ဒံယေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၂

 

အခန်း ၂ (Chapter 2)

18. Obedient May Speak Freely.—Those who live in close fellowship with Christ will be promoted by Him to positions of trust. The servant who does the best he can for his master, is admitted to familiar intercourse with one whose commands he loves to obey. In the faithful discharge of duty we may become one with Christ; for those who are obeying God’s commands may speak to Him freely. The one who talks most familiarly with his divine Leader has the most exalted conception of His greatness, and is the most obedient to His commands (MS 82, 1900).

၁၈။ နာခံသူများသည် လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုနိုင်ခွင့်ရှိသည်။—ခရစ်တော်နှင့် ရင်းနှီးသော မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်း၌ အသက်ရှင်သူများသည် ကိုယ်တော်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော ရာထူးနေရာများသို့ တိုးမြှင့်ခန့်အပ်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။ မိမိသခင်အတွက် မိမိတတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်ပေးသော အစေခံသည် မိမိနာခံရန် နှစ်သက်မြတ်နိုးသော အမိန့်တော်များကို ထုတ်ပြန်သည့်အရှင်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စွာ ဆက်ဆံခွင့် ရရှိတတ်သည်။ တာဝန်ဝတ္တရားများကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်လာနိုင်ကြသည်၊ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို နာခံနေသူများသည် ကိုယ်တော်နှင့် လွတ်လပ်စွာ စကားပြောဆိုနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်သော လမ်းပြခေါင်းဆောင်နှင့် အရင်းနှီးဆုံး စကားပြောဆိုသူသည် ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်ခြင်းအပေါ် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နားလည်သဘောပေါက်မှုကို ရရှိပြီး ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်များကိုလည်း အရှိဆုံး နာခံသူဖြစ်လာသည် (စာမူ ၈၂၊ ၁၉၀၀)။

The history of Daniel, if all was written, would open chapters before you that would show you the temptations he had to meet, of ridicule, envy, and hatred; but he learned to master the difficulties. He did not trust in his own strength; he laid his whole soul and all his difficulties open to his heavenly Father, and he believed God heard him, and he was comforted and blessed. He rose superior to ridicule; and so will every one who is an overcomer. Daniel acquired a serene and cheerful state of mind, because he believed God was his friend and helper. The taxing duties he had to perform were made light because he brought the light and love of God into his work. “All the paths of the Lord are mercy and truth” to such as walk in them (YI Aug. 25, 1886).

ဒံယေလ၏ သမိုင်းကြောင်းအားလုံးကိုသာ ရေးသားခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ သူရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ပြက်ရယ်ပြုခြင်း၊ မနာလိုခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းစသည့် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းများကို သင့်ရှေ့မှောက်၌ အခန်းကဏ္ဍများစွာ ဖွင့်လှစ်ပြသပေးမည် ဖြစ်သည်၊ သို့သော် သူသည် ထိုအခက်အခဲများကို ကျော်လွှားလွှမ်းမိုးရန် သင်ယူခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားကို မကိုးစားဘဲ၊ မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးနှင့် မိမိ၏ အခက်အခဲအားလုံးကို ကောင်းကင်ဘုံရှိ အဖဘုရားသခင်ထံသို့ ပုံအပ်ဖွင့်ဟခဲ့သည်၊ ထို့ပြင် ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို နားညောင်းတော်မူသည်ဟု ယုံကြည်သဖြင့် သူသည် သက်သာခြင်းနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် ပြက်ရယ်ပြုခြင်းထက် သာလွန်မြင့်မားစွာ ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်၊ အောင်မြင်သောသူတိုင်းလည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဒံယေလသည် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ မိတ်ဆွေနှင့် ကူညီမည့်သူဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သောကြောင့် တည်ငြိမ်ပြီး ရွှင်လန်းသော စိတ်သဘောထားကို ရရှိခဲ့သည်။ သူထမ်းဆောင်ခဲ့ရသော ပင်ပန်းခက်ခဲလှသည့် တာဝန်ဝတ္တရားများသည် သူ၏ လုပ်ငန်းခွင်ထဲသို့ ဘုရားသခင်၏ အလင်းတော်နှင့် မေတ္တာတော်ကို ဆောင်ကြဉ်းလာသောကြောင့် ပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။ ထိုလမ်းခရီး၌ လျှောက်လှမ်းသူတို့အတွက် “ထာဝရဘုရား၏ လမ်းခရီးရှိသမျှတို့သည် ကရုဏာနှင့် သစ္စာတရားဖြစ်ကြ၏” (လူငယ်လမ်းညွှန်၊ ဩဂုတ် ၂၅၊ ၁၈၈၆)။

37–42. A Dual Representation.—The image revealed to Nebuchadnezzar, while representing the deterioration of the kingdoms of the earth in power and glory, also fitly represents the deterioration of religion and morality among the people of these kingdoms. As nations forget God, in like proportion they become weak morally.

၃၇-၄၂။ နှစ်မျိုးနှစ်စားသော ကိုယ်စားပြုမှု။—နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီးထံ ထင်ရှားပြသခဲ့သော ရုပ်တုသည် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံများ၏ တန်ခိုးအာဏာနှင့် ဘုန်းစည်းစိမ် ယုတ်လျော့ကျဆင်းလာခြင်းကို ကိုယ်စားပြုရုံမျှမက၊ ထိုနိုင်ငံများရှိ လူထုအကြား ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရား ယုတ်လျော့ပျက်ပြားလာခြင်းကိုလည်း သင့်လျော်စွာ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြနေသည်။ လူမျိုးနွယ်စုတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မေ့လျော့လာကြသည်နှင့်အမျှ၊ ထိုအချိုးအစားအတိုင်းပင် ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်း၌ အားနည်းလာကြသည်။

Babylon passed away because in her prosperity she forgot God, and ascribed the glory of her prosperity to human achievement.

ဗာဗုလုန်နိုင်ငံသည် ပျက်စီးကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရခြင်းမှာ မိမိကြီးပွားချမ်းသာနေစဉ်အချိန်၌ ဘုရားသခင်ကို မေ့လျော့ခဲ့ပြီး မိမိ၏ ကြီးပွားချမ်းသာမှု ဘုန်းအသရေကို လူသားတို့၏ စွမ်းဆောင်အောင်မြင်မှုကြောင့်ဟု မှတ်ယူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

The Medo-Persian kingdom was visited by the wrath of heaven because in this kingdom God’s law was trampled under foot. The fear of the Lord found no place in the hearts of the people. The prevailing influences in Medo-Persia were wickedness, blasphemy, and corruption.

မေဒိ-ပေရသိ နိုင်ငံသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမျက်ဒေါသ ဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်၊ အကြောင်းမူကား ထိုနိုင်ငံ၌ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားတော်ကို ခြေဖဝါးဖြင့် နင်းခြေခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားကို ခန့်ညားကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ထိုပြည်သူတို့၏ နှလုံးသားထဲ၌ နေရာမရခဲ့ချင်။ မေဒိ-ပေရသိနိုင်ငံ၌ လွှမ်းမိုးနေသော သြဇာသက်ရောက်မှုများမှာ ဆိုးညစ်ခြင်း၊ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားစော်ကားခြင်းနှင့် လာဘ်ပေးလာဘ်ယူ အကျင့်ပျက်ခြစားခြင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

The kingdoms that followed were even more base and corrupt. They deteriorated because they cast off their allegiance to God. As they forgot Him, they sank lower and still lower in the scale of moral value (YI Sept. 22, 1903).

၎င်းနောက်မှ ဆက်ခံသော နိုင်ငံများသည် ပို၍ပင် ယုတ်ညံ့ပြီး အကျင့်ပျက်ခြစားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုကို စွန့်ပယ်ခဲ့ကြသောကြောင့် ပျက်စီးယုတ်လျော့ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို မေ့လျော့လာကြသည်နှင့်အမျှ၊ ကိုယ်ကျင့်တရား တန်ဖိုးစံနှုန်းများတွင် ပို၍ပို၍ နိမ့်ကျဆင်းရဲသွားခဲ့ကြသည် (လူငယ်လမ်းညွှန်၊ စက်တင်ဘာ ၂၂၊ ၁၉၀၃)။

43. Iron and Clay—Mingled Churchcraft and Statecraft.—We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves (MS 63, 1899).

၄၃။ သံနှင့် ရွှံ့စေး—ရောနှောနေသော သာသနာရေးအာဏာနှင့် နိုင်ငံရေးအာဏာ။—ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော လုပ်ငန်းတော်ကို သံနှင့် ညွန်စေးရောနှောနေသော ရုပ်တု၏ ခြေဖဝါးများဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြသည့် အချိန်ကာလသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၌ လူစုတစ်စု၊ ရွေးချယ်ထားသော လူစုတစ်စု ရှိတော်မူ၏၊ သူတို့၏ ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်စွမ်းသည် သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ တည်ဆောက်ခြင်း အခြေအမြစ်ပေါ်တွင် သစ်သား၊ မြက်ခြောက်နှင့် ကောက်ရိုးတို့ကို တင်၍ မသန့်ရှင်းသောသူများ မဖြစ်စေရကြ။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များအပေါ် သစ္စာစောင့်သိသော စိတ်ဝိညာဉ်တိုင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်း၏ ထူးခြားသော ဝိသေသလက္ခဏာမှာ သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်ကြောင်း တွေ့မြင်ကြလိမ့်မည်။ အကယ်၍ အစိုးရသည် ဘုရားသခင် မိန့်မှာတော်မူသည့်အတိုင်း ဥပုသ်နေ့ကို ရိုသေလေးမြတ်မည်ဆိုပါက၊ ထိုအစိုးရသည် ဘုရားသခင်၏ ခွန်အားတော်၌ တည်ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းသူတို့ထံ တစ်ခါတည်း အပ်နှံခဲ့ပြီးသော ယုံကြည်ခြင်းတရားကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လိမ့်မည်။ သို့သော် နိုင်ငံရေးသမားများသည် အတုအယောင်ဥပုသ်နေ့ကို ထောက်ခံမြှင့်တင်ကြလိမ့်မည်၊ ထို့ပြင် ၎င်းတို့၏ ဘာသာရေးယုံကြည်မှုကို ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ ရင်သွေးဖြစ်သော ထိုနေ့ရက်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းနှင့် ရောနှောကာ၊ ထာဝရဘုရား သန့်ရှင်းစေ၍ ကောင်းချီးပေးတော်မူသော ဥပုသ်နေ့ထက် သာလွန်မြင့်မားသော နေရာ၌ ထားရှိကြလိမ့်မည်၊ ၎င်းကို လူသားတို့ သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ထိန်းရန်အတွက်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ လူစုတို့အကြား လူမျိုးအဆက်ဆက် တစ်ထောင်တိုင်အောင် အမှတ်လက္ခဏာအဖြစ်လည်းကောင်း သီးသန့်ခွဲထားကြလိမ့်မည်။ သာသနာရေးအာဏာနှင့် နိုင်ငံရေးအာဏာ ရောနှောခြင်းကို သံနှင့် ရွှံ့စေးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုသို့ ပေါင်းစည်းခြင်းသည် အသင်းတော်များ၏ တန်ခိုးအာဏာအားလုံးကို အားနည်းစေလျက်ရှိသည်။ အသင်းတော်အား နိုင်ငံတော်၏ အာဏာဖြင့် အပ်နှင်းခြင်းသည် ဆိုးညစ်သော ရလဒ်များကို ဆောင်ကြဉ်းလာလိမ့်မည်။ လူသားများသည် ဘုရားသခင်၏ သည်းခံတော်မူခြင်း အတိုင်းအတာ၏ အဆုံးစွန်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ခွန်အားကို နိုင်ငံရေး၌ မြှုပ်နှံထားကြပြီး ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်နှင့် ပေါင်းစည်းခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားတော်ကို အချည်းနှီးဖြစ်စေသော သူတို့ကို ဘုရားသခင် အပြစ်ပေးတော်မူမည့် အချိန်ကာလ ရောက်လာလိမ့်မည်၊ သူတို့၏ ဆိုးညစ်သော လုပ်ရပ်များသည် သူတို့ကိုယ်တိုင်အပေါ်သို့ ပြန်လည်သက်ရောက်လိမ့်မည် (စာမူ ၆၃၊ ၁၈၉၉)။

46. A Divine Revelation.—Nebuchadnezzar felt that he could accept this interpretation as a divine revelation; for to Daniel had been revealed every detail of the dream. The solemn truths conveyed by the interpretation of this vision of the night made a deep impression on the sovereign’s mind, and in humility and awe he “fell upon his face, and worshipped.” … Nebuchadnezzar saw clearly the difference between the wisdom of God and the wisdom of the most learned men of his kingdom (YI Sept. 8, 1903).

၄၆။ ဘုရားသခင်ထံမှ ဗျာဒိတ်တော်။—နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီးသည် ဤအနက်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ဘုရားသခင်ထံမှ လာသော ဗျာဒိတ်တော်အဖြစ် လက်ခံနိုင်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်၊ အကြောင်းမူကား ဒံယေလအား အိပ်မက်၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းကို ဖော်ပြပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤညဉ့်ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ၏ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်မှတစ်ဆင့် သယ်ဆောင်လာသော တည်ကြည်လေးနက်သည့် သမ္မာတရားများသည် ဧကရာဇ်မင်းကြီး၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ နက်ရှိုင်းသော စွဲထင်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်၊ ထို့ကြောင့် သူသည် နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်းစိတ်ဖြင့် “ပြပ်ဝပ်၍ ကိုးကွယ်လေ၏။” … နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီးသည် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် မိမိနိုင်ငံတော်အတွင်းရှိ အတတ်ပညာအရှိဆုံးသော လူတို့၏ ဉာဏ်ပညာအကြား ခြားနားချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည် (လူငယ်လမ်းညွှန်၊ စက်တင်ဘာ ၈၊ ၁၉၀၃)။

47. A Reflector of Light.—Through the Hebrew captives the Lord was made known to the heathen in Babylon. This idolatrous nation was given a knowledge of the kingdom the Lord was to establish, and through His power maintain against all the power and craft of Satan. Daniel and his fellow-companions, Ezra and Nehemiah, and many others were witnesses for God in their captivity. The Lord scattered them among the kingdoms of the earth that their light might shine brightly amid the black darkness of heathenism and idolatry. To Daniel God revealed the light of His purposes, which had been hidden for many generations. He chose that Daniel should see in vision the light of His truth, and reflect this light on the proud kingdom of Babylon. On the despot king was permitted to flash light from the throne of God. Nebuchadnezzar was shown that the God of heaven was ruler over all the monarchs and kings of earth. His name was to go forth as the God over all gods. God desired Nebuchadnezzar to understand that the rulers of earthly kingdoms had a ruler in the heavens. God’s faithfulness in rescuing the three captives from the flames and vindicating their course of action showed His wonderful power.

၄၇။ အလင်းကို ပြန်လည်ထိုးဖောက်လင်းလက်စေသူ။—ဟေဗြဲသုံ့ပန်းများအားဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် ဗာဗုလုန်မြို့ရှိ တစ်ပါးအမျိုးသား ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများထံ ထင်ရှားသိသာစေတော်မူခဲ့သည်။ ဤရုပ်တုကိုးကွယ်သော လူမျိုးသည် ထာဝရဘုရား တည်ထောင်တော်မူမည့် နိုင်ငံတော်အကြောင်းနှင့် စာတန်၏ တန်ခိုးနှင့် လှည့်ဖြားမှုအားလုံးကို ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့် မည်သို့ ခုခံကာကွယ်သွားမည်ဟူသော အသိပညာကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဒံယေလနှင့် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များ၊ ဧဇရနှင့် နေဟမိ၊ ၎င်းပြင် အခြားသူများစွာတို့သည် မိမိတို့ သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံရစဉ်အတွင်း ဘုရားသခင်အတွက် သက်သေခံများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း အမှောင်ထုကြီးအလယ်တွင် သူတို့၏ အလင်းတော်သည် တောက်ပစွာ လင်းလက်နိုင်စေရန် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို မြေကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံအသီးသီးတို့၌ ကွဲလွင့်စေတော်မူခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူမျိုးအဆက်ဆက် တိုင်အောင် ဝှက်ထားတော်မူခဲ့သော ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်တော်များ၏ အလင်းကို ဒံယေလအား ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ဒံယေလသည် ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ၌ ကိုယ်တော်၏ သမ္မာတရားအလင်းကို မြင်တွေ့ရန်နှင့် ထိုအလင်းကို မာနထောင်လွှားသော ဗာဗုလုန်နိုင်ငံတော်အပေါ်သို့ ပြန်လည်ထိုးဖောက် လင်းလက်စေရန် ကိုယ်တော် ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သည်။ အာဏာရှင်မင်းကြီးအပေါ်သို့ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်မှ အလင်းတော် ဖြာကျလာခွင့်ကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ မင်းကြီးများနှင့် ရှင်ဘုရင်အားလုံးတို့ကို အုပ်စိုးတော်မူသော အရှင်ဖြစ်ကြောင်း နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီးအား ပြသတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်သည် ဘုရားတကာတို့ထက် ကြီးမြတ်သော ဘုရားအဖြစ် ပျံ့နှံ့သွားရမည်ဖြစ်သည်။ မြေကြီးနိုင်ငံများကို အုပ်စိုးသူတို့၌ ကောင်းကင်ဘုံတွင် အုပ်စိုးတော်မူသောအရှင် တစ်ပါးရှိကြောင်းကို နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီး နားလည်စေရန် ဘုရားသခင် အလိုရှိတော်မူခဲ့သည်။ ကောက်တောက်နေသော မီးလျှံထဲမှ သုံ့ပန်းသုံးယောက်ကို ကယ်တင်တော်မူခြင်းနှင့် သူတို့၏ လုပ်ရပ်မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေထူတော်မူခြင်း၌ ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိမှုသည် ကိုယ်တော်၏ အံ့သြဖွယ် တန်ခိုးတော်ကို ပြသခဲ့သည်။

Great light shone forth from Daniel and his companions. Glorious things were spoken of Zion, the city of the Lord. Thus the Lord designs that spiritual light shall shine from His faithful watchmen in these last days. If the saints in the Old Testament bore such a decided testimony of loyalty, how should God’s people today, having the accumulated light of centuries, shine forth, when the prophecies of the Old Testament shed their veiled glory into the future (Letter 32, 1899)!

ကြီးမြတ်သောအလင်းသည် ဒံယေလနှင့် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များထံမှ လင်းလက်တောက်ပခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏ မြို့တော်ဖြစ်သော ဇိအုန်မြို့တော်အကြောင်း ဘုန်းကြီးသော အမှုအရာများကို ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ထိုနည်းတူစွာ ထာဝရဘုရားသည် ဤနောက်ဆုံးသော ကာလ၌ ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိသော ကင်းစောင့်များထံမှ ဝိညာဉ်ရေးရာ အလင်းတော် လင်းလက်တောက်ပရန် ရည်ရွယ်တော်မူသည်။ အကယ်၍ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကာလရှိ သန့်ရှင်းသူတို့သည် ထိုကဲ့သို့ ပြတ်သားသော သစ္စာစောင့်သိမှု သက်သေခံချက်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြလျှင်၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းပါ ပရောဖက်ပြုချက်များသည် ၎င်းတို့၏ ဖုံးကွယ်ထားသော ဘုန်းအသရေကို အနာဂတ်ကာလထဲသို့ သွန်းလောင်းပေးနေသည့် အချိန်တွင်၊ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းရရှိထားသော အလင်းတော်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည့် ယနေ့ခေတ် ဘုရားသခင်၏ လူစုသည် မည်မျှပင် သာ၍ လင်းလက်တောက်ပရမည်နည်း (ပေးစာ ၃၂၊ ၁၈၉၉)။