အခန်း ၃— အပိုင်း (၁) အာဟာရနှင့် ကျန်းမာရေး

အစားအသောက်နှင့် ကျန်းမာရေး သို့မဟုတ် သီလဆောက်တည်ခြင်းဆိုင်ရာ ဆက်နွှယ်မှု

[ခရစ်ယာန် ခြိုးခြံချွေတာရေးနှင့် သမ္မာကျမ်းစာ ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ၊ ၄၁-၅၃ (၁၈၉၀)]

ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ဘဝသက်တမ်းတစ်ခုကိုသာ ခွင့်ပြုပေးထားပါသည်၊ “ငါ၏ စွမ်းအားများကို မည်သို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပါက အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ်ကို ရရှိနိုင်မည်နည်း။ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်နှင့် ငါ၏ လူသားအချင်းချင်း၏ အကျိုးအတွက် ငါ မည်သို့ အများဆုံး ပြုလုပ်ပေးနိုင်မည်နည်း” ဟု လူတိုင်း မေးမြန်းစုံစမ်းသင့်ပါသည်။ အကြောင်းမူကား ဘဝသည် ဤရည်ရွယ်ချက်များကို ရရှိရန်အတွက် အသုံးပြုမှသာလျှင် တန်ဖိုးရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်ကို တိုးတက်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းသည် တာဝန်တစ်ခုဖြစ်သည်

ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ လူသားအချင်းချင်းအပေါ် ထားရှိရမည့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံးသော တာဝန်မှာ မိမိကိုယ်ကို တိုးတက်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်က ကျွန်ုပ်တို့အား အပ်နှင်းထားသော စွမ်းရည်တိုင်းကို အမြင့်မားဆုံး စုံလင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် စိုက်ပျိုးပျိုးထောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သို့မှသာ ကျွန်ုပ်တို့ စွမ်းဆောင်နိုင်သမျှ အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးကျေးဇူးကို ပြုလုပ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးကို ထူထောင်ခြင်းနှင့် ထိန်းသိမ်းခြင်းတို့တွင် အသုံးပြုသော အချိန်သည် အကျိုးရှိစွာ အသုံးပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရုပ်ပိုင်း သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက် အားလုံးကို အားနည်းသွားအောင် သို့မဟုတ် ချို့ယွင်းသွားအောင် ကျွန်ုပ်တို့ မလုပ်ဆောင်သင့်ပါ။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ပါက နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ မုချခံစားရမည် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းသည် မိမိကိုယ်ကို မည်သို့သောသူ ဖြစ်စေချင်သည်ကို ပြုလုပ်ရန် အခွင့်အရေးများစွာ ရရှိထားကြသည်။ ဤဘဝ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ သို့မဟုတ် မသေနိုင်သော အခြေအနေတို့သည် သူ၏ လက်တစ်ကမ်းတွင် ရှိနေကြသည်။ သူသည် ခိုင်မာသော တန်ဖိုးရှိသည့် စရိုက်လက္ခဏာကို တည်ဆောက်နိုင်ပြီး၊ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ခွန်အားသစ်များကို ရရှိနိုင်သည်။ သူသည် အသိပညာနှင့် ပညာဉာဏ်တို့၌ နေ့စဉ် တိုးတက်နိုင်ပြီး၊ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ဝမ်းမြောက်မှုအသစ်များကို ခံစားရကာ၊ သီလအပေါ် သီလထပ်မံ၍၊ ကျေးဇူးတော်အပေါ် ကျေးဇူးတော် ထပ်မံဖြည့်ဆည်းနိုင်သည်။ သူ၏ စွမ်းရည်များသည် အသုံးပြုခြင်းဖြင့် တိုးတက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပညာဉာဏ် ပိုမိုရရှိလေ၊ ဆက်လက်ဆည်းပူးနိုင်သည့် စွမ်းရည် ပိုမိုကြီးမားလာလေ ဖြစ်ပါမည်။ သူ၏ ဉာဏ်ရည်၊ အသိပညာနှင့် သီလတို့သည် ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး ပိုမိုစုံလင်သော ညီညွတ်မျှတမှုဆီသို့ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ သူသည် အသုံးပြုမှု မရှိခြင်းကြောင့် မိမိ၏ စွမ်းအားများကို သံချေးတက်စေခြင်း၊ သို့မဟုတ် မကောင်းသော အလေ့အထများ၊ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် စီလဓမ္မနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု မရှိခြင်းတို့မှတစ်ဆင့် ယိုယွင်းသွားစေခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ လျှောက်လှမ်းမှုသည် အောက်သို့ နိမ့်ဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့် ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ နိယာမများကို ဖောက်ဖျက်သူ ဖြစ်လာသည်။ အစားအသောက် လောဘက သူ့ကို အနိုင်ယူသွားသည်၊ စိတ်အလိုသို့ ပါသွားသည်။ ခွန်အားယူ၍ ရှေ့ဆက်သွားရမည်ထက် အစဉ်သဖြင့် တက်ကြွနေသော မကောင်းမှု စွမ်းအားများက သူ့အား နောက်သို့ ဆွဲချသွားရန် ခွင့်ပြုရသည်မှာ ပိုမိုလွယ်ကူနေသည်။ စိတ္တဇဆင်းရဲမှု၊ ရောဂါနှင့် သေခြင်းတို့သည် နောက်ဆက်တွဲ ပါလာကြသည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းတော်နှင့် လူသားတို့အတွက် အကျိုးရှိနိုင်ခဲ့သည့် ဘဝများစွာ၏ သမိုင်းကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

အစားအသောက်မှတစ်ဆင့် သွေးဆောင်ခံရခြင်း

လူသားတို့ ရင်ဆိုင်ရသည့် အားအကောင်းဆုံး သွေးဆောင်မှုများအနက် တစ်ခုမှာ အစားအသောက် တဏှာနှင့် ပတ်သက်သော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အစမူလ၌ ထာဝရဘုရားသည် လူကို ဖြောင့်မတ်စွာ ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ သူ့ကို ပြည့်စုံစွာ မျှတသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဖန်ဆင်းခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း အားလုံး၏ အရွယ်အစားနှင့် ခွန်အားတို့သည် အပြည့်အဝနှင့် ဟာမိုနီကျစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ခဲ့သည်။ သို့သော် လှည့်စားတတ်သော ရန်သူ၏ သွေးဆောင်မှုကြောင့် ဘုရားသခင်၏ တားမြစ်ချက်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြပြီး၊ သဘာဝတရား၏ နိယာမများသည် သူတို့၏ အပြစ်ဒဏ်အပြည့်အဝကို ပေးဆောင်ခဲ့ကြသည်။

အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် သူတို့၏ ဧဒင်ဥယျာဉ် အိမ်တော်ရှိ အပင်တစ်ပင်မှလွဲ၍ ကျန်အပင်အားလုံး၏ အသီးများကို စားသုံးခွင့် ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရားက ထိုသန့်ရှင်းသော စုံတွဲအား၊ ကောင်းမကောင်းကို သိစေသော အပင်၏ အသီးကို စားသောနေ့၌ သင်တို့သည် မုချသေရမည်ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဧဝသည် မြွေ၏ လှည့်စားခြင်းကို ခံရပြီး ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။ သူသည် စားသုံးခဲ့ပြီး၊ သာလွန်ဆန်းသစ်သော ဘဝ၏ ခံစားချက်ကို ခံစားရသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အသီးကို သူမ၏ ခင်ပွန်းထံသို့ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။ မြွေက သူမ သေမည်မဟုတ်ဟု ပြောခဲ့ပြီး၊ အသီးကို စားသုံးခြင်းမှ မကောင်းသော အကျိုးဆက် သို့မဟုတ် သေခြင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်သော မည်သည့်အရာကိုမျှ သူမ မခံစားခဲ့ရဘဲ၊ ယင်းအစား ကောင်းကင်တမန်များ ခံစားရသည့်အတိုင်း စိတ်ကူးယဉ်မိသော ကြည်နူးဖွယ်ရာ ခံစားချက်ကိုသာ ခံစားခဲ့ရသည်။ သူမ၏ အတွေ့အကြုံသည် ထာဝရဘုရား၏ အတိုင်သား ထုတ်ပြန်ထားသော မိန့်မှာချက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း၊ အာဒံသည် မိမိကိုယ်ကို ထိုအရာဖြင့် သွေးဆောင်ခံရစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဘာသာရေး လောကတွင်ပင် ဤသို့ ခဏခဏ တွေ့ရတတ်သည်။ ဘုရားသခင် အတိအလင်း ထုတ်ပြန်ထားသော မိန့်မှာချက်များသည် ဖောက်ဖျက်ခံရသည်၊ “မကောင်းသော အမှုအတွက် ပြစ်ဒဏ်ကို ချက်ချင်း မပေးသောကြောင့်၊ လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် မကောင်းမှုကို ပြုရန် အပြည့်အဝ စွဲလန်းနေကြသည်” (ဒေသနာကျမ်း ၈:၁၁)။

ဘုရားသခင်၏ အပြုသဘောဆောင်သော ပညတ်တော်များ တည်ရှိနေလင့်ကစား၊ အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများသည် မိမိတို့၏ အလိုအတိုင်း လိုက်ပါကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ အတိအလင်း ထုတ်ပြန်ထားသော အလိုတော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် သွားခွင့်ပြုရန် ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းဝံ့ကြသည်။ စာတန်သည် ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ ဧဝထံသို့ လာခဲ့သကဲ့သို့ ထိုကဲ့သို့သော သူများ၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရိုက်သွင်းပေးသည်။ သူတို့၌ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ရှိလာပြီး၊ ဤသည်ကို ထာဝရဘုရား ပေးသနားတော်မူသော အံ့ဩဖွယ်ရာ အတွေ့အကြုံအဖြစ် ပြောဆိုကြသည်။ သို့သော် စစ်မှန်သော အတွေ့အကြုံသည် သဘာဝနှင့် ဓမ္မဆိုင်ရာ နိယာမများနှင့် ညီညွတ်မည် ဖြစ်သည်၊ မှားယွင်းသော အတွေ့အကြုံမူကား ဘဝ၏ နိယာမများနှင့် ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်ချက်များကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုသည်။

ရေလွှမ်းမိုးဘေးမတိုင်မီက လူများသည် အစားအသောက် လောဘ၏ စိုးမိုးမှုကို ခံခဲ့ရသည်

အစားအသောက် လောဘသို့ ပထမဆုံး လိုက်လျောခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍၊ လူသားတို့သည် ကျန်းမာရေးကို အစားအသောက်၏ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်၌ စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည်အထိ ပိုမို၍ မိမိကိုယ်ကို လိုလေသေးမရှိ အလိုလိုက်လာခဲ့ကြသည်။ ရေလွှမ်းမိုးဘေး မတိုင်မီက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မြို့သူမြို့သားတို့သည် အစားအသောက်၌ စည်းကမ်းမရှိကြပေ။ ထိုအချိန်၌ ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား တိရစ္ဆာန်အသား စားသုံးခွင့် မပေးသေးသော်လည်း၊ သူတို့သည် အသားများကို စားသုံးချင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ပျက်စီးနေသော အစားအသောက် လောဘသည် အကန့်အသတ်မရှိသည်အထိ စားသောက်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို သည်းခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့သည်အထိ ပုပ်သိုးယိုယွင်းလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အပြစ်အတိုင်းအတာသည် ပြည့်လျှံသွားခဲ့သဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးကို ၎င်း၏ သီလပျက်စီးမှု ညစ်ညမ်းမှုများမှ ရေလွှမ်းမိုးဘေးဖြင့် သန့်စင်စေခဲ့သည်။

ရေလွှမ်းမိုးဘေးနောက်ပိုင်း စည်းကမ်းမဲ့မှုများ

ရေလွှမ်းမိုးဘေးပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်တွင် လူများ တိုးပွားလာသောအခါ၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို တစ်ဖန် မေ့လျော့ကြပြီး ကိုယ်တော့်ရှေ့မှောက်၌ သူတို့၏ နည်းလမ်းများကို ပျက်စီးစေခဲ့ကြသည်။ ပုံစံအမျိုးမျိုးသော စည်းကမ်းမဲ့မှုများသည် တိုးပွားလာပြီး၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးနီးပါးသည် ယင်း၏ စိုးမိုးမှုအောက်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ယုတ်မာသော ပြစ်မှုများနှင့် ရွံရှာဖွယ်ရာ အပြစ်များကြောင့် မြို့တစ်ခုလုံးသည် ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းထားသော သာယာသော ကမ္ဘာမြေပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။ သဘာဝမဟုတ်သော အစားအသောက် တဏှာကို ဖြည့်ဆည်းခြင်းသည် သောဒုံနှင့် ဂေါမောရ မြို့တို့ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အပြစ်များသို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်။ ဗာဗုလုန်မြို့ ပြိုလဲရခြင်းမှာ သူမ၏ အစားကြူးခြင်းနှင့် အရက်သေစာ သောက်စားခြင်းတို့ကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင် မိန့်ဆိုထားသည်။ အစားအသောက်နှင့် တဏှာရာဂကို အလိုလိုက်ခြင်းသည် သူတို့၏ အပြစ်အားလုံး၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဧသော၏ အတွေ့အကြုံ

ဧသောသည် သီးခြား အစားအစာတစ်ခုအပေါ် ပြင်းပြသော တပ်မက်မှု ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုဆန္ဒကို ကာလရှည်ကြာစွာ အလိုလိုက်ခဲ့သဖြင့် ထိုဆွဲဆောင်မှုရှိသော၊ တပ်မက်ဖွယ်ရာ ဟင်းလျာမှ လွှဲရှောင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု မခံစားခဲ့ရပေ။ အစားအသောက် တဏှာ၏ စွမ်းအားသည် အခြားသော စဉ်းစားဆင်ခြင်မှု အားလုံးကို အနိုင်ယူပြီး သူ့ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်အထိ သူသည် ထိုအရာကို စိတ်ကူးယဉ်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။ ထိုဟင်းလျာကို မစားရပါက သူသည် အလွန်ဒုက္ခရောက်မည်၊ သေပင်သေသွားနိုင်သည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာကို ပိုမိုစဉ်းစားလေ၊ သူ၏ ဆန္ဒသည် ပိုမိုအားကောင်းလာလေဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံး၌ သူ၏ သားဦးအခွင့်အရေးသည် သူ၏ မျက်စိထဲတွင် တန်ဖိုးနှင့် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှု ပျောက်ကွယ်သွားကာ ယင်းကို ရောင်းစားလိုက်လေသည်။ သူသည် မိမိ၏ သားဦးအခွင့်အရေးကို မိမိအလိုအတိုင်း စွန့်လွှတ်နိုင်ပြီး လိုအပ်သည့်အခါ ပြန်လည်ဝယ်ယူနိုင်သည်ဟု မိမိကိုယ်ကို လှည့်စားခဲ့သည်၊ သို့သော် ကြီးမားသော စွန့်လွှတ်မှုဖြင့် ပြန်လည်ရယူရန် ကြိုးစားသောအခါတွင်မူ မရရှိနိုင်တော့ပေ။ ထိုအခါ သူသည် မိမိ၏ သတိလက်လွတ်ဖြစ်မှု၊ သူ၏ မိုက်မဲမှုနှင့် သူ၏ ရူးသွပ်မှုတို့အတွက် ခါးသီးစွာ နောင်တရခဲ့သော်လည်း အရာအားလုံးသည် အလကားဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို မထီမဲ့မြင် ပြုခဲ့သဖြင့်၊ ထာဝရဘုရားသည် ယင်းကို သူထံမှ ထာဝရ ဖယ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အစ္စရေးတို့သည် အီဂျစ်ပြည်၏ အသားအိုးများကို တပ်မက်ခဲ့ကြသည်

အစ္စရေး၏ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ လူမျိုးတော်ကို အီဂျစ်ပြည်မှ ထုတ်ဆောင်လာသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ထံမှ တိရစ္ဆာန်အသားများကို အတော်အတန် ပိတ်ပင်ခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်မှ မုန့်နှင့် ကျောက်ဆောင်မှ ရေကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ဤသည်ကို သူတို့ မကျေနပ်ကြပေ။ ပေးထားသော အစားအစာကို သူတို့ စိတျကုနျခဲ့ ကာ၊ အသားအိုးများ ဘေးတွင် ထိုင်နိုင်ခဲ့သည့် အီဂျစ်ပြည်သို့ ပြန်သွားချင်ကြသည်။ သူတို့သည် အသားမစားရဘဲ နေရသည်ထက် ကျေးကျွန်အဖြစ် ခံယူခြင်းနှင့် သေခြင်းကိုပင် ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ ဆန္ဒကို လိုက်လျောကာ အသားကို ပေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ အစားကြူးမှုကြောင့် ကပ်ရောဂါ ဖြစ်ပွား၍ လူများစွာ သေဆုံးသည်အထိ စားသုံးခွင့် ပေးခဲ့သည်။

အစားအသောက် တဏှာသို့ လိုက်လျောခြင်း၏ အကျိုးဆက်များကို ပြသရန် နမူနာတစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ပြနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဆုံး မိဘများအတွက်မူ ပထမဆုံး အပြုအမူဖြစ်သည့်၊ ကြည့်လိုက်လျှင် အလွန်လှပပြီး မြည်းစမ်းကြည့်လျှင် အလွန်အရသာရှိသော အပင်မှ အသီးကို စားသုံးခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ မိန့်မှာချက်ကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းသည် သေးငယ်သော ကိစ္စတစ်ခုဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ယင်းသည် ဘုရားသခင်အပေါ် သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး၊ ကမ္ဘာပေါ်သို့ ပြစ်မှားမှုနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု ရေလှိုင်းများကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

စည်းကမ်းမဲ့မှုနှင့် ပြစ်မှုကျူးလွန်ခြင်း

နောင်လာနောက်သား မျိုးဆက်တိုင်းတွင် ပြစ်မှုနှင့် ရောဂါများသည် တိုးပွားလာခဲ့သည်။ အစားအသောက်၌ စည်းကမ်းမဲ့ခြင်းနှင့် ယုတ်ညံ့သော တဏှာများကို အလိုလိုက်ခြင်းတို့သည် လူ၏ မြင့်မြတ်သော စွမ်းရည်များကို ထုံထိုင်းသွားစေခဲ့သည်။ အသိဉာဏ်သည် အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်ရမည့်အစား၊ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အတိုင်းအတာအထိ အစားအသောက် တဏှာ၏ ကျေးကျွန် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ စိမ့်ဝင်ထက်မြက်သော အစားအစာများအပေါ် ပိုမိုတိုးပွားလာသော ဆန္ဒကို အလိုလိုက်ခဲ့ကြပြီး၊ အစာအိမ်ထဲသို့ ဖြစ်နိုင်သမျှ အရသာရှိသော အစားအစာ အားလုံးကို ပြွတ်သိပ်ထည့်ခြင်းသည် ခေတ်ရေစီးကြောင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများတွင် အစားအသောက် တဏှာကို လုံးဝနီးပါး ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ အလိုလိုက်ကြသည်။ အရသာရှိသော နေ့လယ်စာများနှင့် ညဉ့်နက်ပိုင်း ညစာများကို တည်ခင်းကြပြီး၊ ယင်းတို့တွင် အမွှေးအကြိုင်များစွာ ပါဝင်သော အသားများ၊ အရသာရှိသော ဆော့စ်များ၊ ကိတ်မုန့်များ၊ ပိုင်မုန့်များ၊ ရေခဲမုန့်များ၊ လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီ စသည်တို့ ပါဝင်ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အစားအသောက်များကြောင့် လူများသည် အသားဝါသော အဆင်းရှိကြပြီး ရင်ပြည့်ရင်ကယ် ရောဂါမှ ဖော်မပြနိုင်သော ဝေဒနာများကို ခံစားရသည်မှာ ဆန်းသြစရာ မဟုတ်ပေ။

ဘဝ၏ နိယာမများကို ဖောက်ဖျက်မှုတိုင်းအား သဘာဝတရားက သူမ၏ ကန့်ကွက်မှုကို ထုတ်ဖော်မည် ဖြစ်သည်။ သူမသည် တတ်နိုင်သမျှ နှိပ်စက်မှုကို သည်းခံသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ဝဋ်ကြွေးသည် ရောက်ရှိလာပြီး ယင်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သာမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားများအပေါ်ပါ ကျရောက်သည်။ ထို့အပြင် ယင်းသည် ဖောက်ဖျက်သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် ပြီးဆုံးမသွားဘေ၊ သူ၏ အလိုလိုက်မှု၏ အကျိုးဆက်များကို သူ၏ ရင်သွေးများတွင် တွေ့မြင်ရပြီး၊ ဤသို့ဖြင့် မကောင်းသော အကျိုးဆက်သည် မျိုးဆက်တစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ လက်ဆင့်ကမ်း သွားခဲ့သည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ လူငယ်များသည် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့ကြသည်

ယနေ့ လူငယ်များသည် အနာဂတ် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ သေချာသော ညွှန်ပြချက် ဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို ကြည့်ရှုသောအခါ ထိုအနာဂတ်အတွက် မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်နိုင်မည်နည်း။ အများစုသည် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများကို နှစ်သက်ကြပြီး အလုပ်လုပ်ရန် ငြီးငွေ့ကြသည်။ သူတို့၌ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ရန်နှင့် တာဝန်ရှိမှုကို တုံ့ပြန်ရန် စီလဓမ္မဆိုင်ရာ သတ္တိ ကင်းမဲ့ကြသည်။ သူတို့၌ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှု အလွန်နည်းပါးပြီး အသေးငယ်ဆုံးသော အကြောင်းအရင်း၌ပင် စိတ်လှုပ်ရှား၍ ဒေါသထွက်လွယ်ကြသည်။ အသက်အရွယ်နှင့် အဆင့်အတန်း တိုင်း၌ အတော်များများသည် မူဝါဒ သို့မဟုတ် အသိတရား ကင်းမဲ့ကြသည်၊ ထို့အပြင် သူတို့၏ ပျင်းရိသော၊ ဖြုန်းတီးသော အလေ့အထများဖြင့် မကောင်းမှုအတွင်းသို့ တိုးဝင်နေကြပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာကြီးသည် ဒုတိယ သောဒုံမြို့ ဖြစ်လာသည်အထိ လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ပျက်စီးစေနေကြသည်။ အကယ်၍ အစားအသောက် တဏှာနှင့် ရာဂများကို အသိဉာဏ်နှင့် ဘာသာရေး၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ ထားရှိပါက၊ လူ့အဖွဲ့အစည်းသည် စုစည်းမှု အလွန်ခြားနားသော အသွင်အပြင်ကို ပြသမည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် လက်ရှိ ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ အခြေအနေများကို တည်ရှိစေရန် မည်သည့်အခါမျှ ရည်ရွယ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါ၊ ယင်းသည် သဘာဝ၏ နိယာမများကို အကြီးအကျယ် ဖောက်ဖျက်မှုမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စရိုက်လက္ခဏာကို အစောပိုင်း နှစ်များ၌ အဓိကအားဖြင့် ပုံသွင်းကြသည်။ ထိုစဉ်က ထူထောင်ခဲ့သော အလေ့အထများသည် မွေးရာပါ ပါရမီများထက် ပိုမို၍ ဩဇာညောင်းပြီး၊ ဉာဏ်ရည်၌ အံ့မခန်း ကြီးမားသူများ သို့မဟုတ် သိမ်ငယ်သူများ ဖြစ်စေရန် ပြုလုပ်ပေးသည်။ အကြောင်းမူကား အကောင်းဆုံး သော အစွမ်းအစများသည် မှားယွင်းသော အလေ့အထများမှတစ်ဆင့် ပျက်စီး၍ အားနည်းသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘဝ၏ စောစီးစွာ၌ ပျက်စီးစေသော အလေ့အထများကို စတင်ပြုလုပ်လေ၊ ထိုအရာများက ဒုက္ခသည်ကို ပိုမိုခိုင်မာစွာ ကျေးကျွန်အဖြစ် ချုပ်နှောင်ထားမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ စံနှုန်းကို ပိုမိုကျဆင်းစေမည်မှာ သေချာသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ အကယ်၍ မှန်ကန်ပြီး သီလရှိသော အလေ့အထများကို လူငယ်ဘဝ၌ စတင်ပြုလုပ်ပါက၊ ယင်းတို့သည် ပိုင်ရှင်၏ လျှောက်လှမ်းမှုကို ဘဝတစ်လျှောက်လုံး၌ ယေဘုယျအားဖြင့် မှတ်ကျောက်တင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ အများအားဖြင့် တွေ့ရှိရသည်မှာ၊ နောက်ပိုင်းဘဝ၌ ဘုရားသခင်ကို ရိုသေကိုင်းရှိုင်းပြီး မှန်ကန်မှုကို ဂုဏ်ပြုသောသူများသည် လောက၏ အပြစ်ပုံရိပ်ကို ဝိညာဉ်ပေါ်၌ တံဆိပ်မနှိပ်မီကပင် ထိုသင်ခန်းစာကို သင်ယူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရင့်ကျက်သော အသက်အရွယ်ရှိသူများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် မာကျောသော ကျောက်ဆောင်ကဲ့သို့ ခံစားချက်အသစ်များကို မခံယူနိုင်ကြပေ၊ သို့သော် လူငယ်ဘဝသည် ခံယူလွယ်သည်။ လူငယ်ဘဝသည် ဘဝတစ်လျှောက်လုံး နေ့စဉ် ကျင့်သုံးရန် အသိပညာကို ဆည်းပူးရမည့် အချိန်ဖြစ်သည်၊ ထိုအချိန်၌ မှန်ကန်သော စရိုက်လက္ခဏာကို လွယ်ကူစွာ ပုံသွင်းနိုင်သည်။ ယင်းသည် ကောင်းမွန်သော အလေ့အထများကို ထူထောင်ရန်၊ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော စွမ်းအားကို ရရှိရန်နှင့် ထိန်းသိမ်းရန် အချိန်ဖြစ်သည်။ လူငယ်ဘဝသည် မျိုးစေ့ကြဲရမည့် အချိန်ဖြစ်ပြီး၊ ကြဲသော မျိုးစေ့သည် ဤဘဝနှင့် နောင်လာမည့် ဘဝအတွက် ရိတ်သိမ်းခြင်းကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။

မိဘများ၏ တာဝန်ရှိမှု

မိဘများသည် မိမိတို့၏ ကလေးများကို မှန်ကန်သော နည်းလမ်းဖြင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်းဆိုင်ရာ အသိပညာ ရရှိရန် ပထမဆုံး ရည်ရွယ်ချက်အဖြစ် ပြုလုပ်သင့်ပြီး၊ သို့မှသာ သူတို့အား စိတ္တဇကျန်းမာရေးနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေးတို့ကို အာမခံပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ခြိုးခြံချွေတာရေးဆိုင်ရာ မူဝါဒများကို အိမ်တွင်းဘဝ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များ အားလုံး၌ ကျင့်သုံးရမည်။ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းကို ကလေးများအား သင်ကြားပေးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မွေးကင်းစကလေး ဘဝမှစ၍ သင့်တော်သလောက် စည်းကမ်းတကျ စီမံပေးရမည်။ ကလေးငယ်များအား စားရန်အတွက် သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေရန်အတွက် စားရမည်ဖြစ်ကြောင်း သင်ကြားပေးပါ၊ အစားအသောက် တဏှာကို စိတ်ဆန္ဒ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ ထားရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစိတ်ဆန္ဒကို တည်ငြိမ်၍ ပညာရှိသော အသိဉာဏ်ဖြင့် အုပ်ချုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မိဘများသည် မိမိတို့၏ ကလေးများအား စည်းကမ်းတကျ ခြိုးခြံချွေတာတတ်အောင် ပညာပေးရန်နှင့် သန့်ရှင်း၍ သီလရှိသော အလေ့အထများကို ပျိုးထောင်ပေးရန် ပိုမိုခက်ခဲစေသည့် အလေ့အထများကို လက်ဆင့်ကမ်း ပေးခဲ့မိပါက၊ ထိုအကျိုးသက်ရောက်မှုကို မိမိတို့ ရရှိနိုင်သမျှ နည်းလမ်းတိုင်းဖြင့် တားဆီးရန် မိဘများအပေါ် မည်မျှ လေးနက်သော တာဝန်ရှိမှု ကျရောက်နေပါသနည်း။ သူတို့သည် ဤအကူအညီမဲ့သော ရင်သွေးများအပေါ် မိမိတို့၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်ရန် မည်မျှ ကြိုးစားအားထုတ်၍ လေးနက်စွာ အားထုတ်သင့်ပါသနည်း။ မိဘများထံသို့ သူတို့၏ ကလေးများ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စီလဓမ္မဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံကို စောင့်ရှောက်ရန် သန့်ရှင်းသော ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို အပ်နှင်းထားသည်။ ကလေး၏ အစားအသောက် တဏှာကို အလိုလိုက်ပြီး သူ၏ တဏှာများကို ထိန်းချုပ်ရန် မသင်ကြားပေးသော မိဘများသည်၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဆေးရွက်ကြီးကြိုက်သော၊ သေရည်သောက်သော ကျေးကျွန် ဖြစ်လာကာ၊ ခံစားချက်များ ထုံထိုင်းသွားပြီး၊ နုတ်ခမ်းများမှ မုသားနှင့် ဆဲဆိုတိုင်းထွာမှုများကို ရွတ်ဆိုနေသည့် ကလေးကို ကြည့်ရင်း၊ သူတို့ ပြုလုပ်ခဲ့သော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အမှားကို တွေ့မြင်ကြရမည် ဖြစ်သည်။

အစားအသောက် တဏှာကို လွှတ်ပေးထားသောသူများအတွက် ခရစ်ယာန် စုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သင်၏ ကလေးများအတွက် အစားအစာကို သေချာစွာ မရွေးချယ်ပါက သူတို့၏ စီလဓမ္မဆိုင်ရာ ခံစားလွယ်မှုများကို လွယ်ကူစွာ နိုးထစေနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ မိခင်အများအပြားသည် မိမိတို့ မိသားစုအတွက် ထောင်ချောက်ဖြစ်စေမည့် စားပွဲကို ပြင်ဆင်ကြသည်။ တိရစ္ဆာန်အသားများ၊ ထောပတ်၊ ဒိန်ခဲ၊ အရသာရှိသော မုန့်များ၊ အမွှေးအကြိုင်ပါသော အစားအစာများနှင့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို အသက်ကြီးသူနှင့် လူငယ်များပါ လွတ်လပ်စွာ စားသုံးကြသည်။ ဤအရာများသည် အစာအိမ်ကို ပျက်စီးစေခြင်း၊ အာရုံကြောများကို စိတ္တဇလှုံ့ဆော်ပေးခြင်းနှင့် ဉာဏ်ရည်ကို အားနည်းသွားစေခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြသည်။ သွေးပြုလုပ်ပေးသော အင်္ဂါများသည် ထိုအရာများကို သွေးကောင်းအဖြစ် မပြောင်းလဲနိုင်ကြပေ။ အစားအစာထဲတွင် ချက်ပြုတ်ထားသော ဆီများသည် ၎င်းကို အစာကြေဖျက်ရန် ခက်ခဲစေသည်။ ဒိန်ခဲ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ဘေးဥပဒ် ဖြစ်စေသည်။ ဂျုံမှုန့်ချောဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မုန့်သည် ဂျုံမှုန့်ကြမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မုန့်၌ တွေ့ရသည့် အာဟာရကို ခန္ဓာကိုယ်သို့ မပေးစွမ်းနိုင်ပေ။ ယင်းကို ပုံမှန် အသုံးပြုခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အကောင်းဆုံး အခြေအနေ၌ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ အမွှေးအကြိုင်များသည် ပထမတွင် အစာအိမ်၏ နူးညံ့သော အမြှေးပါးကို ယားယံစေသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုနူးညံ့သော အမြှေးပါး၏ သဘာဝ ခံစားလွယ်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ သွေးသည် ပူလာပြီး၊ တိရစ္ဆာန်ဆိုင်ရာ စာရိုက်များ နိုးထလာကာ၊ စီလဓမ္မနှင့် ဉာဏ်ရည်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားများ အားနည်းသွားပြီး ယုတ်ညံ့သော တဏှာများ၏ ကျေးကျွန်များ ဖြစ်လာကြသည်။

မိခင်သည် မိမိ မိသားစုရှေ့တွင် ရိုးရှင်းသော်လည်း အာဟာရပြည့်ဝသော အစားအသောက်ကို တည်ခင်းရန် လေ့လာသင့်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မပျက်စီးသေးသော အစားအသောက် တဏှာကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် လုံလောက်သော နည်းလမ်းများကို လူသားအား ပံ့ပိုးပေးထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူ၏ရှေ့တွင် မြေကြီး၏ ထွက်ကုန်များကို ဖြန့်ခင်းပေးထားသည်—အရသာရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အာဟာရဖြစ်စေသော အစားအစာ အမျိုးအစား အများအပြား ဖြစ်သည်။ ဤအရာများကို ကျွန်ုပ်တို့၏ ကရုဏာရှင် ကောင်းကင်အဘက လွတ်လပ်စွာ စားသုံးနိုင်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ အသီးအနှံများ၊ ကောက်ပဲသီးနှံများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ပြင်ဆင်ထားပြီး၊ အမွှေးအကြိုင်နှင့် ဆီအမျိုးမျိုးမှ ကင်းလွတ်ကာ၊ နို့ သို့မဟုတ် နို့ဒိန်ခဲတို့နှင့်အတူ အကောင်းဆုံးသော ကျန်းမာရေး အစားအသောက် ဖြစ်စေသည်။ ထိုအရာများသည် ခန္ဓာကိုယ်သို့ အာဟာရကို ပေးစွမ်းပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိသော စွမ်းအားနှင့် ဉာဏ်ရည်ဆိုင်ရာ တက်ကြွမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ကာ၊ လှုံ့ဆော်ပေးသော အစားအသောက်များမှ မရရှိနိုင်သော အရာများ ဖြစ်ကြသည်။

အသားစားခြင်း၏ မကောင်းသော အကျိုးဆက်များ

တိရစ္ဆာန်အသားများကို လွတ်လပ်စွာ စားသုံးသူများသည် အမြဲတမ်း ကြည်လင်သော ဦးနှောက်နှင့် တက်ကြွသော ဉာဏ်ရည်ရှိလေ့ မရှိကြပေ၊ အကြောင်းမူကား တိရစ္ဆာန်များ၏ အသားကို အသုံးပြုခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုင်းစိုင်းစေပြီး စိတ်၏ သန့်စင်သော ခံစားလွယ်မှုများကို ထုံထိုင်းသွားစေသည့် လှုံ့ဆော်မှု ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အသားစားခြင်းဖြင့် ရောဂါဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ တိုးပွားလာသည်။ ကျန်းမာရေးနှင့် ခွန်အားကို ထိန်းသိမ်းရန် အသားသည် မရှိမဖြစ် မလိုအပ်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပြောဆိုနိုင်သည်။

အသားကို အဓိက မှီဝဲစားသုံးသူများသည် အနည်းနှင့်အများ ရောဂါရှိသော အသားများကို စားသုံးမိခြင်းမှ ရှောင်လွှဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းအရာ အများအပြား၌ တိရစ္ဆာန်များကို ဈေးကွက်သို့ တင်ပို့ရန် ပြင်ဆင်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်သည် မကျန်းမာသော အခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အလင်းရောင်နှင့် သန့်ရှင်းသော လေထုမှ ပိတ်ပင်ထားခြင်း၊ ညစ်ပတ်သော ခြံများ၏ လေထုကို ရှုရှိုက်ရခြင်းတို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် မကြာမီ ညစ်ပတ်သော အရာများဖြင့် စိမ့်ဝင်သွားပြီး၊ ထိုကဲ့သို့သော အသားကို လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ သောက်သုံးလိုက်သောအခါ သွေးကို ပုပ်သိုးစေပြီး ရောဂါ ဖြစ်ပွားစေသည်။ အကယ်၍ ထိုသူ၌ မသန့်ရှင်းသော သွေးရှိနှင့်ပြီးပါက၊ ဤမကျန်းမာသော အခြေအနေသည် ပိုမိုဆိုးရွားလာမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ စားသုံးခဲ့သော အသားကြောင့် သွေးဆိပ်သင့်ပြီး သူတို့၏ ဝေဒနာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း လူအနည်းငယ်သာ ယုံကြည်နိုင်ကြသည်။ လူအများအပြားသည် အသားစားခြင်းကြောင့် လုံးဝဖြစ်ပွားသော ရောဂါများဖြင့် သေဆုံးကြရသော်လည်း၊ အမှန်တကယ် အကြောင်းအရင်းကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် အခြားသူများက သံသယပင် မဝင်ကြပေ။ အချို့သည် ယင်း၏ အကျိုးဆက်များကို ချက်ချင်း မခံစားရသော်လည်း၊ ဤသည်မှာ ယင်းက သူတို့ကို မထိခိုက်ဟု သက်သေမဟုတ်ပေ။ ယင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သေချာစွာ အလုပ်လုပ်နေနိုင်သော်လည်း၊ လက်ရှိအချိန်၌ ဒုက္ခသည်သည် ယင်းကို မသိရှိနိုင်ဘဲ ရှိနေနိုင်သည်။

ဝက်သားသည် အသုံးအများဆုံး အစားအစာများအနက် တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ အန္တရာယ် အရှိဆုံး အရာများအနက် တစ်ခုဖြစ်သည်၊ ဘုရားသခင်သည် ဟေဗြဲလူတို့အား ဝက်သားစားခြင်းကို မိန့်မှာချက်ဖြင့် တားမြစ်ခဲ့ခြင်းမှာ မိမိ၏ အာဏာကို ပြသရန်သက်သက် မဟုတ်ဘေ၊ ယင်းသည် လူတို့အတွက် သင့်တော်သော အစားအစာ မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဝက်ကို မည်သည့် အခြေအနေအောက်တွင်မျှ စားသုံးရန် ဖန်ဆင်းခဲ့ခြင်း မရှိပါ။ သဘာဝအရ ညစ်ပတ်သော အရာဖြစ်ပြီး၊ ရွံရှာဖွယ်ရာ အရာအားလုံးကို စားသုံးသည့် သတ္တဝါ၏ အသားသည် ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

မိမိ၏ အစားအသောက် တဏှာကို ဖြည့်ဆည်းရန်မှာ လူ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ပေ။ ဖြည့်ဆည်းရမည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များ ရှိသော်လည်း၊ ဤအကြောင်းကြောင့် လူသည် အစားအသောက် တဏှာ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရရန် လိုအပ်ပါသလား။ သန့်ရှင်းသော၊ စုံလင်သော၊ ယဉ်ကျေးသော သူများ ဖြစ်လာရန် ကြိုးစားနေသူများသည် ကောင်းကင်တမန်များ၏ အသိုင်းအဝိုင်းသို့ မိတ်ဆက်ပေးခြင်း ခံရနိုင်ရန်အတွက်၊ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခံ သတ္တဝါများ၏ အသက်ကို ဆက်လက် ယူဆောင်ကာ သူတို့၏ အသားကို စည်းစိမ်အဖြစ် မွေ့လျော်ကြဦးမည်လော။ ထာဝရဘုရား ကျွန်ုပ်အား ပြသတော်မူသည့် အရာများအရ၊ ဤအစီအစဉ်သည် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အထူးလူမျိုးတော်သည် အရာအားလုံး၌ ခြိုးခြံချွေတာမှုကို ကျင့်သုံးကြမည် ဖြစ်သည်။

အစားအစာကို မှန်ကန်စွာ ပြင်ဆင်ခြင်းသည် တာဝန်တစ်ခု ဖြစ်သည်

အစာအိမ်ထဲသို့ ပြည့်အောင် ထည့်လိုက်သမျှ အရာတိုင်းသည် ဆုံးရှုံးသွားသည်၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် ဂရုစိုက်မှုဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသော အစားအစာကဲ့သို့ မည်သည့်အရာမဆို ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်မြင်သော အုပ်စုတစ်စု ရှိသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ စားသုံးသော အစားအစာကို အရသာခံရန် အရေးကြီးပါသည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့ မမြည်းစမ်းနိုင်ဘဲ စက်ရုပ်ကဲ့သို့ စားသုံးရပါက၊ သင့်တော်သော အာဟာရကို မရရှိနိုင်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ကျွန်ုပ်တို့ စားသုံးသော အရာများမှ တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် အရည်အသွေးကောင်းသော တစ်ရှူးများကို ပြုလုပ်ရန်အတွက်၊ ကျွန်ုပ်တို့၌ မှန်ကန်သော အစားအစာ အမျိုးအစား ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းကို ခန္ဓာကိုယ်၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် အကောင်းဆုံး ကိုက်ညီအောင် ကျွမ်းကျင်စွာ ပြင်ဆင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ချက်ပြုတ်သူများအတွက် ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သော အစားအစာများကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ပြင်ဆင်တတ်အောင် သင်ယူရန်မှာ ဓမ္မဆိုင်ရာ တာဝန်တစ်ခု ဖြစ်သည်၊ သို့မှသာ ယင်းသည် အရသာရှိပြီး ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်မည် ဖြစ်သည်။ ညံ့ဖျင်းသော ချက်ပြုတ်မှုသည် ထောင်ပေါင်းများစွာသော သူများ၏ ဘဝစွမ်းအင်များကို ယိုယွင်းပျက်စီးစေနေသည်။ ဤအကြောင်းအရင်းကြောင့် ဝိညာဉ်များစွာ ပျောက်ဆုံးနေရသည်ကို အများအပြားက မသိရှိကြပေ။ ယင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပျက်စီးစေပြီး ရောဂါကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤသို့ ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြေအနေ၌ ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ အရာများကို လွယ်ကူစွာ မမြင်တွေ့နိုင်ပေ။

အချို့သည် အစားအစာကို မှန်ကန်စွာ ပြင်ဆင်ခြင်းကို ဓမ္မဆိုင်ရာ တာဝန်တစ်ခုအဖြစ် မခံစားရကြပေ၊ ထို့ကြောင့် သင်ယူရန် မကြိုးစားကြပေ။ သူတို့သည် ပေါင်မုန့်ကို မဖုတ်မီ ချဉ်သွားစေပြီး၊ ချက်ပြုတ်သူ၏ ပေါ့ဆမှုကို ပြုပြင်ရန် ထည့်သွင်းလိုက်သော ပေါင်မုန့်ဖုတ်ဆို့ဒါသည် ယင်းကို လူ့အစာအိမ်အတွက် လုံးဝ မသင့်တော်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ကောင်းမွန်သော ပေါင်မုန့်ကို ပြုလုပ်ရန် စဉ်းစားမှုနှင့် ဂရုစိုက်မှု လိုအပ်သည်။ သို့သော် ကောင်းမွန်သော ပေါင်မုန့်တစ်လုံး၌ အများအပြား ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ပိုမိုသော ဘာသာရေး ပါဝင်သည်။ အစားအစာကို ရိုးရှင်းစွာနှင့် ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်စွာ ပြင်ဆင်နိုင်သော်လည်း၊ ယင်းကို အရသာရှိပြီး အာဟာရပြည့်ဝအောင် ပြုလုပ်ရန် ကျွမ်းကျင်မှု လိုအပ်သည်။ ချက်ပြုတ်ပုံကို သင်ယူရန်အတွက် အမျိုးသမီးများသည် လေ့လာသင့်ပြီး၊ ထို့နောက် သင်ယူရရှိသမျှကို စိတ်ရှည်စွာဖြင့် လက်တွေ့ကျင့်သုံးရမည်။ လူများသည် ဤသို့ ပြုလုပ်ရန် ဒုက္ခမခံချင်ကြသောကြောင့် ဆုတောင်းခံနေကြရသည်။ ထိုသို့သော သူများအား ကျွန်ုပ် ပြောလိုသည်မှာ၊ သင်တို့၏ အိပ်ပျော်နေသော စွမ်းအင်များကို နိုးထစေပြီး မိမိကိုယ်ကို သတင်းအချက်အလက် ပေးကြပါဟု ဖြစ်သည်။ ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်ပြီး အရသာရှိသော အစားအစာ ပြင်ဆင်ခြင်း၌ စေ့စပ်သော အသိပညာနှင့် အတွေ့အကြုံ ရရှိရန် မြှုပ်နှံထားသော အချိန်ကို အလကားဖြစ်သွားသည်ဟု မထင်ပါနှင့်။ သင်သည် ချက်ပြုတ်ခြင်း၌ မည်မျှပင် အတွေ့အကြုံ ကြာညောင်းပါစေ၊ မိသားစု၏ တာဝန်များ ရှိနေသေးပါက၊ သူတို့ကို မှန်ကန်စွာ စောင့်ရှောက်တတ်အောင် သင်ယူရန်မှာ သင်၏ တာဝန် ဖြစ်သည်။ လိုအပ်ပါက၊ ကောင်းမွန်သော ချက်ပြုတ်သူတစ်ဦးထံ သွားရောက်ပြီး ထိုအတတ်ပညာကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်သည်အထိ သူမ၏ သင်ကြားမှုအောက်၌ လေ့လာပါ။

မှားယွင်းစွာ စားသုံးခြင်းသည် ကျန်းမာရေးကို ဖျက်ဆီးသည်

မှားယွင်းသော အစားအသောက် သို့မဟုတ် သောက်သုံးမှု လျှောက်လှမ်းမှုသည် ကျန်းမာရေးကို ဖျက်ဆီးပြီး၊ ယင်းနှင့်အတူ ဘဝ၏ ချိုမြိန်မှုကိုပါ ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။ ဩ၊ ကောင်းမွန်သော အစားအစာဟု ခေါ်ဆိုသော အရာကို အိပ်စက်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်စွာ အနားယူခြင်းတို့၏ စွန့်လွှတ်မှုဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ရသည်မှာ မည်မျှများပြားခဲ့ပြီနည်း။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော သူတို့သည် ပျက်စီးနေသော အစားအသောက် တဏှာကို အလိုလိုက်ခြင်းဖြင့် အဖျားရောဂါ သို့မဟုတ် အခြားသော ပြင်းထန်သော ရောဂါများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြပြီး၊ ယင်းသည် သေခြင်းသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ ယင်းသည် ကြီးမားသော တန်ဖိုးဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ရသော ပျော်ရွှင်မှု ဖြစ်ခဲ့သည်။

ပျက်စီးနေသော အရသာကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် သက်သက် စားသုံးခြင်းသည် မှားယွင်းသောကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အစားအသောက်နှင့် ပတ်သက်၍ ဂရုမစိုက်ဘဲ နေသင့်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ယင်းသည် အမြင့်မားဆုံးသော အရေးပါမှုရှိသော ကိစ္စဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော အစားအသောက်ကို မကျင့်သုံးသင့်ပါ။ အများအပြားသည် ရောဂါကြောင့် အားနည်းနေကြပြီး အာဟာရပြည့်ဝ၍ သေချာစွာ ချက်ပြုတ်ထားသော အစားအစာ လိုအပ်သည်။ ကျန်းမာရေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲသူများသည် အခြားသူများထက် ပိုမို၍ အစွန်းရောက်ခြင်းများကို ရှောင်ကြဉ်ရန် ဂရုစိုက်သင့်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်၌ လုံလောက်သော အာဟာရ ရှိရမည်။ မိမိ၏ ချစ်လှစွာသော သူများကို အိပ်စက်ခြင်း ပေးသနားတော်မူသော ဘုရားသခင်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စနစ်ကို ကျန်းမာသော အခြေအနေ၌ ထိန်းသိမ်းထားရန် သင့်တော်သော အစားအစာကိုလည်း ပံ့ပိုးပေးထားသည်။

အများအပြားသည် အလင်းရောင်နှင့် အသိပညာမှ လွှဲရှောင်ကြပြီး၊ အရသာအတွက် မူဝါဒကို စွန့်လွှတ်ကြသည်။ သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်၌ အစားအစာ မလိုအပ်သည့် အချိန်များတွင်လည်းကောင်း၊ မမှန်ကန်သော အချိန်ကာလများ၌ လည်းကောင်း စားသုံးကြသည်၊ အကြောင်းမူကား သူတို့၌ အလိုဆန္ဒကို တွန်းလှန်ရန် စီလဓမ္မဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကျိုးဆက်အနေဖြင့်၊ နှိပ်စက်ခံရသော အစာအိမ်သည် တုံ့ပြန်ပုန်ကန်ပြီး ဆုတောင်းခံရမှုများ နောက်ဆက်တွဲ ပါလာသည်။ စားသောက်ခြင်း၌ မှန်ကန်မှုရှိခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ် ကျန်းမာရေးနှင့် စိတ်၏ ငြိမ်သက်မှုအတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်။ အစားအစာ အနည်းငယ်မျှပင် ထမင်းစားချိန်များ အကြား၌ နှုတ်ခမ်းကို မဖြတ်သန်းသင့်ပေ။

မကြာခဏ စားသုံးလွန်းခြင်းသည် ရင်ပြည့်ရင်ကယ် ရောဂါ၏ အကြောင်းအရင်း ဖြစ်သည်

အများအပြားသည် အိပ်ရာမဝင်မီလေး၌ စားသုံးသည့် မကောင်းသော အလေ့အထကို ပြုလုပ်ကြသည်။ သူတို့သည် ပုံမှန် အစားအစာများကို စားသုံးခဲ့ကြသော်လည်း၊ အားနည်းသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားရသောကြောင့် အစားအစာ နည်းငယ်ကို စားသုံးရမည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ ဤမှားယွင်းသော အလေ့အထကို အလိုလိုက်ခြင်းဖြင့် ယင်းသည် အလေ့အထတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး၊ အစားအစာ မစားရပါက မအိပ်နိုင်ဟု ခံစားရကြသည်။ အကြောင်းအရာ အများအပြား၌ ဤအားနည်းသည့် ခံစားချက် ဖြစ်ပေါ်ရခြင်းမှာ အစာချေဖျက်ပေးသော အင်္ဂါများသည် သူတို့အပေါ် အတင်းအဓမ္မ စွန့်ပစ်လိုက်သော အစားအစာ အမြောက်အမြားကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် နေ့ဘက်၌ အလွန်အမင်း အလုပ်လုပ်ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအင်္ဂါများသည် ကုန်ခမ်းသွားသော စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ရရှိရန် အလုပ်မှ လုံးဝ အနားယူသည့် အချိန်ကာလတစ်ခု လိုအပ်သည်။ ပထမ အစားအစာကို ချေဖျက်သည့် အလုပ်မှ အစာအိမ် ပြန်လည်သက်သာလာရန် အချိန်မရမီအထိ ဒုတိယ အစားအစာကို မည်သည့်အခါမျှ မစားသုံးသင့်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့ ညဘက်၌ လှဲလျောင်းသောအခါ၊ အစာအိမ်သည် ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြားသော အစိတ်အပိုင်းများကဲ့သို့ပင် အနားယူခြင်းကို ခံစားနိုင်ရန်အတွက် ယင်း၏ အလုပ်အားလုံး ပြီးစီးနေရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အကယ်၍ ပိုမိုသော အစားအစာများကို ယင်းအပေါ်သို့ အတင်းအဓမ္မ ထည့်သွင်းလိုက်ပါက၊ အစာချေဖျက်ပေးသော အင်္ဂါများသည် အိပ်စက်ချိန် အားလပ်ချိန်များ၌ပင် ထိုအလုပ်ကို ပြန်လည်ပြုလုပ်ရန် လုပ်ဆောင်လာကြသည်။ ထိုသို့သော သူများ၏ အိပ်စက်ခြင်းသည် မကြာခဏဆိုသလို မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာ အိပ်မက်များဖြင့် နှောင့်ယှက်ခံရပြီး၊ နံနက်ပိုင်း၌ လန်းဆန်းမှုမရှိဘဲ နိုးထလာကြသည်။ ဤအလေ့အထကို လိုက်နာသောအခါ၊ အစာချေဖျက်ပေးသော အင်္ဂါများသည် သူတို့၏ သဘာဝ အားအင်များကို ဆုံးရှုံးရပြီး၊ ထိုသူသည် မိမိကိုယ်ကို သနားဖွယ်ရာ ရင်ပြည့်ရင်ကယ် ရောဂါသည်အဖြစ် တွေ့ရှိရသည်။ ထို့အပြင် သဘာဝ၏ နိယာမများကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းသည် ထိုသူတစ်ဦးတည်းအပေါ် သို့သာ မကောင်းသော အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိဘဲ၊ အခြားသူများပါ နာကျင်မှု ခံစားကြရသည်။ မည်သူမဆို မိမိအား စိတ်ဆိုးစေသည့် နည်းလမ်းကို လျှောက်လှမ်းကြည့်ပါ၊ ထိုသူသည် မည်မျှ မြန်ဆန်စွာ စိတ်မရှည်မှုကို ပြသသည်ကို တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ သူသည် အထူး ကျေးဇူးတော်မပါဘဲ တည်ငြိမ်စွာ မပြောဆိုနိုင် သို့မဟုတ် မပြုလုပ်နိုင်ပေ။ သူသည် သွားလေရာရာ၌ အရှေတံဆိပ်ကို ပစ်ချခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်ရာ မည်သူမဆို “ငါ စားတာ သောက်တာ ဘယ်သူ့မှ မဆိုင်ပါဘူး” ဟု မည်သို့ ပြောဆိုနိုင်မည်နည်း။

ရှောင်ကြဉ်ရမည့် မကောင်းသော အရာများ

ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သော အစားအစာ ဖြစ်သော်လည်း၊ အတိုင်းအတာမရှိ စားသုံးရန် ဖြစ်နိုင်သည်။ အန္တရာယ်ရှိသော အစားအသောက် အရာများကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရုံဖြင့် မိမိနှစ်သက်သလောက် စားသုံးနိုင်သည်ဟု မဆိုလိုပေ။ အစားအစာ အရည်အသွေး မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ အလွန်အမင်း စားသုံးခြင်းသည် သက်ရှိစက်ယန္တရားကို ပိတ်ဆို့စေပြီး ၎င်း၏ အလုပ်၌ ဟန့်တားစေသည်။

အများအပြားသည် အစားအစာများနှင့်အတူ ရေအေးကို သောက်သုံးသည့် အမှားကို ပြုလုပ်ကြသည်။ အစားအစာကို ရေဖြင့် မျိုချမချသင့်ပေ။ အစားအစာများနှင့်အတူ သောက်သုံးပါက၊ တံတွေးစီးဆင်းမှုကို လျော့နည်းစေသည်၊ ရေ ပိုမိုအေးလေ အစာအိမ်အတွက် အန္တရာယ် ပိုမိုကြီးမားလေ ဖြစ်သည်။ အစားအစာများနှင့်အတူ သောက်သုံးသော ရေခဲရေ သို့မဟုတ် ရေခဲသံပုရာရည်သည် အစာအိမ်က ယင်း၏ အလုပ်ကို ပြန်လည်စတင်နိုင်ရန်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်က လုံလောက်သော အပူဓာတ်ကို အစာအိမ်သို့ မပေးစွမ်းနိုင်မီအထိ အစာချေဖျက်ခြင်းကို ရပ်တန့်သွားစေမည် ဖြစ်သည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးစားပါ၊ တံတွေးကို အစားအစာနှင့် ရောနှောခွင့် ပြုပါ။

အစားအစာများနှင့်အတူ အစာအိမ်ထဲသို့ အရည် ပိုမိုရောက်ရှိလေ၊ အစာအကြောင်းကို ချေဖျက်ရန် ပိုမိုခက်ခဲလေ ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား အရည်ကို ပထမဦးစွာ စုပ်ယူရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဆားကို အမြောက်အမြား မစားပါနှင့်၊ အမွှေးအကြိုင်ပါသော သနပ်များကို စွန့်လွှတ်ပါ၊ ပူစပ်သော အစားအစာများကို အစာအိမ်ထဲမှ ဖယ်ရှားထားပါ၊ အစားအစာများနှင့်အတူ အသီးအနှံများကို စားသုံးပါ၊ ထိုအခါ သောက်ရေအမြောက်အမြား တောင်းဆိုနေသော ယားယံမှုသည် ချုပ်ငြိမ်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရေဆာမှုကို ပြေပျောက်စေရန် မည်သည့်အရာမဆို လိုအပ်ပါက၊ သန့်ရှင်းသော ရေသည် သဘာဝတရား တောင်းဆိုသော အရာအားလုံး ဖြစ်သည်။ လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီ၊ ဘီယာ၊ ဝိုင် သို့မဟုတ် မည်သည့် အရက်သေစာကိုမျှ မည်သည့်အခါမျှ မသောက်ပါနှင့်။

ဖြည်းဖြည်းချင်း စားပါ

ကျန်းမာသော အစာချေဖျက်မှုကို ရရှိရန်အတွက် အစားအစာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စားသုံးရမည် ဖြစ်သည်။ ရင်ပြည့်ရင်ကယ် ရောဂါမှ ရှောင်ကြဉ်လိုသူများနှင့် ဘုရားသခင်အား အကောင်းဆုံးသော ဝန်ဆောင်မှုကို ပေးအပ်နိုင်ရန်အတွက် မိမိတို့၏ စွမ်းအားများ အားလုံးကို ထိန်းသိမ်းထားရန် တာဝန်ရှိကြောင်း သဘောပေါက်သူများသည် ဤအရာကို သတိရလျှင် ကောင်းမွန်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သင်၏ စားသောက်ချိန်သည် အကန့်အသတ်ရှိပါက၊ အစားအစာကို အတင်းမမျိုချပါနှင့်၊ နည်းနည်းပဲစားပါ၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးစားပါ။ အစားအစာမှ ရရှိသော အကျိုးကျေးဇူးသည် စားသုံးသည့် ပမာဏအပေါ် အဓိက မမှီခိုဘဲ၊ ယင်း၏ ပြည့်စုံသော အစာချေဖျက်မှုအပေါ် မှီခိုနေသည်၊ အရသာ မွေ့လျော်မှုသည်လည်း ပါးစပ်ထဲသို့ မျိုချလိုက်သည့် အစာပမာဏအပေါ် မမှီခိုဘဲ၊ ပါးစပ်ထဲ၌ တည်ရှိနေသည့် အချိန်ကာလပေါ်၌ မှီခိုနေသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားနေသူများ၊ စိုးရိမ်နေသူများ သို့မဟုတ် အလျင်လိုနေသူများသည် အနားယူခြင်း သို့မဟုတ် သက်သာရာ ရရှိသည်အထိ မစားဘဲနေလျှင် ကောင်းမွန်မည် ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနေပြီးဖြစ်သော မရှိမဖြစ် စွမ်းအားများသည် လိုအပ်သော အစာချေဖျက်ရည်များကို မပံ့ပိုးပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခရီးသွားသည့်အခါ၊ အချို့သည် မိမိတို့ လက်လှမ်းမီရာ၌ မည်သည့်အရာမဆို ရှိပါက စားမြုံ့ပြန်သကဲ့သို့ မကြာခဏ စားသုံးနေကြသည်။ ဤသည်မှာ အလွန် ပျက်စီးစေသော အလေ့အထ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ခရီးသွားများသည် ရိုးရှင်းပြီး အာဟာရ အရှိဆုံးသော အစားအစာ အမျိုးအစားများကို ပုံမှန် စားသုံးပါက၊ ထိုမျှကြီးမားသော မောပန်းမှုကို ခံစားရမည် မဟုတ်သလို၊ ရောဂါမှလည်း ထိုမျှဆိုးရွားစွာ ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အရာအားလုံး၌ ခြိုးခြံချွေတာမှုသည် လိုအပ်ပါသည်—အလုပ်၌ ခြိုးခြံချွေတာမှု၊ စားသောက်ခြင်း၌ ခြိုးခြံချွေတာမှု ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကင်အဘသည် ပျက်စီးနေသော အစားအသောက် တဏှာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မကောင်းသော အကျိုးဆက်များကို ကာကွယ်ရန် ကျန်းမာရေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု အလင်းကို စေလွှတ်တော်မူခဲ့သည်၊ သို့မှသာ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် စုံလင်ခြင်းကို ချစ်မြတ်နိုးသူများသည် ကိုယ်တော် ပံ့ပိုးပေးထားသော ကောင်းမွန်သော အရာများကို ဉာဏ်ပညာဖြင့် မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို သိရှိနိုင်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ နေ့စဉ်ဘဝ၌ ခြိုးခြံချွေတာမှုကို ကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် ထိန်းသိမ်းခြင်းမှတစ်ဆင့် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အထွေထွေ အစည်းအဝေးများနှင့် စခန်းချ အစည်းအဝေးများ၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသော ကောင်းမွန်သည့်၊ ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သည့်၊ အာဟာရပြည့်ဝသည့် အစားအစာများကို ရရှိသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤရာသီများကို စားသောက်ပွဲများ ပြုလုပ်သည့် အခါသမယများအဖြစ် မပြောင်းလဲသင့်ပေ။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ကျေးဇူးတင်ပါက၊ အသက်၏ မုန့်ကို စားသုံးနေပါက၊ အစားအသောက် တဏှာကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်အတွက် အလွန်အမင်း ပူပန်နေမည် မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အတွေးများ၏ ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ၊ ငါ၏ ဝိညာဉ်သည် မည်သို့ရှိသနည်း ဟူ၍ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဝိညာဉ်ရေးရာ အာဟာရ—ဝိညာဉ်ရေးရာ ခွန်အားကို ပေးစွမ်းနိုင်သော အရာ—အတွက် လိုလားတောင့်တမှု မတိုင်မီ တည်ရှိနေမည်ဖြစ်ရာ အစားအသောက်သည် ရိုးရှင်းပြီး သာမန်ဖြစ်နေပါကလည်း ကျွန်ုပ်တို့ ညည်းတွားတိုင်တန်းမည် မဟုတ်ပေ။

ဘုရားသခင်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သေဆုံးနေသော သို့မဟုတ် သေခါနီးဖြစ်သော ယဇ်ပူဇော်မှု မဟုတ်ဘဲ၊ သက်ရှိ ယဇ်ပူဇော်မှုအဖြစ် ပူဇော်ရန် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ရှေးခေတ် ဟေဗြဲလူတို့၏ ယဇ်ပူဇော်မှုများသည် အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့ရမည် ဖြစ်သည်၊ သို့ဖြစ်ရာ ရောဂါနှင့် ပုပ်သိုးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လူ့ယဇ်ပူဇော်မှုကို လက်ခံရရှိရန် ဘုရားသခင် နှစ်သက်မည်လော။ ကိုယ်တော်က ကျွန်ုပ်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ဗိမာန်တော်ဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်၊ ထို့ကြောင့် ထိုဗိမာန်တော်သည် ကိုယ်တော့် ဝိညာဉ်တော် ကိန်းဝပ်စရာ သင့်တော်သော နေရာဖြစ်စေရန်အတွက် ၎င်းကို စောင့်ရှောက်ရန် ကျွန်ုပ်တို့အား တောင်းဆိုတော်မူသည်။ တမန်တော် ပေါလုက ကျွန်ုပ်တို့အား ဤသို့ သတိပေးထားသည်- “သင်တို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို မပိုင်ကြ၊ အကြောင်းမူကား သင်တို့ကို တန်ဖိုးကြီးစွာဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ပြီးဖြစ်သည်၊ သို့ဖြစ်၍ သင်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ လည်းကောင်း၊ သင်တို့၏ ဝိညာဉ်၌ လည်းကောင်း ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေကြလော့၊ ထိုအရာတို့သည် ဘုရားသခင် ပိုင်ဆိုင်သော အရာများ ဖြစ်ကြသည်” (၁ ကောရိုန္သု ၆:၁၉၊ ၂၀)။ ဘုရားသခင်ထံ စုံလင်သော ဝန်ဆောင်မှုကို ပေးအပ်နိုင်ရန်နှင့် မိသားစု၌ လည်းကောင်း၊ လူ့အဖွဲ့အစည်း၌ လည်းကောင်း မိမိတို့၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်နိုင်ရန်အတွက် လူတိုင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အကောင်းဆုံးသော ကျန်းမာရေး အခြေအနေ၌ ထိန်းသိမ်းထားရန် အလွန် ဂရုစိုက်သင့်ကြသည်။

အစားအသောက် တဏှာ၏ စွမ်းအား

[အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၃:၄၈၅-၄၈၉ (၁၈၇၅)]

လူသားတို့ ရင်ဆိုင်ရသည့် အားအကောင်းဆုံး သွေးဆောင်မှုများအနက် တစ်ခုမှာ အစားအသောက် တဏှာနှင့် ပတ်သက်သော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ စိတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အကြား၌ ဆန်းကြယ်၍ အံ့ဩဖွယ်ရာ ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုအရာတို့သည် တစ်ခုပေါ်တစ်ခု ပြန်လည်သက်ရောက်ကြသည်။ သက်ရှိစက်ယန္တရား၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသည် ဟာမိုနီကျစွာ လှုပ်ရှားနိုင်စေရန် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျန်းမာသော အခြေအနေ၌ ထိန်းသိမ်းထား၍ ယင်း၏ ခွန်အားကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ ဘဝ၏ ပထမဆုံး လေ့လာသင်ယူမှု ဖြစ်ရပါမည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျစ်လျူရှုခြင်းသည် စိတ်ကို လျစ်လျူရှုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများ၌ မကျန်းမာသော ခန္ဓာကိုယ်များ သို့မဟုတ် သိမ်ငယ်သော စိတ်များ ရှိနေခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်အတွက် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျန်းမာရေးကို စွန့်လွှတ်၍ အရသာကို အလိုလိုက်ခြင်းမှာ အာရုံခံစားမှုများကို ဆိုးရွားစွာ အလွဲသုံးစားပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ အစားအသောက်၌ ဖြစ်စေ၊ သောက်သုံးမှု၌ ဖြစ်စေ မည်သည့် စည်းကမ်းမဲ့မှုမျိုးမဆို ပြုလုပ်သူတို့သည် မိမိတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအင်များကို ဖြုန်းတီးကြပြီး စီလဓမ္မဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို အားနည်းစေကြသည်။ သူတို့သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နိယာမကို ဖောက်ဖျက်မှု နောက်ဆက်တွဲအဖြစ် ပါလာသော ဝဋ်ကြွေးကို ခံစားကြရမည် ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာဂျာ၏ ကယ်တင်ရှင်သည် အစားအသောက် တဏှာကို အလိုလိုက်ခြင်းက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားနည်းမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးမည်ဖြစ်ပြီး အာရုံခံအင်္ဂါများကို ထုံထိုင်းသွားစေကာ သန့်ရှင်း၍ ထာဝရအရာများကို ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိတော်မူခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် ကမ္ဘာကြီးသည် အစားကြူးခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ ဤသို့ အလိုလိုက်ခြင်းက စီလဓမ္မဆိုင်ရာ စွမ်းအားများကို ပျက်စီးစေမည်ကို သိတော်မူခဲ့သည်။ အကယ်၍ အစားအသောက် တဏှာကို အလိုလိုက်ခြင်းသည် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် မည်မျှပင် အားကောင်းနေသနည်းဆိုလျှင်၊ ယင်း၏ စွမ်းအားကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော သားတော်သည် လူသားတို့အတွက် ခြောက်သီးတင်းတင်း အစာငတ်ခံရန် လိုအပ်ခဲ့ပါက၊ ခရစ်တော် အနိုင်ယူခဲ့သကဲ့သို့ အနိုင်ယူနိုင်ရန်အတွက် ခရစ်ယာန်တစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်၌ မည်မျှကြီးမားသော အလုပ်တစ်ခု ရှိနေပါသနည်း။ ပျက်စီးနေသော အစားအသောက် တဏှာကို အလိုလိုက်ရန် သွေးဆောင်မှု၏ ခွန်အားကို တောကန္တာရအတွင်း ထိုမျှရှည်လျားသော အစာငတ်ခံချိန်၌ ခရစ်တော် ခံစားခဲ့ရသော ဖော်မပြနိုင်သော ဝေဒနာဖြင့်သာ တိုင်းတာနိုင်သည်။

ခရစ်တော်သည် ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ရန်အတွက် ပျက်စီးခြင်း စတင်ခဲ့သည့် နေရာ၌ပင် လူသားကို ကယ်တင်ခြင်း အလုပ်ကို စတင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိတော်မူခဲ့သည်။ အာဒံသည် အစားအသောက် တဏှာကို အလိုလိုက်ခြင်းဖြင့် ကျဆုံးခဲ့သည်။ လူသားအား ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံရန် တာဝန်ရှိမှုကို စိတ်ထဲစွဲထင်စေရန်အတွက်၊ ခရစ်တော်သည် လူသား၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလေ့အထများကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်း အလုပ်ကို စတင်ခဲ့သည်။ သီလကျဆင်းခြင်းနှင့် လူသားမျိုးနွယ် ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်းတို့သည် အဓိကအားဖြင့် ပျက်စီးနေသော အစားအသောက် တဏှာကို အလိုလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

လေးနက်သော တာဝန်ရှိမှု

လူတိုင်းတွင်၊ အထူးသဖြင့် သမ္မာတရားကို သင်ကြားပေးသော ဓမ္မအမှုတော်ဆောင်များ၌ အစားအသောက် တဏှာဆိုင်ရာ အချက်တွင် အနိုင်ယူရန် လေးနက်သော တာဝန်ရှိမှု ရှိသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အစားအသောက် တဏှာနှင့် ရာဂများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါက သူတို့၏ အကျိုးပြုနိုင်မှုသည် ပိုမိုကြီးမားမည်ဖြစ်ပြီး၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကို ပေါင်းစပ်ပါက သူတို့၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စီလဓမ္မဆိုင်ရာ စွမ်းအားများသည် ပိုမိုအားကောင်းလာမည် ဖြစ်သည်။ Strictly စည်းကမ်းရှိသော အလေ့အထများနှင့်အတူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလုပ်များကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့်၊ သူတို့သည် ပိုမိုကြီးမားသော အလုပ်ပမာဏကို ပြီးမြောက်နိုင်ပြီး စိတ်၏ ကြည်လင်မှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ထိုကဲ့သို့သော လျှောက်လှမ်းမှုကို လိုက်နာပါက၊ သူတို့၏ အတွေးများနှင့် နှုတ်ကပတ်တော်များသည် ပိုမိုလွတ်လပ်စွာ စီးဆင်းမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှုများသည် ပိုမိုတက်ကြွလာမည်ဖြစ်ကာ၊ တရားနာသူများအပေါ် သက်ရောက်သည့် ရိုက်ခတ်မှုများသည် ပိုမိုထင်ရှားမည် ဖြစ်သည်။

မှန်ကန်သော အရည်အသွေးရှိသော အစားအစာ ဖြစ်လင့်ကစား၊ အစားအသောက်၌ စည်းကမ်းမဲ့ခြင်းသည် စနစ်အပေါ် အားယုတ်စေသော ဩဇာသက်ရောက်မည်ဖြစ်ပြီး ထက်မြက်၍ ပိုမိုသန့်ရှင်းသော ခံစားချက်များကို ထုံထိုင်းသွားစေမည် ဖြစ်သည်။ စားသောက်ခြင်း၌ Strictly စည်းကမ်းရှိခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ လုပ်ဆောင်ချက် အားလုံးကို ကျန်းမာစွာ ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားနိုင်ရန်အတွက် အလွန်မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပါသည်။ Strictly စည်းကမ်းရှိသော အလေ့အထများသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သာမက ကြွက်သားများကိုပါ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ဆောင်ခြင်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တက်ကြွမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဓမ္မအမှုတော်၌ ပါဝင်နေသူများ၊ စာတည်းများနှင့် စာရေးစာချီ လုပ်ငန်းများလုပ်ဆောင်သူများ အားလုံးအတွက် ခံနိုင်ရည်စွမ်းအားကို ပေးစွမ်းမည် ဖြစ်သည်....

လှုံ့ဆော်ပေးသော အစားအစာ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု

စည်းကမ်းမဲ့မှုသည် မကျန်းမာသော အစားအစာများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ စားပွဲများမှ စတင်သည်။ ကာလတစ်ခု ကြာမြင့်ပြီးနောက်၊ ဆက်လက်အလိုလိုက်ခြင်းမှတစ်ဆင့် အစာချေဖျက်ပေးသော အင်္ဂါများသည် အားနည်းလာပြီး သောက်သုံးလိုက်သော အစားအစာသည် အစားအသောက် တဏှာကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တော့ပေ။ မကျန်းမာသော အခြေအနေများ ထူထောင်လာပြီး၊ ပိုမိုလှုံ့ဆော်ပေးသော အစားအစာများကို ပြင်းစွာ တောင့်တလာကြသည်။ လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီနှင့် တိရစ္ဆာန်အသားများသည် ချက်ချင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤအဆိပ်များ၏ ဩဇာအောက်၌ အာရုံကြောစနစ်သည် စိတ္တဇလှုံ့ဆော်ခံရပြီး၊ အချို့သော အကြောင်းအရာများ၌ လက်ရှိအချိန်အတွက် အသိဉာဏ်သည် ပိုမိုတက်ကြွလာသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ စိတ်ကူးယဉ်မှုသည် ပိုမိုထင်ရှားလာသကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤလှုံ့ဆော်ပစ္စည်းများသည် လက်ရှိအချိန်အတွက် ထိုကဲ့သို့သော နှစ်လိုဖွယ်ရာ ရလဒ်များကို ထုတ်လုပ်ပေးသောကြောင့်၊ အများအပြားက မိမိတို့၌ ထိုအရာများ အမှန်တကယ် လိုအပ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချကြပြီး ဆက်လက်အသုံးပြုကြသည်။ သို့သော် အစဉ်သဖြင့် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ရှိသည်။ အာရုံကြောစနစ်သည် အလွန်အမင်း လှုံ့ဆော်ခံရပြီးနောက်၊ ယခုလက်ရှိ အသုံးပြုရန်အတွက် သူ၏ အနာဂတ် ခွန်အား အရင်းအမြစ်များထံမှ စွမ်းအားကို ချေးယူလိုက်ရသည်။ စနစ်၏ ဤယာယီ တက်ကြွမှု အားလုံး၏ နောက်တွင် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှု ပါဝင်လာသည်။ ဤလှုံ့ဆော်ပစ္စည်းများသည် စနစ်ကို ယာယီ တက်ကြွစေသည့် အချိုးအစားအတိုင်း၊ လှုံ့ဆော်မှု စွမ်းအား ကင်းမဲ့သွားသည့်အခါ လှုံ့ဆော်ခံရသော အင်္ဂါများ၏ စွမ်းအား ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ အစားအသောက် တဏှာသည် အလိုလိုက်ခြင်းသည် အလေ့အထ ဖြစ်လာသည်အထိ လှုံ့ဆော်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားရန်နှင့် တိုးပွားစေရန် အလားအလာရှိသော ပိုမိုအားကောင်းသော အရာတစ်ခုခုကို တောင့်တရန် သင်ယူသွားပြီး၊ ဆေးရွက်ကြီး၊ ဝိုင်များနှင့် အရက်သေစာများကဲ့သို့ ပိုမိုအားကောင်းသော လှုံ့ဆော်ပစ္စည်းများကို အစဉ်သဖြင့် ပြင်းစွာ တောင့်တလာသည်။ အစားအသောက် တဏှာကို ပိုမိုအလိုလိုက်လေ၊ ယင်း၏ တောင်းဆိုမှုများသည် ပိုမိုမကြာခဏ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ထိန်းချုပ်ရန် ပိုမိုခက်ခဲလာမည် ဖြစ်သည်။ စနစ်သည် ပိုမိုအားနည်းလာလေဖြစ်ပြီး သဘာဝမဟုတ်သော လှုံ့ဆော်မှုမပါဘဲ မနေနိုင်လေဖြစ်ရာ၊ စိတ်ဆန္ဒ အနိုင်ယူခံရပြီး ထိုအလိုလိုက်မှုများအတွက် သဘာဝမဟုတ်သော ပြင်းစွာ တောင့်တမှုကို ငြင်းပယ်ရန် စွမ်းအား မရှိတော့ဟု ထင်ရသည့်အထိ ထိုအရာများအတွက် ရာဂသည် ပိုမိုတိုးပွားလာသည်။

တစ်ခုတည်းသော ဘေးကင်းသော လျှောက်လှမ်းမှုမှာ လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီ၊ ဝိုင်များ၊ ဆေးရွက်ကြီး၊ ဘိန်းနှင့် အရက်သောက်စရာများကို မထိပါနှင့်၊ မမြည်းပါနှင့်၊ မကိုင်တွယ်ပါနှင့် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ စာတန်၏ သွေးဆောင်မှုများကို ကြံ့ကြံ့ခံရန်နှင့် ပျက်စီးနေသော အစားအသောက် တဏှာ၏ အသေးငယ်ဆုံးသော အလိုလိုက်မှုကို တွန်းလှန်ရန်အတွက်၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ဖြင့် အားဖြည့်ထားသော စိတ်ဆန္ဒ၏ စွမ်းအားကို အကူအညီတောင်းရန် ဤမျိုးဆက်၏ လူသားများအတွက် လိုအပ်ချက်သည် လွန်ခဲ့သော မျိုးဆက်အချို့ကထက် နှစ်ဆ ပိုမိုကြီးမားသည်။ သို့သော် လက်ရှိ မျိုးဆက်သည် ထိုစဉ်က နေထိုင်ခဲ့သူများထက် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော စွမ်းအား နည်းပါးသည်။ ဤလှုံ့ဆော်ပစ္စည်းများအတွက် အစားအသောက် တဏှာကို အလိုလိုက်ခဲ့ကြသူများသည် မိမိတို့၏ ပျက်စီးနေသော အစားအသောက် တဏှာများနှင့် ရာဂများကို မိမိတို့၏ ကလေးများထံ လက်ဆင့်ကမ်း ပေးခဲ့ကြပြီး၊ ပုံစံအမျိုးမျိုးသော စည်းကမ်းမဲ့မှုများကို တွန်းလှန်ရန်အတွက် ပိုမိုကြီးမားသော စီလဓမ္မဆိုင်ရာ စွမ်းအား လိုအပ်သည်။ လျှောက်လှမ်းရန် လုံးဝ ဘေးကင်းသော လျှောက်လှမ်းမှုတစ်ခုတည်းမှာ ခြိုးခြံချွေတာရေး ဘက်၌ ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ရန်နှင့် အန္တရာယ်ရှိသော လမ်းကြောင်းသို့ ခြေမလှမ်းရန် ဖြစ်သည်။

တောကန္တာရအတွင်း ထိုမျှရှည်လျားသော အစာငတ်ခံခြင်းကို ခရစ်တော် သည်းခံခဲ့သည့် ကြီးမားသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျွန်ုပ်တို့အား မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် ခြိုးခြံချွေတာခြင်းတို့၏ လိုအပ်ချက်ကို သင်ကြားပေးရန် ဖြစ်သည်။ ဤအလုပ်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စားပွဲများမှ စတင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဘဝ၏ အရေးကိစ္စ အားလုံး၌ Strictly လိုက်နာရမည် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကြီး၏ ကယ်တင်ရှင်သည် လူသား၏ အားနည်းချက်၌ ကူညီရန် ကောင်းကင်မှ ကြွလာခဲ့ရာ၊ ယေရှု ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သော စွမ်းအား၌ လူသားသည် အစားအသောက် တဏှာနှင့် ရာဂကို အနိုင်ယူရန် သန်မာလာနိုင်ပြီး အချက်တိုင်း၌ အောင်မြင်သူ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

မိခင်အများအပြားသည် မိမိတို့ ကလေးများ၏ အရသာများကို ပညာပေးကြပြီး သူတို့၏ အစားအသောက် တဏှာများကို ပုံသွင်းကြသည်။ သူတို့သည် တိရစ္ဆာန်အသားများ စားသုံးခြင်းနှင့် လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီ သောက်သုံးခြင်းတို့၌ သူတို့ကို အလိုလိုက်ကြသည်။ အချို့သော မိခင်များက မိမိတို့ ကလေးများအား အသုံးပြုရန် အားပေးသော အမွှေးအကြိုင်များစွာ ပါဝင်သော တိရစ္ဆာန်အသားများနှင့် လက်ဖက်ရည်၊ ကော်ဖီတို့သည် ဆေးရွက်ကြီးကဲ့သို့ ပိုမိုအားကောင်းသော လှုံ့ဆော်ပစ္စည်းများကို ပြင်းစွာ တောင့်တရန် လမ်းစပြင်ပေးကြသည်။ ဆေးရွက်ကြီးကို အသုံးပြုခြင်းသည် အရက်အတွက် အစားအသောက် တဏှာကို အားပေးပြီး၊ ဆေးရွက်ကြီးနှင့် အရက်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် အာရုံကြော စွမ်းအားကို အမြဲတမ်း လျှော့ချပေးသည်။

အကယ်၍ အရာအားလုံး၌ ခြိုးခြံချွေတာရေး အကြောင်းအရာအပေါ် ခရစ်ယာန်များ၏ စီလဓမ္မဆိုင်ရာ ခံစားလွယ်မှုများ နိုးထလာပါက၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ စားပွဲများမှ စတင်၍ မိမိတို့၏ နမူနာဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်မှု အားနည်းသူများ၊ အစားအသောက် တဏှာ၏ ပြင်းစွာ တောင့်တမှုများကို တွန်းလှန်ရန် စွမ်းအား လုံးဝနီးပါး မရှိသူများကို ကူညီနိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤဘဝ၌ ကျွန်ုပ်တို့ ထူထောင်သော အလေ့အထများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ထာဝရ အကျိုးစီးပွားများကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ထာဝရ ကံကြမ္မာသည် Strictly စည်းကမ်းရှိသော အလေ့အထများပေါ်၌ မှီခိုနေကြောင်း သဘောပေါက်ပါက၊ စားသောက်ခြင်း၌ Strictly စည်းကမ်းရှိသည့် အဆင့်အထိ ကျွန်ုပ်တို့ အလုပ်လုပ်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ နမူနာနှင့် ကိုယ်ပိုင် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုမှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် စည်းကမ်းမဲ့မှု၊ ပြစ်မှုနှင့် သေခြင်းတို့၏ ယိုယွင်းပျက်စီးမှုမှ ဝိညာဉ်များစွာကို ကယ်တင်ပေးသည့် နည်းလမ်း ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ညီမများသည် ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်ပြီး အာဟာရပြည့်ဝသော အစားအစာများကိုသာ သူတို့၏ စားပွဲများ၌ ပြင်ဆင်ပေးခြင်းဖြင့် အခြားသူများကို ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကြီးမားသော အလုပ်၌ များစွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အဖိုးတန်သော အချိန်ကို မိမိတို့ ကလေးများ၏ အရသာများနှင့် အစားအသောက် တဏှာများကို ပညာပေးခြင်း၌ လည်းကောင်း၊ အရာအားလုံး၌ ခြိုးခြံချွေတာရေး အလေ့အထများကို ပုံသွင်းခြင်း၌ လည်းကောင်း၊ အခြားသူများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် မိမိကိုယ်ကို ငင်းပယ်ခြင်းနှင့် ရက်ရောခြင်းတို့ကို အားပေးခြင်း၌ လည်းကောင်း အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။

အလိုလိုက်ခြင်း၏ ရလဒ်များ

အစားအသောက် တဏှာကို ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် ယင်း၏ စွမ်းအားကို အနိုင်ယူခြင်းဖြင့် သွေးဆောင်ရာ တောကန္တာရ၌ ခရစ်တော် ပေးတော်မူခဲ့သော နမူနာ ရှိလင့်ကစား၊ မိမိတို့၏ နမူနာနှင့် မိမိတို့၏ ကလေးများအား ပေးနေသော ပညာရေးတို့မှတစ်ဆင့် သူတို့ကို အစားကြူးသူများနှင့် ဝိုင်သောက်သူများ ဖြစ်လာရန် ပြင်ဆင်ပေးနေကြသော ခရစ်ယာန် မိခင်များစွာ ရှိသည်။ ကလေးများကို ကျန်းမာရေးနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း မရှိဘဲ သူတို့ နှစ်သက်ရာကို စားသုံးရန်နှင့် သူတို့ နှစ်သက်သည့် အချိန်၌ စားသုံးရန် မကြာခဏ အလိုလိုက်ကြသည်။ မွေးကင်းစ ဘဝမှစ၍ လောဘကြီးသူများ ဖြစ်လာအောင် ပညာပေးခြင်း ခံရသော ကလေးများစွာ ရှိသည်။ အစားအသောက် တဏှာကို အလိုလိုက်ခြင်းမှတစ်ဆင့် သူတို့သည် ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်၌ပင် ရင်ပြည့်ရင်ကယ် ရောဂါသည်များ ဖြစ်လာကြသည်။ စားသောက်ခြင်း၌ မိမိကိုယ်ကို အလိုလိုက်ခြင်းနှင့် စည်းကမ်းမဲ့ခြင်းတို့သည် သူတို့၏ ကြီးထွားမှုနှင့်အတူ ကြီးထွားလာပြီး သူတို့၏ ခွန်အားနှင့်အတူ အားကောင်းလာသည်။ မိဘများ၏ အလိုလိုက်မှုမှတစ်ဆင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တက်ကြွမှုများသည် စွန့်လွှတ် ခဲ့ရသည်။

ကျန်းမာရေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု၌ သစ္စာရှိခြင်း

[အသင်းတော်အတွက် သက်သေခံချက်များ ၉:၁၅၃-၁၆၆ (၁၉၀၉)]

ကျန်းမာရေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု အကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ လူမျိုးတော် အားလုံးထံသို့ သတင်းစကားတစ်ခု ဆောင်ကြဉ်းပေးရန် ကျွန်ုပ်အား ညွှန်ကြားထားသည်၊ အကြောင်းမူကား အများအပြားသည် ကျန်းမာရေး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု မူဝါဒများအပေါ် သူတို့၏ ယခင် သစ္စာရှိမှုမှ ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ သားသမီးများအတွက် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့သည် ခရစ်တော်၌ အရွယ်ရောက်ပြီးသော အမျိုးသားများနှင့် အမျိုးသမီးများ၏ အပြည့်အဝ အရပ်အမောင်းသို့ ကြီးထွားလာရန် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ ပြုလုပ်နိုင်ရန်အတွက်၊ သူတို့သည် စိတ်၊ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအား တိုင်းကို မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မည်သည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကိုမျှ ဖြုန်းတီးပစ်ရန် မတတ်နိုင်ကြပေ။

ကျန်းမာရေးကို မည်သို့ ထိန်းသိမ်းရမည်ဆိုသည့် မေးခွန်းသည် ပထမဦးစားပေး အရေးပါသော မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော စိတ်ဖြင့် ဤမေးခွန်းကို ကျွန်ုပ်တို့ လေ့လာသောအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သာမက ဝိညာဉ်ရေးရာ တိုးတက်မှု အလို့ငှာ အစားအသောက်၌ ရိုးရှင်းမှုကို လိုက်နာခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်ကြောင်း သင်ယူရရှိမည် ဖြစ်သည်။ ဤမေးခွန်းကို ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်ရှည်စွာ လေ့လာကြပါစို့။ ဤကိစ္စ၌ ပညာရှိစွာ လှုပ်ရှားနိုင်ရန်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၌ အသိပညာနှင့် ပိုင်းခြားသိမြင်မှု လိုအပ်သည်။ သဘာဝ၏ နိယာမများကို တွန်းလှန်ရန် မဟုတ်ဘဲ နာခံရမည် ဖြစ်သည်။

တိရစ္ဆာန်အသားများ၊ လက်ဖက်ရည်နှင့် ကော်ဖီ၊ အရသာရှိပြီး မကျန်းမာသော အစားအစာ ပြင်ဆင်မှုများကို အသုံးပြုခြင်း၏ မကောင်းသော အကျိုးဆက်များနှင့် ပတ်သက်၍ သင်ကြားမှု ခံယူထားပြီးဖြစ်သော သူများနှင့် စွန့်လွှတ်မှုဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားသူများသည် မိမိတို့ မကျန်းမာကြောင်း သိရှိထားသော အစားအစာများအတွက် မိမိတို့၏ အစားအသောက် တဏှာကို ဆက်လက်အလိုလိုက်မည် မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် အစားအသောက် တဏှာများကို သန့်စင်စေရန်နှင့် မကောင်းသော အရာများနှင့် ပတ်သက်၍ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းကို ကျင့်သုံးရန် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ဤသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်သည် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်၌ စုံလင်သော လူမျိုးတော်အဖြစ် မရပ်တည်မီ ပြုလုပ်ရမည့် အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။