Wednesday, July 15, 2026

အခန်း ၁၀—ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်သတ်ခြင်း

 

အခန်း ၁၀—ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခြင်း

ပိလတ်မင်းသည် ထိုစကားကိုကြားလျှင် ယေရှုကိုပြင်သို့ထုတ်၍ ဂဗ္ဗာသဟုခေါ်ဝေါ်သော ကျောက်ခင်းရာအရပ်၌ တရားပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်လေ၏။ ထိုနေ့သည် ပသခါပွဲ၏ ပြင်ဆင်ရာနေ့၊ သားနာရီအချိန်ခန့် ဖြစ်၏။ ပိလတ်မင်းကလည်း၊ သင်တို့၏ရှင်ဘုရင်ကို ကြည့်ကြလော့ဟု ယုဒလူတို့အား ဆိုသော်၊ သူတို့က၊ ယူသွားပါ၊ ယူသွားပါ။ ကားတိုင်မှာတင်ပါ၊ ကားတိုင်မှာတင်ပါဟု ဟစ်အော်ကြ၏။ ပိလတ်မင်းကလည်း၊ သင်တို့၏ရှင်ဘုရင်ကို ငါကားတိုင်မှာတင်ရမည်လောဟု မေးသော်၊ ယုဒလူတို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့က၊ ကျွန်ုပ်တို့တွင် ကဲသာဘုရင်မှတစ်ပါး အခြားရှင်ဘုရင်မရှိဟု ပြန်ပြောကြ၏။ ထိုအခါ ပိလတ်မင်းသည် ယေရှုကို ကားတိုင်မှာတင်စေခြင်းငှာ သူတို့လက်သို့ အပ်လိုက်လေ၏။ ထိုသူတို့သည် ယေရှုကိုခေါ်သွားကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်လက်ဝါးကပ်တိုင်ကိုထမ်း၍ ဂေါလဂေါသဟုခေါ်ဝေါ်သော အရပ်သို့ထွက်သွားတော်မူ၏။ ထိုအရပ်ကို ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ဂေါလဂေါသဟု ခေါ်၏။ ထိုအရပ်၌ ယေရှုကို ကားတိုင်မှာတင်ကြ၏။ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ အခြားသူနှစ်ယောက်တို့ကိုလည်း တစ်ဖက်တစ်ချက်၌တင်၍ ယေရှုကို အလယ်၌ထားကြ၏။ ပိလတ်မင်းသည် စာကိုရေး၍ ကားတိုင်ပေါ်မှာ တင်ထား၏။ ထိုစာ၌ နာဇရက်မြို့သားယေရှု၊ ယုဒလူတို့၏ရှင်ဘုရင်ဟူ၍ ရေးထား၏။ ယေရှုကို ကားတိုင်မှာတင်သောအရပ်သည် မြို့နှင့်နီးသောကြောင့် ယုဒလူများစွာတို့သည် ထိုစာကိုဖတ်ကြ၏။ ထိုစာကို ဟေဗြဲဘာသာ၊ ဂရိဘာသာ၊ လက်တင်ဘာသာဖြင့် ရေးထား၏။ ယုဒလူတို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့က၊ ယုဒလူတို့၏ရှင်ဘုရင်ဟု မရေးပါနှင့်၊ ယုဒလူတို့၏ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သည်ဟု ကိုယ်တိုင်ပြောဆိုသည်ဟု ရေးပါဟု ပိလတ်မင်းအား ဆိုကြ၏။ ပိလတ်မင်းကလည်း၊ ငါရေးသည်အတိုင်း ပြီးပါစေဟု ပြန်ပြော၏။ စစ်သူရဲတို့သည် ယေရှုကို ကားတိုင်မှာတင်ပြီးမှ ကိုယ်တော်၏အဝတ်တို့ကိုယူ၍ လေးစုပြုကြ၏။ စစ်သူရဲတစ်ယောက်စီ တစ်စုစီရကြ၏။ အင်္ကျီကိုလည်းယူကြ၏။ ထိုအင်္ကျီသည် အပေါ်မှအောက်တိုင်အောင် ချုပ်ရာမရှိ၊ တစ်ထည်တည်းရက်လုပ်သော အင်္ကျီဖြစ်၏။ ထိုကြောင့် သူတို့က၊ ထိုအင်္ကျီကို မဆုတ်ကြစို့။ ငါတို့အထဲက အဘယ်သူရမည်ကို မဲချကြစို့ဟု ပြောဆိုကြ၏။ ထိုသို့ဖြစ်သည်မှာ၊ သူတို့သည် ငါ့အဝတ်တို့ကို အသီးသီးဝေယူကြ၏။ ငါ့အင်္ကျီကိုလည်း မဲချကြ၏ဟု ကျမ်းစာလာသည်အတိုင်း ပြည့်စုံလေ၏။ စစ်သူရဲတို့သည် ထိုသို့ပြုကြ၏။ ယေရှု၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်နားမှာ ကိုယ်တော်၏မယ်တော်၊ မယ်တော်၏နှမ၊ ကလျောပ၏ခင်ပွန်းမာရိ၊ မဂဒလမာရိတို့သည် ရပ်နေကြ၏။ ယေရှုသည် မိမိမယ်တော်နှင့် မိမိချစ်သောတပည့်တော် ရပ်နေသည်ကို မြင်တော်မူလျှင်၊ မယ်တော်အား၊ အချင်းမိန်းမ၊ ထိုသူသည် သင်၏သားဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ နောက်မှ ထိုတပည့်တော်အား၊ ဤသူသည် သင်၏အမိဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုတပည့်တော်သည် မယ်တော်ကို မိမိအိမ်သို့ ခေါ်သွားလေ၏။ ထိုနောက် အရာရာတို့သည် ပြီးစီးပြီဟု ယေရှုသိတော်မူ၍၊ ကျမ်းစာပြည့်စုံစေခြင်းငှာ၊ ငါငတ်မွတ်သည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ရှလကာရည်နှင့်ပြည့်သော တောင်းတစ်လုံးရှိသည်ဖြစ်၍၊ ရှလကာရည်တွင် စိမ်သောမြှုပ်ကို ဟုသုပ်ပင်၌တင်၍ နှုတ်ခမ်းတော်သို့ ကပ်ပေးကြ၏။ ယေရှုသည် ရှလကာရည်ကို ခံယူပြီးမှ၊ ပြီးစီးပြီဟု မိန့်တော်မူလျက်၊ ဦးခေါင်းကိုငုံ့၍ အသက်ချုပ်လေ၏။ ယောဟန် ၁၉:၁၃-၃၀။

ကိုယ်တော်ကို အပြစ်စီရင်ကြောင်း သတင်းသည် ယေရုရှလင်မြို့တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူမျိုးပေါင်းစုံ၊ အဆင့်အတန်းပေါင်းစုံတို့သည် ကားတိုင်တင်မည့်နေရာဆီသို့ စုရုံးလာကြသည်။

ယေရှုသည် ပိလတ်မင်း၏တရားရုံးတော်တံခါးမှ ထွက်လာသောအခါ ဗာရဗ္ဗအတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ကိုယ်တော်၏ အနာတရဖြစ်ပြီး သွေးထွက်နေသော ပခုံးတော်ပေါ်၌ တင်လိုက်ကြသည်။ ... ကယ်တင်ရှင်၏ ဝန်သည် ကိုယ်တော်၏ အားနည်းပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသော အခြေအနေတွင် အလွန်လေးလံလှသည်။ တပည့်တော်များနှင့်အတူ ပသခါပွဲညစာ စားပြီးကတည်းက ကိုယ်တော်သည် အစာလည်းမစား၊ အရည်လည်းမသောက်ရပေ။ ဂေသရှေမန်ဥယျာဉ်တွင် စာတန်၏အဖွဲ့အစည်းများနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ရင်း စိတ်ညှစ်ခဲ့ရသည်။ သစ္စာဖောက်ခံရခြင်း၏ ဝေဒနာကို ခံစားခဲ့ရပြီး တပည့်တော်များ စွန့်ခွာထွက်ပြေးသွားသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။ အန္နထံသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရပြီးနောက် ကယာဖထံ၊ ထို့နောက် ပိလတ်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ပိလတ်ထံမှ ဟေရုဒ်ထံသို့ ပို့ဆောင်ခံရပြီး၊ ထိုမှတစ်ဖန် ပိလတ်ထံသို့ ပြန်ပို့ခံရသည်။ စော်ကားမှုမှသည် နောက်ထပ်စော်ကားမှုများသို့၊ ပြောင်လှောင်မှုမှသည် နောက်ထပ်ပြောင်လှောင်မှုများသို့၊ ကြိမ်ဒဏ်နှစ်ကြိမ် ခံရခြင်း—ထိုညတစ်ညလုံးတွင် လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အစွမ်းကုန် စမ်းသပ်သည့် ဖြစ်ရပ်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ... သို့သော် ဒုတိယအကြိမ် ကြိမ်ဒဏ်ခံပြီးနောက် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ပခုံးပေါ်တင်လိုက်သောအခါ လူ့သဘာဝသည် ထပ်မံ၍ မခံရပ်နိုင်တော့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် ဝန်အောက်တွင် မေ့မြောသွားလေသည်။

ယေရှု၏မယ်တော်သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှင်တပည့်တော် ယောဟန်၏ အကူအညီဖြင့် ကားတိုင်ဆီသို့သွားသော သားတော်၏ခြေလှမ်းများကို လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သားတော်သည် ကားတိုင်၏ဝန်အောက်တွင် မေ့မြောသွားသည်ကို သူမမြင်ခဲ့ရပြီး၊ တစ်ချိန်က သူမ၏ရင်ခွင်၌ မှီခဲ့ဖူးသော ထိုဦးခေါင်းတော်အောက်တွင် သူမ၏လက်ဖြင့် ထောက်ပေးချင်ခဲ့ကာ နဖူးတော်ကို ရေဆေးပေးချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမအား ထိုဝမ်းနည်းဖွယ်အခွင့်အရေးကို ပေးမထားပေ။

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှလာသော ရှိမုန်အမည်ရှိ ကုရေနီလူတစ်ယောက်သည် လူအုပ်ကြီးနှင့် ဆုံမိသည်။ သူသည် လူအုပ်၏ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်သံများကို ကြားရသည်။ "ယုဒရှင်ဘုရင်အတွက် လမ်းဖယ်ပေးကြ!" ဟူသော စကားလုံးများကို မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေသည်ကို ကြားရသည်။ သူသည် ထိုမြင်ကွင်းကို အံ့ဩစွာဖြင့် ရပ်ကြည့်နေစဉ်၊ သူက သနားကြင်နာမှုကို ပြသလိုက်သောအခါ လူအုပ်က သူ့ကိုဆွဲခေါ်ပြီး လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို သူ၏ပခုံးပေါ် တင်ပေးလိုက်ကြသည်။

ရှိမုန်သည် ယေရှုအကြောင်း ကြားဖူးသည်။ သူ၏သားများမှာ ကယ်တင်ရှင်ကို ယုံကြည်သူများဖြစ်ကြသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်မူ တပည့်တော်မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ဂေါလဂေါသသို့ လက်ဝါးကပ်တိုင်ထမ်းသွားရခြင်းသည် ရှိမုန်အတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ သူသည် ထိုစီမံမှုအတွက် နောက်ပိုင်းတွင် အမြဲကျေးဇူးတင်ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းက သူ့အား ခရစ်တော်၏လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ ထမ်းဆောင်ရန် လမ်းစဖြစ်ခဲ့သည်။

အပြစ်မစီရင်ရသေးသော ကိုယ်တော်၏ ရက်စက်သောသေခြင်းကို လိုက်ပါသွားသူများထဲတွင် အမျိုးသမီးအချို့လည်း မနည်းလှပေ။ သူတို့၏အာရုံသည် ယေရှုထံတွင်သာ ရှိနေသည်။ အချို့မှာ ကိုယ်တော်ကို ယခင်က မြင်ဖူးကြသည်။ အချို့မှာ ကိုယ်တော်ထံသို့ မိမိတို့၏ နာမကျန်းသူများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူများကို ခေါ်ဆောင်လာဖူးကြသည်။ အချို့မှာ ကိုယ်တော်၏ ကုသခြင်းကို ခံခဲ့ရသူများဖြစ်သည်။ ဖြစ်ပျက်နေသော အကြောင်းအရာများကို ပြောပြနေကြသည်။ သူတို့၏နှလုံးသားများ အရည်ပျော်ကာ ကွဲမတတ်ဖြစ်နေရသူအပေါ် လူအုပ်ကြီး၏ မုန်းတီးမှုကို သူတို့ အံ့ဩနေကြသည်။ ရူးသွပ်နေသောလူအုပ်၏ လုပ်ရပ်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ အုပ်ချုပ်သူများ၏ ဒေါသထွက်ဖွယ်စကားများကြားမှပင် ဤအမျိုးသမီးများသည် သူတို့၏သနားကြင်နာမှုကို ဖော်ပြကြသည်။ ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်အောက်တွင် မေ့မြောသွားသောအခါ သူတို့သည် ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ငိုကြွေးကြသည်။

ဤအချက်သည် ခရစ်တော်၏အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်သော တစ်ခုတည်းသောအရာဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လောကီသားတို့၏ အပြစ်ကို ထမ်းဆောင်နေရသော်လည်း သူတို့၏ဝမ်းနည်းမှုကို မလျှစ်လျူရှုခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် ဤအမျိုးသမီးများကို သနားကြင်နာသော မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်တော်မူသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သူများမဟုတ်ကြပါ။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ဘုရားသခင်စေလွှတ်သူအဖြစ် ငိုကြွေးနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ လူသားချင်းစာနာမှုကြောင့် ငိုကြွေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တော်သိတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏သနားမှုကို မမုန်းတီးခဲ့ဘဲ၊ သူတို့အပေါ် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော သနားကြင်နာမှုများ ကိုယ်တော်၏နှလုံးသားတွင် ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။ "ယေရုရှလင်မြို့သမီးတို့၊ ငါ့အတွက် ငိုကြွေးခြင်းကို မပြုကြနှင့်။ သင်တို့နှင့် သင်တို့၏သားသမီးတို့အတွက် ငိုကြွေးကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ မိမိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းမှတစ်ဆင့် ခရစ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့ပျက်စီးမည့် အချိန်ကို ကြိုမြင်တော်မူသည်။ ထိုဆိုးရွားသောအချိန်တွင် ယခု ကိုယ်တော်အတွက် ငိုကြွေးနေသူများထဲမှ များစွာသောသူတို့သည် သူတို့၏သားသမီးများနှင့်အတူ ပျက်စီးကြလိမ့်မည်။

သတ်ဖြတ်မည့်နေရာသို့ ရောက်သောအခါ အကျဉ်းသားများကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရာ ကိရိယာများတွင် ချည်နှောင်လိုက်ကြသည်။ သူခိုးနှစ်ယောက်သည် သူတို့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ် တင်ပေးသူများ၏လက်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေကြသော်လည်း ယေရှုမူကား ခုခံခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ယေရှု၏မယ်တော်သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှင်တပည့်တော် ယောဟန်၏ အကူအညီဖြင့် ကားတိုင်ဆီသို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ တပည့်တော်များနှင့်အတူ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးတော်ကို ပြသပြီး ရန်သူများလက်မှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်ဟု သူမမျှော်လင့်နေဆဲပင်။ သို့သော် ယခုဖြစ်ပျက်နေသည့် ဖြစ်ရပ်များကို ကိုယ်တော် ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့သည့် စကားများကို ပြန်တွေးမိသောအခါ သူမ၏နှလုံးသားသည် ထပ်မံ၍ နစ်မွန်းသွားရပြန်သည်။ သေသူကို အသက်ပြန်ရှင်စေခဲ့သူသည် မိမိကိုယ်ကို ကားတိုင်မှာတင်ခံရမည်လော။ ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် ဤသို့ ရက်စက်စွာ အသတ်ခံရမည်လော။ ယေရှုသည် မေရှိယဖြစ်သည်ဟူသော သူမ၏ယုံကြည်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ရတော့မည်လော။ ကိုယ်တော်၏ ရှက်ကြောက်ခြင်းနှင့် ဝေဒနာကို သူမ၏အကူအညီမပါဘဲ ကြည့်နေရတော့မည်လော။ လက်တော်တို့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ဆန့်တန်းထားသည်ကို သူမမြင်ရသည်။ တူနှင့် သံကို ယူဆောင်လာကြပြီး နူးညံ့သောအသားအရေကို ဖြတ်၍ သံကိုရိုက်သွင်းလိုက်သောအခါ၊ စိတ်နှလုံးကွဲပြားနေသော တပည့်တော်တို့သည် ယေရှု၏မယ်တော်၏ မေ့မြောနေသောခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုရက်စက်သောနေရာမှ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

ကယ်တင်ရှင်သည် အနည်းငယ်မျှ မညည်းညူခဲ့ပေ။ မျက်နှာတော်သည် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသော်လည်း နဖူးတော်မှ ချွေးစက်ကြီးများ ကျဆင်းနေသည်။ ... စစ်သူရဲတို့သည် သူတို့၏ကြောက်မက်ဖွယ်လုပ်ငန်းကို လုပ်ဆောင်နေစဉ် ယေရှုက ကိုယ်တော်၏ရန်သူများအတွက် "အဘ၊ သူတို့သည် ပြုမိသောအမှုကို မသိကြ၍ သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ" ဟု ဆုတောင်းပေးတော်မူ၏။ ...

ခရစ်တော်၏ ရန်သူများအတွက် ဆုတောင်းချက်သည် တစ်လောကလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာဦးမှသည် ကမ္ဘာကုန်သည်အထိ နေထိုင်ခဲ့ကြ၊ နေထိုင်ကြမည့် အပြစ်သားအားလုံးကို ပါဝင်စေသည်။ လူတိုင်းအပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခြင်း၏ အပြစ်ရှိနေသည်။ အားလုံးအတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို လွတ်လပ်စွာ ပေးထားသည်။ "အလိုရှိသမျှသောသူတို့သည်" ဘုရားသခင်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းရှိနိုင်ပြီး ထာဝရအသက်ကို အမွေခံနိုင်ကြသည်။

ယေရှုကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာတင်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခွန်အားကြီးသူတို့သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို မတင်၍ အလွန်ပြင်းထန်စွာဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသည့်တွင်းထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်ကြသည်။ ဤအချက်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်အတွက် အပြင်းထန်ဆုံး ဝေဒနာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုအခါ ပိလတ်မင်းသည် ဟေဗြဲ၊ ဂရိနှင့် လက်တင်ဘာသာဖြင့် စာတန်းတစ်ခုရေးပြီး ယေရှု၏ဦးခေါင်းတော်အထက် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် တင်ထားသည်။ ၎င်း၌ "နာဇရက်မြို့သား ယေရှု၊ ယုဒလူတို့၏ရှင်ဘုရင်" ဟု ရေးထား၏။ ...

ဘုရားသခင်၏ စီမံမှုအရ ၎င်းသည် လူတို့ကို စဉ်းစားတွေးတောစေရန်နှင့် ကျမ်းစာကို လေ့လာစုံစမ်းရန် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကို ကားတိုင်တင်သည့်နေရာသည် မြို့နှင့်နီးသည်။ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှ လူထောင်ပေါင်းများစွာတို့သည် ထိုအချိန်တွင် ယေရုရှလင်မြို့၌ ရှိနေကြပြီး နာဇရက်မြို့သားယေရှုသည် မေရှိယဖြစ်ကြောင်း ကြေညာထားသော စာတန်းကို သူတို့ သတိပြုမိကြလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်လမ်းပြသော လက်ဖြင့် ရေးသားထားသည့် အသက်ရှင်သော သမ္မာတရား ဖြစ်သည်။ ...

လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် အသေခံရသူများအား အနာသက်သာစေရန် မူးယစ်စေသောဆေးရည်ကို ပေးရန် ခွင့်ပြုထားသည်။ ၎င်းကို ယေရှုအား ကမ်းလှမ်းခဲ့သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် ငြင်းပယ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏စိတ်ကို ဝေဝါးစေမည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ကိုယ်တော် မခံယူပါ။ ကိုယ်တော်၏ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို မြဲမြံစွာ ကိုင်စွဲထားရမည်။ ၎င်းသည်သာ ကိုယ်တော်၏ တစ်ခုတည်းသော ခွန်အားဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏အာရုံကို ဝေဝါးစေခြင်းသည် စာတန်ကို အခွင့်အရေးပေးရာရောက်သည်။

ယေရှု၏ရန်သူများသည် ကားတိုင်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကိုယ်တော်အပေါ် သူတို့၏ဒေါသကို သွန်ချကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ အုပ်ချုပ်သူများနှင့် စာရေးဆရာများသည် လူအုပ်နှင့်အတူ သေလုမျောပါးဖြစ်နေသော ကယ်တင်ရှင်ကို ပြောင်လှောင်ကြသည်။ ...

"သင်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်မှန်လျှင် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှ ဆင်းလာခဲ့လော့၊" ဟု သူတို့ပြောကြသည်။ "သူတစ်ပါးတို့ကို ကယ်တင်တတ်သော သူသည် မိမိကိုယ်ကို မကယ်တင်နိုင်။ ဣသရေလရှင်ဘုရင် ခရစ်တော်မှန်လျှင်၊ ယခုလက်ဝါးကပ်တိုင်မှ ဆင်းလာခဲ့ပါစေ၊ ငါတို့သည် မြင်၍ ယုံကြည်ကြမည်၊" ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်များက ပြောသည်ကို ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသော ယေရှု ကြားတော်မူ၏။ ခရစ်တော်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှ ဆင်းလာနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို မကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ အပြစ်သားတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ...

လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်ရှိ ဝေဒနာကို ခံစားနေရသော ယေရှုထံသို့ နှစ်သိမ့်မှုတစ်စုံတစ်ရာ ရောက်လာသည်။ ၎င်းမှာ နောင်တရသော သူခိုး၏ ဆုတောင်းချက်ဖြစ်သည်။ ယေရှုနှင့်အတူ ကားတိုင်တင်ခံရသော သူနှစ်ယောက်စလုံးသည် အစပိုင်းတွင် ကိုယ်တော်ကို ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ယောက်မှာ ဝေဒနာကြောင့် ပို၍ပင် စိတ်ဓာတ်ကျပြီး ပုန်ကန်တတ်လာသည်။ သို့သော် သူ၏အပေါင်းအပါမှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ဤသူသည် မာကျောသောရာဇဝတ်သားမဟုတ်။ သူသည် မကောင်းသောပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးကြောင့် လမ်းမှားသို့ ရောက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကားတိုင်အနီးတွင် ရပ်၍ ကယ်တင်ရှင်ကို စော်ကားနေသူများထက် သူ၏အပြစ်မှာ ပို၍နည်းသည်။ သူသည် ယေရှု၏သွန်သင်ချက်များကို မြင်တွေ့ကြားနာခဲ့ရပြီးဖြစ်သော်လည်း ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများကြောင့် ကိုယ်တော်ထံမှ ဝေးကွာသွားခဲ့ရသည်။ အပြစ်ရှိသည်ဟူသော ခံစားချက်ကို ဖိနှိပ်ထားရန် သူသည် အပြစ်ထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နစ်မွန်းသွားခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဖမ်းဆီးခံရကာ ရာဇဝတ်သားအဖြစ် စီရင်ချက်ချခံရပြီး လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် အသေခံရန် ဖြစ်လာသည်။ ... လမ်းသွားသူများစွာတို့က ယေရှုကို ကာကွယ်ပြောဆိုနေကြသည်ကို သူကြားရသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏စကားများကို ထပ်ခါပြောနေကြပြီး ကိုယ်တော်၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပြောပြနေကြသည်။ ဤသူသည် ခရစ်တော်ဖြစ်သည်ဟူသော အသိစိတ်သည် သူ့ထံသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူသည် မိမိ၏အပေါင်းအပါ ရာဇဝတ်သားကို လှည့်၍၊ "သင်သည် ထိုသူနှင့် အပြစ်စီရင်ခြင်းကို ခံရလျက်ပင် ဘုရားသခင်ကို မကြောက်သလော။ ငါတို့သည် မိမိတို့ပြုသော အမှုကြောင့် အပြစ်နှင့်အညီ အကျိုးကို ခံရသည်ဖြစ်၍၊ သူတစ်ပါးတို့အပြစ်နှင့် မထိုက်တန်ကြ။ ဤသူမူကား အပြစ်တစ်ခုမျှ မပြုပါ" ဟု ငိုညည်းပြောဆိုသည်။

ယခုအခါ မေးခွန်းထုတ်စရာ မရှိတော့ပါ။ သံသယများ၊ ကဲ့ရဲ့မှုများ မရှိတော့ပါ။ သူ၏ရာဇဝတ်မှုအတွက် စီရင်ချက်ချခံရသောအခါ သူခိုးသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့သည်။ သို့သော် ထူးဆန်းပြီး နူးညံ့သောအတွေးများ ယခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ယေရှုအကြောင်း ကြားဖူးသမျှကို ပြန်အမှတ်ရသည်။ ကိုယ်တော်သည် မည်သို့ နာမကျန်းသူများကို ကုသပေးခဲ့ပြီး အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ပေးခဲ့သည်ကို အမှတ်ရသည်။ ယေရှုကို ယုံကြည်ပြီး ငိုကြွေးရင်း နောက်တော်သို့လိုက်ခဲ့သူများ၏ စကားကို သူကြားခဲ့ရသည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ ဦးခေါင်းတော်အထက်ရှိ စာတန်းကို သူ မြင်တွေ့ပြီး ဖတ်ခဲ့ရသည်။ လမ်းသွားသူများက ၎င်းကို အချို့က ဝမ်းနည်းသောနှုတ်ခမ်းများဖြင့်၊ အချို့က ပြောင်လှောင်ရယ်မောခြင်းဖြင့် ထပ်ခါပြောနေကြသည်ကို သူ ကြားခဲ့ရသည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် သူ၏စိတ်ကို ထွန်းလင်းစေပြီး၊ သက်သေအထောက်အထားများ၏ ကွင်းဆက်ကို တစ်စချင်းစီ ဆက်စပ်ပေးလိုက်သည်။ ညှဉ်းပန်းခံရပြီး၊ ပြောင်လှောင်ခံရကာ လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ယေရှု၌ သူသည် လောကီသားတို့၏ အပြစ်ကို ဆောင်သွားတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သေလုမျောပါးဖြစ်နေသော သူ၏အသံတွင် မျှော်လင့်ချက်နှင့် ဝေဒနာတို့ ရောနှောလျက် ရှိနေပြီး၊ သူသည် သေလုမျောပါး ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ သူ့ကိုယ်သူ အပ်နှံလိုက်သည်။ "သခင်၊ ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်သို့ ရောက်တော်မူသောအခါ အကျွန်ုပ်ကို အောက်မေ့တော်မူပါ" ဟု သူအော်ဟစ်သည်။

အဖြေသည် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာသည်။ နူးညံ့ပြီး တေးသံသာယာသော၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ သနားကြင်နာမှုနှင့် တန်ခိုးတို့နှင့် ပြည့်စုံသောစကားလုံးများမှာ - ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ သင်သည် ယနေ့ပင် ငါနှင့်အတူ ပရဒိသုဘုံ၌ ရှိလိမ့်မည်။ ...

ယေရှု၏မျက်လုံးများသည် ကိုယ်တော်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုနေစဉ် ရုပ်ပုံတစ်ခုသည် ကိုယ်တော်၏အာရုံကို ဖမ်းစားသွားသည်။ ကားတိုင်အောက်တွင် တပည့်တော်ယောဟန်၏ အကူအညီဖြင့် ကိုယ်တော်၏မယ်တော် ရပ်နေသည်။ သူမသည် သားတော်နှင့် ခွဲခွာ၍ မနေနိုင်ပေ။ ယောဟန်သည်လည်း အချိန်နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် သူမကို ကားတိုင်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ခရစ်တော်သည် မယ်တော်ကို အောက်မေ့တော်မူသည်။ သူမ၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသောမျက်နှာကို ကြည့်ပြီးနောက် ယောဟန်ကို ကြည့်ကာ၊ "အချင်းမိန်းမ၊ ထိုသူသည် သင်၏သားဖြစ်သည်" ဟု သူမအား ပြောဆိုပြီး၊ ယောဟန်ကို "ဤသူသည် သင်၏အမိဖြစ်သည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ယောဟန်သည် ခရစ်တော်၏စကားကို နားလည်ပြီး ထိုတာဝန်ကို လက်ခံခဲ့သည်။ သူသည် မယ်တော်ကို မိမိအိမ်သို့ ချက်ချင်းခေါ်ဆောင်သွားပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ သူမကို နူးညံ့စွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ ...

ငါတို့၏ အစားထိုးသူနှင့် အာမခံသူအဖြစ် ခရစ်တော်အပေါ်၌ ငါတို့၏အပြစ်များ တင်ထားခြင်းခံရသည်။ ကိုယ်တော်သည် ငါတို့ကို ပညတ်တရား၏ အပြစ်စီရင်ခြင်းမှ ရွေးနှုတ်ရန်အတွက် ပြစ်မှားသူအဖြစ် ရေတွက်ခြင်းခံရသည်။ အာဒံ၏အနွယ်ဝင်တိုင်း၏ အပြစ်များသည် ကိုယ်တော်၏နှလုံးသားကို ဖိနှိပ်နေသည်။ အပြစ်ကြောင့် ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်သည် ကိုယ်တော်၏သားတော်ကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်စေသည်။ ခရစ်တော်သည် တစ်သက်လုံး လဲကျနေသောလောကကြီးသို့ ခမည်းတော်၏ ကရုဏာနှင့် ခွင့်လွှတ်သောချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ သတင်းကောင်းကို ကြေညာခဲ့သည်။ အပြစ်ကြီးသူများအတွက် ကယ်တင်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏အဓိကအကြောင်းအရာဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်သော အပြစ်များ၏ အလေးချိန်ဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်၏ ပြန်လည်သင့်မြတ်သော မျက်နှာတော်ကို မမြင်နိုင်တော့ပေ။ ဤဆင်းရဲဒုက္ခ၏အချိန်တွင် ကယ်တင်ရှင်ထံမှ ဘုရားသခင်၏မျက်နှာတော်ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းသည် လူတို့ နားလည်နိုင်စွမ်းမရှိသော ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် ကိုယ်တော်၏နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်သွားစေသည်။ ထိုမျှလောက် ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကြောင့် ကိုယ်တော်၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနာကျင်မှုမှာ မသိမသာပင် ဖြစ်သွားသည်။ ...

အပြစ်သည် ဘုရားသခင်အတွက် အလွန်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသဖြင့် သူတို့၏ခွဲခွာခြင်းသည် ထာဝရဖြစ်မည်ကို ကိုယ်တော် စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် ကရုဏာတော်သည် အပြစ်ရှိသူများအတွက် မပန်ကြားတော့သည့်အခါ အပြစ်သားခံစားရမည့် ဝေဒနာကို ခံစားရသည်။ လူသားတို့၏ အစားထိုးသူအဖြစ် ခမည်းတော်၏အမျက်တော်ကို မိမိအပေါ်သို့ သက်ရောက်စေသည့် အပြစ်၏ခံစားချက်သည် ကိုယ်တော်သောက်ရသည့် ခွက်ကို အလွန်ခါးသီးစေပြီး ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ နှလုံးသားကို ကွဲအက်စေသည်။ ...

နေမင်းသည် ထိုဆိုးရွားသောမြင်ကွင်းကို မကြည့်လို၍ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ နေလည်အချိန်တွင် ကမ္ဘာမြေကို လင်းထိန်စေနေသည့် နေရောင်ခြည်သည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ကားတိုင်ကို အသုဘအဝတ်ပမာ အပြည့်အဝ မှောင်မိုက်မှုက ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ...

လျှပ်ပြတ်မှုများသည် မိုးတိမ်များကြားမှ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ဝါးကပ်တိုင်နှင့် ကားတိုင်တင်ခံထားရသော ကယ်တင်ရှင်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ အုပ်ချုပ်သူများ၊ စာရေးဆရာများ၊ ကွပ်မျက်သူများနှင့် လူအုပ်စုတို့သည် သူတို့၏ အပြစ်ပေးခံရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီဟု ထင်မြင်ကြသည်။ ...

ကိုးနာရီအချိန်တွင် လူများထံမှ မှောင်မိုက်မှု လွင့်စင်သွားသော်လည်း ကယ်တင်ရှင်ကိုမူ ဆက်လက်ဖုံးလွှမ်းထားဆဲပင်။ ထိုအခါ "ယေရှုက၊ ဧလော်ဣ၊ ဧလော်ဣ၊ လာမာရှာဗာခသာနိ၊ ဟူ၍ ကြီးသောအသံနှင့် ဟစ်ကြော်တော်မူ၏။ အဓိပ္ပာယ်ကား၊ ငါ့ဘုရားသခင်၊ ငါ့ဘုရားသခင်၊ အဘယ်ကြောင့် အကျွန်ုပ်ကို စွန့်ပစ်တော်မူသနည်း။" ...

ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ကင်းစင်သောသားတော်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ချိတ်ဆွဲခံထားရသည်။ ကိုယ်တော်၏အသားအရေသည် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြတ်ရှနေသည်။ ကောင်းချီးပေးရန် အမြဲဆန့်တန်းခဲ့သော လက်များသည် သစ်သားတန်းတွင် ရိုက်နှက်ခံထားရသည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ အမှုတော်အတွက် မနားမနေ သွားလာခဲ့သော ခြေထောက်များသည် သစ်ပင်တွင် စူးသွင်းခံထားရသည်။ ဆူးခေါင်းပေါင်းဖြင့် ထိုးဖောက်ခံထားရသော ထိုမင်းမြတ်၏ဦးခေါင်းတော်၊ ဝေဒနာကြောင့် တုန်ရီနေသော နှုတ်ခမ်းများ။ ကိုယ်တော်ခံစားခဲ့ရသမျှ—ဦးခေါင်းတော်မှ၊ လက်တော်မှ၊ ခြေတော်မှ စီးကျလာသော သွေးစက်များ၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို ရိုက်ခတ်သည့် ဝေဒနာ၊ နှင့် ခမည်းတော်၏မျက်နှာတော်ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်၌ ပြည့်နှက်နေသည့် မဖော်ပြနိုင်သော ဝေဒနာတို့သည် လူသားတစ်ယောက်စီတိုင်းကို ဤသို့ ပြောနေသည်။ "ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် ဤအပြစ်၏ဝန်ထုပ်ကို သင်တို့အတွက် ထမ်းရန် ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သင်တို့အတွက် ကိုယ်တော်သည် သေခြင်း၏နယ်ပယ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး ပရဒိသုဘုံ၏တံခါးများကို ဖွင့်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။"

ရုတ်တရက် ကားတိုင်ပေါ်မှ မှောင်မိုက်မှု လွင့်စင်သွားပြီး ဖန်ဆင်းခြင်းတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသကဲ့သို့ ရှင်းလင်းပြီး တံပိုးသံကဲ့သို့သော အသံဖြင့် ယေရှုက "ပြီးစီးပြီ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အဘ၊ အကျွန်ုပ်၏ ဝိညာဉ်ကို ကိုယ်တော်လက်၌ အကျွန်ုပ်အပ်ပေးပါ၏။" အလင်းရောင်တစ်ခုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ဝိုင်းရံလိုက်ပြီး ကယ်တင်ရှင်၏မျက်နှာတော်သည် နေမင်းကဲ့သို့ ဘုန်းအသရေနှင့် လင်းလက်လာသည်။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် ဦးခေါင်းတော်ကို ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ငုံ့ချလိုက်ပြီး အသက်ချုပ်လေသည်။

 

No comments:

Post a Comment