မဟာတိုက်လှန်ပွဲ (GC) အခန်း ၃၅

 

Chapter 35—Liberty of Conscience Threatened [563]

အခန်း ၃၅—လိပ်ပြာသန့်ရှင်းခွင့်ကို ခြိမ်းခြောက်ခြင်း [၅၆၃]

Romanism is now regarded by Protestants with far greater favor than in former years. In those countries where Catholicism is not in the ascendancy, and the papists are taking a conciliatory course in order to gain influence, there is an increasing indifference concerning the doctrines that separate the reformed churches from the papal hierarchy; the opinion is gaining ground that, after all, we do not differ so widely upon vital points as has been supposed, and that a little concession on our part will bring us into a better understanding with Rome. The time was when Protestants placed a high value upon the liberty of conscience which had been so dearly purchased. They taught their children to abhor popery and held that to seek harmony with Rome would be disloyalty to God. But how widely different are the sentiments now expressed!

ယခုအခါ ပရိုတက်စတင့်များသည် ရိုမန်ကက်သလစ်ဘာသာကို ရှေးနှစ်များကထက် များစွာပို၍ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော အမြင်ဖြင့် ကြည့်ရှုလာကြသည်။ ကက်သလစ်ဘာသာသည် လွှမ်းမိုးမှုမရှိသေးသော နိုင်ငံများတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ နောက်လိုက်များသည် သြဇာအာဏာရရှိရန်အတွက် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးလမ်းစဉ်ကို ကျင့်သုံးနေကြသည်။ ထိုကြောင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးဝါဒီ အသင်းတော်များကို ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အဆင့်ဆင့်သော အုပ်ချုပ်မှုစနစ်နှင့် ကွဲပြားစေသည့် အယူဝါဒများအပေါ်တွင် လျစ်လျူရှုမှုများ တိုးပွားလာနေသည်။ အနှစ်သာရရှိသော အချက်များတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထင်ထားသလောက် ကွာခြားခြင်းမရှိကြောင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ဘက်မှ အနည်းငယ် လျှော့ပေးလိုက်ပါက ရောမမြို့နှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ နားလည်မှုရရှိနိုင်မည်ဟူသော အမြင်များမှာ အခြေခိုင်လာနေသည်။ ပရိုတက်စတင့်များသည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးစွာဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ရသော လိပ်ပြာသန့်ရှင်းခွင့်ကို အလွန်တန်ဖိုးထားခဲ့ကြသည့် အချိန်ကာလတစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ သားသမီးများကို ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒကို ရွံရှာရန် သင်ကြားပေးခဲ့ကြပြီး ရောမမြို့နှင့် သဟဇာတဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို သစ္စာဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ခံယူခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုဖော်ပြနေသော သဘောထားများမှာ မည်မျှကွဲပြားခြားနားနေပါသနည်း။

The defenders of the papacy declare that the church has been maligned, and the Protestant world are inclined to accept the statement. Many urge that it is unjust to judge the church of today by the abominations and absurdities that marked her reign during the centuries of ignorance and darkness. They excuse her horrible cruelty as the result of the barbarism of the times and plead that the influence of modern civilization has changed her sentiments.

ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒကို ခုခံကာကွယ်သူများက အသင်းတော်မှာ အသရေဖျက်ခံရခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း ကြေညာကြပြီး ပရိုတက်စတင့်လောကမှာလည်း ထိုပြောဆိုချက်ကို လက်ခံရန် ယိမ်းယိုင်လာနေသည်။ အသိပညာမဲ့ခြင်းနှင့် မှောင်မိုက်ခြင်းများ လွှမ်းမိုးခဲ့သော ရာစုနှစ်များအတွင်း အသင်းတော်၏ အုပ်ချုပ်မှုကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ရာနှင့် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော လုပ်ရပ်များဖြင့် ယနေ့ခေတ်အသင်းတော်ကို တိုင်းတာခြင်းသည် မတရားကြောင်း လူအများက တိုက်တွန်းပြောဆိုနေကြသည်။ သူတို့သည် အသင်းတော်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရက်စက်မှုများကို ထိုခေတ်ကာလ၏ အယဉ်ကျေးမရှိမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဟု အကြောင်းပြကာ ခေတ်သစ်ယဉ်ကျေးမှု၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် သူမ၏ သဘောထားများ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုနေကြသည်။

Have these persons forgotten the claim of infallibility put forth [564] for eight hundred years by this haughty power? So far from being relinquished, this claim was affirmed in the nineteenth century with greater positiveness than ever before. As Rome asserts that the “church never erred; nor will it, according to the Scriptures, ever err” (John L. von Mosheim, Institutes of Ecclesiastical History, book 3, century II, part 2, chapter 2, section 9, note 17), how can she renounce the principles which governed her course in past ages?

ဤထောင်လွှားသောအာဏာသည် နှစ်ပေါင်း ရှစ်ရာတိုင်တိုင် ဖော်ထုတ်လာခဲ့သော မမှားယွင်းနိုင်သည့် တောင်းဆိုချက်ကို ဤသူတို့ မေ့လျော့နေကြပြီလော [၅၆၄]။ ဤတောင်းဆိုချက်ကို လက်လွတ်စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ၁၉ ရာစုတွင် ယခင်ကထက် ပိုမိုခိုင်မာပြတ်သားစွာဖြင့် အတည်ပြုခဲ့သည်။ “အသင်းတော်သည် မည်သည့်အခါမျှ အမှားမလုပ်ခဲ့၊ သမ္မာကျမ်းစာနှင့်အညီ မည်သည့်အခါမျှလည်း အမှားမလုပ်လိမ့်မည်မဟုတ်” ဟု ရောမမြို့က အခိုင်အမာဆိုထားသည့်အတွက် (John L. von Mosheim, Institutes of Ecclesiastical History, book ၃, century ၂, part ၂, chapter ၂, section ၉, note ၁၇)၊ သူမသည် ရှေးခေတ်ကာလများတွင် သူမ၏လမ်းစဉ်ကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သော အခြေခံမူများကို မည်သို့လျှင် စွန့်လွှတ်နိုင်ပါမည်နည်း။

The papal church will never relinquish her claim to infallibility. All that she has done in her persecution of those who reject her dogmas she holds to be right; and would she not repeat the same acts, should the opportunity be presented? Let the restraints now 479 480 The Great Controversy imposed by secular governments be removed and Rome be reinstated in her former power, and there would speedily be a revival of her tyranny and persecution.

ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ အသင်းတော်သည် သူမ၏ မမှားယွင်းနိုင်သည့် တောင်းဆိုချက်ကို မည်သည့်အခါမျှ လက်လွတ်မည်မဟုတ်။ သူမ၏ အယူဝါဒများကို ငြင်းပယ်သူများကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရာတွင် သူမလုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှကို မှန်ကန်သည်ဟု ခံယူထားသည်။ အခွင့်အရေးသာရပါက ထိုလုပ်ရပ်များကို သူမ ထပ်မလုပ်ဆောင်ဘဲ နေပါမည်လော။ ယခုအခါ လောကီအစိုးရများက ချမှတ်ထားသော ကန့်သတ်ချက်များသာ ပပျောက်သွားပြီး ရောမမြို့သည် သူမ၏ ယခင်ကအာဏာကို ပြန်လည်ရရှိသွားပါက သူမ၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းများမှာ လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာမည်ဖြစ်သည် [စာမျက်နှာ ၄၇၉၊ ၄၈၀၊ The Great Controversy]။

A well-known writer speaks thus of the attitude of the papal hierarchy as regards freedom of conscience, and of the perils which especially threaten the United States from the success of her policy:

“There are many who are disposed to attribute any fear of Roman Catholicism in the United States to bigotry or childishness. Such see nothing in the character and attitude of Romanism that is hostile to our free institutions, or find nothing portentous in its growth. Let us, then, first compare some of the fundamental principles of our government with those of the Catholic Church.

“The Constitution of the United States guarantees liberty of conscience. Nothing is dearer or more fundamental. Pope Pius IX, in his Encyclical Letter of August 15, 1854, said: ‘The absurd and erroneous doctrines or ravings in defense of liberty of conscience are a most pestilential error—a pest, of all others, most to be dreaded in a state.’ The same pope, in his Encyclical Letter of December 8, 1864, anathematized ‘those who assert the liberty of conscience and [565] of religious worship,’ also ‘all such as maintain that the church may not employ force.’

ကျော်ကြားသော စာရေးဆရာတစ်ဦးက လိပ်ပြာသန့်ရှင်းခွင့်နှင့် ပတ်သက်၍ ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ အဆင့်ဆင့်သော အုပ်ချုပ်မှုစနစ်၏ သဘောထားအကြောင်းနှင့် သူမ၏မူဝါဒ အောင်မြင်မှုကြောင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို အထူးခြိမ်းခြောက်နေသော အန္တရာယ်များအကြောင်းကို ဤသို့ဖော်ပြထားသည်။

“အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ရိုမန်ကက်သလစ်ဘာသာကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် အစွဲအလမ်းကြီးခြင်း သို့မဟုတ် ကလေးဆန်ခြင်းကြောင့်ဟု ယူဆလိုသူများစွာ ရှိသည်။ ထိုသူတို့သည် ရိုမန်ကက်သလစ်ဘာသာ၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် သဘောထားတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ လွတ်လပ်သော အဖွဲ့အစည်းများကို ရန်လိုသည့်အရာတစ်ခုခုကို မတွေ့ရှိကြပါ၊ သို့မဟုတ် သူမ၏ တိုးတက်မှုတွင် အန္တရာယ်ဖြစ်စေမည့် လက္ခဏာတစ်ခုမျှ မတွေ့ရှိကြပါ။ သို့ဖြစ်ပါလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အစိုးရ၏ အခြေခံမူအချို့နှင့် ကက်သလစ်အသင်းတော်၏ မူဝါဒများကို ဦးစွာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ကြပါစို့။

“အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေသည် လိပ်ပြာသန့်ရှင်းခွင့်ကို အာမခံထားသည်။ ယင်းထက် ပို၍အဖိုးတန်ပြီး အခြေခံကျသော အရာမရှိပါ။ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ပီယပ် (၉) သည် ၁၈၅၄ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ ၁၅ ရက်နေ့တွင် ထုတ်ပြန်သော သဝဏ်လွှာတွင် ဤသို့ဆိုခဲ့သည်။ ‘လိပ်ပြာသန့်ရှင်းခွင့်ကို ကာကွယ်ပြောဆိုခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အမှားအယွင်းများ သို့မဟုတ် အရူးအမူးစကားများဖြစ်ပြီး အလွန်ဆိုးရွားသော အမှားတစ်ခုဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတော်တစ်ခုတွင် အခြားအရာအားလုံးထက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကပ်ရောဂါတစ်ခုဖြစ်သည်။’ ထိုပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးပင်လျှင် ၁၈၆၄ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၈ ရက်နေ့တွင် ထုတ်ပြန်သော သဝဏ်လွှာ၌ ‘လိပ်ပြာသန့်ရှင်းခွင့်နှင့် ဘာသာရေးဝတ်ပြုခွင့်ကို တောင်းဆိုသူများ’ အပြင် ‘အသင်းတော်သည် အင်အားသုံး၍ မရဟု ခံယူသူများ’ ကို အသင်းတော်မှ ထုတ်ပယ်၍ ကျိန်ဆဲခဲ့သည် [၅၆၅]။

“The pacific tone of Rome in the United States does not imply a change of heart. She is tolerant where she is helpless. Says Bishop O’Connor: ‘Religious liberty is merely endured until the opposite can be carried into effect without peril to the Catholic world.’... The archbishop of St. Louis once said: ‘Heresy and unbelief are crimes; and in Christian countries, as in Italy and Spain, for instance, where all the people are Catholics, and where the Catholic religion is an essential part of the law of the land, they are punished as other crimes.’...

“Every cardinal, archbishop, and bishop in the Catholic Church takes an oath of allegiance to the pope, in which occur the following words: ‘Heretics, schismatics, and rebels to our said lord (the pope), or his aforesaid successors, I will to my utmost persecute and oppose.’”—Josiah Strong, Our Country, ch. ၅, pars. ၂-၄.

“အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ ရောမမြို့၏ ငြိမ်းချမ်းသော လေသံသည် စိတ်သဘောထား ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို မဆိုလိုပါ။ သူမသည် မိမိကိုယ်တိုင် အားနည်းနေသည့်နေရာတွင်သာ သည်းခံတတ်သည်။ ဆရာတော် အိုကွန်နောက ‘ဘာသာရေး လွတ်လပ်ခွင့်သည် ကက်သလစ်ကမ္ဘာအတွက် အန္တရာယ်မရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်သည့်အချိန်အထိသာ ခွင့်ပြုထားခြင်းဖြစ်သည်’ ဟု ဆိုသည်။ စိန့်လူးဝစ်၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ဦးက တစ်ချိန်က ဤသို့ဆိုခဲ့သည်။ ‘ဘာသာရေး အယူဝါဒမှားခြင်းနှင့် မယုံကြည်ခြင်းသည် ရာဇဝတ်မှုများဖြစ်သည်။ အီတလီနှင့် စပိန်ကဲ့သို့သော ခရစ်ယာန်နိုင်ငံများတွင် လူအားလုံးသည် ကက်သလစ်များဖြစ်ကြပြီး ကက်သလစ်ဘာသာသည် နိုင်ငံတော်ဥပဒေ၏ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် ထိုအရာများကို အခြားရာဇဝတ်မှုများနည်းတူ ပြစ်ဒဏ်ပေးကြသည်။’...

“ကက်သလစ်အသင်းတော်ရှိ ကာဒီနယ်၊ ဂိုဏ်းချုပ်ဘုန်းတော်ကြီးနှင့် ဆရာတော်တိုင်းသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအပေါ် သစ္စာခံယူရပြီး ထိုကျမ်းသစ္စာတွင် အောက်ပါစကားလုံးများ ပါဝင်သည်။ ‘ဘာသာရေးအယူဝါဒမှားသူများ၊ သင်းကွဲသူများ၊ နှင့် ငါတို့၏ အရှင်သခင် (ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး) သို့မဟုတ် သူ၏ဆက်ခံသူများကို ပုန်ကန်သူများကို ငါသည် အစွမ်းကုန် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်မည်။’” — Josia Strong, Our Country, အခန်း ၅၊ ပုဒ်မ ၂-၄။

It is true that there are real Christians in the Roman Catholic communion. Thousands in that church are serving God according to the best light they have. They are not allowed access to His word, and therefore they do not discern the truth. They have never seen the contrast between a living heart service and a round of mere forms and ceremonies. God looks with pitying tenderness upon these souls, educated as they are in a faith that is delusive and unsatisfying. He will cause rays of light to penetrate the dense darkness that surrounds them. He will reveal to them the truth as it is in Jesus, and many will yet take their position with His people.

ရိုမန်ကက်သလစ် အသင်းတော်အတွင်း၌ စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်များ ရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအသင်းတော်ရှိ လူထောင်ပေါင်းများစွာသည် သူတို့သိရှိထားသော အကောင်းဆုံးအလင်းတရားနှင့်အညီ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုနေကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဖတ်ရှုခွင့်မရှိကြသောကြောင့် သမ္မာတရားကို မခွဲခြားနိုင်ကြပေ။ သူတို့သည် နှလုံးသားမှ စစ်မှန်သော ဝတ်ပြုခြင်းနှင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ရိုးရာအစဉ်အလာများ၏ ကွာခြားချက်ကို တစ်ခါမျှ မတွေ့မြင်ခဲ့ကြဖူးပါ။ ဘုရားသခင်သည် လှည့်ဖြားတတ်ပြီး စိတ်ကျေနပ်မှုမရှိသော ယုံကြည်ခြင်းတွင် လေ့ကျင့်ပေးခံထားရသော ဤဝိညာဉ်များကို သနားခြင်းကရုဏာဖြင့် ငဲ့ညှာကြည့်ရှုတော်မူသည်။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူထပ်သော မှောင်မိုက်ခြင်းကို ထိုးဖောက်သွားမည့် အလင်းရောင်ခြည်များကို ဘုရားသခင်သည် ပေးသနားတော်မူလိမ့်မည်။ ယေရှုခရစ်တော်၌ ရှိသည့်အတိုင်း သမ္မာတရားကို သူတို့အား ထုတ်ဖော်ပြသတော်မူလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ လူအများအပြားသည် နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်နှင့်အတူ ရပ်တည်လာကြလိမ့်မည်။

But Romanism as a system is no more in harmony with the gospel of Christ now than at any former period in her history. The Protestant churches are in great darkness, or they would discern the signs of the times. The Roman Church is far-reaching in her plans and modes of operation. She is employing every device to extend her influence and increase her power in preparation for a fierce and determined conflict to regain control of the world, to re-establish [566] persecution, and to undo all that Protestantism has done. Catholicism is gaining ground upon every side. See the increasing number of her churches and chapels in Protestant countries. Look at the popularity of her colleges and seminaries in America, so widely patronized by Protestants. Look at the growth of ritualism in England and the frequent爹 defections to the ranks of the Catholics. These things should awaken the anxiety of all who prize the pure principles of the gospel.

သို့သော် ရိုမန်ကက်သလစ်စနစ်သည် သူမ၏သမိုင်းကြောင်း၌ ယခင်ကာလကကဲ့သို့ပင် ခရစ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားတော်နှင့် မည်သည့်အခါမျှ သဟဇာတမဖြစ်ခဲ့ပေ။ ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များသည် အလွန်မှောင်မိုက်နေကြသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ခေတ်ကာလ၏ နိမိတ်လက္ခဏာများကို ခွဲခြားသိမြင်ကြလိမ့်မည်။ ရောမအသင်းတော်သည် သူမ၏ စီမံကိန်းများနှင့် လှုပ်ရှားမှုပုံစံများတွင် အလွန်ဝေးလံသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိသည်။ သူမသည် ကမ္ဘာကြီးကို ပြန်လည်အုပ်စိုးရန်၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် [၅၆၆] နှင့် ပရိုတက်စတင့်ဘာသာရေး လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ပြင်းထန်ပြီး အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေရင်း သူမ၏ သြဇာအာဏာကို တိုးချဲ့ရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုနေသည်။ ကက်သလစ်ဘာသာသည် အရပ်ရပ်တို့တွင် နေရာရလာနေသည်။ ပရိုတက်စတင့်နိုင်ငံများတွင် သူမ၏ ဘုရားကျောင်းများနှင့် ဝတ်ပြုရာနေရာများ တိုးပွားလာသည်ကို ကြည့်ပါ။ ပရိုတက်စတင့်များ အများအပြား အားပေးကြသည့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ သူမ၏ ကောလိပ်များနှင့် ကျောင်းတော်များ၏ လူကြိုက်များမှုကို ကြည့်ပါ။ အင်္ဂလန်နိုင်ငံတွင် ရိုးရာထုံးတမ်းစဉ်လာ ဝါဒများ ကြီးထွားလာခြင်းနှင့် ကက်သလစ်ဘက်သို့ အမြဲပြောင်းရွှေ့နေကြခြင်းကို ကြည့်ပါ။ ဤအရာများသည် ဧဝံဂေလိတရား၏ စင်ကြယ်သော အခြေခံမူများကို တန်ဖိုးထားသူများအားလုံး၏ စိုးရိမ်စိတ်ကို နိုးကြားစေသင့်သည်။

Protestants have tampered with and patronized popery; they have made compromises and concessions which papists themselves are surprised to see and fail to understand. Men are closing their eyes to the real character of Romanism and the dangers to be apprehended from her supremacy. The people need to be aroused to resist the advances of this most dangerous foe to civil and religious liberty.

ပရိုတက်စတင့်များသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒကို အလျှော့ပေးလိုက်လျောပြီး အားပေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကို နောက်လိုက်သူများပင်လျှင် အံ့အားသင့်ပြီး နားမလည်နိုင်သော အလျှော့ပေးမှုများနှင့် အပေးအယူများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ လူတို့သည် ရိုမန်ကက်သလစ်ဝါဒ၏ စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝနှင့် သူမ၏ အုပ်စိုးမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အန္တရာယ်များကို မျက်ကွယ်ပြုနေကြသည်။ ပြည်သူပြည်သားတို့သည် နိုင်ငံသားအခွင့်အရေးနှင့် ဘာသာရေး လွတ်လပ်ခွင့်အတွက် အန္တရာယ်အရှိဆုံးရန်သူ၏ ထိုးစစ်ဆင်မှုများကို ခုခံတွန်းလှန်ရန် နိုးကြားလာဖို့ လိုအပ်နေသည်။

Many Protestants suppose that the Catholic religion is unattractive and that its worship is a dull, meaningless round of ceremony. Here they mistake. While Romanism is based upon deception, it is not a coarse and clumsy imposture. The religious service of the Roman Church is a most impressive ceremonial. Its gorgeous display and solemn rites fascinate the senses of the people and silence the voice of reason and of conscience. The eye is charmed. Magnificent churches, imposing processions, golden altars, jeweled shrines, choice paintings, and exquisite sculpture appeal to the love of beauty. The ear also is captivated. The music is unsurpassed. The rich notes of the deep-toned organ, blending with the melody of many voices as it swells through the lofty domes and pillared aisles of her grand cathedrals, cannot fail to impress the mind with awe and reverence.

ပရိုတက်စတင့်များစွာက ကက်သလစ်ဘာသာသည် ဆွဲဆောင်မှုမရှိဘဲ သူမ၏ဝတ်ပြုခြင်းမှာ ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းပြီး အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော ရိုးရာထုံးတမ်းစဉ်လာများသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည်။ ဤနေရာတွင် သူတို့ မှားယွင်းနေသည်။ ရိုမန်ကက်သလစ်ဝါဒသည် လှည့်ဖြားခြင်းအပေါ် အခြေခံထားသော်လည်း ၎င်းသည် ကြမ်းတမ်းပြီး အလွယ်တကူသိသာသော လှည့်စားမှုမျိုး မဟုတ်ပေ။ ရောမအသင်းတော်၏ ဘာသာရေး ဝတ်ပြုမှုများသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော ထုံးတမ်းစဉ်လာများဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခမ်းနားထည်ဝါသော ပြသမှုများနှင့် လေးနက်သော အခမ်းအနားများသည် လူတို့၏ အာရုံခံစားမှုများကို ဆွဲဆောင်ပြီး အကြောင်းပြချက်နှင့် လိပ်ပြာသံကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။ မျက်စိကို ဆွဲဆောင်သည်။ ခမ်းနားသော ဘုရားကျောင်းများ၊ ကြီးကျယ်သော ချီတက်ပွဲများ၊ ရွှေပလ္လင်များ၊ ရတနာများဖြင့် စီခြယ်ထားသော ဘုရားစင်များ၊ အဖိုးတန် ပန်းချီကားများနှင့် လက်ရာမြောက်သော ပန်းပုရုပ်များမှာ အလှတရားကို ချစ်မြတ်နိုးသည့် စိတ်ကို ဆွဲဆောင်သည်။ နားကိုလည်း စွဲလမ်းစေသည်။ တေးဂီတမှာ ပြိုင်စံရှားသည်။ သူမ၏ ခမ်းနားသော ဘုရားကျောင်းကြီးများ၏ မြင့်မားသော ခေါင်မိုးများနှင့် တိုင်များကြားတွင် ပျံ့လွင့်နေသည့် တူရိယာသံနှင့် လူအများ၏ အသံတို့ ပေါင်းစပ်ထားသော ကြွယ်ဝသော တေးသွားများသည် စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် မလုပ်ဆောင်နိုင်ဘဲ မနေနိုင်ပါ။

This outward splendor, pomp, and ceremony, that only mocks the longings of the sin-sick soul, is an evidence of inward corruption. The religion of Christ needs not such attractions to recommend it. In the light shining from the cross, true Christianity appears so pure and lovely that no external decorations can enhance its true worth. It is the beauty of holiness, a meek and quiet spirit, which is of value with God.

အပြစ်ကြောင့် နာမကျန်းဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်၏ ဆန္ဒများကို လှောင်ပြောင်နေသည့် ဤပြင်ပအလှတရား၊ ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများသည် အတွင်းစိတ် ပုပ်သိုးနေခြင်း၏ သက်သေသာဓကပင်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ အယူဝါဒသည် သူမကို အသိအမှတ်ပြုစေရန် ထိုကဲ့သို့သော ဆွဲဆောင်မှုများ မလိုအပ်ပါ။ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှ ထွန်းလင်းတောက်ပနေသော အလင်းရောင်တွင် စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် အလွန်စင်ကြယ်ပြီး နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသောကြောင့် မည်သည့် ပြင်ပအလှဆင်မှုမျှ သူမ၏ စစ်မှန်သော တန်ဖိုးကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် တန်ဖိုးရှိသည်မှာ သန့်ရှင်းခြင်း၏ အလှတရား၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ငြိမ်သက်သော ဝိညာဉ်ပင်ဖြစ်သည်။

Brilliancy of style is not necessarily an index of pure, elevated thought. High conceptions of art, delicate refinement of taste, often exist in minds that are calculating. They are often employed by Satan to lead men to forget the necessities of the soul, to lose sight of the future, immortal life, to turn away from their infinite Helper, and to live for this world alone.

စတိုင်၏ တောက်ပမှုသည် စင်ကြယ်ပြီး မြင့်မြတ်သော အတွေးအခေါ်၏ အညွှန်းကိန်း ဖြစ်ဖို့မလိုပါ။ အနုပညာဆိုင်ရာ အယူအဆမြင့်မားခြင်း၊ အရသာခံမှုတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းတို့သည် လောကီစိတ်ရှိသော လူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် မကြာခဏ ရှိနေတတ်သည်။ လူတို့အား ဝိညာဉ်ရေးရာ လိုအပ်ချက်များကို မေ့လျော့စေရန်၊ အနာဂတ် ထာဝရအသက်တာကို မမြင်တွေ့စေရန်၊ သူတို့၏ အနန္တတန်ခိုးရှင် ကူညီသူထံမှ လှည့်ထွက်သွားစေရန်နှင့် ဤလောကအတွက်သာ အသက်ရှင်စေရန် စာတန်သည် ထိုအရာတို့ကို မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။

A religion of externals is attractive to the unrenewed heart. The pomp and ceremony of the Catholic worship has a seductive, bewitching power, by which many are deceived; and they come to look upon the Roman Church as the very gate of heaven. None but those who have planted their feet firmly upon the foundation of truth, and whose hearts are renewed by the Spirit of God, are proof against her influence. Thousands who have not an experimental knowledge of Christ will be led to accept the forms of godliness without the power. Such a religion is just what the multitudes desire.

ပြင်ပအသွင်အပြင်ကို အခြေခံသော ဘာသာရေးသည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသော နှလုံးသားအတွက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ ကက်သလစ်ဝတ်ပြုမှု၏ ခမ်းနားမှုနှင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများတွင် လူအများအပြားကို လှည့်စားနိုင်သည့် ဆွဲဆောင်မှု၊ မှော်ဆန်သော အစွမ်းရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ရောမအသင်းတော်ကို ကောင်းကင်ဘုံ၏ တံခါးဝဟုပင် မြင်လာကြသည်။ သမ္မာတရား၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် နှလုံးသားသစ်ဖြစ်လာသူများမှလွဲ၍ မည်သူမျှ သူမ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ ခရစ်တော်ကို လက်တွေ့ကျကျ မသိရှိကြသော လူထောင်ပေါင်းများစွာသည် တန်ခိုးမရှိသော ဘာသာရေး ပုံစံများကိုသာ လက်ခံလာကြလိမ့်မည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဘာသာရေးမျိုးသည် လူအများစု လိုချင်သည့်အရာနှင့် တိကျစွာ ကိုက်ညီနေသည်။

The church’s claim to the right to pardon leads the Romanist to feel at liberty to sin; and the ordinance of confession, without which her pardon is not granted, tends also to give license to evil. He who kneels before fallen man, and opens in confession the secret thoughts and imaginations of his heart, is debasing his manhood and degrading every noble instinct of his soul. In unfolding the sins of his life to a priest,—an erring, sinful mortal, and too often corrupted with wine and licentiousness,—his standard of character is lowered, and he is defiled in consequence. His thought of God is degraded to the likeness of fallen humanity, for the priest stands as a representative of God. This degrading confession of man to man is the secret spring from which has flowed much of the evil that is defiling the world and fitting it for the final destruction. Yet to him who loves self-indulgence, it is more pleasing to confess to a fellow mortal than to open the soul to God. It is more palatable to human nature to do penance than to renounce sin; it is easier to mortify the flesh by sackcloth and nettles and galling chains than to crucify fleshly hurts. Heavy is the yoke which the carnal heart is willing to bear rather than bow to the yoke of Christ.

အသင်းတော်၏ ခွင့်လွှတ်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟူသော တောင်းဆိုချက်က ကက်သလစ်ဘာသာဝင်များအား အပြစ်ပြုရန် လွတ်လပ်ခွင့်ရှိသည်ဟု ခံစားမိစေသည်။ သူမ၏ ခွင့်လွှတ်မှုမရရှိပါက အပြစ်ဝန်ခံခြင်းဟူသော ပညတ်ချက်သည်လည်း ဆိုးညစ်မှုအတွက် ခွင့်ပြုမိန့်ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။ လူသားဖြစ်သော သူတစ်ဦးရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ မိမိနှလုံးသား၏ လျှို့ဝှက်သော အတွေးများနှင့် စိတ်ကူးများကို ဝန်ခံသူသည် မိမိ၏ လူသားဂုဏ်သိက္ခာကို နှိမ့်ချပြီး မိမိ၏ ဝိညာဉ်ရှိ မြင့်မြတ်သော ဗီဇအားလုံးကို ညစ်နွမ်းစေသည်။ မိမိ၏ အပြစ်များကို ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦး—အမှားလုပ်တတ်ပြီး အပြစ်ရှိသော လူသားတစ်ဦး၊ ဝိုင်အရက်နှင့် ကာမဂုဏ်တို့ဖြင့် ပျက်စီးလွယ်သူ—ထံ ဝန်ခံခြင်းဖြင့် သူ၏ စရိုက်စံနှုန်းမှာ နိမ့်ကျသွားပြီး ရလဒ်အနေဖြင့် သူသည် ညစ်နွမ်းသွားသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ရပ်တည်သောကြောင့် ဘုရားသခင်အပေါ် သူ၏ အတွေးအမြင်မှာ ပြုတ်ကျနေသော လူသားပုံစံအဖြစ် နိမ့်ကျသွားသည်။ ဤလူသားချင်း အပြန်အလှန် ဝန်ခံခြင်းဟူသော နိမ့်ကျသော လုပ်ရပ်သည် ကမ္ဘာကြီးကို ညစ်နွမ်းစေပြီး နောက်ဆုံးဖျက်ဆီးခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးနေသော ဆိုးညစ်မှုများစွာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ရင်းမြစ် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိမိကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်မှုပေးခြင်းကို ချစ်မြတ်နိုးသူအတွက်မူ ဘုရားသခင်ထံ ဝိညာဉ်ကိုဖွင့်ပြခြင်းထက် လူသားချင်းဖြစ်သူထံ ဝန်ခံခြင်းက ပို၍နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။ အပြစ်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းထက် အပြစ်ဖြေခြင်းကို လုပ်ဆောင်ခြင်းက လူ့သဘာဝနှင့် ပို၍ကိုက်ညီနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ တပ်မက်မှုများကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် တင်ထားခြင်းထက် လျှော်တေအဝတ်၊ ဆူးပင်များနှင့် သံကြိုးများဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းက ပို၍လွယ်ကူသည်။ ခရစ်တော်၏ ထမ်းပိုးအောက်တွင် ဦးညွတ်ခြင်းထက် လူ့ဇာတိစိတ်ရှိသော နှလုံးသားက ထမ်းရွက်ရန် ပို၍အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော ထမ်းပိုးမှာ လေးလံလှသည်။

There is a striking similarity between the Church of Rome and the Jewish Church at the time of Christ’s first advent. While the Jews secretly trampled upon every principle of the law of God, they were outwardly rigorous in the observance of its precepts, loading it down with exactions and traditions that made obedience painful and burdensome. As the Jews professed to revere the law, so do Romanists claim to reverence the cross. They exalt the symbol of Christ’s sufferings, while in their lives they deny Him Whom it represents.

ခရစ်တော်၏ ပထမအကြိမ် ကြွလာတော်မူချိန်တွင် ရောမအသင်းတော်နှင့် ဂျူးအသင်းတော်တို့အကြား ထူးခြားသော ဆင်တူမှုများရှိသည်။ ဂျူးများသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်မူဝါဒအားလုံးကို လျှို့ဝှက်စွာ နင်းခြေနေစဉ်မှာပင် သူတို့သည် ပညတ်တော်များကို ပြင်ပတွင် တင်းကျပ်စွာ စောင့်ထိန်းကြပြီး နာခံမှုကို နာကျင်စေပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေသည့် တောင်းဆိုချက်များနှင့် ရိုးရာအစဉ်အလာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကြသည်။ ဂျူးများသည် ပညတ်တော်ကို ရိုသေကိုးကွယ်ကြောင်း ပြောဆိုကြသကဲ့သို့ ကက်သလစ်ဘာသာဝင်များကလည်း လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ရိုသေကြောင်း ဆိုကြသည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ သင်္ကေတကို ချီးမြှောက်နေသော်လည်း သူတို့၏ အသက်တာတွင်မူ ထိုသင်္ကေတကို ကိုယ်စားပြုသော ကိုယ်တော်ကို ငြင်းပယ်နေကြသည်။

Papists place crosses upon their churches, upon their altars, and upon their garments. Everywhere is seen the insignia of the cross. Everywhere it is outwardly honored and exalted. But the teachings of Christ are buried beneath a mass of senseless traditions, false interpretations, and rigorous exactions. The Saviour’s words concerning the bigoted Jews, apply with still greater force to the leaders of the Roman Catholic Church: “They bind heavy burdens and grievous to be borne, and lay them on men’s shoulders; but they themselves will not move them with one of their fingers.” Matthew 23:4. Conscientious souls are kept in constant terror fearing the wrath of an offended God, while many of the dignitaries of the church are living in luxury and sensual pleasure.

ကက်သလစ်ဘာသာဝင်များသည် သူတို့၏ ဘုရားကျောင်းများ၊ ပလ္လင်များ၊ နှင့် ဝတ်ရုံများပေါ်တွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်များကို ထားရှိကြသည်။ နေရာတိုင်းတွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ နေရာတိုင်းတွင် ပြင်ပတွင် ရိုသေချီးမြှောက်ခြင်း ခံရသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော ရိုးရာအစဉ်အလာများ၊ အမှားအယွင်းရှိသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များနှင့် တင်းကျပ်သော တောင်းဆိုချက်များ၏ ပုံကြီးချဲ့မှုအောက်တွင် မြုပ်နှံနေသည်။ အစွဲအလမ်းကြီးသော ဂျူးများအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ကယ်တင်ရှင်၏ စကားများသည် ရိုမန်ကက်သလစ်အသင်းတော်၏ ခေါင်းဆောင်များအပေါ် ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ သက်ရောက်သည်။ “သူတို့သည် ထမ်းရွက်ရန် ခက်ခဲသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို စည်းနှောင်ပြီး လူတို့၏ ပခုံးပေါ်တွင် တင်ပေးကြသည်။ သို့သော် သူတို့ကိုယ်တိုင်မူကား လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့်ပင် မရွေ့လျားကြပါ။” (မဿဲ ၂၃:၄)။ အသင်းတော်၏ ဂုဏ်သရေရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များစွာတို့မှာ သက်တောင့်သက်သာနှင့် ကာမဂုဏ်များကို ခံစားနေကြစဉ် စိတ်ရင်းကောင်းရှိသော ဝိညာဉ်များသည် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် အမြဲတစေ ထိတ်လန့်နေကြရသည်။

The worship of images and relics, the invocation of saints, and the exaltation of the pope are devices of Satan to attract the minds of the people from God and from His Son. To accomplish their ruin, he endeavors to turn their attention from Him through whom alone they can find salvation. He will direct them to any object that can be lifted as a substitute for the One who has said: “Come unto Me, all ye that labor and are heavy-laden, and I will give you rest.” Matthew 11:28. [569] It is Satan’s constant effort to misrepresent the character of God, the nature of sin, and the real issues at stake in the great controversy.

ရုပ်တုနှင့် အကြွင်းအကျန်များကို ကိုးကွယ်ခြင်း၊ သူတော်စင်များကို တောင်းလျှောက်ခြင်းနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးကို ချီးမြှောက်ခြင်းတို့သည် လူတို့၏ စိတ်ကို ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ သားတော်ထံမှ လွှဲပြောင်းယူရန် စာတန်၏ လှည့်ကွက်များဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေရန် သူသည် တစ်ဦးတည်းသော ကယ်တင်ရှင်ထံမှ သူတို့၏ အာရုံကို လွှဲပြောင်းပေးရန် ကြိုးပမ်းသည်။ “ဝန်လေး၍ ပင်ပန်းသောသူအပေါင်းတို့၊ ငါ့ထံသို့ လာကြလော့။ ငါသည် သင်တို့ကို ချမ်းသာပေးမည်။” (မဿဲ ၁၁:၂၈) ဟု မိန့်တော်မူသော အရှင်၏ နေရာတွင် အစားထိုးနိုင်သည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို သူတို့အား ညွှန်ပြလိမ့်မည် [၅၆၉]။ ဘုရားသခင်၏ စရိုက်၊ အပြစ်၏ သဘောသဘာဝနှင့် ကြီးမားသော ပဋိပက္ခတွင် အမှန်တကယ် ပါဝင်နေသော အရေးကိစ္စများကို မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြရန်မှာ စာတန်၏ အစဉ်အမြဲ ကြိုးပမ်းချက်ဖြစ်သည်။

His sophistry lessens the obligation of the divine law and gives men license to sin. At the same time he causes them to cherish false conceptions of God so that they regard Him with fear and hate rather than with love. The cruelty inherent in his own character is attributed to the Creator; it is embodied in systems of religion and expressed in modes of worship. Thus the minds of men are blinded, and Satan secures them as his agents to war against God. By perverted conceptions of the divine attributes, heathen nations were led to believe human sacrifices necessary to secure the flare of Deity; and horrible cruelties have been perpetrated under the various forms of idolatry.

သူ၏ လှည့်ဖျားတတ်သော စကားများသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အပေါ်တွင် တာဝန်ယူမှုကို လျော့နည်းစေပြီး လူတို့အား အပြစ်ပြုရန် လွတ်လပ်ခွင့်ပေးသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဘုရားသခင်အပေါ်၌ မှားယွင်းသော အယူအဆများကို သက်ဝင်စေသဖြင့် လူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ချစ်ခြင်းထက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းဖြင့်သာ ကြည့်ရှုစေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သဘောသဘာဝတွင်ရှိသော ရက်စက်မှုများကို ဖန်ဆင်းရှင်အပေါ်သို့ ပုံချသည်။ ၎င်းကို ဘာသာရေးစနစ်များတွင် ထည့်သွင်းပြီး ဝတ်ပြုမှုပုံစံများတွင် ဖော်ပြသည်။ ဤသို့ဖြင့် လူတို့၏ စိတ်ကို မျက်စိကွယ်စေပြီး စာတန်သည် ဘုရားသခင်ကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် သူတို့အား သူ၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် သွတ်သွင်းထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်တော်များကို မှားယွင်းစွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းအားဖြင့် လူမျိုးခြားများမှာ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ရရှိရန် လူကိုယဇ်ပူဇော်ရမည်ဟု ယုံကြည်လာကြပြီး ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု ပုံစံအမျိုးမျိုးအောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရက်စက်မှုများကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြသည်။

The Roman Catholic Church, uniting the forms of paganism and Christianity, and, like paganism, misrepresenting the character of God, has resorted to practices no less cruel and revolting. In the days of Rome’s supremacy there were instruments of torture to compel assent to her doctrines. There was the stake for those who would not concede to her claims. There were massacres on a scale that will never be known until revealed in the judgment. Dignitaries of the church studied, under Satan their master, to invent means to cause the greatest possible torture and not end the life of the victim. In many cases the infernal process was repeated to the utmost limit of human endurance, until nature gave up the struggle, and the sufferer hailed death as a sweet release.

ရိုမန်ကက်သလစ်အသင်းတော်သည် လူမျိုးခြားဘာသာနှင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာ ပုံစံများကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး လူမျိုးခြားဘာသာကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်ကို မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြကာ ရက်စက်ပြီး စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အလေ့အကျင့်များကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ရောမအသင်းတော် လွှမ်းမိုးခဲ့သောနေ့ရက်များတွင် သူမ၏ အယူဝါဒများကို လက်ခံစေရန် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သည့် ကိရိယာများ ရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ တောင်းဆိုချက်များကို မလိုက်လျောသူများအတွက် မီးပုံရှို့ခြင်းများ ရှိခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတရားစီရင်ချိန်တွင်မှ ပေါ်ပေါက်မည့်အတိုင်းအတာဖြင့် လူအစုလိုက် အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုများ ရှိခဲ့သည်။ အသင်းတော်၏ ဂုဏ်သရေရှိပုဂ္ဂိုလ်များသည် သူတို့၏သခင်ဖြစ်သော စာတန်၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် သားကောင်၏ အသက်ကို မဆုံးရှုံးစေဘဲ အကြီးမားဆုံးသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု ဖြစ်ပေါ်စေမည့် နည်းလမ်းများကို တီထွင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ကိစ္စအများစုတွင် ထိုငရဲဆန်သော လုပ်ရပ်ကို လူတို့၏ ခံနိုင်ရည်အစွမ်းကုန်သည်အထိ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်က အရှုံးပေးလိုက်သောအခါမှသာ ထိုညှဉ်းပန်းခံရသူသည် သေခြင်းကို ချိုမြိန်သော လွတ်မြောက်မှုအဖြစ် ကြိုဆိုခဲ့သည်။

Such was the fate of Rome’s opponents. For her adherents she had the discipline of the scourge, of famishing hunger, of bodily austerities in every conceivable, heart-sickening form. To secure the favor of Heaven, penitents violated the laws of God by violating the laws of nature. They were taught to sunder the ties which He has formed to bless and gladden man’s earthly sojourn. The churchyard [570] contains millions of victims who spent their lives in vainエンド endeavors to subdue their natural affections, to repress, as offensive to God, every thought and feeling of sympathy with their fellow creatures.

ရောမကို ဆန့်ကျင်သူများ၏ ကံကြမ္မာမှာ ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ နောက်လိုက်များအတွက်မူ ကြိမ်ဒဏ်ပေးခြင်း၊ အစာငတ်မွတ်ခြင်း၊ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းခြင်းစသည့် စည်းကမ်းများရှိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကျေးဇူးတော်ကို ရရှိရန်အတွက် အပြစ်ဖြေသူများသည် သဘာဝတရား၏ ဥပဒေများကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို ချိုးဖောက်ခဲ့ကြသည်။ လူသားတို့၏ လောကခရီးကို ကောင်းချီးပေးရန်နှင့် ပျော်ရွှင်စေရန် ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းထားသော ဆက်ဆံရေးများကို ဖြတ်တောက်ရန် သူတို့အား သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ သင်္ချိုင်းကုန်းတွင် [၅၇၀] မိမိတို့၏ သဘာဝစိတ်ခံစားချက်များကို နှိမ်နိုးရန်၊ မိမိတို့၏ လူသားချင်းအပေါ် စာနာသည့် အတွေးအခေါ်နှင့် ခံစားချက်တိုင်းကို ဘုရားသခင်အတွက် စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာအဖြစ် နှိမ်နင်းရန် ကြိုးစားရင်း အသက်တာကို အချည်းနှီး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရသော သားကောင်သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။

If we desire to understand the determined cruelty of Satan, manifested for hundreds of years, not among those who never heard of God, but in the very heart and throughout the extent of Christendom, we have only to look at the history of Romanism. Through this mammoth system of deception the prince of evil hangs his purpose of bringing dishonor to God and wretchedness to man. And as we see Liberty of Conscience Threatened 485 how he succeeds in disguising himself and accomplishing his work through the leaders of the church, we may better understand why he has so great antipathy to the Bible. If that Book is read, the mercy and love of God will be revealed; it will be seen that He lays upon men none of these heavy burdens. All that He asks is a broken and contrite heart, a humble, obedient spirit.

ဘုရားသခင်အကြောင်း တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသူများကြားတွင် မဟုတ်ဘဲ၊ ခရစ်ယာန်လောက၏ အလယ်ဗဟိုနှင့် နေရာအနှံ့အပြားတွင် နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ ပြသခဲ့သော စာတန်၏ ပြတ်သားသော ရက်စက်မှုများကို ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်လိုပါက ရောမကက်သလစ်ဝါဒ၏ သမိုင်းကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် သိနိုင်သည်။ ဤကြီးမားသော လှည့်ဖြားမှုစနစ်မှတစ်ဆင့် မကောင်းမှု၏ မင်းသားသည် ဘုရားသခင်အား အသရေဖျက်ရန်နှင့် လူသားတို့အား ဆင်းရဲဒုက္ခပေးရန် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နေသည်။ လိပ်ပြာသန့်ရှင်းခွင့်ကို ခြိမ်းခြောက်ခြင်း [စာမျက်နှာ ၄၈၅]၊ သူသည် အသင်းတော်၏ ခေါင်းဆောင်များမှတစ်ဆင့် မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ပြီး သူ၏လုပ်ငန်းကို မည်သို့အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်သနည်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ရသောအခါ သမ္မာကျမ်းစာအပေါ် သူ အဘယ်ကြောင့် အလွန်မုန်းတီးသနည်းဆိုသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပိုမိုနားလည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုကျမ်းစာကို ဖတ်ရှုလျှင် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတော် ထုတ်ဖော်ပြသခံရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ဘုရားသခင်က လူတို့အပေါ် မတင်ထားကြောင်းကိုလည်း မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော် တောင်းဆိုသည်မှာ ကျိုးပဲ့သော၊ နောင်တရသော နှလုံးသား၊ နှိမ့်ချပြီး နာခံတတ်သော ဝိညာဉ်သာ ဖြစ်သည်။

Christ gives no example in His life for men and women to shut themselves in monasteries in order to become fitted for heaven. He has never taught that love and sympathy must be repressed. The Saviour’s heart overflowed with love. The nearer man approaches to moral perfection, the keener are his sensibilities, the more acute is his perception of sin and the deeper his sympathy for the afflicted. The pope claims to be the vicar of Christ; but how does his character bear comparison with that of our Saviour? Was Christ ever known to consign men to the prison or the rack because they did not pay Him homage as the King of heaven? Was His voice heard condemning to death those who did not accept Him? When He was slighted by the people of a Samaritan village, the apostle John was filled with indignation, and inquired: “Lord, wilt Thou that we command fire to come down from heaven, and consume them, even as Elias did?” Jesus looked with pity upon His disciple, and rebuked his harsh spirit, saying: “The Son of man is not come to destroy men’s lives, but to save them.” Luke 9:54, 56. How different from the spirit [571] manifested by Christ is that of His professed vicar.

ကောင်းကင်ဘုံအတွက် သင့်လျော်သူဖြစ်လာစေရန် ဘုန်းကြီးကျောင်းများတွင် မိမိကိုယ်ကို ပိတ်လှောင်ထားရန် ခရစ်တော်သည် သူ၏အသက်တာတွင် မည်သည့်ဥပမာမျှ မပေးခဲ့ပါ။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် စာနာမှုကို နှိမ်နင်းရမည်ဟု ကိုယ်တော် ဘယ်သောအခါမျှ မသွန်သင်ခဲ့ပါ။ ကယ်တင်ရှင်၏ နှလုံးသားသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ပြည့်လျှံနေသည်။ လူသည် ကိုယ်ကျင့်တရားအရ စုံလင်မှုရှိလာလေ၊ ခံစားမှုများ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလေ၊ အပြစ်ကို ပိုမိုထက်မြက်စွာ ခွဲခြားနိုင်လေ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသူများအပေါ် ပိုမိုစာနာလေ ဖြစ်သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးသည် ခရစ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ သို့သော် သူ၏စရိုက်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်နှင့် မည်သို့နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။ ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရင်အဖြစ် ရိုသေကိုးကွယ်မှု မပြုသောကြောင့် လူတို့အား ထောင်ချခြင်း သို့မဟုတ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု ကြားဖူးသလော။ ကိုယ်တော်ကို လက်မခံသူများအား သေဒဏ်ပေးရန် ကိုယ်တော်၏ အသံကို ကြားဖူးသလော။ ရှမာရိရွာသားများက ကိုယ်တော်ကို အထင်သေးစွာ ဆက်ဆံသောအခါ တမန်တော်ယောဟန်သည် ဒေါသထွက်ပြီး “အရှင်၊ ဧလိယပြုခဲ့သကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံမှ မီးကျလာပြီး သူတို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အမိန့်ပေးစေလိုပါသလား” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ ယေရှုသည် သူ၏တပည့်အား သနားကြင်နာစွာ ကြည့်ရှုပြီး သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော စိတ်သဘောထားကို “လူသားသည် လူတို့၏ အသက်ကို ဖျက်ဆီးရန် မဟုတ်ဘဲ ကယ်တင်ရန် လာခဲ့သည်” (လုကာ ၉:၅၄၊ ၅၆) ဟု မိန့်တော်မူလျက် ဆုံးမခဲ့သည်။ ခရစ်တော် ပြသခဲ့သော စိတ်သဘောထားနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဟု ဆိုသူ ပြသသော စိတ်သဘောထားသည် မည်မျှ ကွဲပြားခြားနားသနည်း [၅၇၁]။

The Roman Church now presents a fair front to the world, covering with apologies her record of horrible cruelties. She has clothed herself in Christlike garments; but she is unchanged. Every principle of the papacy that existed in past ages exists today. The doctrines devised in the Dark Ages are still held. Let none deceive themselves. The papacy that Protestants are now so ready to honor is the same that ruled the world in the days of the Reformation, when men of God stood up, at the peril of their lives, to expose her iniquity. She possesses the same pride and arrogant assumption that lorded it over kings and princes, and claimed the prerogatives of God. Her spirit is no less cruel and despotic now than when she crushed out human liberty and鬆 human liberty and slew the saints of the Most High.

ရောမအသင်းတော်သည် ယခုအခါ သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရက်စက်မှုမှတ်တမ်းများကို တောင်းပန်မှုများဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ ကမ္ဘာကြီးရှေ့တွင် လှပသော မျက်နှာဖုံးကို ပြသနေသည်။ သူမသည် ခရစ်တော်၏ အဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူမမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပါ။ ရှေးခေတ်ကာလက ရှိခဲ့သော ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒ၏ မူဝါဒတိုင်းသည် ယနေ့တွင်လည်း ရှိနေသည်။ မှောင်မိုက်ခေတ်တွင် တီထွင်ခဲ့သော အယူဝါဒများကို ယနေ့တိုင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ မည်သူမျှ မိမိကိုယ်ကို မလှည့်စားကြပါနှင့်။ ပရိုတက်စတင့်များ ယခုအခါ အလွန်ဂုဏ်တင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒသည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးကာလတွင် ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးခဲ့သော ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ဘုရားသခင်၏ လူတို့သည် သူမ၏ မတရားမှုများကို ဖော်ထုတ်ရန် သူတို့၏ အသက်ကို စတေး၍ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ သူမသည် ဘုရင်များနှင့် မင်းသားများအပေါ် လွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အရေးများကို တောင်းဆိုခဲ့သော ထိုဂုဏ်ယူမှုနှင့် ထောင်လွှားသော တောင်းဆိုချက်များကို ယနေ့တိုင် ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူမ၏ စိတ်သဘောထားသည် လူသားတို့၏ လွတ်လပ်ခွင့်ကို နင်းခြေဖျက်ဆီးပြီး အမြင့်ဆုံးသောအရှင်၏ သန့်ရှင်းသူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်အချိန်ကထက် ယခုအချိန်တွင် ပိုမိုရက်စက်ပြီး အာဏာရှင်ဆန်မှု လျော့နည်းခြင်းမရှိပေ။

The papacy is just what prophecy declared that she would be, the apostasy of the latter times. 2 Thessalonians 2:3, 4. It is a part of her policy to assume the character which will best accomplish her purpose; but beneath the variable appearance of the chameleon she conceals the invariable venom of the serpent. “Faith ought not to be kept with heretics, nor persons suspected of heresy” (Lenfant, volume 1, page 516), she declares. Shall this power, whose record for a thousand years is written in the blood of the saints, be now acknowledged as a part of the church of Christ?

ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒသည် ပရောဖက်ပြုချက်တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း နောက်ဆုံးကာလ၏ ဘာသာရေးသွေဖည်မှုပင် ဖြစ်သည် (၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၃၊ ၄)။ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်းဆုံး အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည့် စရိုက်ကို ပြောင်းလဲယူခြင်းသည် သူမ၏ မူဝါဒတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ပုတ်သင်ညိုတစ်ကောင်၏ ပြောင်းလဲတတ်သော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်အောက်တွင် မြွေ၏ မပြောင်းလဲတတ်သော အဆိပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။ “ဘာသာရေး အယူဝါဒမှားသူများ သို့မဟုတ် မှားယွင်းသည်ဟု သံသယရှိသူများနှင့် သစ္စာမစောင့်ထိန်းသင့်ပါ” (Lenfant, volume 1, page 516) ဟု သူမက ကြေညာသည်။ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကြာအောင် သန့်ရှင်းသူများ၏ သွေးဖြင့် ရေးထိုးထားသော မှတ်တမ်းရှိသည့် ဤအာဏာကို ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ယခု အသိအမှတ်ပြုသင့်ပါသလော။

It is not without reason that the claim has been put forth in Protestant countries that Catholicism differs less widely from Protestantism than in former times. There has been a change; but the change is not in the papacy. Catholicism indeed resembles much of the Protestantism that now exists, because Protestantism has so greatly degenerated since the days of the Reformers.

ပရိုတက်စတင့်နိုင်ငံများတွင် ကက်သလစ်ဘာသာသည် ရှေးခေတ်ကထက် ပရိုတက်စတင့်ဘာသာနှင့် ကွာခြားမှု နည်းပါးလာသည်ဟု ပြောဆိုနေကြခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ပေ။ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်မှာ မှန်ပါသည်။ သို့သော် အပြောင်းအလဲမှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒတွင် ဖြစ်ပေါ်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ ပရိုတက်စတင့်များသည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားများ၏ ခေတ်နောက်ပိုင်းတွင် များစွာ ယိုယွင်းပျက်စီးသွားခဲ့သောကြောင့် ယခုလက်ရှိ ပရိုတက်စတင့်ဘာသာ၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့နှင့် ကက်သလစ်ဘာသာမှာ တူညီမှုများ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

As the Protestant churches have been seeking the favor of the world, false charity has blinded their eyes. They do not see but that it is right to believe good of all evil, and as the inevitable result they will finally believe evil of all good. Instead of standing in the time defense of the faith once delivered to the saints, they are now, as it were, apologizing to Rome for their uncharitable opinion of her, begging pardon for their bigotry.

ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များသည် လောက၏ နှစ်သက်မှုကို ရှာဖွေနေကြသဖြင့် မှားယွင်းသော ကြင်နာမှုသည် သူတို့၏ မျက်စိကို ကွယ်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် မကောင်းမှုအားလုံးအပေါ် အကောင်းမြင်ခြင်းမှာ မှန်ကန်သည်ဟု ယူဆနေကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းမှုအားလုံးအပေါ် အကောင်းမြင်ခြင်းမရှိဘဲ အဆိုးမြင်မိလာမည့် အကျိုးဆက်ကို မမြင်ကြတော့ပါ။ သန့်ရှင်းသူများထံ တစ်ခါတည်း အပ်နှံထားသော ယုံကြည်ခြင်းအတွက် ကာကွယ်ရပ်တည်မည့်အစား သူတို့သည် ယခုအခါ ရောမမြို့အပေါ် သူတို့၏ မေတ္တာမပါသော အမြင်များအတွက် တောင်းပန်နေကြပြီး သူတို့၏ အစွဲအလမ်းကြီးခြင်းအတွက် ခွင့်လွှတ်မှု တောင်းခံနေကြသည်။

A large class, even of those who look upon Romanism with no favor, apprehend little danger from her power and influence. Many urge that the intellectual and moral darkness prevailing during the Middle Ages favored the spread of her dogmas, superstitions, and oppression, and that the greater intelligence of modern times, the general diffusion of knowledge, and the increasing liberality in matters of religion forbid a revival of intolerance and tyranny. The very thought that such a state of things will exist in this enlightened age is ridiculed. It is true that great light, intellectual, moral, and religious, is shining upon this generation. In the open pages of God’s Holy Word, light from heaven has been shed upon the world. But it should be remembered that the greater the light bestowed, the greater the darkness of those who_reject it.

ရိုမန်ကက်သလစ်ဝါဒကို အားမပေးသူများထဲတွင်ပင် လူအများစုမှာ သူမ၏ အာဏာနှင့် သြဇာကြောင့် အန္တရာယ်ရှိမည်ဟု သိပ်မထင်မှတ်ကြပါ။ အလယ်ခေတ်တွင် လွှမ်းမိုးခဲ့သော ဉာဏနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ မှောင်မိုက်မှုသည် သူမ၏ အယူဝါဒများ၊ အယူသည်းမှုများနှင့် ဖိနှိပ်မှုများ ပျံ့နှံ့စေရန် အထောက်အကူပြုခဲ့ကြောင်း၊ ခေတ်သစ်၏ ပိုမိုမြင့်မားသော ဉာဏ်ရည်၊ အသိပညာ ဗဟုသုတ ပျံ့နှံ့မှုနှင့် ဘာသာရေးကိစ္စများတွင် ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသော သည်းခံမှုများကြောင့် အ intolerance (သည်းမခံနိုင်မှု) နှင့် အာဏာရှင်စနစ် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာမည်မဟုတ်ကြောင်း လူအများက တိုက်တွန်းပြောဆိုကြသည်။ ဤအလင်းရောင်ထွန်းကားသော ခေတ်တွင် ထိုကဲ့သို့သောအခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟူသော အကြံအစည်ကိုပင် ပြောင်လှောင်ကြသည်။ ဉာဏ၊ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ကြီးမားသောအလင်းရောင်သည် ဤမျိုးဆက်ပေါ်တွင် ထွန်းလင်းနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်၏ ပွင့်နေသော စာမျက်နှာများတွင် ကောင်းကင်ဘုံမှ အလင်းရောင်သည် ကမ္ဘာပေါ်သို့ သွန်းလောင်းခဲ့သည်။ သို့သော် ပေးအပ်ထားသောအလင်းရောင် ပိုမိုကြီးမားလေ၊ ထိုအလင်းရောင်ကို ငြင်းပယ်သူတို့၏ မှောင်မိုက်ခြင်းမှာ ပိုမိုကြီးမားလေဖြစ်ကြောင်း အောက်မေ့သင့်သည်။

A prayerful study of the Bible would show Protestants the real character of the papacy and would cause them to abhor and to shun it; but many are so wise in their own conceit that they feel no need of humbly seeking the truth. Although priding themselves on their enlightenment, they are ignorant both of the Scriptures and of the power of God. They must have some means of quieting their consciences, and they seek that which is least spiritual and humiliating. What they desire is a method of forgetting God which shall pass as a method of remembering Him. The papacy is well adapted to meet the wants of all these. It is prepared for two classes of mankind, embracing nearly the whole world—those who would be saved by their merits, and those who would be saved in their sins. Here is the secret of its power.

ကျမ်းစာကို ဆုတောင်းခြင်းနှင့်တကွ လေ့လာခြင်းသည် ပရိုတက်စတင့်များအား ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒ၏ စစ်မှန်သော စရိုက်ကို ပြသနိုင်ပြီး သူမကို ရွံရှာပြီး ရှောင်ရှားလာစေလိမ့်မည်။ သို့သော် လူအများစုမှာ မိမိကိုယ်ကို အလွန်ပညာရှိသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသောကြောင့် ဘုရားသခင်ထံတွင် သမ္မာတရားကို ရှာဖွေရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားနေကြသည်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အလင်းရောင်ရရှိသူများအဖြစ် ဂုဏ်ယူနေကြသော်လည်း သူတို့သည် ကျမ်းစာနှင့် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို မသိရှိကြပေ။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ လိပ်ပြာကို တိတ်ဆိတ်စေရန် နည်းလမ်းတစ်ခုခု လိုအပ်နေပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာတွင် အနိမ့်ကျဆုံးနှင့် အရှက်ရဖွယ်နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေနေကြသည်။ သူတို့ လိုချင်သည်မှာ ဘုရားသခင်ကို အောက်မေ့သော နည်းလမ်းအဖြစ် ယူဆနိုင်မည့် ဘုရားသခင်ကို မေ့လျော့သော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒသည် ဤသူတို့၏ လိုအပ်ချက်အားလုံးနှင့် ကိုက်ညီအောင် လုပ်ဆောင်ထားသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးနီးပါးကို လွှမ်းခြုံထားသော လူသားမျိုးနွယ် နှစ်မျိုး—ကိုယ်ပိုင်ကောင်းမှုဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းရလိုသူများနှင့် အပြစ်ထဲတွင်ပင် ကယ်တင်ခြင်းရလိုသူများ—အတွက် ပြင်ဆင်ထားသည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ တန်ခိုး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သည်။

A day of great intellectual darkness has been shown to be favorable to the success of the papacy. It will yet be demonstrated that [573] a day of great intellectual light is equally favorable for its success. In past ages, when men were without God’s word and without the knowledge of the truth, their eyes were blindfolded, and thousands were ensnared, not seeing the net spread for their feet. In this generation there are many whose eyes become dazzled by the glare of human speculations, “science falsely so called;” they discern not the net, and walk into it as readily as if blindfolded. God designed that man’s intellectual powers should be held as a gift from His Maker and should be employed in the service of truth and righteousness; but when pride and ambition are cherished, and men exalt their own theories above the word of God, then intelligence can accomplish greater harm than ignorance. Thus the false science of the present day, which undermines faith in the Bible, will prove as successful in preparing the way for the acceptance of the papacy, with its pleasing forms, as did the withholding of knowledge in opening the way for its aggrandizement in the Dark Ages.

ကြီးမားသော ဉာဏမှောင်မိုက်မှုရှိသော နေ့ရက်များသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒ၏ အောင်မြင်မှုအတွက် အဆင်ပြေကြောင်း ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော ဉာဏအလင်းရောင်ရှိသော နေ့ရက်များသည်လည်း သူမ၏အောင်မြင်မှုအတွက် အလားတူ အဆင်ပြေကြောင်း [၅၇၃] နောက်ဆုံးတွင် သက်သေပြလိမ့်မည်။ ရှေးခေတ်ကာလက လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် သမ္မာတရားကို မသိရှိကြသောအခါ သူတို့၏မျက်စိများမှာ စည်းနှောင်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး လူထောင်ပေါင်းများစွာမှာ မိမိတို့ခြေထောက်အတွက် ခင်းထားသော ပိုက်ကွန်ကို မမြင်ဘဲ ကျော့ကွင်းထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့ကြသည်။ ဤမျိုးဆက်တွင် လူသားတို့၏ ခန့်မှန်းချက်များ၊ “အမှားအယွင်းဟုခေါ်ဆိုရမည့် သိပ္ပံပညာ” ၏ တောက်ပမှုကြောင့် မျက်စိမသာယာဘဲ မျက်စိကွယ်နေသူများစွာ ရှိသည်။ သူတို့သည် ပိုက်ကွန်ကို မခွဲခြားနိုင်ကြဘဲ မျက်စိကွယ်နေသူကဲ့သို့ပင် ပိုက်ကွန်ထဲသို့ လွယ်လွယ်ကူကူ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားကြသည်။ လူ၏ ဉာဏစွမ်းအားကို ဖန်ဆင်းရှင်၏ လက်ဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး သမ္မာတရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ အမှုတော်တွင် အသုံးပြုရန် ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ဂုဏ်ယူခြင်းနှင့် ရည်မှန်းချက်များကို ထားရှိပြီး လူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သီအိုရီများကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ထက် ချီးမြှောက်သောအခါ ထိုဉာဏ်ပညာသည် အသိပညာမဲ့ခြင်းထက် ပိုမိုကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဤနည်းဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာအပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ယိုယွင်းစေသော ယနေ့ခေတ်၏ မှားယွင်းသော သိပ္ပံပညာသည် မှောင်မိုက်ခေတ်တွင် အသိပညာကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းက ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒကို တိုးပွားလာစေရန် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့သကဲ့သို့ပင် သူမ၏ စွဲဆောင်မှုရှိသော ပုံစံများနှင့်အတူ ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒကို လက်ခံလာစေရန် လမ်းခင်းပေးရာတွင် အောင်မြင်လိမ့်မည်။

In the movements now in progress in the United States to secure for the institutions and usages of the church the support of the state, Protestants are following in the steps of papists. Nay, more, they are opening the door for the papacy to regain in Protestant America the supremacy which she has lost in the Old World. And that which gives greater significance to this movement is the fact that the principal object contemplated is the enforcement of Sunday observance—a custom which originated with Rome, and which she claims as the sign of her authority. It is the spirit of the papacy—the spirit of conformity to worldly customs, the veneration for human traditions above the commandments of God—that is permeating the Protestant churches and leading them on to do the same work of Sunday exaltation which the papacy has done before them.

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် အသင်းတော်၏ အဖွဲ့အစည်းများနှင့် ဝတ်ပြုမှုပုံစံများအတွက် နိုင်ငံတော်၏ အထောက်အပံ့ရရှိစေရန် လုပ်ဆောင်နေသော လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပရိုတက်စတင့်များသည် ကက်သလစ်များ၏ ခြေရာကို နင်းနေကြသည်။ ထိုမျှမက သူတို့သည် ပရိုတက်စတင့် အမေရိကန်တွင် ရောမအသင်းတော်က အဟောင်းလောကတွင် ဆုံးရှုံးခဲ့သော အာဏာကို ပြန်လည်ရရှိစေရန် တံခါးဖွင့်ပေးနေကြသည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုအတွက် ပိုမိုအရေးပါမှုကို ပေးသည့်အချက်မှာ ရည်ရွယ်ထားသော အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ တနင်္ဂနွေနေ့ စောင့်ထိန်းခြင်းကို အဓမ္မကျင့်သုံးရန်ဖြစ်သည်—၎င်းသည် ရောမတွင် စတင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ အာဏာ၏ သင်္ကေတအဖြစ် တောင်းဆိုထားသော ဓလေ့တစ်ခုဖြစ်သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒ၏ စိတ်ဓာတ်—လောကီဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ထက် လူတို့၏ ရိုးရာဓလေ့များကို ပိုမိုရိုသေခြင်း—သည် ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များထဲသို့ ပျံ့နှံ့ဝင်ရောက်နေပြီး သူတို့မတိုင်မီက ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အတိုင်း တနင်္ဂနွေနေ့ကို ချီးမြှောက်သော လုပ်ငန်းကိုပင် လုပ်ဆောင်စေရန် ပို့ဆောင်နေသည်။

If the reader would understand the agencies to be employed in the soon-coming contest, he has but to trace the record of the means which Rome employed for the same object in ages past. If he would know how papists and Protestants united will deal with those who reject their dogmas, let him see the spirit which Rome manifested toward the Sabbath and its defenders.

စာဖတ်သူသည် မကြာမီလာမည့် တိုက်ပွဲတွင် အသုံးပြုမည့် အင်အားစုများကို နားလည်လိုပါက၊ ရှေးခေတ်ကာလက ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် ရောမအသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းများ၏ မှတ်တမ်းကိုသာ လေ့လာရန် လိုသည်။ ကက်သလစ်များနှင့် ပရိုတက်စတင့်များ ပူးပေါင်းကာ သူတို့၏ အယူဝါဒကို ငြင်းပယ်သူများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်ကို သိလိုပါက၊ سب (Subbath/ဥပုသ်နေ့) နှင့် ၎င်းကို ကာကွယ်သူများအပေါ် ရောမပြသခဲ့သော စိတ်သဘောထားကို ကြည့်ရှုပါ။

Royal edicts, general councils, and church ordinances supported by secular power were the steps by which the pagan festival attained its position of honor in the Christian world. The first public measure enforcing Sunday observance was the law enacted by Constantine. (A.D. 321; see Appendix note for page 53.) This edict required townspeople to rest on “the venerable day of the sun,” but permitted countrymen to continue their agricultural pursuits. Though virtually a heathen statute, it was enforced by the emperor after his nominal acceptance of Christianity.

ဘုရင်၏ အမိန့်များ၊ အထွေထွေ ကောင်စီများ၊ နှင့် လောကီအာဏာဖြင့် ထောက်ခံထားသော အသင်းတော်၏ ဥပဒေများသည် လူမျိုးခြား ပွဲတော်သည် ခရစ်ယာန်လောကတွင် ဂုဏ်ပြုသော အနေအထားကို ရရှိစေသည့် ခြေလှမ်းများဖြစ်သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ စောင့်ထိန်းခြင်းကို အဓမ္မကျင့်သုံးသည့် ပထမဆုံး အများပြည်သူဆိုင်ရာ အစီအမံမှာ ကွန်စတန်တိုင်း ဘုရင်ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သော ဥပဒေဖြစ်သည်။ (အေဒီ ၃၂၁၊ စာမျက်နှာ ၅၃ အတွက် နောက်ဆက်တွဲမှတ်စုကို ကြည့်ပါ။) ဤအမိန့်သည် မြို့သူမြို့သားများအား “နေမင်း၏ ကြည်ညိုဖွယ်နေ့” တွင် အနားယူရန် တောင်းဆိုသော်လည်း ကျေးလက်နေသူများအား သူတို့၏ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် လူမျိုးခြား ဥပဒေဖြစ်သော်လည်း ခရစ်ယာန်ဘာသာကို အမည်ခံလက်ခံပြီးနောက် ဘုရင်က ၎င်းကို အဓမ္မကျင့်သုံးစေခဲ့သည်။

The royal mandate not proving a sufficient substitute for divine authority, Eusebius, a bishop who sought the favor of F princes, and who was the special friend and flatterer of Constantine, advanced the claim that Christ had transferred the Sabbath to Sunday. Not a single testimony of the Scriptures was produced in proof of the new doctrine. Eusebius himself unwittingly acknowledges its falsity and points to the real question of the change. “All things,” he says, “whatever that it was duty to do on the Sabbath, these we have transferred to the Lord’s Day.”—Robert Cox, Sabbath Laws and Sabbath Duties, page 538. But the Sunday argument, groundless as it was, served to embolden men in trampling upon the Sabbath of the Lord. All who desired to be honored by the world accepted the popular festival.

ဘုရင်၏ အမိန့်သည် ဘုရားသခင်၏ အာဏာအတွက် လုံလောက်သော အစားထိုးမှု မဖြစ်သောကြောင့် မင်းညီမင်းသားတို့၏ ကျေးဇူးကို ရှာဖွေသူနှင့် ကွန်စတန်တိုင်း၏ အထူးမိတ်ဆွေနှင့် မြှောက်ပင့်သူဖြစ်သော ဂိုဏ်းချုပ်ဘုန်းတော်ကြီး ယူစီဗီးယပ်စ်က ခရစ်တော်သည် سب (ဥပုသ်နေ့) ကို တနင်္ဂနွေနေ့သို့ ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်ဟု တောင်းဆိုချက်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သည်။ ဤအယူဝါဒအသစ်ကို သက်သေပြရန် ကျမ်းစာမှ သက်သေတစ်ခုမျှ မထုတ်ပြန်နိုင်ခဲ့ပါ။ ယူစီဗီးယပ်စ်ကိုယ်တိုင်ကပင် သူမ၏ မှားယွင်းမှုကို မသိလိုက်ဘဲ ဝန်ခံထားပြီး ပြောင်းလဲခြင်း၏ အမှန်တကယ် အကြောင်းရင်းကို ညွှန်ပြခဲ့သည်။ “ سب (ဥပုသ်နေ့) တွင် လုပ်ဆောင်ရန် တာဝန်ရှိသည့် အရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့သည် သခင်ဘုရား၏ နေ့ (တနင်္ဂနွေနေ့) သို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်သည်” ဟု သူက ဆိုသည် — Robert Cox, Sabbath Laws and Sabbath Duties, စာမျက်နှာ ၅၃၈။ သို့သော် အခြေအမြစ်မရှိသော တနင်္ဂနွေနေ့ဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုသည် သခင်ဘုရား၏ سب (ဥပုသ်နေ့) ကို နင်းခြေရာတွင် လူတို့အား ပိုမိုရဲရင့်လာစေခဲ့သည်။ လောက၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို လိုလားသူအားလုံးသည် ထိုလူကြိုက်များသော ပွဲတော်ကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာ သင်တောင်းဆိုထားသည့်အတိုင်း အင်္ဂလိပ်နှင့် မြန်မာဘာသာပြန်ကို အပိုဒ်လိုက်တွဲလျက်၊ ဂဏန်းများကို မြန်မာစာဖြင့်ဖော်ပြ၍ တိကျစွာပြုလုပ်ထားသော စာသားဖြစ်ပါသည်။

As the papacy became firmly established, the work of Sunday exaltation was continued. For a time the people engaged in agricultural labor when not attending church, and the seventh day was still regarded as the Sabbath.

ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အုပ်ချုပ်မှုစနစ် တည်ငြိမ်ခိုင်မာလာသည်နှင့်အမျှ တနင်္ဂနွေနေ့ကို ချီးမြှင့်မြှောက်စားသည့်လုပ်ငန်းစဉ်များ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ လူတို့သည် ဘုရားကျောင်းသို့မသွားရောက်သည့်အချိန်များတွင် လယ်ယာလုပ်ငန်းခွင်၌ လုပ်ကိုင်ကြဆဲဖြစ်ပြီး၊ သတ္တမမြောက်နေ့ (စနေနေ့) ကိုလည်း ဥပုသ်နေ့အဖြစ် ဆက်လက်သတ်မှတ်ထားဆဲဖြစ်သည်။

But steadily a change was effected. Those in holy office were forbidden to pass judgment in any civil controversy on the Sunday. Soon after, all persons, of whatever rank, were commanded to refrain from common labor on pain of a fine for [575] freemen and stripes in the case of servants.

သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဘာသာရေးရာထူးရှိသူများအနေဖြင့် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် မည်သည့်အရပ်ဘက်ဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုမျိုးကိုမျှ တရားစီရင်ခွင့်မပြုတော့ပေ။ မကြာမီတွင် အဆင့်အတန်းမရွေး လူတိုင်းသည် သာမန်လုပ်ငန်းခွင်များတွင် လုပ်ကိုင်ခြင်းမပြုရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး၊ ပျက်ကွက်ပါက [၅၇၅] လွတ်လပ်သူများအတွက် ငွေဒဏ်၊ ကျွန်ခံရသူများအတွက် ကြိမ်ဒဏ်ပေးခြင်းကို ခံရမည်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့သည်။

Later it was decreed that rich men should be punished with the loss of half of their estates; and finally, that if still obstinate they should be made slaves. The lower classes were to suffer perpetual banishment.

နောက်ပိုင်းတွင် သူဌေးများကို ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်သည့် ပစ္စည်းဥစ္စာ၏ တစ်ဝက်ကို သိမ်းဆည်းသည့်ဒဏ်ပေးမည်ဟု အမိန့်ချမှတ်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက်ဆန့်ကျင်နေပါက ကျွန်အဖြစ်ပြုလုပ်မည်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ လူတန်းစားနိမ့်ကျသူများမှာမူ ထာဝရနယ်နှင်ဒဏ်ကို ခံကြရမည်ဖြစ်သည်။

Miracles also were called into requisition. Among other wonders it was reported that as a husbandman who was about to plow his field on Sunday cleaned his plow with an iron, the iron stuck fast in his hand, and for two years he carried it about with him, “to his exceeding great pain and shame.”—Francis West, Historical and Practical Discourse on the Lord’s Day, page 174.

အံ့ဖွယ်လက္ခဏာများကိုလည်း အသုံးပြုရန် ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်။ အခြားသော အံ့ဖွယ်အမှုများအပြင် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် လယ်ထွန်ရန်ပြင်ဆင်နေသော လယ်သမားတစ်ဦးသည် ၎င်း၏ထွန်ကို သံဖြင့်သန့်စင်စဉ် ထိုသံသည် လက်၌စွဲကပ်သွားပြီး နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ထိုသံကို ကိုင်ဆောင်သွားလာခဲ့ရကြောင်း၊ "၎င်း၏ကြီးမားသော ဝေဒနာနှင့် ရှက်ရွံ့မှုတို့အတွက်ဖြစ်သည်" ဟု သတင်းထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ — ဖရန်စစ် ဝက်စ် (Francis West)၊ သခင်ဘုရား၏နေ့ရက်ဆိုင်ရာ သမိုင်းကြောင်းနှင့် လက်တွေ့ကျသော ဟောပြောချက် (Historical and Practical Discourse on the Lord’s Day)၊ စာမျက်နှာ ၁၇၄။

Later the pope gave directions that the parish priest should admonish the violators of Sunday and wish them to go to church and say their prayers, lest they bring some great calamity on themselves and neighbors.

နောက်ပိုင်းတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးသည် တနင်္ဂနွေနေ့ကို ချိုးဖောက်သူများအား ဘုရားကျောင်းသို့သွားရောက်၍ ဆုတောင်းပဌနာပြုရန် သတိပေးတိုက်တွန်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ်ပါက မိမိတို့ကိုယ်တိုင်နှင့် အိမ်နီးချင်းများအပေါ် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်ကျရောက်စေမည်ဖြစ်ကြောင်း ရပ်ကွက်ဓမ္မဆရာများထံသို့ ညွှန်ကြားချက်ပေးခဲ့သည်။

An ecclesiastical council brought forward the argument, since so widely employed, even by Protestants, that because persons had been struck by lightning while laboring on Sunday, it must be the Sabbath. “It is apparent,” said the prelates, “how high the displeasure of God was upon their neglect of this day.”

ဘာသာရေးကောင်စီတစ်ခုက ပရိုတက်စတင့်များပင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်အသုံးပြုနေသော အငြင်းပွားဖွယ်ရာ အချက်တစ်ခုကို တင်ပြခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ တနင်္ဂနွေနေ့တွင် အလုပ်လုပ်ကိုင်နေသူများ လျှပ်စီးတိုင်မှန်၍ သေဆုံးခဲ့ရခြင်းသည် ထိုနေ့သည် ဥပုသ်နေ့ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်ဟု ဆိုသည်။ "ဤနေ့ကို လျစ်လျူရှုမှုအတွက် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်သည် မည်မျှကြီးမားကြောင်း ထင်ရှားနေသည်" ဟု ဘုန်းတော်ကြီးများက ဆိုကြသည်။

An appeal was then made that priests and ministers, kings and princes, and all faithful people “use their utmost endeavors and care that the day be restored to its honor, and, for the credit of Christianity, more devoutly observed for the time to come.”—Thomas Morer, Discourse in Six Dialogues on the Name, Notion, and Observation of the Lord’s Day, page 271.

ထို့နောက် ဘုန်းတော်ကြီးများ၊ တရားဟောဆရာများ၊ ဘုရင်များနှင့် မင်းသားများ၊ သစ္စာရှိသူအပေါင်းတို့သည် "ဤနေ့ကို ဂုဏ်ကျက်သရေရှိစေရန် အစွမ်းကုန်ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်ကြရန်နှင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် နောင်အခါတွင် ပိုမိုကိုင်းရှိုင်းစွာ စောင့်ထိန်းကြရန်" တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ခဲ့သည်။ — သောမတ်စ် မောရာ (Thomas Morer)၊ သခင်ဘုရား၏နေ့ရက်၏ အမည်၊ အယူအဆနှင့် စောင့်ထိန်းခြင်းဆိုင်ရာ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးချက် ခြောက်ခု (Discourse in Six Dialogues on the Name, Notion, and Observation of the Lord’s Day)၊ စာမျက်နှာ ၂၇၁။

The decrees of councils proving insufficient, the secular authorities were besought to issue an edict that would strike terror to the hearts of the people and force them to refrain from labor on the Sunday.

ကောင်စီ၏ အမိန့်များ မလုံလောက်သည့်အခါ လူတို့၏နှလုံးသားတွင် ကြောက်ရွံ့မှုဖြစ်စေပြီး တနင်္ဂနွေနေ့တွင် အလုပ်လုပ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ရန် အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးသည့် အမိန့်တစ်ခုထုတ်ပြန်ပေးရန် အရပ်ဘက်အာဏာပိုင်များထံ တောင်းဆိုခဲ့သည်။

At a synod held in Rome, all previous decisions were reaffirmed with greater force and solemnity. They were also incorporated into the ecclesiastical law and enforced by the civil authorities throughout nearly all Christendom. (See Heylyn, History of the Sabbath, pt. 2, ch. 5, sec. 7.)

ရောမမြို့၌ ကျင်းပသော အစည်းအဝေးတစ်ခုတွင် ယခင်ဆုံးဖြတ်ချက်များအားလုံးကို ပိုမိုအားကောင်းခိုင်မာစွာဖြင့် ပြန်လည်အတည်ပြုခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အား ဘာသာရေးဥပဒေအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းခဲ့ပြီး ခရစ်ယာန်လောကတစ်ခုလုံးနီးပါးတွင် အရပ်ဘက်အာဏာပိုင်များက အတင်းအကျပ် အကောင်အထည်ဖော်စေခဲ့သည်။ (ဟေလင် (Heylyn) ၏ ဥပုသ်နေ့သမိုင်း (History of the Sabbath)၊ အပိုင်း ၂၊ အခန်း ၅၊ အပိုဒ် ၇ ကို ကြည့်ပါ။)

Still the absence of Scriptural authority for Sundaykeeping occasioned no little embarrassment. [576] The people questioned the right of their teachers to set aside the positive declaration of Jehovah, “The seventh day is the Sabbath of the Lord thy God,” in order to honor the day of the sun.

သို့သော် တနင်္ဂနွေနေ့စောင့်ထိန်းခြင်းအတွက် ကျမ်းစာအထောက်အထား မရှိခြင်းသည် [၅၇၆] အတော်ပင် အခက်အခဲဖြစ်စေခဲ့သည်။ "သတ္တမမြောက်နေ့သည် သင်၏ဘုရားသခင် ယေဟောဝါ၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်သည်" ဟူသော ဘုရားသခင်၏ ပြတ်သားသောမိန့်မှာချက်ကို ဖယ်ရှားပြီး နေမင်း၏နေ့ကို ဂုဏ်ပြုခိုင်းသည့် ၎င်းတို့၏ဆရာများ၏လုပ်ရပ်ကို လူတို့က မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ကြသည်။

To supply the lack of Bible testimony, other expedients were necessary. A zealous advocate of Sunday, who about the close of the twelfth century visited the churches of England, was 490 The Great Controversy resisted by faithful witnesses for the truth; and so fruitless were his efforts that he departed from the country for a season and cast about him for some means to enforce his teachings.

သမ္မာကျမ်းစာ၏ ထောက်ခံချက်မရှိခြင်းကို ဖြည့်ဆည်းရန် အခြားသော နည်းလမ်းများ လိုအပ်လာသည်။ တစ်ဆယ်နှစ်ရာစုအကုန်တွင် အင်္ဂလန်ရှိ ဘုရားကျောင်းများသို့ လာရောက်လည်ပတ်သည့် တနင်္ဂနွေနေ့၏ တက်ကြွသောထောက်ခံသူတစ်ဦးသည် အမှန်တရားအတွက် သစ္စာရှိသက်သေခံများ၏ ဆန့်ကျင်မှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူ၏ကြိုးပမ်းမှုများသည် အလွန်ပင် အကျိုးမဲ့ဖြစ်ခဲ့ရသဖြင့် သူသည် ထိုတိုင်းပြည်မှ ခေတ္တထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး သူ၏သွန်သင်ချက်များကို အတင်းအကျပ်လိုက်နာစေမည့် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

When he returned, the lack was supplied, and in his after labors he met with greater success. He brought with him a roll purporting to be from God Himself, which contained the needed command for Sunday observance, with awful threats to terrify the disobient.

သူပြန်လာသောအခါ အားနည်းချက်ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏နောက်ပိုင်းလုပ်ငန်းများတွင် ပိုမိုအောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ထံမှလာသည်ဟု ဆိုသော စာလိပ်တစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုစာလိပ်တွင် တနင်္ဂနွေနေ့စောင့်ထိန်းရန်အတွက် လိုအပ်သော အမိန့်ပါရှိပြီး မနာခံသူများကို ကြောက်ရွံ့စေရန် ကြောက်မက်ဖွယ်ခြိမ်းခြောက်မှုများ ပါဝင်သည်။

This precious document—as base a counterfeit as the institution it supported—was said to have fallen from heaven and to have been found in Jerusalem, upon the altar of St. Simeon, in Golgotha. But, in fact, the pontifical palace at Rome was the source whence it proceeded.

ဤအဖိုးတန်စာရွက်စာတမ်းသည် သူထောက်ခံသည့် အဖွဲ့အစည်းကဲ့သို့ပင် အလွန်ဆိုးရွားသော အတုအယောင်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှကျလာကြောင်းနှင့် ဂျေရုဆလင်မြို့၊ ဂေါလဂေါသအရပ်ရှိ စိန့်ဆီမွန်၏ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် တွေ့ရှိခဲ့ရကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အမှန်စင်စစ်မှာ ရောမမြို့ရှိ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ နန်းတော်သည် ထိုစာလိပ်၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။

Frauds andgeries to advance the power and prosperity of the church have in all ages been esteemed lawful by the papal hierarchy.

ဘုရားကျောင်း၏ အာဏာနှင့် စည်ပင်သာယာမှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် လိမ်လည်မှုများနှင့် အတုပြုလုပ်မှုများကို ခေတ်အဆက်ဆက် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိများက တရားဝင်သည်ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

The roll forbade labor from the ninth hour, three o’clock, on Saturday afternoon, till sunrise on Monday; and its authority was declared to be confirmed by many miracles. It was reported that persons laboring beyond the appointed hour were stricken with paralysis.

ထိုစာလိပ်သည် စနေနေ့မွန်းလွဲ သုံးနာရီ (ကိုးနာရီအချိန်) မှ တနင်္ဂနွေနေ့ တနင်္ဂနွေနေ့အထိ အလုပ်လုပ်ခြင်းကို တားမြစ်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏အခွင့်အာဏာကို အံ့ဖွယ်လက္ခဏာများစွာဖြင့် အတည်ပြုထားကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ သတ်မှတ်ထားသောအချိန်ကျော်လွန်၍ အလုပ်လုပ်သူများသည် လေဖြတ်ခြင်းဒဏ်ခံရကြောင်း သတင်းထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

A Miller who attempted to grind his corn, saw, instead of flour, a torrent of blood come forth, and the mill wheel stood still, notwithstanding the strong rush of water.

စပါးကြိတ်ရန် ကြိုးစားသော ကြိတ်ဆုံသမားတစ်ဦးသည် ဂျုံမှုန့်အစား သွေးအိုင်စီးဆင်းလာသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ရေစီးအားကောင်းနေသော်လည်း ကြိတ်ဆုံဘီးသည် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

A woman who placed dough in the oven found it raw when taken out, though the oven was very hot. Another who had dough prepared for baking at the ninth hour, but determined to set it aside till Monday, found, the next day, that it had been made into loaves and baked by divine power.

မုန့်ဖုတ်ဖိုထဲတွင် မုန့်စိမ်းထည့်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မုန့်ဖုတ်ဖိုအလွန်ပူသော်လည်း ထုတ်ယူလိုက်သောအခါ မုန့်စိမ်းဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။ ကိုးနာရီအချိန်တွင် မုန့်ဖုတ်ရန် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း တနင်္ဂနွေနေ့အထိ ထားရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် နောက်တစ်နေ့တွင် ထိုမုန့်စိမ်းများကို ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်ဖြင့် ပေါင်မုန့်များဖြစ်အောင် ဖုတ်ပေးထားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ [၅၇၇]

A man [577] who baked bread after the ninth hour on Saturday found, when he broke it the next morning, that blood started therefrom. By such absurd and superstitious fabrications did the advocates of Sunday endeavor to establish its sacredness. (See Roger de Hoveden, Annals, vol. 2, pp. 526-530.)

စနေနေ့ ကိုးနာရီကျော်ပြီးနောက် ပေါင်မုန့်ဖုတ်ခဲ့သော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် မုန့်ကိုဖဲ့လိုက်သောအခါ သွေးများထွက်လာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ထိုကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အယူသည်းသည့် ပုံပြင်များဖြင့် တနင်္ဂနွေနေ့ကို ထောက်ခံသူတို့သည် ၎င်း၏မြင့်မြတ်မှုကို တည်ထောင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ (ရိုဂျာ ဒီ ဟိုဗဒင် (Roger de Hoveden)၊ Annals၊ အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၅၂၆-၅၃၀ ကို ကြည့်ပါ။)

In Scotland, as in England, a greater regard for Sunday was secured by uniting with it a portion of the ancient Sabbath. But the time required to be kept holy varied. An edict from the king of Scotland declared that “Saturday from twelve at noon ought to be accounted holy,” and that no man, from that time till Monday morning, should engage in worldly business.—Morer, pages 290, 291.

စကော့တလန်တွင်လည်း အင်္ဂလန်နည်းတူ ရှေးဟောင်းဥပုသ်နေ့၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် တနင်္ဂနွေနေ့ကို ပိုမိုလေးစားမှုရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သန့်ရှင်းစွာစောင့်ထိန်းရမည့်အချိန်မှာမူ ကွာခြားသည်။ စကော့တလန်ဘုရင်၏ အမိန့်တစ်ခုတွင် "စနေနေ့ မွန်းတည့် ၁၂ နာရီမှစ၍ သန့်ရှင်းသောနေ့အဖြစ် သတ်မှတ်ရမည်" ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်မှ တနင်္ဂနွေနေ့မနက်အထိ မည်သူမျှ လောကီလုပ်ငန်းဆောင်တာများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခြင်းမပြုရဟု ကြေညာခဲ့သည်။ — မောရာ (Morer)၊ စာမျက်နှာ ၂၉၀၊ ၂၉၁။

But notwithstanding all the efforts to establish Sunday sacredness, papists themselves publicly confessed the divine authority of Liberty of Conscience Threatened 491 the Sabbath and the human origin of the institution by which it had been supplanted.

သို့သော် တနင်္ဂနွေနေ့၏ မြင့်မြတ်မှုကို တည်ထောင်ရန် ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးရှိသော်လည်း ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးကို ကိုးကွယ်သူများကိုယ်တိုင်က ဥပုသ်နေ့၏ ဘုရားသခင်ပေးသော အခွင့်အာဏာကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်းကို အစားထိုးသည့် အဖွဲ့အစည်း၏ လူသားတို့ပြုလုပ်သော အရင်းအမြစ်ကိုလည်းကောင်း လူသိရှင်ကြား ဝန်ခံခဲ့ကြသည်။

In the sixteenth century a papal council plainly declared: “Let all Christians remember that the seventh day was consecrated by God, and hath been received and observed, not only by the Jews, but by all others who pretend to worship God; though we Christians have changed their Sabbath into the Lord’s Day.”— Ibid., pages 281, 282. Those who were tampering with the divine law were not ignorant of the character of their work. They were deliberately setting themselves above God.

တစ်ဆယ်ခြောက်ရာစုတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ကောင်စီတစ်ခုက "ခရစ်ယာန်အားလုံးတို့သည် သတ္တမမြောက်နေ့ကို ဘုရားသခင်က သန့်ရှင်းစေခဲ့ကြောင်း၊ ယုဒလူမျိုးများသာမက ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သည်ဟု ဆိုသူများအားလုံးတို့က လက်ခံစောင့်ထိန်းခဲ့ကြောင်း မှတ်သားကြစေလိုသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ခရစ်ယာန်များသည် ၎င်းတို့၏ ဥပုသ်နေ့ကို သခင်ဘုရား၏နေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ကြသည်" ဟု ပြတ်သားစွာကြေညာခဲ့သည်။ — ထိုနေရာတွင်ပင်၊ စာမျက်နှာ ၂၈၁၊ ၂၈၂။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ပယောဂပြုနေသူများသည် ၎င်းတို့၏လုပ်ရပ်၏ သဘောသဘာဝကို မသိဘဲနေသူများမဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထက် ပိုမိုမြင့်မြတ်အောင် တမင်တကာ ပြုလုပ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

A striking illustration of Rome’s policy toward those who disagree with her was given in the long and bloody persecution of the Waldenses, some of whom were observers of the Sabbath.

ရောမမြို့၏ သဘောထားကို လက်မခံသူများအပေါ် ကျင့်သုံးသည့် မူဝါဒ၏ ထင်ရှားသောဥပမာတစ်ခုမှာ ဝေါ်လ်ဒန်ဆီးစ် (Waldenses) လူမျိုးများအပေါ် ကြာရှည်စွာ သွေးထွက်သံယိုနှိပ်စက်မှုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့မှာ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Others suffered in a similar manner for their fidelity to the fourth commandment. The history of the churches of Ethiopia and Abyssinia is especially significant. Amid the gloom of the Dark Ages, the Christians of Central Africa were lost sight of and forgotten by the world, and for many centuries they enjoyed freedom in the exercise of their faith.

အခြားသူများမှာလည်း စတုတ္ထမြောက်ပညတ်တော်ကို သစ္စာရှိစွာစောင့်ထိန်းခြင်းအတွက် ထိုနည်းတူစွာ ဒုက္ခခံစားခဲ့ရသည်။ အီသီယိုးပီးယားနှင့် အဘစ်ဆီးနီးယား ဘုရားကျောင်းများ၏ သမိုင်းကြောင်းသည် အထူးပင် အရေးပါလှသည်။ မှောင်မိုက်သောခေတ်၏ အုံ့မှိုင်းမှုများကြားတွင် အလယ်အာဖရိကရှိ ခရစ်ယာန်များကို ကမ္ဘာကြီးက မေ့လျော့သွားခဲ့ပြီး ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို လွတ်လပ်စွာ ကျင့်သုံးခွင့်ရခဲ့ကြသည်။

But at last Rome learned of their existence, and the emperor of Abyssinia was soon beguiled into an acknowledgment of the pope as the vicar of Christ. Other concessions followed. An edict was [578] issued forbidding the observance of the Sabbath under the severest penalties. (See Michael Geddes, Church History of Ethiopia, pages 311, 312.)

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ရောမမြို့က ၎င်းတို့၏တည်ရှိမှုကို သိရှိသွားခဲ့ပြီး အဘစ်ဆီးနီးယားဘုရင်သည်လည်း ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးကို ခရစ်တော်၏ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် လှည့်ဖြားခြင်းခံခဲ့ရသည်။ အခြားသော အလျှော့ပေးမှုများလည်း လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ [၅၇၈] ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းကို အပြင်းထန်ဆုံးပြစ်ဒဏ်များဖြင့် တားမြစ်သည့် အမိန့်တစ်ခုကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ (မိုက်ကယ် ဂက်ဒစ် (Michael Geddes)၊ အီသီယိုးပီးယား၏ ဘုရားကျောင်းသမိုင်း (Church History of Ethiopia)၊ စာမျက်နှာ ၃၁၁၊ ၃၁၂ ကို ကြည့်ပါ။)

But papal tyranny soon became a yoke so galling that the Abyssinians determined to break it from their necks. After a terrible struggle the Romanists were banished from their dominions, and the ancient faith was restored.

သို့သော် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အာဏာရှင်ဆန်မှုသည် အလွန်အမင်း ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်လာသဖြင့် အဘစ်ဆီးနီးယားလူမျိုးများက ထိုဝန်ထုပ်ကို ခါချပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခုအပြီးတွင် ရောမနိုင်ငံသားများကို ၎င်းတို့၏နယ်မြေမှ နှင်ထုတ်ခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်းယုံကြည်ခြင်းကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။

The churches rejoiced in their freedom, and they never forgot the lesson they had learned concerning the deception, the fanaticism, and the despotic power of Rome. Within their solitary realm they were content to remain, unknown to the rest of Christendom.

ဘုရားကျောင်းများမှာ ၎င်းတို့၏ လွတ်လပ်မှုကို ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြပြီး ရောမမြို့၏ လှည့်ဖြားမှု၊ အယူသည်းမှုနှင့် အာဏာရှင်ဆန်သော စွမ်းအားများအကြောင်း သင်ခန်းစာကို ဘယ်သောအခါမျှ မေ့မထားခဲ့ကြပေ။ ၎င်းတို့၏ တိတ်ဆိတ်သောနယ်မြေအတွင်း၌သာ ကျန်ရစ်နေရန် ကျေနပ်ခဲ့ကြပြီး ကျန်ရှိသော ခရစ်ယာန်လောကကလည်း ၎င်းတို့ကို မသိရှိကြတော့ပေ။

The churches of Africa held the Sabbath as it was held by the papal church before her complete apostasy. While they kept the seventh day in obedience to the commandment of God, they abstained from labor on the Sunday in conformity to the custom of the church.

အာဖရိကရှိ ဘုရားကျောင်းများသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ဘုရားကျောင်းသည် လုံးဝယိုယွင်းပျက်စီးခြင်းမဖြစ်မီက စောင့်ထိန်းခဲ့သည့်အတိုင်း ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံလျက် သတ္တမမြောက်နေ့ကို စောင့်ထိန်းကြရင်းပင်၊ ဘုရားကျောင်း၏ ဓလေ့ထုံးစံအတိုင်း တနင်္ဂနွေနေ့တွင် အလုပ်လုပ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့ကြသည်။

Upon obtaining supreme power, Rome had trampled upon the Sabbath of God to exalt her own; but the churches of Africa, hidden for nearly a thousand years, did not share in this apostasy.

အာဏာအကြီးဆုံးကို ရရှိသောအခါ ရောမသည် မိမိ၏နေ့ကို ချီးမြှင့်ရန် ဘုရားသခင်၏ ဥပုသ်နေ့ကို ဖိနင်းခဲ့သည်။ သို့သော် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်နီးပါး ကွယ်ပျောက်နေခဲ့သော အာဖရိကရှိ ဘုရားကျောင်းများသည် ဤယိုယွင်းပျက်စီးမှုတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

When brought under the sway of Rome, they were forced to set aside 492 The Great Controversy the true and exalt the false sabbath; but no sooner had they regained their independence than they returned to obedience to the fourth commandment. (See Appendix.)

ရောမမြို့၏ အုပ်စိုးမှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ မှန်ကန်သောဥပုသ်နေ့ကို ဖယ်ရှားပြီး မှားယွင်းသောဥပုသ်နေ့ကို ချီးမြှင့်ရန် အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ လွတ်လပ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စတုတ္ထမြောက်ပညတ်တော်ကို ပြန်လည်နာခံခဲ့ကြသည်။ (နောက်ဆက်တွဲကို ကြည့်ပါ။)

These records of the past clearly reveal the enmity of Rome toward the true Sabbath and its defenders, and the means which she employs to honor the institution of her creating. The word of God teaches that these scenes are to be repeated as Roman Catholics and Protestants shall unite for the exaltation of the Sunday.

အတိတ်၏ ဤမှတ်တမ်းများသည် မှန်ကန်သောဥပုသ်နေ့နှင့် ၎င်း၏ကာကွယ်သူများအပေါ် ရောမမြို့၏ ရန်လိုမှုကိုလည်းကောင်း၊ မိမိဖန်တီးထားသော အဖွဲ့အစည်းကို ဂုဏ်ပြုရန်အတွက် ရောမမြို့က အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းများကိုလည်းကောင်း ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြနေသည်။ ရောမကက်သလစ်များနှင့် ပရိုတက်စတင့်များက တနင်္ဂနွေနေ့ကို ချီးမြှင့်ရန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြသောအခါ ဤဖြစ်ရပ်များ ထပ်မံဖြစ်ပွားလိမ့်မည်ဟု ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်က သွန်သင်ထားသည်။

The prophecy of Revelation 13 declares that the power represented by the beast with lamblike horns shall cause “the earth and them which dwell therein” to worship the papacy—there symbolized by the beast “like unto a leopard.”

ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၃ ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အရ သိုးသငယ်ကဲ့သို့ ချိုနှစ်ချောင်းရှိသော သားရဲက ကိုယ်စားပြုသည့် အာဏာသည် "မြေကြီးနှင့် မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူများ" ကို ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏စနစ်အား ကိုးကွယ်စေလိမ့်မည်ဟု ကြေညာထားသည်။ ထိုနေရာတွင် "ကျားသစ်နှင့်တူသော" သားရဲဖြင့် သင်္ကေတပြုထားသည်။

The beast with two horns is also to say “to them that dwell on the earth, that they should make an image [579] to the beast;” and, furthermore, it is to command all, “both small and great, rich and poor, free and bond,” to receive the mark of the beast. Revelation 13:11-16.

ချိုနှစ်ချောင်းရှိသော သားရဲသည် "မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူတို့အား သားရဲ၏ ရုပ်တုကို ဖန်ဆင်းကြရန်" [၅၇၉] ပြောဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် "ငယ်သောသူ၊ ကြီးသောသူ၊ သူဌေး၊ သူဆင်းရဲ၊ လွတ်လပ်သူ၊ ကျွန်ခံရသူ အားလုံး" တို့အား သားရဲ၏တံဆိပ်ကို လက်ခံစေရန် အမိန့်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃:၁၁-၁၆။

It has been shown that the United States is the power represented by the beast with lamblike horns, and that this prophecy will be fulfilled when the United States shall enforce Sunday observance, which Rome claims as the special acknowledgment of her supremacy.

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် သိုးသငယ်ကဲ့သို့ ချိုနှစ်ချောင်းရှိသော သားရဲဖြင့် ကိုယ်စားပြုသည့် အာဏာဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ၊ ရောမမြို့က မိမိ၏အမြင့်မြတ်ဆုံးအာဏာ၏ အထူးအသိအမှတ်ပြုမှုအဖြစ် တောင်းဆိုထားသည့် တနင်္ဂနွေနေ့စောင့်ထိန်းခြင်းကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်သောအခါ ဤပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံလာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

But in this homage to the papacy the United States will not be alone. The influence of Rome in the countries that once acknowledged her dominion is still far from being destroyed. And prophecy foretells a restoration of her power.

သို့သော် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏စနစ်အပေါ် ဤသို့ဂုဏ်ပြုမှုတွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု တစ်ခုတည်းရှိမည်မဟုတ်ပေ။ တစ်ချိန်က ရောမမြို့၏အုပ်စိုးမှုကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သော နိုင်ငံများတွင် ရောမမြို့၏လွှမ်းမိုးမှုမှာ ပျက်သုဉ်းသွားခြင်းမှ အဝေးကြီးဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်ကလည်း သူမ၏အာဏာပြန်လည်ရှင်သန်လာမည်ဟု ဟောကိန်းထုတ်ထားသည်။

“I saw one of his heads as it were wounded to death; and his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast.” Verse 3. The infliction of the deadly wound points to the downfall of the papacy in 1798. After this, says the prophet, “his deadly wound was healed: and all the world wondered after the beast.”

"သူ၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုသည် သေလုမြောပါး ဒဏ်ရာရသည်ကို ငါမြင်ရ၏။ သူ၏သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာသည် ပျောက်ကင်းသွားပြီး ကမ္ဘာမြေတစ်ခွင်လုံးသည် သားရဲနောက်သို့ အံ့အားသင့်စွာ လိုက်ပါကြ၏။" အပိုဒ် ၃။ ထိုသေစေနိုင်သောဒဏ်ရာသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏စနစ် ကျဆုံးခြင်းကို ညွှန်ပြနေသည်။ ဤအရာပြီးနောက် ပရောဖက်က "သူ၏သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာသည် ပျောက်ကင်းသွားပြီး ကမ္ဘာမြေတစ်ခွင်လုံးသည် သားရဲနောက်သို့ အံ့အားသင့်စွာ လိုက်ပါကြ၏" ဟု ဆိုသည်။

Paul states plainly that the “man of sin” will continue until the second advent. 2 Thessalonians 2:3-8. To the very close of time he will carry forward the work of deception. And the revelator declares, also referring to the papacy: “All that dwell upon the earth shall worship him, whose names are not written in the book of life.” Revelation 13:8.

ပေါလုက "ဒုစရိုက်လူသား" (man of sin) သည် ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာတော်မူခြင်းအထိ ဆက်လက်ရှိနေမည်ဟု ပြတ်သားစွာဖော်ပြထားသည်။ ၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၃-၈။ အချိန်ကာလ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းအထိ သူသည် လှည့်ဖြားခြင်းလုပ်ငန်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းပြုသူကလည်း ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏စနစ်ကို ရည်ညွှန်းလျက် - "အသက်စာရင်း၌ နာမတော်မပါသော မြေကြီးသားအပေါင်းတို့သည် သူကို ကိုးကွယ်ကြလိမ့်မည်" ဟု ကြေညာထားသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃:၈။

In both the Old and the New World, the papacy will receive homage in the honor paid to the Sunday institution, that rests solely upon the authority of the Roman Church.

ရှေးဟောင်းကမ္ဘာနှင့် ခေတ်သစ်ကမ္ဘာနှစ်ခုစလုံးတွင် ရောမဘုရားကျောင်း၏ အခွင့်အာဏာပေါ်တွင်သာ အခြေခံထားသော တနင်္ဂနွေနေ့အဖွဲ့အစည်းကို ဂုဏ်ပြုခြင်းဖြင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏စနစ်သည် ရိုသေလေးစားမှုကို ရရှိလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

Since the middle of the nineteenth century, students of prophecy in the United States have presented this testimony to the world.

ဆယ့်ကိုးရာစု အလယ်ပိုင်းကတည်းက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ ပရောဖက်ပြုချက်ကို လေ့လာသူများသည် ဤသက်သေခံချက်ကို ကမ္ဘာသို့ တင်ပြခဲ့ကြသည်။

In the events now taking place is seen a rapid advance toward the fulfillment of the prediction. With Protestant teachers there is the same claim of divine authority for Sundaykeeping, and the same lack of Scriptural evidence, as with the papal leaders who fabricated miracles to supply the place of a command from God.

ယခုဖြစ်ပေါ်နေသော ဖြစ်ရပ်များတွင် ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံရန်အတွက် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ ပရိုတက်စတင့်ဆရာများတွင်လည်း တနင်္ဂနွေနေ့စောင့်ထိန်းခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်ပေးသော အခွင့်အာဏာရှိသည်ဟု တောင်းဆိုမှုမှာ ဘုရားသခင်၏မိန့်မှာချက်နေရာတွင် အံ့ဖွယ်လက္ခဏာများကို အတုပြုလုပ်ခဲ့သော ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ခေါင်းဆောင်များနည်းတူပင်ဖြစ်ပြီး၊ ကျမ်းစာအထောက်အထား မရှိခြင်းမှာလည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်သည်။

The assertion that God’s judgments are visited upon men for their violation of the Sunday-sabbath, will be repeated; already it is beginning to [580] be urged. And a movement to enforce Sunday observance is fast gaining ground.

တနင်္ဂနွေနေ့ဥပုသ်ကို ချိုးဖောက်သောကြောင့် လူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ စီရင်ချက်များ ကျရောက်ရသည်ဟူသော အဆိုကို ထပ်မံပြောဆိုလာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ယခုပင်လျှင် [၅၈၀] ထိုသို့ တိုက်တွန်းလာပြီဖြစ်သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့စောင့်ထိန်းရန် အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်မည့် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုသည်လည်း လျင်မြန်စွာ နေရာယူလာနေသည်။

Marvelous in her shrewdness and cunning is the Roman Church. She can read what is to be. She bides her time, seeing that the Protestant churches are paying her homage in their acceptance of the false sabbath and that they are preparing to enforce it by the very means which she herself employed in bygone days.

ရောမဘုရားကျောင်းသည် သူမ၏ဉာဏ်ပညာနှင့် လှည့်ဖြားမှုတွင် အလွန်ထူးခြားလှသည်။ ဖြစ်လာမည့်အရာကို သူမဖတ်ရှုနိုင်သည်။ ပရိုတက်စတင့်ဘုရားကျောင်းများသည် မှားယွင်းသောဥပုသ်နေ့ကို လက်ခံခြင်းဖြင့် သူမအား ဂုဏ်ပြုနေကြပြီး သူမကိုယ်တိုင် အတိတ်ကအသုံးပြုခဲ့သည့် နည်းလမ်းများဖြင့်ပင် အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်ကို သူမမြင်တွေ့ရသဖြင့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

Those who reject the light of truth will yet seek the aid of this self-styled infallible power to exalt an institution that originated with her. How readily she will come to the help of Protestants in this work it is not difficult to conjecture. Who understands better than the papal leaders who to deal with those who are disobedient to the church?

အမှန်တရား၏အလင်းကို ငြင်းပယ်သူများသည် သူမထံမှ ပေါက်ဖွားလာသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို ချီးမြှင့်ရန်အတွက် ဤမိမိကိုယ်ကို အမှားကင်းသည်ဟု ဆိုသော အာဏာ၏အကူအညီကို ရှာဖွေကြလိမ့်မည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်တွင် သူမသည် ပရိုတက်စတင့်များကို မည်မျှအလွယ်တကူ ကူညီပေးလိမ့်မည်ကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားကျောင်းကို မနာခံသူများကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ခေါင်းဆောင်များထက် ပိုမိုနားလည်သူ မည်သူရှိမည်နည်း။

The Roman Catholic Church, with all its ramifications throughout the world, forms one vast organization under the control, and designed to serve the interests, of the papal see.

ရောမကက်သလစ်ဘုရားကျောင်းသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးတွင် ၎င်း၏ဖြာထွက်မှုများအားလုံးနှင့်အတူ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ရုံးတော်ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိပြီး ၎င်း၏အကျိုးစီးပွားအတွက် ဆောင်ရွက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော ကြီးမားသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

Its millions of communicants, in every country on the globe, are instructed to hold themselves as bound in allegiance to the pope. Whatever their nationality or their government, they are to regard the authority of the church as above all other.

ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ နိုင်ငံတိုင်းတွင်ရှိသော သန်းပေါင်းများစွာသော အသင်းဝင်များကို ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအပေါ် သစ္စာစောင့်သိရန် လမ်းညွှန်ထားသည်။ ၎င်းတို့၏ နိုင်ငံသားဖြစ်မှု သို့မဟုတ် အစိုးရမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဘုရားကျောင်း၏ အခွင့်အာဏာကို အခြားအရာအားလုံးထက် ပိုမိုမြင့်မြတ်သည်ဟု သတ်မှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

Though they may take the oath pledging their loyalty to the state, yet back of this lies the vow of obedience to Rome, absolving them from every pledge inimical to her interests.

၎င်းတို့သည် နိုင်ငံတော်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိကြောင်း ကျိန်ဆိုကြသော်လည်း၊ ၎င်း၏နောက်ကွယ်တွင် ရောမမြို့ကို နာခံရန် သစ္စာကတိရှိနေပြီး ၎င်း၏အကျိုးစီးပွားကို ဆန့်ကျင်သည့် မည်သည့်ကတိကဝတ်မျိုးမှမဆို သူတို့ကို ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးထားသည်။

History testifies of her artful and persistent efforts to insinuate herself into the affairs of nations; and having gained a foothold, to further her own aims, even at the ruin of princes and people.

သမိုင်းသည် နိုင်ငံများ၏ ကိစ္စရပ်များအတွင်းသို့ သူမကိုယ်တိုင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် သူမ၏ လိမ္မာပါးနပ်ပြီး မဆုတ်မနစ် ကြိုးပမ်းမှုများကို သက်သေပြနေသည်။ ခြေကုပ်ရရှိပြီးသည်နှင့် မင်းညီမင်းသားများနှင့် ပြည်သူများ၏ ပျက်စီးခြင်းဖြစ်စေကာမူ သူမ၏ရည်မှန်းချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

In the year 1204, Pope Innocent III extracted from Peter II, king of Arragon, the following extraordinary oath: “I, Peter, king of Arragonians, profess and promise to be ever faithful and obedient to my lord, Pope Innocent, to his Catholic successors, and the Roman Church, and faithfully to preserve my kingdom in his obedience, defending the Catholic faith, and persecuting heretical pravity.”— John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. This [581]

၁၂၀၄ ခုနှစ်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး အင်နိုဆင့် (၃) သည် အရဂွန်ဘုရင် ပီတာ (၂) ထံမှ အောက်ပါထူးခြားသော ကျိန်ဆိုချက်ကို ရယူခဲ့သည် - "ငါ၊ အရဂွန်ဘုရင် ပီတာသည် ငါ၏သခင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး အင်နိုဆင့်၊ သူ၏ကက်သလစ်ဆက်ခံသူများနှင့် ရောမဘုရားကျောင်းတို့အပေါ် အစဉ်အမြဲသစ္စာရှိပြီး နာခံမည်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံကတိပြုပါသည်။ ငါ၏နိုင်ငံကို သူ့အားနာခံမှုတွင် သစ္စာရှိစွာ ထိန်းသိမ်းမည်၊ ကက်သလစ်ယုံကြည်ခြင်းကို ကာကွယ်မည်၊ အယူမှားမှုများကို နှိပ်ကွပ်မည်ဖြစ်သည်။" — ဂျွန် ဒေါလင်း (John Dowling)၊ ရိုမန်နီဇမ်၏သမိုင်းကြောင်း (The History of Romanism)၊ စာအုပ် ၅၊ အခန်း ၆၊ အပိုဒ် ၅၅။ ဤအချက်သည် [၅၈၁]

is in harmony with the claims regarding the power of the Roman pontiff “that it is lawful for him to depose emperors” and “that he can absolve subjects from their allegiance to unrighteous rulers.”— Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17. (See also Appendix note for page 447.)

"ဧကရာဇ်မင်းများကို နန်းချရန် သူ၌အခွင့်ရှိသည်" နှင့် "မတရားသော အုပ်ချုပ်သူများအပေါ်တွင် တိုင်းသူပြည်သားများ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို သူက ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးနိုင်သည်" ဟူသော ရောမပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အာဏာဆိုင်ရာ တောင်းဆိုချက်များနှင့် ကိုက်ညီပါသည်။ — မိုရှိုင်းမ် (Mosheim)၊ စာအုပ် ၃၊ ရာစု ၁၁၊ အပိုင်း ၂၊ အခန်း ၂၊ အပိုဒ် ၉၊ မှတ်စု ၁၇။ (စာမျက်နှာ ၄၄၇ အတွက် နောက်ဆက်တွဲမှတ်စုကိုလည်း ကြည့်ပါ။)

And let it be remembered, it is the boast of Rome that she never changes. The principles of Gregory VII and Innocent III are still the principles of the Roman Catholic Church. And had she but the power, she would put them in practice with as much vigor now as in past centuries.

ထို့အပြင် ရောမမြို့သည် ဘယ်သောအခါမျှ မပြောင်းလဲဟု ကြွားဝါလေ့ရှိသည်ကို အမှတ်ရစေလိုသည်။ ဂရီဂိုရီ (၇) နှင့် အင်နိုဆင့် (၃) တို့၏မူဝါဒများသည် ရောမကက်သလစ်ဘုရားကျောင်း၏ မူဝါဒများပင် ဖြစ်ဆဲဖြစ်သည်။ သူမ၌သာ အာဏာရှိခဲ့လျှင် သူမသည် ထိုမူဝါဒများကို ယခင်ရာစုနှစ်များကကဲ့သို့ပင် ယခုအချိန်တွင်လည်း အားမာန်အပြည့်ဖြင့် အကောင်အထည်ဖော်မည်ဖြစ်သည်။

Protestants little know what they are doing when they propose to accept the aid of Rome in the work of Sunday exaltation. While they are bent upon the accomplishment of their purpose, Rome is aiming to re-establish her power, to recover her lost supremacy.

ပရိုတက်စတင့်များသည် တနင်္ဂနွေနေ့ကို ချီးမြှင့်ခြင်းလုပ်ငန်းတွင် ရောမမြို့၏အကူအညီကို လက်ခံရန် အဆိုပြုသောအခါ ၎င်းတို့သည် အဘယ်အရာကို ပြုလုပ်နေသည်ကို အနည်းငယ်မျှသာ သိရှိကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေချိန်တွင် ရောမမြို့သည် သူမ၏အာဏာကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်နှင့် ပျောက်ဆုံးသွားသော အမြင့်မြတ်ဆုံးအာဏာကို ပြန်လည်ရယူရန် ရည်ရွယ်နေသည်။

Let the principle once be established in the United States that the church may employ or control the power of the state; that religious observances may be enforced by secular laws; in short, that the authority of church and state is to dominate the conscience, and the triumph of Rome in this country is assured.

ဘုရားကျောင်းသည် နိုင်ငံတော်၏အာဏာကို အသုံးပြုနိုင်သည် သို့မဟုတ် ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟူသော မူဝါဒကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် တစ်ကြိမ်မျှ တည်ထောင်လိုက်ပါက၊ ဘာသာရေးဓလေ့ထုံးစံများကို အရပ်ဘက်ဥပဒေများဖြင့် အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်နိုင်သည်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ အချုပ်အားဖြင့် ဘုရားကျောင်းနှင့် နိုင်ငံတော်၏ အာဏာသည် လူသားတို့၏ စိတ်ဆန္ဒကို လွှမ်းမိုးထားရမည်ဟူ၍ ဖြစ်လာပါက ဤတိုင်းပြည်တွင် ရောမမြို့၏ အောင်ပွဲခံနိုင်မှုမှာ သေချာသွားမည်ဖြစ်သည်။

God’s word has given warning of the impending danger; let this be unheeded, and the Protestant world will learn what the purposes of Rome really are, only when it is too late to escape the snare. She is silently growing into power. Her doctrines are exerting their influence in legislative halls, in the churches, and in the hearts of men.

ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် လာလတ္တံ့သောဘေးအန္တရာယ်ကို သတိပေးထားပြီးဖြစ်သည်။ ဤအရာကို လျစ်လျူရှုပါက ပရိုတက်စတင့်လောကသည် ရောမမြို့၏ ရည်ရွယ်ချက်အစစ်အမှန်မှာ အဘယ်နည်းကို ဤထောင်ချောက်မှ လွတ်မြောက်ရန် နောက်ကျလွန်းမှသာ သိရှိနားလည်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် အာဏာကြီးထွားလာနေသည်။ သူမ၏အယူဝါဒများသည် ဥပဒေပြုလွှတ်တော်များ၊ ဘုရားကျောင်းများနှင့် လူတို့၏နှလုံးသားများတွင် ၎င်းတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ပြုလုပ်နေသည်။

She is piling up her lofty and massive structures in the secret recesses of which her former persecutions will be repeated. Stealthily and unsuspectedly she is strengthening her forces to further her own ends when the time shall come for her to strike. All that she desires is vantage ground, and this is already being given her. We shall soon see and shall feel what the purpose of the Roman element is. Whoever shall believe and obey the word of God will thereby incur reproach and persecution.

သူမသည် သူမ၏ ယခင်ကနှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုများကို ပြန်လည်ဖြစ်ပွားစေမည့် လျှို့ဝှက်သောနေရာများတွင် သူမ၏ မြင့်မားကြီးမားသော တည်ဆောက်မှုများကို စုပုံထားသည်။ တိတ်တဆိတ်နှင့် သတိမပြုမိဘဲ သူမသည် တိုက်ခိုက်ရန်အချိန်တန်သောအခါ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် သူမ၏တပ်ဖွဲ့များကို အားဖြည့်နေသည်။ သူမလိုချင်သောအရာမှာ အသာစီးရသောအနေအထားသာဖြစ်ပြီး၊ ဤအရာကို သူမအား ယခုပင် ပေးအပ်နေသည်။ ရောမဒြပ်စင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မကြာမီ မြင်တွေ့ရပြီး ခံစားရလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ယုံကြည်ပြီး နာခံသူတိုင်းသည် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်းနှင့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။