စာစောင်များ (၁၈၇၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၀၊ ၁၂၊ ၁၆ နှင့် ၁၇ ရက်နေ့တို့တွင် ရေးသားခဲ့သည်)

 

စာများ (၁၈၇၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၀၊ ၁၂၊ ၁၆ နှင့် ၁၇ ရက်တို့တွင် ရေးသားခဲ့သည်)

၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် ၁၈၆၀ ခုနှစ်မှ ၁၈၉၉ ခုနှစ်အတွင်း ရေးသားခဲ့သော စာစုစုပေါင်း ခန့်မှန်းခြေ ၂၀၀၀ ကို အယ်လန်ဂျီဝှိုက် စတိတ် (Ellen G. White Estate) က ရယူခဲ့သည်။ မူလက အယ်လန်ဝှိုက်၏ ရင်းနှီးဆုံးမိတ်ဆွေများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော လူဆင်ဒါဟော (Lucinda Hall) ထံသို့ လိပ်မူထားပြီး ယင်းစာများကို ဂျိမ်းစ်နှင့် အယ်လန်ဝှိုက်၊ ကယ်လော့ဂ်၊ လော့ဖ်ဘရိုး၊ အာမဒွန်နှင့် ဟာစကယ် စသည့် ထင်ရှားသော သက်သေခံ Adventist များက ရေးသားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းစာစုများ ဝှိုက်စတိတ်သို့ ရောက်ရှိလာပုံ အကြောင်းကို အယ်လ်သာဝှိုက် (Elder Arthur White) က ၁၉၇၃ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၆ ရက်နေ့ထုတ် Review and Herald တွင် ရေးသားဖော်ပြခဲ့သည်။

ထိုစာစုများထဲတွင် ယခင်က မည်သူမျှမသိရှိရသေးသော အယ်လန်ဝှိုက်၏ စာ ၄၈ စောင် ပါဝင်သည်။ အများစုမှာ မိတ်ဆွေတစ်ဦးက အခြားမိတ်ဆွေတစ်ဦးထံ ရေးလေ့ရှိသည့် သတင်းအချက်အလက်ပေးသော စာအမျိုးအစားများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် အယ်လန်က လူဆင်ဒါကို ရိုးရိုးမိတ်ဆွေတစ်ဦးထက် ပိုသည်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ၁၈၇၅ ခုနှစ်၊ ဂျူလိုင်လ ၁၄ ရက်နေ့တွင် သူမက ဤသို့ရေးသားခဲ့သည်–

“လူဆင်ဒါ၊ ငါ မင်းကို တွေ့ချင်လိုက်တာ.... ဒီခရီးသွားစဉ်မှာ မင်းကို ဘယ်လောက်တောင် လွမ်းဆွတ်ခဲ့ရလဲ။ ငါ့မှာ မိတ်ဆွေတွေ မရှိလို့ မဟုတ်ဘဲနဲ့၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်မိသားစုပြီးရင် အနီးစပ်ဆုံးနဲ့ အချစ်ရဆုံး ဖြစ်နေလို့ပါပဲ၊ မင်းက ငါနဲ့တစ်သားတည်းဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့သွေးတွေက ငါ့သွေးကြောထဲမှာ စီးဆင်းနေသလိုမျိုး ခံစားရတယ်”—စာအမှတ် ၄၈၊ ၁၈၇၅ (စာမူထုတ်ဝေမှုများ ၁၀း၃၃)။

လူဆင်ဒါအပေါ် ထားရှိသည့် သူမ၏ အထူးရင်းနှီးချစ်ခင်မှုကြောင့် အယ်လန်ဝှိုက်သည် ၁၈၇၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၀ ရက်နှင့် ၁၇ ရက်တို့အကြား ရေးသားခဲ့သော စာလေးစောင်တွဲတွင် မိသားစုကိစ္စအချို့နှင့် ပတ်သက်၍ သူမ၏ရင်ထဲရှိ ခံစားချက်များကို ရင်ဖွင့်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က သူမကြုံတွေ့နေရသော အခြေအနေများကို ထောက်ဆကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ အယ်လန်ဝှိုက်အနေဖြင့် လူ့သဘာဝအတိုင်း ပြုမူခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် တတိယမြောက်စာကို ရေးသားပြီး တစ်ရက်အကြာတွင်မူ သူမလုပ်ခဲ့မိသည့်အပေါ် ပြန်လည်တွေးတော စဉ်းစားမိသွားခဲ့သည်။ မေလ ၁၇ ရက်၊ ၁၈၇၆ ခုနှစ်စွဲပါရှိသော ယင်းစာစဉ်၏ နောက်ဆုံးစာတွင် အယ်လန်ဝှိုက်က ဤသို့စတင် ရေးသားခဲ့သည်–

“မင်းဆီကို အခုလိုစာတွေ ရေးခဲ့မိတဲ့အတွက် ငါဝမ်းနည်းပါတယ်။ ငါ့မှာ ဘယ်လိုခံစားချက်တွေပဲ ရှိခဲ့ပါစေ၊ အဲဒါတွေနဲ့ မင်းကို ဒုက္ခမပေးခဲ့သင့်ပါဘူး။ ငါ့စာတွေကို အကုန်လုံး မီးရှို့ပစ်လိုက်ပါ၊ ပြီးတော့ ငါ့ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေတဲ့ ကိစ္စတွေကိုလည်း မင်းကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး.... ဘယ်လိုအခြေအနေပဲရှိပါစေ၊ ငါ့အနေနဲ့ ဘယ်စကားတစ်ခွန်းမှ ထပ်ပြီး မပြောတော့ပါဘူး။ မနှစ်မြို့စရာ သို့မဟုတ် စိတ်ရှုပ်စရာ ကိစ္စမှန်သမျှမှာ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းဟာ ငါ့အတွက် အမြဲတမ်း ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုမဟုတ်ဘဲ ဖောက်ထွက်ခဲ့မိတဲ့အခါတိုင်းမှာ ငါ အလွန်တရာမှကို နောင်တရခဲ့ရပါတယ်”—စာအမှတ် ၆၇၊ ၁၈၇၆။

သို့သော် လူဆင်ဒါသည် တောင်းဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း စာများကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ၁၉၇၃ ခုနှစ်တွင် ဝှိုက်စတိတ်၏ လက်ဝယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ စတိတ်အနေဖြင့် ဤစာလေးစောင်ကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို မသေချာမရေရာ ဖြစ်ခဲ့ရသဖြင့် ဘေးတွင် ဖယ်ထားခဲ့ပြီး ပုံမှန်ဖိုင်တွဲထဲတွင် ထည့်သွင်းခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ထိုအချိန်မှစ၍ အချို့က အယ်လန်ဝှိုက်၏ မူလတောင်းဆိုချက်အတိုင်း ဝှိုက်စတိတ်အနေဖြင့် စာများကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သင့်သည်ဟု အကြံပြုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အခြားသူများကမူ အကြောင်းပြချက် နှစ်ရပ်ကြောင့် ဤစာများကို ထိန်းသိမ်းထားသင့်သည်ဟု ခံယူခဲ့ကြသည်– ၁။ ဝှိုက်စတိတ် ရင်ဆိုင်နေရသော အခြေအနေသည် လူဆင်ဒါဟော ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အခြေအနေနှင့် မတူညီပေ။ လူဆင်ဒါသည်သာ စာများကို မီးရှို့ရန် တောင်းဆိုခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သူမက မမီးရှို့ခဲ့သောကြောင့် ဝှိုက်စတိတ်ဘုတ်အဖွဲ့အနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေအပေါ် မူတည်၍သာ ယင်းတောင်းဆိုချက်ကို သုံးသပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဝေဖန်သူများအနေဖြင့် စတိတ်သည် ဤစာများကိုသာမက အခြားသော စာေးဆက်သွယ်မှုများနှင့် စာမူများကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်သည်ဟု စွပ်စွဲနိုင်ခြေ ရှိခြင်း၊ (၂) အယ်လန်ဝှိုက် သူမ၏ဘဝတွင် အလွန်တရာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော အချိန်ကာလတစ်ခုကို မည်သို့ရင်ဆိုင်ဖြတ်သန်းခဲ့ရကြောင်း ဖော်ပြချက်သည် ယနေ့ခေတ်တွင် အလားတူအခြေအနေများကို ရင်ဆိုင်နေရသော လူပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေနိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

အယ်လန်ဝှိုက် ထိုအချိန်က ရင်ဆိုင်ရုန်းကန်နေခဲ့ရသော ဝှိုက်မိသားစုအတွင်းရှိ အခြေအနေများကို လူအများက သိရှိထားကြပြီး၊ ယနေ့ခေတ်တွင် အလားတူအခြေအနေများကို ရင်ဆိုင်နေရသော အခြားသူများလည်း ၎င်းတို့ထံမှ အားပေးမှုများကို တွေ့ရှိရလိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ၎င်းတို့ကို နားလည်ရန် အထောက်အကူဖြစ်စေမည့် လုံလောက်သော နောက်ခံအချက်အလက်များနှင့်အတူ ဤစာများကို ယခုကဲ့သို့ ရရှိနိုင်အောင် ပြုလုပ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

စာလုံးများ၏ နောက်ခံအခြေအနေ

လေဖြတ်ခြင်းဝေဒနာခံစားရသူများနှင့် ဆက်ဆံဖူးသူတိုင်းသည် အယ်လင်ဝိုက် (Ellen White) က “ကျွန်မခင်ပွန်းအပေါ်ထားတဲ့ ကျွန်မရဲ့မေတ္တာကို ကျွန်မမဆုံးရှုံးခဲ့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကိုတော့ ကျွန်မ မရှင်းပြနိုင်ပါဘူး” ဟု ရေးသားခဲ့စဉ်က သူမ၏ ခံစားချက်ကို နားလည်နိုင်ကြပေမည်—စာအမှတ် ၆၇၊ ၁၈၇၆။ တစ်ပတ်အစောပိုင်းတွင် သူမက “ဂျိမ်းစ်၏ ပြောင်းလဲလွယ်သော စိတ်နေသဘောထားများ၏ တာဝန်ယူရမည့်အရေးကို ကျွန်မ လန့်စိုးရိမ်မိပါသည်” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ —စာအမှတ် ၆၄၊ ၁၈၇၆။ ၁၈၆၅ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင် လေဖြတ်ခြင်းဒဏ်ကို အကြိမ်ကြိမ်ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် ဂျိမ်းစ်ဝိုက် (James White) ပြသခဲ့သော ஆေက္ခာယ် (ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး) ပြောင်းလဲမှုများကို သူ၏ဇနီးနှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ နားလည်ရန် အလွန်ခက်ခဲခဲ့သည်။

သူ၏ရောဂါမဖြစ်ပွားမီက ဂျိမ်းစ်ဝိုက်သည် တက်ကြွပြီး စွမ်းအားပြည့်ဝသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူလေဖြတ်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ဆိုးရွားသော ஆေက္ခာယ်ပြောင်းလဲမှုများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် ရှေးယခင်ကကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတတ်သော်လည်း အများအားဖြင့်မူ သံသယဝင်တတ်ပြီး တောင်းဆိုမှုများ လုပ်တတ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို အယ်လင်ဝိုက်သည် လူစီဒါ (Lucinda) ထံသို့ ဤစာလေးစောင်ကို ရေးသားခဲ့သည့်အချိန်တွင် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။

စကားကို ရိုးရိုးသားသားနှင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုတတ်သူ ဂျိမ်းစ်ဝိုက်သည် မိမိ၏အမြင်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။ သူ၏ ကိုယ်တိုင်ရေးအတ္ထုပ္ပတ္တိတွင် သူ့ကို ဝေဖန်ခဲ့သူတစ်ဦးအကြောင်းကို ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည်—

“စရိုက်ကြမ်းပြီး နှလုံးသားမာကျောကာ မိမိ၏သဘာဝအရ မိကျောင်းတစ်ကောင်ထက်ပင် သနားကြင်နာမှု အလွန်နည်းပါးပြီး၊ ဟိုင်းနားခွေးကဲ့သို့ ကိုယ်ကျ的တရားနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်သင်ကြားမှု လုံးဝကင်းမဲ့နေကာ၊ ဟန်ဆောင်ကောင်းမှုအတွက် မိစ္ဆာမျက်ရည်ကျပြနေသော လူတစ်ဦးကို တွေ့မြင်ရခြင်းသည် အလွန်လေးနက်သော သူတော်စင်တစ်ဦး၏ ရယ်မောပျော်ရွှင်မှုကိုပင် လှုံ့ဆော်ရန် လုံလောက်ပေသည်”—အသက်တာ အဖြစ်အပျက်များ၊ ၁၁၅၊ ၁၁၆ (၁၈၆၈)။

ဂျိမ်းစ်ဝိုက်၏ စွမ်းအားပြည့်ဝသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးသည် သတ္တမနေ့ Adventist ချာ့ခ်ျ၏ အစပြုဖွဲ့စည်းခဲ့သော နှစ်များအတွင်း တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အားသာချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ဇနီး၏ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံများက သူ့ကို အမြဲတမ်း စိန်ခေါ်နေသည်နှင့်အညီ အယ်လ်ဒါဝိုက် (Elder White) သည် စာပေပုံနှိပ်ထုတ်ဝေမှုများကို စတင်ခဲ့고၊ အဖွဲ့အစည်းအဆောက်အအုံများကို တည်ဆောက်ခဲ့ကာ၊ အသင်းတော်အဖွဲ့အစည်းကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာအရ သိုးစုကို ကျွေးမွေးပြုစုခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူသည် အထွေထွေညီလာခံ (General Conference) ၏ ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ၁၀ နှစ်တိုင်တိုင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ (သူ၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို Review and Herald Publishing Association မှ ၁၉၇၆ ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော James White အမည်ရှိ အတ္ထုပ္ပတ္တိတွင် ဗာဂျီးလ် ရော်ဘင်ဆင် [Virgil Robinson] က ရေးသားဖော်ပြထားပါသည်။)

သို့သော် ထိုသို့သော ပြင်းထန်သည့် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးသည် လေဖြတ်ခြင်းအကြိမ်ကြိမ်ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူ၏မိသားစုနှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ—သူ၏ဇနီးအပါအဝင်—အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသောအခါ အယ်လင်သည် သူမ၏ ခွန်အားနှင့် သည်းခံနိုင်စွမ်းတို့မှာ အစွန်းရောက်ကန့်သတ်ချက်အထိ ရောက်ရှိသွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ဤစာလေးစောင်ကိုသာ ဖတ်ရှုသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဂျိမ်းစ်နှင့် အယ်လင်ဝိုက်တို့၏ ဆက်ဆံရေးနှင့်ပတ်သက်၍ မှားယွင်း বিকৃত (distortion) ဖြစ်နေသော ပုံရိပ်ကို ရရှိသွားမည်မှာ သေချာပေသည်။ သို့ဖြစ်ရာ ဂျိမ်းစ်က အယ်လင်အကြောင်း ရေးသားခဲ့သည့် အောက်ပါကဲ့သို့သော မှတ်ချက်များကို အမြဲသတိရနေရပေမည်—

“လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းသည် လူတို့၏အသက်တာတွင် အရေးကြီးသော ခေတ်ကာလတစ်ခုကို အမှတ်အသားပြုပါသည်။ ‘ဇနီးကိုတွေ့သောသူသည် ကောင်းသောအရာကိုတွေ့၏၊ ထာဝရဘုရား၏ ကျေးဇူးတော်ကိုလည်း ခံစားရ၏’ ဟူသည်မှာ ပညာရှိ၏စကား ဖြစ်ပါသည်။ သုတ္တံကျမ်း ၁၈:၂၂.... ကျွန်ုပ်တို့သည် ၁၈၄၆ ခုနှစ် သြဂုတ်လ ၃၀ ရက်နေ့တွင် လက်ထပ်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် သူမသည် ကျွန်ုပ်၏ ဝမ်းမြောက်စရာ သရဖူ ဖြစ်လာခဲ့ပါသည်”—Ellen G. White ၏ အသက်တာပုံရိပ်များ၊ ၁၂၅၊ ၁၂၆ (၁၈၈၀)။

ဂျိမ်းစ်သည် ရောဂါဝေဒနာခံစားနေရစဉ်တွင်ပင် မိမိ၏လုပ်ရပ်များသည် မိမိ၏ ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီမှုမရှိကြောင်း အခါအားလျော်စွာ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ၁၈၇၉ ခုနှစ်တွင် သူ၏သားများထံသို့ သူ ရေးသားခဲ့သည်—

“ယခုအခါ သင့်တို့၏ အာရုံကို ပိုမိုအရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုဘက်သို့ ကျွန်ုပ် ညွှန်ပြလိုပါသည်။ ချစ်လှစွာသော သားတို့၊ ငယ်ရွယ်သူတို့၏ အမှားများနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ် ရေးသားခဲ့သော ပြင်းထန်သည့် အချို့သောအရာများတွင် ကျွန်ုပ် မှားယွင်းခဲ့ပေမည်။ အလွန်အကျွံ ဖိအားပေးခံရသည့်အခါ လက်တုံ့ပြန်တတ်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်၏ သဘာဝပင် ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပါမူ ကောင်းလေစွ”—ဂျိမ်းစ်ဝိုက်မှ ဝီလီနှင့် မာရီသို့၊ ၁၈၇၉ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၇ ရက်။

စတုတ္ထမြောက်စာကို ရေးသားပြီးနောက်ပိုင်းတွင် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ အပြည့်အစုံ မသိရသော်လည်း၊ ၁၀ ရက်ထက် မပိုသော ကာလအတွင်းမှာပင် အယ်လင်သည် ကန်ဆက်စ် (Kansas) စခန်းအစည်းအဝေးတွင် သူမ၏ခင်ပွန်းဘေး၌ ရှိနေခဲ့သည်။

လူစီဒါထံသို့ ပေးပို့သော စာလေးစောင်အနက် တတိယမြောက်စာကို ရေးသားခဲ့သည့် ထိုနေ့ချင်းပင်ဖြစ်သော မေလ ၁၆ ရက်နေ့တွင် အယ်လင်က သူမ၏ခင်ပွန်းထံသို့ အောက်ပါအတိုင်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ရေးသားခဲ့သည်—

“သင့်ကို စိတ်ဆင်းရဲစေမည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ကျွန်ုပ် ပြောဆိုမိ သို့မဟုတ် ရေးသားမိခဲ့ခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ၊ သင့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးစေမည့် မည်သည့်အကြောင်းအရာကိုမျှ မစတင်မိစေရန် ကျွန်ုပ် သတိထားပါမည်”—စာအမှတ် ၂၇၊ ၁၈၇၆။

မကံကောင်းသည်မှာ ဂျိမ်းစ်သည် သူ၏ရောဂါမှ လုံးဝပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူတွင် ကောင်းသောရက်များ ရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းသည့် ကာလများနှင့် ရောထွေးနေခဲ့သည်။ ဂျိမ်းစ်ဝိုက် ကွယ်လွန်ပြီး နှစ်နှစ်အကြာတွင် အထွေထွေညီလာခံဥက္ကဋ္ဌ ပြုလုပ်ခဲ့သော မှတ်ချက်တစ်ခုက သူ၏ ရောဂါကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လုပ်ရပ်များကို သူ၏ ရင်းနှီးသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက မည်သို့သော ရက်ရောသည့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ဖြင့် ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်ကို ဖော်ပြနေသည်—

“ကျွန်ုပ်တို့၏ ချစ်လှစွာသော ညီအစ်ကိုဝိုက်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ အရာရာကို မမြင်ကြသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို သူ၏ရန်သူများဟု ထင်မြင်ခဲ့ပါသည်။ ဤတရားသူ့ဘုရား၏လူ၊ ဤအကြောင်းအရာအတွက် အလွန်ခက်ခဲစွာ ပင်ပန်းခံ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော မွန်မြတ်သည့် ရှေ့ဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်အပေါ် မည်သည့်အခါမျှ အငြိုးအတေး မထားခဲ့ပါ။ ၎င်းအားလုံးကို ရောဂါနှင့် အားနည်းချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်ဟုသာ ကျွန်ုပ် ယူဆခဲ့ပါသည်”—G. I. Butler မှ J. N. Andrews သို့၊ ၁၈၈၃ ခုနှစ် မေလ ၂၅ ရက်။

အယ်လင်ဝိုက်က လူစီဒါ ဟောလ် (Lucinda Hall) ထံသို့ စာလေးစောင် (၁၈၇၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၀-၁၇ ရက်) ရေးသားခဲ့ရသည့် အခြေအနေများအပေါ် ဤသုံးသပ်ချက်သည် အတိုချုပ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ အယ်လင်ဝိုက် မီးရှို့ဖျက်ဆီးရန် တောင်းဆိုခဲ့ဖူးသည့် တစ်ခုတည်းသော စာများကို လေ့လာသူ စာဖတ်သူများအတွက် လိုအပ်သော ရှုထောင့်ကို ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်ပါသည်။

အယ်လင် ဂျီ. ဝိုက် အိမ်ခြံမြေအဖွဲ့၊ ၁၉၈၇ ခုနှစ် သြဂုတ်လ ၆ ရက်။

ချစ်လှစွာသော ညီအစ်ကို/ညီအစ်မ လူစီဒါ၊

မနေ့ညက သင်၏စာကို ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံရရှိခဲ့ပါသည်။ ဂျိမ်းစ်ထံမှလည်း စာတစ်စောင် လက်ခံရရှိခဲ့ပါသည်။ လူစီဒါ၊ သေချာသေချာသော အရာတစ်ခုကို မသေချာမရေရာသော အရာတစ်ခုနှင့် လဲလှယ်ရန် ယခုအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တွင် မည်သည့်အကြံအစည်မျှ မရှိပါ။ ကျွန်ုပ်သည် စာပိုမိုရေးသားနိုင်ပြီး လွတ်လပ်နေပါသည်။ အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ် အရှေ့ဘက်သို့ လာခဲ့မည်ဆိုပါက ဂျိမ်းစ်၏ ပျော်ရွှင်မှုသည် ရုတ်တရက် တိုင်တန်းခြင်းနှင့် စိတ်တိုခြင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပါသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ကျွန်ုပ် အလွန်တရာ စက်ဆုပ်ရွံရှာနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်လာနိုင်ချေ အနည်းငယ်မျှပင် ရှိသည့်နေရာတွင် ကျွန်ုပ်ကိုယ်ကို မရပ်တည်လိုပါ။ ဤကိစ္စကို တွေးလေလေ၊ ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်အား အလင်းကို မပေးမချင်း ကျွန်ုပ်ရှိရာအရပ်၌သာ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ပိုမိုခိုင်မာလာလေလေနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာလာလေလေ ဖြစ်ပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် လက်ရှိအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်အား ကောင်းကြီးပေးထားသည့်အတိုင်း မည်သည့်အခါမျှ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးကို ကျွန်ုပ် မရရှိနိုင်ပါ။ ဘုရားသခင် ညွှန်ပြသည့်အတိုင်း ကျွန်ုပ် လုပ်ဆောင်ရပါမည်။ အလင်းကိုရရှိရန် ကျွန်ုပ် တောင်းပန်ဆုတောင်းနေပါသည်။ စခန်းအစည်းအဝေးများသို့ တက်ရောက်ရန်မှာ ကျွန်ုပ်၏ တာဝန်ဖြစ်ပါက ၎င်းကို ကျွန်ုပ် သိရှိလာပါလိမ့်မည်။

မာရီသည် ယခုအခါ လုံခြုံလျက်ရှိသည်။ အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ် အရှေ့ဘက်သို့ သွားခဲ့မည်ဆိုပါက သူမကို ကျွန်ုပ် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပါသည်။ စာရေးသားခြင်းမပြုလုပ်နိုင်အောင် စာတန်သည် ကျွန်ုပ်အား ရှည်လျားသော နှစ်များစွာတိုင်အောင် တားဆီးခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါတွင်လည်း ကျွန်ုပ် ဆွဲထုတ်ခံရ၍ မဖြစ်ပါ။ ဂျိမ်းစ်၏ ပြောင်းလဲလွယ်သော စိတ်နေသဘောထားများ၊ သူ၏ ပြင်းထန်သော ခံစားချက်များ၊ သူ၏ အပြစ်တင်မှုများ၊ မှားယွင်းသော ဝိညာဉ်၏ ဇာတ်သွင်းမှုကို ခံနေရသည်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ သူ၏ လွတ်လပ်မှုကို ကျွန်ုပ် ကန့်သတ်နေသည်ဟူ၍လည်းကောင်း သူ မြင်တွေ့နေသည့် ပုံစံအတိုင်း ကျွန်ုပ်ကို ရှုမြင်နေခြင်းများနှင့် ၎င်းတို့ကို လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုနေခြင်းတို့၏ တာဝန်ယူရမည့်အရေးကို ကျွန်ုပ် လန့်စိုးရိမ်မိပါသည်၊ ရှောင်လွှဲ၍မရပါ။ ဤအရာအားလုံးကို ကျော်လွှားပြီး သူက ကျွန်ုပ်၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ပြီး ကျွန်ုပ်က သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့မည့် အနေအထားမျိုးတွင် ကျွန်ုပ်ဆန္ဒအလျောက် သွားရောက်ရပ်တည်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှပါ။

မဖြစ်ပါ၊ လူစီဒါ၊ ဤဥတုရာသီတွင် မည်သည့်စခန်းအစည်းအဝေးကိုမျှ ကျွန်ုပ် တက်ရောက်မည် မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကြံစည်တော်မူခြင်းအတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့ တစ်ဦးစီတိုင်းအား မိမိတို့၏ အလုပ်ကို ပေးသکنထားတော်မူပြီဖြစ်ရာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်းကို တစ်သီးတခြားစီ၊ သီးခြားလွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်ကြပါမည်။ သူသည် ပျော်ရွှင်နေသည်၊ ကျွန်ုပ်လည်း ပျော်ရွှင်နေသည်၊ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့သာ တွေ့ဆုံခဲ့ကြပါက ထိုပျော်ရွှင်မှုများ အားလုံး ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်ဟု ကျွန်ုပ် စိုးရိမ်မိပါသည်။ သင့်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျွန်ုပ် တန်ဖိုးထားပါသည်၊ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ရန် ကျွန်ုပ်အား လွတ်လပ်ခွင့် ပေးရပါမည်။ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ကျွန်ုပ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသကဲ့သို့သော စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုမျိုးဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အလုပ်နှင့် အကြောင်းတရားကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမည့်အရေးကို ကျွန်ုပ် မခံစားနိုင်ပါ။ ကျွန်ုပ်၏အလုပ်သည် အိုကလန်း (Oakland) တွင် ရှိနေပါသည်။ ထာဝရဘုရားက “သွားလော့” ဟု မပြောမချင်း ကျွန်ုပ် အရှေ့ဘက်သို့ တစ်လှမ်းချင်းမျှ မရွေ့ပြားပါ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မည်သည့်တრစ့်ညည်းညူမှုမျှမရှိဘဲ ကျွန်ုပ် ဝမ်းမြောက်စွာ သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယခင်က မသွားပါ။

ကျွန်ုပ်၏အသက်တာတွင် အသုံးဝင်မှု၏ ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဂျိမ်းစ်သာ မိမိ၏စကားကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းခဲ့မည်ဆိုပါက အခြေအနေ ကွဲပြားခြားနားသွားမည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ထိန်းချုပ်ရန် မကြိုးစားရဟု သူ ပြောခဲ့ဖူးသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံပါသည်၊ သို့သော် သူကမူ လုပ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုထက်မကလည်း ပိုမိုလုပ်ခဲ့သည်။ ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ယခုကဲ့သို့ ကျွန်ုပ် ဘယ်သောအခါမျှ မခံစားခဲ့ရဖူးပါ။ ကျွန်ုပ်၏ တာဝန်နှင့်ပတ်သက်၍ ဂျိမ်းစ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် ကျွန်ုပ် မယုံကြည်နိုင်တော့ပါ။ သူသည် ကျွန်ုပ်အား ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ညွှန်ကြားလိုပုံရနေသည်— ဤနေရာသို့ မသွားနှင့်ဟု ပြောသည်၊ ညီအစ်ကိုဝီလစ် (Sister Willis) ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သို့မဟုတ် ပီတာလူမာ (Petaluma) သို့ ကျွန်ုပ် သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် စသည်ဖြင့် ကျွန်ုပ် အရှေ့ဘက်သို့ လာရမည်ဟု ဆိုသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းမှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်၏ တာဝန်ကို ရရှိရန် ကျွန်ုပ်ကို စွန့်လွှတ်ထားမည် မဟုတ်ဟု ကျွန်ုပ် မျှော်လင့်ပါသည်။ အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားမည်ဆိုပါက ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အား သွန်သင်ပြသပေးလိမ့်မည်။

ကျွန်ုပ်သည် စိတ်ကြည်လင်ပြီး ပျော်ရွှင်လျက်ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်၏ အာရုံကြောများ ငြိမ်သက်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ အိပ်စက်ခြင်းသည် ချိုမြိန်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်သည်။ ကျွန်ုပ် မမှန်ကန်သည်ကို တစ်စုံတစ်ရာ ရေးသားမိခဲ့ခြင်း မရှိပါဟု ကျွန်ုပ် မျှော်လင့်ပါသည်၊ သို့သော် ဤအရာများသည် ကျွန်ုပ်၏ ခံစားချက်အစစ်အမှန်များသာ ဖြစ်ပြီး သင့်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ ဤအကြောင်းကို မသိကြပါ။ အရာရာကို မှန်ကန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်နှင့် ခံစားနိုင်ရန် ထာဝရဘုရား ကျွန်ုပ်အား ကူညီတော်မူပါစေ။ အကယ်၍သာ အခြေအနေများ ကွဲပြားခြားနားခဲ့မည်ဆိုပါက စခန်းအစည်းအဝေးများသို့ သွားရောက်ရန် [ကျွန်ုပ်၏ တာဝန်ဖြစ်သည်ဟု] ကျွန်ုပ် ခံစားရပေမည်။ ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ဖြစ်ရာ ကျွန်ုပ်တွင် မည်သည့်တာဝန်မျှ မရှိပါ။ ကျွန်ုပ်၏အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ရာတွင် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကောင်းကြီးပေးနေတော်မူ၏။ အကယ်၍ အိမ်မက်ထဲတွင်ဖြစ်စေ၊ သို့တတည်းမဟုတ် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုခုဖြင့်ဖြစ်စေ အလင်းကို ကျွန်ုပ် ရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက ထိုအလင်းနောက်သို့ ကျွန်ုပ် ဝမ်းမြောက်စွာ လိုက်လျှောက်ပါမည်။ ဘုရားသခင်သည် အသက်ရှင်၍ စိုးစံတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်များကို ကျွန်ုပ် တုံ့ပြန်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို လုပ်ဆောင်ရန် ရှာဖွေပါမည်။

မေတ္တာဖြင့်။—စာအမှတ် ၆၄၊ ၁၈၇၆ (၁၈၇၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၀ ရက်)။

ချစ်လှစွာသော ညီအစ်ကို/ညီအစ်မ လူစီဒါ၊

သတင်းအချို့ကို သင် ရေးသားပေးပါက ကောင်းလေစွ။ မကြာခဏ ရေးသားပေးပါ။

ကျွန်ုပ်သည် ဤနေရာ၌ပင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန်နှင့် စခန်းအစည်းအဝေးများထဲမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ တက်ရောက်ရန် မရှိတော့ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်အား သွားစေလိုသည်ဟူသော အာမခံချက်မရှိဘဲ အရှေ့ဘက်သို့ သွားရန် ကျွန်ုပ် မဝံ့ရဲပါ။ ထိုလမ်းအတိုင်း အလင်းပေါ်ထွန်းလာမည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ် သွားရန် အပြည့်အဝ ဆန္ဒရှိပါသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်အတွက်၊ ဂျိမ်းစ်အတွက်၊ နှင့် ဘုရားသခင်၏ အကြောင်းတရားအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်မည့်အရာကို ထာဝရဘုရား သိတော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းသည် ယခုအခါ ပျော်ရွှင်နေပြီ— သတင်းကောင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍သာ သူသည် ဆက်လက်၍ ပျော်ရွှင်နေမည်ဆိုပါက သူ့ထံမှ အမြဲတမ်း ကင်းဝေးစွာ နေထိုင်ရန်ပင် ကျွန်ုပ် ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံပါမည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ် ရှိနေခြင်းသည် သူ၏ပျော်ရွှင်မှုကို ထိခိုက်စေမည်ဆိုပါက ဘုရားသခင် တားမြစ်တော်မူပါစေ၊ ကျွန်ုပ်သည် သူနှင့် မည်သည့်အခါမျှ ဆက်စပ်မှု မရှိစေရပါ။ ဘုရားသခင် ညွှန်ပြသည့်အတိုင်း ကျွန်ုပ်၏အလုပ်ကို ကျွန်ုပ် လုပ်ဆောင်ပါမည်။ သူသည်လည်း ဘုရားသခင် ညွှန်ပြသည့်အတိုင်း သူ၏အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်ဦး၏လမ်းကို တစ်ဦး ပိတ်ဆို့မည် မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသားသည် ခိုင်မြဲနေပြီး ထာဝရဘုရားကို ကိုးစားလျက်ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်၏ရှေ့တွင် ဘုရားသခင် လမ်းဖွင့်ပေးမည့်အချိန်ကို ကျွန်ုပ် စောင့်ဆိုင်းနေပါမည်။

ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းသည် ကျွန်ုပ်၏အပေါင်းအဖော်အဖြစ် ရှိနေရန် အမှန်တကယ် ဆန္ဒရှိသည်ဟု ကျွန်ုပ် မထင်ပါ။ စခန်းအစည်းအဝေးများတွင် ကျွန်ုပ် ရှိနေမည်ဆိုလျှင် သူ ဝမ်းမြောက်လိမ့်မည်၊ သို့သော် သူသည် အခါအားလျော်စွာ လွတ်လပ်စွာ ဖော်ပြခဲ့သည့် ကျွန်ုပ်အပေါ်ထားရှိသော ထိုကဲ့သို့သော အမြင်များ ရှိနေသဖြင့် သူ၏အပေါင်းအဖော်အဖြစ် ရှိနေရသည်မှာ ကျွန်ုပ် မပျော်ရွှင်ရပါ၊ ထို့ပြင် သူသည် အရာရာကို လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ရှုထောင့်မှ မမြင်မချင်း ကျွန်ုပ် ဘယ်သောအခါမျှ မပျော်ရွှင်နိုင်ပါ။ သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ကိုကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့ခြင်းကြောင့် မိမိဘာသာ ဖန်တီးယူခဲ့သော မိမိ၏မပျော်ရွှင်မှု အများစုအတွက် ကျွန်ုပ်ကို အပြစ်တင်နေပါသည်။ ဤအရာများ ရှိနေပြီး၊ သူသည် အရာရာကို ကွဲပြားခြားနားစွာ မရှုမြင်မချင်း ကျွန်ုပ်သည် သူနှင့် သင့်မြတ်မှု ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ သူသည် ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ဆုတောင်းရာတွင်ဖြစ်စေ၊ အလုပ်လုပ်ရာတွင်ဖြစ်စေ လွတ်လပ်မှုကို မခံစားရစေရန်အတွက် အလွန်အမင်း များပြားလှသော စကားများကို ပြောဆိုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် အချိန်ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ကျွန်ုပ်၏လမ်းကြောင်းပေါ်မှ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖယ်ရှားပေးခြင်း မရှိသဖြင့်၊ သူသည် သူ၏ခံစားချက်များကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် သူ ယခင်ကကဲ့သို့ ပြောဆိုရန် သွေးဆောင်ခံရမည့် နေရာမျိုးတွင် ကျွန်ုပ်ကိုယ်ကို ဘယ်သောအခါမျှ မရပ်တည်ရန်မှာ ကျွန်ုပ်၏ တာဝန်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ အထိနာခံရသည်ကို မခံနိုင်ပါ၊ နောင်လည်း ခံမည်မဟုတ်ပါ။—စာအမှတ် ၆၅၊ ၁၈၇၆ (၁၈၇၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၂ ရက်)။

ချစ်လှစွာသော လူစီဒါ၊

မနေ့ညက ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းထံမှ လက်ခံရရှိခဲ့သော စာတစ်စောင်က သူသည် ကျွန်ုပ်အား ညွှန်ကြားရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး ယခင်ကထက် ပိုမိုခက်ခဲသော အနေအထားများကို ရယူရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေပါသည်။ ဤဥတုရာသီတွင် စခန်းအစည်းအဝေး မည်သည့်အရာကိုမျှ မတက်ရောက်ရန် ကျွန်ုပ် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဆက်လက်နေထိုင်ပြီး စာရေးသားပါမည်။ ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းသည် တစ်ဦးတည်း သီးခြား လုပ်ဆောင်ခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ ကျွန်ုပ်လည်း သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။

ဝေါလင်း (Walling) က ကယ်တင်ရှင်နှစ်တစ်ရာပြည့်ပွဲ (Centennial) သို့ တက်ရောက်ရန် မြေမျက်နှာပြင်လွင်ပြင်များကို ဖြတ်ကျော်၍ ကလေးများကို ခေါ်ဆောင်လာစေလိုကြောင်း သူ ရေးသားခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ဒေါ်လာငါးဆယ် ပေးချေရန်အတွက် လွင်ပြင်များကို နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဖြတ်ကျော်ပြီး ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ သူက ကလေးများကို လိုအပ်သည်ဆိုပါက သူကိုယ်တိုင် လာရောက်၍ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်ပါသည်။ ညီအစ်ကိုဂျုံးစ် (Brother Jones) မှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ် ပို့ပေးနိုင်ပါသည်၊ သို့သော် ၎င်းမှာ ကလေးများအပေါ် ကျွန်ုပ်၏ တာဝန်ခံမှုအောက်တွင် မရှိတော့စေရန် ဖြစ်ပေမည်။ ဤကလေးများ ခရီးသွားလာရန်အတွက်ပင် ပြင်ဆင်ပေးရမည့် တာဝန်ကြီးလှပါပေသည်။ ဂျိမ်းစ်သည် ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သူ၏ဆန္ဒကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မဖော်ပြခဲ့ပါ။ Signs (မဂ္ဂဇင်း) ပါ အသက်တာ၏ ပုံရိပ်များနှင့်ပတ်သက်၍ သူက ကန့်ကွက်ချက်များ ရှိနေသည်။ ဤနေရာတွင် ရပ်တန့်ပါမည်။ သူသည် တစ်ခုတည်းသော အရာကိုသာ ဖော်ပြခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ [အစ္စရေး] ဒါမွန် ([Israel] Dammon) ၏ အမည်ကို ထည့်သွင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ သူသည် ကျွန်ုပ်၏ ဝိညာဉ်ရော ကိုယ်ခန္ဓာပါ အလုံးစုံကို အကြွင်းမဲ့ ထိန်းချုပ်ခွင့် ရရှိမည်ဆိုပါက သူ ကျေနပ်လိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ် ထင်မြင်မိပါသည်၊ သို့သော် ဤအရာကိုမူ သူ မရနိုင်ပါ။ သူသည် အမှန်တကယ် သတိလွတ်နေသူ မဟုတ်ဟု တစ်ခါတစ်ရံ ကျွန်ုပ် တွေးမိသည်၊ သို့သော် ကျွန်ုပ် မသိပါ။ ဘုရားသခင် သင်ပြပေးတော်မူပါစေ၊ လမ်းပြတော်မူပါစေ၊ စီမံခန့်ခွဲတော်မူပါစေ။ သူ၏နောက်ဆုံးစာက တောင်တန်းများ၏ ဤဘက်ခြမ်းတွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ကျွန်ုပ်အား အကြွင်းမဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျွန်ုပ်ထံသို့ ရေးသားခဲ့သော စာများတွင် အက်ဒ်ဆန် (Edson) နှင့်ပတ်သက်၍ ကြမ်းတမ်းစွာ ရေးသားခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် သူသည် ကျွန်ုပ်ကို အပြင်သို့ ထွက်လာစေရန် ရေးသားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ အက်ဒ်ဆန်နှင့်ပတ်သက်၍ မည်သည့် ကိုးကားချက်မျှ မပြုလုပ်ရန် သူ လိုလားခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဤကဲ့သို့ ရေးသားခဲ့သည်— သူ ပြန်လည်ပေးပို့ခဲ့သော စစာကို အခြေခံ၍ သင့်အား စကားလုံးများကို ပေးအပ်ပါသည်- “အကယ်၍ သင်သည် ပျော်ရွှင်နေမည်ဆိုပါက ကျေးဇူးပြု၍ ကျေးဇူးတင်တတ်ကြပါ၊ ကျွန်ုပ်ထံသို့ ရေးသားရန် သင် ခေါ်ဆိုခံရသည်ဟု ခံစားရသော မနှစ်မြို့ဖွယ် ကိစ္စရပ်များကို မလှုံ့ဆော်ကြပါနှင့်၊ ၎င်းတို့နှင့်ပတ်သက်၍ မည်သည့် ကိုးကားချက်မျှ မပြုလုပ်ကြပါနှင့်။ သင်ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုနည်းတူစွာ သတိထားကြပါ။ သင်၏ကိုယ်ပိုင်သားနှင့်ပတ်သက်၍ ဤကဲ့သို့သော ဖော်ပြချက်များကို ပြုလုပ်လိုသည့်အခါတိုင်း ကျေးဇူးပြု၍ သင်၏ እስကရီဖာ (ဖောင်တိန်/ကလောင်တံ) ကို ချထားလိုက်ပြီး ဤနေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်လိုက်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ပိုမိုနှစ်သက်တော်မူလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး သင်၏ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်ကိုလည်း မည်သည့် ထိခိုက်နစ်နာမှုမျှ ဖြစ်စေမည် မဟုတ်ဟု ကျွန်ုပ် ထင်မြင်မိပါသည်။ အက်ဒ်ဆန်နှင့်ပတ်သက်၍ ထာဝရဘုရား၏ လမ်းပြမှုကို ခံယူရန် ကျွန်ုပ်ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ပါ၊ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ လမ်းပြလက်တော်ကို ဆက်လက်ကိုးစားနေဆဲဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အား လမ်းပြလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိနေသောကြောင့်တည်း။ ထိုအတူသော လမ်းပြလက်တော်သည်ပင် ကျွန်ုပ်၏ ကိုးစားရာ ဖြစ်ပါသည်။”

အက်ဒ်ဆန်၏ ဆွဲဆောင်သိမ်းသွင်းခြင်းကို ခံရမည့်အဘေးအန္တရာယ်နှင့် သူ၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံရမည့်အဘေးအန္တရာယ်တို့နှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်အား ဖိအားပေးရန် သူ ခေါ်ဆိုခံရသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ညီအစ်ကိုဝီလစ်၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံရမည့် ကျွန်ုပ်၏အဘေးအန္တရာယ်နှင့်ပတ်သက်၍လည်းကောင်း၊ ပီတာလူမာသို့ သွားရန် ကျွန်ုပ် ခေါ်ဆိုခံရခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍လည်းကောင်း စသည်ဖြင့် ရေးသားရန် သူ ခေါ်ဆိုခံရသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်း ထွက်ခွာသွားသောအခါ ဘုရားသခင်ကို သူနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်မျက်စိအလင်းနှင့် ကိုယ်ပိုင်နှလုံးသား၏ ပညာဉာဏ်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းရန် ကျွန်ုပ်တို့ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ခြင်း မရှိပါဟု ကျွန်ုပ် မျှော်လင့်ပါသည်။

သူ၏နောက်ဆုံး [စာ]တွင် သူ ထပ်မံ၍ ရေးသားသည်မှာ [အကယ်၍] “သင်သည် အရာရာကို ကွဲပြားခြားနားစွာ မမြင်မချင်း သင် ရေးသားသမျှသော အရာများနှင့်ပတ်သက်၍ မည်သည့် ကိုးကားချက်မျှ မပြုလုပ်ရန် သူ မလိုလားပါ။ ဤအရာများအနက် မည်သည့်အရာကမျှ ကျွန်ုပ်ကို ဆံပင်တစ်စောက်မျှ အောက်သို့ မဆွဲချနိုင်ကြောင်း စိတ်ချယုံကြည်နေပါ။ ကန်ဆက်စ် စခန်းအစည်းအဝေးတွင် သင်နှင့် မာရီကို တွေ့ရသည့်အတွက် ကျွန်ုပ် ပျော်ရွှင်ပါမည်၊ သို့သော် ဘုရားသခင်ထံမှ တိုက်ရိုက်ဗျာဒိတ်တော်မှလွဲ၍ သင့်ကိုယ်သင် ကျွန်ုပ်နှင့် အဆင့်အတန်းတူညီသော နေရာတွင် ထားရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထိုအနေအထားသို့ ကျွန်ုပ် ဝမ်းမြောက်စွာ ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး သင်နှင့်အတူ လုပ်ဆောင်ပါမည်၊ သို့သော် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံး၏ ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲမှုကို အပ်နှင်းခံထားရစဉ်အတွင်း မည်သူ့ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အမြင်သဘောထားများထက်မျှ ဒုတိယနေရာတွင် မနေလိုပါ။ ဤအရာကို ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်မှစ၍ အခြားသူများ၏ မမှားယွင်းနိုင်စွမ်း (infallibility) ၏ ဆန္ဒအရ ကျွန်ုပ် လှည့်ဖြားခံရနိုင်ပါသည်။ ဤအနေအထားကို ကျွန်ုပ် မယူနိုင်သည့်အခါ တာဝန်ဝတ္တရားများကို ကျွန်ုပ် ကျက်သရေရှိရှိဖြင့် စွန့်လွှတ်နိုင်ပါသည်။ ချစ်လှစွာသော ကျွန်ုပ်၏ဇနီးနှင့် မည်သည့် အငြင်းပွားမှုမျှ ကျွန်ုပ် ထပ်မံမရှိစေရပါ။ သူမသည် ၎င်းကို ‘ကြွက် သို့မဟုတ် လင်းနို့’ ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒအတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။ အက်ဒ်ဆန် သို့မဟုတ် အခြားကိစ္စရပ်များနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်၏ အနေအထားကို သူမ မကြိုက်ဘူးဆိုပါက ကျေးဇူးပြု၍ သူမ၏ အမြင်ကို သူမသာ [သိမ်းဆည်း] ထားရှိပြီး ကျွန်ုပ်၏ အမြင်ကို ကျွန်ုပ် ခံစားခွင့်ပြုပါမလား။ သင့်၏ မှတ်ချက်များက ကျွန်ုပ်ကို ထွက်ပေါ်လာစေခဲ့ပါသည်။ ယခုအခါတွင်မူ သင်သည် ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုခြင်းကို မခံနိုင်တော့သည်ဖြစ်ရာ ကျွန်ုပ် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ကန်ဆက်စ်သို့ သင်လာရောက်မည့်အကောင်အထည်ဖော်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ် အနည်းငယ်မျှ မစိုးရိမ်ပါ။ ထိုနောက်ဆုံးစာမျက်နှာမှ ကျွန်ုပ် စုဆောင်းရရှိနိုင်သည့်အရာများကို အခြေခံ၍ သုံးသပ်ရလျှင်၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်အား ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုအောက်တွင် ဆက်လက်ထားရှိရန် သင်၏ အဆက်မပြတ် ကြိုးပမ်းမှုများကို သင် မစွန့်လွှတ်မချင်း ကျွန်ုပ်တို့သည် အတူတကွ လုပ်ဆောင်သည်ထက် သီးခြားစီ လုပ်ဆောင်ခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်လိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ် ထင်မြင်မိပါသည်။ ကျွန်ုပ်အတွက် ထာဝရဘုရား၏ သတင်းစကားကို သင် ရရှိသည့်အခါ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကြောင့် ကျွန်ုပ် တုန်လှုပ်ရမည့်နေရာတွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ် မျှော်လင့်ပါသည်။ သို့သော် ၎င်းမှလွဲ၍၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်အား တန်းတူညီမျှသူတစ်ဦးအဖြစ် ခွင့်ပြုရမည်၊ သို့တတည်းမဟုတ်ပါက ကျွန်ုပ်တို့ သီးခြားစီ အလုပ်လုပ်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။

“မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာ ကိစ္စရပ်များအပေါ် ကျွန်ုပ် ဆက်လက်စွဲမြဲနေခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ မစိုးရိမ်ကြပါနှင့်။ ၎င်းတို့ကို ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှိနေစေပါသည်။ သို့သော် လုပ်ဆောင်မှုစင်မြင့်ပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ် မှားယွင်းနေကြောင်း ဖော်ပြတော်မူမချင်း ကိုယ်တော် ပေးသکنထားတော်မူသော ကောင်းမွန်သည့် ရှေးခေတ်ဦးခေါင်းကို ကျွန်ုပ် အသုံးပြုပါမည်။ သင်၏ခေါင်းသည် ကျွန်ုပ်၏ ပခုံးပေါ်တွင် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပါ။ ၎င်း၏နေရာတွင်သာ ၎င်းကို ထားရှိပါ၊ ကျွန်ုပ်၏ကိုယ်ပိုင်ခေါင်းကို အသုံးပြုရာတွင် ဘုရားသခင်ကို ရိုသေကိုင်းရှိုင်းရန် ကျွန်ုပ် ကြိုးစားပါမည်။ သင့်ထံမှ စာတစ်စောင် လက်ခံရရှိရန် ကျွန်ုပ် ဝမ်းမြောက်ပါမည်၊ သို့သော် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အမြင်သဘောထား ကိစ္စရပ်များနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်အား ဟောပြောတရားပြခြင်းဖြင့် သင်၏ တန်ဖိုးရှိသော အချိန်နှင့် ခွန်အားများကို မဖြုန်းတီးကြပါနှင့်။”

ထိုကဲ့သို့သော အရာများစွာ ရှိနေသေးသည်။

ယခုအခါ လူစီဒါ၊ ကျွန်ုပ်၏ လမ်းကြောင်းသည် ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနွေရာသီတွင် ကျွန်ုပ်သည် လွင်ပြင်များကို ဖြတ်ကျော်မည် မဟုတ်ပါ။ အစည်းအဝေးများတွင် ကျွန်ုပ်၏ သက်သေခံချက်ကို တင်ပြရန် ကျွန်ုပ် ဝမ်းမြောက်မိပါမည်, သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိနိုင်မည့် အဆိုးရွားဆုံး ရလဒ်များထက် ပိုမိုဆိုးရွားသော ရလဒ်များ မပါရှိဘဲ ဤအရာကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ပါ။

ဤအရာများနှင့်ပတ်သက်၍ သင်သည် ကျွန်ုပ်အား မည်သည့်အရာကိုမျှ မရေးသားပေးပေဘူးလား။ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှတိတ်ဆိတ်နေရသနည်း။ ဂျိမ်းစ်၏ ကျန်းမာရေး အခြေအနေ မည်သို့ရှိသနည်း။ ဂျိမ်းစ်နှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်အား စိတ်ပူပန်စေခဲ့သော အိမ်မက်တစ်ခုကို ကျွန်ုပ် မက်ခဲ့ဖူးသည်။ ကလေးများနှင့်ပတ်သက်၍ သင်၏ အမြင်သဘောထား မည်သို့ရှိသနည်း။

အလျင်အမြန်ဖြင့်။—စာအမှတ် ၆၆, ၁၈၇၆ (၁၈၇၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၆ ရက်)။

[အောက်ပါစာကြောင်းများကို စာ၏ ပထွက်စာမျက်နှာ၏ ဘေးအနားသတ်တွင် ရေးသားခဲ့သည်:] “ဝေါလင်း၏ မိသားစုအား ကယ်တင်ရှင်နှစ်တစ်ရာပြည့်ပွဲသို့ သွားရောက်စေရန် ဤစီစဉ်မှုသည် မေ (May) နှင့် မကိုက်ညီပါ။ သူမသည် ဝေါလင်းကို မတွေ့လိုပါ၊ အရှေ့ဘက်သို့ သွားရောက်ရန်လည်း ဆန့်ကျင်နေပါသည်။ ကျွန်ုပ် အရှေ့ဘက်သို့ မသွားပါ။ ကျွန်ုပ် ဆုံးဖြတ်ပြီးပါပြီ။ မည်သည့်နေရာသို့မျှ သွားရန် အလင်းကို ကျွန်ုပ် မရရှိပါ။ EGW။”

ချစ်လှစွာသော ညီအစ်ကို/ညီအစ်မ လူစီဒါ၊

ကျွန်ုပ် ရေးသားခဲ့သော စာများကို သင့်ထံသို့ ပေးပို့မိခဲ့ခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ခံစားချက် မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ၊ ၎င်းတို့ဖြင့် သင့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် မပေးသင့်ခဲ့ပါ။ ကျွန်ုပ်၏ စာအားလုံးကို မီးရှို့ပစ်ပါ၊ သို့မှသာ ကျွန်ုပ်ကို ရှုပ်ထွေးစေသော မည်သည့်အရာကိုမျှ သင့်ထံသို့ ကျွန်ုပ် ထပ်မံပြောပြမည် မဟုတ်ပါ။ [အပြစ်ကို] ထမ်းဆောင်သူသည် ကျွန်ုပ်၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်ပေသည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး လေးလံသူများ အနားယူရန် ကိုယ်တော်ထံသို့ လာကြဟု ကိုယ်တော် ဖိတ်ခေါ်ထားတော်မူ၏။ အခြေအနေ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ၊ နောက်တစ်ကြိမ် မည်သည့်စကားတစ်ခွန်းမျှ ထွက်ပေါ်လာစေရန် ကျွန်ုပ် အပြစ်မလုပ်ပါ။ မနှစ်မြို့ဖွယ် သို့မဟုတ် ရှုပ်ထွေးသော သဘာဝရှိသည့် အရာရာတို့၌ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်အတွက် အမြဲတမ်း ကောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ဤအရာမှ ကျွန်ုပ် ဖယ်ခွာသွားခဲ့သည့်အခါတိုင်းအတွက် ကျွန်ုပ် အလွန်တရာ နောင်တရခဲ့ရပါသည်။

သင် ထွက်ခွာသွားသောအခါ ကျွန်ုပ် မည်မျှပင် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေစေကာမူ ကျွန်ုပ် စကားပြောဆိုနိုင်မည့်သူ မည်သူမျှ မရှိကြောင်း သင် သိခဲ့သည်၊ သို့သော် ဤအရာသည် အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ပါ။ ဂျိမ်းစ်ထံသို့ ဝန်ခံခြင်းဆိုင်ရာ စာတစ်စောင် ကျွန်ုပ် ရေးသားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အိုကလန်းမှ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာသမျှသော စာများကို သင် ဖတ်ရှုနိုင်ပြီး သူရှိရာအရပ်သို့ [သူ့ထံသို့] စာများကို ပြန်လည်ပေးပို့နိုင်ပါသည်။ ကန်ဆက်စ်တွင် မည်သူ့၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်သို့ စာများ ပို့ရမည်ကို ကျွန်ုပ် မသိပါ။

အလွန် [ကွဲပြားခြားနားသော] ခံစားချက် အသံကို ဖော်ပြနေသည့် ဂျိမ်းစ်၏ စာတစ်စောင်ကို မနေ့ညက ကျွန်ုပ် လက်ခံရရှိခဲ့ပါသည်။ သို့သော် လွင်ပြင်များကို ဖြတ်ကျော်ရန် ကျွန်ုပ် မဝံ့ရဲပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်ဦးစလုံး သီးခြားစီ နေထိုင်ခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပေသည်။ ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းအပေါ်ထားရှိသော ကျွန်ုပ်၏မေတ္တာကို ကျွန်ုပ် မဆုံးရှုံးခဲ့ပါ၊ သို့သော် ကိစ္စရပ်များကို ကျွန်ုပ် မရှင်းပြနိုင်ပါ။ အရှေ့ဘက်စခန်းအစည်းအဝေးများထဲမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ ကျွန်ုပ် တက်ရောက်မည် မဟုတ်ပါ။ ကယ်လီဖိုးနီးယားတွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်ပြီး စာရေးသားပါမည်။

နောက်ဆုံးစာများက ကျွန်ုပ်အား အကြွင်းမဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ် တောင်းခံခဲ့သော အလင်းအဖြစ် ဤအရာကို ကျွန်ုပ် ယူဆပါသည်။ ကန်ဆက်စ် အစည်းအဝေးသို့ ကျွန်ုပ် လာရောက်ခဲ့မည်ဖြစ်သော်လည်း ခရီးမထွက်ရန် တားမြစ်ခံရသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ အရာရာသည် ကောင်းမွန်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံးအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်မည့်အရာကို ထာဝရဘုရား သိတော်မူ၏။

သင် ထွက်ခွာသွားချိန်က အရှေ့ဘက်သို့ သွားရန်မှာ သင်၏ တာဝန်ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ် မယုံကြည်ပါ။ အကယ်၍သာ သင် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ်သည် ပိုမိုများပြားသော အရာများကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေမည်။ သို့သော် အခြေအနေ အားလုံးကို ကျွန်ုပ် နားလည်ပါသည်၊ သို့ဖြစ်ရာ သင့်ကိုသော်လည်းကောင်း၊ ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းကိုသော်လည်းကောင်း၊ အခြားမည်သူ့ကိုသော်လည်းကောင်း အပြစ်တင်မည့် စကားတစ်ခွန်းမျှ ကျွန်ုပ်တွင် မရှိပါ။

ကျွန်ုပ်သည် တစ်ရက်လျှင် စာမျက်နှာ အများအပြားကို မကြာခဏ ရေးသားလျက်ရှိသည်။ Sketches of Life ကို ကျွန်ုပ် ရပ်ဆိုင်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ [ကျွန်ုပ်တို့သည်] [သက်သေခံချက်၏] ပုံစံနှစ်ခုကို ထပ်မံပြီးမြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် ပုံစံတစ်ခုက ၎င်းကို ပြီးမြောက်စေပါမည်။ မာရီ ကလော့ဖ် (Mary Clough) သည် ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်; သူမသည် စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ဖြင့် လုပ်ဆောင်နေပါသည်။ သူမသည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အကူအညီတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်; သူမမပါဘဲ ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ အိမ်ထောင်ပြုစုရမည်ကို ကျွန်ုပ် မသိပါ။ သူမသည် မုန့်ဖုတ်သည်၊ အလွန်ကောင်းမွန်သော ပိုင်မုန့်များ၊ ကိတ်မုန့်များကို ဖုတ်သည်; ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကိုလည်း ချက်ပြုတ်သည်။ ယခုအချိန်အထိ သူမအား ပေးချေခဲ့သမျှမှာ နောက်ဆုံးနှစ်ပတ်အထိ သီတင်းပတ်တိုင်းအတွက် ဒေါ်လာနှစ်ဒေါ်လာ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးနှစ်ပတ်အတွက်မူ နှစ်ဒေါ်လာခွဲ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် နှစ်ပတ်အတွင်းတွင် သုံးဒေါ်လာ ပေးချေပါမည်။ မာရီသည် သူမအား [ချက်ပြုတ်ရန် သင်ပြပေးနေသည်]။ သူမသည် သန့်ရှင်းသည်; အိမ်တစ်အလုံးစုံကို စောင့်ရှောက်ကြည့်ရှုသည်။

ဖရန်ကီ ပက်တန် (Frankie Patten) သည် မည်տ နေရာတွင် ရှိနေသနည်း။ သူမ လာမည်လော၊ မလာဘူးလော။ ဤအရာများနှင့်ပတ်သက်၍ သင် အဘယ်ကြောင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြောဆိုရသနည်း။

အားလုံးကို မေတ္တာဖြင့်။—စာအမှတ် ၆၇၊ ၁၈၇၆ (၁၈၇၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၇ ရက်)။

အောက်ပါစာသားကို ၁၈၇၆ ခုနှစ်၊ မေလ ၁၆ ရက်နေ့တွင် ကယ်လီဖိုးနီးယားပြည်နယ်၊ အိုကလန်းမှနေ၍ “ချစ်လှစွာသော ခམပွန်း” ထံသို့ ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ လူစီဒါ ဟောလ်ထံသို့ တတိယမြောက်စာ ရေးသားခဲ့သည့် ထိုနေ့ချင်းပင် ဖြစ်သည်။

သင့်ကို ဝမ်းနည်းစေမည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ကျွန်ုပ် ပြောဆိုမိ သို့မဟုတ် ရေးသားခဲ့ခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ၊ သင့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး စိတ်ဆင်းရဲစေမည့် မည်သည့်အကြောင်းအရာကိုမျှ မစတင်မိစေရန် ကျွန်ုပ် သတိထားပါမည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အလွန်လေးနက်သော ခေတ်ကာလတွင် အသက်ရှင်နေကြရပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ အိုမင်းရင့်ရွယ်ချိန်တွင် [ဤစာကို ရေးသားချိန်တွင် အယ်လင်ဝိုက်သည် အသက် ၄၈ နှစ် ရှိပြီဖြစ်ပြီး သူမ၏ခင်ပွန်းမှာ အား ၅၄ နှစ် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။] ကျွန်ုပ်တို့၏ ခံစားချက်များကို ကွဲပြားစေမည့် ကွာခြားချက်များ ရှိနေခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မခံနိုင်ပါ။ အရာရာတိုင်းကို သင့်ကဲ့သို့ ကျွန်ုပ် မမြင်ချင်မှ မြင်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သင်မြင်သည့်အတိုင်း သင်ခံစားသည့်အတိုင်း မြင်လာစေရန် ကြိုးစားပေးရမည့်နေရာ သို့မဟုတ် တာဝန်သည် ကျွန်ုပ်တွင် ရှိသည်ဟု ကျွန်ုပ် မထင်ပါ။ ဤကိစ္စတွင် ကျွန်ုပ် ပြုလုပ်ခဲ့မိသမျှအတွက် ကျွန်ုပ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရပါသည်။

နှိမ့်ချသော နှလုံးသား၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး တိတ်ဆိတ်သော ဝိညာဉ်ကို ကျွန်ုပ် လိုလားပါသည်။ မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို ကျွန်ုပ်၏ ခံစားချက်များ ထွက်ပေါ်လာစေရန် ခွင့်ပြုခဲ့မိခြင်းသည် မှားယွင်းပေသည်။ ישီးက “ငါ့ထံမှ သင်ယူကြလော့; အကြောင်းမူကား ငါသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ နှလုံးသားတွင် နှိမ့်ချသောသူ ဖြစ်၏; သို့ပြုလျှင် သင်တို့၏ ဝိညာဉ်များအတွက် အနားယူခြင်းကို သင်တို့ တွေ့ရှိကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့၏။ မဿဲ ၁၁:၂၉။

ကိုယ်ကိုကိုယ် ယေရှု၌ ဝှက်ထားစေရန် ကျွန်ုပ် လိုလားပါသည်။ ကိုယ်ကိုကိုယ် လက်ဝါးကားတိုင်တင် သတ်ပစ်ရန် ကျွန်ုပ် လိုလားပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် မမှားယွင်းနိုင်စွမ်းကိုဖြစ်စေ၊ ခရစ်ယာန် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး၏ စုံလင်ခြင်းကိုဖြစ်စေ မတောင်းဆိုပါ။ ကျွန်ုပ်၏အသက်တာတွင် အမှားအယွင်းများနှင့် ချို့ယွင်းချက်များမှ ကင်းဝေးနေသည် မဟုတ်ပါ။ အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ်၏ ကယ်တင်ရှင်နောက်သို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ လိုက်လျှောက်ခဲ့မည်ဆိုပါက ကိုယ်တော်၏ ချစ်စဖွယ် ရုပ်ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ကျွန်ုပ် မတူညီတော့ခြင်းအတွက် ဤမျှလောက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေရမည် မဟုတ်ပေ။

အချိန်သည် တိုတောင်းလှ၏၊ အလွန်တိုတောင်းလှ၏။ အသက်တာသည် မသေချာမရေရာပေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခံရသည့် ကာလ မည်သည့်အခါ ပြီးဆုံးမည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိပါ။ အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ နှိမ့်ချစွာ လျှောက်လှမ်းကြမည်ဆိုပါက ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အလုပ်များကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခွင့်ပြုတော်မူလိမ့်မည်။ သင့်ကို စိတ်ဆင်းရဲစေရန် ကျွန်ုပ်၏စာထဲတွင် ကျွန်ုပ်၏ မည်သည့်စာကြောင်းမျှ နောက်ထပ် ခြေရာခံခံရမည် မဟုတ်ပါ၊ မည်သည့်ဖော်ပြချက်မျှ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ပါ။ သင့်ကို ဝမ်းနည်းစေခဲ့သော စကားလုံး သို့မဟုတ် လုပ်ရပ်တိုင်းအတွက် ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါဟု တစ်ဖန် ကျွန်ုပ် ဆိုပေ၏။

အရှေ့ဘက်သို့ သွားခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အလင်းကိုရရှိရန် ကျွန်ုပ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆုတောင်းခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါ ကျွန်ုပ်၏အလုပ်သည် စာရေးသားရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော် ညွှန်ပြမည့်အရာများကို လုပ်ဆောင်ရန် ဤနေရာ၌သာ ရှိနေကြောင်း ကျွန်ုပ် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ပိုမိုမြင့်မားသော အသက်တာကို ကျွန်ုပ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ရှာဖွေနေပါသည်။ မာရီနှင့် ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်တို့ တတ်နိုင်သမျှ အလွန်ကြိုးစား၍ အလုပ်လုပ်နေကြပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကြံစည်တော်မူခြင်းအတိုင်း ကျွန်ုပ်၏အလုပ်ကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသکنထားတော်မူပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို စွန့်ခွာရန် ကျွန်ုပ် မဝံ့ရဲပါ။ ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ထောက်မကူညီတော်မူရန် ကျွန်ုပ်တို့ ဆုတောင်းကြပါမည်၊ သို့သော် အရှေ့ဘက်သို့ သွားရန် ကျွန်ုပ်အတွက် မည်သည့်အလင်းကိုမျှ မမြင်ရပါ။—សាမူရိုက် ထုတ်ဝေမှုများ ၂၀:၂၃ (၁၈၇၆)။

[ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် အယ်လင်သည် သူမ၏အကြံအစည်ကို ပြောင်းလဲခဲ့ပုံရပြီး ၁၈၇၆ ခုနှစ် နွေရာသီ စခန်းအစည်းအဝေးရာသီအတွက် သူမ၏ခင်ပွန်းနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် စခန်းအစည်းအဝေး တာဝန် ၁၄ ခုကို တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီး အပြည့်အဝ သင့်မြတ်ညီညွတ်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ဘက်တယ် ခရိက် (Battle Creek) သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီး Spirit of Prophecy, volume 2 အတွက် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေရေး သတ်မှတ်ရက်များကို တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကယ်လီဖိုးနီးယားသို့ အတူတကွ ပြန်သွားခဲ့ကြပြီး ထိုနေရာတွင် အလုပ်များကို တစ်ဖန် ပြန်လည်စတင်ခဲ့ကြသည်။]

နောက်ထပ် လေဖြတ်ခြင်းတစ်ခုပြီးနောက် ဂျိမ်းစ်ဝိုက် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း— ကျွန်ုပ်တို့၏ စခန်းအစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံး အိမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဖေဖေသည် စခန်းအစည်းအဝေးကို ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုခံနိုင်ရည်ရှိစွာ ခံนနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်နှေးကွေးစွာ တက်လာနေသည်— ခွန်အားကို ထိန်းသိမ်းရန် လုံလောက်သော ပမာဏကို မစားသုံးနိုင်ပါ။ သူ၏ကိုယ်စား ဆုတောင်းပေးရန် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ဆုတောင်းခြင်း အချိန်ကာလများ ကျွန်ုပ်တို့တွင် ရှိကြပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ခံရသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း မရှိကြပါ။

သူသည် လေဖြတ်ခြင်းဝေဒနာကို ခံစားခဲ့ရကြောင်း ယခုအခါ ကျွန်ုပ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်တရာ ငြိမ်သက်နေသည်၊ တောင်းဆိုမှု မရှိပါ၊ သည်းခံတတ်သည်၊ နူးညံ့ပြီး ကြင်နာတတ်သည်။ စောင့်ရှောက်မှု တာဝန်သည် အဓိကအားဖြင့် ကျွန်ုပ်အပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။ ကျွန်ုပ်သာ သူ့အနားတွင် ရှိနေမည်ဆိုပါက သူ အနားယူနေသည်ဟု သူ ခံစားရပုံရသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းက သူ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးကတိတော်များကို တောင်းခံနေပါသည်။ ၎င်းကို လုပ်ဆောင်ပေးမည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူနှင့် ကျွန်ုပ်အတွက် ကြီးမားသော အလုပ်တစ်ခုကို ပေးသکنထားတော်မူ၏။ ၎င်းကို လုပ်ဆောင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့တွင် ခွန်အား ရှိလိမ့်မည်။

ကျွန်ုပ် တက်ရောက်ခဲ့သော စခန်းအစည်းအဝေး ငါးခုတွင် ကျွန်ုပ်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှစ်ဆကို ထမ်းဆောင်ရာ၌ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်အား ထောက်မကူညီတော်မူခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တွင် အကောင်းဆုံးသော သတ္တိရှိသည်ဟု ခံစားရပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် အလွန်တရာ ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကူညီတော်မူခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်၏စာအုပ်ကို ယခု ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် ယခုလက်ရှိအချိန်အတွက် စာရေးသားခြင်းကို ခတ္တရပ်ဆိုင်းထားပါမည်။—ဆာမူရိုက် ထုတ်ဝေမှုများ ၁၀:၃၆၊ ၃၇ (၁၈၇၇)။

ဂျိမ်းစ်ဝိုက် ရှေးယခင်ကကဲ့သို့ ဖြစ်လာခြင်း— တစ်နာရီကြာ ဟောပြောရာတွင် ကျွန်ုပ်တွင် ကြီးမားသော လွတ်လပ်မှု ရှိခဲ့သည်။ အားလုံးက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤကိစ္စ၏ အကောင်းဆုံး အပိုင်းမှာ ဖေဖေသည် စင်ပေါ်သို့ တက်သွားပြီး သူ၏ရှေးယခင်ကကဲ့သို့ပင် သီချင်းဆိုကာ ဆုတောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤအရာသည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ နာမတော်သည် ချီးမွမ်းခြင်း အားလုံးကို ရရှိလိမ့်မည်။—ဆာမူရိုက် ထုတ်ဝေမှုများ ၁၀:၃၆ (၁၈၇၇)။

ဂျိမ်းစ်ဝိုက် ကွယ်လွန်ပြီး ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ်အကြာ— ဖေဖေကို ကျွန်ုပ် ပို၍ပို၍ လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။ အထူးသဖြင့် ဤတောင်တန်းများတွင် ရှိနေစဉ်အတွင်း သူ ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ်၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ပိုမိုခံစားရပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းနှင့်အတူ တောင်တန်းများတွင် ရှိနေခြင်းနှင့် သူ မပါဘဲ တောင်တန်းများတွင် ရှိနေခြင်းတို့မှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ် တွေ့ရှိရပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏အသက်တာသည် ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်း၏ အသက်တာနှင့် ဤမျှလọc ရောနှောယှက်နွယ်နေခဲ့သဖြင့် သူ မပါဘဲ မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အကျိုးကျေးဇူးမျှ ကျွန်ုပ်တွင် ရှိရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ် အပြည့်အဝ ယူဆပါသည်—စာအမှတ် ၁၇၊ ၁၈၈၁။

ဂျိမ်းစ်ဝိုက် ကွယ်လွန်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာ— ကျွန်ုပ်ဘေးတွင် နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ့်ခြောက်နှစ်တိုင်တိုင် ရပ်တည်ခဲ့ပြီးသော ယေရှုခရစ်၏ သစ္စာရှိသော ကျွန် ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းသည် ကျွန်ုပ်ထံမှ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံခဲ့ရပြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် တစ်ဦးတည်း သီးခြား လုပ်ဆောင်ရန် စွန့်ခွာခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် ယေရှု၌ အိပ်ပျော်နေ၏။ သူ၏ သင်္ချိုင်းပေါ်တွင် သွန်းလောင်းရန် ကျွန်ုပ်တွင် မျက်ရည် မရှိပါ။ သို့သော် သူ့ကို ကျွန်ုပ် မည်မျှ လွမ်းဆွတ်နေရပါသနည်း! အလင်းနှင့် လမ်းပြမှုအတွက်၊ အလုပ်ကို မည်သို့ စီစဉ်ရမည်နှင့် ချမှတ်ရမည်ကို သိရှိရန် ပညာဉာဏ်အတွက် ကျွန်ုပ်၏ ဆုတောင်းချက်များနှင့် သူ၏ ဆုတောင်းချက်များကို ရောစပ်ပေးမည့် သူ၏ ဆုတောင်းသံများကို ကျွန်ုပ် မည်မျှ တမ်းတနေရပါသနည်း!—ရွေးချယ်ထားသော သတင်းစကားများ ၂:၂၅၉ (၁၈၉၉)။

ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းသည် ၁၈၈၁ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ကျွန်ုပ်သည် တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရာတွင်လည်းကောင်း၊ စာအုပ်များကို ရေးသားထုတ်ဝေရာတွင်လည်းကောင်း ယခင်က ကျွန်ုပ်၏အသက်တာ တစ်ခုလုံးတွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ထက် ပိုမိုများပြားသော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်း သေဆုံးခါနီးတွင်၊ အကယ်၍သာ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်အား ခွန်အား ပေးသکنတော်မူမည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ်၏ သားနှစ်ဦး၏ အကူအညီဖြင့် သူနှင့် ကျွန်ုပ် အတူတကွ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားမည်ဟု ကျွန်ုပ် ကတိပြုခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ သက်သာမှုကို ကျွန်ုပ် မရှာဖွေခဲ့ပါ။ ကျရှုံးရန် သို့မဟုတ် စိတ်ဓာတ်ကျရန် ကျွန်ုပ် ငြင်းဆန်ခဲ့ပါသည်။ မြို့တော်ဘုရားသခင်၏ မြို့တော်တွင် ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းကို ကျွန်ုပ် တွေ့မြင်ရလိမ့်မည်ဟု စကားလုံးများဖြင့် ကျွန်ုပ်အား မပြောကြားခဲ့ပါ။ ဤအာမခံချက်ကို ပေးစွမ်းရန် စကားလုံးများ၏ သက်သေအထောက်အထားကို ကျွန်ုပ် မလိုအပ်ဘဲ ဖြစ်စေလိုပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းသည် သမ္မာတရားကို ချစ်မြတ်နိုးခဲ့ပြီး ယုံကြည်ခြင်းကို စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြောင်း ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ သက်သေအထောက်အထား ကျွန်ုပ်တွင် ရှိပါသည်။ ထို့ပြင်၊ အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ်သည် ယုံကြည်ကိုးစားစွာဖြင့်၊ သစ္စာရှိစွာဖြင့်၊ သစ္စာရှိသော တမန်တော်တစ်ဦးအဖြစ် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို လုပ်ဆောင်လျက် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းမည်ဆိုပါက ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းနှင့် ကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်တွင် ပြန်လည် ဆုံစည်းကြလိမ့်မည်ဟူသော အာမခံချက်လည်း ကျွန်ုပ်တွင် ရှိပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်းသည် သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ချွတ်ပစ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အမှုန်အမွှားမျှ သံသယ မရှိပါ။

ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်း ကွယ်လွန်ပြီး [နောက်] [ဤစကားလုံးကို ယခင်က “မတိုင်မီ” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုခဲ့ဖူးသည်၊ သို့သော် အတွင်းပိုင်း သက်သေအထောက်အထားများအရ ၎င်းသည် “နောက်” ဖြစ်သင့်သည်ဟု ညွှန်ပြနေပါသည်။] တစ်နှစ်တာသည် ကျွန်ုပ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှတွင် အခက်ခဲဆုံး နှစ်တစ်နှစ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဟိလ်ဒ์စဘර්ග် (Healdsburg) စခန်းအစည်းအဝေးရှိ တဲကြီးအတွင်းတွင် ကျွန်ုပ် ရပ်နေစဉ်အတွင်း အသက်ရှင်စေသော စွမ်းအားသည် ကျွန်ုပ်ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချိန်မှစ၍၊ ထာဝရဘုရားသည် တိကျသော သတင်းစကားတစ်ခုကို ကျွန်ုပ် သယ်ဆောင်လာနိုင်ရန်အတွက် ကျွန်ုပ်၏အသက်တာကို ချန်လှပ်ထားတော်မူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကွယ်တမန်များသည် ကျွန်ုပ်၏ဘေးတွင် ရှိနေကြသည်ဟု အထူးသဖြင့် ခံစားခဲ့ရပါသည်။ အကယ်၍သာ ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်၏ ကူညီစောင့်ရှောက်သူဖြစ်ကြောင်း သက်သေအထောက်အထား မရှိခဲ့ပါက၊ ယခုကဲ့သို့ ကျွန်ုပ် အလုပ်လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်၏အသက်တာကို ချန်လှပ်ထားတော်မူသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ ကျွန်ုပ်၏ တာဝန်ကို ကျွန်ုပ် သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ပါမည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ပါ၊ ထာဝရဘုရား၏ အလုပ်ကိုသာ လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ကျွန်ုပ်၏ညီအစ်မ၊ ကျွန်ုပ်တို့တွင် ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လက်ခံယုံကြည်ပိုင်ခွင့် ရှိပေသည်။ ကျွန်ုပ် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိမည်လော၊ သို့တတည်းမဟုတ် ကျွန်ုပ်၏ခင်ပွန်း ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိမည်လောဆိုသည်ကို ဖော်ပြပေးရန် ဘုရားသခင်ကို ကျွန်ုပ် ဘယ်သောအခါမျှ မတောင်းဆိုခဲ့ဖူးပါ။ အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော် အားလုံးကို နာခံလျက် အသက်ရှင်မည်ဆိုပါက၊ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း မရှိဘဲ၊ ခရစ်ယာန်သည် အလင်း၌ရှိနေသကဲ့သို့ အလင်း၌ လျှောက်လှမ်းမည်ဆိုပါက၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျွန်ုပ်၏ ကယ်တင်ရှင်နှင့် တွေ့ဆုံရမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်ကို ဖူးမြော်ရလိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါသည်။ ဤအရာအတွက် ကျွန်ုပ် ကြိုးပမ်းအားထုတ်နေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ လူကို ကျွန်ုပ် မကိုးစားပါ၊ လူ့ဇာတိကိုလည်း ကျွန်ုပ်၏လက်မောင်းအဖြစ် မပြုလုပ်ပါ။ ဘုရားသခင် ပေးသکنထားတော်မူသော သတင်းစကားများကို သယ်ဆောင်ရာတွင် ကျွန်ုပ် သစ္စာရှိမည်ဆိုပါက အသက်၏ သရဖူကို ရရှိလိမ့်မည်ဟူသော ကတိတော် ကျွန်ုပ်တွင် ရှိပါသည်။ ဤသရဖူကို ကျွန်ုပ် ရရှိခြင်းသည် သမ္မာတရား၏ သတင်းစကားကို ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ခြင်းအပေါ်တွင်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော် တောင်းဆိုတော်မူသော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် ကျွန်ုပ်အား ထောက်မရန် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ရရှိလိမ့်မည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကိုင်စွဲထားခြင်းအပေါ်တွင်လည်းကောင်း မူတည်နေပါသည်။ အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ်၏ တာဝန်ကို ကျွန်ုပ် သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်မည်ဆိုပါက၊ အခြားသူများ ရွေးချယ်လုပ်ဆောင်သည့် အရာများကို သူတို့အား ကျွန်ုပ် သတိမပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ စာရင်းဇယားတွင် ထည့်သွင်း အပြစ်တင်ခံရမည် မဟုတ်ပါ။—စာအမှတ် ၈၂၊ ၁၉၀၆။