အခန်း ၁၅—လူမှုရေးတရားမျှတမှု
ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း
၅၈:၆-၈။ ငါရွေးကောက်သော
အစာရှောင်ခြင်းအမှုဟူမူကား၊ မတရားသဖြင့် ချည်နှောင်ခြင်းတို့ကို ဖြေခြင်း၊
ထမ်းပိုးတို့ကို ချွတ်ခြင်း၊ ညှဉ်းဆဲခံရသောသူတို့ကို လွှတ်ခြင်း၊
ထမ်းပိုးရှိသမျှကို ချိုးဖျက်ခြင်းမဟုတ်လော။ ဆာမွတ်သောသူအား မိမိအစာကိုဝေမျှခြင်း၊
အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ဖြစ်သောသူတို့ကို မိမိအိမ်သို့ဆောင်ခဲ့ခြင်း၊
အဝတ်မရှိသောသူကိုမြင်လျှင် အဝတ်ကိုခြုံပေးခြင်း၊ မိမိအမျိုးကို
မဖုံးကွယ်ခြင်းမဟုတ်လော။ ထိုသို့ပြုလျှင် သင်၏အလင်းသည် နံနက်အလင်းကဲ့သို့
ပေါ်ထွန်းလိမ့်မည်။ သင်၏အနာသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကင်းလိမ့်မည်။
သင်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားသည် သင်၏ရှေ့မှာသွားလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည်
သင်၏နောက်၌ နောက်ထောက်ဖြစ်လိမ့်မည်။
မဿဲခရစ်ဝင်ကျမ်း
၂၅:၃၁-၄၆။ လူသားသည်
မိမိဘုန်းအာနုဘော်နှင့်ကြွလာ၍၊ သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်အပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ
လိုက်လာကြသောအခါ၊ မိမိဘုန်းပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်တော်မူလိမ့်မည်။
လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို ရှေ့တော်၌ စုဝေးစေပြီးလျှင်၊ သိုးထိန်းသည် သိုးတို့ကို
ဆိတ်တို့နှင့်ခွဲသကဲ့သို့ သူတို့ကို တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ခွဲထားတော်မူလိမ့်မည်။
သိုးတို့ကို လက်ယာတော်ဘက်၌လည်းကောင်း၊ ဆိတ်တို့ကို လက်ဝဲတော်ဘက်၌လည်းကောင်း
ထားတော်မူလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ရှင်ဘုရင်သည် လက်ယာတော်ဘက်၌ရှိသောသူတို့အား၊
ငါ့ခမည်းတော်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ခံရသောသူတို့၊ ကမ္ဘာဦးကပင် သင်တို့အဖို့
ပြင်ဆင်သောနိုင်ငံကို လာ၍အမွေခံကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် ဆာမွတ်သောအခါ သင်တို့သည်
ငါ့ကိုကျွေးကြ၏။ ရေငတ်သောအခါ ရေတိုက်ကြ၏။ သူစိမ်းဖြစ်သောအခါ ငါ့ကိုဧည့်ခံကြ၏။
အဝတ်မရှိသောအခါ ငါ့ကိုဝတ်ဆင်စေကြ၏။ အနာရောဂါစွဲသောအခါ ငါ့ကိုကြည့်ရှုကြ၏။
ထောင်ထဲမှာနေရသောအခါ ငါ့ဆီသို့ လာကြ၏ဟု မိန့်တော်မူလိမ့်မည်။ ထိုအခါ
ဖြောင့်မတ်သောသူတို့က၊ သခင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ဆာမွတ်သည်ကို အဘယ်အခါ၌မြင်၍
ကျွေးပါသနည်း။ ရေငတ်သည်ကိုမြင်၍ အဘယ်အခါ၌ တိုက်ပါသနည်း။ သူစိမ်းဖြစ်သည်ကိုမြင်၍
အဘယ်အခါ၌ ဧည့်ခံပါသနည်း။ အဝတ်မရှိသည်ကိုမြင်၍ အဘယ်အခါ၌ ဝတ်ဆင်စေပါသနည်း။
အနာရောဂါစွဲသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ထောင်ထဲမှာနေရသည်ကိုလည်းကောင်းမြင်၍ အဘယ်အခါ၌
ကြည့်ရှုပါသနည်းဟု လျှောက်ကြလိမ့်မည်။ ရှင်ဘုရင်ကလည်း၊ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊
သင်တို့သည် ငါ့ညီအစ်ကိုတည်းဟူသော ဤသူငယ်တို့တွင် တစ်ယောက်သောသူအား ပြုသမျှကို
ငါ့အားပြုကြပြီဟု မိန့်တော်မူလိမ့်မည်။ ထိုအခါ လက်ဝဲတော်ဘက်၌ရှိသောသူတို့အား၊
ကျိန်ခြင်းကိုခံရသောသူတို့၊ ငါ့ထံမှထွက်သွားကြလော့။ မာရ်နတ်နှင့်
သူ၏ကောင်းကင်တမန်တို့အဖို့ ပြင်ဆင်သော ထာဝရမီးထဲသို့ သွားကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊
ငါသည် ဆာမွတ်သောအခါ သင်တို့သည် ငါ့ကိုမကျွေးကြ။ ရေငတ်သောအခါ ရေမတိုက်ကြ။
သူစိမ်းဖြစ်သောအခါ ငါ့ကိုမဧည့်ခံကြ။ အဝတ်မရှိသောအခါ ငါ့ကိုမဝတ်ဆင်စေကြ။ အနာရောဂါစွဲသောအခါ၊
ထောင်ထဲမှာနေရသောအခါ ငါ့ကိုမကြည့်ရှုကြဟု မိန့်တော်မူလိမ့်မည်။ ထိုအခါ
သူတို့ကလည်း၊ သခင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ဆာမွတ်သည်ကိုလည်းကောင်း၊
ရေငတ်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူစိမ်းဖြစ်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ အဝတ်မရှိသည်ကိုလည်းကောင်း၊
အနာရောဂါစွဲသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ထောင်ထဲမှာနေရသည်ကိုလည်းကောင်းမြင်၍ အဘယ်အခါ၌
မပြုစုဘဲနေပါသနည်းဟု လျှောက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ရှင်ဘုရင်က၊ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊
ဤသူငယ်တို့တွင် တစ်ယောက်သောသူအား သင်တို့မပြုသမျှကို ငါ့အားမပြုကြဟု
မိန့်တော်မူလိမ့်မည်။ ထိုသူတို့သည် ထာဝရအပြစ်ဒဏ်ခံရာသို့ သွားကြလိမ့်မည်။
ဖြောင့်မတ်သောသူတို့မူကား၊ ထာဝရအသက်ရှင်ရာသို့ သွားကြလိမ့်မည်။
ဆာလံကျမ်း ၄၁:၁။ ဆင်းရဲသောသူကို
ကရုဏာစိတ်နှင့်ကြည့်ရှုသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။ ဘေးရောက်သောနေ့၌ ထာဝရဘုရားသည်
သူ့ကိုကယ်တင်တော်မူလိမ့်မည်။
ဆာလံကျမ်း ၈၂:၃၊ ၄။ ဆင်းရဲသောသူနှင့်
မိဘမဲ့တို့၏အမှုကို စောင့်ရှောက်ကြလော့။ ညှဉ်းဆဲခြင်းကိုခံရသောသူနှင့်
ငတ်မွတ်သောသူတို့၏ တရားကို စီရင်ကြလော့။ ဆင်းရဲငတ်မွတ်သောသူတို့ကို ကယ်တင်၍၊
မတရားသောသူတို့လက်မှ ရွေးနှုတ်ကြလော့။
သုတ္တံကျမ်း ၁၄:၃၁။ ဆင်းရဲသောသူကို
ညှဉ်းဆဲသောသူသည် မိမိကိုဖန်ဆင်းတော်မူသောသူကို ကဲ့ရဲ့၏။ ဆင်းရဲသောသူကို
သနားသောသူမူကား၊ ဖန်ဆင်းတော်မူသောသူကို ရိုသေတတ်၏။
သုတ္တံကျမ်း ၁၉:၁၇။ ဆင်းရဲသောသူကို
ကရုဏာသက်သောသူသည် ထာဝရဘုရားအား ချေးငှားသောသူဖြစ်၏။ ထိုသို့ပြုသောသူသည်
ပြန်၍ဆပ်ပေးတော်မူလိမ့်မည်။
ငါတို့၏သခင်
ယေရှုခရစ်တော်သည် လူတို့၏လိုအပ်ချက်အတွက် မမောနိုင်မပန်းနိုင်သော အစေခံအဖြစ်
ဤလောကသို့ ကြွလာတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် လူသားတို့၏လိုအပ်ချက်တိုင်းကို
ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရန် “ငါတို့၏ အနာရောဂါဝေဒနာတို့ကို ခံယူ၍၊ ငါတို့၏ရောဂါများကို
ထမ်းရွက်တော်မူ၏။” (မဿဲ ၈:၁၇) ရောဂါဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် အပြစ်တို့၏ ဝန်ကို
ဖယ်ရှားပေးရန် ကိုယ်တော်လာခဲ့သည်။ လူတို့အား စုံလင်စွာပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးခြင်း၊
ကျန်းမာခြင်း၊ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် စရိုက်လက္ခဏာစုံလင်ခြင်းတို့ကို ပေးအပ်ခြင်းသည်
ကိုယ်တော်၏မစ်ရှင်ဖြစ်၏။
ကိုယ်တော်၏အကူအညီကို
တောင်းခံသူများ၏ အခြေအနေနှင့် လိုအပ်ချက်များမှာ ကွဲပြားကြပြီး၊
ကိုယ်တော်ထံလာသမျှသောသူတို့သည် အကူအညီမရဘဲ မပြန်ခဲ့ကြပေ။ ကိုယ်တော်ထံမှ
ပျောက်ကင်းစေသောတန်ခိုးသည် စီးဆင်းလာပြီး လူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာ၊ စိတ်နှင့်
ဝိညာဉ်တို့သည် ကျန်းမာပြည့်စုံလာခဲ့ကြသည်။
ကယ်တင်ရှင်၏အမှုတော်သည်
အချိန်အခါ သို့မဟုတ် နေရာဌာနတစ်ခုခုဖြင့် ကန့်သတ်မထားခဲ့ပေ။
ကိုယ်တော်၏ကရုဏာတော်သည် အတိုင်းအဆမရှိပေ။ ကိုယ်တော်သည် ကုသခြင်းနှင့်
သွန်သင်ခြင်းအမှုကို အလွန်ကျယ်ပြန့်သောအတိုင်းအတာဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့ရာ
ကိုယ်တော်ထံသို့ စုရုံးလာသောလူအုပ်ကြီးကို လက်ခံရန် ပါလက်စတိုင်းတွင်
မည်သည့်အဆောက်အအုံမျှ မလုံလောက်ခဲ့ပေ။ ဂါလိလဲနယ်၏ စိမ်းလန်းသောတောင်စောင်းများ၊
လမ်းမကြီးများ၊ ပင်လယ်ကမ်းခြေ၊ တရားဇရပ်များနှင့် ရောဂါသည်များကို
ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သည့် အခြားနေရာတိုင်းတွင် ကိုယ်တော်၏ဆေးရုံကို တွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။
ကိုယ်တော်ဖြတ်သန်းသွားရာ မြို့ကြီး၊ မြို့ငယ်၊ ရွာတိုင်းတွင် ဝေဒနာရှင်များအပေါ်
လက်တင်၍ ကုသပေးတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏သတင်းစကားကို နားထောင်ရန်
အသင့်ရှိသောနှလုံးသားရှိသည့်နေရာတိုင်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသော
ခမည်းတော်၏မေတ္တာတော်ကို အာမခံချက်ပေးခြင်းဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးတော်မူ၏။ တစ်နေ့လုံး
ကိုယ်တော်ထံလာသူများကို ဝန်ဆောင်မှုပေးပြီး၊ ညနေအချိန်တွင် မိမိတို့မိသားစုအတွက်
အနည်းငယ်မျှသောငွေကိုရှာဖွေရန် တစ်နေ့လုံးအလုပ်လုပ်ကြရသောသူများကို
ဂရုစိုက်ပေးတော်မူ၏။
ယေရှုသည်
လူတို့၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာဝန်ဝတ္တရားကို ထမ်းရွက်ခဲ့သည်။
လူမျိုးစုတို့၏ မူဝါဒနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များတွင် သိသာထင်ရှားသောပြောင်းလဲမှုမရှိပါက
အားလုံးဆုံးရှုံးသွားမည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူ၏။ ဤသည်မှာ ကိုယ်တော်၏
ဝိညာဉ်ရေးရာဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်အပေါ်သက်ရောက်နေသော ဝန်ကို
မည်သူမျှအပြည့်အဝနားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ကလေးဘဝ၊ လူငယ်ဘဝနှင့် လူကြီးဘဝတစ်လျှောက်လုံး
ကိုယ်တော်သည် တစ်ယောက်တည်းလျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ သို့သော်
ကိုယ်တော်နှင့်အတူရှိခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။
နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကိုယ်တော်သည် စမ်းသပ်မှုများနှင့် သွေးဆောင်မှုများကို
ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး၊ မကောင်းမှုနှင့် ထိတွေ့ကာ ကိုယ်တော်ကယ်တင်ရန်
ကြိုးစားနေသောသူများအပေါ်တွင် မကောင်းမှု၏တန်ခိုးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော်
ကိုယ်တော်သည် မကျဆုံးခဲ့၊ စိတ်မပျက်ခဲ့ပေ။
အရာအားလုံးတွင်
ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ဆန္ဒများကို မိမိ၏မစ်ရှင်အောက်သို့ တင်းကျပ်စွာထားရှိခဲ့သည်။
ကိုယ်တော်၏ဘဝတွင် အရာအားလုံးကို ခမည်းတော်၏အလိုတော်အောက်၌ထားခြင်းဖြင့်
ကိုယ်တော်၏ဘဝကို ဘုန်းတော်ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် မိခင်ဖြစ်သူက
ရဗ္ဗိကျောင်းတွင်တွေ့ရှိ၍ “သား၊ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ပြုသနည်း” ဟုမေးသောအခါ၊
ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ဘဝမစ်ရှင်၏ အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သော— “အဘယ်ကြောင့် ရှာကြသနည်း။
ငါသည် ငါ့ခမည်းတော်၏ အလုပ်ကိုလုပ်ရမည်ဟု မသိကြသလော” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။
(လုကာ ၂:၄၈၊ ၄၉)
ကိုယ်တော်၏အသက်တာသည်
အမြဲတမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုစွန့်လွှတ်သော အသက်တာဖြစ်သည်။ သူငယ်ချင်းများ၏
ကြင်နာမှုဖြင့် ခရီးသွားတစ်ဦးအဖြစ် ထောက်ပံ့ပေးထားခြင်းမှလွဲ၍ ဤလောကတွင်
ကိုယ်တော်၌ အိမ်ဟူ၍မရှိခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် အဆင်းရဲဆုံးသူ၏ဘဝကို
ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်စားနေထိုင်ရန်နှင့် လိုအပ်နေသူများ၊
ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူများအကြားတွင် လျှောက်လှမ်းပြီး အလုပ်လုပ်ရန်
လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အသိအမှတ်ပြုခြင်းမခံရဘဲ၊ ဂုဏ်ပြုခြင်းမခံရဘဲ၊ ကိုယ်တော်အများကြီးလုပ်ပေးခဲ့သော
လူများအကြားတွင် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။
ကိုယ်တော်သည်
အမြဲတမ်းသည်းခံခြင်း၊ ပျော်ရွှင်ခြင်းရှိပြီး ဝေဒနာရှင်တို့က ကိုယ်တော်ကို
အသက်နှင့်ငြိမ်သက်ခြင်း၏ တမန်တော်အဖြစ် ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။ လူယောက်ျား၊ မိန်းမ၊
ကလေးနှင့် လူငယ်တို့၏လိုအပ်ချက်ကို ကိုယ်တော်မြင်ခဲ့ပြီး အားလုံးကို “ငါ့ထံသို့
လာကြလော့” ဟု ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။
ကိုယ်တော်၏အမှုတော်ဆောင်ချိန်တွင်
ယေရှုသည် တရားဟောခြင်းထက် ရောဂါသည်များကို ကုသပေးခြင်းတွင် အချိန်ပိုမိုပေးခဲ့သည်။
ကိုယ်တော်၏အံ့ဖွယ်အမှုများသည် ဖျက်ဆီးရန်မဟုတ်ဘဲ ကယ်တင်ရန်လာသည်ဟူသော
ကိုယ်တော်၏စကားတော်ကို သက်သေထူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သွားရာအရပ်တိုင်းတွင်
ကိုယ်တော်၏ကရုဏာတော်သတင်းသည် ရှေ့ကရောက်နေသည်။ ကိုယ်တော်ဖြတ်သန်းသွားရာအရပ်တွင်
ကိုယ်တော်၏ကရုဏာတော်ကို ခံစားရသူများသည် ကျန်းမာခြင်းတွင် ဝမ်းမြောက်နေကြပြီး
မိမိတို့၏အသစ်တွေ့ရှိသော စွမ်းအားများကို စမ်းသပ်နေကြသည်။ ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသော
အမှုများကို သူတို့၏နှုတ်မှ ကြားနာရန် လူအုပ်စုများက သူတို့ပတ်လည်တွင်
စုဝေးနေကြသည်။ ကိုယ်တော်၏အသံသည် အချို့သူများအတွက် ပထမဆုံးကြားရသော အသံ၊
ကိုယ်တော်၏အမည်သည် ပထမဆုံးပြောသောစကား၊ ကိုယ်တော်၏မျက်နှာသည် ပထမဆုံးမြင်ရသော မျက်နှာဖြစ်ခဲ့သည်။
သူတို့သည် ယေရှုကို အဘယ်ကြောင့်မချစ်ဘဲ၊ ချီးမွမ်းခြင်းမပြုဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။
ကိုယ်တော်သည် မြို့ရွာများသို့ ဖြတ်သန်းသွားစဉ် အသက်နှင့်ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို
ဖြန့်ကျက်ပေးသော အသက်ရှင်သောရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။
“ဇဗုလုန်ပြည်၊ နဿလိပြည်၊ ပင်လယ်လမ်း၊
ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်၊ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဂါလိလဲပြည်၊ မှောင်မိုက်၌ထိုင်သော
လူမျိုးသည်၊ ကြီးစွာသောအလင်းကို
မြင်ရကြ၏။ သေခြင်းအရိပ်ကို
ခံရသောအရပ်၌ ထိုင်သောသူတို့အား၊ အလင်းသည် ပေါ်ထွန်းလေ၏။” မဿဲ
၄:၁၅၊ ၁၆။
ခမည်းတော်ရှေ့၌
စင်ကြယ်၍ အပြစ်တင်စရာမရှိသော စစ်မှန်သည့်ဘာသာတရားဟူမူကား- “ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သော
မိဘမဲ့နှင့် မုဆိုးမတို့ကို ကြည့်ရှုခြင်းနှင့် လောကီအညစ်အကြေးမပါဘဲ မိမိကိုယ်ကို
စောင့်ရှောက်ခြင်းဖြစ်၏။” ကောင်းသောလုပ်ရပ်များသည် ခရစ်တော်ကျွန်ုပ်တို့ကို
သီးပွင့်စေလိုသော အသီးများဖြစ်၏။ ကြင်နာသောစကား၊ ကရုဏာသက်သောလုပ်ရပ်များ၊
ဆင်းရဲသား၊ လိုအပ်နေသူ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သူတို့အပေါ်
နူးညံ့သိမ်မွေ့သောဂရုစိုက်မှုများ ဖြစ်သည်။ နှလုံးသားက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့်
ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးရှိသူတို့နှင့် အတူခံစားပေးသောအခါ၊ လက်က
လိုအပ်နေသူများအတွက် ပေးကမ်းသောအခါ၊ အဝတ်မရှိသူကို အဝတ်ခြုံပေးသောအခါ၊ သူစိမ်းကို
သင်၏ဧည့်ခန်းနှင့် နှလုံးသားတွင် နေရာပေးသောအခါ၊ ကောင်းကင်တမန်များသည်
အလွန်နီးကပ်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၌လည်း အဖြေပြန်ရရှိသည်။ တရားမျှတမှု၊
ကရုဏာနှင့် စေတနာတို့၏ လုပ်ရပ်တိုင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ တေးသံသာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ခမည်းတော်သည်
မိမိပလ္လင်တော်မှနေ၍ ဤကရုဏာလုပ်ရပ်များကို ပြုသူတို့ကိုမြင်တော်မူပြီး
ကိုယ်တော်၏အဖိုးတန်ဆုံးသော ရတနာများအဖြစ် မှတ်ယူတော်မူ၏။ “ငါသည် မိမိရတနာတို့ကို
စုသိမ်းသောနေ့၌၊ သူတို့သည် ငါ့လူဖြစ်ကြလိမ့်မည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင်
ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” လိုအပ်နေသူ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူအပေါ် ပြုသော
ကရုဏာလုပ်ရပ်တိုင်းကို ယေရှုအား ပြုသကဲ့သို့ မှတ်ယူတော်မူ၏။ ဆင်းရဲသောသူကို
ကူညီသောအခါ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူနှင့် ညှဉ်းဆဲခံရသူတို့နှင့် အတူခံစားပေးသောအခါ၊
မိဘမဲ့ကလေးကို မိတ်ဆွေပြုသောအခါ၊ သင်တို့သည် ယေရှုနှင့် ပိုမိုနီးကပ်သောဆက်ဆံရေးသို့
ရောက်ရှိသွားသည်။
“ထိုအခါ လက်ဝဲတော်ဘက်၌ရှိသောသူတို့အား၊
ကျိန်ခြင်းကိုခံရသောသူတို့၊ ငါ့ထံမှထွက်သွားကြလော့။ မာရ်နတ်နှင့်
သူ၏ကောင်းကင်တမန်တို့အဖို့ ပြင်ဆင်သော ထာဝရမီးထဲသို့ သွားကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊
ငါသည် ဆာမွတ်သောအခါ သင်တို့သည် ငါ့ကိုမကျွေးကြ။ ရေငတ်သောအခါ ရေမတိုက်ကြ။
သူစိမ်းဖြစ်သောအခါ ငါ့ကိုမဧည့်ခံကြ။ အဝတ်မရှိသောအခါ ငါ့ကိုမဝတ်ဆင်စေကြ။
အနာရောဂါစွဲသောအခါ၊ ထောင်ထဲမှာနေရသောအခါ ငါ့ကိုမကြည့်ရှုကြဟု မိန့်တော်မူလိမ့်မည်။
ထိုအခါ သူတို့ကလည်း၊ သခင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ဆာမွတ်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ ရေငတ်သည်ကိုလည်းကောင်း၊
သူစိမ်းဖြစ်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ အဝတ်မရှိသည်ကိုလည်းကောင်း၊
အနာရောဂါစွဲသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ထောင်ထဲမှာနေရသည်ကိုလည်းကောင်းမြင်၍ အဘယ်အခါ၌
မပြုစုဘဲနေပါသနည်းဟု လျှောက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ရှင်ဘုရင်က၊ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊
ဤသူငယ်တို့တွင် တစ်ယောက်သောသူအား သင်တို့မပြုသမျှကို ငါ့အားမပြုကြဟု
မိန့်တော်မူလိမ့်မည်။ ထိုသူတို့သည် ထာဝရအပြစ်ဒဏ်ခံရာသို့ သွားကြလိမ့်မည်။
ဖြောင့်မတ်သောသူတို့မူကား၊ ထာဝရအသက်ရှင်ရာသို့ သွားကြလိမ့်မည်။” မဿဲ ၂၅:၄၁-၄၆။
ယေရှုသည်
ဤနေရာတွင် ကိုယ်တော်ကို ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသော ကိုယ်တော်၏လူမျိုးနှင့်
တစ်သားတည်းဖြစ်စေသည်။ ဆာမွတ်ပြီး ရေငတ်သူမှာ ငါပင်ဖြစ်သည်။ သူစိမ်းဖြစ်သူမှာ
ငါပင်ဖြစ်သည်။ အဝတ်မရှိသူမှာ ငါပင်ဖြစ်သည်။ အနာရောဂါစွဲသူမှာ ငါပင်ဖြစ်သည်။
ထောင်ထဲမှာနေရသူမှာ ငါပင်ဖြစ်သည်။ သင်တို့သည် ပြည့်စုံကြွယ်ဝသော စားပွဲများမှ
အစားအစာများကို သုံးဆောင်နေစဉ်၊ ငါသည် သင်တို့နှင့်မဝေးသော အရပ်၌ရှိသည့် အိမ်ပျက်
သို့မဟုတ် လမ်းမပေါ်တွင် ငတ်မွတ်နေခဲ့သည်။ သင်တို့၏အခန်းများတွင်
နေရာလွတ်များရှိနေသော်လည်း၊ သင်တို့သည် ငါ့အတွက်တံခါးကို ပိတ်ထားခဲ့စဉ်က ငါသည်
ခေါင်းချစရာနေရာမရှိခဲ့ပေ။ သင်တို့၏ဗီရိုများတွင် အသုံးမလိုဘဲ အလဟသဖြုန်းတီးထားသော
အဝတ်အစားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ထိုအဝတ်အစားများကို လိုအပ်နေသူများအား
ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ငါသည် သက်သောင့်သက်သာရှိသော အဝတ်အစားမရှိဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သင်တို့
ကျန်းမာရေးကို ခံစားနေစဉ် ငါသည် နာမကျန်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ကံဆိုးခြင်းက
ငါ့ကိုထောင်ထဲသို့ ပို့လိုက်ပြီး သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ထားရာ၊ သင်တို့
လွတ်လပ်စွာသွားလာနေစဉ် ငါ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို လေးလံစေပြီး လွတ်လပ်ခြင်းနှင့်
မျှော်လင့်ခြင်းတို့ကို ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်နှင့်
ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသော တပည့်တော်များအကြားတွင် မည်မျှကြီးမားသော တစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို
ဖော်ပြထားသနည်း။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏အခြေအနေကို ကိုယ်တိုင်၏အခြေအနေအဖြစ်
ပြုလုပ်ထားသည်။ သတိပြုပါ၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ခရစ်ယာန်တို့၊ လိုအပ်နေသော
ဆင်းရဲသား၊ မိဘမဲ့ကလေး၊ မိဘမရှိသူကို လျစ်လျူရှုခြင်းတိုင်းသည် သူတို့၏အသွင်ဖြင့်
ယေရှုကို လျစ်လျူရှုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကိုယ်တိုင်၏အကျိုးအတွက်သာ
တွေးခေါ်နေထိုင်ပြီး၊ မိမိကိုယ်ကိုအလွန်ချစ်လွန်းသောကြောင့် ငါရေးသားနေသည်ကို
နားမလည်နိုင်သော ခရစ်ယာန်အမည်ခံသူများအား ငါသိသည်။ သူတို့သည် တစ်သက်လုံး
ကိုယ့်အတွက်သာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတစ်ပါးကောင်းကျိုးအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုစွန့်လွှတ်ခြင်း၊
သူတစ်ပါးအကျိုးအတွက် မိမိနစ်နာခံခြင်းတို့သည် သူတို့အတွက်
လုံးဝမဖြစ်နိုင်သောအရာများ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က ဤအရာကို သူတို့ထံမှတောင်းဆိုသည်ဟူ၍
အနည်းငယ်မျှပင် မသိရှိကြပေ။ “ငါ” သည် သူတို့၏ရုပ်တုဖြစ်သည်။ အဖိုးတန်သော
ရက်သတ္တပတ်များ၊ လများ၊ နှစ်များသည် ထာဝရကာလသို့ ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း၊
ကောင်းသောလုပ်ရပ်များ၊ သူတစ်ပါးကောင်းကျိုးအတွက် စွန့်လွှတ်ခြင်း၊
ဆာမွတ်သူကိုကျွေးမွေးခြင်း၊ အဝတ်မရှိသူကို အဝတ်ပေးခြင်း သို့မဟုတ် သူစိမ်းကို
ဧည့်ခံခြင်းဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းကောင်း ကောင်းကင်ဘုံ၌ မရှိကြပေ။ ဤသူစိမ်းကို
ဧည့်ခံခြင်းသည် သူတို့အတွက် နှစ်သက်စရာမဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ကူညီမှုကို
ရယူရန်လာသူအားလုံးသည် ထိုက်တန်သူများဖြစ်ကြောင်း သိရှိပါက၊ ဤလမ်းကြောင်းတွင်
တစ်စုံတစ်ခုပြုလုပ်ရန် လှုံ့ဆော်ခံရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ခုကို
စွန့်စားခြင်းတွင် အကျိုးကျေးဇူးရှိသည်။ အကြောင်းမူကား၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်
ကောင်းကင်တမန်များကိုပင် ဧည့်ခံမိနိုင်ပေသည်။
ငတ်မွတ်နေသော
ဆင်းရဲသားများအတွက် အစာအနည်းငယ်ကို ပေးကမ်းသောအခါ၊ ကိုက်ခဲသောနှင်းခဲများမှ
ကာကွယ်ရန် ပျော့ညံ့သောအဝတ်အစားများကို ပေးသောအခါ၊ သင်သည် ဘုန်းတော်ရှင်သခင်ထံ
ပေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း အမှတ်ရပါသလား။ သင်၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင်
ဤဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသူများ၏အသွင်ဖြင့် ငါသည် သင်နှင့်နီးကပ်စွာရှိနေခဲ့သော်လည်း၊
သင်သည် ငါ့ကိုမရှာခဲ့ပေ။ သင်သည် ငါနှင့်အတူ မပေါင်းဖော်ခဲ့ပေ။ ငါသည် သင့်ကိုမသိ။
ထာဝရဘုရားသည်
ဣသရေလတို့အား “မြေကို အပြီးအပိုင်မရောင်းရ။ မြေသည် ငါ့ဥစ္စာဖြစ်၏။ သင်တို့သည်
ငါနှင့်အတူ ဧည့်သည်၊ ခရီးသွားဖြစ်ကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ (ဝတ်ပြုရာ ၂၅:၂၃)
ဘုရားသခင်၏မြေကို သူတို့သည် ခေတ္တပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရထားကြောင်း၊ ကိုယ်တော်သည်သာလျှင်
တရားဝင်ပိုင်ရှင်၊ မူလပိုင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဆင်းရဲသားများနှင့်
ကံမကောင်းသူများအတွက် အထူးဂရုစိုက်သင့်ကြောင်း လူတို့သည် သိရှိနားလည်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဆင်းရဲသားများသည် ချမ်းသာသူများနည်းတူ ဘုရားသခင်၏ကမ္ဘာတွင်
နေရာရပိုင်ခွင့်ရှိကြောင်း အားလုံး၏စိတ်ထဲတွင် စွဲမှတ်ထားသင့်သည်။
ဆင်းရဲဒုက္ခကို
လျော့နည်းစေရန်၊ မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်ပေးရန်၊ လိုအပ်နေသူများနှင့် ဒုက္ခရောက်နေသူများ၏ဘဝတွင်
နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့သော ပျော်ရွှင်မှုပေးရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ကရုဏာရှင် ဖန်ဆင်းရှင်က
စီစဉ်ပေးခဲ့သော အရာများဖြစ်ကြသည်။
ထာဝရဘုရားသည်
ပစ္စည်းဥစ္စာနှင့် အာဏာကို အလွန်အကျွံတပ်မက်မှုကို တားဆီးထားသည်။ တစ်ဖက်မှ
ပစ္စည်းဥစ္စာများကို စုဆောင်းနေပြီး တစ်ဖက်တွင် ဆင်းရဲခြင်းနှင့် ယုတ်ညံ့ခြင်းများ
ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမှ ကြီးစွာသောမကောင်းမှုများ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။
တားဆီးမှုမရှိပါက ချမ်းသာသူများ၏အာဏာသည် တစ်ဦးတည်းချုပ်ကိုင်မှုဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊
ဘုရားသခင်ရှေ့တော်တွင် တူညီသောတန်ဖိုးရှိသည့် ဆင်းရဲသားများသည် အဆင့်နိမ့်သူများအဖြစ်
သတ်မှတ်ခံရလိမ့်မည်။ ဤအနိုင်ကျင့်ခံရမှု၏ ခံစားချက်သည် ဆင်းရဲသောသူတို့၏ ဒေါသကို
ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ပျက်စီးစေပြီး ရာဇဝတ်မှုတိုင်းကို
တံခါးဖွင့်ပေးသည့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ဘုရားသခင်သတ်မှတ်ပေးခဲ့သော စည်းမျဉ်းများသည် လူမှုရေးတန်းတူညီမျှမှုကို
မြှင့်တင်ရန် ရည်ရွယ်သည်။
ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည်
တစ်ဖက်သားကို ညှဉ်းဆဲပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခပေးခြင်းဖြင့် တစ်ဖက်သားကို ချမ်းသာစေသော
မူဝါဒကို လုံးဝခွင့်မပြုပေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စီးပွားရေးအရောင်းအဝယ်တိုင်းတွင်
မိမိကိုယ်ကို အခြားသူ၏နေရာတွင်ထား၍ စဉ်းစားရန်၊ ကိုယ့်အကျိုးကိုသာမက
သူတစ်ပါး၏အကျိုးကိုလည်း ကြည့်ရန် သင်ကြားပေးသည်။ မိမိအကျိုးအတွက်
သူတစ်ပါး၏ကံဆိုးမှုကို အခွင့်ကောင်းယူသူ သို့မဟုတ် သူတစ်ပါး၏အားနည်းချက် သို့မဟုတ်
မစွမ်းဆောင်နိုင်မှုမှတစ်ဆင့် အကျိုးအမြတ်ရှာသူသည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်၏ မူဝါဒနှင့်
ပညတ်တော်များကို ချိုးဖောက်သူဖြစ်၏။
ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့သော
အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများသည် ဖျားနာခြင်း သို့မဟုတ် ကံဆိုးခြင်းများကြောင့်
ဆင်းရဲခြင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိကြရပြီး၊ သူတစ်ပါးကို
အခွင့်ကောင်းယူသူတို့၏ မရိုးသားသောစီမံကိန်းများကြောင့်လည်း ဖြစ်တတ်သည်။
လူ့အသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခုလုံးသည်
စက်မှုလုပ်ငန်းနှင့် တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းရေးဆိုင်ရာ အသိပညာမရှိကြပေ။
မိသားစုများသည် ပရိဘောဂနှင့် အဝတ်အစား နည်းပါးသော အိမ်ပျက်များတွင် နေထိုင်ကြပြီး၊
ကိရိယာမရှိ၊ စာအုပ်မရှိ၊ သက်သောင့်သက်သာဖြစ်စေမည့်အရာများနှင့်
ပညာသင်ယူနိုင်မည့်နည်းလမ်းများ မရှိကြပေ။ ပျက်စီးနေသောစိတ်ဝိညာဉ်များ၊ အားနည်းပြီး
ပုံစံမကျသောခန္ဓာကိုယ်များသည် အကျင့်ဆိုးများနှင့် အမွေဆက်ခံမှုဆိုးကျိုးများကို
ပြသနေသည်။ ဤလူများသည် အခြေခံမှစ၍ ပညာပေးရမည်။ သူတို့သည် ပျင်းရိပြီး
အကျင့်ပျက်သောဘဝကို နေထိုင်ခဲ့ကြသဖြင့် မှန်ကန်သောအလေ့အကျင့်များကို
လေ့ကျင့်ပေးရန် လိုအပ်သည်။
တိုးတက်မှုလိုအပ်ချက်ကို
သူတို့မည်သို့သဘောပေါက်နိုင်မည်နည်း။ ပိုမိုမြင့်မားသောဘဝရည်မှန်းချက်ကို
မည်သို့လမ်းညွှန်ပေးနိုင်မည်နည်း။ သူတို့တက်လာနိုင်ရန် မည်သို့ကူညီနိုင်မည်နည်း။
ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုကြီးစိုးနေပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ရင်ဆိုင်နေရသောနေရာတွင်
မည်သို့လုပ်ဆောင်နိုင်မည်နည်း။ အလုပ်သည် အမှန်ပင်ခက်ခဲသည်။ လူတို့သည်
မိမိတို့ပြင်ပမှစွမ်းအား၏အကူအညီကိုမရရှိပါက လိုအပ်သောပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုသည်
မည်သည့်အခါမျှ ဖြစ်ပေါ်လာမည်မဟုတ်ပေ။
ချမ်းသာသူများနှင့်
ဆင်းရဲသားများသည် အတူတကွခံစားပေးခြင်းနှင့် ကူညီဖေးမခြင်းတို့ဖြင့်
ရင်းနှီးစွာချိတ်ဆက်နေစေရန်မှာ ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊
အရည်အချင်းနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသူများသည် ထိုလက်ဆောင်များကို
မိမိတို့၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ကောင်းချီးပေးရန် အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။
စစ်မှန်သောကရုဏာသည်
လူတို့အား ကိုယ့်ဘာသာရပ်တည်နိုင်ရန် ကူညီပေးသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည်
ငါတို့တံခါးဝသို့လာ၍ အစာတောင်းပါက၊ သူတို့ကို ငတ်မွတ်စွာဖြင့် မောင်းမထုတ်သင့်ပါ။
သူ၏ဆင်းရဲခြင်းသည် ကံဆိုးခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် စစ်မှန်သောကရုဏာသည်
လက်ဆောင်ပေးခြင်းထက် ပိုမိုသည်။ ၎င်းသည် သူတစ်ပါး၏ကောင်းကျိုးအတွက်
စစ်မှန်သောစိတ်ဝင်စားမှုကို ဆိုလိုသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူတို့၏
လိုအပ်ချက်များကို နားလည်ရန် ကြိုးစားသင့်ပြီး သူတို့ကို အကျိုးအရှိဆုံးဖြစ်စေမည့်
အကူအညီကို ပေးသင့်သည်။ အချိန်နှင့် ကိုယ်ပိုင်အားထုတ်မှုကို စဉ်းစားပေးခြင်းသည်
ငွေပေးကမ်းခြင်းထက် များစွာပို၍ကုန်ကျသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အစစ်မှန်ဆုံးသော
ကရုဏာဖြစ်သည်။
ဆင်းရဲသောမိသားစုများ
အလုပ်အကိုင်ရရှိနိုင်ရန် အမျိုးမျိုးသောစက်မှုလုပ်ငန်းများ တည်ထောင်ရန်
ဂရုပြုသင့်သည်။ လက်သမား၊ ပန်းပဲသမားနှင့် အသုံးဝင်သောအလုပ်ကို နားလည်သူတိုင်းသည်
မသိနားမလည်သူများနှင့် အလုပ်လက်မဲ့များကို သင်ကြားပေးရန်နှင့် ကူညီရန်
တာဝန်ယူသင့်သည်။
ဆင်းရဲသားများကို
ဝန်ဆောင်မှုပေးရာတွင် အမျိုးသားများနည်းတူ အမျိုးသမီးများအတွက်လည်း
ကျယ်ပြန့်သောဝန်ဆောင်မှုနယ်ပယ်ရှိသည်။ ကျွမ်းကျင်သောချက်ပြုတ်သူ၊ အိမ်ရှင်မ၊
အပ်ချုပ်သမား၊ သူနာပြု - အားလုံး၏အကူအညီလိုအပ်သည်။ ဆင်းရဲသောမိသားစုဝင်များကို
ချက်ပြုတ်နည်း၊ အဝတ်အစားများကို ကိုယ်တိုင်ချုပ်လုပ်ပြီး ပြင်ဆင်နည်း၊ လူနာများကို
ပြုစုနည်း၊ အိမ်ကို ကောင်းမွန်စွာစောင့်ရှောက်နည်းတို့ကို သင်ပေးပါ။ ယောက်ျားလေးနှင့်
မိန်းကလေးများကို အသုံးဝင်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာတစ်ခုခုကို စနစ်တကျ သင်ပေးပါ။
မိမိတို့ရရှိသောအရာကို
ရရှိရန် လေ့ကျင့်ပေးသူများသည် ၎င်းကို အကောင်းဆုံးအသုံးချရန် ပိုမိုလွယ်ကူစွာ
သင်ယူကြလိမ့်မည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုရှိလာခြင်းဖြင့်၊ သူတို့သည် ကိုယ့်ဘာသာရပ်တည်နိုင်ရုံသာမက
သူတစ်ပါးကိုလည်း ကူညီနိုင်စွမ်းရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ အခွင့်အရေးများကို
ဖြုန်းတီးနေသူများကို ဘဝတာဝန်၏ အရေးပါမှုကို သင်ပေးပါ။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ဘာသာတရားသည်
လူကို ပျင်းရိသူဖြစ်အောင် မည်သည့်အခါမျှမလုပ်ကြောင်း ပြသပါ။ ခရစ်တော်သည်
အလုပ်လုပ်ခြင်းကို အမြဲအားပေးခဲ့သည်။ “အဘယ်ကြောင့် တစ်နေ့လုံး အလုပ်မလုပ်ဘဲ
ရပ်နေသနည်း” ဟု ပျင်းရိသူတို့ကို ကိုယ်တော်မေးခဲ့သည်။ “နေ့အချိန်ဖြစ်စဉ်တွင် ငါသည်
အလုပ်ကိုလုပ်ရမည်... အလုပ်မလုပ်နိုင်သော ညအချိန်သည် ရောက်လာလိမ့်မည်။” (မဿဲ ၂၀:၆၊
ယောဟန် ၉:၄)
ယေရှုသည်
လူတို့၏တန်ဖိုးကို တိုင်းတာသော လောက၏မှားယွင်းသောစံနှုန်းကို ပြင်ဆင်ရန်
ကြိုးစားခဲ့သည်။ လောကကြီးက ဆင်းရဲခြင်းအပေါ် သတ်မှတ်ထားသော
အရှက်တကွဲအကျိုးနည်းမှုများကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ရန် ကိုယ်တော်သည်
ဆင်းရဲသားတို့နှင့်အတူ နေရာယူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်နိုင်ငံတော်၏
အမွေခံများဖြစ်သော ဆင်းရဲသားတို့ကို ကောင်းချီးပေးခြင်းဖြင့် ထိုအရှက်ကို
ထာဝရဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို
ကိုယ်တော်လျှောက်လှမ်းခဲ့သောလမ်းကို ပြသရင်း၊ “အကြင်သူသည်
ငါ့နောက်သို့လိုက်လိုလျှင်၊ မိမိကိုယ်ကိုငြင်းပယ်၍၊ မိမိလက်ဝါးကပ်တိုင်ကို
နေ့တိုင်းထမ်းလျက် ငါ့နောက်သို့ လိုက်ရမည်။” (လုကာ ၉:၂၃) ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည်
လူသားမျိုးနွယ်၏ ကြီးမားသောကွန်ရက်တွင် ပေါင်းစပ်ထားကြပြီး၊ သူတစ်ပါးကို ကူညီပြီး
မြှင့်တင်ပေးနိုင်သမျှအရာတိုင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်အပေါ် ကောင်းချီးအဖြစ်
ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ အပြန်အလှန်မှီခိုခြင်းဥပဒေသည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏
လူတန်းစားအားလုံးတွင် အကျုံးဝင်သည်။
အားလုံးသည်
လုပ်စရာတစ်ခုခုကို ရှာတွေ့နိုင်သည်။ “ဆင်းရဲသောသူတို့သည် သင်တို့နှင့်အတူ
အမြဲရှိကြ၏” (ယောဟန် ၁၂:၈) ဟု ယေရှုမိန့်တော်မူခဲ့ပြီး၊
မိမိတို့လုပ်ဆောင်စရာနေရာမရှိဟု မည်သူမျှ မခံစားသင့်ပေ။ မသိနားမလည်မှုနှင့်
အပြစ်၏သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး ပျက်စီးရန်အသင့်ရှိသော
သန်းပေါင်းများစွာသော လူသားတို့သည် သူတို့အတွက် ခရစ်တော်၏မေတ္တာအကြောင်းကို
လုံးဝမကြားဖူးကြသေးပေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏အခြေအနေနှင့် သူတို့၏အခြေအနေကို လဲလှယ်လိုက်ပါက၊
ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သူတို့ဘာလုပ်ပေးစေချင်မည်နည်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏စွမ်းအားရှိသမျှ၊
ဤအရာအားလုံးကို သူတို့အတွက် လုပ်ဆောင်ပေးရန် အလေးအနက်ဆုံးသော တာဝန်ရှိသည်။
ကျွန်ုပ်တို့တိုင်းသည် တရားစီရင်ရာနေ့တွင် ရပ်တည်ရမည့် သို့မဟုတ် ကျဆုံးရမည့်
ခရစ်တော်၏အသက်တာ စည်းမျဉ်းမှာ “လူတို့သည် မိမိတို့အား ပြုစေလိုသည်အတိုင်း
သူတစ်ပါးတို့အား ပြုကြလော့” ဟူသောအချက်ဖြစ်၏။ (မဿဲ ၇:၁၂)
No comments:
Post a Comment