အပိုင်း (၁) မူလအစခံယူချက်များ / အခြေခံမူများ

အခြေခံမူများ

“ငါတို့ရှိသမျှသည် ဖုံးလွှမ်းခြင်းမရှိသောမျက်နှာဖြင့် သခင်၏ဘုန်းတော်ကို မှန်ကန်စွာထင်ဟပ်လျက်၊ ဘုန်းတော်မှသည် ဘုန်းတော်သို့ တူညီသောပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံကြရ၏။”

အခန်း ၁—စစ်မှန်သောပညာရေး၏ ရင်းမြစ်နှင့် ပန်းတိုင်

“သန့်ရှင်းသောပုဂ္ဂိုလ်ကို သိကျွမ်းခြင်းသည် ဉာဏ်ပညာပေတည်း။ ‘ယခု ကိုယ်တော်နှင့် ရင်းနှီးစွာဆက်ဆံလော့။’”

ကျွန်ုပ်တို့၏ ပညာရေးအယူအဆများသည် အလွန်ကျဉ်းမြောင်းပြီး အလွန်နိမ့်ကျသော နယ်ပယ်တွင် ရှိနေကြသည်။ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော နယ်ပယ်၊ ပိုမိုမြင့်မားသော ပန်းတိုင်တစ်ခု လိုအပ်နေပါသည်။ စစ်မှန်သောပညာရေးဆိုသည်မှာ သတ်မှတ်ထားသော သင်ရိုးညွှန်းတမ်းတစ်ခုကို လိုက်လျှောက်ခြင်းထက် ပိုမိုသည်ကို ဆိုလိုသည်။ ယခုမျက်မှောက်ဘဝအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းထက် ပိုမိုသည်ကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် လူသားတစ်ဦး၏ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလုံးနှင့် ဖြစ်တည်နိုင်သမျှသော ကာလအားလုံးတို့နှင့် သက်ဆိုင်ပေသည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်ခายာ၊ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ စွမ်းပကားများ၏ သဟဇာတဖြစ်သော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျောင်းသားအား ဤလောက၌ အမှုတော်ဆောင်ရခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းအတွက်လည်းကောင်း၊ နောင်လာမည့်လောက၌ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အမှုတော်ဆောင်ရခြင်း၏ မြင့်မားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းအတွက်လည်းကောင်း ပြင်ဆင်ပေးပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ပညာရေး၏ ရင်းမြစ်ကို అనန်တတန်ရှင်ကို ညွှန်ပြလျက် ဤသန့်ရှင်းသောကျမ်းစာစကားများတွင် ဖော်ပြထားပေသည်– ကိုယ်တော်၌ “ပညာ၏ဘဏ္ဍာရှိသမျှတို့သည် ကွယ်ဝှက်လျက်ရှိကြ၏။” ကောလောသဲ ၂:၃။ “ကိုယ်တော်၌ အကြံဉာဏ်နှင့် ဉာဏ်ပညာရှိ၏။” ယောဘ ၁၂:၁၃။

လောကတွင် ကြီးမြတ်သောဆရာများ၊ ကြီးမားသောဉာဏ်ရည်နှင့် ကျယ်ပြန့်စွာလေ့လာဆန်းစစ်မှုရှိကြသော ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ သူတို့၏စကားများက တွေးခေါ်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ပြီး ကျယ်ပြန့်လှသော ပညာနယ်ပယ်များကို ဖွင့်လှစ်ပြသပေးခဲ့ကြသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ရှိခဲ့ကြသည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်များကို လူမျိုးအပေါင်း၏ လမ်းပြများ၊ ကျေးဇူးရှင်များအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ထက် ပိုမိုမြင့်မားစွာ ရပ်တည်နေတော်မူသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါး ရှိနေပေသည်။ လူသားတို့၏ မှတ်တမ်းများ တည်ရှိသမျှကာလပတ်လုံး လောက၏ဆရာများ၏ လမ်းကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ခြေရာခံနိုင်ကြသည်။ သို့သော် အလင်းတော်သည် သူတို့ထက် ရှေ့တွင်ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆိုလာစနစ်ရှိ လနှင့်ကြယ်များသည် နေ၏ထင်ဟပ်သော အလင်းဖြင့် တောက်ပကြသကဲ့သို့၊ လောက၏ကြီးမြတ်သော အတွေးအခေါ်ပညာရှင်တို့၏ သွန်သင်ချက်များသည်လည်း မှန်ကန်သမျှကာလပတ်လုံး ဖြောင့်မတ်ခြင်းနေမင်း၏ ရောင်ခြည်များကို ထင်ဟပ်ကြပေသည်။ အတွေးအခေါ်၏ ရောင်ခြည်တိုင်း၊ ဉာဏ်ပညာ၏ တဖျပ်ဖျပ်လက်ခြင်းတိုင်းသည် လောက၏အလင်းတော်ထံမှ ဖြစ်ပေသည်။

ဤကာလများတွင် “အဆင့်မြင့်ပညာရေး” ၏ သဘောသဘာဝနှင့် အရေးပါမှုတို့နှင့်ပတ်သက်၍ အများအပြား ပြောဆိုနေကြသည်။ စစ်မှန်သော “အဆင့်မြင့်ပညာရေး” ဆိုသည်မှာ “ပညာနှင့် ခွန်အား” တို့နှင့်အတူရှိတော်မူသော (ယောဘ ၁၂:၁၃)၊ မည်သူ့နှုတ်ဖျားမှ “ပညာနှင့် ဉာဏ်အလင်းတို့သည် ထွက်လာကြ၏” (သုภาษ ၂:၆) ထိုပုဂ္ဂိုလ်အားဖြင့် ပေးသပ်အပ်သော ပညာရေးပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်း၌ စစ်မှန်သောပညာရေးနှင့် စစ်မှန်သော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတို့၏ ရင်းမြစ်များ တည်ရှိကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ မည်သည့်နေရာသို့ လှည့်သည်ဖြစ်စေ၊ ရုပ်ဝတ္ထု၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ရေးရာ နယ်ပယ်တွင်ဖြစ်စေ၊ ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့သမျှသော အရာတို့၌၊ အပြစ်၏ ဖျက်ဆီးမှုမှလွဲ၍၊ ဤအသိပညာသည် ဖော်ပြလျက်ရှိပေသည်။ သမ္မာတရားသို့ ရောက်ရှိရန် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ လိုက်စားသည့် မည်သည့် စူးစမ်းလေ့လာမှု လမ်းကြောင်းမဆို၊ အရာရာတို့၌လည်းကောင်း၊ အရာရာတို့အားဖြင့်လည်းကောင်း လှုပ်ရှားလျက်ရှိသော မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော၊ တန်ခိုးကြီးမားသော ဉာဏ်တော်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ထိတွေ့ဆက်ဆံစေသည်။ လူသား၏စိတ်သည် ဘုရားသခင်၏စိတ်တော်နှင့်၊ အကန့်အသတ်ရှိသောသူသည် အနန္တတန်ရှင်နှင့် ဆက်သွယ်မိစေသည်။ ဤသို့ဆက်သွယ်မိခြင်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်အပေါ် သက်ရောက်မှုသည် ခန့်မှန်း၍မရနိုင်အောင် ကြီးမားပေသည်။

ဤသို့ဆက်သွယ်ခြင်း၌ အမြင့်ဆုံးပညာရေးကို တွေ့ရှိရပေသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်ပိုင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။ “ယခု ကိုယ်တော်နှင့် ရင်းနှီးစွာဆက်ဆံလော့” (ယောဘ ၂၂:၂၁) သည် လူသားမျိုးနွယ်ထံသို့ ပေးပို့တော်မူသော ကိုယ်တော်၏ သတင်းစကား ဖြစ်ပေသည်။ ဤစကားများတွင် ဖော်ပြထားသော နည်းလမ်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လူ့ဘိုးဘေးကို ပညာပေးရာတွင် လိုက်နာခဲ့သော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။ အပြစ်ကင်းစင်သော လူ့သဘာဝ၏ ဘုန်းအာနုဘော်ဖြင့် အာဒံသည် သန့်ရှင်းသော ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် ရပ်တည်ခဲ့စဉ်က ဤကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်သည် သူ့အား သွန်သင်ပြသခဲ့ပေသည်။

ပညာရေးလုပ်ငန်းတွင် အဘယ်အရာများ ပါဝင်သည်ကို နားလည်ရန်အတွက်၊ လူသား၏ သဘောသဘာဝနှင့် သူ့ကို ဖန်ဆင်းရခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက် နှစ်ရပ်စလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားသုံးသပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။ မကောင်းမှုကို သိကျွမ်းခြင်း ဝင်ရောက်လာခြင်းကြောင့် လူသား၏ အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားပုံနှင့် လူသားမျိုးနွယ်၏ ပညာရေးတွင် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအာနုဘော်ထင်ရှားသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ဆက်လက်ဖြည့်ဆည်းရန် ဘုရားသခင်၏ အကြံအစည်တော်တို့ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားသုံးသပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

အာဒံသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ လက်တော်မှ ထွက်လာစဉ်က သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ သဘာဝတို့တွင် မိမိ၏ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် တူညီသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ခဲ့သည်။ “ဘုရားသခင်သည် လူကို ကိုယ်တော်နှင့်တူသော ပုံသဏ္ဌာန်ဖန်ဆင်းတော်မူ၏” (ကမ္ဘာဦး ၁:၂၇)၊ လူသည် သက်တမ်းရှည်လေလေ ဤပုံသဏ္ဌာန်ကို ပိုမိုပြည့်ဝစွာ ဖော်ပြလေလေ၊ ဖန်ဆင်းရှင်၏ ဘုန်းတော်ကို ပိုမိုပြည့်ဝစွာ ထင်ဟပ်လေလေ ဖြစ်စေရန်မှာ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ စွမ်းရည်အားလုံးတို့သည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်စွမ်း ရှိကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်နှင့် ခွန်အားတို့သည် အစဉ်တစိုက် တိုးပွားလာကြရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်သုံးမှုအတွက် ကျယ်ပြန့်လှသော နယ်ပယ်ကို ပေးအပ်ထားပြီး၊ သူတို့၏ သုတေသနပြုမှုအတွက် ဘုန်းအာနုဘော်ကြီးမားသော နယ်ပယ်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးထားခဲ့သည်။ မြင်နိုင်သော စကြဝဠာ၏ နက်နဲသောအရာများ— “ပညာနှင့်ပြည့်စုံတော်မူသော အရှင်၏ အံ့ဖွယ်အလုပ်တော်များ” (ယောဘ ၃၇:၁၆)— သည် လူသား၏ လေ့လာမှုကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြသည်။ မိမိ၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်၊ နှလုံးချင်းဆိုင် ဆက်သွယ်ခွင့်ရခြင်းသည် သူ၏ မြင့်မားသော အခွင့်ထူး ဖြစ်ပေသည်။ သူသာ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိစွာ ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ဤအရာအားလုံးသည် သူပိုင်ဆိုင်ရာ ထာဝစဉ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ထာဝရ ကာလအစဉ်အဆက်တွင် သူသည် ပညာ၏ ဘဏ္ဍာအသစ်များကို ဆက်လက်ရယူခြင်း၊ ပျော်ရွှင်မှု၏ ရေကြည်ပေါက်အသစ်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း၊ နှင့် ဘုရားသခင်၏ ပညာ၊ တန်ခိုး၊ နှင့် မေတ္တာတော်တို့နှင့်ပတ်သက်၍ ပိုမိုရှင်းလင်း၍ ပိုမိုထင်ရှားသော သဘောပေါက်နားလည်မှုများကို ရရှိခြင်းတို့ ဆက်လက်ဖြစ်ထွန်းနေလိမ့်မည်။ မိမိကို ဖန်ဆင်းရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပို၍ပို၍ ပြည့်ဝစွာ ဖြည့်ဆည်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဖန်ဆင်းရှင်၏ ဘုန်းတော်ကိုလည်း ပို၍ပို၍ ပြည့်ဝစွာ ထင်ဟပ်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် မနာခံမှုကြောင့် ဤအရာများ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ အပြစ်ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သည် ပျက်စီးခဲ့ရပြီး၊ အလွန်ပင် မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။ လူသား၏ ကိုယ်ခန္ဓာစွမ်းအားများ အားနည်းသွားခဲ့ပြီး၊ စိတ်စွမ်းရည် လျော့ပါးသွားခဲ့ကာ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ အမြင်များလည်း မှုန်ဝါးသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် သေခြင်းတရား၏ အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း လူမျိုးနွယ်သည် မျှော်လင့်ချက်မရှိဘဲ စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အနန္တတန်ခိုးပါသော မေတ္တာနှင့် ကရုဏာတော်အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း အကြံအစည်တော်ကို စီမံထားခဲ့ပြီး၊ စမ်းသပ်ခံရသည့် ဘဝကာလကို ပေးသပ်ထားခဲ့သည်။ လူသား၌ ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်၊ ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရစဉ်က အပြစ်ကင်းစင်သော အနေအထားသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန်၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို မြှင့်တင်ပေးရန်ဖြစ်ပြီး၊ လူကိုဖန်ဆင်းရခြင်း၏ ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်ဝလာစေရန်— ဤအရာတို့သည် ရွေးနှုတ်ခြင်း၏ လုပ်ငန်းဖြစ်လာရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ပညာရေး၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ ဘဝ၏ ကြီးမားသော ရည်ရွယ်ချက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ရွေးနှုတ်ခြင်းတို့၏ အခြေခံဖြစ်သော မေတ္တာသည် စစ်မှန်သောပညာရေး၏ အခြေခံပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဘဝ၏ လမ်းပြအဖြစ် ပေးသပ်ထားတော်မူသော ပညတ်တော်၌ ဤအရာကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားပေသည်။ ပထမနှင့် ကြီးမြတ်သောပညတ်တော်မှာ၊ “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို သင်၏ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းမဲ့၊ ခွန်အားအကြွင်းမဲ့၊ ဉာဏ်အကြွင်းမဲ့ ချစ်လော့” ဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။ លូកា ၁၀:၂၇။ အနန္တတန်ခိုးရှင်၊ ခပ်သိမ်းသော အရာတို့ကို သိမြင်တော်မူသော ထိုအရှင်ကို ခွန်အား၊ ဉာဏ်၊ နှင့် စိတ်နှလုံး အကြွင်းမဲ့ ချစ်ခြင်းဆိုသည်မှာ စွမ်းပကားတိုင်း၏ အမြင့်ဆုံး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် တစ်ကိုယ်လုံးတွင်— ကိုယ်ခန္ဓာ၊ စိတ်နှလုံး၊ ဝိညာဉ်၌ပါ— ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရမည်ကို ဆိုလိုပေသည်။

ပထမပညတ်ကဲ့သို့ပင် ဒုတိယပညတ်မှာလည်း “သင်၏အိမ်နီးချင်းကို သင်နှင့်အမျှ ချစ်လော့” ဟူ၍ ဖြစ်ပေသည်။ မဿေ ၂၂:၃၉။ မေတ္တာတရား၏ ပညတ်ချက်သည် ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ လူသားချင်းတို့၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၌ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်တို့ကို ဆက်ကပ်အပ်နှံရန် တောင်းဆိုပေသည်။ ဤအမှုတော်ဆောင်ခြင်းသည် အခြားသူများအတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခု ဖြစ်စေသည်နှင့်အမျှ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်အတွက်လည်း အကြီးမားဆုံးသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပေသည်။ တစ်ကိုယ်ကောင်းမဆန်ခြင်းသည် စစ်မှန်သော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအားလုံး၏ အောက်ခံအုတ်မြစ် ဖြစ်ပေသည်။ တစ်ကိုယ်ကောင်းမဆန်သော အမှုတော်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် စွမ်းပကားတိုင်း၏ အမြင့်ဆုံး ယဉ်ကျေးမှုကို ရရှိကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ သဘာဝတော်တွင် ပို၍ပို၍ ပြည့်ဝစွာ ပါဝင်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ ကောင်းကင်ဘုံကို ခံယူကြသောကြောင့်၊ ကောင်းကင်ဘုံအတွက် သင့်လျော်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။

ဘုရားသခင်သည် စစ်မှန်သော အသိပညာအားလုံး၏ ရင်းမြစ်ဖြစ်တော်မူသည်နှင့်အမျှ၊ ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အတိုင်း ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်တိုင်ဖော်ပြချက်ဆီသို့ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်များကို ညွှန်ပြပေးခြင်းသည် ပညာရေး၏ ပထမဦးဆုံး ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်ပေသည်။ အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ခြင်းအားဖြင့် အသိပညာကို ရရှိခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှတစ်ဆင့် ကိုယ်တော်ကို သင်ယူခဲ့ကြသည်။ ဖန်ဆင်းခံအရာအားလုံးတို့သည် ၎င်းတို့၏ မူလအစ အပြစ်ကင်းစင်သော အနေအထားတွင် ဘုရားသခင်၏ အကြံအစည်တော်ကို ဖော်ပြနေကြပေသည်။ အာဒံနှင့် ဧဝတို့အတွက် သဘာဝတရားသည် ဘုရားသခင်၏ ပညာတော်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သို့သော် လူသားသည် ကျူးလွန်ဖောက်ဖျက်မှုကြောင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကြီးမားသောအတိုင်းအတာဖြင့် ကိုယ်တော်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များမှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း ဘုရားသခင်ကို သင်ယူနိုင်ခွင့်မှ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။ အပြစ်ကြောင့် ပျက်စီးညစ်ညမ်းသွားခဲ့ရသော ကမ္ဘာမြေကြီးသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ဘုန်းတော်ကို မှုန်ဝါးဝါးသာလျှင် ထင်ဟပ်ပြသနေပေတော့သည်။ ကိုယ်တော်၏ သင်ခန်းစာ နမူနာများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း မရှိသည်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။ ကိုယ်တော် ဖန်ဆင်းထားသော လုပ်ဆောင်ချက်ကြီး၏ ကြီးမားသော စာအုပ်စာမျက်နှာတိုင်းတွင် ကိုယ်တော်၏ လက်ရေးလက်သားများကို ယခုတိုင် ခြေရာခံတွေ့ရှိနိုင်ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ သဘာဝတရားသည် မိမိ၏ ဖန်ဆင်းရှင်အကြောင်းကို ယခုတိုင် ပြောဆိုနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤဖော်ပြချက်များသည် တစ်ပိုင်းတစ်စသာဖြစ်ပြီး မပြည့်စုံကြပေ။ ထို့အပြင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျဆုံးသွားသော အနေအထား၊ အားနည်းသွားသော စွမ်းအားများနှင့် ကန့်သတ်ခံထားရသော အမြင်တို့ကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မှန်ကန်စွာ ဘာသာပြန်ဆိုရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြပေ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ရေးသားထားသော နှုတ်ကပတ်တော်၌ ပေးသပ်ထားတော်မူသော ပိုမိုပြည့်စုံသည့် ကိုယ်တော်၏ ဖော်ပြချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ လိုအပ်နေကြပေသည်။

သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာစကားများသည် သမ္မာတရား၏ ပြီးပြည့်စုံသော စံနှုန်းဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုကဲ့သို့ပင် ပညာရေးတွင် အမြင့်ဆုံးနေရာကို ပေးအပ်သင့်ပေသည်။ အမည်နှင့်အညီ ဖြစ်ထိုက်သော ပညာရေးကို ရရှိရန်အတွက်၊ သန့်ရှင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်၌ ဖော်ပြထားကြသည့်အတိုင်း ဖန်ဆင်းရှင် ဘုရားသခင်နှင့် ရွေးနှုတ်ရှင် ခရစ်တော်ကို သိကျွမ်းခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ရယူခံယူရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းခံရသော လူသားတိုင်းသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ စွမ်းပကားနှင့် ဆင်တူသော စွမ်းပကားတစ်ရပ်— တစ်ဦးချင်းစီ၏ ထူးခြားမှု၊ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း— တို့ကို ပေးအပ်ခံထားရကြသည်။ ဤစွမ်းပကား ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာကြသော ပုဂ္ဂိုလ်များသည် တာဝန်ဝတ္တရားများကို ထမ်းဆောင်ကြသော၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများတွင် ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြသော၊ နှင့် စရိုက်လက္ခဏာများကို လွှမ်းမိုးကြသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြပေသည်။ ဤစွမ်းပကားကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန်၊ လူငယ်များကို အခြားသူများ၏ အတွေးအခေါ်များကို သက်သက်ထင်ဟပ်သူများ မဟုတ်ဘဲ တွေးခေါ်တတ်သူများ ဖြစ်လာစေရန် လေ့ကျင့်ပေးခြင်းသည် စစ်မှန်သောပညာရေး၏ လုပ်ငန်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ကျောင်းသားများ၏ လေ့လာမှုကို လူတို့ပြောဆိုခဲ့ကြသည် သို့မဟုတ် ရေးသားခဲ့ကြသည်တို့တွင်သာ ကန့်သတ်မထားဘဲ၊ သမ္မာတရား၏ ရင်းမြစ်များဆီသို့၊ သဘာဝတရားနှင့် ဗျာဒိတ်တော်တို့တွင် သုတေသနပြုရန် ဖွင့်လှစ်ပေးထားသော ကျယ်ပြန့်လှသော နယ်ပယ်များဆီသို့ သူတို့ကို ညွှန်ပြပေးကြပါစို့။ တာဝန်နှင့် ကံကြမ္မာဆိုင်ရာ ကြီးမားသော အချက်အလက်များကို သူတို့ စဉ်းစားတွေးခေါ်စေကြပါစို့၊ သို့ပြုလျှင် စိတ်သည် ကျယ်ပြန့်လာပြီး ခွန်အားကြီးလာလိမ့်မည်။ ပညာတတ် အားနည်းသူများ ဖြစ်လာမည့်အစား၊ ပညာရေးဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းများသည် တွေးခေါ်ရန်နှင့် လုပ်ဆောင်ရန် ခွန်အားရှိကြသော၊ အခြေအနေများ၏ ကျွန်များမဟုတ်ဘဲ သခင်များဖြစ်ကြသော၊ စိတ်၏ကျယ်ပြန့်မှု၊ တွေးခေါ်မှု၏ ရှင်းလင်းမှု၊ နှင့် မိမိတို့၏ ခံယူချက်အပေါ် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိကြသော ပုဂ္ဂိုလ်များကို ပြုစုပျိုးထောင် ပို့လွှတ်နိုင်ကြလိမ့်မည်။

ဤကဲ့သို့သော ပညာရေးသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စည်းကမ်းကိုသာ ပေးစွမ်းသည်မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုကိုလည်း ပေးစွမ်းသည်ထက် ပိုမိုပေးစွမ်းပေသည်။ ၎င်းသည် စရိုက်လက္ခဏာကို အားကောင်းစေသဖြင့် သမ္မာတရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့သည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ဆန္ဒ သို့မဟုတ် လောကီကြီးပွားရေး ရည်မှန်းချက်တို့အတွက် စတေးခံရခြင်း မရှိစေရပါ။ မကောင်းမှုဆီမှ စိတ်ကို ခိုင်မာစေသည်။ အချို့သော အဓိက စိတ်အားထက်သန်မှုသည် ဖျက်ဆီးပစ်မည့် တန်ခိုးတစ်ခု ဖြစ်လာမည့်အစား၊ မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဆန္ဒမဆို မှန်ကန်ခြင်း၏ ကြီးမားသော အခြေခံမူများနှင့်အညီ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေရန် ဆောင်ရွက်ပေးသည်။ ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာတော်၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို စဉ်းစားဆင်ခြင်သောအခါ၊ စိတ်သည် အသစ်ဖြစ်စေခြင်းကို ခံရပြီး၊ ဝိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်းကို ခံရပေသည်။

ဤပညာရေးထက် ပိုမိုမြင့်မားသော ပညာရေး အဘယ်မှာ ရှိနိုင်မည်နည်း။ တန်ဖိုးအားဖြင့် ဤအရာနှင့် အဘယ်အရာက တူညီနိုင်မည်နည်း။

“ရွှေနှင့် မဝယ်နိုင်၊ ငွေကိုလည်း ၎င်း၏တန်ဖိုးအတွက် အလေးမချိန်ရ။ သုဖာရွှေနှင့်လည်း မဖြတ်နိုင်၊ အဖိုးထိုက်သော သစ်ကျောက်၊ နီလာကျောက်နှင့်လည်း မတန်။ ရွှေနှင့် ဖန်သလင်းသည် ၎င်းနှင့် မတူနိုင်၊ စစ်မှန်သော ရွှေလက်ဝတ်ရတနာများနှင့်လည်း မလဲလှယ်ရ။ သန္တာကျောက်၊ ပုလဲကျောက်တို့ကို မပြောနှင့်တော့၊ အကြောင်းမူကား၊ ပညာ၏တန်ဖိုးသည် ပတ္တမြားထက်သာ၍ မြတ်၏။” ယောဘ ၂၈:၁၅-၁၈။

လူသားတို့၏ အတွေးအခေါ် အမြင့်ဆုံးရောက်ရှိနိုင်သည်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသည်မှာ မိမိ၏ သားသမီးများအတွက် ဘုရားသခင်၏ စံနမူနာ ရည်မှန်းချက် ဖြစ်ပေသည်။ ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ဖြစ်ခြင်း— ဘုရားသခင်၏ သဘောသဘာဝနှင့် တူညီခြင်း— သည် ရောက်ရှိရမည့် ပန်းတိုင် ဖြစ်ပေသည်။ ကျောင်းသား၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဆက်တိုက် တိုးတက်သွားမည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်ပေးထားပေသည်။ ကောင်းမွန်ခြင်း၊ စင်ကြယ်ခြင်း၊ နှင့် မြင့်မြတ်ခြင်းရှိသမျှတို့ ပါဝင်သော အောင်မြင်ရမည့် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု၊ ရောက်ရှိရမည့် စံနှုန်းတစ်ခု သူ၌ ရှိနေပေသည်။ သူသည် စစ်မှန်သော အသိပညာ၏ နယ်ပယ်တိုင်းတွင် တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်နှင့် တတ်နိုင်သမျှ ဝေးဝေး တိုးတက်သွားလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများသည် ကောင်းကင်သည် မြေကြီးထက် မြင့်မားသကဲ့သို့၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး အချိန်ကာလအပိုင်းအခြားနှင့် သက်ဆိုင်သော အကျိုးစီးပွားများထက် များစွာပိုမိုမြင့်မားသော ရည်ရွယ်ချက်များဆီသို့ ဦးတည်သွားကြလိမ့်မည်။

လူငယ်များအား ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းကို ပေးအပ်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ စရိုက်လက္ခဏာကို ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် သဟဇာတဖြစ်အောင် ပုံဖော်ရာတွင်လည်းကောင်း ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သောသူသည် မြင့်မား၍ မြတ်သော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဘုရားသခင်၏ စံနမူနာသို့ ရောက်ရှိလိုသော ဆန္ဒကို သူနှိုးဆွပေးသည်နှင့်အမျှ၊ ကောင်းကင်ကဲ့သို့ မြင့်မားပြီး စကြဝဠာကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သော ပညာရေးကို သူတင်ပြနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤဘဝတွင် ပြီးဆုံးသွားနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ နောင်လာမည့်ဘဝတွင် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်သွားမည့် ပညာရေး၊ အောင်မြင်သော ကျောင်းသားအား မြေကြီးပေါ်ရှိ ပြင်ဆင်ရေးကျောင်းမှ အထက်တန်းကျောင်းတော်၊ အထက်ဘုံရှိကျောင်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့် လက်မှတ်ကို အာမခံပေးမည့် ပညာရေးပင် ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း ၂—ဧဒင်ကျောင်းတော်

“ပညာကိုတွေ့ရှိသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။”

ကမ္ဘာဦးအစတွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော ပညာရေးစနစ်သည် နောင်ကာလအဆက်ဆက် လူသားအတွက် စံနမူနာတစ်ခု ဖြစ်လာစေရန် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်း၏ အခြေခံမူများ၏ သရုပ်ဖော်ချက်တစ်ခုအနေဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံးသော ဘိုးဘေးတို့၏ နေအိမ်ဖြစ်သော ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် စံနမူနာကျောင်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ပေသည်။ ဧဒင်ဥယျာဉ်သည် ကျောင်းခန်းမဖြစ်ပြီး၊ သဘာဝတရားသည် သင်ခန်းစာစာအုပ်ဖြစ်ကာ၊ ဖန်ဆင်းရှင် ကိုယ်တော်တိုင်သည် ဆရာဖြစ်ပြီး၊ လူသားမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးများမှာ ကျောင်းသားများ ဖြစ်ကြပေသည်။

“ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ဘုန်းအာနုဘော်” (ကောရိန္သုမြို့သားတို့ထံ ပထမစောင် ၁၁:၇) ဖြစ်စေရန် ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရကြသော အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် ၎င်းတို့၏ မြင့်မားသော ကံကြမ္မာနှင့် မထိုက်တန်သည်မဟုတ်သော ဆုလက်ဆောင်များကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ပုံသဏ္ဌာန်အားဖြင့် ကျက်သရေရှိပြီး အချိုးအစားကျနကာ၊ မျက်နှာသွင်ပြင် မှန်ကန်ပြီး လှပကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာထားများသည် ကျန်းမာရေး၏ အရောင်အသွေးနှင့် ဝမ်းမြောက်မျှော်လင့်ခြင်း၏ အလင်းတို့ဖြင့် တောက်ပနေကြကာ၊ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်တွင် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ဤပုံသဏ္ဌာန်သည် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ သဘာဝတွင်သာ ထင်ရှားသည်မဟုတ်ပေ။ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်၏ စွမ်းပကားတိုင်းသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။ မြင့်မားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဆုလက်ဆောင်များကို ပေးအပ်ခံထားကြရသော အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် မြင်နိုင်သော စကြဝဠာ၏ အံ့ဖွယ်အရာများကို သိရှိနားလည်နိုင်ကြုံရုံသာမက၊ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ တာဝန်ဝတ္တရားများနှင့် တာဝန်များကိုပါ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ကြရန် “ကောင်းကင်တမန်တို့ထက် အနည်းငယ်သာ၍ နိမ့်သော” (ဟေဗြဲ ၂:၇) အနေအထားဖြင့် ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရကြသည်။

“ထာဝရဘုရားသည် အရှေ့အရပ် ဧဒင်အရပ်၌ ဥယျာဉ်ကိုစိုက်တော်မူ၏။ ဖန်ဆင်းတော်မူသော လူကိုလည်း ထိုအရပ်၌ထားတော်မူ၏။ မြေထဲမှ ထာဝရဘုရားသည် ကြည့်ရှုစရာနှင့် စားစရာကောင်းသော သစ်ပင်ရှိသမျှတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဥယျာဉ်အလယ်၌ အသက်ရှင်ခြင်း သစ်ပင်ကိုလည်းကောင်း ပေါက်စေတော်မူ၏။” ကမ္ဘာဦး ၂:၈၊ ၉။ ဤနေရာတွင်၊ အပြစ်တို့၏ ထိခိုက်မှုမရှိသေးသော သဘာဝတရား၏ လှပသော ရှုခင်းများအလယ်တွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံး ဘိုးဘေးများသည် သူတို့၏ ပညာရေးကို ရယူကြရမည် ဖြစ်ပေသည်။

မိမိ၏ သားသမီးများအပေါ် ထားရှိသည့် မေတ္တာတော်ကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင် ဖခင်သည် သူတို့၏ ပညာရေးကို ကိုယ်တိုင်တိုက်ရိုက် လမ်းပြညွှန်ကြားပေးတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့ထံသို့ ကိုယ်တော်၏ သတင်းတမန်များဖြစ်ကြသော သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များသည် မကြာခဏ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့ထံမှပင် အကြံဉာဏ်နှင့် သွန်သင်ချက်များကို ရယူခဲ့ကြသည်။ နေ့အချိန်၏ အေးမြသော အချိန်အခါ၌ ဥယျာဉ်အတွင်း သူတို့ လျှောက်လှမ်းကြစဉ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်သံကို မကြာခဏ ကြားကြရပြီး၊ ထာဝရအရှင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆက်သွယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့အပေါ် ထားရှိတော်မူသော ကိုယ်တော်၏ အကြံအစည်များမှာ “ဘေးဥပဒ်ကို မဟုတ်၊ ချမ်းသာကိုပေးလိုသော အကြံအစည်များ” ဖြစ်ကြပေသည်။ ယေရမိ ၂၉:၁၁။ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်တိုင်းသည် သူတို့အတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

ဥယျာဉ်ကို “လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် စောင့်ရှောက်ရန်” (ကမ္ဘာဦး ၂:၁၅) ဟူသော ဥယျာဉ်၏ စောင့်ရှောက်မှုကို အာဒံနှင့် ဧဝတို့အား အပ်နှံထားခဲ့သည်။ စကြဝဠာကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူသော အရှင် ပေးသပ်နိုင်သမျှသော အရာတို့ဖြင့် ကြွယ်ဝကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် ပျင်းရိနေကြရမည် မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်ခန္ဓာကို အားကောင်းစေရန်၊ စိတ်ကို ကျယ်ပြန့်စေရန်၊ နှင့် စရိုက်လက္ခဏာကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန်အတွက် အကျိုးရှိသော လုပ်ငန်းခွင်ကို ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခုအနေဖြင့် သူတို့အား သတ်မှတ်ပေးထားခဲ့သည်။

သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် အသက်ရှင်သော သင်ခန်းစာများကို ဖြန့်ကျက်ပြသပေးနေသော သဘာဝတရား၏ စာအုပ်သည် ကုန်ခမ်းခြင်းမရှိသော သွန်သင်ချက်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့၏ ရင်းမြစ်ကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။ တောအုပ်၏ အရွက်တိုင်းနှင့် တောင်များ၏ ကျောက်တုံးတိုင်းပေါ်တွင်၊ တောက်ပသော ကြယ်တိုင်းပေါ်တွင်၊ မြေကြီး၊ ပင်လယ်၊ နှင့် ကောင်းကင်တို့တွင် ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို ရေးထိုးထားခဲ့သည်။ ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် နေထိုင်ကြသူများသည် အသက်မဲ့သောအရာနှင့် အသက်ရှိသောအရာ နှစ်မျိုးစလုံး— အရွက်၊ ပန်းပွင့်၊ နှင့် သစ်ပင်တို့နှင့်၊ ရေပြင်ရှိမိကျောင်းကြီးမှသည် နေရောင်ခြည်တန်းထဲရှိ ဖုန်မှုန့်အထိ သက်ရှိသတ္တဝါတိုင်းတို့နှင့်— အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးပြောဆိုခဲ့ကြပြီး၊ တစ်ခုစီထံမှ ၎င်းတို့၏ အသက်တာဆိုင်ရာ နက်နဲသောအရာများကို စုဆောင်းသိရှိခဲ့ကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်၊ စည်းစနစ်ကျသော လှည့်ပတ်မှုများရှိကြသည့် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကမ္ဘာ့လောကများ၊ “တိမ်တိုက်တို့၏ ချိန်ကိုက်ညှိမှုများ” (ယောဘ ၃၇:၁၆)၊ အလင်းနှင့် အသံတို့၏ နက်နဲသောအရာများ၊ နေ့နှင့်ညတို့၏ နက်နဲသောအရာများ— အားလုံးတို့သည် မြေကြီး၏ ပထမဆုံးကျောင်းတော်ရှိ ကျောင်းသားများ၏ လေ့လာစရာ အရာများ ဖြစ်ကြပေသည်။

သဘာဝတရား၏ ဥပဒေများနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များ၊ နှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ စကြဝဠာကို အုပ်ချုပ်ကြသော သမ္မာတရား၏ ကြီးမားသော အခြေခံမူများကို အရာရာတို့၏ အနန္တတန်ခိုးရှင် ဖန်ဆင်းရှင်က သူတို့၏ စိတ်များဆီသို့ ဖွင့်လှစ်ပြသပေးခဲ့သည်။ “ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို သိကျွမ်းခြင်း အလင်းတော်” (ကောရိန္သုမြို့သားတို့ထံ ဒုတိယစောင် ၄:၆) အောက်တွင် သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ စွမ်းပကားများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ သန့်ရှင်းသော ဖြစ်တည်မှု၏ အမြင့်ဆုံး ပျော်ရွှင်မှုများကို သူတို့ သိရှိခံစားခဲ့ကြသည်။

ဖန်ဆင်းရှင်၏ လက်တော်မှ ထွက်လာခဲ့စဉ်က ဧဒင်ဥယျာဉ်သာမက ကမ္ဘာမြေကြီး တစ်ခုလုံးသည် အလွန်ပင် လှပခဲ့ပေသည်။ အပြစ်၏ အစွန်းအထင်းဖြစ်စေ၊ သေခြင်း၏ အရိပ်အယောင်ဖြစ်စေ လှပသော ဖန်ဆင်းခြင်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်သည် “ကောင်းကင်ကို လွှမ်းခြုံခဲ့ပြီး၊ မြေကြီးသည်လည်း ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။” “နံနက်ကြယ်တို့သည် အတူတကွ သီဆိုကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ သားများအားလုံးတို့သည် ဝမ်းမြောက်၍ အော်ဟစ်ကြ၏။” ဟဗက္ကုတ် ၃:၃၊ ယောဘ ၃၈:၇။ ဤသို့ဖြင့် ကမ္ဘာမြေကြီးသည် “ကျေးဇူးကရုဏာနှင့် သမ္မာတရားကြွယ်ဝတော်မူသော” (ထွက်မြောက်ရာ ၃၄:၆) အရှင်၏ သင့်လျော်သော သင်္ကေတတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရကြသူများအတွက် သင့်လျော်သော လေ့လာစရာ ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။ ဧဒင်ဥယျာဉ်သည် ကမ္ဘာမြေကြီးတစ်ခုလုံး ဖြစ်လာစေရန် ဘုရားသခင် အလိုရှိတော်မူခဲ့သည့်အရာ၏ ကိုယ်စားပြုမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ လူသားမျိုးနွယ်များ အရေအတွက် တိုးပွားလာသည်နှင့်အညီ ကိုယ်တော် ပေးသပ်ထားခဲ့ပြီးသော ကျောင်းနှင့် နေအိမ်ကဲ့သို့သော အခြားသော နေအိမ်များနှင့် ကျောင်းများကိုပါ တည်ထောင်ကြရမည် ဖြစ်သည်မှာ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်ပေသည်။ ဤသို့ဖြင့် အချိန်ကာလ အလျောက် ကမ္ဘာမြေကြီးတစ်ခုလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ စကားတော်များနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို လေ့လာကြမည့် နေအိမ်များနှင့် ကျောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျောင်းသားများသည်လည်း ထာဝရ ကာလအစဉ်အဆက်တွင် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို သိကျွမ်းခြင်း အလင်းကို ပို၍ပို၍ ပြည့်ဝစွာ ထင်ဟပ်နိုင်ရန် ဤသို့ဖြင့် သင့်လျော်သူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း ၃—ကောင်းခြင်းနှင့် မကောင်းခြင်းကို သိကျွမ်းခြင်း

“ဘုရားသခင်ကို မိမိတို့အသိပညာ၌ ရှိစေရန် ငြင်းပယ်ကြပြီဖြစ်သောကြောင့်၊” “သူတို့၏ မိုက်မဲသောစိတ်နှလုံးသည် မှောင်မိုက်လျက် ရှိလေပြီ။”

အပြစ်ကင်းစင်၍ သန့်ရှင်းစွာ ဖန်ဆင်းခံခဲ့ကြရသော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံး ဘိုးဘေးများသည် မှားယွင်းစွာပြုလုပ်နိုင်ခြေ မရှိတော့သည့် အနေအထားတွင် တည်ရှိခဲ့ကြသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်များကို မလွန်ဆန်နိုင်သော စွမ်းအားမပါဘဲ ဖန်ဆင်းခဲ့နိုင်ကောင်း ဖန်ဆင်းခဲ့ပေမည်။ သို့သော် ထိုသို့ဆိုလျှင် စရိုက်လက္ခဏာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ရှိလာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းသည် ဆန္ဒအလျောက် ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ဘဲ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခြင်းသာ ဖြစ်သွားပေမည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား ရွေးချယ်နိုင်စွမ်း— နာခံမှုကိုပေးရန် သို့မဟုတ် ဆက်လက်ဆုပ်ကိုင်မထားဘဲ ငြင်းပယ်ရန် စွမ်းအား— ကို ပေးသပ်တော်မူခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကိုယ်တော် ပေးသပ်လိုတော်မူသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို သူတို့ အပြည့်အဝ လက်ခံမရရှိမီ၊ သူတို့၏ မေတ္တာနှင့် သစ္စာစောင့်သိမှုတို့ကို စမ်းသပ်ခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် “ကောင်းခြင်းနှင့် မကောင်းခြင်းကို သိကျွမ်းရာ သစ်ပင်သည် ရှိ၏။ ထာဝရဘုရားဘုရားသခင်လည်း လူအား မိန့်မြွက်တော်မူသည်ကား၊ ဥယျာဉ်၌ရှိသော သစ်ပင်သီးများကို သင်သည် အလိုရှိတိုင်း စားခွင့်ရှိ၏။ သို့သော်လည်း ကောင်းခြင်းနှင့် မကောင်းခြင်းကို သိကျွမ်းရာ သစ်ပင်၏အသီးကိုကား မစားရ။” ကမ္ဘာဦး ၂:၉-၁၇။ အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် မကောင်းမှုကို မသိရှိသင့်သည်မှာ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော် ဖြစ်ပေသည်။ ကောင်းမှုကို သိကျွမ်းခြင်းကို သူတို့အား လွတ်လပ်စွာ ပေးသပ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် မကောင်းမှုကို သိကျွမ်းခြင်း— အပြစ်နှင့် ၎င်း၏ ရလဒ်များ၊ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ အလုပ်လုပ်ရခြင်း၊ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း၊ စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်းနှင့် သေခြင်း— ကိုမူ မေတ္တာရှေ့ထား၍ ဆက်ကပ်မပေးခဲ့ပေ။

ဘုရားသခင်သည် လူသား၏ ကောင်းကျိုးကို ရှာဖွေနေချိန်တွင် စာတန်သည် လူသား၏ ပျက်စီးခြင်းကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ တားမြစ်ထားသော သစ်ပင်နှင့်ပတ်သက်၍ ထာဝရဘုရား၏ သတိပေးချက်ကို လျစ်လျူရှုလျက် ဧဝသည် ထိုသစ်ပင်ဆီသို့ ချဉ်းကပ်ရန် အစာဲထွက်လာခဲ့စဉ်က၊ မိမိ၏ ရန်သူနှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံမိခဲ့သည်။ သူမ၏ စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် သိလိုစိတ်တို့ နှိုးဆွခံရပြီးနောက် စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ငြင်းပယ်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ပညာနှင့် ကောင်းမြတ်မှုအပေါ် သံသယဝင်လာစေရန် သွယ်ဝိုက်၍ သွေးဆောင်ခဲ့သည်။ တားမြစ်ထားသော သစ်ပင်နှင့်ပတ်သက်၍ “ဘုရားသခင်က ဤအသီးကို သင်တို့မစားရကြ၊ မထိရကြ၊ သို့မဟုတ်လျှင် သေရမည်ဟု မိန့်တော်မူပြီ” ဟူသော မိန်းမ၏ ပြောဆိုချက်ကို သွေးဆောင်သူက “သင်တို့သည် အမှန်မသေရကြ။ အကြောင်းမူကား၊ ဤအသီးကိုစားသောနေ့၌ သင်တို့၏မျက်စိပွင့်လင်းလိမ့်မည်၊ ကောင်းခြင်းနှင့် မကောင်းခြင်းကိုသိ၍ ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်ကို ဘုရားသခင် သိတော်မူ၏” ဟူ၍ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦး ၃:၃-၅။

ကောင်းခြင်းနှင့် မကောင်းခြင်းတို့ ရောနှောနေသော ဤအသိပညာသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ နှင့် ထိုသစ်ပင်၏ အသီးကို မစားရန် တားမြစ်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ကြီးမြတ်သော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ဆက်ကပ်မပေးဘဲ တားဆီးထားခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေရန် စာတန်သည် အလိုရှိခဲ့သည်။ ပညာနှင့် ခွန်အားကို ပေးစွမ်းနိုင်သော ၎င်း၏ အံ့သြဖွယ်ရာ ဂုဏ်သတ္တိများကြောင့် ဘုရားသခင်က ၎င်းကို မစားရန် တားမြစ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ နှင့် ဤသို့ပြုခြင်းဖြင့် ပိုမိုမြင့်မားသော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသို့ ရောက်ရှိခြင်းနှင့် ပိုမိုကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုကို တွေ့ရှိခြင်းမှ သူတို့ကို တားဆီးရန် ကိုယ်တော် ကြိုးပမ်းနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူက အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းပြောဆိုခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ထိုတားမြစ်ထားသော အသီးကို စားခဲ့ဖူးပြီး၊ ထိုသို့စားခဲ့ခြင်းကြောင့် စကားပြောနိုင်စွမ်းကို ရရှိခဲ့ကြောင်း၊ နှင့် သူတို့လည်း ၎င်းကို စားသုံးကြမည်ဆိုပါက ပိုမိုမြင့်မားသော ဖြစ်တည်မှုနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြမည်ဖြစ်ပြီး ကျယ်ပြန့်သော ပညာနယ်ပယ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူက ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။

တားမြစ်ထားသော သစ်ပင်မှ အသီးကိုစားသုံးခြင်းဖြင့် ကြီးမြတ်သော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ရရှိခဲ့သည်ဟု စာတန်က တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း၊ မနာခံမှုကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ စွန့်ပစ်ခံရသူတစ်ဦး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်ဟူသော အချက်ကိုမူ သူက ထင်ရှားစေခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ဤနေရာတွင် လှည့်ဖြားမှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ထင်ရှားသော သမ္မာတရား၏ ဖုံးအုပ်မှုအောက်တွင် အလွန်ပင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သဖြင့် စုန်းပြုစားခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော၊ မြောက်ပင့်ခံရပြီး လှည့်ဖြားခံခဲ့ရသော ဧဝသည် ထိုလှည့်စားမှုကို မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင် တားမြစ်ထားခဲ့သည်များကို သူမ တပ်မက်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ပညာကို သူမ သံသယဝင်ခဲ့သည်။ ပညာ၏ သော့ချက်ဖြစ်သော ယုံကြည်ခြင်းကို သူမ စွန့်ပစ်ခဲ့သည်။

“သစ်ပင်သည် စားစရာကောင်းသည်ကိုလည်းကောင်း၊ မျက်စိနှင့်နှစ်လိုဖွယ်ရှိသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ပညာကိုပေးတတ်သော နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော သစ်ပင်ဖြစ်သည်ကိုလည်းကောင်း မိန်းမသည်မြင်လျှင်၊ အသီးကိုယူ၍စား၏။” ၎င်းသည် အရသာရှိလှပြီး၊ သူမ စားသုံးလိုက်သည်နှင့်အမျှ အသက်ရှင်စေသော စွမ်းအားတစ်ရပ်ကို ခံစားရသကဲ့သို့ ရှိလာကာ၊ ပိုမိုမြင့်မားသော ဖြစ်တည်မှု အနေအထားတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နေရပြီဟု သူမ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်တိုင် မနာခံခဲ့ပြီးနောက် သူမသည် မိမိ၏ခင်ပွန်းသည်အတွက် သွေးဆောင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ “ယောက်ျားသည်လည်း စား၏။” ကမ္ဘာဦး ၃:၆။

“သင်တို့၏မျက်စိ ပွင့်လင်းလိမ့်မည်၊” “ကောင်းခြင်းနှင့် မကောင်းခြင်းကိုသိ၍ ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်” ဟူ၍ ရန်သူက ပြောဆိုခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦး ၃:၅။ သူတို့၏မျက်စိများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပွင့်လင်းလာခဲ့ကြသည်— သို့သော် ထိုသို့ပွင့်လာခြင်းသည် မည်မျှပင် ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းခဲ့ပါသနည်း။ မကောင်းမှုကို သိကျွမ်းခြင်း၊ အပြစ်၏ ကျိန်စာ— ဤအရာများသာလျှင် မနာခံသူများ ရရှိခဲ့ကြသည့် အရာများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ အသီးကိုယ်တိုင်တွင် အဆိပ်အတောက် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိခဲ့ပါ၊ အပြစ်သည်လည်း အစားအသောက်ဆန္ဒကို လိုက်လျောခဲ့ခြင်း သက်သက်တွင် တည်ရှိနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းမြတ်မှုအပေါ် သံသယဝင်ခြင်း၊ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မယုံကြည်ခြင်း၊ နှင့် ကိုယ်တော်၏ အာဏာစက်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းတို့ကသာလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံး ဘိုးဘေးများကို မနာခံသူများ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး၊ ကမ္ဘာပေါ်သို့ မကောင်းမှုကို သိကျွမ်းခြင်းကို သွင်းယူလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤအရာကပင် လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုနှင့် အမှားအယွင်း အမျိုးအစားအားလုံးအတွက် တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သမ္မာတရားဖြစ်တော်မူသော၊ တစ်ဦးတည်းသော ဉာဏ်ပညာရှိတော်မူသော အရှင်ထက် လှည့်ဖြားသူ၏ စကားကို နားထောင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသောကြောင့် လူသားသည် အရာရာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ မကောင်းမှုကို ကောင်းမှုနှင့် ရောနှောလိုက်ခြင်းကြောင့် သူ၏ စိတ်သည် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ စွမ်းပကားများလည်း ထုံထိုင်းလေးကန်သွားခဲ့ကြရသည်။ ဘုရားသခင် လွတ်လပ်စွာ ပေးသပ်ထားခဲ့သော ကောင်းမှုကို သူသည် နောက်ထပ် မည်သည့်အခါမျှ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တော့ပေ။

အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် မကောင်းမှုကို သိကျွမ်းခြင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော အနေအထားကို သူတို့ ပြန်လည်ရယူလိုကြမည်ဆိုပါက၊ မိမိတို့ဘာသာ ဖန်တီးယူခဲ့ကြသော မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာ အခြေအနေများအောက်တွင်သာ ၎င်းကို ပြန်လည်ရယူကြရမည် ဖြစ်ပေသည်။ ဧဒင်ဥယျာဉ်သည် ၎င်း၏ ပြီးပြည့်စုံမှုတွင် ယခုအခါ သူတို့ လေ့လာရန် မရှိမဖြစ် လိုအပ်နေသော သင်ခန်းစာများကို သင်ကြားပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဖြင့် မိတို့၏ လှပသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြပြီး၊ အပြစ်၏ ကျိန်စာ သက်ရောက်နေသော ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်ရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြရသည်။

ဘုရားသခင်က အာဒံအား ဤသို့ မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့သည်– “သင်သည် မိန်းမ၏စကားကိုနားထောင်၍၊ မစားရဟု ငါပညတ်ခဲ့သောသစ်ပင်၏အသီးကို စားမိသောကြောင့်၊ မြေကြီးသည် သင်၏အပြစ်ကြောင့် ကျိန်စာခံရသည်ဖြစ်၍၊ သင်သည် အသက်ရှင်သမျှကာလပတ်လုံး လုပ်ဆောင်၍ လုပ်စားရမည်။ မြေကြီးသည် သင်အဘို့ ဆူးပင်နှင့်မုန်ညင်းပင်တို့ကို ပေါက်စေလိမ့်မည်။ သင်သည် တော၌ရှိသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို စားရလိမ့်မည်။ သင်သည် မြေသို့မပြန်ရောက်မီ၊ သင်၏မျက်နှာွေးနှင့် လုပ်စားရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ သင်သည် မြေမှုန့်ဖြစ်၏၊ မြေမှုန့်သို့ ပြန်၍ရောက်ရလိမ့်မည်။” ကမ္ဘာဦး ၃:၁၇-၁၉။

ကမ္ဘာမြေကြီးသည် ကျိန်စာဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ သဘာဝတရားသည် လူသားအတွက် သင်ခန်းစာစာအုပ်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေဦးမည် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းသည် ယခုအခါ ကောင်းမှုကိုသာ ကိုယ်စားပြုနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ မကောင်းမှုသည် မြေကြီး၊ ပင်လယ်၊ နှင့် လေထုတို့ကို ၎င်း၏ ညစ်ညမ်းသော ထိတွေ့မှုဖြင့် ဖျက်ဆီးလျက် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ တစ်ချိန်က ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ကောင်းမှုကို သိကျွမ်းခြင်းကိုသာ ရေးထိုးထားခဲ့သော နေရာတွင်၊ ယခုအခါ စာတန်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် မကောင်းမှုကို သိကျွမ်းခြင်းကိုပါ ရေးထိုးထားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ကောင်းခြင်းနှင့် မကောင်းခြင်းကို ယခုအခါ ဖော်ပြနေသော သဘာဝတရားမှတစ်ဆင့် လူသားသည် အပြစ်၏ ရလဒ်များနှင့်ပတ်သက်၍ အဆက်မပြတ် သတိပေးချက်များကို လက်ခံရယူနေရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ညှိုးနွမ်းသွားသော ပန်းပွင့်နှင့် ကြွေကျလာသော အရွက်များတွင် အာဒံနှင့် သူ၏ဇနီးသည်တို့သည် ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်း၏ ပထမဆုံး လက္ခဏာများကို တွေ့မြင်ခဲ့ကြရသည်။ အသက်ရှင်သော အရာတိုင်းသည် သေဆုံးရမည်ဟူသော ပြင်းထန်သော အမှန်တရားသည် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အလွန်ပင် ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ သူတို့၏ အသက်တာ တည်ရှိရေးအတွက် မှီခိုနေရသော လေထုပင်လျှင် သေခြင်း၏ မျိုးစေ့များကို သယ်ဆောင်ထားခဲ့သည်။

သူတို့သည် မိတို့ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော အာဏာစက်ကိုလည်း အဆက်မပြတ် သတိပေးခံနေရကြသည်။ အောက်ခြေရှိ သတ္တဝါများအကြားတွင် အာဒံသည် ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ ရပ်တည်ခဲ့ပြီး၊ သူသည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိစွာ ဆက်လက်တည်ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး သဘာဝတရား အားလုံးက သူ့အုပ်စိုးမှုကို ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူ မနာခံသောအခါတွင် ဤအုပ်စိုးပိုင်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။ သူကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးခဲ့သော ပုန်ကန်မှု၏ စိတ်ဓာတ်သည် တိရစ္ဆာန် ဖန်ဆင်းခံများအကြားသို့ပါ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် လူသား၏ အသက်တာသာမက၊ တိရစ္ဆာန်များ၏ သဘာဝ၊ တောတွင်းသစ်ပင်များ၊ မြေပြင်ရှိ မြက်ပင်များ၊ သူရှူရှိုက်နေရသည့် လေထုအစရှိသည်တို့သည် မကောင်းမှုကို သိကျွမ်းခြင်းဆိုင်ရာ ဝမ်းနည်းဖွယ် သင်ခန်းစာကို အရာရာတိုင်းက ပြောပြနေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် လူသားသည် မိမိရွေးချယ်ခဲ့သော မကောင်းမှု၏ ရလဒ်များတွင် စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ စာတန်အပေါ် ချမှတ်ခဲ့သော စီရင်ချက်တွင် ရွေးနှုတ်ခြင်း၏ အရိပ်အမြွက်ကို ပေးအပ်ထားခဲ့သည်။ “သင်နှင့်မိန်းမလည်းကောင်း၊ သင်၏အမျိုးအနွယ်နှင့် မိန်းမ၏အမျိုးအနွယ်လည်းကောင်း၊ ငါတို့သည် ရန်ငြိုးဖွဲ့စေမည်။ မိန်းမ၏အမျိုးအနွယ်သည် သင်၏ဦးခေါင်းကို နှိပ်စက်လိမ့်မည်၊ သင်သည် သူ၏ဖረဖဝါးကို ကိုက်လိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။” ကမ္ဘာဦး ၃:၁၅။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံး ဘိုးဘေးများ ကြားနာရအောင် မိန့်မြွက်ခဲ့သော ဤစီရင်ချက်သည် သူတို့အတွက် ကတိတော်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။ ဆူးပင်နှင့် မုန်ညင်းပင်အကြောင်း၊ သူတို့၏ ဝေစုဖြစ်လာရမည့် ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းအကြောင်း၊ သို့မဟုတ် သူတို့ ပြန်သွားရမည့် မြေမှုန့်အကြောင်းတို့ကို မကြားရမီတွင်ပင်၊ သူတို့သည် မျှော်လင့်ချက်ကို မလွဲမသွေ ပေးစွမ်းနိုင်သော စကားများကို နားထောင်ခဲ့ကြရသည်။ စာတန်အား အရှုံးပေးခြင်းဖြင့် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသမျှ အရာရာတို့ကို ခရစ်တော်အားဖြင့် ပြန်လည်ရယူနိုင်ခဲ့ကြပေသည်။

ဤအရိပ်အမြွက်ကို သဘာဝတရားကလည်း ကျွန်ုပ်တို့အား ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောပြနေပေသည်။ အပြစ်ကြောင့် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်းကိုသာမက ရွေးနှုတ်ခြင်းအကြောင်းကိုပါ ပြောဆိုနေပေသည်။ ကမ္ဘာမြေကြီးသည် ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်း၏ ထင်ရှားသော လက္ခဏာများတွင် ကျိန်စာ၏ သက်သေခံချက်ကို ဆောင်ထားသော်လည်း၊ အသက်ရှင်စေသော စွမ်းအား၏ သင်္ကေတများဖြင့် ယခုတိုင် ကြွယ်ဝပြီး လှပနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ သစ်ပင်များသည် ပိုမိုလန်းဆန်းသော စိမ်းလန်းစိုပြေမှုဖြင့် ဝတ်ဆင်နိုင်ရန်အတွက် မိတို့၏ အရွက်များကို ကြွေကျစေကြသည်။ ပန်းများသည် အလှတရားအသစ်ဖြင့် ပွင့်လန်းလာရန်အတွက် သေဆုံးသွားကြသည်။ ထို့အပြင် ဖန်ဆင်းရှင်၏ စွမ်းအားကို ဖော်ပြမှုတိုင်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် “ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော သမ္မာတရား၌” အသစ်တဖန် ဖန်ဆင်းခြင်းကို ခံရနိုင်သည်ဟူသော အာမခံချက်ကို ပေးစွမ်းနေပေသည်။ ဧဖက် ၄:၂၄၊ (အောက်ခြေမှတ်စု)။ ဤသို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ထင်ရှားစွာ သတိရစေသော သဘာဝတရား၏ အရာဝတ္ထုများနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မျှော်လင့်ချက်၏ သတင်းတမန်များ ဖြစ်လာကြပေသည်။

မကောင်းမှု ပျံ့နှံ့ရာအရပ်တိုင်းတွင်၊ ၎င်း၏ ရလဒ်များတွင် အပြစ်၏ သဘောသဘာဝကို မြင်တွေ့ကြရန် မိမိ၏ သားသမီးများကို အမိန့်ပေးလျက်၊ မကောင်းမှုကို စွန့်လွှတ်ကြရန် သတိပေးလျက်၊ နှင့် ကောင်းမှုကို လက်ခံရယူကြရန် ဖိတ်ခေါ်လျက်ရှိသော ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖခင်၏ ဗျာဒိတ်သံကို ကြားရပေသည်။

အခန်း ၄—ပညာရေးနှင့် ရွေးနှုတ်ခြင်းတို့၏ ဆက်နွှယ်မှု

“ယေရှုခရစ်၏ မျက်နှာတော်၌ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို သိကျွမ်းခြင်း အလင်းတော်။”

အပြစ်ကြောင့် လူသားသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာသွားခဲ့ရသည်။ ရွေးနှုတ်ခြင်း အကြံအစည်တော် မရှိခဲ့ပါက၊ ဘုရားသခင်နှင့် ထာဝစဉ် ကင်းကွာသွားခြင်း၊ အဆုံးမရှိသော ည၏ မှောင်မိုက်ခြင်းသည် သူ၏ ဝေစု ဖြစ်လာခဲ့ပေလိမ့်မည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် ဖြစ်မြောက်လာခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တိုင် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့တော်သို့ ချဉ်းကပ်နိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များထဲတွင် ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြည့်ရှုနိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကယ်တင်ရှင် ယေရှုအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို ဖူးမြော်နိုင်ကြပြီး ကိုယ်တော်နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ကြပေသည်။ “ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို သိကျွမ်းခြင်း အလင်းတော်” သည် “ယေရှုခရစ်၏ မျက်နှာတော်၌” ထင်ရှားလျက် ရှိပေသည်။ ဘုရားသခင်သည် “လောကီသားတို့ကို ကိုယ်တော်နှင့် သင့်မြတ်စေတော်မူလျက် ခရစ်တော်၌ ရှိနေတော်မူ၏။” ကောရိန္သုမြို့သားတို့ထံ ဒုတိယစောင် ၄:၆၊ ၅:၁၉။

“နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူဇာတိဖြစ်လာ၍၊ ကျေးဇူးရှင်နှင့် သမ္မာတရားနှင့် ပြည့်စုံလျက် ငါတို့တွင် ကျိန်းဝပ်တော်မူ၏။” “အသက်သည် ထိုနှုတ်ကပတ်တော်၌ပါ၏။ အသက်သည်လည်း လူတို့၏အလင်းဖြစ်၏။” ယောဟန် ၁:၁၄ (အသစ်ပြန်ဆိုချက်)၊ ၁:၄။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရွေးနှုတ်ခြင်း တန်ဖိုးဖြစ်သော ခရစ်တော်၏ အသက်တာနှင့် သေခြင်းတရားတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အသက်တာ၏ ကတိတော်နှင့် အာမခံချက်များ ဖြစ်ကြရုံသာမက၊ ပညာ၏ ဘဏ္ဍာများကို ကျွန်ုပ်တို့အတွက် တစ်ဖန် ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ပေးသည့် နည်းလမ်းများလည်း ဖြစ်ကြသည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ဧဒင်ဥယျာဉ်၏ သန့်ရှင်းသူများပင် မသိခဲ့ကြရသော ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့်ပတ်သက်၍ ပိုမိုကျယ်ပြန့်ပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော ဖော်ပြချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ခရစ်တော်သည် လူသားအတွက် ကောင်းကင်ဘုံကို ဖွင့်လှစ်ပေးနေစဉ်မှာပင်၊ ကိုယ်တော် ပေးသပ်ပေးတော်မူသော အသက်တာသည် လူသား၏ နှလုံးသားကို ကောင်းကင်ဘုံဆီသို့ ဖွင့်လှစ်ပေးနေပေသည်။ အပြစ်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာစေရုံသာမက၊ လူသား၏ ဝိညာဉ်အတွင်း၌ ကိုယ်တော်ကို သိကျွမ်းလိုသည့် ဆန္ဒနှင့် စွမ်းရည်နှစ်ရပ်စလုံးကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်ပေသည်။ ဤမကောင်းမှု၏ လုပ်ငန်းအားလုံးကို ဖျက်သိမ်းပစ်ရန်မှာ ခရစ်တော်၏ တမန်တော်တာဝန် ဖြစ်ပေသည်။ အပြစ်ကြောင့် လေဖြတ်သကဲ့သို့ ထုံထိုင်းသွားကြသော ဝိညာဉ်၏ စွမ်းပကားများ၊ မှောင်မိုက်နေသော စိတ်၊ ဖောက်ပြန်နေသော အလိုတော်တို့ကို ကိုယ်တော်သည် ခွန်အားသစ် ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်သော တန်ခိုးတော် ရှိပေသည်။ ကိုယ်တော်သည် စကြဝဠာ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို ကျွန်ုပ်တို့အား ဖွင့်လှစ်ပြသပေးတော်မူပြီး၊ ဤဘဏ္ဍာများကို ခွဲခြားသိမြင်ရန်နှင့် သိမ်းပိုက်ရယူရန် စွမ်းအားကိုလည်း ကိုယ်တော်အားဖြင့် ပေးသပ်ထားပေသည်။

ခရစ်တော်သည် “လောကသို့လာသမျှသော လူအပေါင်းတို့ကို လင်းစေသော အလင်းတည်း။” ယောဟန် ၁:၉။ ခရစ်တော်အားဖြင့် လူသားတိုင်း အသက်ကို ရရှိကြသကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူစွာပင် ကိုယ်တော်အားဖြင့် ဝိညာဉ်တိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အလင်းရောင်ခြည် အချို့ကို လက်ခံရယူကြပေသည်။ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးဆိုင်ရာ သွမ်းစွမ်းရည်သာမက ဝိညာဉ်ရေးရာ စွမ်းပကား၊ မှန်ကန်မှုကို သိမြင်နိုင်စွမ်း၊ ကောင်းမှုကို လိုလားတောင့်တသည့် ဆန္ဒတို့သည် နှလုံးသားတိုင်းတွင် တည်ရှိနေကြပေသည်။ သို့သော် ဤအခြေခံမူများကို ဆန့်ကျင်နေသော တန်ခိုးတစ်ခုက ၎င်းတို့နှင့် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်နေပေသည်။ ကောင်းခြင်းနှင့် မကောင်းခြင်းကို သိကျွမ်းရာ သစ်ပင်၏အသီးကို စားသုံးခြင်း၏ ရလဒ်သည် လူတိုင်း၏ အတွေ့အကြုံတွင် ထင်ရှားလျက် ရှိပေသည်။ သူ၏ သဘာဝတွင် မကောင်းမှုဘက်သို့ ယိမ်းယိုင်လိုသည့် စိတ်သဘောထားတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ အကူအညီမပါဘဲ သူကိုယ်တိုင် မတွန်းလှန်နိုင်သော ခွန်အားတစ်ခု ရှိနေပေသည်။ ဤခွန်အားကို တွန်းလှန်ရန်အတွက်၊ မိမိ၏ စိတ်နှလုံးအထဲမှ တန်ဖိုးရှိသည်ဟု တစ်ခုတည်းသော အနေဖြင့် လက်ခံထားသော ထိုစံနမူနာသို့ ရောက်ရှိရန်အတွက်၊ သူသည် တန်ခိုးတစ်ခုတည်းထံမှသာ အကူအညီကို ရှာတွေ့နိုင်ပေသည်။ ထိုတန်ခိုးသည် ခရစ်တော်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုတန်ခိုးနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းသည် လူသား၏ အကြီးမားဆုံးသော လိုအပ်ချက် ဖြစ်ပေသည်။ ပညာရေးဆိုင်ရာ ကြိုးပမ်းမှု အားလုံးတွင် ဤသို့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော ပန်းတိုင် ဖြစ်သင့်သည် မဟုတ်ပေလော။

စစ်မှန်သော ဆရာသည် အလယ်အလတ်စား အလုပ်ဖြင့် ကျေနပ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ကျောင်းသားများ ရောက်ရှိနိုင်သမျှသော အမြင့်ဆုံး စံနှုန်းထက် နိမ့်ကျသော စံနှုန်းဆီသို့ ၎င်းတို့အား ညွှန်ပြပေးခြင်းဖြင့် ကျေနပ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့အား နည်းပညာဆိုင်ရာ အသိပညာများကိုသာ ပေးအပ်ခြင်းဖြင့်၊ ၎င်းတို့အား ထက်မြက်သော စာရင်းကိုင်များ၊ ကျွမ်းကျင်သော လက်မှုပညာရှင်များ၊ အောင်မြင်သော ကုန်သည်များသက်သက် ဖြစ်လာစေခြင်းဖြင့် သူ မကျေနပ်နိုင်ပေ။ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် မြှင့်တင်မှုအတွက် ইতিသုန်သော တန်ခိုးတစ်ခု ဖြစ်လာစေမည့် သမ္မာတရား၊ နာခံမှု၊ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ ဖြောင့်မတ်မှု၊ နှင့် စင်ကြယ်မှုဆိုင်ရာ အခြေခံမူများဖြင့် သူတို့ကို လှုံ့ဆော်ပေးရန်မှာ သူ၏ ရည်မှန်းချက် ဖြစ်ပေသည်။ တစ်ကိုယ်ကောင်းမဆန်သော အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၏ ဘဝဆိုင်ရာ ကြီးမားသော သင်ခန်းစာကို အခြားအရာအားလုံးထက် သူတို့ သင်ယူကြရန် သူ လိုလားတောင့်တပေသည်။

ဤအခြေခံမူများသည် စရိုက်လက္ခဏာကို ပုံဖော်ပေးနိုင်ရန်အတွက် အသက်ရှင်သော တန်ခိုးတစ်ခု ဖြစ်လာကြသည်မှာ၊ ခရစ်တော်နှင့် ဝိညာဉ်၏ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမှတစ်ဆင့်၊ စိတ်နှလုံးနှင့် အသက်တာ၏ လမ်းပြအဖြစ် ကိုယ်တော်၏ ပညာကို လက်ခံခြင်းမှတစ်ဆင့်၊ ခွန်အားအဖြစ် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးကို လက်ခံခြင်းမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ပေါင်းစည်းမှု ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ ကျောင်းသားသည် ပညာ၏ ရင်းမြစ်ကို တွေ့ရှိသွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။ မိမိ၏ အမြင့်ဆုံး စံနမူနာများကို မိမိကိုယ်တိုင်တွင် အကောင်အထည်ဖော်ရန် စွမ်းအားသည် သူ၏ လက်လှမ်းမီရာတွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ဤလောကရှိ ဘဝအတွက် အမြင့်ဆုံး ပညာရေး၏ အခွင့်အလမ်းများသည် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ထို့အပြင် ဤနေရာတွင် ရရှိခဲ့သော လေ့ကျင့်မှုဖြင့် သူသည် ထာဝရကာလကို လွှမ်းခြုံထားသော ထိုလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ဝင်ရောက်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အမြင့်ဆုံးသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ပညာရေး၏ လုပ်ငန်းနှင့် ရွေးနှုတ်ခြင်း၏ လုပ်ငန်းတို့သည် တစ်ခုတည်းပင် ဖြစ်ကြပေသည်၊ အကြောင်းမှာ ရွေးနှုတ်ခြင်းတွင်ကဲ့သို့ပင် ပညာရေးတွင်လည်း “ယေရှုခရစ်တော် တည်တော်မူသော အုတ်မြစ်မှလွဲ၍ အခြားသော အုတ်မြစ်ကို မည်သူမျှ မချနိုင်။” “ခပ်သိမ်းသော ပြည့်စုံခြင်းကျေးဇူးသည် ခရစ်တော်၌ ကျိန်းဝပ်စေခြင်းငှာ ခမည်းတော်အလို ရှိတော်မူ၏။” ကောရိန္သုမြို့သားတို့ထံ ပထမစောင် ၃:၁၁၊ ကောလောသဲ ၁:၁၉ (အသစ်ပြန်ဆိုချက်)။

ပြောင်းလဲသွားသော အခြေအနေများအောက်တွင်၊ စစ်မှန်သော ပညာရေးသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ အကြံအစည်တော်ဖြစ်သော ဧဒင်ကျောင်းတော်၏ အကြံအစည်တော်နှင့် ယခုတိုင် ကိုက်ညီလျက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။ အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် သွန်သင်ချက်ကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်၏ မျက်နှာတော်၌ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို သိကျွမ်းခြင်း အလင်းတော်ကို ဖူးမြော်ကြရပေသည်။

ပညာရေး၏ ကြီးမားသော အခြေခံမူများသည် ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိကြပေ။ “ထိုပူဇော်သက္ကာတရားတို့သည် ကာလအစဉ်အဆက် တည်ကြ၏” (ဆာလံကျမ်း ၁၁၁:၈)၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာတော်၏ အခြေခံမူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ကျောင်းသားအား ဤအခြေခံမူများကို နားလည်သဘောပေါက်စေရန် ကူညီပေးခြင်းတွင်လည်းကောင်း၊ ဘဝတွင် အုပ်စိုးသော တန်ခိုးတစ်ခု ဖြစ်လာစေမည့် ခရစ်တော်နှင့် ထိုသို့သော ဆက်နွှယ်မှုမျိုးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စေရန် ကူညီပေးခြင်းတွင်လည်းကောင်း ပါဝင်ခြင်းသည် ဆရာ၏ ပထမဦးဆုံး ကြိုးပမ်းမှုနှင့် သူ၏ အဆက်မပြတ် ပန်းတိုင် ဖြစ်သင့်ပေသည်။ ဤပန်းတိုင်ကို လက်ခံသော ဆရာသည် အမှန်တကယ်ပင် ခရစ်တော်နှင့်အတူ အလုပ်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦး၊ ဘုရားသခင်နှင့်အတူ အတူတကွ လုပ်ဆောင်နေသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။