နောက်ဆက်တွဲ က — ရှိမုန်၏အိမ်တွင်

 

နောက်ဆက်တွဲ က—ရှိမုန်၏အိမ်၌

“ထိုအခါ ဖာရိရှဲတစ်ယောက်သည် မိမိနှင့်အတူ ဘောဇဉ်ကိုစားရန် ကိုယ်တော်ကို တောင်းပန်လေ၏။ သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် ထိုဖာရိရှဲ၏အိမ်သို့ ဝင်တော်မူ၍ စားပွဲ၌ လျောင်းတော်မူ၏။” ခရစ်တော်၌ ကိုယ်တော်ပိုင်သည်ဟု ခေါ်ဝေါ်သော အိမ်တစ်လုံးမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်အား မိမိတို့အိမ်သို့ ဖိတ်ခေါ်ကြသောသူတို့က ကိုယ်တော်သည် အိမ်ပိုင်ဆိုင်ရန်ပင် ဆင်းရဲလွန်းလှသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြ၏။ သို့သော် အိမ်တိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏ ပိုင်ဆိုင်ရာဖြစ်ကြ၏။

ရှိမုန်သည် ဤစားပွဲကို ပြင်ဆင်ခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်အား ဂုဏ်ပြုနေသည်ဟု တွေးထင်ခဲ့၏။ သို့သော် သူပြင်ဆင်ပေးခဲ့သမျှသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင်၊ ထိုဧည့်ခံမှုကို ခံယူခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်သည် မိမိအား ပေးကမ်းခံရသည်ထက် ပိုမိုပေးကမ်းခဲ့မည် ဖြစ်ပေသည်။ ဖာရိရှဲ၏ စားပွဲတော်၌ လျောင်းတော်မူစဉ် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ခမည်းတော် ပံ့ပိုးပေးသမျှသော စားနပ်ရိက္ခာကို စားသုံးတော်မူခဲ့၏။ ကျမ်းပြုဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲတို့သည် ကိုယ်တော်၏အိမ်တွင် ငှားရမ်းနေထိုင်ကြသူများသာ ဖြစ်ကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်သည် သူတို့အား အစားအစာနှင့် အဝတ်အထည်များကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့၏။ အကယ်၍ ကိုယ်တော်သာ လူသား၏ အာမခံသူအဖြစ် မခံခဲ့ပါလျှင်၊ သူတို့သည် မည်သည့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကိုမျှ ခံစားကြရမည် မဟုတ်ပေ။ ဇာတိပကတိ ဆိုင်ရာ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများသာမက၊ လက်ခံမည့်သူရှိသမျှတို့အား အသက်မုန့်ကိုပါ ကိုယ်တော် ပေးသနားတော်မူ၏။

ခရစ်တော်သည် ဖာရိရှဲတို့နှင့်သာမက၊ အခွန်ခံများနှင့် အပြားသားတို့နှင့်အတူပါ စားသုံးတော်မူခဲ့၏။ သူတို့၏အိမ်သို့ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းခံရသောအခါ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံတော်မူခဲ့၏။ ဤသို့ပြုခြင်းအားဖြင့် ဂျူးလူမျိုးတို့သည် ရိုးရာဓလေ့အရ တည်ဆောက်ထားခဲ့ကြသော ပိုင်းခြားထားသည့် နံရံကြီးကို မေ့လျော့နေသည်ဟု ယူဆကြသော ကျမ်းပြုဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲတို့ကို ကိုယ်တော်သည် ထိခိုက်နစ်နာစေခဲ့၏။ သို့သော် ဘုရားသခင်ထံတော်၌ ဂိုဏ်းဂဏ သို့မဟုတ် လူမျိုးဟူ၍ မရှိပေ။ ဤကဲ့သို့ စွပ်စွဲခံရသောအခါ ခရစ်တော်က “ငါသည် ဖြောင့်မတ်သောသူတို့ကို ခေါ်အံ့သောငှာ လာသည်မဟုတ်၊ ဒုစရိုက်သမားတို့ ပြန်လှည့်ကြစို့သောငှာ လာ၏” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားတော်မူခဲ့၏။ ပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်နေသော ဝိညာဉ်တော်တို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေရန်အတွက် အပင်ပေါက်၍ အသီးသီးစေမည့် သမ္မာတရား၏ မျိုးစေ့များကို လူတို့၏နှလုံးသား၌ စိုက်ထူနိုင်မည့် ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်ကိုကိုယ် ထားရှိတော်မူခဲ့၏။

ခရစ်တော်သည် မိမိအတွက် သက်သာပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းသော အရာတစ်ခုကိုမျှ မည်သည့်အခါမျှ မဖန်တီးပေးခဲ့ပါ၊ သို့သော် ကိုယ်တော်ထံသို့ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှုနှင့် မေတ္တာတရားတို့၏ ဖော်ပြချက်များ စီးဆင်းလာခွင့်ကိုမူ ပြုတော်မူခဲ့၏။ ဤသည်ကား ကိုယ်တော် ခံထိုက်သော အရာဖြစ်ပေသည်။ လောကတွင် ကိုယ်တော်ပိုင်သည်ဟု တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ မပြောဆိုခဲ့သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် ဤလောကနှင့်တကွ ဤလောက၌ရှိသမျှ အရာခပ်သိမ်းကို ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့၏။ ငါတို့အတွက်ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ဆင်းရဲုနွမ်းပါးသော သူဖြစ်လာတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ ဆင်းရဲခြင်းအားဖြင့် ငါတို့သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာစေရန် ဖြစ်ပေသည်။ ကိုယ်တော်သည် လူသားတို့၏ အားနည်းခြင်းကို ခံထမ်းတော်မူခဲ့၏။ လူသားတို့၏ မျက်စိသာ ပွင့်ခဲ့ကြမည်ဆိုလျှင်၊ ကိုယ်တော်သည် လက်နက်စွဲကိုင်ထားသော သူရဲကောင်းထက် ပို၍ တန်ခိုးကြီးတော်မူကြောင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ လောက၏ အမြင်အားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ဆင်းရဲသားတစ်ဦးသာဖြစ်ကြောင်းကို ကိုယ်တော်သည် မည်သည့်အခါမျှ မမေ့မလျော့ခဲ့ပေ။

ကိုယ်တော်၌ အတုအယောင်ဖြစ်သော နှိမ့်ချမှုဟူ၍ လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် နှိမ့်ချခြင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ “လူ၏ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် တွေ့ရှိတော်မူ၍ ကိုယ်ကိုကိုယ် နှိမ့်ချတော်မူ၏။” တစ်စုံတစ်ဦးက ကိုယ်တော်အား ကျေးဇူးပြုသည့်အခါ မေတ္တာကရုဏာနှင့်ပြည့်စုံသော ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှု အလုံးစုံဖြင့် ထိုကျေးဇူးပြုသူအား ကောင်းချီးပေးတော်မူခဲ့၏။ ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ လက်ဖြင့်ဆွတ်ခူး၍ မေတ္တာရှေ့ထားကာ ဆက်ကပ်သော ရိုးစင်းလှသည့် ပန်းပွင့်ကလေးကိုမျှ ကိုယ်တော်သည် မည်သည့်အခါမျှ ငြင်းပယ်တော်မူခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ ကလေးငယ်တို့၏ ဆက်ကပ်ပူဇော်မှုများကို လက်ခံတော်မူ၍ ထိုပူဇော်သူတို့အား ကောင်းချီးပေးကာ သူတို့၏ အမည်စာရင်းများကို အသက်စာစောင်၌ ရေးမှတ်တော်မူခဲ့၏။

“ထိုအခါ မြို့ထဲမှာ ဒုစရိုက်အမျိုးသမီးဖြစ်သော သူတစ်ယောက်သည် ယေရှုသည် ဖာရိရှဲအိမ်၌ စားပွဲ၌ လျောင်းတော်မူကြောင်းကို ကြားသိလျှင်၊ နံ့သာဆီဘူးကို ယူဆောင်လာ၍ ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်ရင်း နောက်ဘက်၌ ငိုကြွေးလျက် ရပ်နေပြီးလျှင်၊ မျက်ရည်ဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်တို့ကို ဆေးကြောစပြု၍ မိမိ၏ ဆံပင်တို့ဖြင့် သုတ်လေ၏။ ထို့ပြင် ခြေတော်တို့ကို နမ်းရှုံ့၍ နံ့သာဆီဖြင့် လိမ်းကျံလေ၏။ ကိုယ်တော်အား ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော ဖာရိရှဲသည် ထိုအမှုကို မြင်သောအခါ၊ ဤသူသည် ပရောဖက်ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ မိမိကို ထိတွေ့သော ဤအမျိုးသမီးကား မည်သူဖြစ်သည်၊ မည်သို့သောသူဖြစ်သည်ကို သိလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သူမသည် ဒုစရိုက်အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်တကားဟု မိမိ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အောက်မေ့လေ၏။”

ရှိမုန်အား အနာကြီးရောဂါမှ ကုသပေးခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်သည် သူ့အား ရှင်လျက်နှင့် သေခြင်းမှ ကယ်တင်ပေးတော်မူခဲ့၏။ သို့သော် ယခုမူကား ရှိမုန်သည် ခရစ်တော်သည် ပရောဖက် ဟုတ်မဟုတ်ကို သံသယဝင်လာခဲ့၏။ ခရစ်တော်သည် ဤအမျိုးသမီးအား မိမိထံသို့ ချဉ်းကပ်ခွင့်ပြုသောကြောင့်၊ အပြစ်တို့သည် ခွင့်လွှတ်ရန် ကြီးလွန်းလှသူတစ်ဦးကဲ့သို့ စက်ဆုပ်ရွံရှာစွာဖြင့် မောင်းထုတ်ပစ်ခြင်း မပြုခဲ့သောကြောင့်၊ သူမသည် အပြစ်ကျူးလွန်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်ကြောင်းကို ကိုယ်တော် သိရှိကြောင်း မပြသခဲ့သောကြောင့်၊ ရှိမုန်သည် ကိုယ်တော်သည် ပရောဖက် မဟုတ်တန်ရာဟူ၍ သွေးဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရ၏။ သူ့၏ စိတ်နှလုံးသည် ယုံမှားခြင်းနှင့် မယုံကြည်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။ ဤလွတ်လပ်စွာ ဖော်ပြနေသော အမျိုးသမီးအကြောင်းကို ယေရှု မည်သည်ကိုမျှ မသိပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက သူမအား မိမိကို ထိတွေ့ခွင့်ပြုလိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူက တွေးတောခဲ့၏။

သို့သော် ရှိမုန်သည် မိမိ၏ ဧည့်သည်တော်၏ စိတ်နှလုံးကို မဖတ်တတ်ခဲ့ပေ။ သူ့အား ထိုကဲ့သို့ တွေးတောစေခဲ့သည်မှာ တစ်ဆူတည်းသော မှန်ကန်သော ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော် စေလွှတ်တော်မူသော ယေရှုခရစ်တော်ကို သူ မသိနားမလည်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် မိမိ၏ ဖာရိရှဲဝါဒမှ အပြည့်အဝ စွန့်လွှတ်ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသေးပေ။ ထိုကဲ့သို့သော အချိန်အခါမျိုးတွင် ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် ဘုရားသခင်၏ နည်းလမ်းအတိုင်း — သနားကရုဏာ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် ကရုဏာတော်တို့ဖြင့် လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းကို သူ နားမလည်ခဲ့ပေ။ ရှိမုန်၏ နည်းလမ်းမှာ မာရိ၏ နောင်တရသော အမှုဆောင်မှုကို၊ သူမ၏ နှိမ့်ချသော အပြုအမူကို အရေးမစိုက်ဘဲ နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ခရစ်တော်၏ ခြေတော်ကို နမ်းရှုံ့ခြင်းနှင့် နံ့သာဆီဖြင့် လိမ်းကျံခြင်းဟူသော သူမ၏ အပြုအမူသည် ရှိမုန်အား အလွန်တရာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့၏။ အကယ်၍ ခရစ်တော်သာ ပရောဖက်ဖြစ်ခဲ့ပါလျှင်၊ အပြစ်သားများကို သိရှိ၍ ဆုံးမပေလိမ့်မည်ဟု သူက တွေးတောခဲ့၏။

ရှိမုန်၏ အကြံအစည်များကို ဖတ်ရှုတော်မူလျက် ခရစ်တော်သည် သူ မပြောဆိုရသေးမီကပင် ပြန်လည်ဖြေကြားတော်မူခဲ့ရာ၊ ဤသို့ဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ပရောဖက်တို့၏ ပရောဖက်ဖြစ်ကြောင်းကို ပြသတော်မူခဲ့၏။ “ရှိမုန်” ဟု ကိုယ်တော်က မိန့်တော်မူ၏၊ “ငါ့မှာ သင့်အား ပြောစရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိ၏။ ... ငွေဒင်္ဂါး ငါးရာကို ကြွေးရှင်တစ်ဦးထံတွင် အကြွေးတင်နေသော သူတစ်ဦးနှင့် ငွေဒင်္ဂါး ငါးဆယ် အကြွေးတင်နေသော သူတစ်ဦးဟူ၍ ကြွေးရှင်တစ်ဦး၌ ကြွေးရှင်နှစ်ဦး ရှိ၏။ သူတို့တွင် ဆပ်စရာ လုံးဝမရှိကြသောအခါ ကြွေးရှင်သည် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ကြွေးကို လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ် ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်၏။ သို့ဖြစ်၍ သူတို့တွင် မည်သူသည် သူ့ကို ပို၍ ချစ်ကြလိမ့်မည်နည်းဟု ငါ့အား ပြောပြလော့။ ရှိမုန်ကလည်း၊ အကြွေးအများဆုံး ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရသော သူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော် ထင်ပါသည်ဟု ဖြေဆိုလေ၏။ ကိုယ်တော်ကလည်း၊ သင်သည် မှန်ကန်စွာ ဆုံးဖြတ်ပေပြီဟု မိန့်တော်မူ၏။”

နာသန်သည် ဒါဝုဒ်မင်းအား ပြုခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ အချက်ကျလှသော စကားကို ပုံဥပမာ၏ ဖုံးအုပ်မှုအောက်တွင် ဝှက်ထားတော်မူခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ဧည့်ခံပေးသူအပေါ်၌ မိမိကိုယ်ကို စီရင်ချက်ချရမည့် ဝန်ထုပ်ကို ပုံချပေးတော်မူခဲ့၏။ ဤနည်းလမ်းဖြင့် တင်ပြခြင်းက ရှိမုန်အား အလွန်တရာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့၏။ ယခုအခါ သူစက်ဆုပ်နေသော အမျိုးသမီးအား သူကိုယ်တိုင်ပင် အပြစ်ထဲသို့ သွေးဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူမသည် သူ၏လက်ချက်ဖြင့် အကြီးအကျယ် နစ်နာဆုံးရှုံးခဲ့ရသူ ဖြစ်၏။ ပုံဥပမာပါ ကြွေးရှင်နှစ်ဦးသည် ရှိမုန်နှင့် ထိုအမျိုးသမီးကို ကိုယ်စားပြုနေကြ၏။ ရှိမုန်၏ အပြစ်သည် ထိုအမျိုးသမီး၏ အပြစ်ထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမိုကြီးမားကြောင်း၊ ငွေဒင်္ဂါး ငါးရာ အကြွေးသည် ငွေဒင်္ဂါး ငါးဆယ် အကြွေးထက် မည်မျှ ကြီးမားသကဲ့သို့ ထိုမျှလောက် ကြီးမားကြောင်းကို ပြသထား၏။

ရှိမုန်သည် ယခုအခါ မိမိကိုယ်ကို အမြင်သစ်တစ်ခုဖြင့် စတင်မြင်တွေ့လာခဲ့ရ၏။ ပရောဖက်တစ်ပါးအဖြစ် အမှန်တကယ် ရှိနေတော်မူသော One ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မာရိသည် မည်ကဲ့သို့ ရှုမြင်ခံရသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့၏။ မေတ္တာနှင့် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှု ပြည့်နှက်နေသော သူမ၏ နှလုံးသားကို ခရစ်တော်က ထက်မြက်သော ပရောဖက်တို့၏ မျက်လုံးဖြင့် ဖတ်ရှုတော်မူကြောင်းကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့၏။ ရှိမုန်သည် ရှက်ရွံ့သွားခဲ့၏။ မိမိထက် သာလွန်မြင့်မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေကြောင်းကို သူ ခံစားခဲ့ရ၏။

ရှိမုန်သည် ခရစ်တော်သည် ပရောဖက် ဟုတ်မဟုတ်ကို သံသယဝင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ဤအမျိုးသမီးကို သိရှိတော်မူခြင်းအားဖြင့်ပင် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာကို သက်သေပြတော်မူခဲ့၏။ ကိုယ်တော်၏ ကြီးမားလှသော အမှုတော်များသည် ကိုယ်တော်၏ သက်သေခံချက်များ ဖြစ်ခဲ့ကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အမှုများ၊ ကိုယ်တော်၏ အံ့သြဖွယ် ဩဝါဒပေးမှုများ၊ ကိုယ်တော်၏ သည်းခံခြင်းရှည်မှုများနှင့် ကိုယ်တော်၏ နှိမ့်ချမှုများ အားလုံးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သဘောသဘာဝကို သက်သေပြနေသည့် အရာများ ဖြစ်ကြ၏။ ရှိမုန်သည် သံသယဝင်စရာ လုံးဝမလိုခဲ့ပေ။

“ငါသည် သင့်အိမ်သို့ ဝင်ခဲ့၏” ဟု ခရစ်တော် ဆက်လက်၍ မိန့်တော်မူ၏၊ “သင်သည် ငါ့ခြေအတွက် ရေကို မပေးခဲ့ပေ၊ သို့သော် [မေတ္တာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာ၍ နောင်တမျက်ရည်များဖြင့်] သူမသည် ငါ့ခြေတို့ကို ဆေးကြောခဲ့ပြီး ... သူမ၏ ဆံပင်တို့ဖြင့် သုတ်ခဲ့၏။ သင်သည် ငါ့ကို နမ်းရှုံ့ခြင်း မပေးခဲ့ပေ၊ သို့သော် ဤအမျိုးသမီးသည် [သင် စက်ဆုပ်ရွံရှာနေသော] သူမသည် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အချိန်မှစ၍ ငါ့ခြေတို့ကို နမ်းရှုံ့ခြင်းမှ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။” ခြေဆေးခြင်းနှင့် ကြိုဆိုသော အနမ်းပေးခြင်းတို့မှာ ဧည့်သည်တိုင်းအား အမြဲတမ်း မပြသလေ့ရှိကြသော ဂရုစိုက်မှုများ ဖြစ်ကြ၏။ အထူးဂရုစိုက်မှုကို ပြသလိုကြသော သူများအား ဤကဲ့သို့ ပြုမူခြင်းသည် ထقالေထုံးစံ ဖြစ်၏။ ဤကျေးဇူးပြုခြင်းများကို ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ဧည့်ခံပေးသူထံမှ ခံယူထိုက်ခဲ့သော်လည်း၊ မခံယူခဲ့ရပေ။

ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ အရှင်သခင်အပေါ် မေတ္တာထားရှိကြောင်းကို ပြသရန်အတွက် ရှိမုန် ရရှိခဲ့ဖူးသမျှသော အခွင့်အလမ်းများကို၊ နှင့် မိမိအတွက် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သမျှကို သူ မည်မျှ တန်ဖိုးထားကြောင်းကို ပြန်လည်ပြောပြတော်မူခဲ့၏။ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာပင်၊ သို့သော် သိမ်မွေ့ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ သားသမီးတို့သည် နှုတ်ကပတ်တော်များနှင့် မေတ္တာ၏ အလုပ်များအားဖြင့် မိမိတို့၏ ကျေးဇူးတင်မှုကို ဖော်ပြရန် ပ့ံပိုးပျက်ကွက်ကြသည့်အခါ ကိုယ်တော်၏ နှလုံးတော်သည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲရကြောင်းကို တပည့်တော်များအား အာမခံချက် ပေးတော်မူခဲ့၏။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ယခုအခါတွင် အာဏာသက်ရောက်မှု မရှိတော့ပြီဟု အချို့သူများ တွေးထင်ကောင်း တွေးထင်ကြလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုတိုင် အာဏာသက်ရောက်လျက် ရှိဆဲပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဂုဏ်ပြုခံရမည့် အမျိုးသမီးများအကြောင်းကို ရေးသားရင်း ပေါလုက၊ “ဧည့်သည်တို့ကို လက်ခံခဲ့လျှင်၊ သန့်ရှင်းသူတို့၏ ခြေတို့ကို ဆေးကြောခဲ့လျှင်၊ ဒုက္ခရောက်သော သူတို့ကို ကူညီခဲ့လျှင်၊ ကောင်းသောအမှုအမျိုးမျိုးတို့ကို လုံ့လစိုက်ထုတ်၍ လိုက်လျှောက်ခဲ့လျှင်” [၁ တိမောသေ ၅:၁၀] ဟု ဆိုခဲ့၏။

လူအများအပြားသည် သနားကြင်နာမှုနှင့် တန်ဖိုးထားမှုကို လိုအပ်နေကြ၏။ သို့သော် သန့်ရှင်းသူတို့၏ ခြေတို့ကို ဆေးကြောပေးလိုကြသော သူတို့သည် သန့်ရှင်းသူတစ်ဦးကို ခွဲခြားသိရှိနိုင်ရန်အတွက် သန့်စင်အောင် ပြုပြင်ထားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ဉာဏ်ပညာ ရှိကြရပေမည်။ ဘုရားသခင်၏ တမန်တော်၏ အဝတ်အထည်သည် ခရီးသွားလာ၍ ဖုန်ထူမည်းမှောင်နေပြီး ဟောင်းနွမ်းနေကောင်း နေလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် ဖုံးကွယ်ထားသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ မသိနားမလည်ကြဘဲနှင့်ပင် ကောင်းကင်တမန်များသည် လူတို့နှင့် စကားပြောဆိုကြပြီး၊ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များအတွက် အသက်ရေကဲ့သို့ ဖြစ်စေမည့် စကားများကို ပြောဆိုကြ၏။ မာရိသည် ကြီးမားသော အပြစ်သားတစ်ဦးအဖြစ် ရှုမြင်ခံခဲ့ရ၏၊ သို့သော် ခရစ်တော်သည် သူမအား ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်စေခဲ့သော အခြေအနေများကို သိရှိတော်မူခဲ့၏။ သူမ၌ ကောင်းမှုပြုရန်အတွက် ကြီးမားသော စွမ်းဆောင်ရည်များ ရှိနေသည်ကို ကိုယ်တော် မြင်တွေ့တော်မူခဲ့၏။ သူမ၏ အကျင့်စရိုက်တွင် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အပိုင်းကို ကိုယ်တော် မြင်တွေ့တော်မူခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် သူမသည် ဘုရားသခင်၏ သဘောသဘာဝတွင် ပါဝင်သူ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး သမ္မာတရားကို နာခံခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို စင်ကြယ်စေမည်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ကိုယ်တော် သိရှိတော်မူခဲ့၏။

ခရစ်တော်သည် မာရိ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရှိနေသော မျှော်လင့်ချက် မီးပွားကလေးတိုင်းကို ငြှိမ်းသတ်ပစ်ခဲ့နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ မပြုခဲ့ပေ။ နှလုံးသားကို စစ်ဆေးတော်မူသော အရှင်သည် သူမ၏ အပြုအမူများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖတ်ရှုတော်မူခဲ့ပြီး၊ ရှိမုန်၏ စကားများကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သော စိတ်ဓာတ်ကိုလည်း မြင်တွေ့တော်မူခဲ့၏။ “ဤအမျိုးသမီးကို သင် မြင်သလော” ဟု သူက သူ့အား မိန့်တော်မူ၏။ “သူမသည် အပြစ်သား ဖြစ်၏။ ငါ အမှန်ဆိုသည်ကား၊ သူမ၏ အပြစ်များမှာ အလွန်များပြားသော်လည်း ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ခံရပြီ၊ အကြောင်းမူကား သူမသည် အလွန်ပင် ချစ်ခဲ့၏။ သို့သော် အနည်းငယ်သာ ခွင့်လွှတ်ခြင်းခံရသော သူမူကား အနည်းငယ်သာ ချစ်တတ်၏။ ထို့နောက် သူက သူမအား၊ သင်၏ အပြစ်များ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ခံရပြီဟု မိန့်တော်မူ၏။”

ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြသော သူတို့သည် ခရစ်တော်အားဖြင့် သေခြင်းမှ ထမြောက်စေခြင်း ခံခဲ့ရပြီး ထိုအချိန်တွင် မိမိ၏ ဦးလေး၏အိမ်၌ ဧည့်သည်အဖြစ် ရှိနေခဲ့သော လာဇရုကို အမှတ်ရကြလျက်၊ “အပြစ်များကိုပါ လွတ်ငြိမ်းခွင့်ပေးနိုင်သော ဤပုဂ္ဂိုလ်ကား မည်သူနည်း” ဟု မေးမြန်းစပြုကြလေ၏။ သို့သော် ခရစ်တော်က ဆက်လက်၍၊ “သင်၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် သင့်ကို ကယ်တင်ပြီ၊ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့်အတူ သွားလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ယေရှုသည် ဝိညာဉ်တိုင်း၏ အခြေအနေများကို သိရှိတော်မူ၏။ သင်သည်၊ ငါသည် အပြစ်များသောသူ၊ အလွန်ပင် အပြစ်များသောသူ ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုကောင်း ပြောဆိုလိမ့်မည်။ သင်သည် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်ပေမည်၊ သို့သော် သင်သည် ပို၍ ဆိုးရွားလေလေ၊ ယေရှုကို ပို၍ လိုအပ်လေလေ ဖြစ်ပေသည်။ ကိုယ်တော်သည် ငိုကြွေး၍ နောင်တရသော မည်သည့်ဝိညာဉ်ကိုမျှ မောင်းထုတ်တော်မူခြင်းမရှိပေ။ ကိုယ်တော် ဖော်ပြနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို တစ်စုံတစ်ဦးအား ကိုယ်တော် မပြောပြပေ၊ သို့သော် တုန်လှုပ်နေသော ဝိညာဉ်တိုင်းအား သတ္တိရှိကြရန် မိန့်တော်မူ၏။ နောင်တရ၍ ယုံကြည်လျက် လာကြသမျှသော သူတို့ကို ကိုယ်တော်သည် မည်သည့်အခါမျှ ငြင်းပယ်တော်မူမည် မဟုတ်ပေ။ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်နှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းကို ခံယူရန် လာကြသမျှသော သူတို့အား လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ် ခွင့်လွှတ်ပေးတော်မူမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ယေရှုကို သိကျွမ်းရန်မှာ စိတ်နှလုံး ပြောင်းလဲခြင်း ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။ မိမိ၏ မူလ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော သဘာဝအတိုင်း ရှိနေကြသည့် အပြောင်းအလဲ မရှိသေးသော မည်သည့် လူသားမျှ ခရစ်တော်ကို မချစ်ကြပေ။ ယေရှုကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် စိတ်နှလုံး ပြောင်းလဲခြင်း၏ ပထမဆုံးသော ရလဒ် ဖြစ်ပေသည်။ ဤမေတ္တာ၏ သက်သေကို ဤကဲ့သို့ ပေးထား၏။ “သင်တို့သည် ငါ့ကို ချစ်ကြလျှင်၊ ငါ့ပညတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်ကြလော့။” “ငါ့ပညတ်တို့ကို သင်တို့သည် စောင့်ရှောက်ကြလျှင်၊ ငါ့မေတ္တာ၌ တည်နေကြလိမ့်မည်။ ဤနည်းတူ ငါသည် ငါ့ခမည်းတော်၏ ပညတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်၍ ငါ့မေတ္တာ၌ တည်နေသကဲ့သို့ တည်း။”

ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်ကို မုန်းတီးခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသော သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်လျက်၊ ကိုယ်တော်၏ အမျက်ဒေါသ ဖလားများကို အပြစ်တရားနှင့် အလိမ်အညာတို့ ပြည့်နှက်နေသော ငါတို့၏ ကမ္ဘာလောကပေါ်သို့ သွန်းလောင်းကြရန် ကောင်းကင်တမန်များကို စေခိုင်းတော်မူနိုင်ခဲ့ပေသည်။ ဤအမှောင်ထုနေရာကို မိမိ၏ စကြဝဠာထဲမှ ပယ်ဖျက်ပစ်နိုင်ခဲ့ပေသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ဤကဲ့သို့ ပြုတော်မူခြင်းမရှိပေ။ ကိုယ်တော်သည် ယနေ့ခေတ်တွင် နံ့သာပေါင်း ပူဇော်ရာယဇ်ပလ္လင်တော်နား၌ ရပ်တည်လျက်၊ မိမိ၏ အကူအညီကို လိုလားတောင့်တကြသော သူတို့၏ ဆုတောင်းချက်များကို ဘုရားသခင်၏ ရှေ့မှောက်၌ ဆက်ကပ်တင်ပြနေတော်မူ၏။ “အပြစ်စီရင်မည့်သူကား မည်သူနည်း။ သေခြင်းမှ ထမြောက်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ လက်ယာဘက်တော်၌ ရှိနေတော်မူကာ၊ ငါတို့အတွက်လည်း ဆုတောင်းပေးနေတော်မူသော ခရစ်တော်ပင် ဖြစ်ပေသည်တကား။”

ယေရှုကို ချစ်ရမည် ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားရမည် ဖြစ်ပေသည်။ နာခံကြမည့် သူအပေါင်းတို့ကို ကိုယ်တော်သည် သူတို့ ရှေ့ဆက်တက်လှမ်းနိုင်သမျှ အမြန်ဆုံးဖြင့် အဆင့်ချင်း တက်လှမ်းစေရန် ပို့ဆောင်ပေးတော်မူ၏၊ သို့ဖြင့် အပြစ်ကို ခံထမ်းတော်မူသော အရှင်၏ ဘေးတွင် ရပ်တည်နေကြစဉ်၊ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတော်ထဲတွင် ကောင်းကင်တမန်တို့၏ တရားရုံးတော်မှ လေထုကို ရှူရှိုက်နိုင်ကြရန် ဖြစ်ပေသည်။ မိမိ၏ ကြီးမားလှသော အလယ်အလတ်ခံ ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဘေးတွင်၊ နောင်တရသော အပြစ်သားသည် လျှာတို့၏ တိုက်ခိုက်စွပ်စွဲမှုများအထက်တွင် ရပ်တည်နေရ၏။ “ကောင်းမြတ်သော အမှုကို လိုက်လျှောက်သော သူတို့ဖြစ်ကြလျှင်၊ သင်တို့ကို မည်သူက ညှဉ်းဆဲမည်နည်း။ သို့သော် ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရားကြောင့် သင်တို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံရကြလျှင်ပင်၊ သင်တို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို မကြောက်ကြနှင့်၊ စိတ်လည်း မပူပန်ကြနှင့်။”

မကောင်းဆိုးဝါး ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ပူးပေါင်းနေကြလျှင်ပင်၊ မည်သည့် လူသားမျှ ခရစ်တော်ထံသို့ ခိုလှုံရန် ပြေးလာခဲ့ကြသော ဝိညာဉ်များကို အပြစ်တင်စွပ်စွဲနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ကိုယ်တော်သည် ယုံကြည်သော ဝိညာဉ်ကို မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ဘုရားသခင်နှင့်လူသား သဘာဝနှင့် ဆက်သွယ်ပေါင်းစပ်ပေးခဲ့၏။ ကိုယ်တော်၏ နှားမြန်းရာ ရာထူးတာဝန်၌ ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်ခြင်း သဘာဝနှင့် လူသားဖြစ်ခြင်း သဘာဝတို့သည် ပေါင်းစပ်နေကြပြီး၊ ဤပေါင်းစပ်မှုအပေါ်တွင်ပင် လောက၏ မျှော်လင့်ချက်သည် တည်မှီနေပေသည်။—The Signs of the Times, May 9, 1900.