အခန်း ၉ - ပညာရေးနှင့် ကျန်းမာရေး

အခန်း ၉—ပညာရေးနှင့် ကျန်းမာရေး

မျိုးဆက်များစွာတိုင်အောင် လွှမ်းမိုးခဲ့သော ပညာရေးစနစ်သည် ကျန်းမာရေးအတွက်သာမက အသက်ရှင်ခြင်းအတွက်ပါ ဖျက်ဆီးတတ်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။ မိဘများနှင့် ဆရာများစွာတို့သည် ကလေး၏ ငယ်စဉ်ဘဝ ပထမနှစ်များတွင် ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကို အကြီးမားဆုံး အာရုံစိုက်ပေးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သို့မှသာ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဦးနှောက်၏ ကျန်းမာသော အနေအထားကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်းကို နားလည်ရန် ပျက်ကွက်နေကြပေသည်။ မိခင်၏ စောင့်ရှောက်မှု လိုအပ်နေသေးသော သူငယ်သစ်စ ကလေးငယ်များကို ကျောင်းသို့ စေလွှတ်ရန် အားပေးခြင်းသည် ဓလေ့ထုံးစံတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။ အခြေအနေအများစုတွင် ထိုကလေးငယ်များကို လေဝင်လေထွက် မကောင်းသော စာသင်ခန်းများအတွင်းသို့ ကျပ်ညပ်စွာ ထည့်သွင်းထားကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် သင့်လျော်မှုမရှိသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားများဖြင့်၊ ညံ့ဖျင်းစွာ ဆောက်လုပ်ထားသော ခုံတန်းလျားများပေါ်တွင် ထိုင်ကြရကာ၊ ယင်း၏ ရလဒ်အနေဖြင့် ငယ်ရွယ်နုနယ်သော ကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်းများသည် မကြာခဏ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်လာကြရပေသည်။ လက်များနှင့် ကြွက်သားများ မသန်မာကြသေးဘဲ ဦးနှောက် မဖွံ့ဖြိုးသေးသော ကလေးငယ်များကို ထိခိုက်နစ်နာစေရန် တားဆီးချုပ်နှောင်ထားကြပေသည်။ လူအများစုမှာ အစမူလကတည်းက အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အလမ်း အနည်းငယ်သာ ရှိကြပြီး၊ တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ ကျောင်းတွင် ချုပ်နှောင်ထားခြင်းက ၎င်းတို့ကို အာရုံကြောအားနည်းစေကာ ရောဂါသည်များ ဖြစ်လာစေသည်။ အာရုံကြောစနစ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခြင်း၏ ရလဒ်အနေဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများသည် ကြီးထွားသင့်သလောက် မကြီးထွားဘဲ သေးငယ်သွားကြသည်။ သို့သော် အသက်တာ၏ ဆီမီးတောက် ငြိမ်းသွားသောအခါ မိဘများနှင့် ဆရာများသည် အသက်ရှူစွမ်းအား၏ မီးတောက်ကို ငြိမ်းသတ်ရာတွင် မိဘများအနေဖြင့် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့်မဆို တာဝန်ရှိသည်ကို သဘောပေါက် နားမလည်ကြပေ။ မိတို့၏ ကလေး သင်္ဂြိုဟ်ရာသင်္ချိုင်းနားတွင် ရပ်လျက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော မိဘများသည် ၎င်းတို့၏ ငယ်ရွယ်သော အသက်တာကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်မှာ မိတို့၏ မသိနားမလည်နိုင်လောက်အောင် ခွင့်လွှတ်၍မရသော မှားယွင်းသည့် လမ်းစဉ်ဖြစ်နေစဉ်တွင်၊ ၎င်းတို့၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ဘုရားသခင်၏ အထူးစီမံဖန်တီးမှုတစ်ခုအနေဖြင့် ရှုမြင်ကြပေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေများအောက်တွင် သေဆုံးမှုကို ဘုရားသခင်ထံ ပုံချခြင်းသည် ဘုရားကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း (blasphemy) သဘော သက်ရောက်နေပေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကလေးငယ်များ အသက်ရှင်နေထိုင်ရန်နှင့် မှန်ကန်သော ပညာရေးကို ရရှိရန်၊ သို့မှသာ ၎င်းတို့သည် လှပသော စရိုက်လက္ခဏာကို ဖွံ့ဖြိုးစေရန်၊ ဤလောကတွင် ကိုယ်တော်ကို ဘုန်းကြီးစေရန်နှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော လောကတွင် ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းရန် ဆန္ဒရှိတော်မူပေသည်။

မိဘများနှင့် ဆရာများသည် ဤကလေးများကို လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးရန် တာဝန်ကို ယူကြသော်လည်း၊ မိမိတို့၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်သို့ အပ်နှံခံထားရသူများ၏ အသက်နှင့် ကျန်းမာရေးကို မည်သို့ ထိန်းသိမ်းရမည်ကို သိရှိနိုင်ရန်အတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာရန် ဘုရားသခင် ရှေ့မှောက်တွင် မိမိတို့၏ တာဝန်ကို မည်မျှသောသူများက သဘောပေါက် နားလည်ကြပါသနည်း။ ကလေးငယ်များကို စောင့်ရှောက်သူများ၏ မသိနားမလည်မှုကြောင့် ကလေးငယ်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ သေဆုံးနေကြရပေသည်။

ကလေးများစွာသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သဘာဝကို လစ်ူရှုလျက် လူငယ်များ၏ ဉာဏ်ရည်ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးရာတွင် မိဘများနှင့် ဆရာများ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် မကိုက်ညီသော လမ်းစဉ်၏ ရလဒ်အနေဖြင့် တစ်သက်တာလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ကြရပြီး အချို့မှာလည်း သေဆုံးခဲ့ကြရပေသည်။ ကလေးများသည် စာသင်ခန်းထဲတွင် ရှိနေရန် အလွန်ငယ်ရွယ်လွန်းကြပေသည်။ ကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ရန် လုံလောက်သည်အထိ မရောက်မချင်း မစမ်းသပ်ဘဲ ထားခဲ့သင့်သည့် အချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ စိတ်များကို သင်ခန်းစာများဖြင့် ဖိစီးနှိပ်စက်ခဲ့ကြသည်။ ငစင်္ကြံငယ် ကလေးများသည် အပြင်ဘက်တွင် ပြေးလွှတ်ဆော့ကစားရန် သိုးသငယ်များကဲ့သို့ လွတ်လပ်ခွင့် ရှိသင့်ပေသည်။ တောင့်တင်းခိုင်မာသော ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံအတွက် အုတ်မြစ်ချရန် အသင့်တော်ဆုံးသော အခွင့်အလမ်းကို ၎င်းတို့အား ပေးထားသင့်ပေသည်။

ကျောင်းတွင် ထိန်းသိမ်းထားရှိပြီး နီးကပ်စွာ လေ့လာသင်ယူမှုများတွင်သာ ချုပ်နှောင်ခံထားရသော လူငယ်များသည် ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဆက်စပ်နေသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ခန်းမပါဘဲ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုသည် သွေးများကို ဦးနှောက်ဆီသို့ အလွန်အမင်း စီးဆင်းစေပြီး၊ ယင်းကြောင့် သွေးလည်ပတ်မှု မညီမညာ ဖြစ်လာစေသည်။ ဦးနှောက်တွင် သွေးအလွန်အကျွံ ရှိနေပြီး လက်ဖျားခြေဖျားများတွင်မူ သွေးအလွန်နည်းနေတတ်သည်။ လေ့လာသင်ယူမှု နာရီများနှင့် အပန်းဖြေချိန်များကို သေသချာချာ ထိန်းညှိသင့်ပြီး အချိန်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလုပ်များတွင် အသုံးပြုသင့်ပေသည်။ ကျောင်းသားများ၏ အစားအသောက်၊ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် အိပ်စက်မှုဆိုင်ရာ အလေ့အထများသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေနှင့်အညီ ဖြစ်နေသောအခါတွင် ၎င်းတို့သည် ကျန်းမာရေးကို မစွန့်လွှတ်ဘဲ ပညာရေးကို ရရှိနိုင်ကြမည် ဖြစ်ပေသည်။ သင်ခန်းစာကို မကြာခဏ ထပ်တလဲလဲ ပြောဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပညာရေးကို ရရှိပြီးနောက်တွင် အသုံးပြုရန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား မရှိတော့မည်ဆိုလျှင် ထိုပညာရေးသည် တန်ဖိုးအနည်းငယ်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟူသော အချက်ကို လိပ်ပြာသန့်မှုအထိ ရောက်အောင် စိုက်ထူပေးရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ကျောင်းသားများသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ခန်းအတွက် အချိန်မရှိတော့သည်အထိ သင်ခန်းစာ ပမာဏများစွာကို ယူရန် ခွင့်မပြုသင့်ပေ။ နေ့စဉ်အချိန်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လေကောင်းလေသန့်ထဲတွင် ကြွက်သားလှုပ်ရှားမှုအတွက် မပေးအပ်ထားပါက ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို လှုပ်ရှားလာစေမည့် မည်သည့်အရာမဆို ဖြစ်သော တစ်မျိုးမျိုးသော ကိုယ်လက်လှုပ်ရှား အလုပ်များအတွက် သတ်မှတ်ထားသော နာရီများကို အပ်နှံသင့်ပေသည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများအပေါ် တောင်းဆိုမှုကို မျှတစေပါက ကျောင်းသား၏ စိတ်သည် လန်းဆန်းလာလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူသည် ရောဂါဝေဒနာ ခံစားနေရမည်ဆိုလျှင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်ခန်းသည် စနစ်အား ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေရန် မကြာခဏ အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ကျောင်းသားများသည် ကောလိပ်မှ ထွက်ခွာသွားကြသောအခါတွင် ဝင်ရောက်လာစဉ်ကထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကျန်းမာရေးနှင့် အသက်ရှင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်မှု ရှိသင့်ပေသည်။ ကျန်းမာရေးကို စရိုက်လက္ခဏာကဲ့သို့ပင် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စွာ စောင့်ရှောက်သင့်ပေသည်။

ကျောင်းသားများစွာတို့သည် အစားအသောက်သည် ကျန်းမာရေးအပေါ် အလွန် ძლიသော သက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေသည်ဟူသော အချက်ကို အလွန်အမင်း မသိနားမလည် ဖြစ်နေကြပေသည်။ အချို့သူများသည် စားချင်မက်မောမှုကို ထိန်းချုပ်ရန် သို့မဟုတ် အစားအသောက်နှင့် ပတ်သက်သည့် သင့်လျော်သော စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရန်အတွက် ခိုင်မာသော ကြိုးပမ်းမှုကို တစ်ခါမျှ မလုပ်ဖူးကြပေ။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အစားအစာများတွင်ပင် အလွန်အမင်း စားသုံးကြပြီး အချို့မှာမူ သွေးဆောင်မှု ပေါ်ပေါက်လာသည့် အချိန်တိုင်းတွင် အစားအစာများကြားတွင် စားသုံးကြပေသည်။ ခရစ်ယာန်များဖြစ်ကြသည်ဟု ဝန်ခံကြသူများသည် မိမိတို့၏ စိတ်များ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် ထိုင်းမှိုင်းနေကြရသနည်း၊ ၎င်းတို့၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ မျှော်မှန်းချက်များ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် အားနည်းနေကြရသနည်းဟူသော ၎င်းတို့အတွက် အလွန်ရှုပ်ထွေးနေသော မေးခွန်းများကို ဖြေရှင်းလိုကြသည်ဆိုလျှင်၊ အခြေအနေအများစုတွင် စားပွဲဝိုင်းထက် ပိုဝေးဝေးသို့ သွားရန် မလိုအပ်ပေ။ ဤနေရာတွင်ပင် အခြားအကြောင်းရင်း မရှိလျှင်တောင် လုံလောက်သော အကြောင်းရင်း ရှိနေပေသည်။

လူများစွာတို့သည် စားချင်မက်မောမှုကို အလိုလိုက်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံမှ မိမိကိုယ်ကို ခွဲထုတ်နေကြပေသည်။ စာငှက်တစ်ကောင် ကျဆင်းမှုကို သတိပြုမိသော၊ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံပင်များကိုပင် ရေတွက်ထားတော်မူသော အရှင်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများကို အားနည်းစေခြင်း၊ ဉာဏ်ရည်ကို ထိုင်းမှိုင်းစေခြင်းနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ခံယူချက်များကို သေစေခြင်းတို့၏ တန်ဖိုးဖြင့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော စားချင်မက်မောမှုကို အလိုလိုက်ကြသူတို့၏ အပြစ်ကို မှတ်သားထားတော်မူပေသည်။

ဆရာများသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားများကို အကောင်းဆုံး အနေအထားတွင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန်နှင့် စံနမူနာဖြင့်သာမက ပညတ်ချက်ဖြင့်ပါ မိမိတို့၏ တပည့်များအပေါ် မှန်ကန်သော လွှမ်းမိုးမှုကို သက်ရောက်စေနိုင်ရန်အတွက် ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ ဥပဒေများကို သင့်လျော်သော အာရုံစိုက်မှု ပေးသင့်ပေသည်။ ရောဂါဝေဒနာကြောင့် သို့မဟုတ် အလုပ်လွန်ကဲမှုကြောင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများ အားနည်းနေပြီးသားဖြစ်သော ဆရာသည် အသက်ရှင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေများကို အထူးအာရုံစိုက်သင့်ပေသည်။ သူသည် အပန်းဖြေရန်အတွက် အချိန်ယူသင့်ပေသည်။ မိမိ၏ အာရုံစောစနစ် မညီမညာ ဖြစ်သွားစေမည့်အထိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ မိမိအား ဖိစီးစေမည့် ကျောင်းလုပ်ငန်းပြင်ပ တာဝန်ဝတ္တရားများကို သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်အပေါ် မယူသင့်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူသည် လူတို့၏ စိတ်များနှင့် ဆက်ဆံရန် မသင့်လျော်တော့ဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် သို့မဟုတ် မိမိ၏ တပည့်များအတွက် တရားမျှတမှုကို မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ပညာရေး အဖွဲ့အစည်းများသည် လူ့ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံ ယန္တရားနှင့် ပတ်သက်သည့် ညွှန်ကြားချက်များအတွက် သင့်လျော်သော အဆောက်အဦ အထောက်အကူပစ္စည်း အားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံနေသင့်ပေသည်။ ကျောင်းသားများသည် မည်သို့ အသက်ရှူရမည်ကို၊ လည်ချောင်းနှင့် အဆုတ်ပေါ်သို့ ဖိအားမသက်ရောက်ဘဲ ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများပေါ်တွင် သက်ရောက်စေရန် မည်သို့ ဖတ်ရှုပြောဆိုရမည်ကို သင်ကြားပေးသင့်ပေသည်။ ဆရာများသည် ဤ দিকတိုတွင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပညာပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကျောင်းသားများသည် ဘုရားသခင် ပေးသکن်းထားသော နေရာထိုင်ခင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ဉာဏ်ပညာပါရှိသော အသိပညာဖြင့် တက်ကြွသော ဘဝထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်အတွက် သေချာကျေညက်စွာ လေ့ကျင့်သင်ကြားမှု ရှိသင့်ပေသည်။ ၎င်းတို့သည် အသက်ရှင်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး သင်ယူသူများ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့အား သင်ကြားပေးပါ။ ထို့အပြင် သင်သည် ၎င်းတို့အား သင်ကြားပေးနေစဉ်အတွင်း ၎င်းတို့သည် အခြားသူများကိုလည်း သင်ကြားပေးကြလိမ့်မည်ကို သတိရပါ။ သင်၏ သင်ခန်းစာများသည် နေ့စဉ်သင်၏ရှေ့တွင် ထိုင်နေကြသူများထက် ပိုမိုများပြားသော လူအများ၏ အကျိုးအတွက် ထပ်တလဲလဲ ပြောဆိုခြင်းကို ခံရလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။