ကပ်ရောဂါများနှင့် ပလိပ်ရောဂါများ၊ ဘုရားသခင်၌ မျှော်လင့်ချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ရှိနိုင်သည် - သင်းအုပ်ဆရာ မတ်ခ်ဖင်လေ (Pastor Mark Finley)
အခန်း ၁ - ကပ်ရောဂါများ၊ ပလိပ်ရောဂါများနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်
ကျွန်ုပ်တို့၏ကမ္ဘာကြီးသည် ကပ်ရောဂါပမာဏရှိသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ လျင်မြန်စွာပြန့်နှံ့နေသော ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးသည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံပြီးတစ်နိုင်ငံကို မိုးကြိုးပစ်ခတ်သည့်အမြန်နှုန်းဖြင့် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်သည် ကျွန်ုပ်တို့သိရှိထားသည့်အတိုင်း ဘဝကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။ ကိုဗစ်-၁၉ (COVID-19) သည် ယခင်က ကျွန်ုပ်တို့မမြင်ဖူးသေးသော ဗိုင်းရပ်စ်မိသားစုဝင်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သုတေသနပညာရှင်များသည် ဤလျင်မြန်စွာပြန့်နှံ့နေသော ဗိုင်းရပ်စ်အတွက် သိပ္ပံနည်းကျစမ်းသပ်ပြီး အတည်ပြုထားသော ကာကွယ်ဆေးများကို ထုတ်လုပ်ရန် အချိန်နှင့်ပြိုင်၍ ကြိုးပမ်းနေကြသည်။ ဗိုင်းရပ်စ်အထွတ်အထိပ်ရောက်ချိန်တွင် နိုင်ငံတကာနယ်စပ်များကို ပိတ်ထားခဲ့ပြီး၊ ကျောင်းများက အတန်းများကို ရပ်ဆိုင်းခဲ့ကာ၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများက ၎င်းတို့၏အလုပ်သမားများကို အိမ်မှအလုပ်လုပ်ရန် တာဝန်ပေးခဲ့ကြသည်။ စားသောက်ဆိုင်များပိတ်သွားခဲ့ပြီး၊ ရုပ်ရှင်ရုံများ၊ အပန်းဖြေဥယျာဉ်များနှင့် အခြားဖျော်ဖြေရေးနေရာများသည် ၎င်းတို့၏တံခါးများကို ပိတ်ခဲ့ကြသည်။ အားကစားပွဲများနှင့် ညီလာခံကြီးများကို ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။ လူ ၁၀ ဦးထက်ပိုသော စုဝေးမှုများကို ရှောင်ရှားရန် လူများကို ပြောကြားခဲ့သည်။ လူမှုရေးအရ ခပ်ခွာခွာနေထိုင်ခြင်း (social distancing) သည် သတင်းမီဒီယာများတွင် κοινή (common) အဖြစ်များသော အပြင်အဆင်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဖယ်ဒရယ်နှင့် ပြည်နယ်အေဂျင်စီများက မြို့များကို တစ်မြို့လုံး ပိတ်ဆို့ကန့်သတ်မှု (lockdown) ချမှတ်ခဲ့သည်။ အချို့သောနိုင်ငံများတွင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာစနစ်သည် ဝန်ပိသွားခဲ့သည်။ နိုင်ငံတကာစတော့ဈေးကွက်သည် ထိုးဆင်းသွားခဲ့ပြီး၊ အလုပ်လက်မဲ့နှုန်းများ မိုးထိအောင် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်အကြောင်း သတင်းပေးပို့ချက်များသည် လပေါင်းများစွာ သတင်းများကို လွှမ်းမိုးထားခဲ့သည်။ နိုင်ငံတကာနှင့် ဒေသန္တရသတင်းဌာနများသည် နာရီပတ်လုံး ဖုံးလွှမ်းတင်ဆက်မှုများ ပေးခဲ့ကြသည်။ သတင်းစာများ၏ ရှေ့စာမျက်နှာများတွင် ၎င်းကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့တွင် ပြည်သူ့ကျန်းမာရေးအရာရှိများထံမှ နေ့စဉ်သတင်းထုတ်ပြန်ချက်များနှင့် အပ်ဒိတ်များရှိခဲ့သည်။ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် ဤသေးငယ်ပြီး လွယ်ကူစွာ ကူးစက်တတ်သော ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးကြောင့် စားမဝင် အိပ်မပျောက် ဖြစ်နေပုံရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကျွန်ုပ်တို့၌ အဖြေများထက် မေးခွန်းများ ပိုမိုကျန်ရွက်ခဲ့ရသည်။ ထိုမေးခွန်းများစွာသည် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အပြင်အဆင်များတစ်ဝိုက်တွင် လှည့်ပတ်နေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးသားနက်နဲရာတွင် အဖြေများကို ရှာဖွေနေခဲ့ကြသည်။ ခက်ခဲသောမေးခွန်းများကို ဖြေဆိုခြင်းမှာ- ဤအရာအားလုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် မည်နေရာ၌ ရှိနေသနည်း။ ကိုဗစ်-၁၉ (COVID-19) သည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်မှုတစ်ခုလား၊ သို့မဟုတ် ၎င်းသည် ထိန်းချုပ်မရတော့ဘဲ ကျပန်းဖြစ်ပေါ်နေသော ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးသက်သက်လား။ ပလိပ်ရောဂါများ သို့မဟုတ် ကပ်ရောဂါများနှင့် ပတ်သက်၍ သမ္မာကျကျမ်းစာက ဘာပြောသနည်း။ ဤအရာသည် ကမ္ဘာ၏အဆုံးသတ် လက္ခဏာတစ်ခုလား။
ရေပြင်ဟိုမှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိပါသလား။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဘဝများ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ မိသားစုများ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကလေးများအတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိပါသလား။ ကျွန်ုပ် အာမခံပါရစေ၊ ဘုရားသခင်သည် ဖျားနာမှု၏ တရားခံမဟုတ်ပါ။ သူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခ သို့မဟုတ် ရောဂါ၏ ဖန်တီးရှင်လည်း မဟုတ်ပါ။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ ပထမအခန်း၊ ဖန်ဆင်းခြင်းသီတင်းပတ်၏ အဆုံးတွင် ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာကြီးကို ကြည့်ရှုပြီး အလွန်ကောင်းသည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ၎င်းကို ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁ အခန်းငယ် ၃၁ တွင် ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိရသည်။ ဘုရားသခင်သည် ရောဂါ အနည်းငယ်မျှ မပါရှိသော စုံလင်သည့် ကမ္ဘာကြီးကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ဗိုင်းရပ်စ်များ၊ ပိုးမွှားများ သို့မဟုတ် ဘက်တီးရီးယားများ မရှိခဲ့ပါ။ ဆင်းရဲဒုက္ခ သို့မဟုတ် သေခြင်းတရား မရှိခဲ့ပါ။ ဖျားနာခြင်းသည် သူ့၏ မူလအစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းမဟုတ်ခဲ့ပါ။ သူ့၏အစီအစဉ်မှာ ပျော်ရွှင်သော၊ ကျန်းမာသော၊ သန့်ရှင်းသော လူတို့ဖြင့် ကမ္ဘာကြီးကို လူနေစည်ကားစေရန် ဖြစ်သည်။
အပြစ်ဆိုသည်မှာ လူစီဖာ (Lucifer) ဟုခေါ်သော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးမှတဆင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သော ကျူးကျော်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က စုံလင်စွာဖန်ဆင်းခဲ့သော မျက်စိကျစရာအရောင်အဝါရှိသော ဤသတ္တဝါသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းထောင်ပေါင်းများစွာက ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဘုရားသခင်၏အစိုးရ အခြေခံမူများကို ပုန်ကန်ခဲ့သည်။ ဤကျဆုံးသွားသော ကောင်းကင်တမန်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဆင်းရဲဒုက္ခအားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ့၏သတ္တဝါတိုင်းကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။
ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်နှင့်အတူ ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်ကို ဖယ်ရှားပစ်ခြင်းသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိနိုင်စွမ်းကို ဖယ်ရှားပစ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမရှိဘဲ ဘဝတွင် အဓိပ္ပာယ်အနည်းငယ်သာရှိပြီး၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမရှိဘဲ စစ်မှန်သောပျော်ရွှင်မှု မဖြစ်နိုင်ပေ။ လူစီဖာသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏လမ်းစဉ်ထက် အတ္တဆန်ခြင်းလမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤကျဆုံးသွားသော ကောင်းကင်တမန်သည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကောင်းကင်တမန်သုံးပုံတစ်ပုံကို လှည့်စားခဲ့သကဲ့သို့ အာဒံနှင့်ဧဝကိုလည်း လှည့်စားခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာက မာရ်နတ်ကို မုသာကောင်နှင့် မုသာ၏ဖခင်ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ၎င်းကို ယောဟန်ခရစ်ဝင် အခန်းကြီး ၈၊ အခန်းငယ် ၄၄ တွင် သင်တွေ့ရပါလိမ့်မည်။
သမ္မာကျမ်းစာ၏ နောက်ဆုံးကျမ်းစာအုပ်ဖြစ်သော ဗျာဒိတ်ကျမ်းက သူ့အား တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လှည့်စားသူအဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂း၉)။
စတားန် (စာတန်) ၏ ပထမဆုံးမုသာမှာ ဘုရားသခင်သည် သူပြောခဲ့သည့်အတိုင်း မဆိုလိုဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဧဝသည် ကောင်းမွန်ခြင်းနှင့် မကောင်းခြင်းကို သိကျွမ်းရာသစ်ပင်မှ အသီးကိုစားနိုင်ပြီး၊ ကမ္ဘာဦးကျမ်း အခန်းကြီး ၃၊ အခန်းငယ် ၄ တွင် ဘုရားသခင် ကြေညာခဲ့သည့်အတိုင်း သေေချာပေါက် သေရမည်မဟုတ်ပေ။
ဘုရားသခင်၏ပညတ်ချက်များကို ပြင်းထန်သောဆိုးကျိုးတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ သူမ ချိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သစ်ပင်၏အသီးကို စားသုံးခြင်းအားဖြင့် သူမသည် တည်ရှိမှုနယ်ပယ်သစ်တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာမည်ဟု ဆိုးညစ်သောသူက သူမအား လှည့်စားတွေးတောစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သတ္တဝါများ၏ အကောင်းဆုံး အကျိုးစီးပွားကို ရှုမြင်ခြင်းမရှိသော စိတ်တိုင်းကျလုပ်ဆောင်သည့် အာဏာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း စာတန်က အခိုင်အမာ ပြောကြားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် အမြဲတမ်းပိတ်ထားလိုသော တံခါးကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ အာဒံနှင့်ဧဝတို့ အပြစ်ပြုမိသောအခါတွင် ဘုရားသခင်သည် ဘယ်သောအခါမျှ မဖွင့်လှစ်လိုဘဲ အမြဲတမ်းပိတ်ထားလိုခဲ့သော ရောဂါဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ဖျားနာမှုတံခါးကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အမြဲတမ်းပိတ်ထားရန် ဆန္ဒရှိခဲ့ကြသည်။ အပြစ်ဆိုသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဟေရှာယကျမ်း အခန်းကြီး ၅၉၊ အခန်းငယ် ၁ နှင့် ၂ တွင် ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိရသည်။
ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာသွားသောအခါတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အသက်ရှင်ခြင်း၏ အရင်းအမြစ်နှင့် ကင်းကွာသွားကြသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာသွားသောအခါတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျန်းမာရေး၏ အရင်းအမြစ်နှင့် ကင်းကွာသွားကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးနေသောကမ္ဘာ၊ ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်နေသောကမ္ဘာတွင် နေထိုင်ကြသည်။ ခရစ်တော် ကြွလာရခြင်း၏အကြောင်းရင်းမှာ ကျိုးပဲ့နေသော ပညတ်တရား၏ တောင်းဆိုချက်များကို ပြည့်စုံစေရန်၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိစေရန်နှင့် ဘုရားသခင်သည် မည်သို့သောပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြရန် ဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ ပျောက်ဆုံးသောသတ္တဝါများကို ရှာဖွေကယ်တင်ရန် လူသား၏သားတော်သည် ကြွလာတော်မူပြီဟု လုကာခရစ်ဝင် အခန်းကြီး ၁၉၊ အခန်းငယ် ၁၀ တွင် သမ္မာကျမ်းစာက ဆိုထားသည်။ အကြောင်းမူကား အပြစ်၏အခကြေးငွေမှာ သေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လူတိုင်း အပြစ်ပြု၍ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်နှင့် ကင်းကွာကြသောကြောင့် ဖြစ်သည် (ရောမကျမ်း ၆း၂၃ နှင့် ရောမကျမ်း ၃း၂၃)။
ယေရှုသည် မိမိ၏အသက်တာနှင့် သေခြင်းအားဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူက ကျွန်ုပ်တို့ကို မည်မျှဂရုစိုက်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယေရှုလုပ်ဆောင်ခဲ့သော အသစ်သော ပဋိညာဉ်ကျမ်း (ရှင်မာတု၊ ရှင်မာကု၊ ရှင်လုကာ၊ ရှင်ယောဟန် - နားလည်မှုလွယ်ကူစေရန် သုံးနှုန်းခြင်းမဟုတ်၊ New Testament ဂျေဆူးလုပ်ခဲ့သော) ထဲမှ အံ့ဖွယ်အမှုတိုင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဂရုစိုက်တော်မူသော ဘုရားသခင်အကြောင်း ပြောပြနေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရသည့်အခါတိုင်း၊ ကိုယ်တော်သည် မျက်စိကန်းသူများ၏ မျက်စိကိုဖွင့်ပေးခြင်း၊ နားပင်းသူများ၏ နားကိုဖွင့်ပေးခြင်း၊ လက်ေခြောက်များကို ကုသပေးခြင်းနှင့် လူသေများကို အသက်ရှင်စေရန် ထမြောက်စေခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့ချိန်တိုင်းတွင် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မည်မျှစစ်မှန်စွာ ချစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ကားတိုင်ပေါ်တွင် အသေခံတော်မူခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် စာတန်၏အသက်တာကို ထာဝစဉ် ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းထက် အပြစ်၏အပြစ်ဒဏ်၊ ရှက်ကြောက်ခြင်းနှင့် ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းတို့ကို မိမိကိုယ်တိုင်ပေါ်တွင် ခံယူလိုကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ကောရိန္ ဒုတိယစောင် အခန်းကြီး ၅၊ အခန်းငယ် ၂၁ နှင့် ဂလာတိကျမ်း အခန်းကြီး ၃၊ အခန်းငယ် ၁၃ တွင် ခရစ်တော်သည် အပြစ်ကျိန်ခြင်းကို မိမိကိုယ်တိုင် ခံယူခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိရသည်။
သို့သော် ယေရှုသည် ကြွယ်ဝပြည့်စုံသော အသက်တာအတွက် စံနမူနာပြရန်လည်း ကြွလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဖျားနာမှု၏နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသူမဟုတ်ကြောင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ၏နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသူမဟုတ်ကြောင်း၊ ရောဂါဝေဒနာ၏နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသူမဟုတ်ကြောင်း ယေရှုက သက်သေပြခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကြွယ်ဝပြည့်စုံသော အသက်တာ၏ ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ကောင်းမွန်ခြင်းနှင့် ဆိုးညစ်ခြင်းတို့အကြားရှိ ဤကြီးမားသော ပဋိပက္ခတွင် ပုန်ကန်သော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်ခဲ့ပြီး ဤဂြိုဟ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ဘုရားသခင်နှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေသည်။ ဖျားနာခြင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ စိတ်နှလုံးကြေကွဲခြင်းနှင့် ရောဂါတို့သည် ဤပဋိပက္ခ၏ ရလဒ်များ ဖြစ်ကြသည်။
စာတန်သည် ဘုရားသခင်ကို အယုံအကြည်ကင်းမဲ့စေရန် ဖျားနာခြင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ ရောဂါနှင့် ရောဂါဝေဒနာတို့ကို အသုံးပြုသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အကောင်းဆုံးအကျိုးစီးပွားကို ရှုမြင်ခြင်းမရှိကြောင်း သန်းပေါင်းများစွာသော လူများကို သူက လှည့်စားသည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခကမ္ဘာကြီးတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဂရုစိုက်မှုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ "ကြည့်ရှုလော့၊ ကမ္ဘာကုန်သည်တိုင်အောင် သင်တို့နှင့်အတူ ငါသည် အစဉ်မပြတ် ရှိနေ၏" ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူသည် (ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် အခန်းကြီး ၂၈၊ အခန်းငယ် ၂၀)။
သမ္မာကျမ်းစာထဲက ပလိပ်ရောဂါများအကြောင်းကော ဘယ်လိုလဲ
သမ္မာကျမ်းစာသည် ရှင်ဘုရင်ဂျိမ်းစ်၏ မူသစ် (New King James
Version) တွင် "ပလိပ်ရောဂါများ" (pestilences) သို့မဟုတ် ထိုစကားလုံး၏ ပုံစံကွဲများကို အကြိမ် (၈၁) ကြိမ်တိတိ အသုံးပြုထားသည်။ ပလိပ်ရောဂါဆိုသည်မှာ အသိုက်အဝန်းတစ်ခုလုံးကို ယေဘူယျအားဖြင့် ထိခိုက်စေသော ရုတ်တရက် သို့မဟုတ် သေစေတတ်သော ကပ်ရောဂါတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ပလိပ်ရောဂါဟူသော စကားလုံးကို ကျမ်းစာထဲတွင် အနည်းဆုံး နည်းလမ်း (သုံး) မျိုးဖြင့် အသုံးပြုထားသည်။ ၎င်းတို့ကို လေ့လာကြည့်ကြပါစို့။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် သမ္မာကျမ်းစာ၌ ပလိပ်ရောဂါဟူသော စကားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်ကမ္ဘာထဲတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ရောဂါကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုသည်။ ယောဘ၏ပုံပြင်ကို ဥပမာအဖြစ် ကြည့်ပါ။ ယောဘ၏အပြစ်ကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဦးခေါင်းမှခြေဖဝါးအထိ နှိပ်စက်ခဲ့သော ပလိပ်ရောဂါ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းလား။ ထိုဖျားနာမှုကြောင့် သူကိုယ်တိုင် ထိခိုက်ရခြင်းအတွက် သူ တာဝန်ရှိပါသလား။ ဘုရားသခင်က ဤအရာကို သူ့အပေါ်သို့ သက်ရောက်စေခဲ့ခြင်းလား။ သူ၏တိရစ္ဆာန်များ၊ သူ၏မိသားစု၊ သူ၏အိမ်နှင့် သူ၏အသိုက်အဝန်းအပေါ်သို့ ဤအရာကို ကိုယ်တော် သက်ရောက်စေခဲ့ခြင်းလား။ လုံးဝမဟုတ်ပါ။ စာတန်သည် ဤဆင်းရဲဒုກ္ခနှင့် ရောဂါအားလုံး၏ နောက်ကွယ်မှ ပင်မကြိုးကိုင်သူ ဖြစ်သည်။ ယောဘ၏အတွေ့အကြုံကို ရည်ညွှန်း၍ ကျမ်းစာက ဤသို့ဖော်ပြထားသည်- "ထိုအခါ စာတန်သည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်မှ ထွက်သွားပြီးလျှင်၊ ယောဘ၏ခြေဖဝါးမှစ၍ ဦးခေါင်းတိုင်အောင် နာကျင်ကိုက်ခဲသော အနာစိမ်းများဖြင့် ရိုက်ခတ်လေ၏" (ယောဘကျမ်း အခန်းကြီး ၂၊ အခန်းငယ် ၇)။
ပြဿနာများစွာနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကပ်ရောဂါ၊ ပလိပ်ရောဂါတို့ဖြင့် ယောဘကို နှိပ်စက်ရန် စာတန်အား ဘုရားသခင်သည် အဘယ်ကြောင့် ခွင့်ပြုခဲ့သနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြီးပြည့်စုံသော ကျန်းမာခြင်းနှင့် ပြည့်စုံခြင်းဟူသော ဘုရားသခင်၏ မူလအစီအစဉ်နှင့် ကင်းကွာနေသော ကမ္ဘာကြီးတွင် နေထိုင်ကြသည်။ ၎င်းသည် ရောဂါပိုးမွှားများ၊ ဗိုင်းရပ်စ်များနှင့် ပိုးမွှားများရှိရာ ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပလိပ်ရောဂါများနှင့် ကပ်ရောဂါများက အသိုက်အဝန်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး တစ်နိုင်ငံလုံးကို ထိခိုက်စေသော ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် စာတန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် အမြဲတမ်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိသော်လည်း ဤအရာအားလုံးကို ကျော်ဖြတ်ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ရှိနေပါသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အင်အားဖြည့်တင်းရန်၊ အားပေးရန်နှင့် ထောက်ပံ့ရန် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ကို အပြင်းအထန်ဆုံး ရှာဖွေပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ တမ်းတတတ်သည်မှာ ဘဝ၏ အခက်ခဲဆုံးအချိန်များတွင် ဖြစ်တတ်သည်။
သမ္မာကျမ်းစာတွင် ပလိပ်ရောဂါဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုသည့် ဒုတိယနည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသေးသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပလိပ်ရောဂါများသည် ဆိုးသွမ်းသူများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်မှုများ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဟေဗြဲကျမ်းဟောင်း ပရောဖက်များသည် ပလိပ်ရောဂါများကို ဘုရားသခင်၏ ပုန်ကန်သောလူမျိုးများကို နောင်တရရန် ဦးဆောင်သည့် နည်းလမ်းများအဖြစ် ဖော်ပြကြသည်။ ပရောဖက်ယေရမိနှင့် എဇေကျေလ (ယေဇကျေလ) တို့သည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်မှုများနှင့်အညီ ဤစကားလုံးကို (၂၅) ကြိမ်တိုင်တိုင် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ သင်က ၎င်းသည် အတော်လေး ထူးဆန်းသည်ဟု ဆိုကောင်းဆိုပေမည်၊ သို့သော် အီဂျစ်နိုင်ငံအကြောင်းကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ရှေးခေတ်အီဂျစ်နိုင်ငံ၏ ကပ်ရောဂါများသည် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်သက်သက်လား၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးများကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်မှုများလား။ ဘုရားသခင်သည် မေတ္တာရှေ့ထား၍ အီဂျစ်လူမျိုးများထံသို့ သတိပေးချက်ပြီးနောက် သတိပေးချက်ကို ပို့ပေးခဲ့သည်။
လာတော့မည့်ဘေးအန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် သတိပေးချက်များပါရှိသော သတင်းစကားများကို သူတို့ထံသို့ မေတ္တာရှေ့ထား၍ ထပ်တလဲလဲ ပို့ပေးခဲ့သော်လည်း သူတို့က ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာပါ ဖိတ်ကြားချက်များကို တမင်တကာ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်မှုများသည် ထိုပြည်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ မေတ္တာသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ပြောဆိုတတ်သော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏အာရုံကို ဖမ်းစားရန် တစ်ခါတစ်ရံတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံများနှင့်လည်း ပြောဆိုတတ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘဝအတွေ့အကြုံအားလုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျွန်ုပ်တို့အား ကိုယ်တော်ထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာစေရန် လမ်းပြရန် ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် ပလိပ်ရောဂါဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုသည့် တတိယမြောက် အသုံးပြုမှုတစ်ခု ရှိသေးသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော တန်ခိုးတော်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်တတ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏တည်ရှိမှုကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အပြစ်၏ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်လာမည့် ရလဒ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ခွင့်ပြုပေးသည့် အချိန်ကာလများ ရှိတတ်သည်။
တောကန္တာရတွင် အစ္စရေးလူမျိုးများ မြွေကိုက်ခံရသည့်ပုံပြင်ကို မှတ်မိကြပါသလား။ အဆိပ်ပြင်းသော အဆိပ်ကြောင့် လူများစွာ သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ အပြစ်ရှိသော ရွေးချယ်မှုများ၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကို ခံစားရစေရန်အတွက် မိမိ၏တည်ရှိမှုကို ရုပ်သိမ်းခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်အတိုင်း နောင်တရပြီး ပြန်လာကြလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ပြည်တွင် ပလိပ်ရောဂါများ ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပွားနေသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့မြင်ရသောအခါ ၎င်းသည် ခရစ်တော်၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကတိကဝတ်ပြုမှုကို ပိုမိုအလေးအနက်ထားရန်၊ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နောင်တရမှုကို ခံစားရရန်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်တာကို ကိုယ်တော်ထံ အပြည့်အဝ အပ်နှံရန်အတွက် ဘုရားသခင်၏ စူးရှသောခေါ်သံ ဖြစ်ပေမည်။ ဗျာဒိတ်ဆရာယောဟန်သည် ဘုရားသခင်၏ ထိန်းချုပ်တားဆီးသော တန်ခိုးတော်နှင့်ပတ်သက်၍ ထိုးထွင်းဥာဏ်ကို ပိုမိုပေးထားသည်။ နောက်ဆုံးကာလများတွင် ရောက်ရှိလာမည့် ဘေးဒုက္ခများအကြောင်း ပြောဆိုရာတွင် ကိုယ်တော်က ဤသို့ကြေညာထားသည်-
"ထိုအရာများနောက်မှ မြေကြီး၏ လေးထောင့်၌ ရပ်လျက်၊ မြေပေါ်မှာလည်းကောင်း၊ ပင်လယ်ပေါ်မှာလည်းကောင်း၊ မည်သည့်သစ်ပင်ပေါ်မှာမဆို လေမတိုက်စေခြင်းငှာ မြေကြီး၏ လေလေးဖြာတို့ကို ကိုင်ထားသော ကောင်းကင်တမန်လေးပါးကို ငါမြင်၏။ ထို့နောက် အရှေ့အရပ်မှ တက်လာ၍ အသက်ရှင်သောဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်တော်ကို ရရှိထားသော အခြားကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို ငါမြင်၏။ သူသည် မြေကြီးနှင့် ပင်လယ်ကို ညှဉ်းဆဲရန် အခွင့်ပေးထားသော ကောင်းကင်တမန်လေးပါးကို ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ဤသို့ကြွေးကြော်လေ၏၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးကျွန်တို့၏ နဖူးပေါ်တွင် ငါတို့ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်သည်တိုင်အောင် မြေကြီး၊ ပင်လယ် သို့မဟုတ် သစ်ပင်များကို မညှဉ်းဆဲကြနှင့်" (ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၇၊ အခန်းငယ် ၁ မှ ၃)။
သမ္မာကျမ်းစာ၏ ပရောဖက်ပြုချက် ဘာသာစကားတွင် လေသည် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ တူနာဒို၊ ဟာရီကိန်း သို့မဟုတ် ဆိုင်ကလုန်းမုန်တိုင်းတစ်ခု၏ ဖျက်ဆီးတတ်သော စွမ်းအားကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် ယေရှု မပြန်ကြွလာမီ မြေကြီးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာမည့် ဖျက်ဆီးခြင်းကို တားဆီးထားကြသော ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များကို ပုံဖော်ပြသထားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မြင်တွေ့နေရသော အငတ်ဘေးများ၊ ငလျင်များ၊ မီးလောင်ကျွမ်းမှုများ၊ ရေကြီးမှုများနှင့် ပလိပ်ရောဂါများသည် လာမည့်အရာ၏ နိဒါန်းပျိုးချက်များ ဖြစ်ကြသည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က လူတိုင်းကို ယေရှုထံတွင် အပြည့်အဝ ကတိကဝတ်ပြုရန် အားကောင်းမောင်းသန် တိုက်တွန်းနေစဉ် ကောင်းကင်တမန်များသည် ဖျက်ဆီးခြင်း၏ အပြည့်အဝစွမ်းအားကို တားဆီးထိန်းချုပ်ထားကြသည်။
ဘုရားသခင်သည် မကြာမီ ဤကမ္ဘာပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည့် နောက်ဆုံးအကျပ်အတည်းအတွက် မိမိ၏လူမျိုးများကို ပြင်ဆင်နေသည်။ ငရဲမှ ဘီလူးအားလုံးတို့၏ မာယာဆင်ထားသော အကြံအစည်များဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို မလှုပ်ရှားနိုင်စေရန်၊ ကိုယ်တော်၏ နှើយတရားတော်၌ အမြစ်စွဲမြဲနေရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာဖြင့် ပြည့်ဝနေရန်အတွက် ယေရှုထံသို့ လုံးဝ၊ အကြွင်းမဲ့ ကတိကဝတ်ပြုရန် ယေရှုက ကျွန်ုပ်တို့အား တိုက်တွန်းထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် မလှုပ်ရှားနိုင်သောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့လည်း လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်လုံးများသည် ကိုယ်တော်ထံသို့သာ စူးစိုက်ကြည့်နေမည် ဖြစ်သည်။
သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များ မြင့်တက်လာခြင်း
ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့်စပ်လျဉ်း၍ မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးတတ်သော ပလိပ်ရောဂါများအပါအဝင် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များကို ဖော်ပြထားသည်။ ယခုအခါတွင် အစွန်းရောက်မှု (နှစ်) မျိုးကို ရှောင်ရှားရန် လိုအပ်ကြောင်း အမြန်ပြောလိုပါသည်။ အစွန်းရောက်မှုတစ်ခုမှာ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သောကြောင့် ယေရှုသည် လာမည့်အပတ်၊ လာမည့်လ သို့မဟုတ် လာမည့်နှစ်တွင် ကြွလာရမည်ဟု အော်ဟစ်သော ဖန်တီးမှုဝါဒ (fanaticism) ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် မတွေ့ရသော စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး အာရုံဖမ်းစားတတ်သော အချိန်သတ်မှတ်သည့် သီအိုရီများကို စွဲလမ်းနေသူ အချို့ ရှိနေကြသည်။ အခြားအစွန်းရောက်မှုတစ်ခုမှာ ဤဗိုင်းရပ်စ်သည် မကြာမီ ကုန်လွန်သွားမည့် သဘာဝဖြစ်စဉ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးကာလ နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် လုံးဝသက်ဆိုင်ခြင်းမရှိဟု အလေးအနက်မထားဘဲ ပစ်ပယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ယေရှုမိန့်ဆိုခဲ့သည့်အရာနှင့် လုံးဝမတူပေ။
ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် အခန်းကြီး ၂၄ တွင် ယေရှုသည် နောက်ဆုံးကာလ နိမိတ်လက္ခဏာများကို ဆွေးနွေးပြောကြားခဲ့ပြီး ဤသို့ကြေညာခဲ့သည်- "လူမျိုးသည် လူမျိုးကိုလည်းကောင်း၊ နိုင်ငံသည် နိုင်ငံကိုလည်းကောင်း တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်။ အရပ်ရပ်တို့၌ အစာငတ်မွတ်ခြင်းဘေး၊ ပလိပ်ရောဂါဘေး၊ မြလျင်စွာလှုပ်ခြင်းဘေးတို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ဤအရာများအလုံးစုံတို့မူကား ဒုက္ခဆင်းရဲခြင်း၏ အစသာတည်း" (ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် အခန်းကြီး ၂၄၊ အခန်းငယ် ၇)။
ယေရှုသည် နောက်ဆုံးကာလ အခြေအနေတစ်ခုအနေဖြင့် နိုင်ငံများနှင့် နိုင်ငံများ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ကြခြင်း၊ ဘုရင်နိုင်ငံအချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြခြင်းဖြစ်လာမည့် စစ်ပွဲများနှင့် စစ်ဘေးစစ်ဒဏ်သတင်းများကို ဖော်ပြထားသည်။ မဿဲခရစ်ဝင် အခန်းကြီး ၂၄ တွင် ကိုယ်တော် ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာ (၂၀) ကျော်အထဲတွင် ငလျင်များ၊ အငတ်ဘေးများနှင့် ပလိပ်ရောဂါများကဲ့သို့သော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များကို ကိုယ်တော်က ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်။
ရှင်လုကာခရစ်ဝင်ကလည်း ဤနောက်ဆုံးကာလ နိမိတ်လက္ခဏာများအကြောင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ လုကာသည် ဆေးပညာဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးကာလ ဖြစ်ရပ်များနှင့်ပတ်သက်၍ ယေရှု၏ဖော်ပြချက်ကို အလွန်တိကျစွာ တင်ပြထားသည်။ ရှင်လုကာခရစ်ဝင် အခန်းကြီး ၂၁ တွင် ယေရှုက ဤသို့ တိတိကျကျ မိန့်ဆိုထားသည်- "ထိုမှတပါး နေရာတကာတို့၌ ပြင်းထန်သောမြေကြီးလှုပ်ခြင်းဘေး၊ အစာငတ်မွတ်ခြင်းဘေး၊ ပလိပ်ရောဂါဘေးတို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်သော အရာများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ ကြီးမားသော နိမိတ်လက္ခဏာများလည်း ရှိကြလိမ့်မည်" (လုကာကျမ်း ၂၁း၁၁)။
ယေရှုသည် ကိုယ်တော် ပြန်ကြွလာမည့်အကြောင်းကို သဘာဝလောကတွင် သိသာထင်ရှားသော နိမိတ်လက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဟု ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်။ လူ သောင်းနှင့်ချီ၍ ကိုယ်အလေးချိန် လွန်ကဲနေကြသော ကမ္ဘာကြီးတွင် ယနေ့ခေတ်၌ အငတ်ဘေးများအကြောင်း ပြောဆိုခြင်းသည် ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ရပေမည်။ သို့သော် လူသန်းပေါင်းများစွာသည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဆာလောင်မွတ်သိပ်၍ သေဆုံးနေကြသည်မှာ အမှန်တရားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာ့စားနပ်ရိက္ခာနှင့် စိုက်ပျိုးရေးအဖွဲ့အစည်း (United Nations Food and Agriculture Organization) ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ နာတာရှည် အာဟာရချို့တဲ့မှုဒဏ်ကို ခံစားနေရသူဦးရေမှာ သန်း (၈၇၀) နီးပါး ရှိသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသက်ရှင်နေထိုင်ကြသူ (၈) ဦးတွင် (၁) ဦး သို့မဟုတ် ကမ္ဘာ့လူဦးရေ၏ (၁၃) ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သင် ယုံကြည်နိုင်ပါသလား၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အာဟာရချို့တဲ့မှု၏ ဆိုးကျိုးများကြောင့် လူပေါင်း (၂၀,၀၀၀) ကျော် သေဆုံးနေကြရသည်။ ၎င်းသည် နှစ်စဉ် လူပေါင်း (၇.၅) သန်းနီးပါး ရှိသည်။ အငတ်ဘေးများ၊ ငလျင်များနှင့် ပလိပ်ရောဂါများ ဖြစ်ပွားလိမ့်မည်ဟု ယေရှု မိန့်ဆိုခဲ့သည်။ ရစ်ချ်တာစကေး (Richter scale) ဖြင့် တိုင်းတာချက်အရ ၃.၀ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုသော ငလျင်လှုပ်ခတ်မှု အရေအတွက်သည် တစ်နှစ်လျှင် (၅၅,၀၀၀) ကျော်အထိ မိုးထိအောင် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆူနာမီမုန်တိုင်းများ၊ မြေပြိုမှုများ၊ ရေခဲတောင်ပြိုကျမှုများ၊ တူနာဒိုမုန်တိုင်းများနှင့် မီးတောင်ပေါက်ကွဲမှုများသည် ၎င်းတို့၏ အလွန်အကျွံ အဖျက်စွမ်းအားနှင့် ဆိုးရွားသော ဆက်စပ်ဆိုးကျိုးများကြောင့် ယခင်စံချိန်ဟောင်းများကို အားလုံး ကျော်ဖြတ်နေကြသည်။ ရာသီဥတုဖျက်ဆီးမှုကြောင့် တစ်နှစ်လျှင် ဒေါ်လာ (၂၄) ဘီလီယံကျော် ဆုံးရှုံးနေရသည်။ သဘာဝလောကကြီးတစ်ခုလုံးက ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ စကားပြောနေသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး "အို အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကြွလာ၍ ကယ်တင်ရမည့်အချိန် ရောက်ပါပြီ" ဟု ဆိုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
၂၀၁၄ ခုနှစ် (မှတ်ချက်- စာသားအရ ၂၀၀၄ ခုနှစ်) ဆူမတြာ-အန်ဒမန် မြေငလျင်နှင့် ယင်းနောက် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အင်ဒိုနီးရှားဆူနာမီမုန်တိုင်းသည် အမြင့် ပေ (၁၀၀) နီးပါးရှိသော လှိုင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး လူပေါင်း (၂၂၅,၀၀၀) ကျော် သေဆုံးခဲ့ကာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ထပ်မံ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ ၂၀၀၈ ခုနှစ် မေလ (၁၂) ရက်နေ့တွင် တရုတ်နိုင်ငံ စီချွမ်းပြည်နယ်၌ လှုပ်ခတ်ခဲ့သော ငလျင်ကြောင့် လူပေါင်း (၇၀,၀၀၀) နီးပါး သေဆုံးခဲ့ပြီး အခြားလူပေါင်း (၁၈,၀၀၀) မှာ ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း စာရင်းသွင်းခံခဲ့ရသည်။ ၂၀၁၀ ပြည့်နှစ် ဇူလိုင်လ (၁၂) ရက်နေ့တွင် ဟေတီနိုင်ငံသည် ပြင်းထန်သော ငလျင်ဒဏ်ကို ခံခဲ့ရသည်။ ဟေတီအစိုးရ၏ စာရင်းဇယားများအရ အနည်းဆုံး လူပေါင်း (၂၂၀,၀၀၀) သေဆုံးခဲ့ပြီး လူပေါင်း (၃) သန်းကျော် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ခံစားခဲ့ရသည်။ ၂၀၁၁ ခုနှစ် မတ်လ (၁၁) ရက်နေ့တွင် 9.0 အဆင့်ရှိ ငလျင်တစ်ခုကြောင့် ဂျပန်နိုင်ငံကို ဆူနာမီမုန်တိုင်း ရိုက်ခတ်ခဲ့ပြီး လူပေါင်း (၂၀,၀၀၀) နီးပါး သေဆုံးခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ် (၅၀) အတွင်း ငလျင်လှုပ်ခတ်မှုများမှာ မိုးထိအောင် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
ယေရှုသည် ပလိပ်ရောဂါများ လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာမည်ဟုလည်း ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်။ ပလိပ်ရောဂါဆိုသည်မှာ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံလုံးကို ထိခိုက်စေသော ကပ်ရောဂါများ ဖြစ်ကြသည်။ ပလိပ်ရောဂါကို ကျွန်ုပ်တို့၏ သီးနှံများကို ဖျက်ဆီးပစ်သော ထူးဆန်းသောရောဂါများ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိခိုက်စေသော ညစ်ညမ်းစေသောပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့၏ လေထုနှင့် ရေထုကို ညစ်ညမ်းစေသော အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသည့် အရာများဖြင့်လည်း ထင်ရှားစေနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သီးနှံများကို ပိုးသတ်ဆေး (pesticides) ဟုခေါ်သော သေစေတတ်သော ဓာတုပစ္စည်းများဖြင့် အဘယ်ကြောင့် ဖျန်းကြသနည်း။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ မဖျန်းခဲ့ပါက ပလိပ်ရောဂါများ သို့မဟုတ် ပိုးမွှားများသည် ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ စူပါမားကတ်တွင် ပိုးသတ်ဆေးများ မပါဝင်ဘဲ ဖုံးအုပ်မထားသော အရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေမည်။ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းများသည် တစ်နှစ်လျှင် ပိုးသတ်ဆေး တန်ချိန် (၅.၁) ဘီလီယံ (ဘီလီယံနှင့်ချီသော ၅.၁ ဘီလီယံ) သို့မဟုတ် အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော ညစ်ညမ်းပစ္စည်းများကို အသုံးပြုနေကြသည်။ ဤပိုးသတ်ဆေးများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မြေကြီးထဲသို့နှင့် ရေလမ်းကြောင်းများ၊ သမုဒ္ဒရာများထဲသို့ စီးဝင်သွားကြသည်။ စျေးကွက်သို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာရောက်ရှိစေရန်အတွက် သီးနှံများကို လျင်မြန်စွာထုတ်လုပ်ပြီး ဓာတ်မြေသြဇာတုများဖြင့် အမြန်မှည့်စေခြင်းဖြင့် ငွေရှာလိုသည့် ဤမပြည့်နိုင်မသိမ်းနိုင်သော ဆန္ဒသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကျန်းမာရေးအပေါ် ဆိုးရွားပျက်စီးစေသော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေလျက် ရှိသည်။
သိပ္ပံပညာရှင်အုပ်စုတစ်စုသည် စုဝေးရောက်ရှိလာကြပြီး လူသားမျိုးနွယ်အတွက် သတိပေးချက်ဟု ၎င်းတို့ခေါ်ဆိုသည်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့က ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည်- "ယခုအခါ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်ထက် ပိုမိုမကျန်ရှိတော့ပါ" (ယခုအခါ ဤအရာသည် တရားဟောစင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော သာမန်တရားဟောဆရာတစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ သိပ္ပံပညာရှင်အုပ်စုတစ်စု ဖြစ်သည်)။ ၎င်းတို့က ဆက်လက်၍ ဤသို့ဆိုခဲ့သည်- "ယခု ကျွန်ုပ်တို့ရင်ဆိုင်နေရသော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို တားဆီးရန် အခွင့်အရေး ပျောက်ကွယ်သွားမည့်အချိန်နှင့် လူသားမျိုးနွယ်၏ အလားအလာများ တိုင်းတာမရနိုင်အောင် လျော့ပါးသွားမည့်အချိန် မတိုင်မီ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်ထက် ပိုမိုမကျန်ရှိတော့ပါ"။ ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာကြီးပူနွေးလာမှု၊ ဖန်လုံအိမ်အာနိသင်တို့အကြောင်း ပြောဆိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယာဉ်များနှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းများမှ လေထုထဲသို့ အဆိပ်အတောက်ဖြစ်စေသော ကာဗွန်ညစ်ညမ်းပစ္စည်းများကို ထုတ်လွှတ်ခြင်း၊ ဝင်ရိုးစွန်း ရေခဲပြင်များ အရည်ပျော်ခြင်းနှင့် သမုဒ္ဒရာရေမျက်နှာပြင် မြင့်တက်လာခြင်းတို့အကြောင်းကို ၎င်းတို့ ပြောဆိုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ဝံပုလွေလာပြီဟု အော်ဟစ်လှည့်ဖြားနေသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့ ရင်ဆိုင်နေရသော အန္တရာယ်မှာ စစ်မှန်ပေသည်။
ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် ပေါ်ထွက်လာနေသော ရောဂါအသစ်များတွင် ပလိပ်ရောဂါ၏ အခြားပုံစံတစ်မျိုးကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့မြင်နေရသည်။ ကပ်ရောဂါအသစ်များနှင့် ပတ်သက်၍ သင် တွေးတောဖူးပါသလား။ ၎င်းတို့သည် အဘယ်အရပ်မှ ရောက်ရှိလာကြသနည်း။ သိပ္ပံပညာက ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု သို့မဟုတ် ကာကွယ်ဆေးတစ်ခုကို ရှာမတွေ့မီမှာပင် နောက်တစ်ခုက ထပ်မံပေါ်ထွက်လာတတ်သည်။ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း လူသန်းပေါင်းများစွာ၏ အသက်များကို နုတ်ယူသွားခဲ့သော ပလိပ်ရောဂါများကိုသာ စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့တွင် ရူးသွပ်နွားရောဂါ (mad cow disease)၊ ငှက်ဖျားရောဂါ (bird flu)၊ အိတ်ချ်အိုင်ဗွီအိတ်စ် (HIV/AIDS)၊ လိုင်းရောဂါ (Lyme disease)၊ မာဘတ်ဗိုင်းရပ်စ် (Marburg virus)၊ ဝက်စ်နိုင်ဗိုင်းရပ်စ် (West Nile virus)၊ ဆားစ် (SARS)၊ အီဗိုလာ (Ebola) နှင့် ယခုအခါ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်တို့ ရှိခဲ့ကြသည်။
ခရစ်တော် ပြန်ကြွလာမည့် နိမိတ်လက္ခဏာလော။ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော ဤကိုဗစ်-၁၉ ဗိုင်းရပ်စ်သည် ခရစ်တော် ကြွလာမည့် နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုပါသလား။ ၎င်းသည် တစ်ခုတည်းသော နိမိတ်လက္ခဏာအဖြစ် ရပ်တည်နေခြင်း မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ပိုမိုကြီးမားသော ရှုထောင့်မှ ကြည့်လိုက်သောအခါတွင် ပလိပ်ရောဂါများသည် ယေရှုက ကိုယ်တော် ပြန်လည်မကြွလာမီ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဟု ဟောကိန်းထုတ်ထားသည့် အစုံလိုက်နိမိတ်လက္ခဏာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤဖြစ်ရပ်များသည် ကျွန်ုပ်တို့ နေထိုင်ရာ အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးတော့မည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ထာဝရကာလ၏ အစွန်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့ နေထိုင်နေကြပြီဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကျမ်းစာများတွင် ဖော်ပြထားသော အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိမည့် ဖြစ်ရပ်များအတွက် စင်မြင့်ကို ပြင်ဆင်လျက်ရှိသည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်များသည် မကြာမီ ပြည့်စုံလာတော့မည် ဖြစ်သည်။
ခရစ်တော်၏ ပရောဖက်ပြုချက်စကားများအရ အနာဂတ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ ဘာကို မျှော်လင့်နိုင်သနည်း။ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များ တိုးပွားလာမည်။ နောဧ၏ခေတ်က မတရားမှုနှင့် အကြမ်းဖက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော အပြစ်ကမ္ဘာကြီးသည် မိမိ၏ ဒုစရိုက်ဖလားကို ပြည့်စေခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်ကာ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းသည် ဤကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးခဲ့သကဲ့သို့ အငတ်ဘေးများ၊ ငလျင်များနှင့် ပလိပ်ရောဂါများသည် တိုးပွားလာမည် ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာကြီးသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးတရားစီရင်မှုအတွက် ပြင်ဆင်နေသည်။ ဘုရားသခင်သည် လမ်းလွဲနေသော ဂြိုဟ်တစ်ဂြိုဟ်ထံသို့ မေတ္တာရှေ့ထား၍ တိုက်တွန်းနေသည်။ ဘုရားသခင်အတွက် လူများနိုင်သမျှ များများ ကယ်တင်ခြင်းထက် ပို၍အရေးကြီးသော အရာ မရှိပါ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော တန်ခိုးတော်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သောအခါ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များနှင့် သေစေတတ်သော ရောဂါဆိုးကြီးများသည် အထက်စီးမှ လွှမ်းမိုးလာကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤဘေးအန္တရာယ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း မရှိသော်လည်း ဘဝ၏ ပျက်စီးလွယ်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ သင်နှင့်ကျွန်ုပ်တို့ကို သတိပေးတိုက်တွန်းရန်အတွက် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုတော်မူသည်။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော် ကတိတော်များသာလျှင် လုံခြုံမှု၏ တစ်ခုတည်းသော အရင်းအမြစ်ဖြစ်ကြောင်း ရှာဖွေရန် ကျွန်ုပ်တို့အား ဒူးထောက်စေကြသည်။
သမ္မာကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏ မျှော်လင့်ချက်ပေးသော ကတိတော်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားသောအခါ မျှော်လင့်ချက်က ခြားနားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့သည့်အခါ မည်းမှောင်နေသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှု တိမ်တိုက်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဆွဲလွဲနေတတ်သည်။ အနာဂတ်သည် မှောင်မိုက်နေပုံပေါ်ပြီး နက်ဖြန်နှင့်ပတ်သက်သမျှ အရာရာတိုင်းသည် မသေချာမရေရာ ဖြစ်နေတတ်သည်။ သို့သော် မျှော်လင့်ချက်က ကျွန်ုပ်တို့ကို လက်ရှိအခြေအနေမှ ဖြစ်လာနိုင်ချေရှိရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးသည်။ ၎င်းက နက်ဖြန်နေ့ကို တောက်ပသော အရောင်အသွေးမျိုးစုံဖြင့် ပုံဖော်ပေးသည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များကို အောက်ခြေရှိ ရွံ့နွံများမှ အထက်ကောင်းကင်ဘုံသို့ မြှင့်တင်ပေးသည်။ မျှော်လင့်ချက်ဆိုသည်မှာ အနာဂတ်ကောင်းတစ်ခုအတွက် အချည်းနှီးသောဆန္ဒ သို့မဟုတ် ဝေဝါးသောတမ်းတမှု တစ်စုံတစ်ရာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် စစ်မှန်သောသေချာမှု သို့မဟုတ် အာမခံချက်မရှိဘဲ အခြေအမြစ်မရှိသော ဆန္ဒနှင့် မသေချာသော မျှော်လင့်ချက်မျှသာ မဟုတ်ပေ။ ရှေးခေတ်ကျမ်းစာများတွင် မျှော်လင့်ချက်ဆိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ပြောင်းလဲ၍မရသော ကတိတော်များကို အခြေခံထားသည့် ခိုင်မာပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ သင်မျှော်လင့်သည့်အရာသည် ပြီးမြောက်အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟူသော သေချာမှုရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
သမ္မာကျမ်းစာ ရောမစာစောင်တွင် တမန်တော်ပေါလုက ရှေးခေတ်က ရေးသားခဲ့သော အရာများသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို သင်ကြားပြသရန်အတွက် ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သို့မှသာ ကျွန်ုပ်တို့သည် သည်းခံခြင်းနှင့် ကျမ်းစာ၏ နှစ်သိမ့်မှုတို့အားဖြင့် မျှော်လင့်ချက်ကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည် (ရောမကျမ်း အခန်းကြီး ၁၅၊ အခန်းငယ် ၄)။ တမန်တော်ပေါလုသည် ဘဝ၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော စမ်းသပ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူ့ကို ကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်ပေါက်ခဲ့ကြသည်၊ ရိုက်နှက်ခဲ့ကြသည်၊ တရားမဲ့စွာ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခဲ့ကြပြီး အကျဉ်းချထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ခက်ခဲသောအချိန်များကို ဖြတ်သန်းနေကြရသော ရូមမြို့ရှိ ယုံကြည်သူများထံသို့ သူက ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည်- "မျှော်လင့်ခြင်းနှင့်ပြည့်စုံသော ဘုရားသခင်သည် ဝိညာဉ်တော်၏ တန်ခိုးအားဖြင့် သင်တို့သည် မျှော်လင့်ခြင်း၌ ကြွယ်ဝကြမည်အကြောင်း၊ ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ ငြိမ်သက်ခြင်းအပေါင်းတို့နှင့် သင်တို့ကို ပြည့်စုံစေတော်မူပါစေသော" (ရောမကျမ်း အခန်းကြီး ၁၅၊ အခန်းငယ် ၁၃)။
ဘုရားသခင်သည် မျှော်လင့်ခြင်း၏ ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ဘဝ၏ အခြေအနေအမျိုးမျိုးတို့၌ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်ထားရှိသော ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာပါ ဂရုစိုက်မှုကို ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံသိရှိလာသည်နှင့်အမျှ ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားများသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လာမည်ဖြစ်ပြီး မျှော်လင့်ခြင်း၌ ကြွယ်ဝကြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များသည် ယနေ့၊ နက်ဖြန်နှင့် ထာဝရကာလအတွက် မျှော်လင့်ချက်ကို ဖော်ပြပေးကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မသေချာမရေရာသော ကမ္ဘာကြီးတွင် သေချာမှုရှိခြင်းဖြင့် ပြောဆိုကြသည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားများကို အားပေးကြပြီး ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ကြကြောင်း ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းကြသည်။
၎င်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော စိတ်များကို မျှော်လင့်ချက်စကား ပြောကြားကြပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ဝိညာဉ်များကို ငြိမ်သက်စေကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် စိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်ပြီး ဘဝသည် ကျွန်ုပ်တို့ ကြံစည်ထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်မလာနိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ရှိနေသည်ဟု အကြွင်းမဲ့ သေချာနိုင်ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် မည်သည့်ဆိုးရွားသော အရာမျှ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ဘယ်သောအခါမျှ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ဟူသော မှားယွင်းသည့် အယူအဆပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်းသည် ယခင်နေ့ထက် ပို၍တောက်ပနေမည်ဟူသော ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် အိပ်မက်များပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကောင်းသောသူများအပေါ်၌ ဆိုးရွားသော အရာများ ဖြစ်ပျက်တတ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးနေသော ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် နေထိုင်ကြပြီး ဖျားနာခြင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ ဆင်းရဲမွဲတေခြင်းနှင့် ရောဂါဝေဒနာတို့သည် ဖြောင့်မတ်သောသူများနှင့် မဖြောင့်မတ်သောသူများ နှစ်ဦးစလုံးကို နှိပ်စက်တတ်ကြသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် ကွာခြားချက် ရှိသည်။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားကြသူများသည် မျှော်လင့်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျှော်လင့်ချက်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဘယ်သောအခါမှ စိတ်ပျက်စေမည်မဟုတ်သော ဘုရားသခင်၌ ကျောက်ဆူးတင်ထားသည်။
၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အခက်အခဲများ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဒုက္ခဆင်းရဲမှုများတွင် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ရှိနေသော ဘုရားသခင်၌ အမြစ်တွယ်နေသည်။ ၎င်းသည် လူ့ဇာတိကို တစ်ချိန်က ခံယူခဲ့ဖူးပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို နားလည်ပေးကာ ကျွန်ုပ်တို့၏ စမ်းသပ်မှုအားလုံးတွင် ကျွန်ုပ်တို့အား ခွန်အားပေးတော်မူသော ခရစ်တော်ကို အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် ရှိထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် ထပ်တူခံစားပေးပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ စိန်ခေါ်မှုများအားလုံးတွင် ကျွန်ုပ်တို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးတော်မူသည်။
ကိုယ်တော်သည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော နက်ဖြန်နေ့၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးဆောင်ရန် ကြွလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သင်၏နှလုံးသားကို မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ယခုပင် ပြည့်စေပါ။ မကြာမီ တစ်နေ့သောအခါ၌ ယေရှုသည် ကြွလာတော်မူမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘဝ၏ စိတ်နှလုံးကြေကွဲစရာများ၊ စမ်းသပ်မှုများ၊ စိန်ခေါ်မှုများနှင့် ဒုက္ခခက်ခဲမှုများသည် ကုန်ဆုံးသွားမည်ဖြစ်ကာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ထာဝစဉ် ထာဝရ ကာလတိုင်အောင် နေထိုင်ကြရလိမ့်မည် [တေးဂီတ]။
No comments:
Post a Comment