဏ အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး ကိုယ်ကျင့်တရား အနိမ့်ဆုံးသော လူတို့အား ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် နီမြန်းသော ပင်လယ်၌ အားကိုးရာမဲ့၊ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော ကျွန်အုပ်စု ဖြစ်သော်လည်း၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အင်အားအကြီးဆုံးသော နိုင်ငံ၏ တပ်မတော်ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။ သိုးထိန်းကလေးငယ် ဒေးဗစ်သည် ဘုရင်ဖြစ်လာမည့် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ကို ရရှိထားပြီး၊ မိမိ၏ အာဏာကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုသော ဘုရင်ရှောလုကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။ ရှာဒရက်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါတို့သည် မီးဖိုထဲတွင်ရှိနေပြီး၊ နေဗုခဒ်နေဇာမှာ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ရှိနေသည်။ ဒံယေလသည် ခြင်္သေ့တွင်းထဲတွင် ရှိနေပြီး၊ သူ၏ ရန်သူတို့မှာ နိုင်ငံ၏ အမြင့်ဆုံးနေရာများတွင် ရှိနေသည်။ ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ရှိနေပြီး၊ ယုဒယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အကြီးအကဲတို့သည် ရောမဘုရင်ခံကိုပင် သူတို့၏ အလိုအတိုင်း ဆောင်ရွက်စေခဲ့သည်။ ပေါလုသည် ကွင်းခြေချင်းခတ်လျက်၊ ကမ္ဘာ့အင်ပါယာကို အုပ်စိုးသော နေရိုဘုရင်၏ အမိန့်ဖြင့် ရာဇဝတ်သားတစ်ဦးကဲ့သို့ သေဒဏ်ပေးခံရရန် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ထိုသို့သော သာဓကများသည် သမ္မာကျမ်းစာတွင်သာ ရှိသည်မဟုတ်။ လူသားတို့၏ တိုးတက်မှု မှတ်တမ်းတိုင်းတွင် များစွာ ရှိသည်။ ဗော်ဒွိုက် (Vaudois) နှင့် ဟူးဂနော့ (Huguenots) လူမျိုးများ၊ ဝစ်ကလစ် (Wycliffe) နှင့် ဟပ်စ် (Huss)၊ ဂျရုန်း (Jerome) နှင့် လူသာ (Luther)၊ တင်ဒေးလ် (Tyndale) နှင့် နော့စ် (Knox)၊ ဇင်ဇင်ဒေါ့ဖ် (Zinzendorf) နှင့် ဝက်စလေ (Wesley) အစရှိသော လူအများအပြားသည် မကောင်းမှုကို ထောက်ပံ့သည့် လူ့အင်အားနှင့် မူဝါဒများကို ဆန့်ကျင်လျက် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ တန်ခိုးကို သက်သေခံခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကမ္ဘာ၏ စစ်မှန်သော မွန်မြတ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၏ တော်ဝင်မျိုးဆက်ဖြစ်သည်။ ဤမျိုးဆက်ထဲတွင် ယနေ့ခေတ် လူငယ်တို့သည် မိမိတို့၏ နေရာကို ယူရန် ခေါ်တော်မူခြင်း ခံရသည်။

ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘဝ၏ အကြီးအကျယ်ကိစ္စများတွင်သာမက အသေးအဖွဲ ကိစ္စများတွင်လည်း လိုအပ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ နေ့စဉ် အကျိုးစီးပွားနှင့် လုပ်ငန်းဆောင်တာများအားလုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ ထောက်မသော ခွန်အားသည် တည်မြဲသော ယုံကြည်ကိုးစားမှုအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာသည်။

လူသားဘက်မှ ကြည့်လျှင် အသက်တာသည် လူတိုင်းအတွက် စမ်းသပ်မခံရသေးသော လမ်းခရီးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နက်ရှိုင်းသော အတွေ့အကြုံများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တို့ တစ်ဦးချင်းစီ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းရသော လမ်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အတွင်းစိတ် အသက်တာထဲသို့ အခြားလူသားတစ်ဦးမျှ အပြည့်အဝ ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်။ ကလေးငယ်တစ်ဦးသည် အချိန်တန်လျှင် မိမိ၏ လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ရမည့်၊ ထာဝရကာလအတွက် ဘဝ၏ အဖြေကို မိမိကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ရမည့် ခရီးကို စတင်သောအခါ၊ သူ၏ ယုံကြည်မှုကို စစ်မှန်သော လမ်းပြနှင့် ကူညီမစသူထံသို့ လမ်းညွှန်ပေးရန် မည်မျှ ကြိုးစားအားထုတ်သင့်သနည်း။

သွေးဆောင်ခြင်းမှ ကာကွယ်သော ဒိုင်းလွှားနှင့် စင်ကြယ်ခြင်း၊ သမ္မာတရားတို့အတွက် လှုံ့ဆော်မှုအဖြစ် ဘုရားသခင်၏ ရှိတော်မူခြင်းကို သိရှိခြင်းထက် မည်သည့်လွှမ်းမိုးမှုမျှ မသာလွန်နိုင်ပါ။ “ငါတို့သည် ကိုယ်အမှုကို အပ်ရသောသူ၏ မျက်မှောက်၌ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် ဖုံးလွှမ်းခြင်းမရှိ၊ ထင်ရှားလျက်ရှိကြ၏။” ကိုယ်တော်သည် “မကောင်းသောအမှုကို မကြည့်မရှုနိုင်၊ ဒုစရိုက်ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ မကြည့်နိုင်သော စင်ကြယ်သော မျက်စိရှိတော်မူ၏။” (ဟေဗြဲ ၄:၁၃၊ ဟဗက္ကုတ် ၁:၁၃)။ ဤအတွေးသည် အီဂျစ်နိုင်ငံ၏ ယိုယွင်းမှုများအလယ်တွင် ယောသပ်၏ ဒိုင်းလွှား ဖြစ်ခဲ့သည်။ သွေးဆောင်ခြင်း၏ ဆွဲဆောင်မှုများကို သူ၏ အဖြေမှာ ခိုင်မြဲသည်— “ဤသို့သော ဒုစရိုက်ကြီးကို ပြု၍ ဘုရားသခင်ကို အပြစ်ပေးခြင်းငှာ အဘယ်သို့ တတ်နိုင်မည်နည်း။” (ကမ္ဘာဦး ၃၉:၉)။ ထိုသို့သော ဒိုင်းလွှားမျိုးကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်မည်ဆိုလျှင် စိတ်ဝိညာဉ်တိုင်းအတွက် ဆောင်ယူပေးလိမ့်မည်။

ဘုရားသခင် ရှိတော်မူကြောင်း သိရှိခြင်းသည်သာ ကြောက်ရွံ့တတ်သော ကလေးငယ်အတွက် ဘဝကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေသည့် ကြောက်စိတ်ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် “ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သောသူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည် တပ်ချ၍ သူတို့ကို ကယ်လွှတ်တတ်၏” (ဆာလံ ၃၄:၇) ဟူသော ကတိတော်ကို စွဲမှတ်ထားပါစေ။ တောင်ပေါ်မြို့ရှိ ဧလိရှဲ၏ ထူးခြားသော ဇာတ်လမ်းကို ဖတ်ပါစေ။ သူနှင့် လက်နက်ကိုင် ရန်သူအုပ်စုတို့၏ အကြားတွင် ကောင်းကင်တမန်တို့၏ ကြီးမားသော တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဝန်းရံနေပုံကို ဖတ်ပါစေ။ ထောင်ထဲတွင်ရှိ၍ သေဒဏ်ပေးခံထားရသော ပေတရုထံ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန် ထင်ရှားပုံကို၊ လက်နက်ကိုင် အစောင့်များ၊ ကြီးမားသော တံခါးများ၊ သံခတ်ထားသော ကြီးမားသည့် သံတံခါးကြီးများကို ကျော်လွန်၍ ကောင်းကင်တမန်သည် ဘုရားသခင်၏ အစေခံကို ဘေးကင်းစွာ ခေါ်ဆောင်သွားပုံကို ဖတ်ပါစေ။ ပင်လယ်ပြင်တွင် မုန်တိုင်းဒဏ်ခံနေရသော စစ်သားများနှင့် သင်္ဘောသားများ၊ အလုပ်နှင့် စောင့်ကြည့်ခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်းတို့ကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေချိန်တွင်၊ တရားရင်ဆိုင်ရန်နှင့် သေဒဏ်ပေးခံရရန် လမ်းခုလတ်တွင်ရှိသော ပေါလုအကျဉ်းသားက ထိုကြီးမြတ်သော ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းစကားများကို ပြောခဲ့ပုံကို ဖတ်ပါစေ— “စိတ်အားမပျက်ကြနှင့်။ သင်တို့တွင် အဘယ်သူမျှ အသက်ဆုံးရှုံးခြင်းသို့ မရောက်ရကြ။ ... အကြောင်းမူကား၊ ငါ့ကိုပိုင်၍ ငါဝတ်ပြုသော ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ယနေ့ညဉ့်အခါ ငါ့အနားမှာရပ်၍၊ ပေါလု၊ မကြောက်နှင့်။ သင်သည် ကိုင်သာရှုဘုရင်ရှေ့တော်သို့ ရောက်ရမည်။ ဘုရားသခင်သည် သင်နှင့်အတူ သင်္ဘောစီးသောသူ အပေါင်းတို့ကို သင့်အား ပေးတော်မူပြီဟု ပြောဆို၏။” ဤကတိတော်ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပေါလုသည် သူ၏ အပေါင်းအပါများကို အာမခံခဲ့သည်မှာ— “သင်တို့တွင် အဘယ်သူမျှ ခေါင်းပေါ်က ဆံပင်တစ်ပင်မျှ မပျက်မစီးရကြ။” ထိုသို့ပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုသင်္ဘောပေါ်တွင် ဘုရားသခင် အလုပ်လုပ်နိုင်မည့် လူတစ်ဦး ရှိနေသောကြောင့်၊ တစ်သင်္ဘောလုံးရှိ လူမျိုးခြား စစ်သားများနှင့် သင်္ဘောသားတို့သည် ကယ်တင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ “လူအပေါင်းတို့သည် ကုန်းသို့ ဘေးကင်းစွာ ရောက်ကြ၏။” (တမန်တော် ၂၇:၂၂-၂၄၊ ၃၄၊ ၄၄)။

ဤအရာများကို ကျွန်ုပ်တို့ ဖတ်ရှုပြီး အံ့ဩရုံသက်သက်အတွက်သာ ရေးသားထားခြင်းမဟုတ်၊ ရှေးအခါက ဘုရားသခင်၏ အစေခံများ၌ အလုပ်လုပ်ခဲ့သော ယုံကြည်ခြင်းမျိုးသည် ကျွန်ုပ်တို့၌လည်း အလုပ်လုပ်စေရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါကဲ့သို့ပင် ယခုအခါတွင်လည်း ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို သယ်ဆောင်ပေးမည့် ယုံကြည်ခြင်းရှိသော နှလုံးသားများ ရှိသည့်နေရာတိုင်းတွင် ကိုယ်တော်သည် အလုပ်လုပ်တော်မူမည်။

မိမိကိုယ်ကို အားမကိုးတတ်သူ၊ မိမိကိုယ်ကို မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ဂရုစိုက်မှုနှင့် တာဝန်ယူမှုကို ရှောင်ရှားတတ်သူတို့အား ဘုရားသခင်ကို အားကိုးတတ်အောင် သွန်သင်ပေးပါစေ။ သို့ပြုလျှင် လောကတွင် အသုံးမဝင်သူ သို့မဟုတ် အကူအညီမဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမျှသာ ဖြစ်မည့်သူ အများအပြားသည် တမန်တော်ပေါလုနှင့်အတူ— “ငါ့ကို ခွန်အားနှင့် ပြည့်စုံစေတော်မူသော ခရစ်တော်အားဖြင့် ခပ်သိမ်းသော အမှုတို့ကို ငါတတ်စွမ်းနိုင်၏” (ဖိလိပ္ပိ ၄:၁၃) ဟု ပြောဆိုနိုင်လိမ့်မည်။

ထိခိုက်နစ်နာမှုကို လျင်မြန်စွာ ဒေါသထွက်တတ်သော ကလေးငယ်အတွက်လည်း ယုံကြည်ခြင်း၌ တန်ဖိုးရှိသော သင်ခန်းစာများ ရှိသည်။ မကောင်းမှုကို ခုခံလိုခြင်း သို့မဟုတ် အမှားအတွက် လက်စားချေလိုခြင်း သဘောထားသည် တရားမျှတမှုအပေါ် ပြင်းထန်သော ခံစားချက်နှင့် တက်ကြွလှုပ်ရှားသော စိတ်ဓာတ်တို့ကြောင့် ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကလေးငယ်အား ဘုရားသခင်သည် မှန်ကန်ခြင်း၏ ထာဝရအုပ်စောင့် ဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်ပေးပါ။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ အချစ်ဆုံးသောသားတော်ကို ပေးအပ်သည်အထိ ချစ်တော်မူသော လူသားတို့အား နူးညံ့စွာ ဂရုစိုက်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ဒုစရိုက်သမားတိုင်းကို စီရင်တော်မူလိမ့်မည်။

“သင်တို့ကို တို့သောသူသည် ငါ၏မျက်စိဆိတ်ကို တို့သောသူ ဖြစ်၏။” (ဇာခရိ ၂:၈)။

“သင်၏ အမှုကို ထာဝရဘုရား၌ အပ်ထားလော့။ ကိုယ်တော်ကို ကိုးစားလော့။ ကိုယ်တော်သည် ဆောင်ရွက်တော်မူလိမ့်မည်။ ... သင်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အလင်းကဲ့သို့၎င်း၊ သင်၏ တရားကို မွန်းတည့်ချိန်ကဲ့သို့၎င်း ထင်ရှားစေတော်မူလိမ့်မည်။” (ဆာလံ ၃၇:၅၊ ၆)။

“ထာဝရဘုရားသည် ညှဉ်းဆဲခံရသောသူတို့၏ ခိုလှုံရာ၊ ဒုက္ခရောက်သောအချိန်၌ ခိုလှုံရာ ဖြစ်တော်မူမည်။ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို သိသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ကိုးစားကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်ကို ရှာသောသူတို့ကို ကိုယ်တော်သည် ပစ်ထားတော်မမူ။” (ဆာလံ ၉:၉၊ ၁၀)။

ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ပြသတော်မူသော ကရုဏာတော်ကို အခြားသူတို့အပေါ် ပြသရန် ကိုယ်တော်က မိန့်မှာတော်မူ၏။ စိတ်လှုပ်ရှားလွယ်သူ၊ မိမိကိုယ်ကို အားကိုးသူ၊ လက်စားချေလိုသူတို့သည် သိုးသငယ်ကဲ့သို့ သတ်ရာသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရသော၊ သိုးသည် အမွေးညှပ်သူတို့ရှေ့တွင် ဆွံ့အနေသကဲ့သို့ တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုသော နှိမ့်ချသော အရှင်ကို ကြည့်ရှုပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်တို့ကြောင့် ထိုးဖောက်ခံရပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ ပူဆွေးခြင်းတို့ကို ထမ်းရွက်တော်မူသော ကိုယ်တော်ကို ကြည့်ရှုကြပါစေ။ သို့ပြုလျှင် သူတို့သည် သည်းခံခြင်း၊ စိတ်ရှည်ခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းတို့ကို သင်ယူကြလိမ့်မည်။

ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် စရိုက်လက္ခဏာ၏ ချို့ယွင်းချက်တိုင်းကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်သည်၊ ညစ်ညူးမှုတိုင်းကို ဆေးကြောနိုင်သည်၊ အမှားတိုင်းကို ပြုပြင်နိုင်သည်၊ ထူးချွန်ခြင်းတိုင်းကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေနိုင်သည်။

“သင်တို့သည် ကိုယ်တော်၌ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ကြပြီ။” (ကောလောသဲ ၂:၁၀)။

ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းသည် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေပြီး ၎င်းတို့ကို အတူတကွ လေ့လာသင့်သည်။ ယုံကြည်ခြင်း၏ ဆုတောင်းခြင်း၌ ဘုရားသခင်၏ သိပ္ပံပညာ ရှိသည်။ ၎င်းသည် မိမိ၏ ဘဝလုပ်ငန်းကို အောင်မြင်စေလိုသူတိုင်း နားလည်ရမည့် သိပ္ပံပညာ ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်က— “ဆုတောင်း၍ အလိုရှိသော အရာတို့ကို ရပြီဟု ယုံကြည်ကြလော့။ ထိုသို့ယုံကြည်လျှင် ရကြလိမ့်မည်” (မာကု ၁၁:၂၄) ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ တောင်းဆိုချက်သည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ ဖြစ်ရမည်ဟု ကိုယ်တော် ရှင်းလင်းစွာ မိန့်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော် ကတိပေးထားသော အရာများကို ကျွန်ုပ်တို့ တောင်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံရရှိသမျှကို ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရာတွင် အသုံးပြုရမည်။ အခြေအနေများ ပြည့်စုံလျှင် ကတိတော်သည် မလွဲဧကန် ဖြစ်သည်။

အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ရန်၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အတွက်၊ ခရစ်တော်ကဲ့သို့သော စိတ်သဘောထားအတွက်၊ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ပညာနှင့် ခွန်အားအတွက်၊ ကိုယ်တော် ကတိပေးထားသော လက်ဆောင်တစ်ခုခုအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ တောင်းနိုင်ပါသည်။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့သည် လက်ခံရရှိပြီဟု ယုံကြည်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ လက်ခံရရှိခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်စကား ပြန်ဆိုရမည်။

ကောင်းချီးမင်္ဂလာအတွက် ပြင်ပသက်သေအထောက်အထားကို ကျွန်ုပ်တို့ ရှာရန် မလိုပါ။ လက်ဆောင်သည် ကတိတော်ထဲတွင် ရှိနေပြီး၊ ဘုရားသခင် ကတိပေးတော်မူသောအရာကို ကိုယ်တော် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့ ပိုင်ဆိုင်ပြီးဖြစ်သော လက်ဆောင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ အလိုအပ်ဆုံးအချိန်၌ ရရှိလိမ့်မည်ဟူသော အာမခံချက်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လုပ်ငန်းကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း ဤသို့ အသက်ရှင်ခြင်းဆိုသည်မှာ တစ်ဘဝလုံးကို ကိုယ်တော်ထံ အပ်နှံခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ စဉ်ဆက်မပြတ် လိုအပ်နေခြင်းနှင့် မှီခိုနေရခြင်း၊ ဘုရားသခင်နောက်သို့ နှလုံးသားက လိုက်ပါသွားခြင်းကို ခံစားရလိမ့်မည်။ ဆုတောင်းခြင်းသည် လိုအပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်၏ အသက်တာ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မိသားစု ဆုတောင်းခြင်း၊ အများသူငါ ဆုတောင်းခြင်းတို့သည်လည်း မိမိတို့နေရာတွင် ရှိကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်နှင့် တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်ခြင်းသည်သာ စိတ်ဝိညာဉ်၏ အသက်တာကို ထောက်မထားသည်။

မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော် တည်ရာဖြစ်မည့် ထိုအံ့ဩဖွယ် အဆောက်အအုံ၏ ပုံစံကို တောင်ပေါ်တွင် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ ရှိနေချိန်၌ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် လူသားတို့အတွက် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံသော စံနမူနာကို စဉ်းစားဆင်ခြင်ရမည့်နေရာမှာ— ဘုရားသခင်နှင့်အတူ ရှိရာတောင်ပေါ်၊ တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်ရာနေရာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စရိုက်လက္ခဏာ တည်ဆောက်မှုကို— “ငါသည် သူတို့၌ တည်၍ သူတို့နှင့်အတူ လျှောက်သွားမည်။ ငါသည် သူတို့၏ ဘုရားသခင် ဖြစ်မည်။ သူတို့သည်လည်း ငါ၏ လူမျိုး ဖြစ်ကြလိမ့်မည်” (၂ ကောရိန္သု ၆:၁၆) ဟူသော ကတိတော် ပြည့်စုံလာစေရန် ပုံဖော်နိုင်လိမ့်မည်။

ယေရှုသည် မိမိ၏ လူ့ဘဝအသက်တာတွင် ပညာနှင့် ခွန်အားကို ရရှိခဲ့သည်မှာ တစ်ယောက်တည်း ဆုတောင်းသော အချိန်နာရီများ၌ ဖြစ်သည်။ လူငယ်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသော ခမည်းတော်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် နံနက်စောစောနှင့် ညနေခင်းများတွင် တိတ်ဆိတ်သော အချိန်ကို ရှာဖွေခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ပုံသက်သေကို လိုက်လျှောက်ကြပါစေ။ တစ်နေ့တာလုံးတွင်လည်း နှလုံးသားကို ဘုရားသခင်ထံသို့ မြှောက်ထားကြပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ လမ်းတစ်လျှောက် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ ကိုယ်တော်က— “ငါထာဝရဘုရားသည် သင့်လက်ျာလက်ကို ကိုင်လျက်၊ ... မကြောက်နှင့်။ ငါမစမည်” (ဟေရှာယ ၄၁:၁၃) ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သားသမီးတို့သည် ငယ်စဉ်အခါ၌ ဤသင်ခန်းစာများကို သင်ယူနိုင်ပါက သူတို့၏ အသက်တာထဲသို့ မည်မျှ လတ်ဆတ်သော ခွန်အား၊ မည်မျှ ပျော်ရွှင်ချိုမြိန်ခြင်းများ ရောက်ရှိလာမည်နည်း။

ဤသင်ခန်းစာများသည် ကိုယ်တိုင် သင်ယူခဲ့သူသာ အခြားသူများကို သင်ပေးနိုင်သည်။ မိဘများနှင့် ဆရာများစွာတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ယုံကြည်ကြောင်း ပြောဆိုသော်လည်း သူတို့၏ အသက်တာက ၎င်း၏ တန်ခိုးကို ငြင်းပယ်နေခြင်းကြောင့်၊ ကျမ်းစာ သင်ကြားမှုသည် လူငယ်တို့အပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူငယ်တို့သည် နှုတ်ကပတ်တော်၏ တန်ခိုးကို ခံစားလာကြသည်။ ခရစ်တော်၏ မေတ္တာတော် တန်ဖိုးရှိပုံကို သူတို့ မြင်ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာ၏ အလှတရား၊ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်အတွက် ပေးအပ်သော အသက်တာ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေများကို သူတို့ မြင်ကြသည်။ သို့သော် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို ရိုသေကြောင်း ပြောဆိုသူတို့၏ အသက်တာကို သူတို့ မြင်ကြသည်။ ပရောဖက်ယေဇကျေလကို ပြောခဲ့သော စကားများသည် မည်မျှ များပြားသောသူတို့အတွက် မှန်ကန်သနည်း—

သင်၏ လူမျိုးတို့သည် “တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တိုင်ပင်၍၊ လာကြ၊ ထာဝရဘုရားထံတော်မှ ထွက်သော နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြားကြကုန်အံ့ဟု ပြောဆိုကြ၏။ ထိုလူတို့သည် ငါ၏လူကဲ့သို့ သင်၏ရှေ့မှာ ထိုင်၍ သင်၏ စကားကို နားထောင်ကြ၏။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် မလိုက်နာကြ။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် နှုတ်ဖြင့် များစွာသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ပြသသော်လည်း၊ သူတို့၏ နှလုံးသားသည် လောဘတရားနောက်သို့ လိုက်သွားကြ၏။ ကြည့်ရှုလော့၊ သင်သည် သူတို့၌ တူရိယာကို ကျွမ်းကျင်စွာ တီး၍ အသံသာယာစွာ သီချင်းဆိုသောသူကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် သင်၏စကားကို ကြားကြသော်လည်း မလိုက်နာကြ။” (ယေဇကျေလ ၃၃:၃၀-၃၂)။

သမ္မာကျမ်းစာကို ကောင်းမွန်သော ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ သွန်သင်ချက်များပါသော စာအုပ်အဖြစ် သဘောထားပြီး၊ ခေတ်ကာလ၏ အခြေအနေနှင့် လောကရှိ ကျွန်ုပ်တို့၏ နေရာနှင့် ကိုက်ညီသရွေ့ လိုက်နာခြင်းသည် တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အမှန်တကယ်ဖြစ်သော— အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်တာ ဖြစ်သော နှုတ်ကပတ်တော်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ လုပ်ဆောင်မှုများ၊ စကားများ၊ အတွေးများကို ပုံသွင်းပေးရမည့် နှုတ်ကပတ်တော်အဖြစ် သဘောထားခြင်းသည် တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဤမျှထက် လျော့နည်း၍ သဘောထားခြင်းသည် ၎င်းကို ငြင်းပယ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ကြောင်း ပြောဆိုသူတို့၏ ဤသို့ ငြင်းပယ်ခြင်းသည် လူငယ်များကြားတွင် သံသယဖြစ်ခြင်းနှင့် မယုံကြည်ခြင်းတို့၏ အဓိက အကြောင်းရင်းများထဲတွင် ပါဝင်သည်။

ယခင်က မမြင်ဖူးသော ပြင်းထန်မှုမျိုးသည် လောကကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ပျော်ရွှင်မှု၊ ငွေရှာခြင်း၊ အာဏာလုပွဲများ၊ အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် ရုန်းကန်မှုများတွင် ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကို လွှမ်းခြုံထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားကြီး ရှိသည်။ ဤမူးမေ့ဖွယ် အလျင်စလို လုပ်ဆောင်မှုများအလယ်တွင် ဘုရားသခင်သည် မိန့်တော်မူနေသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို သီးသန့်ခွဲထွက်၍ ကိုယ်တော်နှင့် ဆက်သွယ်ရန် မိန့်တော်မူသည်။ “ငါသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်းကို သိမှတ်လျက် တိတ်ဆိတ်စွာ နေကြလော့။” (ဆာလံ ၄၆:၁၀)။

အများအပြားတို့သည် ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ချိန်၌ပင် ဘုရားသခင်နှင့် အမှန်တကယ် ဆက်သွယ်ခြင်း၏ ကောင်းချီးကို မရရှိကြပေ။ သူတို့သည် အလွန် အလျင်စလို ရှိကြသည်။ ခရစ်တော်၏ မေတ္တာတော် ရှိရာသို့ အလျင်အမြန် ဖြတ်သန်းသွားကြပြီး၊ သန့်ရှင်းသော နေရာတွင် ခဏတာ ရပ်တန့်နိုင်သော်လည်း အကြံဉာဏ်ရယူရန် မစောင့်ဆိုင်းကြပေ။ သူတို့တွင် ဘုရားသခင်၏ ဆရာတော်နှင့် အတူရှိနေရန် အချိန်မရှိကြ။ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများနှင့်အတူ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အလုပ်သို့ ပြန်သွားကြသည်။

ဤလုပ်သားတို့သည် ခွန်အား၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသင်ယူမချင်း အမြင့်ဆုံး အောင်မြင်မှုကို ဘယ်သောအခါမျှ မရနိုင်ကြ။ သူတို့သည် စဉ်းစားရန်၊ ဆုတောင်းရန်၊ ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်၏ ခွန်အားကို ပြန်လည်ရရှိရန် ဘုရားသခင်ထံ စောင့်ဆိုင်းရန် အချိန်ပေးရမည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ မြှင့်တင်ပေးသော လွှမ်းမိုးမှု လိုအပ်သည်။ ၎င်းကို လက်ခံရရှိလျှင် သူတို့သည် လတ်ဆတ်သော အသက်ဖြင့် သက်ဝင်လာလိမ့်မည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဦးနှောက်သည် လန်းဆန်းလာမည်၊ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေသော နှလုံးသားသည် ပေါ့ပါးလာမည်။

ကိုယ်တော်၏ ရှိတော်မူခြင်း၌ ခဏတာ ရပ်တန့်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ခရစ်တော်နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ ထိတွေ့ခြင်း၊ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ အဖော်ပြု၍ ထိုင်နေခြင်း— ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ လိုအပ်ချက် ဖြစ်သည်။ မိဘများနှင့် ဆရာများသည်—

“တော၌ရှိသော သစ်ပင်တို့တွင် ပန်းသီးပင်သည် မည်သို့ သာလွန်သနည်း၊ အလားတူပင် ချစ်ရသောသူသည် သားသမီးတို့တွင် သာလွန်၏။ ငါသည် ကိုယ်တော်၏ အရိပ်အောက်တွင် များစွာသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ထိုင်၍၊ ကိုယ်တော်၏ အသီးသည် ငါ၏ အရသာအတွက် ချိုမြိန်၏။ ကိုယ်တော်သည် ငါ့ကို ပွဲခံရာအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်၍၊ ငါ့အပေါ်၌ လွှမ်းမိုးသော ကိုယ်တော်၏ အလံသည် မေတ္တာ ဖြစ်၏။” (သီချင်း၊ ၂:၃၊ ၄) ဟူသော စကားလုံးများတွင် ရေးသားထားသည့် တန်ဖိုးရှိသော အတွေ့အကြုံကို မိမိတို့၏ အသက်တာတွင် သင်ယူကြသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ အိမ်ရှိ ကလေးများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျောင်းရှိ ကျောင်းသားတို့အတွက် ပျော်ရွှင်ဖွယ် ဖြစ်လိမ့်မည်။