အခန်း ၉—သေခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်း

 

အခန်း ၉—သေခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်း

ပြီးနောက် ကိုယ်တော်သည် ထွက်သွား၍ မိမိထုံးစံအတိုင်း သံလွင်တောင်သို့သွားတော်မူ၏။ တပည့်တော်တို့လည်း နောက်တော်သို့လိုက်ကြ၏။ ထိုအရပ်သို့ရောက်သောအခါ၊ စုံစမ်းခြင်းနှင့်မတွေ့စေခြင်းငှါ ဆုတောင်းကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့်ကွာ၍ ကျောက်တစ်ပစ်ခန့်ကွာသောအရပ်သို့သွားပြီးလျှင်၊ ဒူးထောက်လျက်ဆုတောင်း၍၊ အိုအဘ၊ အလိုရှိတော်မူလျှင်၊ ဤခွက်ကို အကျွန်ုပ်မှလွှဲတော်မူပါ။ သို့သော်လည်း အကျွန်ုပ်အလိုအတိုင်းမဖြစ်ပါစေနှင့်။ ကိုယ်တော်အလိုအတိုင်းသာ ဖြစ်ပါစေသောဟု ဆုတောင်းတော်မူ၏။ လုကာ ၂၂:၃၉-၄၂။

ကိုယ်တော်၏တပည့်တော်များနှင့်အတူ ကယ်တင်ရှင်သည် ဂေသရှေမန်ဥယျာဉ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ကြွသွားတော်မူ၏။ ပသခါပွဲ၏လမင်းသည် တိမ်ကင်းစင်သောကောင်းကင်မှ ပြည့်ဝစွာ ထွန်းလင်းနေ၏။ ဘုရားဖူးများ၏ တဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြို့တော်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေ၏။

ယေရှုသည် မိမိတပည့်တော်တို့နှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆွေးနွေးဆုံးမခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ဂေသရှေမန်သို့နီးကပ်လာသောအခါ ထူးခြားစွာ တိတ်ဆိတ်သွားတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ဤအရပ်သို့ တရားမှတ်ရန်နှင့် ဆုတောင်းရန် မကြာခဏ လာရောက်လေ့ရှိသော်လည်း၊ ဤညဉ့်၏နောက်ဆုံးသော ဆင်းရဲဒုက္ခလောက် စိတ်နှလုံးနာကျင်စွာဖြင့် ဘယ်သောအခါမျှ မလာခဲ့ဖူးပါ။ ဤလောကတွင် ကိုယ်တော်သည် တစ်သက်လုံး ဘုရားသခင်၏ ကျက်သရေတော်အလင်း၌ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူကား ဘုရားသခင်၏ အားပေးသောမျက်မှောက်တော်အလင်းမှ ဖယ်ရှားခြင်းခံရသည့်နှယ် ဖြစ်နေ၏။ ယခု ကိုယ်တော်သည် မတရားသောသူတို့နှင့် ရေတွက်ခြင်းခံရ၏။ လူသားတို့၏ အပြစ်ကို ကိုယ်တော်သည် ထမ်းရွက်ရမည်။ အပြစ်မရှိသောသူအပေါ်၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်ရှိသမျှကို တင်ထားရမည်။

ဥယျာဉ်တော်သို့ ချဉ်းကပ်လာသောအခါ၊ တပည့်တော်တို့သည် မိမိတို့၏ဆရာသခင်၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲကို သတိပြုမိကြသည်။

ဥယျာဉ်တော်ဝင်ပေါက်အနီးတွင်၊ ယေရှုသည် တပည့်တော်သုံးယောက်မှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးကို ထားခဲ့ပြီး မိမိတို့အတွက်နှင့် ကိုယ်တော်အတွက် ဆုတောင်းကြရန် မိန့်တော်မူ၏။ ပေတရု၊ ယာကုပ်၊ ယောဟန်တို့နှင့်အတူ ဥယျာဉ်၏ တိတ်ဆိတ်သောအရပ်သို့ ဝင်သွားတော်မူ၏။ သို့သော် ယခု ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မိမိနှင့်အတူ တစ်ညဉ့်လုံး ဆုတောင်းစေလို၏။

ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့်အနည်းငယ်ခွာ၍ (သို့သော် သူတို့မြင်နိုင် ကြားနိုင်သော အကွာအဝေးတွင်) မြေပြင်ပေါ်၌ မှောက်လျက်လဲကျတော်မူ၏။ အပြစ်တရားကြောင့် မိမိ၏အဘနှင့် ခွဲခွာခြင်းခံရမည်ကို ကိုယ်တော်ခံစားနေရ၏။

စုံစမ်းခြင်းနှင့်ကြုံရသော တောကန္တာရတွင် လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ကံကြမ္မာသည် အရေးကြီးနေခဲ့၏။ ခရစ်တော်သည် ထိုစဉ်က အောင်နိုင်သူဖြစ်ခဲ့၏။ ယခုမူကား စုံစမ်းသွေးဆောင်သူသည် နောက်ဆုံးသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိုက်ပွဲအတွက် ရောက်လာခဲ့ပြီ။ ခရစ်တော်၏ သုံးနှစ်တာကာလဓမ္မအမှုဆောင်ခြင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် သူသည် ဤအချိန်အတွက် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။ သူ၏အရာအားလုံးသည် ဤနေရာတွင် ဆုံးရှုံးရတော့မည်။ သူသာ ဤနေရာတွင်ရှုံးနိမ့်လျှင်၊ သူ၏အာဏာစက်လည်း ပျောက်ဆုံးသွားမည်။ လောကီနိုင်ငံများသည် နောက်ဆုံးတွင် ခရစ်တော်၏နိုင်ငံတော်ဖြစ်လာမည်။ သူသည်လည်း ဖြုတ်ချခြင်းနှင့် နှင်ထုတ်ခြင်းကို ခံရမည်။ သို့သော် ခရစ်တော်သာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင်၊ ဤမြေကြီးသည် စာတန်၏နိုင်ငံဖြစ်လာပြီး လူသားမျိုးနွယ်စုသည် ထာဝရသူ၏လက်အောက်၌ ရှိနေလိမ့်မည်။ တိုက်ပွဲ၏ အကျိုးဆက်များကို မျက်မှောက်ပြုလျက်၊ ခရစ်တော်၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

လူတို့၏အပြစ်များသည် ခရစ်တော်အပေါ် အလွန်လေးလံစွာ ဖိစီးနေပြီး၊ အပြစ်တရားအပေါ် ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်ကို ခံစားရခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏အသက်ကိုပင် ပျက်စီးစေတော့မတတ် ဖြစ်နေ၏။ ကိုယ်တော်၏ဆင်းရဲဒုက္ခအတွင်း၌ ဘုရားသခင်နှင့် ပိုမိုဝေးကွာသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အေးစက်သောမြေပြင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထား၏။ ကိုယ်တော်၏ ဖြူလျော့သောနှုတ်ခမ်းဖျားမှ "အိုအဘ၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် ဤခွက်ကို အကျွန်ုပ်မှ လွှဲတော်မူပါ" ဟူသော ခါးသီးသော အော်ဟစ်သံထွက်ပေါ်လာ၏။ သို့သော်လည်း ယခုပင်လျှင် "သို့သော်လည်း အကျွန်ုပ်အလိုအတိုင်းမဖြစ်ပါစေနှင့်၊ ကိုယ်တော်အလိုအတိုင်းသာ ဖြစ်ပါစေသော" ဟု ထပ်လောင်းမိန့်ဆို၏။

လူ့စိတ်နှလုံးသည် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သောအခါ နှစ်သိမ့်မှုကို အလွန်တောင့်တတတ်၏။ ဤတောင့်တမှုကို ခရစ်တော်သည် အလွန်အမင်း ခံစားနေရ၏။ စိတ်ဝိညာဉ်၏ အမြင့်ဆုံးသောဆင်းရဲဒုက္ခအတွင်း၌၊ ကိုယ်တော်သည် အကြိမ်ကြိမ် ကောင်းကြီးပေးခဲ့ပြီး၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများမှ ကာကွယ်ပေးခဲ့သော သူတို့ထံမှ နှစ်သိမ့်စကားအချို့ကို ကြားလိုသည့်ဆန္ဒဖြင့် သူတို့ထံသို့ လာခဲ့၏။ သူတို့ကို အမြဲနှစ်သိမ့်ပေးတတ်သော ကိုယ်တော်သည် ယခုတွင် လူတို့ခံနိုင်ရည်ထက်လွန်သော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားနေရပြီး၊ သူတို့သည် မိမိတို့အတွက်နှင့် မိမိအတွက် ဆုတောင်းပေးနေကြသည်ကို သိလိုလှ၏။

ခက်ခဲစွာထပြီးနောက်၊ မိမိ၏အပေါင်းအပါများရှိရာသို့ ယိုင်တိယိုင်တိုင် ကြွသွား၏။ သို့သော် "သူတို့သည် အိပ်ပျော်နေသည်ကို" တွေ့ရှိရ၏။

ဥယျာဉ်သို့မဝင်မီ အနည်းငယ်အလိုတွင် ယေရှုက "သင်တို့သည် ယနေ့ညဉ့်၌ ငါ့ကြောင့် အမှားရှိကြလိမ့်မည်" ဟု တပည့်တော်တို့ကို မိန့်တော်မူခဲ့၏။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ထောင်သို့သော်လည်းကောင်း၊ သေခြင်းသို့သော်လည်းကောင်း လိုက်ပါမည်ဟု ခိုင်မာစွာ ကတိပေးခဲ့ကြ၏။ အားနည်းပြီး မိမိကိုယ်ကိုယုံကြည်သော ပေတရုက "လူအပေါင်းတို့သည် အမှားရှိသော်လည်း၊ အကျွန်ုပ်မူကား မရှိပါ" ဟု ထပ်ပြောခဲ့၏။ မာကု ၁၄:၂၇၊ ၂၉။

ပေတရုကို ရည်ရွယ်၍ ယေရှုက "ရှိမုန်၊ အိပ်ပျော်သလော။ တစ်နာရီမျှမစောင့်နိုင်သလော။ စုံစမ်းခြင်းနှင့် မတွေ့စေခြင်းငှါ စောင့်လျက်ဆုတောင်းကြလော့။ စိတ်ဝိညာဉ်သည် အသင့်ရှိသော်လည်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အားနည်းသည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

စိတ်ဝိညာဉ်၏ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်လာသောအခါ "ချွေးထွက်သည်မှာ သွေးစက်ကဲ့သို့ ဖြစ်၍ မြေသို့ကျလေ၏။" ထင်းရှူးပင်နှင့် စွန်ပလွံပင်များသည် ကိုယ်တော်၏ဆင်းရဲဒုက္ခကို တိတ်ဆိတ်စွာ သက်သေခံနေကြ၏။ သဘာဝတရားသည် အမှောင်ထု၏အာဏာနှင့် တစ်ကိုယ်တည်း တိုက်ပွဲဝင်နေသော မိမိ၏ဖန်ဆင်းရှင်အတွက် ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့၊ ၎င်းတို့၏အရွက်များမှ နှင်းစက်များမှာ ကိုယ်တော်၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသောကိုယ်ခန္ဓာပေါ်သို့ ကျဆင်းနေ၏။

ကယ်တင်ရှင်၏စကားသံမှာ အိပ်ငိုက်နေသော တပည့်တော်တို့၏နားသို့ ရောက်သွား၏—"အိုအဘ၊ ဤခွက်ကိုမသောက်ရဘဲ လွှဲ၍မရလျှင်၊ ကိုယ်တော်၏အလိုအတိုင်း ဖြစ်ပါစေသော။"

တပည့်တော်တို့၏ ပထမဆုံးစိတ်ကူးမှာ ကိုယ်တော်ထံသို့ သွားရန်ဖြစ်သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်က သူတို့ကို ထိုနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်း၍ ဆုတောင်းနေရန် မိန့်တော်မူခဲ့၏။ ယေရှုရောက်လာသောအခါ သူတို့သည် အိပ်ပျော်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်၏ရောက်ရှိလာမှုက သူတို့ကို နှိုးလိုက်၏။ သူတို့သည် သွေးစက်များဖြင့် ပေကျံနေသော ကိုယ်တော်၏မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြ၏။ ကိုယ်တော်၏စိတ်ဒုက္ခကို သူတို့နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ "ကိုယ်တော်၏ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်သည် လူတို့ထက်လည်းကောင်း၊ အဆင်းတော်သည် လူသားတို့ထက်လည်းကောင်း၊ အလွန်ပျက်ပြားခြင်းရှိ၏။" ဟေရှာယ ၅၂:၁၄။

လှည့်ပြန်သွားပြီးနောက်၊ ယေရှုသည် မိမိ၏တိတ်ဆိတ်ရာအရပ်သို့ တစ်ဖန်ပြန်ကြွ၍၊ အလွန်ကြီးမားသော အမှောင်ထု၏ထိတ်လန့်မှုကြောင့် မှောက်လျက်လဲကျသွားပြန်၏။ ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ လူသားဖြစ်မှုသည် ထိုစမ်းသပ်ခံရသောအချိန်၌ တုန်လှုပ်နေ၏။ ယခု ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏တပည့်တော်များ ယုံကြည်ခြင်းမပျက်စေရန်အတွက် မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိ၏စုံစမ်းခြင်းခံရပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်အတွက် ဆုတောင်းနေ၏။ အလွန်အရေးကြီးသောအချိန်—ကမ္ဘာကြီး၏ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်မည့်အချိန်—ရောက်လာပြီ။ လူသားမျိုးနွယ်စု၏ကံကြမ္မာသည် ချိန်ခွင်လျှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်နေ၏။ ခရစ်တော်သည် ယခုပင် အပြစ်ရှိသောလူသားတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသောခွက်ကို သောက်ရန် ငြင်းဆန်နိုင်၏။ အချိန်မနှောင်းသေးပါ။ သူသည် မိမိ၏မျက်နှာဖုံးမှ သွေးစက်များကို သုတ်ပစ်ပြီး၊ လူသားတို့ကို မိမိတို့၏အပြစ်ထဲတွင် ပျက်စီးစေခဲ့၍ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်သွားနိုင်သည်။ သူသည် အပြစ်ရှိသူများအတွက် အပြစ်၏အကျိုးဆက်ကို ခံယူပြီး၊ အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ခါးသီးသောခွက်ကို သောက်မည်လော။ ယေရှု၏ဖြူလျော့သောနှုတ်ခမ်းဖျားမှ "အိုအဘ၊ ဤခွက်ကိုမသောက်ရဘဲ လွှဲ၍မရလျှင်၊ ကိုယ်တော်၏အလိုအတိုင်း ဖြစ်ပါစေသော" ဟု တုန်လှုပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ထိုဆုတောင်းစကားကို မိန့်ဆိုတော်မူ၏။

ကောင်းကင်တမန်များသည် ကယ်တင်ရှင်၏ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြည့်ရှုနေကြ၏။ သူတို့၏သခင်သည် စာတန်၏တပ်မတော်များဖြင့် ဝန်းရံခံနေရပြီး၊ သူ၏သဘောသဘာဝမှာ တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် လေးလံနေသည်ကို မြင်ကြရ၏။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ တိတ်ဆိတ်နေ၏။ စောင်းသံများမကြားရ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ချစ်သားတော်ထံမှ အလင်း၊ မေတ္တာနှင့် ကျက်သရေတော်တို့ကို ခွဲထုတ်နေစဉ် ကောင်းကင်တမန်များ၏ အံ့အားသင့်မှုကို လူသားတို့သာ မြင်နိုင်ပါက၊ အပြစ်တရားသည် ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်၌ မည်မျှရွံရှာဖွယ်ကောင်းသည်ကို ပိုမိုနားလည်နိုင်ကြမည်။

မကျဆုံးသေးသောကမ္ဘာများနှင့် ကောင်းကင်တမန်များသည် တိုက်ပွဲပြီးဆုံးလုနီးအချိန်တွင် အလွန်စိတ်ဝင်စားစွာ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

ခရစ်တော်၏ဆင်းရဲဒုက္ခမှာ မရပ်တန့်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းတို့မှာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ မုန်တိုင်းမှာ လုံးဝမငြိမ်သက်သေးသော်လည်း၊ ထိုမုန်တိုင်း၏အဓိကပစ်မှတ်ဖြစ်သူမှာ သူ၏ဒေါသကို ရင်ဆိုင်ရန် အားရှိလာ၏။ ကိုယ်တော်သည် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ထွက်လာ၏။ သူ၏သွေးစွန်းနေသောမျက်နှာပေါ်၌ ကောင်းကင်၏ငြိမ်သက်ခြင်း တည်ရှိနေ၏။ သူသည် မည်သည့်လူသားမျှ မခံနိုင်သော ဝေဒနာကို ခံစားခဲ့ပြီးပြီ။ အကြောင်းမူကား သူသည် လူတိုင်းအတွက် သေခြင်း၏ဆင်းရဲဒုက္ခကို မြည်းစမ်းခဲ့ရပြီဖြစ်၏။

သူ့ကိုလိုက်ရှာသော လူအုပ်ကြီး၏ခြေသံကို ကြားလျှင် "ထကြလော့၊ သွားကြစို့။ ငါ့ကိုအပ်နှံမည့်သူ နီးပြီ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ယေရှုသည် မိမိကိုအပ်နှံမည့်သူနှင့်တွေ့ဆုံရန် ခြေလှမ်းစတင်လိုက်သောအခါ မကြာသေးမီကခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခ၏အရိပ်အယောင်မျှမရှိတော့ပါ။ တပည့်တော်တို့ရှေ့တွင်ရပ်လျက် "အဘယ်သူကို ရှာကြသနည်း" ဟု မေးတော်မူ၏။ သူတို့က "နာဇရက်မြို့သားယေရှုကို ရှာပါသည်" ဟု ဖြေ၏။ ယေရှုက "ငါဖြစ်၏" ဟု ပြန်ပြော၏။ ဤစကားကိုပြောသောအခါ၊ ယေရှုထံသို့ လတ်တလောရောက်လာသော ကောင်းကင်တမန်သည် ယေရှုနှင့်လူအုပ်ကြီးကြားသို့ ဝင်သွား၏။ ထိုဘုရားသခင်၏အလင်းသည် ကယ်တင်ရှင်၏မျက်နှာကို ထွန်းလင်းစေပြီး၊ ခိုငှက်ကဲ့သို့သောအသွင်သဏ္ဌာန်သည် ကိုယ်တော်ကို လွှမ်းခြုံထား၏။ ထိုဘုရားသခင်၏ကျက်သရေတော်ရှေ့တွင်၊ လူသတ်လိုသော လူအုပ်ကြီးသည် ခဏမျှပင် မရပ်တည်နိုင်ကြပေ။ သူတို့သည် နောက်သို့ယိုင်လဲသွားကြ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ အကြီးအကဲများ၊ စစ်သားများ၊ ယုဒပင်လျှင် သေသူများကဲ့သို့ မြေပေါ်သို့ ပြိုလဲကျကုန်၏။

ယေရှုတွင် ထွက်ပြေးရန်အခွင့်အရေးရှိသော်လည်း၊ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆက်လက်ရှိနေ၏။ ဂုဏ်တော်ထင်ရှားသောသူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ မိမိ၏ခြေရင်း၌ ပြိုလဲကျပြီး အားနည်းနေသော ထိုကြမ်းတမ်းသည့်လူအုပ်ကြားတွင် ရပ်နေတော်မူ၏။ တပည့်တော်တို့သည် အံ့သြခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြ၏။

သို့သော် ထိုမြင်ကွင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွား၏။ လူအုပ်ကြီးမှာ ပြန်ထလာကြ၏။ ရောမစစ်သားများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ယုဒတို့သည် ခရစ်တော်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့၏အားနည်းမှုကို ရှက်ရွံ့နေကြပြီး၊ ကိုယ်တော်ထပ်မံထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြ၏။ ကယ်တင်ရှင်က တစ်ဖန် "အဘယ်သူကို ရှာကြသနည်း" ဟု မေးမြန်းပြန်၏။ ... [ထို့နောက်] သူတို့က "နာဇရက်မြို့သားယေရှုကို ရှာပါသည်" ဟု တစ်ဖန်ပြန်ဖြေ၏။ ထိုအခါ ကယ်တင်ရှင်က "ငါဖြစ်သည်ဟု ငါဆိုခဲ့ပြီ။ ငါ့ကိုရှာလျှင်၊ ဤသူတို့သည် သွားပါစေ" ဟု တပည့်တော်တို့ကို လက်ညှိုးထိုးလျက် မိန့်တော်မူ၏။ သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်း မည်မျှအားနည်းသည်ကို ကိုယ်တော်သိသောကြောင့်၊ သူတို့ကို စုံစမ်းခြင်းနှင့် အခက်အခဲများမှ ကာကွယ်ပေးလို၏။ သူတို့အတွက် ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို ပေးဆပ်ရန် အသင့်ရှိ၏။

အပ်နှံသူယုဒသည် မိမိလုပ်ရမည့်အပိုင်းကို မမေ့လျော့ပါ။ လူအုပ်ကြီး ဥယျာဉ်ထဲဝင်လာသောအခါ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းနောက်မှလိုက်၍ သူဦးဆောင်ခဲ့၏။ ယေရှုကိုလိုက်ရှာသူတို့အား သူက "ငါနမ်းမည့်သူသည် ထိုသူပင်ဖြစ်၏။ သူ့ကိုဖမ်းကြလော့" ဟု လက္ခဏာပေးခဲ့၏။ မဿဲ ၂၆:၄၈။ ယခုမူ သူသည် သူတို့နှင့်မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေ၏။ ယေရှုအနားသို့ကပ်လာပြီး၊ ရင်းနှီးသောမိတ်ဆွေတစ်ဦးကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏လက်ကို ကိုင်လိုက်၏။ "အရှင်၊ မင်္ဂလာပါ" ဟူသောစကားဖြင့် ကိုယ်တော်ကို အကြိမ်ကြိမ်နမ်းကာ၊ ကိုယ်တော်၏အန္တရာယ်အတွက် စာနာသလိုလိုနှင့် ငိုယိုဟန်ဆောင်၏။

ယေရှုက သူ့ကို "အဆွေ၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့်လာသနည်း" ဟု မေး၏။ "ယုဒ၊ သင်သည် လူသားကို နမ်းခြင်းဖြင့် အပ်နှံသလော" ဟု ဝမ်းနည်းစွာ တုန်ယင်သောလေသံဖြင့် ထပ်မေးတော်မူ၏။ ဤအသံသည် အပ်နှံသူ၏အသိစိတ်ကို နိုးထစေပြီး၊ ခေါင်းမာသောစိတ်နှလုံးကို ထိခိုက်စေသင့်သော်လည်း၊ ဂုဏ်သိက္ခာ၊ သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် လူသားတို့၏နူးညံ့မှုတို့မှာ သူ့ထံမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်၏။ သူသည် ပြန်လည်နောင်တရမည့်အရိပ်အယောင်မပြဘဲ၊ ရဲရင့်ပြီး စိန်ခေါ်သည့်ပုံစံဖြင့် ရပ်နေ၏။

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အကြီးအကဲများဘက်သို့လှည့်၍၊ ခရစ်တော်သည် သူတို့အား စူးစိုက်ကြည့်ရှုတော်မူ၏။ ... လေးနက်သောဂုဏ်အသရေဖြင့် ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ သင်တို့သည် သူခိုးတစ်ယောက်ကို ဖမ်းသကဲ့သို့ ဓား၊ လှံများဖြင့် ငါ့ကိုဖမ်းရန် လာကြသလော။ ငါသည် နေ့စဉ် ဗိမာန်တော်၌ ထိုင်၍သွန်သင်ခဲ့၏။ သင်တို့သည် ငါ့ကိုဖမ်းဆီးရန် အခွင့်အရေးများစွာရှိသော်လည်း ဘာမျှမလုပ်ခဲ့ကြပါ။ ဤညဉ့်အချိန်သည် သင်တို့၏လုပ်ငန်းအတွက် ပိုမိုသင့်လျော်ပါ၏။ "ယခုမူကား သင်တို့အချိန်တန်ပြီ။ အမှောင်၏အာဏာလည်း ရောက်လာပြီ။"

တပည့်တော်တို့သည် ယေရှုကို ဖမ်းဆီးပြီး ချည်နှောင်ခွင့်ပေးလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အလွန်ကြောက်ရွံ့သွားကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကိုနှင့် သူတို့ကိုပါ ဤမျှအရှက်ကွဲစေသည်အတွက် သူတို့စိတ်ပျက်သွားကြ၏။ ကိုယ်တော်၏လုပ်ရပ်ကို သူတို့နားမလည်နိုင်ကြဘဲ၊ လူအုပ်ကြီးကို အညံ့ခံသည့်အတွက် ကိုယ်တော်ကို အပြစ်တင်ကြ၏။ သူတို့၏ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ကြောင့်၊ ပေတရုက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကယ်တင်ရန် အကြံပေး၏။ ဤအကြံပေးချက်အတိုင်း "သူတို့အားလုံးသည် ကိုယ်တော်ကိုစွန့်၍ ပြေးကြကုန်၏။"