အခန်း (၁၅) — ဆုတောင်းခြင်း၌ ယေရှု၏ စံနမူနာ (Jesus’ Example in Prayer)

 

နံနက်မိုးလင်းချိန်တွင် ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် နေ့ရက်ကိုစတင်ကာ ယေရှု၏စံနမူနာကို လိုက်လျှောက်ပါ

ယေရှုသည် ဤလောက၌ လူသားအဖြစ် ရှင်သန်နေထိုင်စဉ်အတွင်း ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်၌ တစ်ဦးတည်း ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့်သာ ဉာဏ်ပညာနှင့် တန်ခိုးအင်အားကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လူငယ်လူရွယ်များသည်လည်း နံနက်မိုးလင်းချိန်နှင့် ညဦးယံအချိန်များတွင် ကောင်းကင်ဘုံရှိ သူတို့၏အဖခမည်းတော်နှင့် မိသဟာယဖွဲ့ရန် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော အချိန်နာရီကို ရှာဖွေခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်၏စံနမူနာကို လိုက်လျှောက်ကြပါစေ။ နေ့ရက်ပတ်လုံးလည်း မိမိတို့၏နှလုံးသားကို ဘုရားသခင်ထံတော်သို့ ပင့်မမြှောက်ထားကြပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့ လျှောက်လှမ်းရာ လမ်းခရီး၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကိုယ်တော်က “သင်၏ဘုရားသခင် ငါထာဝရဘုရားသည် သင်၏လက်ယာလက်ကို ကိုင်လျက်၊ မစိုးရိမ်နှင့်၊ ငါကူညီမည်ဟု ဆိုသည်” (ဟေရှာယ ၄၁:၁၄) ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သားသမီးများသည် ဤသင်ခန်းစာများကို မိမိတို့၏ အသက်အရွယ် နုပျိုပျိုမြစ်သော အချိန်ကတည်းက သင်ယူနိုင်ကြမည်ဆိုလျှင်၊ သူတို့၏ဘဝထဲသို့ မည်မျှတိုင်အောင် လန်းဆန်းခြင်း၊ ခွန်အား၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ချိုမြိန်ခြင်းများ ရောက်ရှိလာမည်နည်း။ — (Education, 259.)

ယေရှု၏ ထက်သန်သောဆုတောင်းချက်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အားနည်းသောဆုတောင်းချက်များ နှိုင်းယှဉ်ချက်

ခရစ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ “ကိုယ်တော်သည် အလွန်စိတ်ပူပန်ခြင်းရှိ၍ သာ၍ကြိုးစား၍ ဆုတောင်းတော်မူ၏” ဟု ဆိုထားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းအာနုဘော်တော်ရှင် ပြုတော်မူသော ဤတောင်းပန်အသနားခံခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘုရားသခင်ထံ ပူဇော်နေကြသော အားနည်းပြီး နှလုံးပါဝင်မှုမရှိသည့် ဆုတောင်းချက်များသည် အလွန်ကွာခြားလှပါသည်။ လူအများစုမှာ နှုတ်ခမ်းဖြင့်သာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း၌ ကျေနပ်နေကြပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို စစ်မှန်၊ ထက်သန်ကာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာ တောင့်တကြသူမူကား အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပါသည်။ — (Testimonies for the Church 4:534.)

ယေရှုသည် ဤလောက၌ရှိစဉ် ဆုတောင်းရန် လိုအပ်ခဲ့လျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် သာ၍ပင် မည်မျှလိုအပ်မည်နည်း

ယေရှုသည် ဤလောက၌ ရှိနေစဉ်အတွင်း တပည့်တော်တို့အား ဆုတောင်းရမည့်နည်းလမ်းကို သွန်သင်ပေးခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်များကို ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ တင်ပြရန်နှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုရှိသမျှကို ကိုယ်တော့်အပေါ်သို့ ပုံအပ်ထားရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူတို့၏တောင်းလျှောက်ချက်များကို နားညောင်းမည်ဟူသော ကိုယ်တော်၏ကတိကဝတ်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လည်း စိတ်ချမှုဖြစ်စေသည်။

ယေရှုကိုယ်တိုင်လည်း လူသားတို့အလယ်၌ နေထိုင်စဉ် အဖန်တလဲလဲ ဆုတောင်းတော်မူခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လိုအပ်ချက်၊ အားနည်းချက်များနှင့် မိမိကိုယ်ကို တစ်သားတည်းဖြစ်စေခဲ့ပြီး၊ ဝတ္တရားများနှင့် စမ်းသပ်မှုများကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် အဖခမည်းတော်ထံမှ လတ်ဆတ်သော ခွန်အားသစ်များကို အစဉ်မပြတ် တောင်းခံသော အသနားခံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ခပ်သိမ်းသောအမှုအရာတို့၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ စံနမူနာ ဖြစ်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့နည်းတူ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံရသော်လည်း အပြစ်မရှိသောကြောင့် မကောင်းမှုဟူသမျှကို ရွံရှာစက်ဆုပ်တော်မူ၏။ သို့သော် အပြစ်ပြည့်နှက်နေသော ဤလောကတွင် ဝိညာဉ်ရေးရာ တိုက်ပွဲများနှင့် ညှဉ်းဆဲမှုများကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ လူသားသဘာဝအရ ဆုတောင်းခြင်းသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ချက်တစ်ခုနှင့် အခွင့်ထူးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်နှင့် မိသဟာယဖွဲ့ခြင်း၌ သက်သာခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ခေါင်းခံစားခဲ့ရသည်။ လူသားတို့၏ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်၏သားတော်ပင်လျှင် ဆုတောင်းရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရလျှင်၊ အားနည်းပြီး အပြစ်ရှိသော လူသားများသည် ထက်သန်ပြီး အစဉ်မပြတ် ဆုတောင်းခြင်း၏ လိုအပ်ချက်ကို သာ၍ပင် မည်မျှ ခံစားရသင့်သနည်း။ — (Steps to Christ, 93, 94.)

ခရစ်တော်သည် ထက်သန်စွာဖြင့် လုံးပန်းလျက် ဆုတောင်းတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံကို စွန့်ခွာ၍ ကယ်တင်ခြင်းပေးရန် ကြွလာခဲ့သော လူသားတို့အတွက် ကြီးစွာသော အော်ဟစ်ခြင်း၊ မျက်ရည်ကျခြင်းတို့ဖြင့် ခမည်းတော်ထံ အသနားခံ ပူဇော်ခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်လျှင် လူသားတို့သည် အားမလျော့ဘဲ ဆုတောင်းရန် မည်မျှပင် သင့်လျော်လျက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်လှသနည်း။ — (The Review and Herald, April 1, 1890.)

စမ်းသပ်မှုများကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရန် ယေရှု ဆုတောင်းခဲ့သည်

ဤလောက၏ စမ်းသပ်မှုများကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ရန်နှင့် နေ့စဉ်ဝတ္တရားများကို ဆောင်ရွက်နိုင်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်ထံ ထက်သန်စွာ၊ မကြာခဏ ဆုတောင်းခြင်း၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်ပြသခဲ့သော စံနမူနာကို လိုက်လျှောက်မည့်သူမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ ကယ်တင်ခြင်း၏ ဗိုလ်ခြေချုပ်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော့်ကို လိုက်လျှောက်သူအားလုံး ကျဆုံးနေသော လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ထားရှိသည့် မေတ္တာတော်ကို စနစ်တကျ ထင်ဟပ်ပြသနိုင်ရန်အတွက် စောင့်ထိန်းခြင်း၊ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ဇွဲလုံ့လ ဝီရိယရှိရှိ ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းတို့သည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ကြောင်း ကိုယ်တော်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခခံခြင်းနှင့် စွန့်လွှတ်ပူဇော်ခြင်းများအားဖြင့် စံနမူနာပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ — (The Review and Herald, February 23, 1886.)

ယေရှု၏ ခွန်အားသည် ဆုတောင်းခြင်းမှ လာသည်

ခရစ်တော်၏ ခွန်အားသည် ဆုတောင်းခြင်း၌ ရှိသည်။ ကိုယ်တော်သည် လူသားဇာတိကို ခံယူပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ အားနည်းချက်များကို ထမ်းဆောင်ကာ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အပြစ်သားဖြစ်လာခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် လောကီအရာများနှင့် အခြားအရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပစ်လျက် တောအုပ် သို့မဟုတ် တောင်ပေါ်သို့ ဆုတ်ခွာသွားလေ့ရှိသည်။ ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်နှင့်အတူ တစ်ဦးတည်း ရှိနေခဲ့သည်။ ပြင်းပြသော ထက်သန်မှုဖြင့် မိမိ၏ အသနားခံချက်များကို သွန်းလောင်းခဲ့ပြီး၊ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ လက်တော်ကို ဆုပ်ကိုင်ရန် မိမိဝိညာဉ်၏ ခွန်အားရှိသမျှကို စိုက်ထုတ်ခဲ့သည်။ ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုအသစ်များ ရှေ့တွင်ရှိလာသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် တောင်ပေါ်ဆိတ်ငြိမ်ရာသို့ ခိုးထွက်သွားပြီး တစ်ညလုံးပတ်လုံး ကောင်းကင်ဘုံရှိ အဖခမည်းတော်ထံ ဆုတောင်းလျက် အချိန်ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။

ခရစ်တော်သည် ခပ်သိမ်းသောအမှုအရာတို့၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ စံနမူနာဖြစ်သည့်အတိုင်း၊ စာတန်၏ လှည့်ဖြားမှုများကို တွန်းလှန်နိုင်ရန် ဘုရားသခင်ထံ ထက်သန်စွာ၊ အတင်းအကြပ် တောင်းလျှောက်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ စံနမူနာကို အတုယူမည်ဆိုလျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ရန်သူ၏ အောင်နိုင်ခြင်းကို ခံရမည်မဟုတ်ပါ။ — (The Youth’s Instructor, April 1, 1873.)

သူတစ်ပါး၏ အကျိုးအတွက်သာ လုံးလုံးလျားလျား ပေးဆပ်ခဲ့သော အသက်တာတွင်၊ ကယ်တင်ရှင်သည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ နောက်တော်သို့ လိုက်ပါလာသော လူအုပ်ကြီးထံမှလည်းကောင်း၊ လူစည်ကားရာ လမ်းမကြီးများမှလည်းကောင်း သီးသန့်ခွဲထွက်ရန် လိုအပ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေရခြင်းနှင့် လူသားတို့၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ထိတွေ့နေရသော ဘဝမှ ခေတ္တဖယ်ခွာ၍၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်နှင့် ခမည်းတော်နှင့် မပြတ်သော မိသဟာယဖွဲ့ခြင်းကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့နှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ လိုအပ်ချက်၊ အားနည်းချက်များကို မျှဝေခံစားသူဖြစ်သည့်အတိုင်း ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်အပေါ်၌ လုံးလုံးလျားလျား မှီခိုခဲ့ပြီး၊ ဝတ္တရားများနှင့် စမ်းသပ်မှုများကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် တိတ်ဆိတ်သော ဆုတောင်းခြင်းအရပ်၌ မြင့်မြတ်သော ခွန်အားကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ အပြစ်လောကတွင် ယေရှုသည် စိတ်နှလုံး ညှဉ်းဆဲခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ တိုက်ပွဲများကို ခံတားခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် မိသဟာယဖွဲ့ခြင်း၌ ကိုယ်တော်သည် မိမိကို ဖိစီးနှိပ်စက်နေသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများကို ရင်ဖွင့်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤအရပ်၌ ကိုယ်တော်သည် သက်သာခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ခရစ်တော်အားဖြင့် လူသားတို့၏ အော်ဟစ်သံသည် အတိုင်းအဆမရှိသော သနားကရုဏာတော်ရှင် ခမည်းတော်ထံသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိ၏လူသားဖြစ်တည်မှုသည် လူသားထုနှင့် မြင့်မြတ်သောဘုရားဇာတိကို ဆက်သွယ်ပေးမည့် ကောင်းကင်ရေစီးကြောင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်အထိ ဘုရားသခင်၏ ရာဇပလ္လင်တော်ရှေ့တွင် အသနားခံခဲ့သည်။ စဉ်ဆက်မပြတ် မိသဟာယဖွဲ့ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် လောကသားတို့အား အသက်ကို ဝေမျှပေးနိုင်ရန် ဘုရားသခင်ထံမှ အသက်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ အတွေ့အကြုံသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အတွေ့အကြုံ ဖြစ်လာရမည်။

“သင်တို့သည် ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်သို့ လာကြလော့” ဟု ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဖိတ်ခေါ်သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဂရုပြုမည်ဆိုလျှင် သာ၍ ခွန်အားကြီးမားပြီး သာ၍ အသုံးဝင်သောသူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ တပည့်တော်များသည် ယေရှုကို ရှာဖွေပြီး ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို လျှောက်တင်ကြသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို အားပေးလျက် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ယနေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အချိန်ယူ၍ ယေရှုထံတော်သို့ သွားရောက်ကာ မိမိတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို လျှောက်တင်ကြမည်ဆိုလျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် စိတ်ပျက်ရလိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။ — (The Desire of Ages, 362, 363.)

ထိုပူဆွေးသောကရောက်ရသူ (ယေရှု) သည် ကြီးစွာသော အော်ဟစ်ခြင်း၊ မျက်ရည်ကျခြင်းတို့ဖြင့် မိမိ၏အသနားခံချက်များကို သွန်းလောင်းတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် စမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခွန်အားကို ဆုတောင်းသည်။ ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အနန္တတန်ခိုးတော်ကို အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်ရမည်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုသို့ပြုမှသာ အနာဂတ်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မှောင်မိုက်တန်ခိုးလွှမ်းမိုးမည့် အချိန်နာရီတွင် တပည့်တော်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်း ပျက်ပြားမသွားစေရန် သူတို့အတွက် နှလုံးသားထဲမှ ပြင်းပြသော တောင့်တချက်များကို သွန်းလောင်းခဲ့သည်။ ညဉ့်နှင်းမြူများသည် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ်သို့ အလေးအပင် ကျရောက်နေသော်လည်း ကိုယ်တော်သည် ဂရုမပြုမိပါ။ ညဉ့်အမှောင်ထုသည် ကိုယ်တော့်ပတ်လည်၌ ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း ကိုယ်တော်သည် ထိုအမှောင်ထုကို သတိမထားမိခဲ့ပါ။ — (The Desire of Ages, 419, 420.)

ယေရှုသည် တောကန္တာရထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ခမည်းတော်၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် ဝန်းရံခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် မိသဟာယဖွဲ့ခြင်း၌ နစ်မြောနေသဖြင့် ကိုယ်တော်သည် လူသားတို့၏ အားနည်းချက်များထက် ကျော်လွန်၍ မြှင့်တင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဘုန်းတော်သည် ကွယ်ပျောက်သွားပြီး ကိုယ်တော်သည် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းကို အထီးကျန်စွာ တိုက်လှန်ခဲ့ရသည်။ ထိုစုံစမ်းခြင်းသည် အခိုက်အတန့်တိုင်းတွင် ကိုယ်တော့်ကို ဖိစီးနှိပ်စက်နေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ လူသားသဘာဝသည် မိမိရှေ့တွင် စောင့်ကြိုနေသော တိုက်ပွဲကို ရွံရှာတွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ရက်ပေါင်းလေးဆယ်ပတ်လုံး အစာရှောင်ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုကြောင့် အားအင်ကုန်ခမ်းလျက်၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညှဉ်းဆဲမှုများကြောင့် နွမ်းလျအိုစာသွားကာ “သူ၏မျက်နှာသည် အခြားသောသူတို့ထက် သာ၍ပျက်စီးလျက်၊ သူ၏အဆင်းသဏ္ဌာန်သည် လူသားတို့ထက် သာ၍ယိုယွင်းလျက်ရှိ၏” (ဟေရှာယ ၅၂:၁၄)။ ထိုအချိန်သည် စာတန်အတွက် အခွင့်ကောင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် ခရစ်တော်ကို အောင်နိုင်ပြီဟု စာတန်သည် ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ — (Selected Messages 1:227, 228.)

ဘုရားသခင်ထံ ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသော အမှုတော်ဆောင်တစ်ဦးအတွက် ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင် ဤလောက၌ ရှင်သန်နေထိုင်စဉ် လိုအပ်သော ကျေးဇူးတော်အသစ်များကို ရရှိရန် ခမည်းတော်ထံ နေ့စဉ်ရှာဖွေခဲ့ပြီး၊ ဤဘုရားသခင်နှင့် မိသဟာယဖွဲ့ခြင်းမှတစ်ဆင့် သူတစ်ပါးကို ခွန်အားပေးရန်နှင့် ကောင်းချီးပေးရန် ကြွလှမ်းခဲ့သည်ဟူသော အသိပညာသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော သက်သာခြင်းကို ပေးပါသည်။

ဘုရားသခင်၏သားတော်သည် ခမည်းတော်ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ဆုတောင်းနေသည်ကို ကြည့်ရှုလော့။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော် ဖြစ်တော်မူသော်လည်း၊ ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်ခံ့စေခဲ့ပြီး၊ မကောင်းမှုကို တွန်းလှန်ရန်နှင့် လူသားတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မိသဟာယဖွဲ့ခြင်းအားဖြင့် တန်ခိုးအင်အားကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့လူသားမျိုးနွယ်၏ အစ်ကိုကြီးအဖြစ် ကိုယ်တော်သည် အပြစ်နှင့် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်း ပြည့်နှက်နေသော လောကတွင် နေထိုင်လျက် ကိုယ်တော့်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်လိုကြသော အားနည်းချက်များဖြင့် ဝန်းရံနေသူတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို သိတော်မူသည်။ မိမိစေလွှတ်လိုက်သော တမန်တော်များသည် အားနည်းပြီး မှားယွင်းတတ်သော လူသားများဖြစ်ကြောင်း သိတော်မူ၏။ သို့သော် မိမိကိုယ်ကို အမှုတော်မြတ်၌ လုံးလုံးလျားလျား ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသူအားလုံးကို မြင့်မြတ်သောအကူအညီ ပေးမည်ဟု ကတိပြုထားသည်။ ဘုရားသခင်အပေါ်၌ လုံးလုံးလျားလျား မှီခိုခြင်းနှင့် အမှုတော်မြတ်၌ အကြွင်းမဲ့ ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းသို့ ဦးတည်စေသည့် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ထက်သန်ပြီး ဇွဲလုံ့လရှိရှိ ဆုတောင်းခြင်းသည် အပြစ်ကို တိုက်လှန်ရာတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အကူအညီကို လူသားတို့ထံသို့ သယ်ဆောင်လာပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင်စံနမူနာက စိတ်ချမှုပေးနေပါသည်။

ခရစ်တော်၏ စံနမူနာကို လိုက်လျှောက်သော အမှုတော်ဆောင်တိုင်းသည် ကမ္ဘာမြေ၏ ရိတ်သိမ်းခြင်းအလုပ် အမှည့်အဝင်းဖြစ်စေရန် ဘုရားသခင်က မိမိ၏အသင်းတော်အား ကတိပြုထားသော တန်ခိုးတော်ကို လက်ခံရရှိပြီး အသုံးပြုရန် အသင့်ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မည်။ နံနက်တိုင်း နံနက်တိုင်း ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောသော တမန်တော်များသည် သခင်ဘုရားရှေ့တော်၌ ဒူးထောက်လျက် မိမိတို့၏ ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း ကတိသစ္စာများကို အသစ်တစ်ဖန် ပြုကြစဉ်၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား ဝိညာဉ်တော်၏ တည်ရှိခြင်းနှင့်အတူ ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းစေခြင်း တန်ခိုးကို ပေးသနားတော်မူမည်။ သူတို့သည် နေ့စဉ်ဝတ္တရားများဆီသို့ ထွက်ခွာသွားကြစဉ်၊ မျက်မြင်မရသော သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လုပ်ဆောင်မှုက သူတို့အား “ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လုပ်ဆောင်သောသူများ” (၁ ကောရိန္သု ၃:၉) ဖြစ်စေမည်ဟူသော စိတ်ချမှုကို ရရှိကြသည်။ — (Gospel Workers, 510, 511.)

ဆုတောင်းခြင်းသည် စမ်းသပ်မှုများအတွက် ယေရှုကို ခွန်အားပေးခဲ့သည်

ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင် ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့နည်းတူ ခပ်သိမ်းသောအမှုအရာတို့၌ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံရသော်လည်း အပြစ်မရှိဘဲ နေတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် လူသားဇာတိကို ခံယူပြီး လူသားကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသဖြင့် ကိုယ်တော်၏ လိုအပ်ချက်များသည် လူသားတစ်ဦး၏ လိုအပ်ချက်များအတိုင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၌ ဖြည့်ဆည်းရမည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များနှင့် သက်သာရာရစေရမည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မောပန်းနွမ်းလျမှုများ ရှိခဲ့သည်။ ခမည်းတော်ထံ ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့်သာ ကိုယ်တော်သည် ဝတ္တရားများနှင့် စမ်းသပ်မှုများအတွက် အင်အားရရှိခဲ့သည်။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကိုယ်တော်သည် ဝိညာဉ်များကို ကယ်တင်ရန် မိမိ၏ ဝတ္တရားများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်း ခံနေရသူများအတွက် တစ်ညလုံးပတ်လုံး ဆုတောင်းလျက် အချိန်ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။

ကယ်တင်ရှင်သည် တောင်ပေါ် သို့မဟုတ် တောကန္တာရထဲ၌ ကုန်လွန်စေခဲ့သော ညဉ့်ဦးယံ ဆုတောင်းခြင်း အချိန်နာရီများသည် လာမည့်နေ့ရက်များတွင် ရင်ဆိုင်ရမည့် စမ်းသပ်မှုများအတွက် ကိုယ်တော့်ကို ပြင်ဆင်ပေးရန် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ခဲ့သည်။ စာတန်၏ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ လန်းဆန်းခြင်းနှင့် အင်အားပြည့်ဝခြင်းတို့၏ လိုအပ်ချက်ကို ကိုယ်တော် ခံစားခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ အသက်တာအတိုင်း ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားနေသူများသည်လည်း ဤလိုအပ်ချက်အတိုင်း ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ — (Maranatha, 85.)

ဂျေရုဆလင်မြို့တော်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းထဲ၌ နစ်မြောနေပြီး တပည့်တော်များသည် အိပ်စက်အနားယူရန် မိမိတို့၏ အိမ်များသို့ ပြန်သွားကြစဉ်တွင် ယေရှုသည် အိပ်စက်ခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ တပည့်တော်များသည် လောကတွင် နေ့စဉ်ရင်ဆိုင်ရမည့် မကောင်းသော လွှမ်းမိုးမှုများမှ ကာကွယ်ခြင်းခံရစေရန်နှင့် လာမည့်နေ့ရက်၏ ဝတ္တရားများနှင့် စမ်းသပ်မှုများအတွက် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကိုယ်တိုင် ခွန်အားနှင့် ပြည့်စုံစေရန် ကိုယ်တော်၏ မြင့်မြတ်သော အသနားခံချက်များသည် ခမည်းတော်ထံသို့ ပျံတက်နေခဲ့သည်။ — (The Review and Herald, August 17, 1886.)

ဆုတောင်းခြင်းသည် ယေရှုကို အသစ်တစ်ဖန် လန်းဆန်းစေခဲ့သည်

ကိုယ်တော်၏ နေ့ရက်များသည် မိမိထံ တိုးဝှေ့လာသော လူအုပ်ကြီးအား အမှုဆောင်ခြင်းနှင့် ရဗ္ဗိတို့၏ လှည့်ဖြားတတ်သော ဒဿနများကို ဖော်ထုတ်ခြင်းတို့ဖြင့် ကုန်လွန်ခဲ့ပြီး၊ ဤအဆက်မပြတ် လုပ်ဆောင်ရသော အမှုကြောင့် ကိုယ်တော်သည် အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းလျခဲ့သဖြင့် ကိုယ်တော်၏ မိခင်၊ ညီအစ်ကိုများနှင့် တပည့်တော်များပင်လျှင် ကိုယ်တော်၏ အသက်အန္တရာယ်အတွက် စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မောပန်းဖွယ်ကောင်းသော နေ့ရက်ကို အဆုံးသတ်စေသည့် ဆုတောင်းခြင်း နာရီများမှ ကိုယ်တော် ပြန်လည်ကြွလာသောအခါ၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာထက်၌ ငြိမ်သက်ခြင်း အဆင်းသဏ္ဌာန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ တည်ရှိခြင်းကို လွှမ်းမိုးထားသော လန်းဆန်းခြင်း ခံစားချက်တို့ကို သတိပြုမိကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းကို လူသားတို့ထံသို့ ယူဆောင်လာပေးရန် နံနက်တိုင်း နံနက်တိုင်း ထွက်လာခဲ့ခြင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ ကုန်လွန်ခဲ့သော ဆုတောင်းခြင်း နာရီများမှ ဖြစ်သည်။ — (Thoughts From the Mount of Blessing, 102.)

ဆုတောင်းခြင်းသည် ယေရှု၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အသက်တာကို ထိန်းချုပ်ပေးခဲ့သည်

ခရစ်တော်သည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌သာ မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပူဇော်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် “လှည့်လည်၍ ကောင်းသောအမှုတို့ကို ပြုတော်မူစဉ်” (တမန်တော် ၁၀:၃၈) နေ့စဉ်အတွေ့အကြုံတိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏ အသက်တာကို သွန်းလောင်းခြင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အသက်တာကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ယေရှုသည် ဘုရားသခင်အပေါ်၌ မှီခိုခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်နှင့် မိသဟာယဖွဲ့ခြင်းအားဖြင့် ရှင်သန်ခဲ့သည်။ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်၊ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ အရိပ်တော်အောက်သို့ လူသားများသည် ယခုနှင့် ထိုအချိန်က ရံဖန်ရံခါ သွားရောက်တတ်ကြသည်။ သူတို့သည် ခေတ္တမျှ နေထိုင်ကြပြီး ရလဒ်အနေဖြင့် မြင့်မြတ်သော အမှုအရာများတွင် ထင်ရှားတတ်ကြသော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း ပျက်ပြားသွားကာ မိသဟာယဖွဲ့ခြင်း ပြတ်တောက်သွားပြီး ဘဝအလုပ်သည် ပျက်စီးသွားတတ်သည်။ သို့သော် ယေရှု၏ အသက်တာမူကား အစဉ်မပြတ်သော ယုံကြည်ကိုးစားခြင်း အသက်တာဖြစ်ပြီး၊ အဆက်မပြတ်သော မိသဟာယဖွဲ့ခြင်းဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအတွက် ကိုယ်တော်၏ အမှုဆောင်ခြင်းသည် ကျရှုံးခြင်း သို့မဟုတ် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။

ကိုယ်တော်သည် လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိ၏လူသားဖြစ်တည်မှုသည် လူသားထုနှင့် မြင့်မြတ်သောဘုရားဇာတိကို ဆက်သွယ်ပေးမည့် ကောင်းကင်ရေစီးကြောင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်အထိ ဘုရားသခင်၏ ရာဇပလ္လင်တော်ရှေ့တွင် အသနားခံခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ အသက်ကို လက်ခံရရှိပြီး လူသားတို့အား အသက်ကို ဝေမျှပေးခဲ့သည်။ — (Education, 80, 81.)

ယေရှု၏ ဆုတောင်းခြင်းအသက်တာသည် ဝိညာဉ်ရေးရာတန်ခိုး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ပြသည်

ကယ်တင်ရှင်၏ ဤလောက အသက်တာသည် သဘာဝတရားနှင့်လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်နှင့်လည်းကောင်း မိသဟာယဖွဲ့သော အသက်တာ ဖြစ်သည်။ ဤမိသဟာယဖွဲ့ခြင်း၌ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် တန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံသော အသက်တာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ပြပေးခဲ့သည်။ — (Counsels on Health, 162.)

ယေရှုသည် အရေးကြီးသော တာဝန်များအတွက် ပြင်ဆင်ရန် ဆုတောင်းခဲ့သည်

ယေရှုသည် ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှု သို့မဟုတ် အရေးကြီးသော အမှုအရာတစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်သောအခါ၊ တောင်ပေါ်ဆိတ်ငြိမ်ရာသို့ သွားရောက်ကာ ခမည်းတော်ထံ တစ်ညလုံးပတ်လုံး ဆုတောင်းလျက် အချိန်ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။ တမန်တော်များကို ခန့်အပ်ခြင်းနှင့် တောင်ပေါ်ဒေသနာ မတိုင်မီ၊ အဆင်းသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲခြင်း မတိုင်မီ၊ တရားရင်ပြင်နှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ ဝေဒနာများ မတိုင်မီ၊ နှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း ဘုန်းတော်မတိုင်မီများတွင် တစ်ညလုံး ဆုတောင်းခြင်းသည် အမြဲတမ်း ရှေ့ပြေးခဲ့သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ဆင်ခြင်တွေးတောခြင်း၊ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်းကို လက်ခံရရှိရန်အတွက် သီးသန့်ခွဲထားသော အချိန်နာရီများ ရှိရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆုတောင်းခြင်း၏ တန်ခိုးနှင့် ထိရောက်မှုကို ထိုက်တန်သလောက် တန်ဖိုးမထားကြပါ။ — (The Ministry of Healing, 509.)

ယေရှု၏ လူသားသဘာဝအရ ဆုတောင်းခြင်းသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်

လူသားဇာတိသည် ကိုယ်တော်အပေါ်၌ ရှိနေသဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်ထံမှ ခွန်အားလိုအပ်ကြောင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၌ သီးသန့်ဆုတောင်းရမည့် နေရာများ ရှိခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် တောင်ပေါ်ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ ခမည်းတော်နှင့် မိသဟာယဖွဲ့ခြင်းကို နှစ်သက်တော်မူ၏။ ဤလုပ်ဆောင်မှုအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော လူသားဝိညာဉ်သည် နေ့စဉ်ဝတ္တရားများနှင့် စမ်းသပ်မှုများအတွက် ခိုင်ခံ့စေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လိုအပ်ချက်၊ အားနည်းချက်များနှင့် မိမိကိုယ်ကို တစ်သားတည်းဖြစ်စေခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပျော်ရွှင်မှုများကို စွန့်ခွာကာ အေးစက်ပြီး ကျေးဇူးကန်းသော လောကကြီးကို မိမိ၏အိမ်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ရသော ကိုယ်တော့်အတွက် ခမည်းတော်ထံမှ အစဉ်အမြဲ အဆင်သင့် ပေးသနားတော်မူမည့် မြင့်မြတ်သော ထောက်ပံ့မှုနှင့် သက်သာခြင်းများကို ရရှိရန် ညစဉ်ညတိုင်း အသနားခံသော တောင်းလျှောက်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် ခမည်းတော်နှင့် မိသဟာယဖွဲ့ခြင်း၌ သက်သာခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိကို ဖိစီးနှိပ်စက်နေသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများကို ရင်ဖွင့်နိုင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ပူဆွေးသောကရောက်ရသူဖြစ်ပြီး ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူ ဖြစ်ခဲ့သည်။

နေ့ရက်ကာလပတ်လုံး ကိုယ်တော်သည် သူတစ်ပါးကို အကျိုးပြုရန်နှင့် လူသားများကို ပျက်စီးခြင်းမှ ကယ်တင်ရန် ထက်သန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ မကျန်းမမာဖြစ်သူများကို ငြိမ်းစေခဲ့ပြီး၊ ပူဆွေးသောကရောက်သူများကို သက်သာစေကာ၊ စိတ်ပျက်အားငယ်သူများထံသို့ ပျော်ရွှင်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။ သေလွန်သူများကို အသက်ပြန်ရှင်စေခဲ့သည်။ နေ့စဉ်အလုပ်များ ပြီးစီးသွားသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် ညနေတိုင်း ညနေတိုင်း မြို့ပြ၏ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှုများမှ ခွာ၍၊ သီးသန့်တောအုပ်တစ်ခုခု၌ ခမည်းတော်ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ရံဖန်ရံခါတွင် လမင်း၏ တောက်ပသော အလင်းတန်းများသည် ကိုယ်တော်၏ ဦးညွှတ်နေသော ပုံသဏ္ဌာန်ပေါ်သို့ ထွန်းလင်းနေတတ်သည်။ ထို့ပြင် တစ်ခါတစ်ရံတွင် မိုးတိမ်များနှင့် မှောင်မိုက်ခြင်းတို့က အလင်းရှိသမျှကို ဖုံးကွယ်ထားတတ်သည်။ ညဉ့်ဦးယံ၏ နှင်းမြူများနှင့် အအေးဓာတ်များသည် ဆုတောင်းနေသော ကိုယ်တော်၏ ဦးခေါင်းနှင့် မုတ်ဆိတ်ပေါ်၌ နားခိုနေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ အသနားခံချက်များကို တစ်ညလုံး အဆက်မပြတ် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စံနမူနာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအချက်ကို သတိရပြီး ကိုယ်တော့်ကို အတုယူမည်ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်၌ သာ၍ ခွန်အားကြီးမားသောသူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။

လူသားတို့၏ ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏ မြင့်မြတ်သော တန်ခိုးတော်နှင့်ပင် ဆုတောင်းရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရလျှင်၊ အားနည်းပြီး အပြစ်ရှိသော လူသားများသည် ထက်သန်ပြီး အစဉ်မပြတ် ဆုတောင်းခြင်း၏ လိုအပ်ချက်ကို သာ၍ပင် မည်မျှ ခံစားရသင့်သနည်း။ ယေရှုသည် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းကို အပြင်းထန်ဆုံး ခံရသောအခါ ဘာမျှမစားခဲ့ပါ။ မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံ ပုံအပ်ထားပြီး၊ ထက်သန်သော ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ခမည်းတော်၏ အလိုတော်သို့ လုံးလုံးလျားလျား နာခံခြင်းအားဖြင့် အောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤနောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၏ သမ္မာတရားကို ဝန်ခံကြသူများသည် အခြားသော ခရစ်ယာန်ဂိုဏ်းဂဏများထက် သာ၍ပင် ဆုတောင်းခြင်း၌ ထိုမဟာစံနမူနာရှင်ကို အတုယူသင့်ကြသည်။

“တပည့်သည် ဆရာကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အစေခံသည် သခင်ကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်လျှင် လောက်ပေ၏။” ကျွန်ုပ်တို့၏ စားပွဲများပေါ်တွင် ကျန်းမာရေးနှင့်မညီညွတ်ဘဲ မလိုအပ်သော ဆန်းပြားသောအစာများဖြင့် မကြာခဏ ပြည့်နှက်နေတတ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအရာများကို ကိုယ်တိုင်ချုပ်တည်းခြင်း၊ ရောဂါကင်းဝေးခြင်းနှင့် စိတ်အေးချမ်းသာယာခြင်းတို့ထက် သာ၍ နှစ်သက်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ခမည်းတော်ထံမှ ခွန်အားကို ထက်သန်စွာ ရှာဖွေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ မြင့်မြတ်သော သားတော်ကိုယ်တိုင်ပင် ဆန်းပြားလှသော စားပွဲ၌ ထိုင်ရခြင်းထက် ဤခွန်အားကို သာ၍ တန်ဖိုးရှိသည်ဟု မှတ်ယူခဲ့သည်။ မှောင်မိုက်တန်ခိုးများကို တိုက်လှန်ရန်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့အား ခွဲဝေပေးထားသော အမှုအရာများကို လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် ဆုတောင်းခြင်းသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ကြောင်း ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားသည် အားနည်းချက်သာဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော ခွန်အားမူကား ကြီးမားလှပြီး ထိုခွန်အားကို ရရှိသူတိုင်းကို အောင်နိုင်သူထက် သာ၍ အောင်နိုင်သူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ — (Testimonies for the Church 2:201-203.)

ယေရှုသည် မည်မျှပင် အလုပ်များပြီး မောပန်းနေပါစေ ဆုတောင်းရန် အချိန်ယူခဲ့သည်

ခရစ်တော်သည် အလကားရသော ဝန်ဆောင်မှုကို မပေးခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏အလုပ်ကို နာရီဖြင့် မတိုင်းတာခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်၏ အချိန်၊ နှလုံးသား၊ ဝိညာဉ်နှင့် ခွန်အားရှိသမျှကို လူသားတို့၏ အကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်ရန် ပေးဆပ်ခဲ့သည်။ မောပန်းဖွယ်ကောင်းသော နေ့ရက်များတစ်လျှောက် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ပြီး၊ ရှည်လျားသော ညဉ့်ကာလများတစ်လျှောက် သာ၍ကြီးမားသော အမှုကို လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် ကျေးဇူးတော်နှင့် ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ ဆုတောင်းလျက် ဦးညွှတ်ခဲ့သည်။ ကြီးစွာသော အော်ဟစ်ခြင်း၊ မျက်ရည်ကျခြင်းတို့ဖြင့် မိမိ၏လူသားသဘာဝ ခိုင်ခံ့စေရန်၊ ရန်သူ၏ လှည့်ဖြားတတ်သော လုပ်ဆောင်မှုအားလုံးကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန်နှင့် လူသားများကို မြှင့်တင်ပေးမည့် မိမိ၏ တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်နိုင်ရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ မိမိ၏ အသနားခံချက်များကို ပေးပို့ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်များအား ကိုယ်တော်က “ငါသည် သင်တို့၌ ပြုသကဲ့သို့ သင်တို့သည် ပြုစေခြင်းငှာ ပုံသက်သေကို ပြခဲ့ပြီ” (ယောဟန် ၁၃:၁၅) ဟု မိန့်တော်မူသည်။ — (Ministry of Healing, 500.)

ယေရှုသည် နံနက်စောစောတွင် ဆုတောင်းခဲ့သည်

နံနက်စောစောအချိန်သည် ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်၌ ဆင်ခြင်တွေးတောခြင်း၊ ကျမ်းစာကို ရှာဖွေခြင်း သို့မဟုတ် ဆုတောင်းခြင်းတို့၌ ကိုယ်တော့်ကို မကြာခဏ တွေ့ရှိရတတ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သီချင်းဆိုခြင်းအသံဖြင့် နံနက်ခင်း၏ အလင်းကို ကြိုဆိုခဲ့သည်။ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း သီချင်းများဖြင့် မိမိ၏ အချိန်နာရီများကို ရွှင်လန်းစေခဲ့ပြီး မောပန်းနွမ်းလျကာ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသူများထံသို့ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့သည်။ — (Counsels on Health, 162.)

ယေရှု၌ သီးသန့်ဆုတောင်းရမည့် နေရာများ ရှိခဲ့သည်

တိတ်ဆိတ်သော ဆုတောင်းခြင်းအတွက် နေရာတစ်ခု ထားရှိပါ။ ယေရှု၌ ဘုရားသခင်နှင့် မိသဟာယဖွဲ့ရန် သီးသန့်နေရာများ ရှိခဲ့သကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့၌လည်း ရှိရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ တစ်ဦးတည်း ရှိနေနိုင်မည့် မည်မျှပင် နှိမ့်ချသော နေရာဖြစ်ပါစေ ထိုနေရာသို့ မကြာခဏ ဆုတ်ခွာသွားရန် လိုအပ်သည်။ — (Thoughts From the Mount of Blessing, 84.)

ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဆုတောင်းပေးခဲ့သည်

ယေရှုသည် ဒုက္ခရောက်သူများနှင့် လိုအပ်နေသူများကို ကောင်းချီးပေးရန်အတွက် အဆက်မပြတ် လုပ်ဆောင်ရသော အမှုနှင့် မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပူဇော်ခြင်းတို့ကြောင့် မကြာခဏ မောပန်းနွမ်းလျခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ အားနည်းချက်နှင့် လိုအပ်ချက်များကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ရန်သူ၏ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများကို တွန်းလှန်ရန် သင်တို့၏ သဘာဝအရ အားနည်းချက်များကို ကိုယ်တော် မြင်တွေ့၊ ခံစားခဲ့ရသောကြောင့် လွန်စွာဆိတ်ငြိမ်သော တောင်ပေါ်၌ တစ်ညလုံး ဆုတောင်းလျက် အချိန်ကုန်လွန်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သင်တို့သည် မိမိတို့၏ အန္တရာယ်များနှင့်ပတ်သက်၍ လျစ်လျူရှုကြလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း၏ လိုအပ်ချက်ကို ခံစားရမည်မဟုတ်ကြောင်း ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကြီးစွာသော အော်ဟစ်ခြင်း၊ မျက်ရည်ကျခြင်းတို့ဖြင့် ခမည်းတော်ထံ မိမိ၏ ဆုတောင်းချက်များကို သွန်းလောင်းခဲ့ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဖြစ်သည်။ — (Testimonies for the Church 3:379.)

ယေရှု၏ တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်၏ ဆုတောင်းခြင်း အလေ့အထကြောင့် အလွန်အထင်ကြီးခဲ့ကြသည်

“လူသားသည် သူတစ်ပါးကို စေစားခြင်းငှာ မလာ၊ သူတစ်ပါးအစေကို ခံခြင်းငှာလည်းကောင်း ကြွလာ၏။” ကိုယ်တော်သည် မိမိအတွက် မဟုတ်ဘဲ သူတစ်ပါးအတွက် ရှင်သန်ခဲ့၊ တွေးတောခဲ့ပြီး ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်နှင့်အတူ ကုန်လွန်ခဲ့သော အချိန်နာရီများမှ ကိုယ်တော်သည် နံနက်တိုင်း နံနက်တိုင်း ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းကို လူသားတို့ထံ ယူဆောင်လာပေးရန် ထွက်လာခဲ့သည်။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကိုယ်တော်သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ဗတ္တိဇံအသစ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ နေ့ရက်အသစ်၏ စောစောပိုင်းအချိန်များတွင် သခင်ဘုရားသည် ကိုယ်တော့်ကို အိပ်စက်ခြင်းမှ နှိုးတော်မူသဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်နှင့် နှုတ်ခမ်းတို့သည် သူတစ်ပါးကို ဝေမျှပေးနိုင်ရန် ကျေးဇူးတော်ဖြင့် လိမ်းကျံခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များသည် ကောင်းကင်နန်းတော်မှ လတ်ဆတ်စွာ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မောပန်းနွမ်းလျကာ ညှဉ်းဆဲခံနေရသူများအား အချိန်ကိုက် ပြောဆိုနိုင်မည့် စကားများ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်က “ပင်ပန်းသောသူတို့အား စကားဖြင့် အားပေးတတ်မည်အကြောင်း၊ အရှင်ထာဝရဘုရားသည် ပညာရှိတို့၏ နှုတ်ကို ငါ့အား ပေးတော်မူပြီ။ နံနက်တိုင်း ငါ့ကို နှိုးတော်မူ၏။ ပညာရှိတို့ကဲ့သို့ ကြားရမည်အကြောင်း ငါ့နားကို နှိုးတော်မူ၏” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ခရစ်တော်၏ တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်၏ ဆုတောင်းချက်များနှင့် ဘုရားသခင်နှင့် မိသဟာယဖွဲ့သော အလေ့အထကြောင့် အလွန်ပင် စိတ်စွဲမှတ်ခဲ့ကြသည်။ တစ်နေ့သ၌ သခင်ဘုရားထံမှ ခေတ္တခွဲခွာသွားပြီးနောက် ပြန်လာကြသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် အသနားခံခြင်း၌ နစ်မြောနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ရောက်ရှိနေခြင်းကို သတိမထားမိဘဲ ကိုယ်တော်သည် အသံကျယ်စွာဖြင့် ဆုတောင်းခြင်းကို ဆက်လက်ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။ တပည့်တော်တို့၏ နှလုံးသားသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်ခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော် ဆုတောင်းခြင်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူတို့က “သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့အား ဆုတောင်းခြင်း အတတ်ကို သွန်သင်ပေးတော်မူပါ” ဟု ဟစ်အော်လျှောက်ထားကြသည်။ — (The Review and Herald, August 11, 1910.)

သခင်ဘုရား၏ ဆုတောင်းချက်သည် ရိုးရှင်းခြင်း၌ လှပမှုကို ပြသသည်

ယေရှုသည် မိမိ၏တပည့်တော်တို့အား လှည့်စားခြင်းမရှိသော နှုတ်ခမ်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့်၊ ဝိညာဉ်၏ စစ်မှန်သော လိုအပ်ချက်များကြောင့် လှုံ့ဆော်ပေးသော ဆုတောင်းချက်သာလျှင် စစ်မှန်ပြီး တောင်းလျှောက်သူထံသို့ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ယူဆောင်လာပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်တို့အား တိုတောင်းပြီး ခြုံငုံမိသော ဆုတောင်းချက်တစ်ခုကို ပေးခဲ့သည်။ ဤဆုတောင်းချက်သည် ၎င်း၏ လှပပြီး ရိုးရှင်းမှုကြောင့် နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိအောင် ပြည့်စုံလှသည်။ ၎င်းသည် အများပြည်သူဆိုင်ရာနှင့် သီးသန့်ဘဝအတွက် ပြီးပြည့်စုံသော ဆုတောင်းချက်ဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး မြင့်မြတ်သော်လည်း မိခင်၏ ဒူးပေါ်၌ရှိသော ကလေးငယ်ပင် နားလည်နိုင်လောက်အောင် ရိုးရှင်းလှသည်။ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများသည် ဤဆုတောင်းချက်ကို ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်း၏ အရောင်အဝါသည် မှိန်ဖျော့မသွားခဲ့ပါ။ တန်ဖိုးရှိသော ရတနာတစ်ပါးကဲ့သို့ ၎င်းသည် ဆက်လက်၍ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းနှင့် တန်ဖိုးထားခြင်း ခံနေရဆဲဖြစ်သည်။ ဤဆုတောင်းချက်သည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ဖန်တီးမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မိမိတို့၏ ဆုတောင်းချက်များတွင် ၎င်း၌ပါဝင်သော မူဝါဒများကို ထည့်သွင်းမည်ဆိုလျှင် မည်သူမျှ အချည်းနှီး ဆုတောင်းရလိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။ အများပြည်သူရှေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆုတောင်းချက်များသည် တိုတောင်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်၏ စစ်မှန်သော လိုအပ်ချက်များကိုသာ ဖော်ပြကာ၊ ကျွန်ုပ်တို့ အမှန်တကယ် လိုအပ်သောအရာများကို ရိုးရှင်းပြီး ရိုးသားစွာ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် တောင်းလျှောက်ရမည်။ နှိမ့်ချပြီး နောင်တရသော နှလုံးသားမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဆုတောင်းခြင်းသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော ဝိညာဉ်၏ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အသက်ရှူသံ ဖြစ်သည်။ — (The Signs of the Times, December 3, 1896.)

ယေရှုသည် ဆုတောင်းသောအခါ ဒူးထောက်ခဲ့သည်

အများပြည်သူဆိုင်ရာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် သီးသန့်ဝတ်ပြုခြင်း နှစ်ခုစလုံး၌၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ တောင်းလျှောက်ချက်များကို သခင်ဘုရားထံ ပူဇော်သောအခါ ကိုယ်တော်ရှေ့၌ ဒူးထောက်ရန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အခွင့်ထူး ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စံနမူနာဖြစ်သော ယေရှုသည် “ဒူးထောက်လျက် ဆုတောင်းတော်မူ၏။” ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များနှင့်ပတ်သက်၍လည်း သူတို့သည် “ဒူးထောက်လျက် ဆုတောင်းကြ၏” ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ပေါလုက “ငါသည် ငါတို့သခင်ယေရှုခရစ်၏ ခမည်းတော်ရှေ့၌ ဒူးထောက်၍” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အပြစ်များကို ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ ဝန်ခံရာတွင် ဧဇရသည် ဒူးထောက်ခဲ့သည်။ ဒံယေလသည် “တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ် ဒူးထောက်လျက် မိမိဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ ဆုတောင်း၍ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းလေ၏။” — (Messages to Young People, 251.)

ဆုတောင်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ယေရှု၏ သင်ခန်းစာများကို ဂရုတစိုက် ဆင်ခြင်ပါ

ဆုတောင်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ခရစ်တော်၏ သင်ခန်းစာများကို ဂရုတစိုက် ဆင်ခြင်သင့်သည်။ ဆုတောင်းခြင်း၌ မြင့်မြတ်သော သိပ္ပံပညာတစ်ခု ရှိပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ သရုပ်ဖော်ချက်သည် လူတိုင်း နားလည်ရန် လိုအပ်သော မူဝါဒများကို မြင်သာစေသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဆုတောင်းခြင်း၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်သည် အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်း ပြသပြီး၊ ဘုရားသခင်ထံ မိမိတို့၏ တောင်းဆိုချက်များကို တင်ပြရာတွင် ဇွဲလုံ့လရှိရန် လိုအပ်ကြောင်း သွန်သင်ကာ၊ ဆုတောင်းချက်များကို နားညောင်းပြီး ဖြေကြားပေးရန် ကိုယ်တော်၏ အလိုရှိခြင်းကို စိတ်ချစေသည်။ — (Christ’s Object Lessons, 142.)