ဓမ္မရာဇဝင်ပထမစောင် ၂၀

 

အခန်းကြီး - ၂၀

1 ဒါဝိဒ်သည် ရာမမြို့၊ နာယုတ်ရွာမှပြေး၍ ယောနသန်ထံသို့ ရောက်ပြီးလျှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သို့ ပြုဘိသနည်း။ အဘယ်အပြစ် ရှိသနည်း။ ခမည်းတော်သည် ကျွန်ုပ်အသက်ကို ရှာမည်အကြောင်း၊ ကျွန်ုပ်သည် အဘယ်ဒုစရိုက်ကို ပြုဘိသနည်းဟု မေးသော်၊
² ယောနသန်က၊ ဤအမှုဝေးပါစေသော။ သင်သည် မသေရ။ ကျွန်ုပ်အဘသည် ကျွန်ုပ်အား မပြောဘဲ အမှုအကြီးအငယ် တစုံတခုကိုမျှ မပြုတတ်။ ဤအမှုမှန်လျှင် ကျွန်ုပ်မသိစေခြင်းငှါ အဘယ်ကြောင့် ဝှက်ထားမည်နည်း။ ဤအမှုမမှန်ဘူးဟု ပြန်ပြော၏။
³ ဒါဝိဒ်ကလည်း၊ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ မိတ်ဆွေဖြစ်ကြောင်းကို သင်၏ အဘသည် အမှန်သိသဖြင့်၊ ယောနသန်စိတ်မသာ ရှိမည်စိုးရိမ်၍ သူသည် ဤအမှုကို မသိစေနှင့်ဟု ပြောဆိုပါပြီ။ အကယ်စင်စစ် ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ သင့်အသက်လည်း ရှင်သည်အတိုင်း၊ ကျွန်ုပ်နှင့် သေဘေးစပ်ကြားမှာ အသွားတလှမ်းသာ ရှိပါသည်ဟု အကျိန်နှင့် ဆို၏။
⁴ ယောနသန်ကလည်း၊ သင့်စိတ်နှလုံး အလိုရှိသည်အတိုင်း ကျွန်ုပ်ပြုပါမည်ဟု ဒါဝိဒ်အားဆိုလျှင်၊
⁵ ဒါဝိဒ်က၊ နက်ဖြန်နေ့သည် လဆန်းနေ့ဖြစ်၍၊ ကျွန်ုပ်သည် ရှင်ဘုရင်နှင့်အတူ စားတော်ပွဲနားမှာ မထိုင်ဘဲ မနေသင့်။ သို့သော်လည်း ကျွန်ုပ်သွား၍ သုံးရက်နေ့ ညဦးတိုင်အောင် တော၌ ပုန်းရှောင်လျက် နေပါရစေ။
⁶ သင်၏ အဘသည် ကျွန်ုပ်မရှိသည်ကို မှတ်မိလျှင်၊ ဒါဝိဒ်၏ အဆွေအမျိုးအပေါင်းတို့သည် နှစ်စဉ်ပွဲ ခံချိန်ရှိသောကြောင့်၊ မိမိနေရာ ဗက်လင်မြို့သို့ သွားရမည်အကြောင်း၊ ကျပ်ကျပ်အခွင့်ပန်ပါ၏ဟု လျှောက်ပါ။
⁷ အဘက ကောင်းပြီဟုဆိုလျှင်၊ ကိုယ်တော်ကျွန်သည် ချမ်းသာရပြီ။ သို့မဟုတ် အလွန်စိတ်ဆိုးလျှင်၊ ဘေးပြုမည် အကြံရှိသည်ကို သဘောကျပါ။
⁸ ကိုယ်တော်ကျွန်၌ ကျေးဇူးပြုပါ။ ထာဝရဘုရား၏ ပဋိညာဉ်ကို ကိုယ်တော်ကျွန်နှင့် ဖွဲ့ပါပြီ။ သို့သော်လည်း ကျွန်ုပ်၌ အပြစ်ရှိလျှင် ကိုယ်တော်တိုင် သတ်ပါ။ အဘယ်ကြောင့် အဘထံသို့ ဆောင်သွားရပါမည်နည်းဟု ယောနသန်အားဆို၏။
⁹ ယောနသန်က ထိုသို့သောအမှု ဝေးပါစေသော။ ကျွန်ုပ်အဘသည် သင်၌ ဘေးပြုမည်ဟု အကြံ ရှိသည်ကို ကျွန်ုပ်သည် အမှန်သိလျှင် သင့်အား မပြောဘဲနေလိမ့်မည်လောဟု ဆို၏။
¹⁰ ဒါဝိဒ်ကလည်း၊ ခမည်းတော်သည် ကြမ်းတမ်းစွာ ပြန်ပြောလျှင်၊ ကျွန်ုပ်အား အဘယ်သူ ကြားပြောလိမ့်မည်နည်းဟု မေးသော်၊
¹¹ ယောနသန်က၊ ငါတို့သည် တောသို့ သွားကြကုန်အံ့ဟု ဒါဝိဒ်အား ဆိုလျက်၊ နှစ်ယောက်တို့သည် တောသို့ထွက်သွားကြ၏။
¹² ယောနသန်ကလည်း၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ နက်ဖြန်နေ့၊ သဘက်နေ့၌ ကျွန်ုပ်အဘကို စုံစမ်းသောအခါ သူသည် ဒါဝိဒ်၌ ကောင်းသော အကြံရှိ၍ သင့်ကို ကျွန်ုပ်မကြားလိုက်ဘဲ နေသော်၎င်း၊
¹³ သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်အဘသည် ဘေးပြုခြင်းငှါ အလိုရှိ၍ သင်သည် ငြိမ်ဝပ်စွာ သွားရမည်အကြောင်း၊ ကျွန်ုပ် သတိမပေး မလွှတ်လိုက်ဘဲ နေသော်၎င်း၊ ထာဝရဘုရားသည် ထိုမျှမက ယောနသန်ကို ပြုတော်မူစေသတည်း။ ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်ုပ်အဘနှင့် အတူရှိခဲ့ပြီးသကဲ့သို့ သင်နှင့်အတူ ရှိပါစေသော။
¹⁴ သင်သည် ကျွန်ုပ်အသက်ရှင်စဉ် အခါ၌သာ အသက်ချမ်းသာစေခြင်းငှါ ထာဝရဘုရား အလိုတော် အတိုင်း ကျေးဇူးပြုရမည်မက၊
¹⁵ ထာဝရဘုရားသည် ဒါဝိဒ်၏ ရန်သူအပေါင်းတို့ကို မြေကြီးပေါ်က ပယ်ရှင်းတော်မူသော နောက်မှာလည်း၊ ကျွန်ုပ်အမျိုးအနွယ်၌ အစဉ်အမြဲ ကျေးဇူးပြုရမည်ဟု ဒါဝိဒ်အားဆိုသဖြင့်၎င်း၊
¹⁶ သစ္စာပျက်လျှင် ဒါဝိဒ်၏ ရန်သူတို့အားဖြင့် ထာဝရဘုရား အပြစ်ပေးတော်မူစေသတည်းဟု ဒါဝိဒ်၏ အမျိုးအနွယ်နှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့သဖြင့်၎င်း၊
¹⁷ ကိုယ်ဝိညာဉ်ကို ချစ်သကဲ့သို့ ဒါဝိဒ်ကို ချစ်သောကြောင့်၊ ချစ်သောစိတ်အားကြီး၍ ဒါဝိဒ်အား အထပ်ထပ်ကျိန်ဆို၏။
¹⁸ တဖန် ယောနသန်က၊ နက်ဖြန်နေ့သည် လဆန်းနေ့ဖြစ်၍၊ သင်ထိုင်ရာအရပ် လပ်လျှင် သင်မရှိကြောင်း ထင်ရှားလိမ့်မည်။
¹⁹ သင်သည် သုံးရက်နေပြီးမှ အလျင်အမြန် ဆင်းလာသဖြင့်၊ အရင်အမှုရှိစဉ် ပုန်းရှောင်၍ နေရာအရပ်သို့ ရောက်လျှင်၊ ဧဇေလ ကျောက်နားမှာ နေရမည်။
²⁰ ကျွန်ုပ်သည်လည်း၊ စက်ကို ပစ်ဟန်ပြု၍၊ ထိုကျောက်နားသို့ မြှားသုံးစင်းပစ်မည်။
²¹ မြှားတို့ကို သွား၍ ရှာချေဟု လူကလေးကို စေခိုင်းသောအခါ၊ မြှားတို့သည် နင့်အနားမှာရှိ၏။ ကောက်တော့ဟု သေချာစွာ ပြောလျှင်လာခဲ့ပါ။ ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း ဘေးမရှိ၊ ချမ်းသာရပြီ။
²² သို့မဟုတ်၊ မြှားတို့သည် နင့်ကို လွန်ပြီဟု လုလင်အား ဆိုလျှင် သွားလော့။ ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို လွှတ်လိုက်တော်မူ၏။
²³ ယခု ငါတို့နှစ်ယောက် ပြောသော အမှုသည်ကား၊ ထာဝရဘုရားသည် သင်နှင့် ကျွန်ုပ်စပ်ကြားမှာ အစဉ်ရှိတော်မူစေသတည်းဟု ဒါဝိဒ်အား ပြောဆိုလေ၏။
²⁴ ဒါဝိဒ်သည် တော၌ ပုန်းရှောင်၍ နေ၏။ လဆန်းနေ့ရောက်မှ ရှင်ဘုရင်သည် စားတော်ခေါ်ခြင်းငှါ ထိုင်၏။
²⁵ ထုံးစံအတိုင်းထရံနားမှာ ရှင်ဘုရင်ထိုင်လျှင်၊ ယောနသန်ထ၍ အာဗနာသည် ရှောလုအနားမှာ ထိုင်၏။ ဒါဝိဒ်၏ နေရာ ထိုင်ရာသည် လပ်၏။
²⁶ သို့ရာတွင် ရှောလုက အကြောင်းတစုံတခုရှိလိမ့်မည်။ သူသည် မစင်ကြယ်။ အကယ်၍ သူသည် မစင်ကြယ်ဟု ထင်မှတ်၍ ထိုနေ့၌ တိတ်ဆိတ်စွာနေ၏။
²⁷ နက်ဖြန်နေ့ လဆန်းနှစ်ရက်နေ့၌ ဒါဝိဒ်၏ နေရာထိုင်ရာသည် လပ်သောကြောင့် ရှောလုက၊ ယေရှဲသားသည် စားပွဲတော်သို့ မနေ့ကမလာ၊ ယနေ့လည်း မလာဘဲ အဘယ်ကြောင့်နေသနည်းဟု သားတော် ယောနသန်အား မေးလျှင်၊
²⁸ ယောနသန်က၊ ဒါဝိဒ်သည် ဗက်လင်မြို့သို့ သွားရမည်အကြောင်း ကျပ်ကျပ်အခွင့်ပန်လျက်၊
²⁹ အကျွန်ုပ် သွားရသော အခွင့်ကို ပေးပါလော့။ အကျွန်ုပ် အဆွေအမျိုးတို့သည် ထိုမြို့၌ ယဇ်ပွဲကို ဆောင်ကြပါ၏။ အကျွန်ုပ် အစ်ကိုလည်းမှာလိုက်ပါပြီ။ စိတ်တော်နှင့် တွေ့သည်မှန်လျှင် အကျွန်ုပ်သွား၍ အစ်ကိုတို့ကို မြင်ရမည်အကြောင်း အခွင့်ပေးပါလော့ဟု တောင်းပန်ပါ၏။ ထို့ကြောင့် စားပွဲတော်သို့ မလာပါဟု ရှောလုအား လျှောက်လေ၏။
³⁰ ထိုအခါရှောလုသည် ယောနသန်ကို အမျက်ထွက်၍၊ မြောက်မထားသော မိန်းမ၏သား၊ သင်သည် ကိုယ်တိုင် အရှက်ကွဲသည်တိုင်အောင်၎င်း၊ သင့်အမိအဝတ်ကျွတ်၍ အရှက်ကွဲသည့်တိုင်အောင်၎င်း၊ ယေရှဲ၏သား ဘက်၌ နေသည်ကို ငါမသိသလော။
³¹ ယေရှဲ၏သားသည် မြေကြီးပေါ်မှာ အသက်ရှင်သည်ကာလပတ်လုံး သင်နှင့် သင်၏နိုင်ငံ မတည်ရ။ ယခုစေလွှတ်၍ သူကိုခေါ်ခဲ့။ သူသည် အသေခံရမည်ဟုဆိုလျှင်၊
³² ယောနသန်က၊ ဒါဝိဒ်သည် အဘယ်ကြောင့် အသေခံရမည်နည်း။ အဘယ်သို့ပြုဘိသနည်းဟု အဘရှောလုအား မေးလေသော်၊
³³ ရှောလုသည် ယောနသန်ကို မှန်စေခြင်းငှါ လှံတို့ကို လက်လွှတ်၍ ထိုးလေ၏။ သို့ဖြစ်၍ အဘသည် ဒါဝိဒ်ကို သတ်မည်အကြံရှိသည်ကို ယောနသန်သည် သိသဖြင့်၊
³⁴ အမျက်ထွက်၍၊ ထိုလဆန်းနှစ်ရက်နေ့၌ အစာမစားဘဲ ထသွား၏။ မိမိအဘသည် ဒါဝိဒ်ကို အရှက်ခွဲသောကြောင့် ဒါဝိဒ်အတွက် ညှိုးငယ်သောစိတ် ရှိ၏။
³⁵ နံနက်ရောက်မှ ဒါဝိဒ်နှင့် ချိန်းချက်သော အချိန်၌၊ ယောနသန်သည် လူကလေးကို ခေါ်၍ တောသို့ သွား၏။
³⁶ လူကလေးအား လည်းပြေးတော့။ ငါပစ်သော မြှားတို့ကို ရှာတော့ဟုဆို၍ လူကလေးသည် ပြေးသောအခါ သူ့ကို လွန်အောင်မြှားတစင်းကို ပစ်လေ၏။
³⁷ ယောနသန်ပစ်သော မြှားကျရာ အရပ်သို့ လူကလေးရောက်သောအခါ၊ ယောနသန်က၊ မြှားတစင်းသည် နင့်ကို လွန်ပြီမဟုတ်လော။
³⁸ ကြိုးစား၍ အလျင်အမြန်ပြေးတော့။ မနေနှင့်ဟု လူကလေးနောက်မှာ ဟစ်လေ၏။ လူကလေးသည်လည်း မြှားတို့ကို ကောက်၍ မိမိသခင့်ထံသို့ ပြန်လာ၏။
³⁹ သို့ရာတွင် လူကလေးသည် ထိုအမှုကို နားမလည်။ ယောနသန်နှင့် ဒါဝိဒ်သာ နားလည်ကြ၏။
⁴⁰ ယောနသန်သည် မိမိလက်နက်တို့ကို လူကလေး၌ အပ်၍ မြို့ထဲသို့ယူသွားတော့ဟု ဆို၏။
⁴¹ လူကလေးသွားသောနောက်၊ ဒါဝိဒ်သည် တောင်မျက်နှာ အရပ်က ထ၍ မြေပေါ်မှာ ပြပ်ဝပ်လျက် သုံးကြိမ်တိုင်အောင် ဦးညွှတ်ပြီးလျှင်၊ သူတို့သည် တယောက်ကို တယောက်နမ်းလျက် မျက်ရည် ကျလျက်၊ ဒါဝိဒ်သည်သာ၍ ပြုသည်တိုင်အောင် ပြုကြ၏။
⁴² ယောနသန်ကလည်း၊ ထာဝရဘုရားသည် သင်နှင့် ကျွန်ုပ်စပ်ကြား၊ သင့်အမျိုးအနွယ်နှင့် ကျွန်ုပ် အမျိုးအနွယ်စပ်ကြားမှာ အစဉ်အမြဲ ရှိတော်မူစေသတည်းဟူ၍ ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို တိုင်တည်သဖြင့်၊ ငါတို့နှစ်ယောက်သည် ကျိန်ဆိုကြသည်ကို ထောက်၍၊ ငြိမ်ဝပ်စွာ သွားတော့ဟု ဒါဝိဒ်အား ဆိုလျှင်၊ ဒါဝိဒ်သည် ထသွား၍ ယောနသန်လည်း မြို့ထဲသို့ ဝင်လေ၏။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၂၀:၁–၄၂ ယောနသန်သည် ဒါဝိဒ်၏ အောင်မြင်မှုသည် ၎င်း၏ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသော်လည်း ဒါဝိဒ်အား သစ္စာစောင့်သိသည်။

20:1–42 Jonathan is loyal to David, though he knows that David’s success is at his expense.

 

၂၀:၁ ငါ၏ဒုစရိုက်သည် အဘယ်နည်း။ ဒါဝိဒ်သည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်နေသဖြင့် ၎င်း၏မေးခွန်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ မေးသည်။

20:1 What is my iniquity. David is upset, so he repeats his question.

 

၂၀:၃ ထာဝရဘုရားအသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း။ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို ပဌနာပြုခြင်းသည် ထိုစကားကို အထူးအရေးပါစေသည်။

20:3 as the Lord lives. Invoking God’s name makes the statement particularly significant.

 

၂၀:၅ လဆန်းပွဲ။ ဤပွဲတော်သည် တစ်ခါတစ်ရံ အပတ်စဉ်ဥပုသ်နေ့နှင့်အတူ သမ္မာကျမ်းစာပိုဒ်များစွာတွင် ဖော်ပြထားသည် (တော ၂၈:၁၁၊ ဟေရှာ ၁:၁၃၊ အာ ၈:၅)။ ၎င်းသည် လပြက္ခဒိန်ကို အသုံးပြုခြင်းပေါ်တွင် အခြေခံပြီး ပွဲလမ်းသဘင်ထမင်းစားပွဲပါဝင်သည်။

20:5 the New Moon. This type of celebration, sometimes together with the weekly Sabbath, is mentioned in several biblical passages (Num. 28:11; Is. 1:13; Amos 8:5). It is based on the use of the lunar calendar and includes a festive meal.

 

၂၀:၆ နှစ်စဉ်ယဇ်ပူဇော်ခြင်း။ မိသားစုများသည် လဆန်းပွဲတော်ကို နှစ်စဉ်ကျင်းပရန် စုဝေးခြင်းဓလေ့ကို သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဖော်ပြမထားပေ။ ၎င်းကို ဆမ်ယူအာလ်၏မွေးဖွားခြင်းဇာတ်လမ်းတွင် ၁:၃ ၌ အရိပ်အမြွက်ဖော်ပြထားပေမည်။

20:6 a yearly sacrifice. The practice of families getting together to observe the New Moon festival once a year is not mentioned in the Bible. It may be alluded to in the story of Samuel’s birth in 1:3.

 

၂၀:၇ သင်၏ကျွန်။ ၎င်းသည် ဒါဝိဒ်၏ နှိမ့်ချမှုကို ပြသသည်။

20:7 your servant. This demonstrates David’s humility.

 

၂၀:၁၁ လယ်ကွင်းသို့ ထွက်သွားပါ။ ရှောလုထံသို့ မည်သူမျှ သတင်းပို့မည်မဟုတ်စေရန် စကားပြောဆိုမှုကို မည်သူမျှ မကြားနိုင်ရန် သီးသန့်နေရာရှာရန်ဖြစ်သည်။

20:11 go out into the field. To have privacy so no one could hear the conversation and report to Saul.

 

၂၀:၁၃ ဤအတိုင်းနှင့် ထို့ထက်ပို၍ ပြုပါစေသော။ သာမန်ကျိန်ဆိုမှုပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည်။ ငါ၏ဖခင်နှင့်။ ယောနသန်သည် ဒါဝိဒ်သည် နောက်ဘုရင်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

20:13 do so and much more. A common curse formula. with my father. Jonathan is convinced that David will be the next king.

 

၂၀:၁၅ သင်၏ကရုဏာကို ဖြတ်တောက်မည်။ ယောနသန်သည် ၎င်း၏သားစဉ်မြေးဆက်များ၏ လုံခြုံမှုအတွက် စဉ်းစားနေသည်။ အသစ်ဘိသိက်ပေးခံရသော ဘုရင်သည် တစ်ခါတစ်ရံ ယခင်ဘုရင်၏ မိသားစုဝင်အားလုံးကို သတ်ဖြတ်တတ်သည် (၃ ရာ ၁၅:၂၉၊ ၁၆:၁၁)။ ဒါဝိဒ်သည် ယောနသန်၏သားအား ကရုဏာပြသည် (၂ ရာ ၉)။

20:15 cut off your kindness. Jonathan is concerned for the safety of his offspring. A newly anointed king would sometimes kill all the members of the former king’s family (1 Kin. 15:29; 16:11). David shows kindness to Jonathan’s son (2 Sam. 9).

 

၂၀:၁၆ ဒါဝိဒ်၏ရန်သူများ။ ဤစကားတွင် ရှောလုပါဝင်သည်။

20:16 David’s enemies. Saul is included in this saying.

 

၂၀:၂၁ လူငယ်တစ်ဦး။ ယောနသန်သည် ၎င်း၏ကျွန်ကို လုံးဝယုံကြည်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

20:21 a lad. Jonathan could not completely trust his servant.

 

၂၀:၂၆ သူသည် မသန့်ရှင်းပါ။ ယခင်အခန်းကဲ့သို့ပင်၊ ရှောလသည် သူ၏သားသမီးတစ်ဦးဦးက လှည့်စားခံရသည်။ ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ သန့်ရှင်းမှုသည် ပွဲလမ်းသဘင်သောက်စားပွဲများတွင် ပါဝင်ရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ လူတစ်ဦးသည် သေဆုံးသည့်အရာနှင့် ထိတွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါက်တစ်ခုခုကြောင့် မသန့်ရှင်းဖြစ်သည်။

20:26 he is unclean. As in the previous chapter, Saul is deceived by one of his children. Ritual purity is a prerequisite for participating in festive meals. A person is made unclean through contact with something dead, or through a bodily discharge.

 

၂၀:၂၇ ယေရှဲ၏သား။ ရှောလသည် ဒါဝိဒ်၏အမည်ကို မပြောဘဲ မထီမဲ့မြင်ပြုသည်။

20:27 the son of Jesse. Out of contempt Saul avoids saying David’s name.

 

၂၀:၂၉ ငါ့အစ်ကိုက ငါ့ကို အမိန့်ပေးသည်။ အကြီးဆုံးအစ်ကို၏ အခွင့်အာဏာသည် မိဘများ၏ အခွင့်အာဏာနှင့် ညီမျှသည်။

20:29 my brother has commanded me. The authority of the eldest brother equals that of the parents.

 

၂၀:၃၀ ဆိုးယုတ်သော၊ ပုန်ကန်သောမိန်းမ၏သား။ ဤစော်ကားမှုသည် ယောနသန်ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ သူ၏မိခင်ကို မဟုတ်ပါ။

20:30 son of a perverse, rebellious woman. The insult is directed at Jonathan, not at his mother.

 

၂၀:၃၁ သင်၏ဘုရင်နိုင်ငံလည်း မဟုတ်ပါ။ ရှောလသည် ဒါဝိဒ်သည် သူ့နေရာတွင် ဘုရင်ဖြစ်လာမည်ဟု ယုံကြည်လာသည်။

20:31 nor your kingdom. Saul himself is becoming convinced that David will succeed him as king.

 

၂၀:၃၃ သူ့ကိုသတ်ရန်။ ရှောလသည် ဒါဝိဒ်၏အမှားကို သက်သေမပြဘဲ အင်အားသုံးရန် ဆုံးဖြတ်သည်။

20:33 to kill him. Saul has no proof of David’s wrongdoing so he resorts to the use of force.

 

၂၀:၃၄ သူ့ကို ရှက်စရာပြုမူခဲ့သည်။ ယောနသန်သည် မိသားစုဝင်များနှင့် မိတ်ဆွေများရှေ့တွင် အရှက်ခွဲခံရသည်။

20:34 treated him shamefully. Jonathan is humiliated in the presence of family members and friends.

 

၂၀:၄၁ သုံးကြိမ်ဦးညွှတ်သည်။ နက်ရှိုင်းသော ရိုသေမှု၏ လက္ခဏာတစ်ခု (က ၃၃:၃)။

20:41 bowed down three times. A sign of deep respect (Gen. 33:3).