ဓမ္မရာဇဝင်ဒုတိယစောင် ၁၉

 

အခန်းကြီး - ၁၉

1 ရှင်ဘုရင်သည် အဗရှလုံကြောင့် ငိုကြွေးမြည် တမ်းတော်မူသည်ဟု ယွာဘအား ကြားပြောလေ၏။
² ထိုနေ့၌အောင်ပွဲသည် လူအပေါင်းတို့တွင် ဝမ်းနည်းစရာအကြောင်းဖြစ်ပြန်၏။ ရှင်ဘုရင်သည် သားတော်ကြောင့် စိတ်ကြင်နာတော်မူသည်ကို လူအပေါင်းတို့သည် ထိုနေ့၌ ကြား၍၊
³ စစ်တိုက်ရာမှပြေးသော သူတို့သည် ရှက်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြေးတတ်သကဲ့သို့ မြို့ထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြေးဝင်ကြ၏။
⁴ ရှင်ဘုရင်သည်လည်း မျက်နှာကိုဖုံး၍၊ အိုငါ့သား အဗရှလုံ၊ အိုအဗ ရှလုံ၊ ငါ့သား၊ ငါ့သားဟု ကြီးသောအသံ နှင့် ငိုကြွေးတော်မူ၏။
⁵ ယွာဘသည် ရှင်ဘုရင်ထံ အိမ်ထဲသို့ဝင်၍၊ ကိုယ်တော်၏ အသက်မှစ၍ သားတော် သမီးတော်၊ မိဖုရားမောင်းမမိဿံတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်သော ကိုယ်တော်ကျွန်တို့ကို ယနေ့အရှက်ကွဲစေတော်မူပြီ။
⁶ ရန်သူတို့ကိုချစ်၍ အဆွေခင်ပွန်းတို့ကို မုန်းတော်မူ၏။ မှူးမတ်များ၊ ကျွန်များတို့ကို ပမာဏပြုတော် မမူကြောင်းကို ယနေ့ထင်ရှားစွာပြတော်မူပြီ။ အဗရှလုံသည် အသက်ရှင်၍ ကျွန်တော်မျိုးအပေါင်းတို့သည် ယနေ့သေလျှင် အားရတော်မူလိမ့်မည်ဟု ယနေ့ ကျွန်တော်သိမြင်ပါ၏။
⁷ ယခုမှာထတော်မူပါ။ ကြွ၍ကိုယ်တော်ကျွန် တို့အား နှစ်သိမ့်စကားကို ပြောတော်မူပါ။ ကြွတော်မမူ လျှင် ယနေ့ညမှာ အထံတော်၌ လူတယောက်မျှမနေပါ။ ထိုအမှုသည် ငယ်သောအရွယ်မှစ၍ ယခုတိုင်အောင် ကိုယ်တော်၌ ဖြစ်လေသမျှသော အမှုထက်သာ၍ ဆိုးပါလိမ့်မည်ဟု ထာဝရဘုရားကို တိုင်တည်၍ ကျွန်တော်ကျိန်ဆိုပါသည်ဟု လျှောက်သော်၊
⁸ ရှင်ဘုရင်သည် ထ၍တံခါးဝ၌ထိုင်တော်မူ၏။ ရှင်ဘုရင်သည် တံခါးဝ၌ထိုင်တော်မူသည်ကို လူအပေါင်း တို့သည် ကြားသောအခါ အထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်ကြ၏။ ဣသရေလလူများမူကား မိမိတို့နေရာသို့ ပြေးသွားကြပြီ။
⁹ ထိုနောက်၊ ဣသရေလအမျိုးအနွယ်အပေါင်းတို့က၊ ရှင်ဘုရင်သည် ဖိလိတ္တိလူအစရှိသော ရန်သူ တို့လက်မှ ငါတို့ကိုကယ်နှုတ်တော်မူပြီ။ယခုမှာ အဗရှလုံကြောင့် နိုင်ငံတော်မှ ထွက်ပြေးတော်မူရ၏။
¹⁰ ငါတို့ ဘိသိက်ပေး၍ ချီးမြှောက်သော အဗရှလုံ သည် စစ်တိုက်ပွဲ၌သေပြီ။ ယခုမှာ ရှင်ဘုရင်ကို တဖန် ဆောင်ခဲ့ရမည်ဟုမဆို၊ အဘယ်ကြောင့် တိတ်ဆိတ်စွာ နေကြသနည်းဟု အချင်းချင်းအပြစ်တင်ကြ၏။
¹¹ ဒါဝိဒ်မင်းကြီးသည်လည်း ယဇ်ပုရောဟိတ် ဖာဒုတ်နှင့် အဗျာသာတို့ထံသို့ လူကိုစေလွှတ်၍၊ ယုဒ အမျိုးသက်ကြီးသူတို့ထံသို့ သွား၍ပြောရမည်ကား၊ ရှင်ဘုရင်ကို နန်းတော်သို့ ပြန်ပို့ရမည်အမှုမှာ သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် နောက်ကျကြသနည်း။ ရှင်ဘုရင်သည် စံနန်းတော်၌ နေစဉ်အခါ၊ ဣသရေလအမျိုးသား အပေါင်းတို့ ပြောတတ်သောစကားကို ကြားတော်မူပြီ။
¹² သင်တို့သည် ငါ့ညီအစ်ကို၊ ငါ့အရိုး၊ ငါ့အသား ဖြစ်၍၊ ရှင်ဘုရင်ကို ပြန်ပို့မည့်အမှုမှာ အဘယ်ကြောင့် နောက်ကျကြသနည်းဟူ၍၎င်း၊
¹³ အာမသအားလည်း၊ သင်သည် ငါ့အသား ငါ့အရိုးတို့ အဝင်ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ သင်သည် ငါ့ရှေ့ မှာ ယွာဘ၏ကိုယ်စားအစဉ် ဗိုလ်ချုပ်မင်းမဖြစ်လျှင် ထိုမျှမက ဘုရားသခင်သည် ငါ၌ပြုတော်မူစေသတည်း ဟူ၍၎င်း၊ ပြောကြလော့ဟု မှာလိုက်တော်မူ၏။
¹⁴ ထိုသို့ယုဒအမျိုးသား အပေါင်းတို့ကို တညီ တညွတ်တည်း နှလုံးညွတ်စေတော်မူသဖြင့်၊ သူတို့က ကိုယ်တော်ကျွန်အပေါင်းတို့နှင့်တကွ ကိုယ်တော်တိုင် ပြန်လာတော်မူပါဟု ရှင်ဘုရင်အား လျှောက်စေကြ၏။
¹⁵ ထိုအခါ ရှင်ဘုရင်သည် ပြန်၍ယော်ဒန်မြစ်သို့ ရောက်တော်မူ၏။ ယုဒအမျိုးသည် ရှင်ဘုရင်ကို ခရီး ဦးကြိုပြု၍ ယော်ဒန်မြစ်တဘက်သို့ပို့ခြင်းငှါ ဂိလဂါလ မြို့သို့ သွားကြ၏။
¹⁶ ဗင်္ယာမိန်အမျိုးဖြစ်သော ဗာဟုရိမ်မြို့သား ဂေရ၏သားရှိမိသည် ယုဒအမျိုးသားတို့နှင့်အတူ ဒါဝိဒ် မင်းကြီးကို ခရီးဦးကြိုပြုခြင်းငှါ အလျင်အမြန် လိုက်လာ၏။
¹⁷ သူနှင့်အတူ ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသားတထောင်၊ ရှောလုအဆွေအမျိုး၏ ကျွန်ဇိဘနှင့် သူ၏သားတကျိပ် ငါးယောက်၊ ကျွန်နှစ်ဆယ်တို့သည်လည်း လိုက်လာ၍ ရှင်ဘုရင်ရှေ့တော်၌ ယော်ဒန်မြစ်ကို ကူးကြ၏။
¹⁸ ကုတို့လှေသည် နန်းတော်သားများကို ပို့ခြင်းငှါ၎င်း၊ အလိုတော်ကိုဆောင်ခြင်းငှါ၎င်း၊ သွားလာလျက် ရှိ၏။ ယော်ဒန်မြစ်ကို ကူးတော်မူသောအခါ၊ ဂေရ၏သား ရှိမိသည် ရှေ့တော်၌ပြပ်ဝပ်၍၊
¹⁹ ကျွန်တော်အရှင်သည် ကျွန်တော်ကို အပြစ် ပေးတော်မမူပါနှင့်။ အရှင်မင်းကြီးသည် ယေရုရှလင်မြို့မှ ထွက်တော်မူသောနေ့၌ ကိုယ်တော်ကျွန်သည် လွန်ကျူး စွာ ပြုမိသောအမှုကို မှတ်တော်မမူပါနှင့်။ နှလုံးသွင်း တော်မမူပါနှင့်။
²⁰ ကိုယ်တော်ကျွန်သည် ပြစ်မှားမိသည်ကို ကိုယ် တော်ကျွန်သိပါ၏။ သို့သော်လည်း ယောသပ်အမျိုးသား အပေါင်းတို့အရင်၊ ကျွန်တော်သည် ယနေ့အရှင် မင်းကြီးကို ခရီးဦးကြိုပြုခြင်းငှါ လာပါပြီဟု လျှောက် လေ၏။
²¹ ဇေရုယာသား အဘိရှဲကလည်း၊ ရှိမိသည် ထာဝရဘုရားအခွင့်နှင့် ဘိသိက်ခံသောအရှင်ကို ကျိန်ဆဲ သောကြောင့် အသေသတ်ခြင်းကို ခံရမည် မဟုတ်လော ဟုဆိုသော်၊
²² ဒါဝိဒ်က၊ အိုဇေရုယာသားတို့၊ သင်တို့သည် ယနေ့ ငါ့ရန်သူလုပ်မည်အကြောင်း ငါနှင့်အဘယ်သို့ ဆိုင်ကြသနည်း။ ဣသရေလအမျိုးသားတစုံတယောက် သည် ယနေ့အသေသတ်ခြင်းကို ခံရမည်လော။ ငါသည် ယနေ့ဣသရေလရှင်ဘုရင်ဖြစ်သည်ကို ငါသိသည် မဟုတ်လောဟုမိန့်တော်မူ၍၊
²³ ရှိမိအားလည်း၊ သင်သည် အသေသတ်ခြင်းကို မခံရဟု ကျိန်ဆိုတော်မူ၏။
²⁴ ရှောလု၏သားမေဖိဗောရှက်သည်လည်း ရှင် ဘုရင်ကို ခရီးဦးကြိုပြုခြင်းငှါ လာ၏။ ရှင်ဘုရင်ထွက် သောနေ့မှစ၍ ငြိမ်ဝပ်စွာ ပြန်လာတော် မမူမှီတိုင်အောင်၊ သူသည် ခြေတို့ကိုမပြုစု၊ မုတ်ဆိတ်ကို မပြင်ဆင်၊ အဝတ် ကို မလျှော်ဘဲနေပြီ။
²⁵ ရှင်ဘုရင်ကို ခရီးဦးကြိုပြုခြင်းငှါ ယေရုရှလင်မြို့ သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ရှင်ဘုရင်က မေဖိဗောရှက် ငါနှင့်အတူ အဘယ်ကြောင့် မလိုက်သနည်းဟု မေးတော် မူလျှင်၊
²⁶ အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်ကျွန်သည် ခြေဆွံ့ သောကြောင့် မြည်းစီး ၍ ကိုယ်တော်ထံသို့သွားခြင်းငှါ မြည်းကိုကုန်းနှီးတင်မည်ဟု ကြံစဉ်အခါ၊ ကျွန်တော်ကျွန် သည် ကျွန်တော်ကို လှည့်စားပါ၏။
²⁷ အရှင်မင်းကြီးထံတော်၌ ကိုယ်တော်ကျွန်ကို ကုန်းတိုက်ပါပြီ။ သို့ရာတွင် အရှင်မင်းကြီးသည် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်ကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူ၏။ စိတ်တော်ရှိသည်အတိုင်း ပြုတော်မူပါ။
²⁸ ကျွန်တော်အဆွေအမျိုးအပေါင်းတို့သည် အရှင် မင်းကြီးရှေ့တော်မှာ လူသေဖြစ်ကြသော်လည်း၊ စားပွဲ တော်၌ စားသောသူတို့နှင့် အတူကိုယ်တော်ကျွန်ကို နေရာပေးတော်မူပြီ။ သို့ဖြစ်၍ ရှင်ဘုရင်ထံတော်၌ ကျွန်တော်မြည်တမ်းရသော အခွင့်သည် အဘယ်သို့ ရှိပါသနည်းဟု ပြန်လျှောက်သော်၊
²⁹ ရှင်ဘုရင်က သင်၏အမှုအရာတို့ကို အဘယ် ပြောစရာရှိသနည်း။ သင်နှင့်ဇိဘသည်မြေကို ဝေ၍ ယူရကြမည်ငါစီရင်ပြီဟု မိန့်တော်မူ၏။
³⁰ မေဖိဗောရှင်ကလည်း၊ အရှင်မင်းကြီးသည် နန်းတော်သို့တဖန် ငြိမ်ဝပ်စွာရောက်တော်မူသော ကြောင့်၊ သူသည်အလုံစုံတို့ကိုပင် ယူပါစေဟု လျှောက် လေ၏။
³¹ ဂိလဒ်ပြည်သား ဗာဇိလဲသည်လည်း ရောဂေလိမ်မြို့မှလာ၍ ရှင်ဘုရင်ကို ယော်ဒန်မြစ်တဘက်သို့ ပို့ခြင်းငှါ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ကူးလေ၏။
³² ဗာဇိလဲသည် အသက်ရှစ်ဆယ်ရှိ၍ အိုသော သူဖြစ်၏။ ရှင်ဘုရင်သည်မဟာနိမ်မြို့မှာ တပ်ချသော ကာလပတ်လုံးရှင်ဘုရင်ကို လုပ်ကျွေး၏။ အလွန်ရတတ် သော သူလည်းဖြစ်၏။
³³ ရှင်ဘုရင်ကလည်း ငါနှင့်အတူ လိုက်လော့။ ယေရုရှလင်မြို့၌ သင့်ကိုငါနှင့်အတူ ငါလုပ်ကျွေးမည်ဟု ဗာဇိလဲအား အမိန့်ရှိလျှင်၊
³⁴ ဗာဇိလဲက၊ အရှင်မင်းကြီးနှင့်အတူ ယေရုရှလင် မြို့သို့ သွားရမည်အကြောင်း ကျွန်တော်အသက်သည် အဘယ်မျှလောက်ကျန်ကြွင်းပါသေးသနည်း။
³⁵ ယနေ့ကျွန်တော်အသက် ရှစ်ဆယ်ရှိပါပြီ။ ကောင်းမကောင်းကို ကျွန်တော် ပိုင်းခြား၍ သိနိုင်ပါ မည်လော။ ကိုယ်တော်ကျွန်သည် အစားအသောက် အရသာကို မြည်းနိုင်ပါမည်လော။ သီချင်းသည် ယောက်ျား၊ သီးချင်းသည်မိန်းမဆိုသောအသံကိုကြားနိုင်ပါမည်လော။ ကိုယ်တော်ကျွန်သည်အရှင်မင်းကြီးကို အဘယ်ကြောင့် နှောင့်ရှက်ရပါမည်နည်း။
³⁶ ကိုယ်တော်ကျွန်သည် အရှင်မင်းကြီးနှင့် အတူ ယော်ဒန်မြစ်တဘက်သို့ အနည်းငယ်လိုက်ပါမည်။ ရှင်ဘုရင်သည် ဤမျှလောက်ကြီးစွာသော ဆုကို အဘယ် ကြောင့် ချပေးတော်မူမည်နည်း။
³⁷ ကိုယ်တော်ကျွန်သည် နေရင်းမြို့တွင် မိဘသင်္ချိုင်းနားမှာ သေရမည်အကြောင်း၊ ပြန်သွားရသော အခွင့်ကို ပေးတော်မူပါ။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်ကျွန်ခိမဟံ ရှိပါ၏။ အရှင်မင်းကြီးနှင့်အတူ လိုက်စေတော်မူပါ။ စိတ် တော်ရှိသည်အတိုင်းသူ၌ ပြုတော်မူပါဟု လျှောက် လေ၏။
³⁸ ရှင်ဘုရင်ကလည်း၊ ခိမဟံသည် ငါနှင့်အတူ လိုက်ရမည်။ သင် အလိုရှိသည်အတိုင်းသူ၌ ငါပြုမည်။ သင်တောင်းသမျှကိုလည်း သင့်အဘို့ ငါပြုမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
³⁹ လူအပေါင်းတို့သည်လည်း ယော်ဒန်မြစ်ကို ကူးကြ၏။ ရှင်ဘုရင်သည် ကိုယ်တိုင်ကူးပြီးမှ၊ ဗာဇိလဲကို နမ်း၍ ကောင်းကြီးပေးတော်မူသဖြင့်၊ သူသည် မိမိနေရာ သို့ ပြန်သွား၏။
⁴⁰ ရှင်ဘုရင်သည် ဂိလဂါလမြို့သို့ ကြွတော်မူ၏။ ခိမဟံသည်လည်း လိုက်လေ၏။ ယုဒအမျိုးသားရှိသမျှ တို့နှင့် ဣသရေလအမျိုး သားတဝက်တို့သည် ရှင်ဘုရင် ကို ပို့ကြ၏။
⁴¹ တဖန်ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် ရှင်ဘုရင်ထံတော်သို့လာ၍၊ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုဖြစ် သော ယုဒအမျိုးသားတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ခိုးယူ၍ ကိုယ်တော်နှင့်တကွ နန်းတော်သားကိုယ်တော်၏ လူအပေါင်းတို့ကို အဘယ်ကြောင့်ယော်ဒန်မြစ်တဘက်သို့ ပို့ရကြမည် နည်းဟုလျှောက်ကြသော်၊
⁴² ယုဒအမျိုးသားအပေါင်းတို့က၊ ရှင်ဘုရင်သည် ငါတို့နှင့် ပေါက်ဘော်တော်သည်ဖြစ်၍၊ ဤအမှု၌ သင်တို့ သည် အဘယ်ကြောင့် စိတ်ဆိုးကြသနည်း။ ရှင်ဘုရင်၏ ရိက္ခာတော်ကို ငါတို့စားကြသလော။ ငါတို့အား တစုံတခု သော ဆုကိုပေးတော်မူသလောဟု ဣသရေလအမျိုး သားတို့အား ပြန်ပြောကြ၏။
⁴³ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကလည်း၊ ငါတို့သည် ရှင်ဘုရင်၌ ဆယ်ဘို့တို့ကိုဆိုင်ကြ၏။ ဒါဝိဒ်အမျိုးကို သင်တို့ဆိုင်သည်ထက် ငါတို့ သာ၍ဆိုင်ကြ၏။ ရှင်ဘုရင်ကို ပြန်ပို့ခြင်းအမှုတွင် ငါတို့နှင့်ရှေးဦးစွာ မတိုင်ပင်ဘဲ အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြသနည်းဟု ယုဒအမျိုးသားတို့ကို ပြန်ပြောကြ၏။ သို့ရာတွင် ဣသရေလ အမျိုးသားတို့ စကားထက် ယုဒအမျိုးသားတို့ စကားသည်သာ၍ ခိုင်ခံ့၏။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၁၉:၄ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ဝမ်းနည်းခြင်း၏ လက္ခဏာတစ်ခု (၁၅:၃၀)။

19:4 covered his face. A sign of grief (15:30).

 

၁၉:၅ အိမ်။ ဒါဝိဒ်၏ ရှောလနှင့် ယောနသန်အတွက် ဝမ်းနည်းမြည်တမ်းခြင်းသည် လူသိရှင်ကြားဖြစ်သော်လည်း၊ အဗသလုံအတွက် မြည်တမ်းခြင်းကို သူ၏အိမ်အတွင်း သီးသန့်ပြုလုပ်သည်။

19:5 the house. While David’s lament over Saul and Jonathan was public, his lament over Absalom is done in the privacy of his house.

 

၁၉:၆ သင်၏မိတ်ဆွေများကို မုန်းတီးသည်။ ယောဘသည် ဒါဝိဒ်အား သူ၏သစ္စာရှိထောက်ခံသူများအပေါ် ကျေးဇူးမသိတတ်သည်ဟု စွပ်စွဲသည်။

19:6 hate your friends. Joab accuses David of ingratitude toward his loyal supporters.

 

၁၉:၇ ထာဝရဘုရားအားဖြင့် ကျိန်ဆိုသည်။ ယောဘသည် အဗသလုံကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်အချက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် အလွန်ပြင်းထန်သော စကားလုံးများကို အသုံးပြုသည်။

19:7 swear by the Lord. By using very strong language Joab is trying to cover up the fact that he murdered Absalom.

 

၁၉:၈ တံခါး။ မြို့၏ အကြီးအကဲများနှင့် အခြားအရေးကြီးသူများ စုဝေးရာ နေရာဖြစ်သည်။

19:8 the gate. The gathering place for the elders and other important people of a city.

 

၁၉:၁၁ ယုဒ၏ အကြီးအကဲများ။ ဒါဝိဒ်၏ ကိုယ်ပိုင်အနွယ်မှ အကြီးအကဲများသည် ဒါဝိဒ်က ဟေဗြုန်မှ ယေရုဆလင်သို့ မြို့တော်ပြောင်းရွှေ့မှုကို မကျေနပ်သဖြင့် အဗသလုံ၏ ပုန်ကန်မှုကို ထောက်ခံခဲ့သည် (၁၅:၇)။

19:11 the elders of Judah. The elders of David’s own tribe supported Absalom’s rebellion because they were unhappy with the transfer of David’s capital from Hebron to Jerusalem (15:7).

 

၁၉:၁၂ ငါ၏အရိုးနှင့် ငါ၏အသားစစ်။ နီးကပ်သော ဆွေမျိုးပေါက်ဖွားမှု၏ ဥပစာဖြစ်သည်။

19:12 my bone and my flesh. The metaphor of a close kinship.

 

၁၉:၁၃ အမာသအ။ ဒါဝိဒ်၏ တူဖြစ်ပြီး အဗသလုံ၏ စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူသည် ယုဒလူများအပေါ် လွှမ်းမိုးမှုကြီးမားသည်။ ဘုရားသခင်သည် ထိုသို့ပြုတော်မူပါစေ။ ကျိန်ဆိုမှုပုံစံတစ်ခု။

19:13 Amasa. David’s nephew and Absalom’s army commander, who has a great influence on the people of Judah. God do so. A curse formula.

 

၁၉:၁၅ ဂိလဂါလ။ ရှောလုကို ဘုရင်အဖြစ် သွင်းမြှုပ်ခဲ့သော ယိုဒန်မြစ်အနီးရှိ မြို့တစ်မြို့။

19:15 Gilgal. A city near the Jordan River where Saul was installed as king.

 

၁၉:၁၆ ရှိမိအိ။ ဒါဝိဒ်သည် ယေရုဆလင်မှ ထွက်ခွာသွားစဉ် သူ့ကို ကျိန်ဆဲခဲ့သောသူ (၁၆:၅–၁၃)။

19:16 Shimei. The man who cursed David when he was leaving Jerusalem (16:5–13).

 

၁၉:၁၇ လူတစ်ထောင်။ ရှိမိအိသည် သူ၏အသက်အတွက် စိုးရိမ်သည်။ ဤအရေအတွက်သည် ဗင်္ယာမိန်တွင် သူ၏ဩဇာအာဏာကို ပြသသည် (ဒံယလ ၅:၁ ကိုကြည့်ပါ)။

19:17 a thousand men. Shimei is afraid for his life. The number shows his power in Benjamin (see Dan. 5:1).

 

၁၉:၂၀ ယောသပ်အိမ်တော်။ ယုဒနှင့် ရှိမောငမှလွဲ၍ ဣသရေလ၏ မြောက်ဘက်အနွယ်ဆယ်ခုကို ရည်ညွှန်းသည်။

19:20 house of Joseph. A designation of the ten northern tribes of Israel as opposed to Judah and Simeon.

 

၁၉:၂၂ ဇေရုယာ။ ဒါဝိဒ်၏ အစ်မဖြစ်ပြီး သူ၏ စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်များဖြစ်သော ယွါဗ်နှင့် အဘိရှိုင်တို့၏ မိခင်ဖြစ်သည် (၁၆:၁၀)။ ယနေ့သေဒဏ်ပေးရမည်လော။ ဣသရေလတွင် အထွေထွေ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ရက်ဖြစ်သည်။

19:22 Zeruiah. David’s sister and the mother of his army commanders, Joab and Abiashai (16:10). put to death today …? The day of general amnesty in Israel.

 

၁၉:၂၃ မသေရ။ ဤအချိန်တွင်၊ ဒါဝိဒ်သည် ရှိမိအိ၏ အနွယ်ဖြစ်သော ဗင်္ယာမိန်ထံမှ ထောက်ခံမှု လိုအပ်သည် (၁ ဘုရင်များ ၂:၈–၉ ကိုကြည့်ပါ)။

19:23 not die. At this time, David needs the support from Benjamin, Shimei’s tribe (see 1 Kin. 2:8–9).

 

၁၉:၂၄ ခြေထောက်များကို မပြုစုဘဲ၊ အဝတ်အစားများကို မပြုစုဘဲ။ ဝမ်းနည်းခြင်း၏ လက္ခဏာများ (ယေဇ ၂၄:၁၇)။ ၎င်းသည် မေဖိဗောရှက်သည် ဘုရင်ဖြစ်လိုသော ရည်မှန်းချက်မရှိကြောင်း ပြသသည်။ သူသည် ဇိဗာမှ မမှန်ကန်စွာ စွပ်စွဲခံရသည်။

19:24 not cared for … clothes. Signs of mourning (Ezek. 24:17). This shows that Mephibosheth has no ambition to be king. He was falsely accused by Ziba.

 

၁၉:၂၇ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်ကဲ့သို့။ ဒါဝိဒ်ကို ရှမွေလစာအုပ်များတွင် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်နှင့် လေးကြိမ်နှိုင်းယှဉ်ထားသည် (၁၄:၁၇၊ ၂၀၊ ၁ ရာ ၂၉:၉ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။

19:27 like the angel of God. David is compared with God’s angel four times in the books of Samuel (see also 14:17, 20; 1 Sam. 29:9).

 

၁၉:၂၉ မြေကို ခွဲဝေသည်။ ဒါဝိဒ်သည် ဇိဗာအား ယခင်ပေးထားသော သစ္စာကတိကို ပြောင်းလဲရသည် (၁၆:၄)။ မေဖိဗောရှက်သည် ၎င်းကို ဖော်ပြခြင်းမရှိဘဲ၊ ဒါဝိဒ်သည် ၎င်းကို ပြန်လည်စဉ်းစားနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

19:29 divide the land. David has to change his previous oath to Ziba (16:4). Mephibosheth makes no mention of it, implying that David might reconsider it.

 

၁၉:၃၅ ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှု။ ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ဖြင့်၊ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်မဟုတ်ပါ။

19:35 good and bad. In the material, not the moral, sense.